WEBVTT 00:00:00.000 --> 00:00:04.920 ‫می‌خواستم بهتون اطلاع بدم که من و همسرم ‫تا دو هفتۀ دیگه... 00:00:04.920 --> 00:00:09.180 ‫- تو خونۀ کشیش اقامت می‌کنیم. ‫- عه، یه موضوع دیگه. دربارۀ نامه‌های الایزا! 00:00:09.280 --> 00:00:11.040 ‫احیاناً تو جاش رو میدونی یا نه؟ 00:00:11.040 --> 00:00:12.240 ‫چرا همچین فکری میکنی؟ 00:00:12.240 --> 00:00:15.080 ‫- کتابم داره چاپ میشه! ‫- کتابت داره چاپ میشه! 00:00:18.040 --> 00:00:21.480 ‫خواهش می‌کنم، اگه هرفرصتی برای فرار پیدا کردی، 00:00:21.480 --> 00:00:23.360 ‫ردش نکن. 00:00:23.360 --> 00:00:26.360 ‫کسی آستن، من دقیقاً ‫از همون لحظه‌ای که اولین بار 00:00:26.360 --> 00:00:28.440 دیدمت عاشقت شدم. 00:00:28.440 --> 00:00:31.120 ‫- تو چه جوابی بهش دادی؟ ‫- نمی‌تونم باهاش ازدواج کنم. 00:00:31.120 --> 00:00:34.000 ‫اگه تو و آقای لیدردیل ‫تصمیم دارید ازدواج کنین... 00:00:34.000 --> 00:00:37.880 ‫- بت بهت کمک کرد، مگه نه؟ ‫- راستش رو بخوای، آره. 00:00:38.920 --> 00:00:42.200 ‫ازدواج؟ ‫اون هم من با آقای لیدردیل؟ 00:00:42.200 --> 00:00:45.080 ‫اوه، کاساندرا! ‫خواهر اشتباهی رو انتخاب کردی. 00:00:52.140 --> 00:00:55.300 ‫« خانم آستن » ‫« قسمت چهارم » 00:00:57.760 --> 00:00:59.760 ‫ببین چقدر باشکوهه! 00:01:01.040 --> 00:01:04.760 ‫- به نظرت اینجا... ‫- لطفاً، لطفاً...بیا منم ببر! 00:01:09.040 --> 00:01:11.480 ‫- الان بهتر شد؟ ‫- ممنونم. 00:01:26.040 --> 00:01:29.040 ‫اینجا خیلی کوچیک‌‌تر از چیزیه که ‫فکرش رو می‌کردم، داندس. 00:01:29.040 --> 00:01:31.280 ‫می‌ترسم وسایلمون خیلی زیاد باشه. 00:01:31.280 --> 00:01:32.920 ‫نگرانیت الکیه، عزیز دلم. 00:01:32.920 --> 00:01:35.760 ‫اگه بوفه رو بذاریم سمت این دیوار، ‫خیلی قشنگ میشه. 00:01:35.760 --> 00:01:38.280 ‫دقیقاً زیر نقاشیِ پرترۀ پدرِ مرحوم و عزیزم. 00:01:38.280 --> 00:01:40.520 ‫پس میزِ مجسممون رو کجا بذاریم؟ 00:01:40.520 --> 00:01:44.000 ‫اون پنجره هم ‫خیلی برای فضای این اتاق نامناسبه. 00:01:44.000 --> 00:01:46.320 ‫باید اعتراف کنم ‫منم همیشه همین فکر رو می‌کردم. 00:01:46.320 --> 00:01:49.040 ‫چقدر عجیب، ‫آخه قبلاً درباره‌اش حرفی نزده بودی، مامان. 00:01:49.040 --> 00:01:51.120 ‫- لابد یادت رفته آنا. ‫- نه، مامان. 00:01:51.120 --> 00:01:54.280 ‫تا جایی که یادم میاد همیشه می‌گفتین ‫خواهرتون، الایزا... 00:01:54.280 --> 00:01:56.360 ‫چقدر خوش شانسه که ‫این اتاقِ زیبا گیرش اومده. 00:01:56.360 --> 00:01:59.120 ‫مامانِ عزیزم، ساعات خوشی رو ‫کنار این پنجره گذرونده. 00:01:59.120 --> 00:02:01.920 ‫من اینقدر بچه دارم که ‫وقت نمی‌کنم چندین ساعت یه جا بشینم. 00:02:01.920 --> 00:02:04.520 ‫ایزابلا، ‫من الان خواهرت، بت رو دیدم. 00:02:04.520 --> 00:02:06.040 ‫اوه. 00:02:06.040 --> 00:02:08.760 ‫ببخشید. ‫نمی‌دونستم شماها هم اینجایید. 00:02:08.760 --> 00:02:12.480 ‫خانم آستن، ‫باعث افتخارمه که مجدداً ملاقاتتون می‌کنم. 00:02:12.480 --> 00:02:14.760 ‫حضورتون دقیقاً به اندازۀ ‫بودن در کنار خواهر عزیزتون... 00:02:14.760 --> 00:02:16.400 ‫برام با ارزشه. 00:02:16.400 --> 00:02:20.760 ‫عزیزم، خانم آستن که ‫سعادت داریم الان در کنارشون باشیم 00:02:20.760 --> 00:02:25.280 ‫خواهر بانوی رمان‌نویس معروف، ‫خانم جین آستن هستن. 00:02:25.280 --> 00:02:26.840 ‫تصور کن! 00:02:26.840 --> 00:02:29.040 ‫چه باشکوه! 00:02:29.040 --> 00:02:30.920 ‫حالا داندس، بیا بریم سراغ پرده‌ها! 00:02:30.920 --> 00:02:35.080 ‫می‌ترسم پرده‌هامون ‫برای این پنجرۀ نسبتاً بزرگ مناسب نباشه. 00:02:35.080 --> 00:02:37.240 ‫مامان، بهتره دیگه بریم. 00:02:37.240 --> 00:02:40.520 ‫خانم بانبری، زنی نیست که بشه منتظرش گذاشت. 00:02:40.520 --> 00:02:43.040 ‫مطمئنم میشه یه کاریش کرد. 00:02:43.040 --> 00:02:46.520 ‫باید وسایل رو یکم عوض کنیم. ‫با توجه به سلیقۀ من، زیادی ساده‌ان. 00:02:46.520 --> 00:02:48.320 ‫وسایلی رو که ‫پر زرق و برق‌تر باشن رو ترجیح میدم. 00:02:49.320 --> 00:02:51.120 ‫خیلی متاسفم، ایزابلا. 00:02:51.120 --> 00:02:54.040 ‫من خیلی از وضعیتت خبر نداشتم. 00:02:55.040 --> 00:02:57.440 ‫اگه باعث شدم فکر کنی که خواهرت بت 00:02:57.440 --> 00:03:00.440 ‫- با آقای لیدردیل... ‫- تو همچین حسی بهم ندادی، کاساندرا. 00:03:01.440 --> 00:03:04.600 ‫اگر هم اینکار رو کرده بودی، ‫تاثیر خاصی رو چیزی نداشته. 00:03:05.800 --> 00:03:07.440 ‫درسته... 00:03:08.760 --> 00:03:11.520 ‫ما یه زمانی، یه حسی به هم داشتیم. 00:03:12.760 --> 00:03:16.280 ‫اون از من خواستگاری کرد ‫و من هم رد کردم. 00:03:16.280 --> 00:03:18.520 ‫تموم شد و رفت. 00:03:18.520 --> 00:03:21.560 ‫عه، ایزابلا. ببخشید، ‫ولی باید یه چیزی ازت بپرسم. 00:03:21.560 --> 00:03:24.040 ‫با میل خودت بهش جواب رد دادی 00:03:24.040 --> 00:03:26.400 ‫یا کسی ازت خواست که درخواستش رو رد کنی؟ 00:03:26.400 --> 00:03:29.840 ‫پدرم باهاش موافق نبود. 00:03:31.800 --> 00:03:36.520 ‫فکر می‌کرد آقای لیدردیل ‫از ما پایین‌تره. 00:03:39.040 --> 00:03:43.040 ‫مادرِ آقای لیدردیل، ‫توی یه خونۀ بزرگ، خدمتکار بود. 00:03:45.040 --> 00:03:46.680 ‫منظورم رو می‌فهمی؟ 00:03:47.680 --> 00:03:49.360 ‫آره، می‌فهمم. 00:03:51.280 --> 00:03:55.040 ‫آقای لیدردیل ارث و میراث قابل توجهی ‫که بشه بهش اشاره کرد. 00:03:55.040 --> 00:03:57.760 ‫اون به افراد فقیر خدمت‌رسانی می‌کنه. 00:03:59.040 --> 00:04:00.760 ‫مرد خوبیه. 00:04:02.040 --> 00:04:04.040 ‫آره، من هم این رو می‌دونم. 00:04:04.040 --> 00:04:06.520 ‫همچنین مرد مغروری هم هست. 00:04:08.760 --> 00:04:10.680 ‫من درخواست ازدواجش رو رد کردم. 00:04:12.040 --> 00:04:14.240 ‫و اون دوباره از من خواستگاری نمی‌کنه. 00:04:16.040 --> 00:04:18.760 ‫از مثالی که برام زدی دلگرم شدم، کاساندرا. 00:04:19.760 --> 00:04:23.040 ‫بهم نشون دادی که زندگیِ مجردی... 00:04:23.040 --> 00:04:27.760 ‫و خدمت‌رسانی به دیگران ‫چقدر می‌تونه باعث خشنودی بشه. 00:04:28.760 --> 00:04:31.720 ‫- مگه نه؟ ‫- همینطوره، عزیزم. 00:04:33.280 --> 00:04:35.840 ‫وظیفمون در مقابل عشق‌ورزی چی میشه پس! 00:04:38.760 --> 00:04:42.520 ‫خیلی ممنون میشم اگه ‫بری دیدن مری جین 00:04:42.520 --> 00:04:45.200 ‫و به موضوع محل اقامتمون رسیدگی کنی. 00:04:56.040 --> 00:04:58.680 ‫بیا تو! ‫بیا تو! 00:05:02.760 --> 00:05:04.680 ‫پس موضوع حل شد؟ 00:05:06.040 --> 00:05:10.400 ‫من و ایزابلا، همونطور که پدر مرحوم ‫و عزیزمون آرزو داشت، با هم زندگی می‌کنیم. 00:05:10.400 --> 00:05:14.200 ‫هرچند من ترجیح میدم خونۀ خودم بمونم. ‫اینجا خیالم راحته. 00:05:14.200 --> 00:05:19.440 ‫- ایزابلا هم نقل مکان می‌کنه میاد اینجا... ‫- بدون شک خونۀ شما خیلی جذابه. 00:05:19.440 --> 00:05:22.960 ‫فقط می‌ترسم برای هردوی شما، ‫جا نداشته باشه. 00:05:23.960 --> 00:05:27.440 ‫متاسفانه، ‫هیچ‌کدومتون نمی‌تونین توش راحت باشین. 00:05:28.440 --> 00:05:30.040 ‫هوممم. 00:05:31.760 --> 00:05:33.600 ‫پس باید بریم سراغ اقامتگاه جدید. 00:05:33.600 --> 00:05:36.520 ‫هرچند باید حواسمون باشه ‫توی این مسئله... 00:05:36.520 --> 00:05:38.440 ‫کاری به نظر ایزابلا نداشته باشیم. 00:05:38.440 --> 00:05:41.960 ‫- چون خوب بلده نصیحت کنه. ‫- خب دیگه. 00:05:41.960 --> 00:05:45.080 ‫ایزابل قضیه‌ی کینتبری رو ‫خیلی به صرفه مدیریت کرد. 00:05:45.080 --> 00:05:47.120 ‫دلیلش این بود که تو اینجایی! 00:05:47.120 --> 00:05:52.520 ‫خب، صمیمانه امیدوارم که هردوتون ‫به خوبی و خوشی با هم کنار بیاید. 00:05:52.520 --> 00:05:54.520 ‫من به معاشرت و هم‌نشینی اهمیتی نمیدم. 00:05:54.520 --> 00:05:57.240 ‫هدفمون از با هم زندگی کردن، این چیزها نیست. 00:05:57.240 --> 00:06:00.280 ‫هدفمون اینه، ‫دوباره ایزابلا برنگرده سر کارهایی که... 00:06:00.280 --> 00:06:02.760 ‫باعث ناراحتی پدر عزیزمون شده بود. 00:06:06.040 --> 00:06:09.760 ‫فکر کنم منظورتون، جریاناتِ آقای لیدردیله! 00:06:09.760 --> 00:06:11.640 ‫اسم اون مرد رو نیار. 00:06:11.640 --> 00:06:14.520 ارتباط اون با خواهرم باعثِ... 00:06:14.520 --> 00:06:16.680 ‫لکه‌دار شدنِ اسم و رسم پدرم شد. 00:06:16.680 --> 00:06:19.480 ‫من باید سنتش رو ادامه بدم و حفظ کنم. 00:06:20.480 --> 00:06:23.760 ‫فکر نمی‌کنم اینطوری باشه، ‫مری جین. 00:06:24.760 --> 00:06:26.760 ‫من معتقدم که رابطشون، عشق و عاشقی بود. 00:06:26.760 --> 00:06:29.360 ‫مسخره بازی در نیار. 00:06:29.360 --> 00:06:32.840 ‫ایزابلا بخاطر اینکه اون یارو یکم بهش ‫توجه کرده بود، از خود بی‌خود شده بود. 00:06:34.040 --> 00:06:37.040 ‫فوراً مقدمات نقل مکان کردن رو فراهم می‌کنم. 00:06:38.280 --> 00:06:40.680 ‫تمام وسایلم رو باید با خودم بیارم. 00:06:40.680 --> 00:06:43.040 ‫- همشون؟ ‫- آره، همشون! 00:06:43.040 --> 00:06:45.560 ‫اون‌ها وسایل باارزشی‌ان ‫که از شوهر مرحومم به جا مونده. 00:06:45.560 --> 00:06:48.040 ‫اون‌ها رو از هند آورده بود 00:06:48.040 --> 00:06:51.560 ‫و برام یادآورِ روزهای خیلی خوبیه. 00:06:51.560 --> 00:06:53.600 ‫باید بگم که... 00:06:53.600 --> 00:06:57.280 ‫اینکار رو فقط بخاطر پدرم دارم انجام میدم. ‫از روی وظیفم نیست! 00:07:10.040 --> 00:07:11.760 ‫- خانم. ‫- هوم؟ 00:07:12.760 --> 00:07:14.760 ‫داینا، اینطور که معلومه... 00:07:14.760 --> 00:07:18.760 ‫قراره خانم ایزابلا، با خانم مری جین دکستر ‫یکجا مستقر بشن. 00:07:18.760 --> 00:07:21.360 ‫برای همین دیگه نیازی نیست من اینجا بمونم. 00:07:21.360 --> 00:07:24.040 ‫به نظر میاد من دیگه زیادی اینجا موندم. 00:07:24.040 --> 00:07:26.280 ‫فوراً میام وسایلتون رو ‫جمع و جور می‌کنم، خانم. 00:07:26.280 --> 00:07:28.840 ‫نه، مرسی. ‫خودم وسایلم رو جمع می‌کنم. 00:07:28.840 --> 00:07:32.280 ‫- چشم خانم، هرطور مایلین. ‫- آره داینا، اینجوری ترجیح میدم. 00:08:34.040 --> 00:08:37.360 ‫الایزا، من و مادرم و جین ‫بابت... 00:08:37.360 --> 00:08:39.520 ‫همدردی صمیمانه‌ات، ازت ممنونیم. 00:08:39.520 --> 00:08:43.440 ‫مامانمون خیلی جسورانه ‫داره با غم از دست دادن پدرمون کنار میاد، 00:08:43.440 --> 00:08:45.360 ‫هرچند قابل تحمل نیست. 00:08:45.360 --> 00:08:50.040 ‫ولی بخوام از جین بگم، ‫انگار داره از من دور میشه. 00:08:51.040 --> 00:08:53.680 ‫اصلاً نمی‌تونم متقاعدش کنم دست به قلم بشه 00:08:53.680 --> 00:08:55.760 ‫حتی برای نامه نوشتن. 00:08:55.760 --> 00:08:58.760 ‫و از این می‌ترسم که دیگه ‫هرگز سراغ نوشتن نره. 00:09:03.040 --> 00:09:04.440 ‫مامان. 00:09:05.520 --> 00:09:08.520 ‫وقتشه دربارۀ کارمون یکم حرف بزنیم. 00:09:08.520 --> 00:09:10.240 ‫درسته... 00:09:10.240 --> 00:09:12.120 ‫کارمون. 00:09:12.120 --> 00:09:14.000 ‫خواهرت چی پس؟ 00:09:19.760 --> 00:09:21.840 ‫ممنونم که از جات پاشدی، عزیز دلم. 00:09:21.840 --> 00:09:23.920 ‫قول میدم خیلی طول نکشه. 00:09:34.520 --> 00:09:39.120 ‫ما دیگه نمی‌تونیم به وجودِ درآمد بابا ‫و مستمریش تکیه کنیم. 00:09:39.120 --> 00:09:42.040 ‫و همین باعث کمبود توی منابع مالیمون شده. 00:09:42.040 --> 00:09:44.680 ‫ولی مامان جون باید با خوشحالی اعلام کنم که 00:09:44.680 --> 00:09:46.520 ‫پسرات به همین دلیل یه اقداماتی کردن. 00:09:48.760 --> 00:09:52.440 ‫فرانک پیشنهاد داده که ‫در سال بهمون 100 پوند بده. 00:09:52.440 --> 00:09:54.920 ‫اوه، عجب پسر شریفی! 00:09:55.920 --> 00:09:58.360 ‫ولی متاسفانه نمی‌تونیم قبول کنیم. 00:09:58.360 --> 00:10:03.040 ‫اون به زودی قراره ازدواج کنه و ‫نباید پولش رو خرج ما کنه. 00:10:03.040 --> 00:10:05.760 ‫همین که فهمیدیم بهمون پیشنهاد داده، بسه. 00:10:05.760 --> 00:10:08.160 ‫اگه پدرتون بود، خیلی بهش افتخار می‌کرد. 00:10:08.160 --> 00:10:10.040 ‫موافقم مامان. 00:10:10.040 --> 00:10:13.760 ‫جیمز و ادوارد هم مثل اون ‫سخاوتشون رو بهمون نشون دادن. 00:10:13.760 --> 00:10:18.280 ‫الان قرار شده جیمز و فرانک ‫هر کدوم 50 پوند بهمون بدن 00:10:18.280 --> 00:10:20.120 ‫و ادوارد هم 100 پوند بهمون میده. 00:10:20.120 --> 00:10:21.680 ‫خدا خودش رحم کنه! 00:10:21.680 --> 00:10:24.360 ‫پسرایی از این بهتر هم مگه وجود داره؟ 00:10:24.360 --> 00:10:26.040 ‫وایسا. 00:10:26.040 --> 00:10:29.520 ‫ببین درست متوجه شدم که فرانک ‫به عنوان یه ملوان سخت‌کوش... 00:10:29.520 --> 00:10:32.440 ‫که هیچ خونه و زندگی‌ای هم نداره ‫قرار بود بهمون 100 پوند بده 00:10:32.440 --> 00:10:35.680 ‫بعد ادوارد آستن که صاحب املاک گادمرشام ‫توی کنته هم... 00:10:35.680 --> 00:10:39.360 ‫- همون اندازه پول پیشنهاد داده و نه بیشتر! ‫- آره، جفتشون خیلی سخاوتمندن. 00:10:40.360 --> 00:10:43.360 ‫ما باید دنبال ‫یه جای کوچیک‌تر و ارزون‌تر باشیم. 00:10:43.360 --> 00:10:46.280 ‫ولی اگه قرار باشه ‫ایام تابستون بریم دیدن دوست‌ها و خانواده 00:10:46.280 --> 00:10:47.760 ‫اوضاع خیلی بد پیش نمیره. 00:10:47.760 --> 00:10:51.520 ‫اینجوری 200 پوند دستمون رو می‌گیره ‫که می‌تونیم... 00:10:51.520 --> 00:10:55.040 ‫- به حاصل پولمون اضافه کنیم... ‫- باید بگم من نمی‌تونم پولی کمک کنم. 00:10:55.040 --> 00:10:56.560 ‫حداقل تا یه مدت نمی‌تونم. 00:10:56.560 --> 00:10:59.040 ‫خیلی آدم بدبختیم. 00:11:04.040 --> 00:11:09.280 ‫تو منبع قدرت مایی، کَسی. ‫دقیقاً همونطور که پدرت درباره‌ات فکر می‌کرد. 00:11:10.280 --> 00:11:13.520 ‫به خوبی می‌تونیم این شرایط رو مدیریت کنیم ‫مطمئنم. 00:11:29.760 --> 00:11:31.640 ‫چیکار کنم برات؟ 00:11:31.640 --> 00:11:33.280 ‫هیچی. 00:11:34.280 --> 00:11:37.440 ‫برای کمک به زنی که 30 ساله ‫داره روی زمین زندگی می‌کنه 00:11:37.440 --> 00:11:40.560 ‫و هیچ چیزی برای عرضه نداره، ‫کاری از کسی بر نمیاد. 00:11:40.560 --> 00:11:44.760 ‫خیلی از نویسنده‌ها توی یه مقطعی از زمان ‫از خودشون ناامید شدن، جین. 00:11:46.520 --> 00:11:48.840 ‫تو کتابِ «خانم سوزان» رو ‫به آقای کرازبی فروختی. 00:11:48.840 --> 00:11:51.480 ‫تونستی 10 پوند ازش به دست بیاری، عزیزم. 00:11:51.480 --> 00:11:53.840 ‫پول باد‌آورده که نبوده. 00:11:53.840 --> 00:11:57.440 ‫جفتمون هم خوب می‌دونیم که آقای کرازبی، ‫هیچ‌وقت کتابم رو منتشر نکرد. 00:11:57.440 --> 00:12:01.000 ‫باید قبول کنم که ‫نمی‌تونم از نوشته‌هام چیزی به دست بیارم. 00:12:01.000 --> 00:12:03.840 ‫- اوه، جین... ‫- خیلی وقت‌ها مراقبم بودی. 00:12:04.840 --> 00:12:08.400 ‫بهم اجازه دادی تو سرم با خودم خلوت کنم ‫و بابتش ازت ممنونم. 00:12:09.400 --> 00:12:11.360 ‫فرصت‌های زیادی نصیبم شده بود. 00:12:11.360 --> 00:12:13.280 ‫ولی از دستشون دادم. 00:12:14.280 --> 00:12:16.800 ‫بذار بخاطر از دست دادن بابا ‫و از دست دادن فرصت‌هام، غصه بخورم. 00:12:24.040 --> 00:12:27.200 ‫ایزابلا، اگه اجازه بدی نظر بدم، ‫باید بگم اینجا باغ نداره. 00:12:27.200 --> 00:12:29.400 ‫به باغ نیاز نداریم. 00:12:29.400 --> 00:12:32.040 ‫اگه به کارت میاد ‫باید بگم من اصلاً نمیام بیرون. 00:12:32.040 --> 00:12:34.920 ‫شاید تو نیای بیرون مری جین، ‫ولی من میام. 00:12:34.920 --> 00:12:38.040 ‫و اگه قراره با هم زندگی کنیم، ‫جفتمون باید از خونه رضایت داشته باشیم. 00:12:39.040 --> 00:12:42.040 ‫حق با کاساندراست. ‫باید باغ داشته باشه. 00:12:45.760 --> 00:12:48.280 ‫تو اینجایی تا به من کمک کنی، کاساندرا. 00:12:55.280 --> 00:12:58.520 ‫پیدا کردن یه خونۀ مقرون به صرفه... 00:12:58.520 --> 00:13:00.920 ‫ما رو به همپشایر برگردوند، الایزا. 00:13:00.920 --> 00:13:04.080 ‫به نظر میاد شهر ساوت‌همپتون، ‫جای خیلی مناسبیه، 00:13:04.080 --> 00:13:06.360 ‫و قراره ما حسابی باهاش کنار بیایم. 00:13:11.760 --> 00:13:14.280 ‫من فقط و فقط نگران جین‌ام. 00:13:14.280 --> 00:13:18.280 ‫اون خیلی سخت با این تغییرات مواجهه میشه ‫که متاسفانه... 00:13:18.280 --> 00:13:22.360 ‫تغییرات هم همیشه بدون اخطار قبلی ‫یهو سراغ ما میان. 00:13:22.360 --> 00:13:26.280 ‫می‌ترسم دوباره افسردگی بیاد سراغش. 00:13:28.760 --> 00:13:31.520 ‫به نظرت خوش‌شانس نیستیم که ‫همچین چیزی، جلوی خونمونه؟ 00:13:31.520 --> 00:13:33.440 ‫چرا، خیلی خوش‌شانسیم. 00:13:37.280 --> 00:13:39.680 ‫بالاخره یه اقامتگاه بهتر پیدا می‌کنیم، جین. 00:13:40.680 --> 00:13:43.280 ‫تا چند ماه دیگه ‫وقتی زن داداشمون... 00:13:43.280 --> 00:13:47.520 ‫از بستر زایمانش پا شد ‫می‌تونیم بریم گادمرشام. 00:13:47.520 --> 00:13:49.600 ‫محوطۀ اونجا کلی بهت روحیه میده. 00:13:49.600 --> 00:13:52.280 ‫شبیه شخصیت «لیزی بنت» برای من می‌مونی. ‫(قهرمانِ رمان غرور و تعصب نوشته جین آستن) 00:13:52.280 --> 00:13:55.360 ‫با یه نگاه به یه جای زیبا، ‫همه‌چیز برات تغییر می‌کنه. 00:13:55.360 --> 00:13:58.320 ‫با مقایسۀ من با «لیزی بنت»، ‫رسماً داری تملق می‌کنی عزیزم. 00:14:00.280 --> 00:14:04.040 ‫شاید وقتی اونجا بودیم، ‫یه داستان نوشتی! 00:14:06.040 --> 00:14:07.520 ‫نه. 00:14:07.520 --> 00:14:10.240 ‫این چیزها دیگه از من گذشته. 00:14:16.000 --> 00:14:19.040 ‫فکر کنم بتونم از باغ اینجا یه چیزایی بسازم. 00:14:20.520 --> 00:14:23.280 ‫ولی به نظرت اینجا ‫یکم برای شما دو نفر... 00:14:23.280 --> 00:14:25.040 ‫کوچیک نیست، ایزابلا؟ 00:14:25.040 --> 00:14:26.840 ‫کجا می‌خوای تدریس کنی؟ 00:14:26.840 --> 00:14:29.560 ‫تدریس کنه؟ ‫برای چی باید تدریس کنی؟ 00:14:29.560 --> 00:14:32.920 ‫ایزابلا باید به تدریسش ادامه بده، ‫مری جین. 00:14:32.920 --> 00:14:36.280 ‫خیلی بده که شاگردانش از داشتنش محروم بشن. 00:14:36.280 --> 00:14:38.360 ‫حق با توئه، کاساندرا. 00:14:38.360 --> 00:14:40.760 ‫حداقل، باید اینکار رو بکنم. 00:15:08.960 --> 00:15:11.280 ‫اگه بعضی از نوشته‌ها رو ‫با صدای بلند بخونم خیلی کمک می‌کنه 00:15:11.280 --> 00:15:13.000 ‫اینجوری توام می‌تونی تاییدشون کنی. 00:15:13.000 --> 00:15:15.760 ‫باورم نمیشه که ‫سرهنگ براندون و ماریانا 00:15:15.760 --> 00:15:17.280 ‫قراره ازدواج کنن. 00:15:17.280 --> 00:15:20.760 ‫می‌ترسم سرنوشتشون برای تمام دنیا ‫مجهول بمونه. 00:15:20.760 --> 00:15:22.760 ‫فکر نکنم هیچ‌وقت منتشرش کنم. 00:15:24.040 --> 00:15:26.360 ‫- کَسی؟ ‫- چی شده مامان؟ 00:15:30.520 --> 00:15:32.520 ‫از طرف آقای هابدیه. 00:15:32.520 --> 00:15:34.800 ‫اون از کجا می‌دونه، ما کجا زندگی می‌کنیم؟ 00:15:34.800 --> 00:15:36.280 ‫عه... 00:15:36.280 --> 00:15:40.880 ‫من و مادرش از زمانی که توی «سیدموث» بودیم ‫با هم نامه‌نگاری می‌کردیم. 00:15:40.880 --> 00:15:43.280 ‫وقتی باباتون مُرد، خیلی بهم لطف داشت. 00:15:43.280 --> 00:15:44.760 ‫مامان! 00:16:02.820 --> 00:16:04.980 ‫اینجا خیلی باصفاست. 00:16:06.220 --> 00:16:08.740 ‫خیلی با دربیشایر فرق داره. 00:16:09.740 --> 00:16:11.540 ‫یا حتی با سیدموث. 00:16:13.740 --> 00:16:16.980 ‫وقتی مادرم بهم گفت اینجا ساکن شدی 00:16:18.740 --> 00:16:21.220 ‫حس کردم نیاز دارم دوباره ببینمت. 00:16:22.740 --> 00:16:24.740 ‫برای چی؟ 00:16:28.460 --> 00:16:30.220 ‫می‌خواستم شخصاً... 00:16:31.220 --> 00:16:32.980 ‫موقعیتم رو... 00:16:34.740 --> 00:16:36.460 ‫بهت بگم. 00:16:37.980 --> 00:16:40.740 ‫من دارم ازدواج می‌کنم، خانم آستن. 00:16:43.460 --> 00:16:44.980 ‫کَسی! 00:16:45.980 --> 00:16:48.460 ‫پس باید به شما و همسر آیندتون 00:16:48.460 --> 00:16:50.460 ‫از صمیم قلب تبریک بگم. 00:16:51.980 --> 00:16:53.740 ‫ممنونم. ‫عه... 00:16:54.740 --> 00:16:58.220 ‫ببخشید، ولی متوجه نشدم ‫این موضوع چه ربطی به من داشت؟ 00:17:01.220 --> 00:17:04.540 ‫- ما یه زمانی با هم دوست بودیم. ‫- آره بودیم، یه مدت کوتاهی! 00:17:04.540 --> 00:17:06.820 ‫آره، بیشتر از دوست بودیم، ‫اگه درست خاطرم باشه! 00:17:08.740 --> 00:17:11.740 ‫و من... ‫می‌خواستم که... 00:17:12.860 --> 00:17:16.020 ‫خودم شخصاً ببینم، ‫هنوز هم همینطور هستش یا نه! 00:17:16.020 --> 00:17:18.460 ‫- لطفاً این رو از من نخواه. ‫- برای چی؟ 00:17:19.980 --> 00:17:21.340 ‫برای چی؟ 00:17:22.340 --> 00:17:24.740 ‫چون از چیزی مطمئن نیستی ‫یا چون... 00:17:24.740 --> 00:17:26.740 ‫یه نگاه به اطرافت بنداز، آقای هابدی! 00:17:28.980 --> 00:17:32.220 ‫اینجا الان جاییه که، خانواد‌ه‌ام ‫زندگی می‌کنن. 00:17:36.000 --> 00:17:39.080 ‫شرایطمون تغییر کرده. ‫الان بیشتر از هروقت دیگه‌ای بهم نیاز دارن. 00:17:39.080 --> 00:17:42.480 ‫آره، ولی من می‌تونستم کمکشون کنم. ‫نمی‌تونستم؟ 00:17:45.240 --> 00:17:47.400 ‫تو مهربون‌ترین مردی هستی که دیدم. 00:17:51.720 --> 00:17:53.640 ‫ولی واقعیت اینه که... 00:17:54.720 --> 00:17:57.760 ‫خواهرم بدون مراقبتِ دائمی من، ‫از این وضعیت نجات پیدا نمی‌کنه. 00:17:59.600 --> 00:18:01.720 ‫من اینجا در برابرش مسئولم. 00:18:06.480 --> 00:18:08.920 ‫عه... ‫پس نباید دیگه چیزی ازت بپرسم. 00:18:11.000 --> 00:18:12.560 ‫ممنونم. 00:18:13.560 --> 00:18:16.440 ‫من هم آرزو می‌کنم جفتتون ‫خوشبخت و شاد باشین. 00:18:43.000 --> 00:18:46.240 ‫دیشب خبرهای وحشتناکی ‫به دستمون رسید، الایزا. 00:18:48.000 --> 00:18:50.640 ‫همسرِ برادرمون ادوارد، ‫یعنی الیزابت آستن، 00:18:50.640 --> 00:18:54.400 ‫سر زایمانش، ‫بخاطر تشنج فوت کرد. 00:18:54.400 --> 00:18:57.080 ‫گادمرشام توی تاریکی فرو رفته. 00:18:57.080 --> 00:18:59.720 ‫الان که دارم این رو برات می‌نویسم، ‫کَسی توی راه اونجاست. 00:19:00.720 --> 00:19:02.280 ‫بچه‌های بیچاره‌شون... 00:19:02.280 --> 00:19:06.240 ‫و ادوارد عزیزمون، ‫غمی که دارن، غیرقابل تصوره. 00:19:13.240 --> 00:19:14.840 ‫داداش! 00:19:17.320 --> 00:19:19.840 ‫- چیزی می‌خوای برات بیارم؟ ‫- نه ممنونم. 00:19:20.840 --> 00:19:22.320 ‫هیچی نمی‌خوام. 00:19:23.560 --> 00:19:25.840 ‫پس میرم دیدن بچه‌ها. 00:19:27.560 --> 00:19:29.080 ‫کَسی. 00:19:31.880 --> 00:19:34.480 ‫من و بچه‌ها خیلی... 00:19:35.480 --> 00:19:37.240 ‫دوست داریم... 00:19:38.320 --> 00:19:41.200 ‫بیای و با ما زندگی کنی. 00:19:41.200 --> 00:19:43.080 ‫اوه. ادوارد! 00:19:45.080 --> 00:19:47.920 ‫من عمیقاً برای همتون ناراحتم 00:19:47.920 --> 00:19:51.160 ‫و هرکاری در توانم باشه براتون می‌کنم ‫ولی... 00:19:52.840 --> 00:19:54.840 ‫من نمی‌تونم باهات زندگی کنم. 00:19:56.560 --> 00:20:00.840 ‫خونۀ من پیش جین و مامانه. ‫من در مقابلشون مسئولم. 00:20:02.080 --> 00:20:03.560 ‫البته! 00:20:04.560 --> 00:20:06.600 ‫درک می‌کنم. 00:20:16.800 --> 00:20:20.800 ‫- هنوزم برنامه داری هر از گاهی روستای چاوتون رو ببینی؟ ‫- آره. 00:20:22.040 --> 00:20:24.520 ‫به نظرم برای بچه‌ها خیلی خوبه. 00:20:24.520 --> 00:20:28.520 ‫و همونطور که مامان همیشه می‌گفت، ‫همپشایر، پادشاه تمام شهرستان‌هاست. 00:20:28.520 --> 00:20:31.000 ‫پس شاید من یه پیشنهادی داشته باشم... 00:20:31.000 --> 00:20:34.520 ‫که برای همه خوب باشه. ‫تو، بچه‌هات، مامان و جین. 00:20:35.520 --> 00:20:36.880 ‫خواهش می‌کنم، بگو. 00:20:36.880 --> 00:20:41.040 ‫اون کلبۀ کوچیک که توی چاوتون بود. ‫همونی که جلوش یه حوض با اردک داره. 00:20:41.040 --> 00:20:43.800 ‫اون نزدیک یه خونۀ بزرگه، ‫مگه نه؟ 00:20:43.800 --> 00:20:45.720 ‫اگه ما بریم اونجا زندگی کنیم. 00:20:45.720 --> 00:20:48.800 ‫اون هم وقتی که تو و بچه‌هات ‫توی اون خونه بزرگه زندگی می‌کنین 00:20:48.800 --> 00:20:50.720 ‫اینجوری می‌تونیم همه‌اش ببینیمتون. 00:20:52.040 --> 00:20:53.800 ‫فکر خوبیه کَسی. 00:20:54.800 --> 00:20:57.040 ‫میشه گفت این بهترین راه و چاره 00:20:57.040 --> 00:20:58.680 ‫برای هممونه. 00:20:58.980 --> 00:21:01.220 ‫تو چقدر بزرگواری، برادر. 00:21:21.300 --> 00:21:23.220 ‫خیلی بی‌نقصه. 00:21:25.580 --> 00:21:27.220 ‫جین... 00:21:34.820 --> 00:21:38.140 ‫اون میز کوچولو اون گوشه... 00:21:38.140 --> 00:21:39.900 ‫منتظر توئه که ازش استفاده کنی. 00:21:39.900 --> 00:21:43.020 ‫اون دست‌نوشته‌هایی که ‫تمام این مدت با خودت حمل می‌کردی... 00:21:43.020 --> 00:21:45.220 ‫بالاخره می‌تونن خودشون رو نشون بدن. 00:21:49.300 --> 00:21:51.500 ‫دیگه چی قراره جلوت رو بگیره؟ 00:21:52.580 --> 00:21:54.220 ‫تموم شد! 00:21:55.300 --> 00:21:56.980 ‫بدترین روزها رو گذروندیم. 00:22:04.580 --> 00:22:06.900 ‫این خونه خیلی جذابه، ‫مگه نه؟ 00:22:06.900 --> 00:22:09.580 ‫اندازۀ باغ هم خیلی خوبه و میشه درستش کرد. 00:22:09.580 --> 00:22:11.900 ‫فکر کنم داخل خونه خیلی نور باشه. 00:22:11.900 --> 00:22:14.060 ‫نیاز به پرده‌های کُلفت داریم. 00:22:15.060 --> 00:22:18.820 ‫آفتاب به شدت می‌تونه به خود آدم ‫و وسایل آسیب بزنه. 00:22:18.820 --> 00:22:21.100 ‫مطمئنم خیلی وقته زیر نور آفتاب بوده. 00:22:21.100 --> 00:22:23.300 ‫مطمئنم پرده‌هامون برای اینجا مشکلی نداره. 00:22:23.300 --> 00:22:26.300 ‫بعد هم توی همۀ اتاق‌ها به پرده ‫احتیاجی نداریم. مخصوصاً اون اتاق کوچیک... 00:22:26.300 --> 00:22:29.580 ‫که به شدت ‫مناسب تدریس برای دانش‌آموزهای منه. 00:22:29.580 --> 00:22:31.900 ‫ایزابلا، ‫ما سر این موضوع هنوز به توافق نرسیدیم. 00:22:31.900 --> 00:22:34.820 ‫نمی‌تونم تصور کنم یه مشت غریبه میان خونمون. 00:22:34.820 --> 00:22:38.180 ‫اون‌ها غریبه نیستن مری جین، ‫برای من که نیستن! 00:22:39.180 --> 00:22:41.580 ‫اگه اینطوره، یه قفلِ محکم لازممون میشه. 00:22:42.820 --> 00:22:44.900 ‫فردا قرارداد و اجاره‌نامۀ اینجا رو ‫امضا می‌کنیم. 00:22:47.820 --> 00:22:51.980 ‫ایزابلا، مطمئنی که بابت تمام این‌ها 00:22:51.980 --> 00:22:54.060 ‫راضی و خوشحالی؟ 00:22:54.060 --> 00:22:56.580 ‫همه‌چیز درست میشه کاساندرا. 00:22:56.580 --> 00:23:00.060 ‫تا وقتی که باغ و تدریسم وسط باشه... 00:23:00.060 --> 00:23:03.380 ‫و تا وقتی که ‫از پنجرۀ خونه‌ام هیچ خونۀ کشیشی نبینم! 00:23:16.300 --> 00:23:17.900 ‫خانم‌ها! 00:23:17.900 --> 00:23:19.820 ‫آقای لیدردیل. 00:23:19.820 --> 00:23:22.820 ‫حالتون چطوره؟ ‫شرط می‌بندم که خوبین. 00:23:22.820 --> 00:23:24.660 ‫خیلی خوبیم، ممنونم. 00:23:27.700 --> 00:23:31.060 ‫رفته بودیم یه کلبه ببینیم، ‫مگه نه، ایزابلا؟ 00:23:31.060 --> 00:23:33.060 ‫بله، درسته. 00:23:33.060 --> 00:23:35.060 ‫برای خودتون، خانم فاول؟ 00:23:35.060 --> 00:23:39.620 ‫بله، برای خودم و خواهرم، ‫خانم مری جین دکستر. 00:23:39.620 --> 00:23:43.300 ‫صمیمانه امیدوارم، ‫اون مکان براتون مناسب بوده باشه. 00:23:44.580 --> 00:23:46.300 ‫من هم امیدوارم. 00:23:48.300 --> 00:23:51.980 ‫اونجا زیباترین کلبۀ موجود بود. ‫مگه نه، ایزابلا؟ 00:23:51.980 --> 00:23:53.940 ‫آره. ‫خیلی خوشگل بود. 00:23:53.940 --> 00:23:56.380 ‫من هم یه موقعیت جدید برام پیش اومده. 00:23:58.180 --> 00:24:01.580 ‫بهم پیشنهاد شده توی شالبورن، جراح بشم. 00:24:03.300 --> 00:24:05.580 ‫تا یک ماه دیگه دارم میرم. 00:24:13.580 --> 00:24:15.300 ‫براتون آرزوی سلامتی می‌کنم. 00:24:17.300 --> 00:24:19.060 ‫من هم همینطور. 00:24:22.300 --> 00:24:26.500 ‫بیا کاساندرا. هنوز کلی کار داریم ‫که باید توی خونۀ کشیش انجام بدیم. 00:24:26.500 --> 00:24:29.060 ‫خداحافظ، آقای لیدردیل. 00:24:43.820 --> 00:24:47.820 ‫داینا، من و خواهرم یه خونه پیدا کردیم. ‫به شدت مناسبمونه. 00:24:47.820 --> 00:24:51.860 ‫یه اتاق هم برای تو داره. ‫پس خیالت از آینده، راحت باشه. 00:24:51.860 --> 00:24:54.060 ‫فکر نکن بهمون مدیونی. 00:24:54.060 --> 00:24:56.940 ‫پس اگه به اختمال زیاد، یه آقای جوون... 00:24:57.940 --> 00:25:00.220 ‫کاساندرا، واقعاً دلم می‌خواد که... 00:25:00.220 --> 00:25:02.580 ‫ای کاش الان می‌تونستیم ‫کتاب ترغیب رو تموم کنیم 00:25:04.220 --> 00:25:06.580 ‫این حسن ختام خوبی برای دیدارمون می‌شد. 00:25:17.820 --> 00:25:21.900 ‫شدت باد توی بخش بالایی کابین 00:25:21.900 --> 00:25:25.580 ‫برای خانم‌ها زیاد بود. ‫و آن‌ها موافقت کردن که از پله‌ها پایین بیایند. 00:25:25.580 --> 00:25:28.820 ‫همه توافق کردن که ‫آرام و با احتیاط... 00:25:28.820 --> 00:25:31.900 ‫از پله‌های هواپیما پایین بیان ‫به جز لوئیزا. 00:25:31.900 --> 00:25:35.460 ‫اون باید توسط کاپیتان ونت‌ورث ‫از پله‌ها پایین می‌پرید. 00:25:35.460 --> 00:25:37.900 ‫سختی آسفالت، زیر پاهایش 00:25:37.900 --> 00:25:40.380 ‫او را در این لحظه مردد کرد. 00:25:40.380 --> 00:25:42.220 ‫ولی با این حال، او اینکار را کرد. 00:25:42.220 --> 00:25:45.580 ‫او در سلامت پایین اومد. ‫و بلافاصله دوباره از پله‌ها بالا رفت. 00:25:45.580 --> 00:25:47.660 ‫تا مجدد از پله‌ها به پایین بپرد. 00:25:47.660 --> 00:25:49.900 ‫کاپیتان جلویش را گرفت. 00:25:50.900 --> 00:25:54.580 ‫فکر می‌کرد لرزش‌ها خیلی شدید هستن. ‫ولی حرف‌هایش بی‌فاییده بود. 00:25:54.580 --> 00:25:56.180 ‫اون لبخندی زد و گفت... 00:25:56.180 --> 00:25:58.180 ‫من می‌خواهم این کار را بکنم! 00:25:59.180 --> 00:26:00.980 ‫من می‌خواهم این کار را بکنم! 00:26:00.980 --> 00:26:03.060 ‫کاپیتان دست‌هایش را دراز کرد. 00:26:03.060 --> 00:26:05.500 ‫اما لوئیزا خیلی عجله داشت. 00:26:06.740 --> 00:26:09.220 ‫او بر روی آسفالتِ زیر کابین افتاد. 00:26:09.220 --> 00:26:12.180 ‫و جانش را از دست داد. 00:26:13.580 --> 00:26:15.220 ‫کُشتیش؟ 00:26:15.220 --> 00:26:18.380 ‫نه زخمی داشت. ‫نه خون ریزی‌ای. 00:26:18.380 --> 00:26:20.740 ‫هیچ کبودی هم دیده نمی‌شد. 00:26:20.740 --> 00:26:24.820 ‫اما چشمانش بسته شده بود ‫و نفس نمی‌کشید. 00:26:24.820 --> 00:26:26.660 ‫قیافه‌اش شبیه مُرده‌ها شده بود. 00:26:26.660 --> 00:26:29.820 ‫وحشت به جون تمام افرادی که حضور داشتن ‫افتاده بود. 00:26:31.140 --> 00:26:32.820 ‫اون مُرده! 00:26:32.820 --> 00:26:34.820 ‫اون مُرده! ‫مری با فریاد میگه. 00:26:34.820 --> 00:26:37.580 ‫جین چطور تونسته اینکار رو باهاش بکنه؟ ‫یا با ما؟ 00:26:37.580 --> 00:26:39.380 ‫ادامه بده. ‫خواهش می‌کنم. 00:26:39.380 --> 00:26:42.140 ‫هیچکس نیست به من کمک کند؟ ‫این اولین کلماتی بود که کاپیتان ونت‌ورث... 00:26:42.140 --> 00:26:46.220 ‫با تمام ناامیدی‌اش گفت... 00:26:46.220 --> 00:26:48.820 ‫انگار تمام نیرویش از بین رفته بود. 00:26:48.820 --> 00:26:50.780 ‫یعنی هیچکس نیست که کمکش کنه؟ 00:26:50.780 --> 00:26:54.580 ‫آن با گریه فریاد زد: ‫دست‌ها و شقیقه‌اش را بمالید. 00:26:54.580 --> 00:26:57.060 ‫بیاید، بیاید. ‫نمک اینجاست. برش دارید. 00:26:57.060 --> 00:26:59.340 ‫آره نمک! ‫خودشه، برش دارید! 00:26:59.340 --> 00:27:01.300 ‫نمک بردارید! ‫نمک بردارید! 00:27:01.300 --> 00:27:03.300 ‫کاپیتان بنویک اطاعت کرد. 00:27:03.300 --> 00:27:07.260 ‫کاپیتان ونت‌ورث که از پا در آمده بود ‫و به دیوار تکیه کرده بود 00:27:07.260 --> 00:27:09.980 ‫با تمام وجودش فریاد زد: 00:27:09.980 --> 00:27:11.620 ‫وای، خدا جون! 00:27:11.620 --> 00:27:14.100 ‫مادرش و پدرش! 00:27:14.100 --> 00:27:18.220 ‫جراح خبر کنین! ‫آن هم گفت: یه جراح خبر کنین! همین الان! 00:27:18.220 --> 00:27:20.060 ‫جراح. 00:27:20.060 --> 00:27:21.620 ‫جراح. 00:27:22.620 --> 00:27:24.180 ‫جراح. 00:27:30.740 --> 00:27:32.300 ‫نمی‌تونم. 00:27:33.580 --> 00:27:35.220 ‫اون افتاد! 00:27:37.300 --> 00:27:39.060 ‫اون افتاد! 00:27:53.960 --> 00:27:55.520 ‫آقای لیدردیل! 00:27:56.520 --> 00:27:58.280 ‫آقای لیدردیل! 00:27:59.440 --> 00:28:01.040 ‫آقای لیدردیل! 00:28:24.800 --> 00:28:27.560 ‫میتونم بگم جاییش نشکسته. 00:28:29.560 --> 00:28:32.560 ‫- به مغزش ضربه وارد نشده؟ ‫- تا جایی که میبینم، نه! 00:28:32.560 --> 00:28:35.560 ‫میشه کیفم رو باز کنی و گیاه درخت فندق ‫و باند رو بدی؟ 00:28:35.560 --> 00:28:38.280 ‫- خانم آستن، یکم آب می‌دید. ‫- بله البته. 00:28:42.560 --> 00:28:44.600 ‫قراره حسابی بدنش ورم کنه. 00:28:45.600 --> 00:28:47.320 ‫به نظرت نمک به کارش میاد؟ 00:28:47.320 --> 00:28:48.960 ‫قطعاً. 00:29:06.040 --> 00:29:08.320 ‫ممنون که اومدید. 00:29:10.040 --> 00:29:13.280 ‫هروقت ازم بخوای، ‫حتماً میام. 00:29:14.280 --> 00:29:16.440 ‫بعد از تمام اتفاقاتی که بینمون افتاد... 00:29:16.440 --> 00:29:19.000 ‫اگه نمی‌اومدی، ازت دلخور نمی‌شدم. 00:29:19.000 --> 00:29:21.440 ‫هیچ‌وقت بیخیال هیچ بیماری نمیشم. 00:29:22.440 --> 00:29:24.360 ‫یا بیخیال تو... 00:29:24.360 --> 00:29:26.200 ‫خانم ایزابلا! 00:29:34.080 --> 00:29:35.960 ‫اون بهوش اومد. 00:29:39.280 --> 00:29:40.840 ‫اون اومدش. 00:30:23.400 --> 00:30:24.880 ‫اوه... 00:30:26.120 --> 00:30:28.840 ‫داینا، تکون نخور. 00:30:28.840 --> 00:30:30.880 ‫سرم درد می‌کنه خانم. 00:30:30.880 --> 00:30:32.720 ‫خیلی بدجور افتادی. 00:30:32.720 --> 00:30:34.560 ‫خیلی خوش‌شانس بودی. 00:30:34.560 --> 00:30:36.400 ‫برات چایی درست کردم. 00:30:37.880 --> 00:30:40.720 ‫- همون سرویس چینی خوباتونه خانم؟ ‫- آره. 00:30:40.720 --> 00:30:42.480 ‫بالاخره پیداش کردم. 00:30:42.480 --> 00:30:45.120 ‫انگار هنوز وقت نکرده بودی جمعشون کنی. 00:30:45.120 --> 00:30:47.280 ‫خانم ایزابلا عاشقشونه. ‫برای همین... 00:30:49.120 --> 00:30:51.640 ‫دوست بهتر از تو پیدا نمیکنه. 00:30:51.640 --> 00:30:53.400 ‫من رو میگید خانم؟ 00:30:53.400 --> 00:30:56.640 ‫بخاطر تو و شیطنتت 00:30:56.640 --> 00:31:00.240 ‫خانم ایزابلا و آقای لیدردیل ‫با هم آشتی کردن. 00:31:02.640 --> 00:31:05.560 ‫اصلاً نمی‌فهمم چی دارید میگید. 00:31:05.560 --> 00:31:07.480 ‫اتفاقی که افتاد خیلی عجیب بود. 00:31:07.480 --> 00:31:11.120 ‫ولی مطمئنم توی رمان خواهرم ‫دقیقاً یه همچین اتفاقی افتاده بود. 00:31:11.120 --> 00:31:15.720 ‫راستش دقیقاً قبل از اینکه تو بیفتی ‫داشتم همین تیکه‌اش رو می‌خوندم. 00:31:15.720 --> 00:31:18.200 ‫خیلی عجیبه خانم. 00:31:18.200 --> 00:31:19.720 ‫هوممم. 00:31:23.120 --> 00:31:26.640 ‫جسارت و زرنگیت رو تحسین می‌کنم. 00:31:27.640 --> 00:31:30.640 ‫راستش من توی درک کردن اتفاقاتی که... 00:31:30.640 --> 00:31:33.920 ‫دقیقاً زیر گوشم داشت میفتاد، ‫خیلی دیرفهم عمل کردم. 00:31:34.920 --> 00:31:37.040 ‫ولی در نهایت بهش پی بردید. 00:31:38.120 --> 00:31:40.280 ‫اون‌ها عاشق هم هستن خانم. 00:31:40.280 --> 00:31:42.400 ‫همیشه عاشق هم بودن. 00:31:42.400 --> 00:31:44.280 ‫ولی آقا بخاطر سابقۀ آقای لیدردیل 00:31:44.280 --> 00:31:46.800 ‫هیچ چیزی از این جریان رو متوجه نمیشه. 00:31:48.120 --> 00:31:51.000 ‫مامان ایزابلا چیزی از این جریان می‌دونه؟ 00:31:52.000 --> 00:31:54.280 ‫راستش اگه می‌دونستن، محال بود اجازه بدن. 00:31:54.280 --> 00:31:58.120 ‫وقتی نیاز به دخالتشون بود ‫اصلاً دخالتی نمی‌کردن. 00:31:59.120 --> 00:32:00.880 ‫حداقل نه مثل ما. 00:32:00.880 --> 00:32:03.400 ‫این فرقیه که بین من و شما هستش خانم. 00:32:03.400 --> 00:32:05.880 ‫دخالت کردن‌های من چیز خوبی بود. 00:32:15.000 --> 00:32:17.240 ‫نمی‌تونم بنویسم. 00:32:17.240 --> 00:32:19.880 ‫من فقط سربار خانواده‌ام. 00:32:19.880 --> 00:32:21.720 ‫این چیزیه که با منه. 00:32:21.720 --> 00:32:23.880 ‫نمی‌تونم از این حس ترسم خلاص بشم. 00:32:23.880 --> 00:32:26.480 ‫انگار یه هیولا داره تعقیبم می‌کنه. 00:32:26.480 --> 00:32:29.280 ‫و از این ناامیدم که اون رو همراهم دارم. 00:32:29.280 --> 00:32:33.400 ‫من دارم از این هوایی که از نوک پا تا سرم ‫و از چپ به راست می‌وزه، لذت می‌برم. 00:32:33.400 --> 00:32:36.760 ‫بادی که به صورت طولی، ‫عمودی و مورب می‌وزه... 00:32:36.760 --> 00:32:38.400 ‫خوش بحالت مری. 00:32:38.400 --> 00:32:41.120 ‫والتر اسکات هیچ ربطی به نوشتن رمان نداره 00:32:41.120 --> 00:32:42.880 ‫مخصوصاً یه رمان خوب! 00:32:42.880 --> 00:32:46.200 ‫اون به عنوان یه شاعر مشهور هست ‫دیگه نیازی نیست که... 00:32:46.200 --> 00:32:47.800 ‫این بهتره همینجا بمونه. 00:32:47.800 --> 00:32:50.480 ‫اگه یه راهی برای رهایی من از افسردگی باشه ‫باید پیداش کنم 00:32:50.480 --> 00:32:53.160 ‫- تمام این داروها و نسخه‌ها... ‫- همراهم میاد. 00:32:53.160 --> 00:32:56.400 ‫من یه رمان فروختم الایزا. ‫مری. 00:32:56.400 --> 00:32:59.120 ‫این بار مطمئنم که منتشر میشه. 00:33:19.400 --> 00:33:22.880 ‫در حال حاضر جهان باید ‫من را با عنوان «بانو» بشناسه. 00:33:22.880 --> 00:33:26.840 ‫خیلی خوبه که همیشه از اینکه ‫یک زن مرموز بودم لذت بردم. 00:33:26.840 --> 00:33:30.400 ‫الایزای عزیزم ‫خوشحالم که نامه نوشتی. 00:33:30.400 --> 00:33:34.880 ‫تمایلات تو و الیزابت برای ‫برطرف کردن دوران پوچ من برام بس بود. 00:33:34.880 --> 00:33:37.960 ‫حتماً خوشحال خواهی شد اگر بشنوی ‫اولین نسخه کتاب «منسفیلد پارک» 00:33:37.960 --> 00:33:39.480 ‫تماماً فروش رفت. 00:33:39.480 --> 00:33:43.160 ‫دیگه قرار نیست بابت مشکلات مالی اذیتتون کنم. 00:33:43.160 --> 00:33:47.600 ‫الایزا، بسیار خوشحالم ‫که از خواندن «اما» لذت بردی، 00:33:47.600 --> 00:33:51.120 ‫هرچند ورودش به جهان اونطور که امید داشتم، 00:33:51.120 --> 00:33:52.880 ‫هموار نبود. 00:33:54.880 --> 00:33:58.400 ‫نشریه‌ی «کوارتلی ریویو» بر این باوره ‫که رمان فاقد رویدادهای پرکششه. 00:34:02.640 --> 00:34:04.200 ‫چطور جرات کردن؟ 00:34:04.200 --> 00:34:06.800 ‫با عجله به پایان رسوندمش، ‫بخاطر دردی که 00:34:06.800 --> 00:34:08.640 ‫در پشتم احساس می‌کنم. 00:34:08.640 --> 00:34:11.880 ‫کَسی میگه حاصل ساعت‌ها نشستن 00:34:11.880 --> 00:34:14.120 ‫و نوشتن هر روزه‌ست، 00:34:14.120 --> 00:34:17.040 ‫اما به گمانم چیزی فراتر از این باشه. 00:34:18.120 --> 00:34:22.400 ‫صادقانه بگم حاضرم از تمام امیدهام ‫به ثروت و موفقیت بگذرم، 00:34:22.400 --> 00:34:24.280 ‫تا بار دیگه سلامتی‌ام رو به دست بیارم. 00:34:25.880 --> 00:34:27.960 ‫پزشک‌های بی‌شماری دیدم، 00:34:27.960 --> 00:34:30.640 ‫اما هیچ‌ کدوم نتونستن ‫علت بیماری‌ام را بفهمن. 00:34:32.120 --> 00:34:33.480 ‫خیلی‌خب. 00:34:35.120 --> 00:34:36.640 ‫آره، چیزی نیست. 00:34:38.720 --> 00:34:41.400 ‫هرچند کَسی پا پس نمی‌کشه. 00:34:45.640 --> 00:34:49.400 ‫من رو به چلتنهام می‌برد، ‫با این باور که آب‌های اونجا 00:34:49.400 --> 00:34:51.200 ‫معجزه میکنن. 00:34:58.400 --> 00:35:02.640 ‫با تمام توان تلاش میکنم خودم رو متقاعد کنم ‫نشونه‌های بیماریم رو به بهبوده... 00:35:04.120 --> 00:35:06.120 ‫اما اینطور نیست، الایزا. 00:35:07.120 --> 00:35:11.400 ‫این جسم رنجور و لجوج انگار مصممه که فرو بپاشه. 00:35:14.400 --> 00:35:17.400 ‫اما به‌زودی به کینتبری بر می‌گردم، 00:35:17.400 --> 00:35:20.400 ‫و همین، کمی روحم رو تسلا می‌بخشه. 00:35:26.120 --> 00:35:28.400 ‫به نظرت چطوره، الایزا؟ 00:35:30.880 --> 00:35:32.560 ‫خیلی نحیف شده. 00:35:33.560 --> 00:35:38.280 ‫لکه‌های سیاه روی بازوهاش نگرانم کرده. 00:35:40.400 --> 00:35:42.160 ‫مطمئنم چیزی نیست، کَسی. 00:35:42.160 --> 00:35:45.400 ‫پزشکی توی وینچستر هست ‫که فکر می‌کنه بتونه کمک کنه. 00:35:46.400 --> 00:35:48.280 ‫می‌خوام ببرمش اونجا. 00:35:49.280 --> 00:35:50.960 ‫- کَسی، من... ‫- الایزا؟ 00:35:51.960 --> 00:35:55.080 ‫الایزا، عزیزم، ‫امیدوارم یادت باشه که امشب خونه نیستم. 00:35:55.080 --> 00:35:56.880 مهمونی شام توری‌ها در نیوبریه. 00:35:58.400 --> 00:36:00.400 ‫امروز حال خواهرت چطوره؟ 00:36:01.400 --> 00:36:03.400 ‫همین الان داشتیم می‌گفتیم که... 00:36:03.400 --> 00:36:05.800 ‫- به نظر می‌رسه حالش بهتره. ‫- واقعاً؟ 00:36:05.800 --> 00:36:08.040 یه غمِ عمیقی تو چهره‌اش می‌بینم. 00:36:08.040 --> 00:36:11.400 ‫حیف که کتاب‌هاش هیچ ثمره‌ای نداشتن. 00:36:11.400 --> 00:36:15.520 ‫جین چهار تا رمان منتشر کرده ‫و همگی ستایش شدن. 00:36:15.520 --> 00:36:18.120 ‫اما سودی براش نداشتن، ‫اون طور که مری میگه. 00:36:18.120 --> 00:36:21.480 ‫رمان جدیدش رو خوندیم. ‫اسم یه زن بود. گفتی چی بود؟ 00:36:21.480 --> 00:36:23.280 ‫- اِما. ‫- بله. 00:36:23.280 --> 00:36:26.400 ‫متأسفانه فصل اول رو خوندیم ‫و بعد پریدیم به فصل آخر. 00:36:26.400 --> 00:36:31.120 ‫من اینکار رو نکردم. ‫تا انتها خوندم و خیلی لذت بردم. 00:36:33.400 --> 00:36:36.200 ‫شاید رمان تازه‌ی جین به اسم «ترغیب»، 00:36:36.200 --> 00:36:38.120 ‫بیشتر باب میل شما باشه، فولر. 00:36:38.120 --> 00:36:40.440 ‫بهترین اثرش میشه. 00:37:01.880 --> 00:37:04.480 ‫وینچستر شهر زیبایی به نظر می‌رسه. 00:37:09.400 --> 00:37:11.880 ‫باید سعی کنی استراحت کنی، عزیزم. 00:37:11.880 --> 00:37:14.640 ‫آدرس پزشک رو دارم. ‫الان میرم اونجا. 00:37:14.640 --> 00:37:16.720 ‫نه، نمی‌خوامش. 00:37:16.720 --> 00:37:19.480 ‫قول بهبودی داده. ‫باید همه چی رو امتحان کنیم. 00:37:19.480 --> 00:37:21.400 ‫کافیه، کَسی. خسته‌ام. 00:37:23.120 --> 00:37:25.280 ‫می‌خوام برگردم خونه، برم چاوتون. 00:37:28.400 --> 00:37:30.480 ‫اما خیلی دیر شده، نه؟ 00:37:37.800 --> 00:37:39.400 ‫کَسی. 00:37:41.640 --> 00:37:43.640 ‫چی شده؟ چی می‌خوای؟ 00:37:43.640 --> 00:37:45.920 ‫کاملاً از پا افتادی. 00:37:45.920 --> 00:37:47.560 ‫حالم خوبه. 00:37:51.120 --> 00:37:53.040 ‫ناراحت نشو، اما... 00:37:54.040 --> 00:37:56.400 ‫مری آستن داره میاد. 00:37:57.400 --> 00:37:59.120 ‫باشه. 00:38:10.440 --> 00:38:12.520 ‫به‌ محض اینکه تونستم اومدم. 00:38:13.520 --> 00:38:15.880 ‫من کنارش می‌مونم. ‫تو باید استراحت کنی. 00:38:15.880 --> 00:38:17.840 ‫بدون تو نمی‌رم. 00:38:24.080 --> 00:38:26.800 ‫مری، بیا کنارم بشین. 00:38:37.180 --> 00:38:39.420 ‫هیچ وقت تو ورق ازت نمی‌بردیم. 00:38:39.420 --> 00:38:42.180 ‫همیشه از ما باهوش‌تر بودی. ‫بیش از اندازه باهوش. 00:38:42.180 --> 00:38:44.540 ‫و بعد برامون قطعات کوتاه می‌نواختی. 00:38:45.540 --> 00:38:48.100 ‫تو خیلی چیزها استعداد شگرفی داشتی، جین. 00:38:49.700 --> 00:38:53.180 ‫و بعد جیمز عزیزم با اشعارش ‫ما را مسحور می‌کرد. 00:38:54.940 --> 00:38:56.700 ‫آره، همین ‌طور بود. 00:38:58.940 --> 00:39:00.500 ‫وای، جین... 00:39:03.940 --> 00:39:05.700 ‫چه روزگار خوشی بود. 00:39:24.180 --> 00:39:26.020 ‫مری رفت؟ 00:39:26.020 --> 00:39:27.700 ‫آره، رفت. 00:39:31.700 --> 00:39:34.700 ‫دیدن شادی شما دو نفر تأثیرگذار بود. 00:39:34.700 --> 00:39:38.180 ‫اتفاقات ناگوار معمولاً بهترین ‫جنبه‌های مری رو نشون میدن. 00:39:38.180 --> 00:39:41.180 ‫چیزی که نگرانش می‌کنه موفقیته. 00:39:43.700 --> 00:39:46.940 ‫الان بیشتر از گذشته ‫من رو مایه‌ی ترحم می‌دونه. 00:39:48.420 --> 00:39:51.420 ‫و منی که روزگاری ‫شادترین زن انگلستان بودم، 00:39:52.700 --> 00:39:54.940 ‫از نظرش فقط یه تراژدی بودم. 00:39:57.700 --> 00:40:00.700 ‫بقیه هم من رو مثل مری می‌دیدن؟ 00:40:01.700 --> 00:40:03.580 ‫یه موجود غمگین و عبوس؟ 00:40:07.940 --> 00:40:10.420 مگه ‫مهمه دیگران چی فکر می‌کنن؟ 00:40:10.420 --> 00:40:11.940 ‫مهمه. 00:40:12.940 --> 00:40:14.700 ‫برای من مهمه. 00:40:16.180 --> 00:40:19.340 ‫نمی‌خوام دنیا از اندوه‌م باخبر بشه. 00:40:20.340 --> 00:40:22.700 ‫فقط شادی‌های داستان‌هام رو بدونن.. 00:40:30.180 --> 00:40:32.460 ‫بگو چه می‌خوای؟ 00:40:32.460 --> 00:40:35.500 ‫جز مرگ هیچی نمی‌خوام. 00:40:38.940 --> 00:40:41.020 ‫دیگه چیزی باقی نمانده... 00:40:42.780 --> 00:40:44.500 ‫عزیز دلم... 00:40:47.020 --> 00:40:49.340 ‫تا به آرامش برسی. 00:41:06.420 --> 00:41:08.180 ‫جین آستن... 00:41:11.700 --> 00:41:13.940 ‫تو بهترین... 00:41:17.420 --> 00:41:19.580 ‫وفادارترین، 00:41:22.420 --> 00:41:24.420 ‫محبوب‌ترین، 00:41:24.420 --> 00:41:26.940 ‫و بااستعدادترین خواهر بودی. 00:41:30.420 --> 00:41:32.580 ‫و من، کسی آستن 00:41:35.700 --> 00:41:39.180 ‫خوشبخت‌ترین خواهر بودم ‫که تونستم تو رو دوست داشته باشم. 00:42:48.420 --> 00:42:50.340 ‫فکر می‌کنم آقای لیدردیل...؟ 00:42:50.340 --> 00:42:52.060 ‫پیشنهاد ازدواج داده. آره! 00:42:52.060 --> 00:42:54.060 ‫آره، داد. 00:42:54.060 --> 00:42:57.780 ‫و من با کمال میل و از صمیم قلب پذیرفتم. 00:42:58.780 --> 00:43:01.420 ‫ازت ممنونم که اصرار کردی برم دنبالش. 00:43:01.420 --> 00:43:04.540 ‫از داینا هم ممنونم ‫که این فرصت رو فراهم کرد. 00:43:04.540 --> 00:43:06.780 ‫و از جین عزیز، برای الهام‌بخشیش. 00:43:11.100 --> 00:43:12.860 ‫خب... 00:43:12.860 --> 00:43:14.700 ‫دلم براتون تنگ میشه، 00:43:14.700 --> 00:43:17.220 ‫اما از اینکه دوباره توی تخت خودم می‌خوابم، ‫خوشحالم. 00:43:18.220 --> 00:43:20.340 ‫منم! کجایید؟ 00:43:20.340 --> 00:43:23.060 ‫خانم، این رو زمین افتاده بود. 00:43:23.060 --> 00:43:25.620 ‫نمی‌خواستم دست آدم نامناسبی بیفته، 00:43:25.620 --> 00:43:27.500 ‫گفتم بهتره بدمش به شما. 00:43:27.500 --> 00:43:30.100 ‫به‌هرحال، من که خوندن بلد نیستم، ‫به دردم نمی‌خوره. 00:43:30.980 --> 00:43:32.980 ‫این دیگه چه وضعیه؟ بلند شو فوراً! 00:43:33.460 --> 00:43:35.580 ‫درباره‌ی نامه‌های الایزا... 00:43:37.100 --> 00:43:39.820 ‫شاید بتونی تو کمد اتاقش رو بگردی. 00:43:39.820 --> 00:43:42.900 ‫تنها جاییه که موفق نشدم بگردم. 00:43:42.900 --> 00:43:45.100 ‫اگه درست خاطرم باشه... 00:43:45.100 --> 00:43:48.980 ‫الایزا، نامه‌های جین رو ‫با روبان آبی بسته بود. 00:43:50.580 --> 00:43:53.420 ‫باشه. ‫همین حالا میرم. 00:43:53.420 --> 00:43:54.580 ‫خب، بیا ایزابلا. 00:43:57.680 --> 00:43:59.680 ‫خداحافظ، عزیزم. 00:43:59.680 --> 00:44:02.920 ‫اقامتم تو این خونه ‫برام خیلی ارزش داشت. 00:44:06.160 --> 00:44:10.400 ‫دو دست از بهترین ظروف چینی رو با خود ببر. 00:44:10.400 --> 00:44:12.400 ‫کسی متوجه نمیشه. 00:44:13.400 --> 00:44:16.400 ‫دیگه بیش از حد شلوغش نکنید. 00:44:16.400 --> 00:44:18.760 ‫بهترین وداع‌ها همیشه کوتاه‌ترینن. 00:44:18.760 --> 00:44:20.240 ‫داینا. 00:44:21.920 --> 00:44:23.400 ‫خانم. 00:44:23.400 --> 00:44:27.280 ‫مراقب خودتون باشید ‫و تو هوای بارونی بیرون نرید. 00:44:31.200 --> 00:44:34.400 ‫پس این آخرین باریه ‫که من و تو توی این خونه همدیگه رو می‌بینیم. 00:44:35.400 --> 00:44:38.360 ‫اینجا سرشار از خاطراتمونه ‫و حالا همه از بین میره. 00:44:39.360 --> 00:44:42.600 ‫خاطرات تو ذهنمون محفوظ می‌مونه. 00:44:42.600 --> 00:44:45.760 ‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که اونا رو صادقانه، 00:44:46.760 --> 00:44:50.160 ‫برای آیندگان بازگو کنیم. 00:44:50.160 --> 00:44:53.560 ‫نه اینکه کسی به سرگذشت ما، زنان، علاقه‌منده! 00:44:57.160 --> 00:44:58.920 ‫پس خداحافظ... 00:45:02.680 --> 00:45:04.400 ‫خواهرم. 00:45:40.000 --> 00:45:41.520 ‫برو حیوون! 00:45:59.680 --> 00:46:02.000 ‫این، آخرین نامه‌ی من خواهد بود. 00:46:02.000 --> 00:46:05.320 ‫دیگه توان نوشتن ندارم، الایزا، 00:46:05.320 --> 00:46:07.920 ‫ولی بابت دوستیت ممنونم، 00:46:07.920 --> 00:46:10.560 ‫و عمری طولانی، همراه با سلامتی ‫و شادی برات آرزو می‌کنم. 00:46:11.920 --> 00:46:15.480 ‫ازت خواهش میکنم ‫که از کَسِ عزیز و دلبندم مراقبت کنی. 00:46:19.680 --> 00:46:23.680 ‫حمله‌ی دیگه‌ای از این دردِ غم‌انگیز ‫من رو توی چنگال خودش گرفته، 00:46:23.680 --> 00:46:28.680 ‫و چنان ناتوانم کرده ‫که دیگه امیدی به بهبودی ندارم. 00:46:30.160 --> 00:46:34.160 ‫اما نباید برام دلسوزی کنی، ‫چون اگه الان مرگ من رو بطلبه 00:46:34.160 --> 00:46:37.920 ‫مطمئنم که خوشبخت‌ترین زن دنیا خواهم بود. 00:46:39.400 --> 00:46:41.180 ‫کلمات در وصف مهربانی خانواده‌ام 00:46:41.180 --> 00:46:42.720 ‫در این دوران بیماری یاری‌ام نمیکنن. 00:46:44.520 --> 00:46:47.340 ‫و کاساندرا، همواره 00:46:47.980 --> 00:46:49.980 ‫مهربان‌ترین، 00:46:50.880 --> 00:46:52.620 ‫باملاحظه‌ترین خواهر در طول زندگیم بوده. 00:46:52.720 --> 00:46:54.920 ‫همیشه من رو در پناه خودش گرفته، 00:46:54.920 --> 00:46:58.280 ‫و می‌دونم که بعد از رفتنم، ‫حافظ میراث من خواهد بود. 00:46:59.280 --> 00:47:01.400 ‫اما چیزی که بهش بدهکارم... 00:47:01.400 --> 00:47:03.680 ‫جز اشک کاری از دستم بر نمیاد 00:47:03.680 --> 00:47:07.760 ‫و فقط امیدوارم که زندگیش، ‫بیش از پیش سرشار از برکت باشه. 00:47:09.200 --> 00:47:12.400 ‫روزهای پیش رو دشوار خواهند بود. 00:47:12.400 --> 00:47:15.400 ‫ما هرگز تحمل دوری نداشتیم... 00:47:16.680 --> 00:47:19.560 ‫اما حالا که به این جدایی نهایی نزدیک می‌شم... 00:47:20.560 --> 00:47:23.400 ‫به طور خودخواهانه‌ای خوشحالم که سرنوشت، 00:47:23.400 --> 00:47:25.560 ‫بار این اندوه رو به دوش من نگذاشت. 00:47:27.200 --> 00:47:28.920 در اون صورت چطوری دووم میاوردم؟ 00:47:30.160 --> 00:47:32.680 ‫چه زندگی‌ای می‌تونست در انتظارم باشه، 00:47:32.680 --> 00:47:34.920 ‫اگر اون رو در کنار خودم نداشتم؟ 00:47:38.400 --> 00:47:40.560 ‫با مهر و محبتی بی‌پایان... 00:47:43.160 --> 00:47:44.840 ‫جین.