‫- ببین. ‫- شاید اون تِری دِیویس باشه.
‫به جُرم کلاهبرداری تحت‌تعقیبـه.
‫تِری دِیویس؟ ‫پلیس!
‫هر شب دارم توبه می‌کنم ‫تا گناه‌هام بخشیده بشه.
‫- «تیخوانای جدید» یا نه؟ ‫- باید همه‌پرسی بشه.
‫بخشی از سودمون به ‫رفاه اجتماعی اختصاص داده می‌شه.
‫نمی‌تونین کارتولاندیا رو بفروشین. ‫ما تکون نمی‌خوریم.
‫اورتگا.
‫پرونده رو بسپر به ما.
‫یه شاهد هست که فقط با من حرف می‌زنه.
‫اینجا خونه‌ی پدرمادرم بود. ‫جات امنـه.
‫همه‌ی مدارک توی دفترچه‌ست؟
‫اسم، تاریخ و رسیدهای بانکی.
‫باید ببینمت.
‫موضوع مهمیـه.
‫مگه آموزش‌دیده‌ی ‫نیروی دریایی آمریکا نبودی؟
‫بهت یاد ندادن ‫به صحنه‌ی جُرم دست نزنی؟
‫می‌خواستم ببینم زنده‌ست یا نه.
‫جسد رو ببرین.
‫}[ شکارچیان بیگانه ]
‫( قسمت دوم: «فراری‌های باخا» )
‫تِمو.
‫همکاری با تو افتخار بزرگی بود.
‫خوش‌حالـم که سال‌های سال ‫دوستی چون تو داشتم.
‫این مَرد نظیر نداشت.
‫تا آخرین روز زندگی‌ش ‫شرافتمندانه زندگی کرد.
‫تسلیت می‌گم. ‫می‌دونم با هم صمیمی بودین.
‫چیزی لازم داشتی، بگو.
‫به نظرت فقط اون هدف بوده
‫یا بقیه‌ی واحد هم در خطرن؟
‫نمی‌دونم.
‫داریم تحقیق می‌کنیم.
‫آخ، ماریا.
‫تسلیت می‌گم.
‫سیلویا.
‫ما قدردان زحمات همسرت
‫برای کشورمون هستیم.
‫ممنونـم.
‫- ممنون. ‫- بهتری؟
‫ماریا.
‫هیچی نگو.
‫این تسلیت‌ها بعداز این‌همه سال
‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫متأسفـم.
‫بابام از دستم عصبانی بود.
‫عصبانی نبود.
‫نگرانت بود.
‫}[ یگان ارتباطات بین‌المللی، ۲۰ ژوئن ۲۰۱۰ ]
‫هنوز باورم نمی‌شه، نیکو.
‫فکر می‌کنم کابوس دیدم.
‫حقیقت توئـه...
‫و زندگی توئـه.
‫«چراکه تو از نوری
‫و به‌سوی نور بازمی‌گردی.»
‫«چراکه تو از نوری
‫و به‌سوی نور بازمی‌گردی.»
‫تا حالا همچین اتفاقی افتاده بود؟
‫هیچ‌وقت.
‫هشت سال پیش تورِس ‫کُشته شد، ولی حین عملیات بود.
‫این‌طوری نبود.
‫نکنه تِمو وارد داستان عجیبی شده؟
‫منظورت از «عجیب» چیـه، عوضی؟
‫یعنی فاسد بوده؟
‫چرت‌وپرت نگو.
‫چی بگم.
‫آخه روش کُشته‌شدنش عجیب بوده.
‫مگه آدم به‌طور عادی هم کُشته می‌شه؟
‫قتل هدفمند بوده.
‫به نظرم قضیه این نیست.
‫از کجا معلوم؟
‫تِمو خائن نبوده، داداش.
‫- می‌دونم. ‫- پس چیـه؟
‫آخه مطمئن نیستیم ‫که فقط اون هدف بوده یا...
‫یا قراره دنبال ما هم بیان.
‫پس داستان چیـه؟ ‫انتقام؟
‫شاید.
‫مجرم‌های زیادی رو انداخت زندان.
‫آره.
‫حالا بذار ببینیم مسئول پرونده کیـه.
‫باید دست ما باشه.
‫اون حروم‌لقمه‌ها هیچ گُهی نمی‌خورن.
‫آره، ولی این پرونده ویژه‌ست، آرچی.
‫تِمو فرمانده بوده.
‫برای همین باید ‫کارشون رو درست انجام بدن.
‫وگرنه ما کمکشون می‌کنیم، مگه نه؟
‫- خب چطوری، زبل‌خان؟ ‫- آروم باشین، بچه‌ها.
‫فکر کردی من نمی‌خوام ‫بدونم چی به سر تِمو اومده؟
‫ولی خارج از حوزه‌ی قانونی ماست ‫و کارمون غیرقانونی می‌شه.
‫- برگردیم سر کارمون یا نه؟ ‫- بله.
‫خب.
‫با پرونده‌ی تِری دِیویس ‫به کجا رسیدیم، بِتو؟
‫الکی بود.
‫تِمو تأیید کرد که هیچ‌کاره بوده.
‫کُنراد چی؟ ‫به‌جز این‌که توی تیخوانا مشغولـه.
‫هیچی. ‫فقط همون رو می‌دونیم.
‫آدم‌های اطرافش ازش هیچی نمی‌گن.
‫ازش می‌ترسن
‫چون از خودش تصویر ‫یه کثافت به‌تمام‌معنا ساخته.
‫آره. تازه دو تا مأمور فدرال هم مراقبشـن.
‫تِمو همیشه می‌گفت
‫اگه خوب نگاهشون کنی، ‫بالاخره نقطه‌ضعف‌شون رو می‌فهمی.
‫عجب.
‫باشه.
‫پرونده‌ی جدید رو ارائه بده، آرچی.
‫خب.
‫جاستین میلر.
‫آمریکایی ۲۸ساله.
‫توی لس‌آنجلس ‫به یکی از طرف‌دارهای بیسبال
‫چاقو زده و فرار کرده.
‫امروز توی تیخوانا ساعت ۱:۴۳ ‫از عابربانک استفاده کرده.
‫خطرناکـه و پرخاشگر.
‫این رو ببینین.
‫یه ویدئوی معروف مال سه هفته‌ی پیشـه.
‫توی ورزش زنان ‫از این داستان‌ها نداریم.
‫چون استادیوم همیشه خالیـه.
‫چرا هیچ نگهبانی نداره؟
‫بسـه دیگه.
‫آرچی و کری، زحمت پرونده رو می‌کِشین؟
‫حتماً.
‫ما هم پرونده‌ی ‫کُنراد رو ادامه می‌دیم.
‫مخفیگاهش رو بررسی می‌کنیم. ‫شاید یه خبری بشه.
‫صبح به‌خیر.
‫رئیس اورتگاه.
‫چی شده تشریف آوردین؟
‫فکر کنم دیگه می‌دونین
‫که من و تِمو ‫از بچگی با هم رفیق بودیم.
‫و با همدیگه رفتیم دانشکده‌ی پلیس.
‫پس من هم به‌اندازه‌ی شما ناراحتـم.
‫مقصر هرکی بوده، گیرش می‌ندازیم.
‫این پرونده برای من شخصیـه.
‫تِمو به همه‌تون افتخار می‌کرد.
‫باورتون نمی‌شه چقدر خوب بود
‫وقتی می‌شنیدم اون عوضی ‫از اعضای تیمش تعریف می‌کنه.
‫ضمناً
‫یه کار رسمی هم باهاتون دارم.
‫می‌خوام فرمانده‌ی جدید این واحد رو
‫امروز مشخص کنم.
‫نیکُلاس برنال.
‫مبارکـه، فرمانده.
‫ممنون، قربان.
‫مطمئنـم از پسش برمی‌آی.
‫وفق باشی.
‫آره، نیکو. ‫مبارکت باشه.
‫توی هتلی که کُنراد زیاد می‌ره، ‫یه‌نفر خودکشی کرده.
‫- توی وان حموم پیدا شده. ‫- کاراواخال.
‫- ها؟ ‫- باید تو انتخاب می‌شدی.
‫موافقـم.
‫ولی توی همچین جایی
‫هیچ‌وقت یه زن به‌عنوان ‫فرمانده‌ی واحد ویژه انتخاب نشده.
‫الان این حرفت به چه درد من می‌خوره؟
‫- گفتم بدونی. ‫- می‌دونم.
‫بسـه دیگه. ‫برین کار کنین، تنبل‌ها.
‫من یه سری به هتل می‌زنم.
‫باید بفهمیم کار کُنراد بوده یا نه.
‫اسم هتل «دُم»ـه.
‫- آها. ‫- کدوم کی می‌شه؟
‫همونی که همه‌چی‌ش از کریستالـه.
‫اگه بلوند نباشی، راهت نمی‌دن.
‫آها. گرفتم.
‫مردک عوضی.
‫خیلی نترس بود.
‫مثل چی لج‌باز بود.
‫برای همین پلیس خوبی بود.
‫به بچه‌ها بگو دست به وسایلش نزنن.
‫از واحد تحقیقات ‫می‌آن که همه‌چی رو ببرن.
‫چطور پیش می‌ره؟
‫به نتیجه رسیدن؟
‫می‌دونی که نمی‌تونم ‫چیزی بگم، ولی آره.
‫یه سرنخ خوب داریم.
‫من هم می‌خوام کمک کنم.
‫خارج از حوزه‌ی قانونی شماست.
‫می‌دونم، ولی خوش ندارم ‫دست روی دست بذارم.
‫گفتم که.
‫این پرونده برام شخصیـه.
‫رئیس اینجا تویـی.
‫حواست باشه این واحد درست کار کنه.
‫خب دیگه.
‫راستی...
‫امروز یه عضو جدید براتون می‌آد.
‫چی؟
‫- تِمو هم خبر داشت؟ ‫- یعنی چی؟
‫- بهت نگفت؟ ‫- نه.
‫کامیلا یه دختر باهوش ‫از سازمان اطلاعاتـه.
‫اطلاعاتش برات ایمیل شده.
‫بررسی کن تا بفهمی چقدر کارش خوبـه.
‫جناب لاری کِیس.
‫- بالاخره اومدی. ‫- برنزه کردی.
‫- رفتم گُلف‌بازی. ‫- گُلف‌بازی؟
‫- آره. ‫- بدون من؟ مرتیکه آش
‫دوستان، خبر خوبی دارم.
‫توی رأی‌گیری‌ها بالا رفتیم.
‫دیگه رسمی شد.
‫مردم کارتولندیا چی شدن؟
‫اگه توی همه‌پرسی برنده نشیم
‫و اون‌ها طرف ما نباشن، ‫نمی‌تونیم یه سنگ جابه‌جا کنیم.
‫پدر مورفی با ماست. ‫اون‌ها رو خوب می‌شناسه.
‫بهش اعتماد دارم.
‫مهم اعتماد زیادِ ‫مردم کارتولندیا به اونـه.
‫درستـه.
‫اگه اعتماد هم فایده نداشت، ‫پول فایده داره.
‫به هرکی لازم بود، پول بدین.
‫پس اون کشیش توی چنگتـه؟
‫نه دقیقاً. ‫از اون آدم‌ها نیست.
‫اول باید به قولی که به مردم ‫کارتولندیا دادیم، وفا کنیم
‫بعدش بهمون کمک می‌کنه ‫که کار در آرامش پیش بره.
‫قضیه این‌طوریـه.
‫- پس مَرد خداست. ‫- چجورم.
‫حتی کشیش‌ها هم خریدنی‌ان.
‫این یکی نه، ولی...
‫یه کاریش می‌کنم.
‫بهم اعتماد کنین.
‫عالیـه.
‫متوجه شدم. ‫ممنون.
‫دوستان.
‫گمرک آمریکا از جاستین میلر اطلاعات داره.
‫توی چهار سال گذشته، ‫نُه بار از مرز رد شده.
‫عجب.
‫هفت بارش مصادف بوده ‫با مسابقات بیسبال تیم توروس.
‫امروز با تیم توماتروز بازی دارن.
‫- به نظرم فرصت خوبیـه. ‫- نه بابا؟
‫فکر کردی اون عوضی رو ‫توی مسابقه پیدا می‌کنیم؟
‫- بله. ‫- گنجایش استادیوم چقدره؟
‫اندازه‌ی ۱۵هزارنفر.
‫آها. پس پیداکردنش کاری نداره که.
‫به بهونه‌ی تحقیقات، ‫می‌خواد بره تماشای مسابقه.
‫واقعاً کار سختی نیست.
‫سه‌چهارساعته پیداش می‌کنیم.
‫تازه دَرهای سالن بسته‌ست.
‫ورودی و خروجی رو می‌پاییم.
‫کسی نظر بهتری داره؟
‫پس حلـه.
‫خودتون برنامه‌ش رو بچینین.
‫فعلاً تو مسئول باش. ‫باید برم جایی.
‫صبر کن. ‫پس کُنراد چی؟
‫قراره فقط تحقیق کنی دیگه؟
‫- نمی‌تونی تنهایی بری؟ ‫- می‌تونم، ولی...
‫صبح به‌خیر.
‫از امروز اینجا مشغول‌به‌کار می‌شم.
‫کامیلا مارتینِز هستم.
‫آها. بله.
‫از اطلاعات منتقل شده اینجا.
‫می‌گن به تخصص ایشون نیاز داریم.
‫ظاهراً کارش خیلی خوبـه.
‫چون نفر اول کلاسم بودم
‫و توی جایگاه قبلی‌م ‫عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتم.
‫خیلی هم فروتنـه.
‫تِمو از این مکزیکی خبر داشت؟
‫کلادیا مکزیکیـه دیگه؟
‫مکزیکی‌ای، درستـه؟
‫از همین اول داریم بَد شرع می‌کنیم.
‫خوش اومدی، کامیلا.
‫کری بهت همه‌چی رو توضیح می‌ده.
‫به روی چشم.
‫اول از همه بگم که ‫اینجا بعضی چیزها خرابـن...
‫لطفاً دختره رو تنها نذار.
‫معلوم نیست قابل‌اعتماده یا نه.
‫- می‌دونم. ‫- بعداً حرف می‌زنیم.
‫اون میز خالی مال تو. ‫وسایلت رو بذار اونجا.
‫حتی می‌تونی...
‫اوریگامی دوست داری؟
‫}(اوریگامی: هنر کاردستی ژاپنی که با کاغذ سروکار داره.)
‫بله، شما هم دوست داری؟
‫نه بابا.
‫چه مرگشـه؟
‫دختره عجیب‌غریب نیست؟
‫می‌خوام باهاش خداحافظی کنم.
‫بدون اجازه نباید نشونت بدم.
‫- یکی طلبم. ‫- دمت گرم، رفیق.
‫پنج دقیقه وقت داری. ‫برام دردسر درست نکنی.
‫شرمنده‌ام، رئیس.
‫چاره‌ای ندارم.
‫}[ پزشکی قانونی ]
‫}[ به روگیرو بگو اگه یه مو از سر خونواده‌م کم بشه ]
‫}[ هم خودش و هم کازینوی قلابی‌ش رو می‌فرستم جهنم. ]
‫مشترک موردنظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫شما دونفر می‌خواین دستگیرش کنین؟
‫- آره. ‫- بله.
‫داش‌مون سریع می‌دوه.
‫یه دستی برسون، رئیس.
‫به همه‌ی نگهبان‌ها این رو نشون بدین.
‫همه با هم گیرش می‌ندازیم.
‫بریم به بقیه نشون بدیم.
‫ممنونـم.
‫اینجا واقعاً بزرگـه‌ها.
‫نمی‌دونستم این‌قدر مجرم ‫آمریکایی به مکزیک فرار کردن.
‫می‌دونی به گردشگرهای ‫باخای کالیفرنیا چی می‌گن؟
‫«فراری‌های باخا»
‫عع...
‫مایکل ناپولیتانو.
‫۴۰سالـه.
‫الان دیگه ۷۰ سالش شده.
‫۳۰ سالـه فراریـه.
‫از نیویورک اومده.
‫حروم‌زاده ۲۶نفر رو کُشته.
‫- نه، ۲۷ تا. ‫- چرا فکر می‌کنین اینجاست؟
‫یه سال پیش به تعزیه‌ی ‫خواهرش گُل فرستاد.
‫- اِف‌بی‌آی ردش رو گرفت... ‫- بله. اینجا نوشته.
‫پرونده‌ش به کجا رسیده؟
‫ببین، بایگانی‌ها اونجاست.
‫هر سؤالی داری، ‫اونجا به جوابش می‌رسی.
‫- همه‌چی تحت‌کنترلـه. ‫- ممنون.
‫سلام.
‫چی شده؟ ‫چه خبره؟
‫یه زن جَوون بوده.
‫توی وان حموم خفه شده.
‫توی وان حموم؟
‫بله، متأسفانه.
‫ممنون.
‫این منو خدمت شما. ‫برای سفارش برمی‌گردم خدمت‌تون.
‫صبح به‌خیر.
‫پلیس هستم.
‫گفتم که دیشب اینجا نبودم.
‫نگران نباش. ‫اومدم چیز دیگه‌ای بپرسم.
‫تا حالا این مَرد رو دیدی؟
‫اسمش کُنراد‌ـه. ‫می‌گن زیاد اینجا می‌آد.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- نه، ندیدمش.
‫نمی‌شناسمش.
‫آرتورو!
‫ببر برای شماره ۴.
‫صبح به‌خیر.
‫مهمون مایـین.
‫تو اِمایـی، درستـه؟
‫اون غریبه‌هه که دنبالشـی؛ کُنراد.
‫دیشب با لولی توی کافه بود. ‫همون دختره که خفه شد.
‫- اون شب کلاً با هم بودن. ‫- فهمیدم.
‫با هم از اونجا رفتن.
‫همه می‌دونن اون کُشتش.
‫به پلیس گزارش ندادی؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫همه‌شون رو خریده.
‫یه داستان سر هم می‌کنن ‫و می‌گن خودکشی بوده.
‫آره.
‫ولی همه‌ی پلیس‌ها ‫این‌طوری نیستن، اِما.
‫می‌دونم برات سختـه ‫که بهم اعتماد کنی.
‫ولی کار ما اینـه که ‫همین غریبه‌های حروم‌زاده رو
‫دستگیر کنیم تا دیگه ‫نیان اینجا قایم بشن.
‫من طرف توام، دخترجون.
‫لولی دوستم بود.
‫بعضی‌وقت‌ها با هم کار می‌کردیم.
‫اوایل گارسون بودیم.
‫اون‌موقع می‌تونستیم ‫راحت یه شوگرددی پیدا کنیم.
‫کُنراد شوگرددی‌ش بود؟
‫مثل یه ملکه باهاش رفتار می‌کرد.
‫تا این‌که رفتارش عوض شد.
‫مرتیکه آشغال.
‫واقعاً می‌تونین ‫اون کثافت رو گیر بندازین؟
‫خبر داری کجاست؟
‫نه.
‫ولی می‌تونم محافظش رو پیدا کنم.
‫اسمش چارلی سوتوئـه.
‫ببینم.
‫بعضی‌وقت‌ها می‌آد کافه ‫یا توی جشن‌ها می‌بینمش.
‫خودشـه.
‫بذار یه عکس بگیرم.
‫با کی رابطه داره؟ ‫کجاست؟
‫علایقش چیـه؟
‫همین چیزا.
‫پس دخترا رو دوست داره.
‫پنج تا دَر استادیوم رو ‫علامت‌گذاری کردیم.
‫- فهمیدم. ‫- خب.
‫- نگهبان‌ها عکس میلر رو دارن. ‫- خوبـه.
‫بازی که شروع شد، پخش می‌شیم.
‫- اینجا پارکینگـه؟ ‫- نه، اینجاست.
‫کل پرونده‌ی ناپولیتانو همینـه؟
‫- همه‌ش رو خوندی؟ ‫- کاراواخال.
‫- ها؟ ‫- نیکو نمی‌آد؟ جوابم رو نمی‌ده.
‫جواب من هم نمی‌ده. ‫شما سه تا برین.
‫- با مینی‌ون بریم؟ ‫- آره.
‫قبل‌از این‌که برین، ‫یه راهنماییم کنین.
‫می‌خوام با محافظ ‫کُنراد بریزم روی هم.
‫دارم به‌عنوان یه مَرد پیام می‌دم ‫ولی قضیه داره اوج می‌گیره.
‫- ببینم. ‫- ببین.
‫- چی نوشته؟ ‫- داره می‌نویسه.
‫عکس خودش رو فرستاد. ‫دستش درد نکنه. میبینی؟
‫- خوراک اینـه. ‫- دهنش آب افتاد.
‫- بگو خوبه. ‫- من چه می‌دونم.
‫- آخه خوراکت همینه دیگه. ‫- می‌خوام از نزدیک ببینمت.
‫جان؟
‫این‌جور مواقع
‫باید بگی می‌خوای از نزدیک ببینیش.
‫آره. بنویس. ‫بگو می‌خوای ببینیش.
‫آره.
‫- الان آنلاینـه؟ ‫- آره.
‫حالا یه عکس از من می‌خواد. ‫تو بفرست.
‫- احمقی؟ ‫- خب...
‫می‌خوای از خودم عکس بگیرم؟ ‫ناسلامتی زن دارم.
‫- اگه زن هم نداشتم... ‫- من نیستم!
‫- من هم نیستم! ‫- من هم همین‌طور.
‫دیر گفتی، داداش. ‫کار خودتـه.
‫- زود باش، پسر! ‫- ترسیدی؟
‫- بذار روی پروفایلت. ‫- اگه ژیلت خواستی، بگو.
‫موهات رو بزن که دیده بشی.
‫- پیر شدیم. چرا نیومد؟ ‫- آره.
‫- زود باش، برادر. ‫- برو کمکش کن، خانم بلوند.
‫- بالاخره! ‫- به‌به.
‫چند تا گرفتم. ‫خودت یکی انتخاب کن.
‫- از خودت گرفتی؟ ‫- عوضی.
‫خدا رو شکر بِتیتو باخت. ‫شکم آرچی یارو رو می‌ترسوند.
‫- حالا خوشش اومد؟ ‫- آره، فکر کنم.
‫- آماده‌ایـن؟ ‫- بریم استادیوم!
‫- خدافظ، دوستان! ‫- می‌بینمت، کامی.
‫چطوری؟ ‫چه خبر؟
‫خوبـم. ممنون.
‫دارم پرونده‌ی ‫مایکل ناپولیتانو رو بررسی می‌کنم.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫۳۰ سال گذشته
‫ولی یه سال هم از آخرین باری ‫که می‌گن دیده شده، گذشته.
‫فکر کنم اینجا ‫موندگار شده، ولی باز هم
‫نیاز به پول داره، درستـه؟
‫مطمئنـم این‌همه سال ‫یه اشتباهی ازش سر زده.
‫- سلام. ‫- چه خبر؟
‫چیزی نشد؟
‫- رفتن استادیوم. ‫- خوبـه.
‫من رو در جریان بذار.
‫باید از چارلی سوتو بهت بگم. ‫محافظ کُنراد‌ـه.
‫- چیزی شده؟ ‫- نه بابا.
‫سیلویا گفت یه سری پرونده بردارم ‫برای کارهای کفن‌ودفن تِمو.
‫- پیداشون کردم. ‫- آها.
‫باید الان براش ببرم. ‫منتظرمـه.
‫اگه خبری شد، بگو.
‫منتظرم ببینم چارلی سوتو چی می‌گه...
‫دختره چطوره؟
‫از وقتی اومده
‫روی پرونده‌ی ناپولیتانو قفلی زده.
‫- مراقبش باش بی‌زحمت. ‫- عع...
‫- بهت زنگ می‌زنم. ‫- باشه.
‫وای.
‫چرا این‌قدر تلاش می‌کنی؟
‫برای دخترهاست دیگه.
‫ببینم می‌شه مخ بزنم یا نه. ‫نظرت چیـه؟
‫موفق باشی، پهلوون.
‫راستی هیچ‌کدوم از کازینوهای ‫شهر از این ژتون‌ها ندارن.
‫مال یه جای زیرزمینیـه، نه؟
‫مثلاً مال یه یارویی به نام روگیرو؟
‫خبرچینیِ غریبه‌های اُسگلی که
‫می‌آن پول‌شون رو ‫به باد می‌دن یه چیزه
‫و خبرچینیِ خودی‌ها یه چیز دیگه‌ست.
‫من رو زنده نمی‌ذارن.
‫چتـه، حاجی؟
‫یادت نره از زندان آزادت کردیم
‫ولی می‌تونیم راحت برگردونیمت.
‫تو برای ما کار می‌کنی، کثافت.
‫بله.
‫- فهمیدی؟ ‫- بله.
‫- صدات نمی‌آد، اُسگل. ‫- بله!
‫به روگیرو سلام برسون.
‫بلیط لطفاً. ‫ممنون.
‫داداش، دنبال این فراری می‌گردیم.
‫اگه دیدیش، بهم زنگ بزن. ‫شماره‌م این پشتـه.
‫- باشه. ‫- دمت گرم.
‫- این بلیط منـه. ‫- خوش بگذره.
‫عزیز دل.
‫آخ، شرمنده. ‫اشتباه گرفتم.
‫توروس رو عشقـه!
‫نه، ندیدمش.
‫نیکوی عوضی.
‫می‌خوام صورت تماشاچی‌ها رو ببینم. ‫ببرین نزدیک‌تر.
‫- می‌خوام آگهی پخش کنم. ‫- این چطوره؟
‫دیدمش! ‫اونجا کجاست؟
‫توی جایگاه اول، ردیف پنجمـه.
‫- جان؟ ‫- بهت زنگ می‌زنم، چرا برنمی‌داری؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نه.
‫چارلی سوتو توی سالن ‫بوفالو قرار گذاشت. بیا اونجا.
‫کمکم کن روی ماشینش ردیاب بذارم.
‫- همین‌الان؟ ‫- آره دیگه.
‫ بیا دیگه. ‫خدافظ.
‫پرتاب!
‫اجازه بدین!
‫ببخشین!
‫[ شیرینی‌پزی فلیسیداد ]
‫فلیسیداد، فلیسیداد...
‫فراری توی دست‌شویی جایگاه دومـه.
‫«تیتو خیلی مهربونـه ‫و همه‌ی نون‌ها رو خودش می‌پزه.»
‫پلیس! ‫تکون نخورین!
‫بدو.
‫بخواب زمین!
‫بخواب. بخواب.
‫ما از یگان ‫ارتباطات بین‌المللی اومدیم.
‫من شهروند آمریکایی‌ام.
‫- چشم‌بسته غیب گفتی. ‫- این کار قانونیـه؟
‫- ببند دهنتو! ‫- راه بیُفت.
‫پیداش کردم!
‫یه دعوای الکی بود، دوستان. ‫هیجان بازی من رو گرفت.
‫- که این‌طور. ‫- به یه نفر چاقو زدی.
‫خب... الان که حالش خوبـه.
‫می‌شه بازی رو از رادیو بشنوم؟
‫کامی؟
‫با توام، رفیق.
‫چی شده؟
‫- می‌خوام بازی رو... ‫- ساکت.
‫- داری شوخی می‌کنی؟ ‫- رادیو رو روشن کن.
‫- ساکت باش دیگه. ‫- باشه. حتماً می‌ریم.
‫کامیلا بود.
‫می‌گه اون خلافکار ‫نیویورکی رو پیدا کرده.
‫- کدوم یکی؟ ‫- ناپولیتانو.
‫- عکسش هم فرستاد. ‫- باورم نمی‌شه.
‫یه دختر مکزیکی توی روز اولش ‫پیرترین فراری رو پیدا کرد.
‫وای.
‫بریم ببینیم چه خبره.
‫- عمراً. مستقیم برو. ‫- بیخیال.
‫بذار اول این پدرسگ رو بفرستیم بره.
‫جاش نزدیکـه‌ها. ‫سریع تموم می‌شه.
‫- فردا می‌ریم، کری. ‫- الان نمی‌شه.
‫می‌شه رادیو رو روشن کنین؟
‫راحت گیرش می‌ندازیم‌ها.
‫فقط می‌خوای ببینی ‫دختره سوتی داده یا نه.
‫می‌خوام بازی رو بشنوم.
‫ببند دهنتو!
‫}[ برونو: یه‌کم دیر می‌رسم. منتظرم باش. ]
‫آخ، نیکو.
‫سریع می‌آم. ‫دونات می‌خورین؟
‫- یه تُپلش رو برام بگیر. ‫- من دو تا می‌خوام.
‫- سه تا! سه تا! ‫- سه تا؟ عوضی.
‫- سلام عرض شد. ‫- خوش اومدین.
‫بعداز ساعت پنج، ‫نون‌هامون یکی بخر دو تا ببره.
‫ممنون.
‫بی‌زحمت این رو بده ‫به دوستانی که اون بیرونـن.
‫بقیه‌ی پول‌تون.
‫ممنون.
‫ببخشین.
‫این‌ها توپُره؟
‫خامه داره، بله.
‫آها. اسم این‌ها چیـه؟
‫اسم‌شون مادلینس‌ـه. ‫از سرزمین خولیِت.
‫ورونای ایتالیا.
‫این اطراف زندگی می‌کنین؟
‫چی؟ نه.
‫نه. با دوست‌هام اومدم.
‫داریم از شهر رد می‌شیم.
‫- اون نون مال منـه! ‫- چی؟
‫- گم شو بابا! ‫- برای همه نون هست.
‫چرا دعوا می‌کنن؟
‫نگو که نون‌ها رو دادی...
‫- کی فرستادت؟ ‫- من پلیسـم.
‫- از یگان ارتباطات بین‌المللی... ‫- آمریکایی هستین؟
‫همه می‌دونن اینجایـی.
‫بهتره تسلیم بشی، ناپولیتانو.
‫- عوضی‌ها! ‫- دفعه‌ی قبلی هم همین‌طوری بودن.
‫هر دفعه همینـه.
‫ای بابا.
‫کری؟
‫تفنگ‌ها توی ماشین بمونه.
‫آروم پیاده شین و بیاین سمت من.
‫مراقب باشین، وگرنه رفیق‌تون می‌میره.
دهنمون سرویسه، دوستان. ‫خودشـه.
‫- بیا بیرون. ‫- من نمی‌آم.
‫}[ - تازه رسیدم. ‫ - دارم می‌آم. ]
‫}[ کجایـی؟ دیر کردی! الان فرار می‌کنه! ]
‫چی شده؟
‫همین‌الان؟
‫ای لعنتی.
‫- داداش. ‫- ها؟
‫می‌دونی فروشگاه اِرمیتا کجاست؟
‫روی پیشونی من نوشته «گوگل مَپ»؟
‫اُسگل.
‫- خانم؟ ‫- بله؟
‫می‌دونین فروشگاه اِرمیتا کجاست؟
‫اونجا رو بپیچین به چپ ‫و مستقیم برین توی کوچه.
‫وقتی حوصله نداری، اصلاً نیا سر کار.
‫- داشتم نجاتت می‌دادم‌ها. ‫- وظیفه‌تـه.
‫- بالاخره که اومدم. ‫- نزدیک بود لو برم.
‫این‌طوری صحبت نکن.
‫- حالا ردیاب گذاشتی؟ ‫- آره. گذاشتم.
‫- احسنت. ‫- گم شو.
‫خسته نباشی.
‫تکون نخور.
‫- این یکی با من می‌آد. ‫- چی؟
‫من رو با خودت ببر، حاجی. ‫بعدش بذار برم.
‫- من پلیس نیستم. ‫- مایکل.
‫به نفعتـه الان تسلیم بشی.
‫عمراً نمی‌رم زندان.
‫من یه خونواده دارم.
‫زندگی دارم.
‫۳۰ سال شده.
‫- چرا نمی‌ذارین به آرامش برسم؟ ‫- آرامش؟
‫همکارهام تا صبح پیداتون می‌کنن. ‫نگران نباش.
‫باید دوباره فرار کنم.
‫آهای، تکون نخور.
‫من زندان نمی‌رم.
‫بابا؟
‫چی شده؟
‫- ما پلیسـیم. ‫- چی؟
‫بابات توی آمریکا ۲۷ نفر رو کُشته.
‫کار دیگه‌ای بلد نبودم.
‫ولی باور کن دیگه اون آدم نیستم.
‫من رو ببخش، عزیزم.
‫- تو خوبـی؟ ‫- آره.
‫}[ درحال بررسی ]
‫ببخشید. ‫شب‌تون به‌خیر.
‫- خدافظ. ‫- به سلامت.
‫عجب روزی بود امروز.
‫آره. کم‌کم جمع کنیم.
‫بِتو.
‫دخترم.
‫کار خودتـه.
‫برش دار.
‫خسته نباشی.
‫آفرین، کامیلا.
‫بِتو.
‫اسم دخترمون رو اضافه کن.
‫}[ درحال بررسی ]
‫ممنون که اومدی دنبالم، ‫ولی خودم می‌رفتم.
‫می‌دونم، ولی توی راهم بود دیگه.
‫دیگه پنج سالم نیست، بابا.
‫ممکنـه برای تو هم اتفاق بیُفته؟
‫منظورت چیـه؟
‫ماجرای تِمو.
‫معلومـه که نه.
‫چی شده؟
‫مراقب باش، بابا!
‫چت شده؟
‫قضیه چیـه؟