‫[آنچه گذشت...]
‫الان همگیتون مظنون محسوب می‌شین.
‫- ممنون! ‫- اِم، یه سلفی بگیریم؟
‫نظرتون چیه که بزنین به چاک؟
‫ولی شب خوبی داشته باشین جناب. ‫خیلی ممنون.
‫- سلام آلیس. ‫- خیلی خوشحالم که اومدی.
‫من هم خیلی خوشحالم ‫که جعل هویت نکرده بودی.
‫بد نیست انرژی فرد جدیدی رو ‫به گروهمون اضافه کنیم.
‫یعنی می‌خوای جذبم کنی؟
‫آسانسور رو نگه دارین!
‫عه، سلام ایمی شومر.
‫ممکنه یه روزی حق نشر ‫پادکستت رو بهم بفروشی...
‫که بتونم از روش...
‫یه سریال اینترنتی ‫هشت تا ده قسمتی بسازم؟
‫راستش رو بخوای، ‫خودم یه طرح پیشنهادی دویست صفحه‌ای...
‫براش تهیه کردم و خونه خودمه.
‫- بزن به چاک الیور! ‫- صدای بانیه؟
‫شما هم شنیدین؟
‫بانی پرنده داشته؟
‫یکی داره میاد!
‫بانی در زمینه آثار هنری ‫خیلی خوش‌سلیقه بود.
‫نقاشی رز کوپرش این‌قدر گرونه...
‫- که زندگی آدم رو می‌سازه. تو اتاق خوابشه. ‫- دارن میان سمت ما!
‫باید تابلو نقاشی ‫رو این دیوار می‌بود!
‫بچه‌ها. اینجا رو.
‫بانی آسانسور سری داشته؟
‫- به کجا ختم می‌شه؟ به جهنم؟ ‫- ببینیم به کجا ختم می‌شه.
‫باشه. ولی از بیخ گوشمون گذشت.
‫ولی سرنخ مهمی دستگیرمون شد.
‫اگه نقاشیه رو پیدا کنیم، ‫قاتلش رو هم پیدا می‌کنیم.
‫نقاشی بانیه؟
‫نقاشی توئه چارلز؟
‫نقاشی پدرمه.
‫آغاز داستان زندگی بانی فولجر...
‫با داستان آرکونیا عجیب شده.
‫آرکونیا که سال 1908 به دست...
‫معمار منفوری به نام...
‫آرچیبالد کارتر در راستای ‫شکل دادن به محله آپر وست ساید...
‫ساخته شده بود،
‫چهارمین ساختمونی بود ‫که به همین سبک...
‫تو چهار کشور مختلف ساخته بود.
‫تک‌تک ساختمون‌های آرچیبالد...
‫رازهایی جزئی دارن...
‫که کسی جز معمار ‫ازشون باخبر نیست.
‫آرچیبالد هم رازهایی داشت...
‫که کسی جز معمار ساختمون ‫ازشون باخبر نبود.
‫آرچیبالد در نهایت ازدواج کرد...
‫و خانواده‌اش رو تو آرکونیا بزرگ کرد.
‫دختر آرچیبالد هم...
‫که لئونورا نام داشت، ‫چندین سال بعد...
‫با آقای فولجر نامی ازدواج کرد...
‫و دخترشون به نام بانی رو ‫تو آرکونیا بزرگ کرد.
‫بانی از اول تا آخر عمرش ‫تو همون واحد ساکن بود.
‫آپر وست ساید تو دهه پنجاه...
‫محله طبقه متوسط...
‫و کارگران بود.
‫محل زندگی مهاجرین، هنرمندان...
‫و مثل همیشه، ‫علاقمندان به بازیگری بود.
‫«مارک، خودم به می‌دونم به نظرت مسخره است، ‫ولی وقتی خودت تونی رو بشناسی،»
‫«درک می‌کنی چرا چنین حرفی زدم.»
‫«عزیزم، الان دیگه درک می‌کنم.»
‫«چنین حرفی دلیل نمی‌شه ‫دیگه دوستم نداشته باشی.»
‫- اِم... ‫- نه.
‫«دلیل نمی‌شه دیگه دوستت نداشته باشم.»
‫بقیه‌اش رو خیلی خوب گفتی. ‫تو گزینش بازیگران می‌ترکونی.
‫باشه، ببینیم چی می‌شه.
‫فقط یادت باشه به مادرت نگی ‫امروز چیکار کردیم.
‫چرا مامان نمی‌خواد بازیگر بشی؟
‫چون قاتل آرزوهاست پسرم.
‫چارلز، اون ساختمون رو باش.
‫اگه موفق بشم، ‫قراره اونجا ساکن بشیم.
‫پس پدرم سوژه نقاشی...
‫ خیلی گرونیه.
‫مطمئنی پدرته؟
‫موی سفیدش همین‌قدر خارق‌العاده بود، ‫ولی مشخصه...
‫که اندامش لاغرتر بود.
‫یعنی هیکل پدرت این شکلیه، ‫ولی هیکل تو...
‫این شکلیه.
‫چرا نقاشیش رو کشیدن؟
‫یعنی مدل بوده؟ ‫یعنی ژیگول بوده؟
‫یعنی با رز کوپر ارتباط داشته؟
‫ایشون هنرمند به شدت...
‫محترمی بوده.
‫نقاشی خیلی گرون قیمتی از پدرت رو...
‫از واحد زنی که به قتل رسیده دزدیدن...
‫و تو واحد خودت جاساز کردن،
‫اون‌وقت با رابطشون مشکل داری؟
‫امان از دست مردها.
‫واقعا افتضاحیم. ‫جنبش دیگر بس است حق داره.
‫طرف کلی راز داشت.
‫یعنی اصلا واقعا می‌خواست بازیگر بشه؟ ‫واقعا می‌خواست تو این ساختمون ساکن بشه؟
‫اونجا رو سایه زده؟
‫هوم. مسائل خارق‌العاده‌ای مطرح شد...
‫که بتونی بعدا تعریفشون کنی.
‫ضمنا، مشخصه که بابا ‫هیکل بزرگی داشته.
‫ولی فعلا باید این رو از اینجا ببریم...
‫که همگیمون قاتل جلوه نکنیم...
‫امروز با ایمی شومر قرار کاری دارم.
‫اِم، بچه‌ها؟
‫اسم نقاشیه «سوج»ـه.
‫چی؟
‫عه، چه خوب! اسمم رو روش نوشتن! ‫اصلا هم شک‌برانگیز نیست!
‫خب، بهتره بگم...
‫که بانی قبل از مرگش ‫بهم چیزی گفته بود.
‫چهارده رو می‌گی.
‫علاوه بر چهارده...
‫«سوج».
‫- گفته بود «سوج». ‫- چی؟
‫شاید می‌خواست بهت بفهمونه ‫منظورش همین نقاشیه.
‫شاید شاهد سرقتش بود.
‫شاید هم منظورش ساویچ بوده ‫و مثلا جسیکا ساویچ رو می‌گفته.
‫- اون دیگه کیه؟ ‫- گوینده اخبار مشهوری بود...
‫که مدت کوتاهی تو دهه هشتاد ‫با هم قرار عاشقانه می‌ذاشتیم.
‫قبل از من ساکن این ساختمون بود.
‫من رو ول کرد که با اد بردلی ‫از برنامه «شصت دقیقه» دوست بشه.
‫آها، راستی، تا حالا بهتون گفتم...
‫یه بار تو یه سالن ماساژ کره‌ای ‫استیو کرافت رو دیده بودم؟
اندام زیباش ‫واقعا نظیر نداشت.
‫خیلی‌خب، از این به بعد باید ‫واسه تعریف خاطراتت اجازه بگیری.
‫این اتفاقات اصلا منطقی نیست.
‫اول میل بافتنیه پیدا شد، ‫الان هم نقاشیه؟
‫خب، معلومه یکی داره سعی می‌کنه ‫واسه شما دو نفر پاپوش بدوزه.
‫واسه من پاپوش ندوخته، ‫خیلی هم عجیبه،
‫آخه قطعا اون‌جوری راحت‌تر می‌تونست ‫بقیه رو قانع کنه.
‫باید این نقاشی رو از اینجا ببریم.
‫ممکنه هر کی اینجا جاسازش کرده، ‫همین الان‌ها پلیس‌ها رو هم خبر کرده باشه.
‫عه! سلام به هاوارد موریس، ‫همسایه پیگیر عزیزم!
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫سلام. شرمنده که مزاحم شدم، ‫ولی کلیدت پشت در مونده بود.
‫دنبالش می‌گشتم‌ها.
‫راستش، می‌خواستم یه سر بیام پیشت،
‫آخه واقعا بابت زحماتی که در حق ‫ساختمونمون کشیدی ممنونم.
‫- خب، ممنون. ‫- ضمنا، پادکستت رو خیلی دوست داشتم.
‫راستش، همون قسمت هشتم ‫فهمیده بودم کار دوست‌دخترته.
‫خب، کاش بهم می‌گفتی، ‫آخه به کارم می‌اومد.
‫خب، می‌خواستم ببینم ‫تهش چی می‌شه چارلز.
‫بگذریم، با حرفت تو پادکست جدیدت هم موافقم.
‫جانم؟
‫نقاشیه دست هر کی باشه، ‫همون شخص قاتل بانیه.
‫راستش داریم اون فرضیه رو ‫کنار می‌ذاریم هاوارد.
‫سلام هاوارد! ‫چشمت چی شده؟
‫وای، خیلی مسخره است.
‫داشتم با پیشی جدیدم، سولین، ‫قایم موشک بازی می‌کردم...
‫که شترق!
‫پرید تو مخفیگاهم. ‫پیدام کرد.
‫چه کاری از دسـ...
‫آها! اِم، الان تو واحد بانی جمع شدن.
‫افرادی که دوستش داشتن جمع شدن.
‫حتما افراد خیلی کمی شرکت می‌کنن.
‫به نظرم اگه شما سه نفر ‫هم یه سر بیاین، قشنگ می‌شه.
‫آها، گمون نکنم کسی ‫دلش بخواد ما رو ببینه.
‫آره. ضمنا، سر زدن ‫به مراسم یادبود قربانی...
‫همیشه کار افراد گناهکاره هاوارد.
‫ولی بهتر نیست به همین دلیل برین؟ ‫می‌تونین فرد گناهکاری رو...
‫که بیش از شما سه نفر ‫گناهکار جلوه می‌کنه، پیدا کنین.
‫هاوارد پر بیراه نمی‌گه.
‫خب، واسه چی خیال می‌کنین ‫براتون پاپوش دوختن؟
‫برام تعریف کنین دیگه. ‫بیاین غیبت کنیم.
‫همه‌چی رو تو پادکستمون تعریف می‌کنیم.
‫این فصل می‌خوایم حق اشتراک هم بذاریم.
‫- مرسی که بهمون خبر دادی. ‫- راستش،
‫راستش، به ذهنم رسیده بود ‫یه قسمت جزئی بسازین...
‫که از دید خودم ممکنه...
‫خیلی‌خب، نظرتون چیه ‫مراسم یادبود بانی رو بهانه کنیم...
‫و نقاشیه رو برگردونیم تو واحدش؟
‫فکر خوبیه. یه سر می‌ریم، ‫مظنونین رو شناسایی می‌کنیم،
‫من یواشکی می‌رم تو کمد بانی،
‫با آسانسور سریش ‫میام تو کوچه...
‫ما هم می‌تونیم ‫نقاشیه رو بیاریم اونجا.
‫بعدش هم برمی‌گردم واحد بانی و میام بیرون.
‫ایول! وای، چه نقشه‌ای. ‫به نظرم نقشه خیلی خوبیه!
‫- لمش داره دستمون میاد. ‫- شک نکن.
‫مشخصه فصل دوممونه.
‫اِم...
‫- [فصل دوم، قسمت دوم] ‫- سلام عزیزم. می‌شنوی؟
‫- [پاپوش] ‫- می‌شنوی؟
‫هاوارد رفیقمه.
‫عه، چه خوب. ‫قاتلین تشریف آوردن.
‫دارین چه غلطی می‌کنین؟
‫- سس دیپ آوردیم. ‫- مؤدب باش اوما. خودم دعوتشون کردم.
‫- اومدیم یادش رو گرامی بذاریم. ‫- نوشیدنی سر پیچی آوردین؟
‫چی شد؟ جعبه پیدا نکردین؟
‫می‌خوایم کمکتون کنیم ‫قاتل بانی رو پیدا کنین.
‫مرگش خیلی غم‌انگیز بود ‫و از بدترین روزهای عمرم رو رقم زد؛
‫من هم تجربیات بد خیلی زیادی داشتم.
‫که این‌طور، آخه جناب‌عالی خیلی مهمی.
‫امان از نسل هزاره. ‫برو کار پیدا کن بابا.
‫برو کار پیدا کن دیگه!
‫باید واسه پرنده‌اش خونه جور کنم.
‫[با حضور در این جشن، ‫با ضبط صدای خود موافقت کرده‌اید]
‫عزیزم. عزیزم، عزیزم.
‫یکی از طرفداران پادکستتون ‫داشت سراغت رو می‌گرفت.
‫ده بسته «گات میلک» خرید.
‫کدوم طرفدار پادکستمون رو می‌گی؟
‫عینکی، سفیدپوست و فضول بود...
‫و ده بسته خرید...
‫آها. باشه. خیلی‌خب...
‫دوستان، بنده نینا لین هستم.
‫اگه اجازه باشه، می‌خوام ‫به همگیتون اطمینان بدم...
‫که بنده که رئیس جدید هیئت مدیره هستم،
‫نمی‌ذارم درگذشت بانی ‫رو ساختمون تأثیر منفی داشته باشه.
‫الان دیگه من مدیرم ‫و دوره جدیدی آغاز می‌شه.
‫قطعا طرف خیلی مشتاقه ‫ریاست هیئت مدیره رو به دست بگیره.
‫دلم از نینا پره.
‫چطور مگه؟ ‫چه اطلاعاتی داری؟
‫اینجا که نمی‌تونم راحت صحبت کنم.
‫احساسات مادرانه زیادی بروز می‌ده.
‫هوم! چه بامزه.
‫من که با دیدنش یاد «بچه رزماری» می‌افتم.
‫البته اگه رزماری ‫مدیر صندوق پوشش ریسک می‌بود...
‫و خودش مشتاق باردار شدن از شیطان بوده باشه.
‫رابطه بانی و نینا اصلا خوش‌آیند بـ...
‫نه، نه، نه. چیزی نگو. هیس.
‫میبل...
‫فقط در این حد می‌گم...
‫که اگه به نظرتون ‫بانی عوضی بود،
‫وایستین تا با این یکی آشنا بشین.
‫بانی که عوضی نبود.
‫تو این دنیا تک و تنها بود.
‫نه فرزندی داشت، نه خانواده‌ای. ‫فقط من رو داشت.
‫- برو بابا! ‫- خانم گامبولینی عوضی رو هم داشت.
‫چرا قاتلش جای نقاشیه،
‫این پرنده رو ندزدید؟!
‫اِم، راستش،
‫راستش، اِم...
‫مطمئن نیستیم نقاشیه ‫دست قاتلش باشه.
‫معلومه که نقاشیه دست قاتلشه.
‫نقاشی خودم رو می‌گین؟
‫شما کی هستین؟
‫بنده لئونورا فولجر،
‫مادر بانی هستم.
‫خب، نقاشی من کدوم گوریه؟
‫می‌شه لطفا بانی بزرگه خطابش کنیم؟
‫نه. اون نقاشی رز کوپر ‫مال دخترم نیست.
‫مال خودمه.
‫رسید خریدش همراهمه...
‫رسید خریدش از هنرمند اصلی رو دارم...
‫وای خدا.
‫بیا! تو پیداش کن!
‫من تباهی لکه زرد دارم. اِم...
‫دید مستقیمم رو حباب بزرگی پوشونده...
‫ولی دید جانبیم خیلی دقیقه.
‫اینه که اصلا...
‫با انگشت نوچ به کیفم دست نزن دخترک.
‫گمون کنم همین باشه؟
‫خب، راجع به قتل دخترم ‫و سرقت نقاشی چه اطلاعاتی داریم؟
‫چرا از این سه نفر نمی‌پرسی؟ ‫احتمالا کار یکی از همین‌ها بوده باشه.
‫- برامون پاپوش دوختن. ‫- مظنون محسوب می‌شیم.
‫- خیلی فرق می‌کنه. ‫- هوم.
‫بیاین جلوتر.
‫بیاین، بیاین، بیاین، ‫بیاین دیگه.
‫بیا دیگه.
‫آخی، دخترک نازم.
‫کار هیچ‌کدومشون نبوده.
‫کار این‌ها نبوده.
‫کارشون نبوده، ‫ولی اطلاعاتی دارن.
‫اطلاعاتی دارن.
‫خب، لطفا یکی برام نوشیدنی نارگیل درست کنه.
‫می‌خواستم گروه «یدل‌شاپ»ـم ‫واسه بانی آهنگ بخونن،
‫ولی به نظر اوما کار نامناسبی بود.
‫با «یدل‌شاپ» آشنایی داری لئونورا؟
‫عین گروه‌های چهارنفره باربرشاپه،
‫ولی یدل می‌کنن.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫نوشیدنی نارگیله دیگه.
‫تو یخچال بانی سس شکلات پیدا کردم.
‫تو نوشیدنی نارگیل، ‫نارگیل می‌ریزن.
‫این که عین یه لیوان فاضلاب می‌مونه.
‫درسته. خیلی‌خب.
‫قطعا مامان بانیه.
‫نقاشی خودشه دیگه.
‫شاید رز کوپر رو بشناسه. ‫شاید بابام رو هم می‌شناخته.
‫شاید خودش بانی رو کشته ‫که نقاشیه رو گیر بیاره.
‫شاید کار مادر خودش بوده باشه.
‫چیه؟ تو «خانواده سوپرانو» ‫که این‌جوری شده بود.
‫به نظرت اون خانم ‫به کسی هشت بار چاقو زده؟
‫عه...
‫خب، فعلا بی‌خیالش می‌شیم.
‫خیلی‌خب چارلز، وقتی نقاشیه رو...
‫آوردیم دم ساختمون، ‫بهت پیام می‌دیم...
‫که یواشکی بیاریمش بالا. ‫ولی خواهش می‌کنم عادی رفتار کن.
‫ببین...
‫کیه که از من عادی‌تر باشه؟
‫- همه. ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫کجای این روش بیرون بردن ‫یواشکی محسوب می‌شه؟
‫خب، لستر گفت یکی دیگه ‫چرخ سالمه رو برداشته...
‫و بعدش هم سوال‌پیچم کرد. ‫این شد که صرفا...
‫صرفا خرابه رو برداشتم.
‫وای، وای! وای...
‫سالمه رو پس گرفتم. ‫بذارین کمکتون کنم بذارینش رو این.
‫نه، نه، خودمون ردیفش می‌کنیم لستر!
‫- نه، ممنون. ‫- حداقل بذارین هلش بدم. کارم همینه دیگه.
‫برو کنار پیرمرد!
‫می‌شه حداقل باهاتون بیام پایین؟
‫اصلا حق نداری بیای تو آسانسور!
‫[آلیس: سری به کارگاه هنریم نمی‌زنی؟]
‫[شاید اگه زندانی نشدم، بزنم.]
‫[آلیس: هه هه.]
‫کیه که چنین لبخندی به لبت آورده؟ اسکاره؟
‫عه، اِم... نه.
‫تجربیات بد مشترکی داریم،
‫ولی به نظرم هم خودم، ‫هم اسکار منتظریم که یکیمون...
‫به اون یکی پیام بده ‫«بیا دوست عادی باشیم»، متوجهی؟
‫آها، خب، باشه.
‫راستش، وقتی آدم در خطره،
‫مملو از شور و هیجان می‌شه.
‫ولی بعدش که اوضاع عادی می‌شه،
‫نمی‌شه راحت فهمید ‫بعدش چی می‌شه.
‫رابطه خودم و جودی دنچ ‫به همین دلیل بعد از...
‫پروازمون با هواپیمای «کنکورد» کمرنگ شد.
‫اصلا چنین اتفاقی نیفتاده بود، مگه نه؟
‫ای خدا، چقدر خوب درکم می‌کنی.
‫ممنون که تشریف آوردین،
‫ضمنا، ممنون که تو مراسم یادبود بانی، ‫خودت رو مرکز توجهات کردی.
‫سلام.
‫امیدوار بودم بتونم ‫سوالات بیشتری راجع به نقاشیتون...
‫و رز کوپر ازتون بپرسم.
‫چرا صدات آشناست؟
‫آها، بازیگر هستم.
‫تو سریال «برازوس» بازی می‌کردم.
‫آره، تو آسایشگاهم پخشش می‌کنن.
‫واسه پخش در پس‌زمینه ‫موقع مرگ آدم...
‫سریال مناسبیه.
‫می‌شه تکه‌کلامت رو بگی؟
‫آها! آها.
‫با این اوصاف، روند تحقیقاتمون ‫به کل تغییر کرد.
‫واقعا افتضاحه.
‫[میبل: رسیدیم، بیا دم آسانسور.]
‫عذر می‌خوام. اِم...
‫خیلی از گپ زدن باهاتون لذت بردم.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. مراقب باش. بپا... ‫- ردیفی؟
‫خیلی‌خب.
‫- پشـ... ‫- اورسولاست! برگرد!
‫خیلی‌خب. بریم.
‫میبل!
‫الیور!
‫- وای، امان... ‫- شوخیت گرفته؟
‫اِم... کجا بودین؟ ‫شما که قرار بود اینجا باشین.
‫ما که همین‌جاییم، ‫الان هم همین‌جا گیر افتادیم.
‫این‌قدر به فکر مشکلاتت با بابات نباش ‫و حواست به کارت باشه.
‫برگرد مراسم و دوباره بیا پایین.
‫نمی‌تونم برگردم مراسم. ‫مراسمشون تموم شده.
‫خیلی‌خب، اصلا این رو ‫می‌اندازم تو سطل آشغال.
‫نه، کلی پولشه!
‫نمی‌شه که نقاشی پدرم رو ‫بندازی تو سطل آشغال!
‫این نقاشی نباید دست ما باشه!
‫اگه نقاشی مقتول رو دست ما پیدا کنن، ‫اصلا ختم به خیر نمی‌شه!
‫نه...
‫- عه، عه، این طرفش سنگین‌تره‌ها پسر! ‫- ولی من دارم برعکس می‌رم.
ای‌وای...
‫بعدا میایم برمی‌داریمش.
‫- از اون طرف برو، خب؟ ‫- باشه...
‫عجب...
‫بدین ترتیب،
‫حالا که اصلا نمی‌دونیم ‫چی به سر نقاشی گرون‌قیمت قربانی اومده،
‫برگشتیم سر بررسی انگیزه.
‫[افرادی که ازمون متنفرن.]
‫ولی انگیزه چه کاری رو بررسی کنیم؟
‫انگیز قتل بانی فولجر؟
‫یا انگیزه پاپوش دوختن واسه یکیمون...
‫که قاتل جلوه کنیم؟
‫[فهرست مظنونین:]
‫[خودم؟]
‫[فهرست مظنونین: خودم؟]
‫وای! عجب!
‫از آخرین باری که اومده بودم اینجا، ‫خیلی عوض شده.
‫پس نوشیدنی کو؟
‫عه، خیال می‌کردم شوخی می‌کنی.
‫فقط موقع کارم شوخی می‌کنم. ‫کارم شوخی کردنه.
‫معلومه دیگه. درسته.
‫خب، بیا.
‫باشه.
‫پیشنهادات هیجان‌انگیزی ‫راجع به سریالمون به ذهنم رسیده.
‫به نظرم تمرکز سریال ‫رو دو بازیگر باشه.
‫تیموتی شالامی نقش من رو بازی کنه،
‫خودت نقش میبل رو بازی کنی، ‫چارلز رو هم...
‫- از داستان حذف می‌کنیم. ‫- جالبه.
‫آخه به نظر من ‫که تمرکزش باید رو یه بازیگر باشه...
‫و داستان کلا راجع به...
‫جن باشه.
‫من نقش جن رو بازی کنم. ‫من جن می‌شم!
‫آها، از دید ضدقهرمان روایت بشه. ‫خیلی جالب و به روزه.
‫دقیقا! دقیقا! ‫می‌خوام ایفای نقش قابل احترامی داشته باشم.
‫اخیرا نقش‌های خیلی شجاعانه‌ای بازی کردم.
‫تو آخرین کارم...
‫وقتی داشتم با موتورسیلکت گازی...
‫پنجره‌ای شیشه‌ای رو ‫می‌شکوندم، به خودم ریدم...
‫و قصد شوخی هم نداشتم.
‫به نظرم جن عاشق‌پیشه‌ای نفرین شده است...
‫که دنبال عشقیه...
‫که در نهایت به نابودی خودش ختم می‌شه.
‫به نظر من صرفا آشپز بدی بود ‫که فاگوت‌نوازی بلد بود.
‫من هم چند وقته تمرین می‌کنم.
‫اون دیگه چیه؟
‫عه، اون رو می‌گی؟
‫سلام.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌خواستی از نقاشیم بپرسی ‫و من هم می‌خوام دلیلش رو بدونم.
‫ضمنا، به نظرم بهت میاد...
‫نوشیدنی نارگیلی داشته باشی.
‫خیلی ممنون.
‫وقتی رفته بودم دم سطل آشغال پیداش کردم.
‫- آها. ‫- خیلی الهام‌بخشه.
‫به نظر چارلز حاضره نقش خودش رو ایفا کنه؟
‫راستش، مطمئن نیستم ‫این نقاشی به شخصیتت بخوره.
‫به نظرت شیک نیست؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫صرفا به نظرم انرژی بدی ساطع می‌کنه.
‫خودت حس نمی‌کنی؟
‫بذار من بردارمش.
‫عه، پاتنوم؟
‫اصلا به اثر هنری آشغالیم دست نزن.
‫یادم می‌مونه.
‫♪ زبونم رو گاز می‌گیرم، ‫منتظر فرصت مناسبم. ♪
‫♪ رو لباسم هشدار نوشتم. ♪
‫خیلی‌خب، می‌شه برگردیم ‫سر بحث سریالمون؟
‫البته اگه علاقه‌ای نداری، ولش کنیم.
‫نه بابا، علاقه دارم. ‫خودم بیشتر از تو فکر کردم.
‫♪ رویاهام رو خراب می‌کنم. ♪
‫♪ تخت‌خواب بزرگم سرده. ♪
‫بدک نیست.
‫♪ بهتره وقتی تاج سرمه، من رو ببینی. ♪
‫خب، راجع به نقاشیم چه سوالی داری؟
‫مسئله دیگه‌ای رو هم بگم.
‫وکلای رو اعصابم می‌گن ‫نباید باز هم با قاتلین...
‫همکاری کنم. اینه که...
‫مسلما همگیتون باید ‫بیگناهیتون رو ثابت کنین...
‫تا بتونیم کارمون رو ادامه بدیم.
‫آها، درک می‌کنم.
‫فعلا هیچ مدرکی وجود نداره...
‫که نشون بده ما تو قتل بانی نقش داشتیم.
‫چه عالی! ‫من هم هیچ نقشی نداشتم.
‫گفته بودین نقاشیه رو ‫از خود نقاش خریدین.
‫یعنی رز کوپر رو می‌شناختین؟
‫خب، اتفاقی دیدمش.
‫داشت به هر دری می‌زد ‫که از دست مردی فرار کنه،
‫ولی اصلا پول نداشت.
‫من هم نقاشیش رو خریدم.
‫مدت کوتاهی بعد از خریدم، گم شد.
‫مدت کوتاهی بعدش هم گفتن...
‫مرده.
‫چطوری مرد؟
‫سوال همین‌جاست دیگه.
‫مرموز بودن مرگش...
‫موجب شد قیمت آثارش...
‫سر به فلک بکشه.
‫البته مسلما اون موقع...
‫دار و ندار زنان همین بود.
‫باید ناپدید می‌شدن...
‫تا مشهور بشن.
‫خانم فولجر،
‫احیانا خونه رز اون طرف همین خیابون نبود؟
‫اوهوم. بود.
‫همین‌جا بمون. کتابت رو بخون.
‫من بعد از آزمون گزینشم برمی‌گردم،
‫بعدش می‌ریم رستوران «نیتنز» ‫و هات‌داگ می‌خوریم. خب؟
‫- باشه. ‫- جو مواظبت می‌مونه.
‫مرسی جو.
‫بابا! نمایش‌نامه‌ات جا موند!
‫آها! درست می‌گی.
‫مرسی.
‫حالت خوبه؟
‫سلام. راجع به نقاشی رز کوپر ‫اطلاعاتی به دست آوردم.
‫نقاشی من رو می‌گی؟
‫خیلی‌خب، نقاشی بانی دست ایمی شومره.
‫این‌جوری انگار خودش قاتله...
‫عه، سلام.
‫بئوی نارگیل میاد؟
‫ایمی شومر سارق یا قاتل نیست!
‫- صرفا تو سطل آشغال پیداش کرده. ‫- می‌تونیم پسش بگیریم،
‫ولی باید خودمون دست به کار بشیم.
‫سلام ایمی! اِم، با دوستانم آشنا شو...
‫چارلز هیدن سوج.
‫بنده میبل هستم.
‫- خیلی‌خب. ‫- ایشون هم...
‫نقاشی من دست توئه.
‫وای خدایا، اینجا رو. ‫وای، خودشه!
‫این اتفاقات از نظرم اصلا عادی نیست.
‫- می‌خوای صرفا شماره چارلز رو بهم بدی..؟ ‫- خیلی‌خب، باید آروم باشی.
‫نه‌خیر.
‫- خودش نیست. ‫- چی؟
‫نیست. ‫پشت کرباسش پاره شده بود،
‫نقاشش هم آس و پاس بود، ‫واسه همین روش چسب زده بود، بعدش هم...
‫این که پاره نیست. این...
‫این کپیشه.
‫این مسائل اصلا برام مهم نیستن.
‫صرفا می‌خواستم نقاشی ‫ چارلز رو داشته باشم...
‫- این که من نیستم. ‫- پس نمی‌خوامش!
‫از واحد استینگم ببرینش بیرون!
‫- خب، پس من می‌برمش. ‫- ای خدا،
‫- وایستا، اِم، خب؟ ‫- اِم، چیه؟ ها؟
‫بازیم باورپذیر بود؟
‫- در چه نقشی؟ ‫- جن دیگه.
‫آها، خدا رو شکر! پس تو نقش رفته بودی.
‫- پس روانی نیستی. ‫- نه. به هیچ وجه.
‫خب، بهتره من دیگه برم.
‫جن...
‫خیلی‌خب. اصلا امروز اتفاقی افتاد...
‫که بتونیم تو پادکستمون بگیم ‫و به زندانی شدن خودمون ختم نشه؟
‫خب، می‌دونیم نسخه اصلی ‫نقاشیه قطعا دست بانی بوده،
‫ولی واسه چی باید ‫می‌داد کپیش کنن؟
‫شاید هم قاتله داده کپیش کنن...
‫که برامون پاپوش بدوزه؟
‫احتمالا چارلزه.
‫خب، وصیت‌نامه بانی رو ‫با دقت بیشتری خوندم.
‫می‌خواست چیزی دست شما باشه.
‫نه. به هیچ وجه.
هوی!
‫گمون نکنم دلتون بخواد ‫به خواسته شخصی که ملت...
‫خیال می‌کنن به قتل رسوندینش ‫بی‌احترامی کنین.
‫مگه نه؟
‫طول عمر متوسطش هشتاد ساله.
‫خیلی‌خب...
‫بانی حتی بعد از مرگش...
‫هم راهی پیدا کرد ‫که بره رو اعصابت.
‫وای، بامزه بود.
‫کاش داشتم صدات رو ضبط می‌کردم.
‫خودم داشتم می‌کردم!
‫وای خدا. لطفا نگو دارم عین خودت می‌شم.
‫ماچم کن ببینم.
‫گندش بزنن!
‫بابا؟ بابا!
‫- چیزی نیست رفیق! ‫- جریان چیه؟
‫- اذیت نکن، پسرمه‌ها! ‫- بابا!
‫وایستا!
‫وایستا بابا...
‫بابا!
‫بابا. بابا. نه.
‫نه، بابا...
‫سلام خانم فولجر! تا نرفتین...
‫وای خدا، الان حوصله ندارم.
‫- این ساعت سرحال نیستم. ‫- آخه...
‫گمون کنم نقاشیه از پدرم بوده.
‫خب، معلومه که هست.
‫خبر داشتین؟
‫خب، کور که نیستم. خب...
‫کور که هستم، ولی اون‌قدرها هم کور نیستم.
‫من سال‌ها با پدرت رابطه داشتم.
‫خیال می‌کردم رز کوپر ‫باهاش رابطه داشت.
‫- اون هم داشت. ‫- منظورتون اینه...
‫که پدرم یه رابطه دو طرفه داشت؟
‫خب، کجای ماجرا رو نفهمیدی؟
‫این ساعت اصلا سرحال نیستم. ‫صرفا...
‫تعجبی نداره که پدرم ‫همیشه من رو می‌آورد اینجا.
‫چی به سرش اومد؟
‫به سر بابام؟ اِم...
‫عاقبت خوشی نداشت.
‫الکلی شد، زندانی شد.
‫ضمنا، وقتی خودم بچه بودم، از دنیا رفت.
‫خیلی تسلیت می‌گم. تـ...
‫تسلیت می‌گم.
‫خانم فولجر، نقاشیتون چی می‌شه؟
‫حسی بهم می‌گه ‫که بعدا دنبالم می‌گردی.
‫بازگشت به جایی که آدم ‫ازش کلی خاطره داره، حس عجیبیه.
‫جایی که قبلا مفرح بود رو ‫الان ارواح تسخیر کردن.
‫شاید هم از اولش تسخیرشده بود. ‫ولی آدم تا خودش به یه قدمی...
‫روح شدن نرسیده باشه، ‫ارواح رو تشخیص نمی‌ده.
‫بالاخره اومدی. حالت خوبه؟
‫رفته بودم دم خیابون که مخم با شنیدن ‫حرف‌های لئونورا فولجر سوت بکشه.
‫حرف خوش‌آیندی زده بود؟
‫ظاهرا پدرم با رز کوپر...
‫و خانم فولجر رابطه داشته. یعنی...
‫وایستا ببینم، یعنی...
‫ممکنه بانی خواهرم بوده باشه؟
‫چی؟
‫خانم گامبولینی واسه چی اومده اینجا؟
‫- خیلی بامزه است، مگه نه؟ ‫- خفه شو.
‫شاید بتونم به یتیم‌خونه‌ای...
‫اهداش کنم.
‫گمون نکنم کار درستی باشه ‫که کنار بچه‌ها باشه.
‫آهای. آهای.
‫من می‌دونم کار کی بوده.
‫♪ ای پرنده زرد رنگ... ♪
‫♪ که بر فراز درخت موز نشسته‌ای. ♪
‫♪ ای پرنده زرد رنگ... ♪
‫♪ که چون من، تک و تنها نشسته‌ای. ♪
‫♪ باز هم عشقت... ♪
‫♪ لانه‌تان را ترک گفت؟ ♪
‫♪ چه غم‌انگیز است. ♪
‫♪ غم وجودم را در بر می‌گیرد. ♪
‫♪ می‌توانی پرواز کرده... ♪
‫♪ و دل به آسمان بزنی. ♪
‫♪ تو از من خوش‌شانس‌تری... ♪
‫♪ پرنده زرد رنگ. ♪
‫♪ پرنده... ♪