‫کل وسایل کلاغ همین‌ها بود؟
‫آدمکش جماعت ‫وسایل زیادی حمل نمی‌کنه.
‫بلیت یه‌طرفه به کارراست.
‫به نظرتون هیتلر اونجاست؟
‫کسی جز کلاوس و کلاغ نمی‌بیندش.
‫یعنی می‌ریم؟
‫برو تحقیق کن. ‫ببین چی دستگیرت می‌شه.
‫جاعله و بازیگره رو با خودت ببر.
‫مادر، بازیگره نقطه ضعفه.
‫به درد این کار می‌خوره.
‫اگه برنگشت هم...
‫بهای کارمون همینه دیگه.
‫بهای کارمون؟
‫تو همین‌جا پیشم می‌مونی.
‫وای، مادر...
‫همین‌جا می‌مونی!
‫اونجا مراقب باش.
‫درب و داغونشون می‌کنم.
‫یهودی‌ها رو نمی‌گم.
‫بریم یه مشت یهودی بکشیم بچه‌ها.
‫«شکارچیان» ‫«فصل دوم، قسمت چهارم»
‫می‌خوام از شخصی که بدون سخاوتمندیش، ‫هیچ‌کدوم این اتفاقات...
‫محقق نمی‌شد، تشکر کنم:
‫مایر آفرمن.
‫مایر، خواهش می‌کنم بیا بالا.
‫وای...
‫بفرما.
‫ممنون. ‫خیلی ممنون.
‫همیشه می‌دونستم پام به صحنه باز می‌شه.
‫خیلی ممنون.
‫خب، خیلی خرسندم...
‫که همگی می‌تونیم کنار هم باشیم.
‫البته متأسفانه ممکنه برخی...
‫از این دانشوران بزرگ یهودی رو ‫از دست بدیم...
‫و تو تئاتر برادوی مشغول بشن.
‫چه بدونم، کمی نگرانم.
‫باید نگرانش باشم یا نه؟
‫با خودمون گفتیم کار خوبیه ‫که به خاطر عمل خیرت،
‫اینجا رو سالن تئاتر مایر آفرمن...
‫زیرمجموعه معبد اسرائیل نام‌گذاری کنیم.
‫خیلی...
‫ممنون.
‫سی میلیون می‌خوان، ها؟
‫خب، بهشون بگو ما کمال میل ‫تولیداتمون رو افزایش می‌دیم.
‫چی بود؟
‫آره، بذار دوباره بهت زنگ بزنم.
‫این دیگه...؟ ‫ادوارد!
‫این دیگه...؟ ‫کدوم گوریه؟
‫وای!
‫خـ...
‫خودتی.
‫[بوئنوس آیرس] ‫[۱۹۷۹]
‫خواهش می‌کنم بذار توضیح بدم.
‫پریروز دیدم اسم زنی...
‫با آدرسی تو لس آنجلس...
‫رو صفحه تلفنمون بود.
‫خلاصه، مسلما حسی بهم دست داد...
‫و با دفتر استاد مورل تماس گرفتم.
‫گفت سفری به اسرائیل در کار نبود.
‫بعدش با «امریکن اکسپرس» ‫تماس گرفتم و معلوم شد.
‫دو هفته تو هتل پالادیو...
‫تو بوئنوس آیرس هتل گرفته بودی.
‫خلاصه، مقداری نوشیدنی خوردم ‫و یهو به خودم اومدم...
‫و دیدم دارم با هواپیما میام اینجا.
‫واقعا انگار زندگیم عین فیلم بدی شده بود.
‫خب، خدمات هتلشون چطوره؟
‫- کلارا. ‫- میلی کیه سم؟
‫عاشقشی؟
‫مأمور اف‌بی‌آیه.
‫تحقیقات پرونده قتل ‫مادربزرگم رو انجام داده بود.
‫با هواپیما اومدم لس آنجلس که ببینمش،
‫آخه راجع به کسی که خیلی وقته...
‫دنبالش می‌گردم، اطلاعاتی کسب کردم.
‫شخص مذکور هم الان همین‌جا تو آرژانتینه.
‫کیه؟
‫خواهر مادربزرگم، هاواست.
‫مادربزرگم خیال می‌کردم کسی جز خودش ‫از خانواده‌شون...
‫بعد از جنگ زنده نمونده.
‫خب، در حین تحقیقات پایان‌نامه‌ام...
‫با اسم یکی از بازمونده‌ها برخوردم:
‫هاوا آفلبام.
‫بیشتر تحقیق کردم ‫و فهمیدم...
‫از اردوگاه‌ها فرار کرده،
‫واسه همین با هواپیما رفتم لس آنجلس ‫که از میلی کمک بخوام.
‫فهمید زنده است و ساکن اینجاست.
‫واسه همین اومدم پیداش کنم.
‫واسه چی بهم نگفته بودی؟
‫کارم احمقانه بود. ‫گند زدم.
‫عذر می‌خوام، صرفا...
‫می‌خواستم مطمئن بشم واقعا همین‌طوره.
‫عذر می‌خوام. ‫گند زدم.
‫خودم می‌دونم اصلا قرار نیست ‫حفره ناشی...
‫از درگذشت مادربزرگت رو پر کنم، ولی...
‫اگه بذاری کنارت تو همون حفره زندگی کنم،
‫این‌قدر بزرگ به نظر نمیاد.
‫خیلی دوستت دارم.
‫عذر می‌خوام.
‫- می‌خوای ببینیش؟ ‫- آره.
‫- نه. ‫- چی؟
‫نه، گمون نکنم... ‫آدم...
‫- چیه؟ ‫- غیرعادی‌ایه.
‫خب، غیرعادی بودن از خصوصیات...
‫اصلی خاله‌های خوبه، مگه نه؟
‫اِم...
‫- امروز ناهار بخوریم. ‫- امروز؟
‫- آره. ‫- گمون نکنم امکانش باشه...
‫- درخواست نکردم عشقم. ‫- ناهار خوبه.
‫هوم.
‫خیال کردی نمی‌دونم چندین سال...
‫دروغ گفتن به عزیزان آدم ‫چه بهایی داره؟
‫خودم به روث دروغ گفته بودم.
‫اطلاعاتم رو در اختیارش نذاشته بودم.
‫پس خجالت بکش و وقتی خودم ‫جای تو بارش رو به دوش کشیدم،
‫ناله شاعرانه نکن مادر.
‫همه‌مون نسبت به گذشته خودمون ‫حق داریم ربکا.
‫من نسبت به گذشته‌ام حق دارم، ‫تو هم داری.
‫پیداش کردم.
‫خودشه.
‫نیست.
‫هست.
‫- نیست. ‫- هست.
‫موقع آشناییمون بهت چی گفته بودم؟
‫بهت قول داده بودم پیداش می‌کنم.
‫کمی طول کشید.
‫ولی من همیشه...
‫به قولم وفا می‌کنم.
‫ممنون مادر.
‫ممنون، ممنون.
‫ممنون، ممنون، ممنون...
‫بهتره بری.
‫جورج و بقیه تا نزدیک‌های شب نیستن.
‫احتمالا دیگه فرصت پیدا نکنی.
‫ممنون.
‫من اون آدم نیستم. ‫تو مسیحی نیستی.
‫خودشی.
‫- نمی‌کنم. ‫- می‌کنی.
‫تو آدم باخدایی هستی.
‫من اون آدم نیستم.
‫[اف‌بی‌آی با قدرت بیشتری ‫به دنبال قاتل اسقف کاتولیک است]
‫الو؟
‫دنی؟
‫سلام میلی.
‫میلی، کدوم گوری بودی؟
‫مجبور شدم دو سه روزی ‫از لس آنجلس بزنم بیرون.
‫میلی، ببین...
‫ببین، اِم...
‫تو کتابت بنویس...
‫اِم، مأمور ملانی، اِم...
‫حالا هر اسمی که داشت،
‫اصلا کار اشتباهی نمی‌کنه ‫و هر کاری که بکنه...
‫اشتباه نیست.
‫خودت حرفم رو قبول داری؟
‫مأمورین فدرال باهام تماس گرفتن میلی، ‫دنبالت می‌گردن.
‫چیکار کردی؟
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- مدتی از شهر می‌زنم بیرون...
‫که اسناد سرمایه‌گذاری...
‫کلاوس راینهارت رو تحویل بگیرم.
‫- کار هیجان‌انگیزی نیست. ‫- خیلی‌خب، من هم باهات میام.
‫ببین، نمی‌تونم تا شب اینجا بمونم. ‫دیوانه می‌شم.
‫پس بیا.
‫دو حامی نازی‌ها...
‫ساکن این شهر هستن.
‫اگه کلاغ بخواد بیاد دیدن هیتلر،
‫شرط می‌بندم دربان‌هاش ‫همین دو نفر باشن.
‫یه مغازه عتیقه‌فروشی دارن.
‫شما دو نفر نقش ‫تازه عروس و داماد رو ایفا می‌کنین،
‫من هم نقش طراح داخلیتون رو ایفا می‌کنم.
‫چرا خودت نمی‌تونی ‫نقش شوهرم رو بازی کنی؟
‫مخاطب اصلا باور نمی‌کنه...
‫چنین خانم زیبایی همسر...
‫این آقای شگفت‌انگیز باشه.
‫من عاشق خرید عتیقه‌ام.
‫تا حالا رفتین برکشرز؟
‫مغازه کوچکی تو لناکس هست...
‫که نازترین چراغ‌های دنیا رو داره.
‫حالت خوبه؟
‫آره، حرف ندارم. خوبِ خوبم.
‫سرسختم. سرسختم.
‫لانی فلش سرسختم.
‫عزیز دلم، بی‌خیال.
‫خیر سرت نشئه‌ای؟
‫صرفا کمی کشیدم که سرحال باشم.
‫باز هم همین کار رو کردی لانی؟
‫خیلی‌خب، گور بابات.
‫باز هم همین کار رو کردی؟
‫ممکن بود همه‌چی رو خراب کنی.
‫همه‌مون رو به خطر بندازی.
‫اصلا از کی تا حالا ‫این آشغال رو مصرف می‌کنی؟
‫اصلا می‌دونی چه چیزهایی رو به خطر انداختم ‫که الان اینجام؟
‫می‌دونی چقدر ریسک کردم؟ ‫اصلا واسه چی...
‫اومدی آرژانتین؟
‫به خاطر اومدم، خب؟
‫چون خودت داشتی می‌اومدی!
‫این رو هم از وقتی تو رفتی...
‫مصرف می‌کنم، خب؟
‫خب؟!
‫لانی!
‫[دادستان کل] ‫[لوییس جی لفکوویتز]
‫خب، از کجا مطمئنین خودش رو دیده بودین؟
‫از کجا می‌دونین همین جناب...
‫وان اشتاب بوده.
‫جناب دادستان کل،
‫چون چشم من...
‫چهره کسی رو...
‫که بچه‌ها رو به قتل برسونه ‫از یاد نمی‌بره.
‫- بانو آفلبام... ‫- خانم آفلبام هستم. خودم می‌دونم.
‫به دفاتر این‌چنینی دیگه‌ای...
‫هم رفتیم، کلی مسئول رده‌بالا رو دیدیم،
‫ولی همه‌شون همین حرف رو زدن.
‫خب، دیگه لزومی نداره...
‫از دهن کسی که سرش این‌قدر شلوغه...
‫که وقت نداره راجع به جنایت...
‫علیه یهودیان تحقیق کنه،
‫جواب رد تحقیرآمیز بشنوم.
‫خانم دلیریه.
‫آره، از اولش هم همین‌طور بود.
‫ببین لویی، بابت رفتارش عذر می‌خوام،
‫ولی ممنون که وقت گذاشتی.
‫بررسی می‌کنم.
‫چی؟
‫تحقیق می‌کنم.
‫چی؟ نه بابا، واقعا اشکالی نداره.
‫به افرادم می‌گن تحقیق کنن.
‫نگو. اِم...
‫پیرزنه. کلی درد کشیده...
‫و گیج شده، ضمنا...
‫خودم باور نمی‌کنم...
‫حرفش راست باشه.
‫نمی‌خوام وقتت رو تلف کنم،
‫ولی از دوستانمه،
‫واسه همین می‌خواستم ‫حس کنه به حرفش گوش می‌دن.
‫درک می‌کنم.
‫ممنون لوییس.
‫خیلی اطمینان داشتم...
‫که دوستانت، آشناهات...
‫- آها. ‫- سناتورها،
‫نمایندگان کنگره، ‫دادستان کل...
‫هیچی، هیچی دستگیرمون نشد.
‫کسی حرفمون رو باور نمی‌کنه.
‫گفته بودیم دیگه تکرار نمی‌شه.
‫من دست‌بردار نیستم.
‫بی‌خیالش نمی‌شی، مگه نه؟
‫نمی‌تونم. خودت می‌تونی؟
‫اگه خودمون دست به کار بشیم چی؟
‫گروهی تشکیل می‌دیم...
‫و خودمون دست به کار می‌شیم.
‫قراره با چنین دختری ازدواج کنی؟
‫با دختری که با دیدن...
‫اسم کسی رو صفحه تلفن...
‫از اون سر دنیا میاد این سر دنیا؟
‫معلومه ثبات روانی نداره.
‫چیه؟
‫راستش، خیلی نابغه است...
‫و اگه برنامه‌مون رو لغو کنم،
‫مشکوک می‌شه.
‫می‌فهمه چه برنامه‌ای داریم.
‫در نتیجه، سه‌تایی ناهار می‌خوریم.
‫چیه؟ خیال کردی خودم خوشحالم؟
‫از میندی خواستم نقشت رو بازی کنه،
‫ولی حالش بده و داره تو تخت‌خواب...
‫سریال‌های آبکی آرژانتینی تماشا می‌کنه.
‫از این دختره خوشت میاد؟
‫من عاشق این دخترم. ‫قراره همسرم بشه.
‫پس باهاش نون و نمک نمی‌خورم.
‫اگه عاشق این دختری، ‫باید بهش بگی دروغ گفته بودی...
‫که خواهر مادربزرگت رو پیدا کردی...
‫و در واقع به خاطر علاقه زودگذرت...
‫به دختر دیگه‌ای اومدی اینجا...
‫و عروسیتون رو لغو می‌کنی.
‫بفرما. تموم شد. راحت می‌شی.
‫قراره عضو خانواده‌ام بشه هاوا.
‫قراره عضو خانواده خودت هم بشه.
‫قراره بیاد با هم ناهار بخوریم، بعدش هم...
‫با هواپیما می‌ره خونه ‫و به هیچی شک نمی‌کنه،
‫بعدش هیتلر رو پیدا می‌کنیم، ‫می‌کشیمش...
‫و از این کار دست می‌کشیم.
‫من برمی‌گردم پاریس، ‫با کلارا ازدواج می‌کنم...
‫و به پای هم پیر، حوصله‌سربر و شاد می‌شیم.
‫همین شکلی پیش می‌ره.
‫زندگی من همین شکلی پیش می‌ره.
‫نه‌خیر. زندگی سم این‌طور پیش می‌ره.
‫زندگی تو این‌طور پیش نمی‌ره.
‫تو حتی بعد از مرگش ‫هم از وجودم خبر داشتی،
‫ولی اصلا باهام تماس نگرفتی.
‫حداقل کاری که از دستت برمیاد همینه.
‫مرغ درست می‌کنم.
‫رستوران رزرو می‌کنم.
‫نباید این شکلی با خانواده‌ات آشنا بشه.
‫مرغ درست می‌کنم.
‫پس مرغ می‌خوریم.
‫چه گهی می‌خوری؟ ‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫خودت کدوم خری هستی؟
‫وضعت افتضاحه.
‫جات تو مستراحه...
‫- احمق خان. ‫- حراست رو صدا می‌کنم.
‫- برو ببینم. ‫- آخ! یاخدا.
‫چه گهی می‌خوری؟!
‫حراست خودمم، خب؟!
‫هر کی رو صدا کنی، برام مهم نیست.
‫این‌قدر مست می‌کنی ‫که به نسیان برسی.
‫با این اخبار کوفتی ‫ما رو صد سال به عقب می‌رونی.
‫اینجا رو باش. ‫اعتبارمون رو خدشه‌دار می‌کنی.
‫می‌دونی ملت چی می‌گن؟ ‫می‌گن:
‫«عه، یهودیه باز هم شروع کرد.»
‫به کسی جز خودت اهمیت نمی‌دی.
‫کدوم خری هستی و چطوری اومدی اینجا؟
‫راستش، پدربزرگت هم عین خودت بود.
‫پدربزرگم؟
‫خواننده آشغالی بود.
‫چوی چیس تئاتر ییدیش محسوب می‌شد.
‫ولی با وجود مسخره‌بازی‌هاش،
‫بازیگر خیلی خوبی بود.
‫وایستا ببینم، تو...
‫- پدربزرگم رو می‌شناختی؟ ‫- نه، شخصا نمی‌شناختمش، ولی...
‫ولی می‌دونی چه آدمی بود؟
‫خب، پدرم زیاد ازش نمی‌گفت.
‫خب، پدربزرگت رو...
‫تو اردوگاه‌ها اسیر کرده بودن.
‫پدربزرگت هم...
‫هر شبات،
‫آخر شب اجرا می‌کرد.
‫بهترین نمایش‌ها رو اجرا می‌کرد.
‫از شولوم علیخم گرفته ‫تا آثار برشت و شکسپیر.
‫«آیا یهودیان چشم ندارند؟»
‫«آیا یهودیان دست، اعضای داخلی،»
‫«ابعاد و احساس ندارند؟»
‫«اگر مجروحمان کنید،»
‫«خون‌ریزی نمی‌کنیم؟»
‫مسلما نگهبان‌ها فهمیدن.
‫دو بار بهش شلیک کردن. مرد.
‫ولی هر شبات،
‫حضار اون سلول رو آزاد می‌کرد.
‫به دنیایی دور منتقلشون می‌کرد.
‫«تیراندازی در مریخ ۲»؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫تو قبلا بازیگر «هملت» بودی.
‫تو «اتلو» بازی کرده بودی.
‫«بهترین بازیگر نسل ما» بودی.
‫چی شد؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم، یهو...
‫یهو این‌جوری شد دیگه.
‫تو نوه فایول فلازنشتینی.
‫بینه‌ات عین خودشه.
‫باور کن، خودش رو تو وجودت می‌بینم.
‫خودت رو هم می‌بینم لئونارد.
‫جدی می‌گم، خودت رو هم می‌بینم.
‫اومدم بهت...
‫فرصتی بدم...
‫که از کل نقش‌های عمرت مهم‌تره.
‫می‌شه بشینم؟
‫هر کاری می‌خوای با زندگی خودت بکن لانی،
‫ولی اگه بخوای چنین کاری بکنی، ‫باید هوشیار باشی.
‫باید به خاطر جون خودمون...
‫و جون خودش هوشیار باشی.
‫من تو جهنم بودم.
‫خب، ما که به جهنم اعتقاد نداریم ‫و خیلی باحاله، ولی...
‫تو نسخه خودمون از جهنم بودم.
‫آخرین باری که مصرف می‌کردم،
‫هر روز و هر ساعت...
‫نشئه و پاره بودم.
‫همه‌چیز و همه‌کس رو...
‫اسنیف می‌کردم، می‌چشیدم،
‫می‌کوبیدم و می‌رفتم بالا ‫که چهره خودم رو...
‫نبینم،
‫که اسم خودم رو به خاطر نیارم،
‫که نفهمم تنهام.
‫خلاصه، بعدش یه روز...
‫پیرمردی وارد تریلرم شد...
‫و خاطره‌ای از پدربزرگم تعریف کرد.
‫گفت چه قهرمانی بوده،
‫بنیه‌مون یکسانه...
‫و من هم می‌تونم عین خودش باشم.
‫من هم خنجره رو برداشتم...
‫و به خانواده‌ای ملحق شدم.
‫واقعا حس می‌کردم...
‫واسه خودم کسی هستم، متوجهی؟
‫حس می‌کردم وجود دارم.
‫ولی بامزگیش از این قرار بود...
‫که همه‌اش دروغ بود.
‫طرف پدربزرگم رو نمی‌شناخت.
‫من هم تازه می‌فهمم...
‫که خودم رو هم نمی‌شناخت.
‫من همه‌شون رو تماشا کردم.
‫فیلم‌هات رو می‌گم.
‫بازیگر افتضاحی هستی.
‫ایفای نقشت...
‫تو فیلم‌هات رو نمی‌گم.
‫همین نقش لانی فلش رو می‌گم.
‫آخه مهم‌ترین نقش زندگیت...
‫همون نقشیه که واسه ایفاش...
‫زاده شدی.
‫نقش لئونارد فلازنشتینه.
‫نقش خودته.
‫به نظرم اون هم با حرفم موافقه.
‫از چنین نقشی خیلی خوشش میاد.
‫تنها نقشیه که راکسی هم ‫باهاش دوستت می‌داره.
‫خود واقعیت رو می‌گم.
‫ای خدا، واقعا خیلی خوش‌قیافه‌ای.
‫رو اعصابمه.
‫بهتره بریم خانواده استمر رو پیدا کنیم.
‫- هوم، لانی؟ ‫- چیه؟
‫هاوا بی‌جهت ما سه‌تا رو نفرستاده.
‫بهم نیاز داری.
‫ازت می‌خوام...
‫وقتی رسیدیم، تو ماشین بمونی.
‫خب، داریم کجا می‌ریم هریت؟
‫خودم می‌دونم قرار نیست ‫صرفا اسنادی رو تحویل بگیریم.
‫قراره فردی رو پیدا کنم.
‫فردی که خیلی وقته دنبالش می‌گشتم.
‫♪ ای باایمانان، ♪
‫- [انگلیس، ۱۹۷۶] ‫- ♪ بیایید، ♪
‫♪ شاد و پیروز بیایید، ♪
‫♪ بیایید، بیایید، ♪
‫♪ به بیت‌لحم بیایید، ♪
‫♪ بیایید و شاهد... ♪
‫♪ ایشان باشید... ♪
‫♪ که از بدو تولد ‫پادشاه فرشتگان بود... ♪
‫آثار «کول اند د گنگ» رو بلد نیستن؟
‫♪ او را بستایید، بیایید... ♪
‫مایر آفرمن هستم.
‫♪ او را بستایید... ♪
‫راهبه ارشد گفتن...
‫با شما صحبت کنم.
‫گفتن باید سقف و دیگ بخار ‫یتیم‌خونه‌تون عوض بشه...
‫و بیست تخت‌خواب جدید لازم دارین.
‫من هم قصد داشتم...
‫مبلغ هنگفتی رو...
‫به جایی اهدا کنم.
‫آها.
‫خیلی سخاوتمند هستین...
‫جناب...
‫- آفرمن. درسته. ‫- آفرمن هستم. ممنون.
‫ولی جسارت نباشه،
‫شما واسه چی علاقه دارین...
‫به کلیسا کمک مالی اهدا کنین؟
‫مگه من چمه؟
‫چون یهودی‌ام چنین سوالی می‌پرسین؟
‫خب، خودتون واسه چی...
‫خودتون رو به کلیسا اهدا کردین، هوم؟
‫جانم؟
‫چیه؟ پدرتون یهودی بود دیگه.
‫آها، حضرت مسیح یهودی بودن، درسته.
‫مسیح رو نمی‌گم هریت.
‫پدرت رو می‌گم ربکا.
‫پدر خودت رو می‌گم.
‫هیرام کروتزار رو می‌گم.
‫هنوز هم صداش تو گوشته، مگه نه؟
‫هنوز هم صدای موتور بخار...
‫وقتی که پدرت تو رو ‫از پنجره قطار...
‫به زنی تحویل داد، تو گوشته.
‫احتمالا بهت گفته بود ‫قراره بری تعطیلات.
‫چقدر طول کشید تا بفهمی...
‫پدرت واسه چی چنین کاری کرده بود؟
‫خوب گوش کن ببین چی می‌گم ‫پیرمرد خرفت.
‫اگه خیال کردی جلوی این...
‫فرشته‌های کوچولوی خیلی عزیزم،
‫واسه کند سر سبزت از رو گردن کثیفت...
‫درنگ می‌کنم، به شدت اشتباه کردی.
‫ممنون.
‫دقیقا واسه همین اومدم اینجا.
‫پرونده‌ات رو خوندم. آکسفورد درس خوندی. ‫مأمور سرویس اطلاعات مخفی بودی.
‫من و همکارانم داریم گروهی تشکیل می‌دیم...
‫که کار نازی‌های کثیف فراری رو...
‫یه‌سره کنیم.
‫هیچ‌وقت.
‫جانم؟
‫پرسیدی...
‫بالاخره کی فهمیدم که پدرم ‫واسه چی چنین کاری برام کرده،
‫جواب سوالت «هیچ‌وقت»ـه، ‫آخه خودم باید باهاش می‌مردم.
‫ترجیح می‌دادم اگه مرگم ‫به قیمت یه روز بیشتر...
‫بغل کردنش تموم بشه، بمیرم.
‫خلاصه، ممنون جناب آفرمن. ‫شرمنده که این همه راه اومدی.
‫اگه می‌خوای جبران کنی...
‫و انتقام مرگ پدرت رو بگیری،
‫با مراسمات و خیریه...
‫به هدفت نمی‌رسی.
‫باید به هدفمون ملحق بشی.
‫تنها راهش همینه.
‫پدرت تو رو سوار اون قطار کرد...
‫که یه روزی...
‫بتونی پیاده بشی.
‫مضطرب نباش.
‫من که مضطرب نیستم. یهودی‌ام.
‫همیشه همین شکلی هستیم.
‫سلام؟
‫- سلام؟ ‫- شالوم، شالوم.
‫سلام نوه خواهر عزیزم. وای،
‫خدا جون، تو باید...
‫کلارا هستم.
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫هوم، هوم.
‫نگاهش کن.
‫صورت قشنگت پشت این همه گل...
‫زیاد معلوم نیست.
‫چه باملاحظه‌ای.
‫بفرمایین، بفرمایین.
‫هتلشون اونجاست.
‫خب، مدتی ساکن لندن بودم.
‫تقریبا ده سال پیش واسه کارم ‫به اینجا نقل‌مکان کردم.
‫الان چندین و چند ساله...
‫که دنبال موردی‌ام.
‫چه خارق‌العاده.
‫خب، موفق شدی؟
‫هوم. هنوز نشدم،
‫- ولی عاشق روندشم. ‫- راستش، کلارا...
‫تو دانشگاه سوربن...
‫روان‌شناسی عصبی می‌خونه.
‫راستش قراره...
‫تو درمانگاه تحقیقاتی برتری ‫کار مهمی پیدا کنه.
‫وای.
‫روان‌شناسی عصبی.
‫- شغل والدینت چیه عزیزم؟ ‫- آها،
‫تو لندن کلکسیونر آثار هنری‌ان. ‫تو ساویل رو...
‫نمایشگاه دارن.
‫کلکسیونر آثار هنری‌ان.
‫هوم. واسه ثروتمندان...
‫تفریح مناسبیه،
‫مگه نه؟
‫کلکسیون جمع کردن رو می‌گم.
‫آدم چیزهایی رو که واقعا...
‫مال خودش نیست...
‫تصاحب می‌کنه.
‫خب...
‫تاریخ عروسیتون کیه؟
‫دهم اکتبر تو پاریس ازدواج می‌کنیم.
‫اکتبر؟
‫به زودی از دستت می‌دم سم.
‫ولی من رو به دست میارین.
‫خب، عروسی یهودی برگزار می‌کنین؟
‫راستش، هنوز تالیت پدرِ پدربزرگت رو دارم.
‫قرار نیست تالیت بندازم.
‫واسه چی؟
‫چون...
‫داری با یه شیکسا ازدواج می‌کنی،
‫می‌خوای هویتت رو از بین ببری؟
‫هدف مبارزه...
‫و جان‌فشانی اجدادت رو...
‫از بین ببری؟
‫حتما مادربزرگت داره تو گور می‌لرزه.
‫اگه سم بخواد عروسی یهودی برگزار کنیم،
‫با کمال میل قبول می‌کنم.
‫طی یه سال و نیم اخیر،
‫پخت نان خالا رو یاد گرفتم،
‫آواز دایه‌نو رو خوندم، ‫دو بار سدر سبح رو تجربه کردم،
‫دریدل انداختم، به نوای شوفار،
‫نغمه‌های مینیان و آهنگ...
‫«من دیوانه نیستم، انتخابم کنین» ‫اثر لنی بروس گوش دادم.
‫من اصلا نمی‌خوام...
‫سم هویتش رو از بین ببره.
‫من عاشق همین هویتش شدم...
‫و یهودیتش هم مشمولشه.
‫نمی‌دونم خیال کرده بودین...
‫چه‌جور آدمی‌ام،
‫ولی من با تمام وجودم...
‫عاشقشم هاوا.
‫ضمنا،
‫خودش هم با تمام وجود عاشقمه.
‫مهربون‌ترین،
‫متشخص‌ترین...
‫و وفادارترین آدمیه...
‫که به عمرم دیدم.
‫من هم زمانی عاشق بودم.
‫جوری عاشق بودم که حاضر بودم ‫چنین سخنرانی احمقانه‌ای راجع بهش بکنم.
‫اسمش زِو بود.
‫بعد از جنگ آشنا شدیم.
‫کار جفتمون یکسانه.
‫عاشق شدیم.
‫بیست سال با هم بودیم، ‫ولی بعدش یکیمون...
‫اون یکی رو به کارش ترجیح داد.
‫اون یکی هم...
‫خب...
‫من معتقدم...
‫کارمون...
‫از هرچیزی مهم‌تره.
‫ظاهرا زِو آدم خوش‌شانسی بوده...
‫که تونسته بود طی همون مدت...
‫عاشقت باشه.
‫شاید بهتر باشه کمی بیشتر نوشیدنی بخوریم.
‫گمون کنم به حد کافی نوشیدنی خوردیم، مگه نه؟
‫نه، من باهات می‌خورم،
‫ولی می‌شه این شیکسا...
‫قبلش بره مستراح؟
‫معلومه عزیز دلم. ‫انتهای همون راهروی درازه.
‫خیلی ازت سرتره.
‫صبح به خیر، اومدم...
‫پدرم رو ببینم.
‫خیلی وقته که تشریف نیاورده بودین.
‫اومدی اعتراف کنم؟
‫نه.
‫نه، اومدم خودم اعتراف کنم. ‫اشکالی نداره؟
‫اِم...
‫وقتی بچه بودم،
‫پدرم...
‫من رو سوار قطاری کرد،
‫سوار قطاری کرد که قرار بود ‫من رو به پناهگاهی ببره...
‫و خودش بهم قول داد...
‫یه روزی برمی‌گرده دنبالم...
‫و دوباره بغلش می‌کنم.
‫الان هم اومدم اینجا.
‫این همه راه و زمان رو پشت سر گذاشتم،
‫چون پدرم دروغ گفته بود.
‫بهم قول داده بود...
‫روزی دوباره من رو می‌بینه،
‫من هم اومدم اینجا...
‫که دلیلش رو ازت بپرسم.
‫اومدم ازت بپرسم واسه چی دروغ گفته بود.
‫آخه کسی جز تو نمی‌دونه.
‫فقط خودت می‌دونی.
‫فقط خودت می‌دونی،
‫آخه جوابش خودتی.
‫آخه خودت وقتی تو اردوگاه...
‫کار اجباری برگن‌بلزن...
‫پدرم رو به ضرب گلوله کشتی، ‫کاری کردی قولش به دروغ بدل بشه.
‫دوم ژوئیه ۱۹۴۳ بود. ‫درست نمی‌گم...
‫جناب مونتز؟
‫شرمنده‌اتم.
‫سلام.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫سلام.
‫بنده آنتونیو کوستا هستم.
‫این‌ها هم کیت و هامیش هیوز، مشتریانم هستن.
‫به تازگی همین حوالی ‫خونه‌ای مخصوص تعطیلات خریدن...
‫و می‌خوان اسبابش رو تهیه کنن.
‫متأسفانه امروز زود تعطیل می‌کنیم.
‫زود نگاهی می‌اندازیم.
‫می‌شه برم مستراحتون؟ ‫خیلی راه اومدیم.
‫پشت مغازه است.
‫مواظب باشین.
‫آروم باشین.
‫نه.
‫این چیه؟
‫- نمی‌دونیم. ‫- به هیتلر...
‫پناه ندادن.
‫به یوزف منگله کثافت پناه دادن.
‫به فرشته مرگ پناه دادن.
‫کجاست؟ هوم؟
‫منگله کجاست؟
‫- اینجا نیست. ‫- گیتا.
‫حرف بزن. الان کجاست؟
‫مرده.
‫چرت می‌گی.
‫سه ماه پیش...
‫رفته بود تعطیلات و...
‫در حین شنا سکته کرد...
‫و غرق شد.
‫تا مدت زیادی نمی‌دونستیم کیه. ‫راست می‌گم.
‫همین چند سال پیش از هویتش خبردار شدیم.
‫بعد از مرگش با روزنامه‌ها تماس گرفتیم.
‫سعی کردیم خبرش رو بفروشیم.
‫آره، بعدش هم خانم مسنی ‫باهامون تماس گرفت.
‫قول داد با قطار بیاد اینجا ‫و دو میلیون دلار بهمون بده...
‫که صدامون درنیاد.
‫کلاغ بوده.
‫ما هم با اون همه پول...
‫دیگه مجبور نمی‌شدیم کار کنیم.
‫مزه‌اش به ترب کوهیه.
‫اگه کسی بهت گفت ترب کوهی دوست نداره،
‫از دستش فرار کن.
‫قفس‌هاتون واسه چه کاریه؟
‫من گاهی شعبده‌بازی می‌کنم عزیزم.
‫سم بهت نگفته بود؟
‫خاله هاوا هنرمنده.
‫اجرا می‌کنه.
‫کلی عکس دوربین دارین،
‫کلی نقشه و اسامی افسران اس‌اس...
‫و چاقو و تفنگ دارین.
‫درسته.
‫ما نازی‌ها رو شکار می‌کنیم.
‫کارمون دقیقا همینه.
‫نازی‌ها رو شکار می‌کنیم...
‫و زمین رو از شرشون خلاص می‌کنیم.
‫اگه کلارا می‌خواد ‫عضو خانواده‌مون بشه،
‫حق داره از کار خانوادگیمون ‫خبر داشته باشه جونا.
‫اسمش رو به یاد حضرت یونس، جونا گذاشتن.
‫اسمش جونا هایدلبامه.
‫مطمئنم نیستم سم رابینو ‫از کجا به ذهنش رسیده،
‫- ولی اسم خوش‌آواییه. ‫- کلارا.
‫کلارا، نـ...
‫کلارا!
‫این‌طوری بهتره.
‫بیا. چیزی دستگیرم شد.
‫ای بابا، همه‌اش چرت و پرته.
‫موریلا...
‫خیال می‌کنن ناتوانم.
‫خیال می‌کنن پیرم.
‫می‌دونی از کجا می‌دونم پیر نیستم؟
‫آخه قرار بود به پای تو...
‫پیر بشم.
‫بله؟
‫یه لحظه، یه لحظه.
‫سلام.
‫عه، ممنون.
‫بیا تو، بیا تو.
‫بزن به چاک.
‫یا خدا.
‫بذار توضیح بدم.
‫- یه دقیقه فرصت بده، همه‌چی رو توضیح می‌دم. ‫- نه‌خیر. نه، واسه چی؟
‫واسه چی باید به حرفت گوش کنم جونا؟
‫کل حرف‌هات دروغ بود.
‫می‌خوای راستش رو بگم؟
‫آره.
‫سه سال پیش، نیمه‌شب از خواب پریدم...
‫و دیدم مردی مادربزرگم رو به قتل رسوند.
‫تو بغلم از خون‌ریزی مرد. ‫بعدا فهمیدم دلیل مرگش از این قرار بود...
‫که طی یه سال اخیر زندگیش ‫مشغول شکار جنایتکاران جنگی نازی بوده.
‫خانم صد و پنجاه سانتی مسنی رو...
‫همون نازی‌ای که دنبالش بود، ‫به قتل رسوند، این شد...
‫که من بعدش از مرگش، ‫جاش رو پر کردم.
‫قاتلش رو پیدا کردم و بعدش ‫چند ده نفر دیگه رو هم پیدا کردم.
‫چرا تا دیروقت بیرونم؟
‫چرا تو خواب جیغ می‌کشم؟
‫چرا اسمم رو عوض کردم؟ ‫واسه همین.
‫آخه اصلا تمومی نداره، ‫ولی من اومدم اینجا که سعی کنم...
‫یه بار برای همیشه تمومش کنم ‫تا بتونم با تو، با زنی...
‫- که عاشقشم، زندگی تشکیل بدم. ‫- نه‌خیر.
‫- پناه بگیر! پناه بگیر! ‫- یهو چی شد؟
‫- جونا. ‫- ببین، وقتی گفتم برو تو مستراح،
‫- برو تو مستراح. برو، برو، برو! ‫- چرا چرت می‌گی؟
‫- جونا! ‫- قایم شو و بیرون نیا.
‫بیا بیرون جونا.
‫جونا.
‫سلام جونا.
‫جونا.
‫جونا!
‫جونا.
‫جونا!
‫بیا من رو بگیر!
‫برو کنار! برو کنار! ‫برو کنار دیگه.
‫برین کنار!
‫ببین، بابت امروز عذر می‌خوام.
‫گمون کنم مشکلم از این قراره ‫که احتمالا...
‫هنوز عاشقتم.
‫صبر کن هوشیار بشی، بعد بگو.
‫ببین، می‌تونم ترک کنم. ‫خودت که می‌دونی از پسش برمیام.
‫- ما اصلا به هم نمیایم. ‫- چطور دلت میاد چنین حرفی بزنی؟
‫آخه دیگه نمی‌تونم مراقبت باشم.
‫مراقبت از تو کاری تمام‌وقته،
‫من هم خودم یه بچه دارم لانی.
‫دیگه نمی‌تونم از خودم مایه بذارم.
‫جو.
‫جو. جو.
‫پلیس. پلیس.
‫نه! ولم کن!
‫- ولم کن! ‫- کلارا!
‫کلارا!
‫سم!