‫اوباش
‫اونو نمی‌شناسم.
‫هنوزم موقعیتتو درک نکردی. ‫ممکنه واقعا کارت به زندون بیفته.
‫خب که چی؟
‫- یه قاضی ممکنه اتهامات رو رد کنه. ‫- ولی مجانی که نیست.
‫خب، من خبرچین نمیشم.
‫هیچی از اتفاقی که ‫واسه بابات افتاد، یاد نگرفتی؟
‫نه، اتفاقا یاد گرفتم. خبرچین نشو.
‫هوم. خیلی گردن کلفتی، ها؟
‫انقدر مطمئن نباش.
‫وقتی پای زندون بیاد وسط، ‫خیلی گردن کلفتا رو دیدم که کم آوردن.
‫چیز دیگه ای هست؟
‫زیگا نگفت که نسیه س. پولش کو، ها؟
‫شاید یادش رفته.
‫شاید بهش زنگ بزنی و شما دوتا ‫در مورد مسئله پرداخت صحبت کنین،
‫وگرنه فکر می‌کنه من گند زدم.
‫برو بابا.
‫بهتره تو باشی.
‫من حرفی با این یارو ندارم.
‫پس من باید همینجوری بدون پول برم؟
‫چی رو نمی‌فهمی؟
‫برو بابا، کارمون تمومه.
‫میخوای کتک بخوری؟
‫هر چی.
‫حالا چی؟
‫هیچی.
‫خونه میای؟
‫چرا؟
‫مامان میخواد بیای.
‫منم میخوام.
‫چرا با من برنمی‌گردی؟
‫اون چیه؟
‫اون…
‫اون… اون اصلا مهم نیست.
‫تو گلادیوس، کوبا.
‫دیگه زر نزن.
‫- من پرچم تو رو آتیش زدم. ‫- خب که چی!
‫منظورم اینه که، هر احمقی ‫می‌تونه یه پرچم رو آتیش بزنه.
‫هر احمقی؟ خب که چی؟
‫من پرچم رو آتیش زدم، پس من یه احمق تم؟
‫نه، نه، نه، نه، منظورم این نبود، داداش.
‫منظورت این نبود؟ پس چی گفتی؟
‫من یه احمق تم چون پرچم رو آتیش زدم.
‫هوم؟
‫آره، باشه، وسایلتو جمع کن، داری میری.
‫نه. من مثل یه احمق ‫به کارم با کواسی ادامه میدم.
‫بیا.
‫کواسی یه باشگاه قدرتمنده.
‫- شروع نکن، جون من. ‫- کواسی قدرت داره.
‫کواسی داره.
‫بس کن، کوبا.
‫کواسی، کواسی، کواسی، کواسی، کواسی، کوتسی! ‫این باشگاه منه، بهترین باشگاه لعنتی!
‫تنها باشگاه لعنتی من، کواسی لعنتیه!
‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم. بس کن، کوبا.
‫کواسی، لعنتی! کواسی! کواسی! کواسی!
‫متاسفم.
‫کوبا کجاست؟
‫هیچ جا.
‫- قرار بود بیاریش خونه. ‫- آره؟ ببین اگه می‌تونی تو بیارش.
‫می‌خوای کلا از دستش بدی؟
‫کافی نیست که پسرمون رو ناقص کردی؟
‫چه کوفتی تقصیر منه؟ چه جوری تقصیر منه؟
‫اون پسر خیلی احمق بود، تقصیر من نیست.
‫من کسی نبودم که بهش دزدی یاد دادم، اوکی؟
‫نیازی نبود با اونا درگیر بشه.
‫چه کوفتی، میشال؟
‫تو خوب می‌دونی، ‫اگه تقصیر کسی باشه، تقصیر توئه.
‫تقصیر تو و اون گلادیوس لعنتی، میشال.
‫آره؟ و تو خیلی قدیس ‫و منزهی تو این ماجرا، ها؟
‫چون اگه من خونه بودم، جاشو می‌دونست.
‫و شاید تو باید بیشتر حواستو جمع می‌کردی.
‫می‌دونم یه چیزی هست. اون حرومزاده ‫یه نقشه ای داره، می‌دونم.
‫نمی‌تونیم بیخیال بشیم، ‫چون انگار اون عوضی ها دارن…
‫به ما می‌ریـنن.
‫باید اون یارو ها رو نابود کنیم، داداش.
‫اون حرومزاده ها رو بکشیم.
‫پیرو، یه جلسه با خروبری ترتیب بده.
‫تا وقتی مطمئن نشدیم، ‫هیچ جنگی در کار نخواهد بود.
‫اگه جنگ بشه، همه‌مون می‌بازیم، آقایون.
‫چه کوفتی!
‫اوه. هنوزم تازه‌س.
‫ما می‌خوایم تو برگردی.
‫بابات آروم شده.
‫- خب که چی؟ ‫- خب ما منتظرتیم.
‫- چرا؟ ‫- چون اونجا خونه خانوادگی شماست!
‫- دیگه نیست. ‫- لطفا بس کن.
‫همین مزخرفات رو تموم کن.
‫این کارو بس کنم؟ ‫منظورت اینه که این کارو بس کنم؟
‫- میشه لعنتی باهاش حرف بزنی، لطفا؟ ‫- آره، امتحان کردم.
‫کوبا، لطفا، ها؟
‫ما تو رو خونه می‌خوایم.
‫هر کاری می‌کنم.
‫یه شنود می‌ذارم، یه دوربین لعنتی می‌ذارم،
‫هر کاری می‌کنم، هر چی لازم باشه.
‫به خاطر خدا، التماست می‌کنم. ‫کمکم کن اونو نجات بدم، لطفا.
‫- شما با پسرتون صحبت کردین، خانم؟ ‫- نمی‌تونم باهاش ارتباط برقرار کنم.
‫اون وسواس گرفته که تقصیر باشگاست.
‫کسی هست که حرفشو گوش بده؟
‫مثل شوهرتون؟
‫نه، اونا با هم حرف نمی‌زنن.
‫شاید به بلانکا گوش بده.
‫اون قبلا اینجا بود و اظهارات می‌داد.
‫گفت که اصلا نمی‌دونه کی به کیه،
‫همه‌شون ماسک روی صورتشون بود.
‫و کوبا خیلی بچه خوبیه، می‌دونی؟
‫معلومه که پشت رفیقش هست. چی انتظار داشتی؟
‫مال تو چی؟
‫اون از من خوشش میاد، ولی نمی‌دونم.
‫شاید بتونی متقاعدش کنی ‫بیاد و یه اظهاراتی بده.
‫اون یه چیزایی می‌دونه، مطمئنا.
‫اگه اظهارات بده،
‫خیلی راحت‌تر میشه پسرتو ‫نجات داد و بقیه رو گرفتار کرد.
‫سلام، شما بلانکا هستین؟
‫شما رو می‌شناسم؟
‫خب، تو یه جورایی یه مقاله ‫در مورد شولتز واسه من نوشتی.
‫مرجوعی نداریم، ببخشید.
‫ببین، تو قبولش کردی، دیگه تموم شد.
‫آره، ولی الان گندش در اومده، ‫چون استاد باور داره
‫که من آینده درخشان علوم انسانی لهستانم
‫و اون پیش همه از نبوغم لاف می‌زنه،
‫که چقدر باهوشم ‫و چطور ارتباطات برقرار می‌کنم.
‫خیلی عالیه.
‫آره، درسته، به جز اینکه ‫باید یه چیز جدید بنویسم.
‫کی و چی؟
‫خب، فکر کنم یه چیزی در مورد کافکا.
‫من فقط یه ایمیل در موردش بهتون می‌زنم.
‫خیلی عجله دارم، می‌تونی زودتر انجامش بدی؟
‫- آره، ولی دو برابر. ‫- باشه، عالیه.
‫پولشو پیش می‌خوام.
‫الان همراهم نیست.
‫یه دستگاه خودپرداز یه خیابون اونورتر هست.
‫- منتظر می‌مونم. ‫- هوم.
‫ممنون.
‫اوه، لعنتی.
‫بزن بهش. یه مشت بزن.
‫چپ، راست. بکشش!
‫- گاردتو بالا بگیر! ‫- از چپت استفاده کن!
‫خیلی عالیه، داداش.
‫- درسته! ‫- خیلی خوب کردی!
‫من استامپی رو برات آوردم.
‫خیلی باحال بود.
‫چی؟ می‌خوای امتحان کنی؟
‫می‌تونستم.
‫بزن بریم.
‫تو خیلی دیوونه‌ای، استامپی، ازت خوشم میاد.
‫خب، رختکن اینجاست، ها؟
‫بیا، استامپی.
‫لعنتی، یه بچه بی‌دست داره ‫حریفای منو نابود می‌کنه.
‫لعنتی، یالا، کابانوس! تکون بخور!
‫بیا، بیا، بگیرش! بیا، استامپی!
‫- افراد زیگا زنگ زدن. ‫- می‌خوان صحبت کنن؟
‫قرار فرداست. می‌دونی، واسه مذاکرات.
‫هیچکس جنگ نمی‌خواد، ‫ولی احتیاطا بچه‌ها رو جمع می‌کنیم.
‫استامپی پاشو، خوب کار کردی. کارت درست بود.
‫کوبا، این یه ایده خیلی وحشتناکه.
‫می‌فهمم که خیلی عصبانی شدی و اینا،
‫ولی باید بیخیال بشی.
‫چرا یه چیزایی رو روی استادیوم ‫نقاشی نمی‌کنی یا یه همچین چیزی؟
‫جواب نمی‌ده.
‫نمی‌دونم. کوفتی، داداش.
‫برو جلوی باجه بلیط فروشی یه گندی بزن.
‫می‌تونی دستمال کثیف رو بذاری اونجا.
‫شاید برم کمکت کنم.
‫چرا جنگ می‌خوای؟
‫می‌بینی.
‫یه کم ترسوندی منو، کوبا.
‫خب، پس دو نفر شدیم.
‫- سلام، صبح بخیر. ‫- سلام.
‫کوبا اینجا نیست.
‫عیبی نداره.
‫راستش واسه شما اومدم.
‫می‌دونین میشال، پدر کوبا، زندون بود؟
‫اوم هوم.
‫بهتون گفت چرا؟
‫گفت تو گرگ‌ها بود ‫و مثل یه مشت آدم دعوا کرد
‫و بعد یه نفر کارش به بیمارستان کشید.
‫میشال تو یه دعوا بود ‫که یه نفر واقعا به قتل رسید.
‫اون شش سال رفت و ‫دوره محکومیتش رو تا آخرین روز گذروند.
‫و به جز اون، هیچکس متهم نشد. می‌دونین چرا؟
‫چون میشال همه تقصیرها رو به گردن گرفت.
‫گفت که تنها کسی بود که تو اون دعوا بود.
‫- و اون شش سال ما رو تنها گذاشت. ‫- ببخشید، ولی چرا اینا رو به من می‌گین؟
‫شاید چون اگه اون به پلیس ‫در مورد اتفاقی که افتاده بود می‌گفت،
‫کوبا شاید یه پدر داشت.
‫پس شما می‌خواین من به ‫کوبا بگم یه خبرچین لعنتی باشه
‫و به پلیس‌ها بگه که چه بلایی سرش اومده؟
‫من یه زندگی نرمال ‫واسه جفتتون می‌خوام، همین.
‫اگه بخواین، وقت دارین ‫که یه زندگی نرمال داشته باشین.
‫آره، به جز اینکه گرگ‌ها خبرچینی نمی‌کنن.
‫و شما هیچوقت به کسی که دوستش دارین، ‫آسیب نمی‌زنید، درسته؟
‫درسته؟
‫و اگه کوبا بره زندون، قراره به شما، ‫من، میشال آسیب بزنه…
‫هر چی.
‫وقتی عاشق باشین،
‫گاهی اوقات باید تصمیمات سخت بگیرین.
‫حتی وقتی نمی‌خواین.
‫عشق یه فداکاریه، مگه نه؟
‫اینجوری مذاکره می‌کنن.
‫لعنتی.
‫عوضی‌ها.
‫- برو همه رو تو باشگاه جمع کن. ‫- باشه.
‫خب، استامپی، برو گمشو، ‫ما یه کار مهم باشگاهی داریم.
‫خب، این باشگاه منم هست.
‫ما به کمک تو همونقدر ‫احتیاج داریم که به مردن.
‫حرف بسه.
‫تو باید بری، وقت نداریم.
‫کوفتی!
‫بذار خودمو ثابت کنم.
‫می‌تونم جای لعنتیم رو به دست بیارم.
‫می‌دونم کجا بزنم که واقعا ‫بهشون آسیب جدی برسونم.
‫برو گمشو.
‫بو!
‫چه کوفتی!
‫نمی‌تونی همینجوری هر وقت دلِت خواست، ‫اینجا بریزی، رفیق.
‫هیستریک نشو.
‫اومدم چون می‌خوام ‫یه شروع دوباره با تو داشته باشم.
‫مریضی؟
‫گذشته، گذشته ست.
‫بیا فراموشش کنیم.
‫فراموشی؟ جدی میگی؟
چرا عصبی‌ای.
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
من کار بدی نکردم.
من تو رو دوست داشتم.
‫تو خیلی بازی در می‌آوردی، خیلی خب.
‫ولی تو هم عاشقم بودی.
‫کلیدامو بده و گمشو وگرنه ‫به پلیس زنگ می‌زنم، اوکی؟
‫می‌دونی چیه؟
‫برام مهم نیست که نمی‌خوای با من قرار بزاری.
‫مجبوری.
‫اگه قبول نکنی، استامپی …
‫قراره حسابی کتک بخوره.
‫تا وقتی که قبول کنی.
‫فهمیدی؟
‫تو یه حرومزاده روانی هستی.
‫نه، من… بزرگوارم.
‫من دارم بهت اجازه می‌دم ‫باهاش زندگی کنی، مگه نه؟
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫چون اگه اصلا نمی‌خواستی منو ببینی،
‫قفل‌ها رو عوض می‌کردی.
‫نه؟
‫یه چیزی گیر آوردم.
‫چیه؟
‫عالیه، داداش.
‫بچه‌ها، این پیرو لعنتیه!
‫چی؟ چه کوفتی گفتی؟
‫- راجع به اون چی؟ ‫- پیرو؟ نشونم بده.
‫- کارت عالی بود، پسر. ‫- خوب بود، کوبا.
‫خوب. خوب.
‫خب؟
‫فکر می‌کنی خودمو ثابت کردم؟
‫باید یه چیزایی رو بررسی کنم. ‫یه مدت ساکت باش.
‫پیرو تو بیمارستانه.
‫و آقایون، هیچ شکی توش نیست،
‫که ما همه‌شونو واسه همه‌تون نابود می‌کردیم.
‫چون واسه باشگاه زندگی می‌کنم…
‫و واسه رفیقام می‌میرم!
‫بودک اسلحه‌ها رو داره.
‫بکا گوشی‌هاتون رو جمع می‌کنه. ‫بعدا پس می‌گیرید.
‫- خب، فهمیدین؟ ‫- بله، قربان!
‫- نمی‌تونم صداتونو بشنوم. ‫- بله، قربان!
‫خیلی خب، بریم حالشو ببریم.
‫بخور، سرد میشه.
‫آقایون!
‫بریم!
‫تامکت، می‌دونی که مشکل تو نیستی، درسته؟
‫ولی جونیور نمی‌تونه ‫دور و بر محله پیداش بشه.
‫باید کتک می‌خوردی واسه اون ‫شوخی لعنتی که سر پرچم درآوردی.
‫اگه میکولای نبود، ‫اون دهن لعنتیتو می‌بستم.
‫- من اصلا به بچه‌ت اهمیت نمی‌دم، رفیق. ‫- بسه بابا، آروم باش.
‫نه. وایسا.
‫تامکت، زندون بچه‌ها رو یادت میاد؟
‫یوستینا تنها، اونم خیلی تنها.
‫خوشحالم که زیگا اونجا بود و مراقبش بود.
‫حتی کوبا مثل پسر خودش بود.
‫- اوه پسر. بسه، بسه، بسه، بسه. ‫- بابایی!
‫- آروم باش، آروم باش. ‫- لعنتی کارشو تموم کن!
‫- ها؟ ‫- بچه اینجاست.
‫بابایی!
‫بخور، میکوش.
‫بخور، همه چی اوکیه.
‫- دوست به چه درد می‌خوره، ها؟ ‫- بریم دیگه.
‫- الو؟ ‫- سلام، بلانکا.
‫خوشحالم که جواب دادی، می‌دونی؟
‫داری باهوش‌تر میشی.
‫چی می‌خوای؟
‫نیم ساعت دیگه.
‫و اگه نیای، ‫حسابی استامپی رو کتک می‌زنم.
‫در لعنتیتو تیکه پاره می‌کنم، ‫قهرمان بازی در نیار.
‫اوه، گمشو.
‫آره. مجبوری، عزیزم.
‫آه!
‫ما امروز اینجا جمع شدیم تا با ‫یه مرد جوان عزیز خداحافظی کنیم.
‫مردی که… یه نقشه داشت.
‫اون امید داشت.
‫اون یه هوادار ورزشی خوب بود.
‫موتور سیکلت و تناسب اندام رو دوست داشت.
‫امروز از خدای قادر متعال و پسرش، ‫خداوند عیسی مسیح، می‌خوایم
‫که همه گناهاش رو که مرتکب شده
‫و همه‌مون تو زندگی ناقص بشری‌مون ‫مرتکب می‌شیم، ببخشه.
‫بیایید دعا کنیم…
‫…برای زندگی جاودانه ‫برادرمون که الان اینجاست.
‫چه کوفتی؟
‫از طرف گلادیوس و دوستاش
‫- بیا اینجا. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫استامپی!
‫کوبا، درسته؟
‫خدا می‌بخشه، کوسینیرزی نمی‌بخشه.
‫می‌فهمی؟
‫پس الان فرصت بزرگته که بری و وفاداریت رو ‫به این باشگاه ثابت کنی.
‫وقت زیگا تموم شده. فهمیدی؟
‫ثابت کردی که خیلی سگ جونی، ‫پس الان باشگاه قراره کمکت کنه
‫از اون که دستت رو قطع کرد انتقام بگیری.
‫نمی‌دونم. من…
‫تو گفتی که اینجا دیگه باشگاه توئه.
‫و به نظر میاد که شاید حرف منو نشنیدی.
‫وقتی می‌گم برو زیگا رو نابود کن، ‫ تو زیگا رو نابود می‌کنی.
‫این کارو بکن وگرنه داداش کوچولوتو ‫تو رودخونه پیدا می‌کنن.
‫منتظر تماسم باش و دهن لعنتیتو ببند.
‫از اول می‌دونستم که نقشه ‫با پیرو احتمالا بد از آب در میاد.
‫امروز عصبانیم نکن، بلانکا.
‫چی؟ اگه اونو به حال خودش گذاشته بودی،
‫فکر نمی‌کردن که الان خیلی خفن شدی.
‫و الان به خاطر تو، ما به فنا رفتیم.
‫آره؟ ما به فنا رفتیم؟
‫نقشه کی بود که زیگا رو سر مواد دک کنیم، ها؟
‫اوه، پس این تقصیر لعنتی منه الان؟
‫- تقصیر منه؟ ‫- تو می‌خواستی این کارو بکنی، کوبا.
‫شاید بخوای به اون افسرها زنگ بزنی.
‫نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫پس با مادرت صحبت کن.
‫اصلا. اون نمی‌تونه اینو تحمل کنه.
‫کوبا، اون تنها کسیه که می‌تونه یه همچین وضعیتی رو حل کنه، می‌دونی.
‫از سر من دست بردار و دیگه بهم نگو
‫که باید با کی صحبت کنم یا از کی دوری کنم.
‫متاسفم.
‫می‌تونیم صحبت کنیم؟
‫داداش، من دیگه چیزی نمی‌نویسم.
‫وقت ندارم.
‫یه مشکلی دارم.
‫استاد فهمید که مقاله کافکا رو من ننوشتم
‫و به خاطرش منو تعلیق کردن.
‫خب، این خیلی برات بده.
‫مجبور شدم بهشون بگم که ‫این مقاله توئه، خیلی ببخشید.
‫بهتره از اینجا بری.
‫ولی می‌دونی که اونا کاری با تو ندارن، درسته؟ ‫تو فقط کارتو به من فروختی.
‫من فقط اومدم بگم، تعجب نکن ‫اگه یه نفر از دانشگاه بهت زنگ زد.
‫این واقعا برات مهم نیست…
‫الو؟
‫شب جمعه، ساعت 9:30. ‫به داداشت، استامپی، فکر کن.
‫فقط می‌خواستم بهت اطلاع بدم.
‫من الان میرم، ببخشید.
‫ما پسرمون، میشال رو از دست دادیم.
‫نمی‌دونم تقصیر خودمه
‫یا تقصیر توئه یا تقصیر این باشگاه لعنتی.
‫همه چیو به فنا دادیم.
‫من پسرمو و حالا شوهرمو از دست دادم.
‫تو کسی رو از دست نمیدی.
‫فراموشش کن، گذشته، گذشته ست.
‫اصلا اتفاقی نیفتاده، همه چی خوبه.
‫هیچوقت.
‫امروز همه چیزیه که مهمه.
‫خیلی خیلی دوستتون دارم.
‫و تو بیشتر از همه، یوستینا.
‫شب جمعه از آپارتمان بیرون نرو، باشه؟
‫بیا تو.
‫باید خونه بمونی، فقط این جمعه شب بیرون نرو.
‫لطفا، بابا.
‫بیا تو، مامان خیلی خوشحال میشه.
‫منم همینطور.
‫یه آب برام بیار. یا یه سودا چی؟
‫- من یه دونه واسه بچه‌ها میگیرم. ‫- یه چهار پنیر هم باشه.
‫چی شدی، پسر کوچولوی من؟ ‫جون بابا، این کار درستی نیست.
‫می‌دونی چیه، بکا، یه دونه با سالامی بگیر.
‫دو تا پیتزا، یه چهار پنیر، ‫یه سالامی، یه دلستر و یه سودا.
‫آقای خروبری اومدن، ‫غذا، دلستر و سودا سفارش دادن.
‫گوشی‌هاتون رو پیش ما می‌ذارین.
‫دهناتون رو بسته نگه دارین ‫یا از بی‌سیم حرف بزنین.
‫ما یهو می‌ریزیم اونجا، ‫اون عوضی‌ها رو می‌زنیم و میریم.
‫اسلحه‌ها فقط باید رو اون ‫عوضی‌های گلادیوس استفاده بشه.
‫هر کس دیگه‌ای که سعی کرد ‫جلوی شما رو بگیره رو بزنید.
‫گوش کنین، سراغ دست و پای ‫لعنتیشون برین، فهمیدین؟
‫دیگه هیچی، باشه؟
‫حالا راه رو باز کنین.
‫و تو، استامپی، زیگا رو بگیر.
‫سر لعنتیشو قطع کن.
‫من پشت سرتونم. پس فکرای دیگه نکنین.
‫اون حرومزاده رو بکش.
‫بعدش، سیوی همه وسایلو برمی‌گردونه.
‫اگه چیزی رو گم کنین، خودم شما رو می‌زنم.
‫به به، چه عالی. ‫من یه دونه از مال تو رو برمی‌دارم.
‫چه غلطی می‌کنی؟ یه کم دیگه سفارش بده، رفیق.
‫بابا، یه کم با هم بخوریم. ‫من اصلا گوشت نخوردم.
‫الان برو بیرون.
‫تامکت، چه کوفتی؟
‫جدی می‌گم، باید بری، همین الان.
‫جدی می‌گم، دندوناتو می‌شکنم.
‫چی داری می‌گی؟
‫خفه شو. چه خبره؟
‫کواسی‌ها دارن میان.
‫- قراره خون و خونریزی راه بیفته. ‫- جدی می‌گی؟
‫خدا لعنت این عوضی‌های کثیف.
‫خفه شو، عوضی.
‫نقشه چیه؟
‫کواسی‌ها دارن میان. ‫جلوشونو تو لُدزکا بگیرید. بقیه بیان اینجا.
‫میشال، بشین.
‫تکون بخور، رفیق.
‫من در مورد یوستینا می‌دونم.
‫واسه باشگاه زندگی می‌کنم،
‫و واسه رفیقام می‌میرم. یادت میاد؟
‫تو دیوونه‌ای.
‫وفاداری، ها، عوضی؟
‫خفه شو.
‫صداقت، عوضی.
‫خفه شو.
‫رفاقت، عوضی.
‫شش سال لعنتی واسه تو، این کارو کردم.
‫و مطمئن شدم که تو امنیت باشن.
‫بکا: چه کوفتی…
‫هی!
‫این دعوای ماست، بیخیال.
‫فقط ما.
‫- بکا؟ ‫- نه، عیبی نداره، من خوبم.
‫اون عوضیا رو بزنید!
‫- چه کوفتی؟ ‫- بزن به چاک!
‫♪ پشت سر منتظر باش ♪
‫♪ سایه‌ها هنوز با ما هستن ‫جزر و مد با ماست ♪
‫♪ اندوه خاموش با ماست ♪
‫♪ تا وقتی که بخشش نیست ♪
‫♪ پشت سر منتظر باش ♪
‫♪ جغد بالای سر ♪
‫♪ جاهای مردگان ♪