‫باید بگم، از آشناییت خوشبختم...
‫کیبوتسوجی...
‫موزان.
‫الحق که تو...
‫چهره شنیعی داری...
‫اوبویاشیکی.
‫شیطان‌ کش: کیمتسو نو یایبا ‫آرک تمرینات هاشیرا
‫قسمت پایانی: ‫«یکی شدن هاشیرا ها»
‫بالاخره...
‫راهت رو به سوی من باز کردی.
‫در این لحظه...
‫درست جلوی چشمانـم قرار داری...
‫کیبوتسوجی...
‫موزان.
‫شیطانی که خانواده من...
‫سپاه شیطان کش...
‫هزار ساله که...
‫به دنبالش هستن.
‫آمانه...
‫اون خودش رو...
‫به چه شکل و حالتی...
‫درآورده؟
‫در شکل و شمایل مردی جوان ‫که بین بیست تا سی سال سن داره.
‫هر چند...
‫چشمانـش به رنگ صورتی روشنـه...
‫و مردمک چشمانـش مثل گربه ‫به شکل خطی عمودی و صافـه.
‫که اینطور؟
‫درسته.
‫می‌دونستم که...
‫شخصاً میای.
‫تردیدی نداشتم.
‫چون مطمئنـم که...
‫تو از من، از خانواده اوبویاشیکی...
‫به شدت عصبانی بودی.
‫همیشه انتظار حضورت رو داشتم...
‫تا تنهایی و شخصاً به سراغـم بیای...
‫تا با دستای خودت منو بکشی.
‫حس می‌کنم کاملاً تو ذوقـم خورده، اوبویاشیکی.
‫اینکه می‌بینم رئیس طایفه‌ای که ‫برای هزار سال...
‫با گستاخی در صدد ‫متوقف کردن من بوده‌ان...
‫تو چنین وضعیت اسفناکی قرار داره.
‫زشت و زننده‌ست.
‫خیلی شنیعه.
‫بدنت همین الآنـش ‫بوی جسد می‌ده، اوبویاشیکی.
‫مطمئنـم که همینطوره.
‫شش ماه پیش...
‫دکترم بهم گفت...
‫که فقط چند روز ‫فرصت برای زندگی کردن دارم.
‫با اینحال، من اینجاـم...
‫هنوز زنده‌ام.
‫حتی دکترم...
‫حرفی برای...
‫گفتن نداشت.
‫و همه‌اش به لطفِ...
‫میل شدید و مصمم من ‫برای شکست دادن توئه...
‫موزان.
‫رویای زودگذر تو امشب ‫در شرف نابودیه.
‫امشب تو رو می‌کشم.
‫تو...
‫شاید اینو ندونی...
‫ولی تو و من...
‫از یک خط خونی هستیم.
‫گرچه از اونجایی که احتمالاً ‫بیش از هزار سال پیش متولد شدی...
‫خون من و تو دیگه ‫شباهت چندانی به هم نداشته باشه.
‫از نظر عاطفی این حرف‌ها ‫تاثیری روی من نداره.
‫سعی می‌کنی چه منظوری رو برسونی؟
‫طایفه من طلسم شدن...
‫چون که خانواده...
‫هیولایی مثل تو رو...
‫به دنیا آورد.
‫فرزندان ما همگی ‫بیمار و ضعیف به دنیا اومدن...
‫و کمی پس از تولد ‫می‌مُردن.
‫خانواده‌ام در آستانه منقرض شدن بود...
‫که یک کشیش توصیه‌ای به ما کرد.
‫«یک شیطان از نسل شما به وجود اومده.
‫برای کُشتن اون شیطان...
‫عزمـتون رو جزم کنید.
‫اگه اونو بکشید، طایفه‌تون نجات پیدا می‌کنه.»
‫در طول قرن‌ها، نسل ما با دخترانِ ‫کشیش‌ها ازدواج کرده‌ان...
‫و گرچه این کار باعث شد فرزندانـمون ‫کمتر مستعد مرگ زود هنگام بشن،
‫ولی باز هم...
‫هیچکس در خانواده ما...
‫بیشتر از سی سال ‫زندگی نکرده.
‫دری وری گفتنـت دیگه به اوج خودش رسید.
‫کم مونده بالا بیارم.
‫بیماریت حالا به مغزت سرایت کرده؟
‫داستانـت کاملاً بی‌ربطه.
‫و چرا؟
‫چون هیچ مجازات الهی‌ای ‫برای من در کار نبوده.
‫حتی با وجود اینکه من صدها... ‫هزاران انسان رو کُشته‌ام...
‫هرگز به خاطر اعمالم ‫پاسخگو نبوده‌ام.
‫در طول هزار سال گذشته...
‫هرگز خدایان یا بودا رو ندیدم.
‫پس...
‫اینطوری بهش نگاه می‌کنی، درسته؟
‫ولی من...
‫طرز تفکر خودم رو...
‫دارم.
‫موزان...
‫رویای تو چیه؟
‫در طول هزار سال گذشته...
‫تو در مورد چی...
‫رویا پردازی کردی؟
‫چه احساس عجیبی.
‫اون اینجاست، درست مقابل منه، رهبرِ ‫سپاه شیطان کش، همیشه مایه نفرت...
‫با اینحال هیچ کینه و نفرتی ‫در من وجود نداره.
‫در واقع...
‫یکی برای یک شب تمام می‌شود...
‫سرزنده... مبارک...
‫اذین بندی رو برافراشته کنید...
‫تزئینات کاج... تزئینات کاج...
‫دو برای دو جوانه کاج است...
‫رنگ خوب... رنگ خوب... ‫این حس آشنایی عجیب... ‫و تسکین... ‫داره طغیان می‌کنه.
‫سه لایه کاج... ‫و فقط چهار نفر ‫تو این عمارت حضور دارن. ‫کوه کازوسا... ‫اوبویاشیکی و همسرش... ‫و دوتا بچه. همین.
‫ابداً محافظی وجود نداره. ‫کوه کازوسا...
‫چرا حدس نمی‌زنم، موزان؟ ‫سه برای همه بچه‌هاست... ‫می‌تونم بگم... ‫چی تو ذهنتـه، می‌دونی.
‫خوش بگذرونـن... ‫تو رویای ابدیت تو سرت داری.
‫خوش بگذرونـن... ‫جاودانگی... ‫چیزیه که رویاش رو ‫تو سرت داری. ‫بازی با توپ پر دار... ‫دقیقاً. ‫و اون رویا به زودی ‫به واقعیت تبدیل می‌شه. ‫بازی کاموداری... ‫به محض اینکه دستم به نزوکو برسه.
‫ماری تندرست... ‫رویای تو به حقیقت تبدیل نخواهد شد... ‫موزان.
‫به نظر میاد خیالت بابت جایی که ‫نزوکو رو قایم کردی خیلی راحته.
‫ولی بر خلاف تو...
‫من تا بینهایت ‫برای زندگی کردن وقت دارم.
‫تو...
‫کلاً اشتباه می‌کنی.
‫چی گفتی؟
‫من...
‫اتفاقاً می‌دونم که...
‫ابدیت به چه معنیه.
‫ابدیت...
‫تو اراده انسان خلاصه می‌شه.
‫اراده انسان تا ابد ادامه داره...
‫و جادوانه‌ست.
‫چه مزخرفاتی.
‫حرفات باعث می‌شن دلپیچه بگیرم.
‫در طول هزار سال گذشته...
‫سپاه شیطان کش ‫هرگز ریشه‌کن نشده.
‫تعداد زیادی از بچه‌های بیچاره من ‫کشته شده‌اند...
‫با اینحال...
‫هنوز هم ‫به کار خودش ادامه می‌ده.
‫این حقیقت که ‫هنوز به کارش خودش ادامه می‌ده...
‫ثابت می‌کنه اراده انسان... ‫چیزی که تو مزخرف خطابش کردی...
‫جاودانه‌ست.
‫امتناع از بخشیدن کسانی که...
‫بیهوده جان عزیزانـشان را گرفته‌اند...
‫این احساس...
‫ابدیه.
‫هیچکس...
‫تو رو نبخشیده.
‫حتی یک نفر...
‫در هزار سال گذشته ‫تو رو نبخشیده.
‫و می‌دونی چیه، موزان؟
‫بار ها و بار ها...
‫پا روی دم ببر گذاشتی...
‫و موجب خشم اژدها شدی...
‫در حالت عادی...
‫اونا برای همیشه در خواب می‌ماندند...
‫ولی تو ببر و اژدها رو...
‫بیدار کردی.
‫اونا تمام این مدت...
‫نگاه پر از خشم‌شون رو ‫روی تو دوخته‌اند...
‫و عهد بستن که ‫به تو اجازه فرار ندن.
‫حتی اگه منو بکشی...
‫هیچ فرقی به حال سپاه شیطان کش نمی‌کنه.
‫من به شخصه...
‫اهمیت چندانی ندارم.
‫این...
‫احساسات و پیوندهای انسانی...
‫چیزی نیستن که...
‫تو بتونی درک کنی...
‫موزان.
‫و این به‌خاطر اینه که...
‫تو و هم نوعانت...
‫اگه تو بمیری...
‫تمام شیاطین از روی زمین ‫محو می‌شن، درسته؟
‫الآن تغییری توی هوا احساس کردم.
‫درست حدس زدم؟
‫خفه شو.
‫درسته.
‫کافیه.
‫باید حرفی رو که همیشه می‌خواستم بزنم ‫رو بهت بگم.
‫مشکلی نداری...
‫که جمله آخرم رو بگم؟
‫الآن بهت گفتم که...
‫خود من به شخصه ‫چندان اهمیتی ندارم...
‫ولی اینطوری هم نیست که ‫مرگ من بیهوده باشه.
‫من...
‫به اندازه کافی خوش شانس هستم که ‫تمام سپاه شیطان کش دوستم داشته باشن...
‫به ویژه...
‫هاشیرا ها.
‫به عبارت دیگه...
‫مرگِ من...
‫انگیزه شیطان کش‌ها رو بیش از قبل ‫قوی‌تر و بیشتر می‌کنه.
‫حرفات تموم شد؟
‫بله.
‫هرگز فکر نمی‌کردم به حرفایی که ‫خیلی وقته می‌خوام بهت بگم، گوش بدی.
‫ممنونـم...
‫موزان.
‫احضار اضطراری! احضار اضطراری!
‫به عمارت اوبویاشیکی حمله شده! ‫به عمارت اوبویاشیکی حمله شده!
‫ارباب!
‫عجله کن! عجله کن!
‫ارباب!
‫به موقع برس!
‫باید حداقل دو تا هاشیرا اونجا باشه...
‫تا از ارباب محافظت کنن.
‫نمی‌تونیم یه کاریش بکنیم، ‫هیمه‌جیما؟
‫غیرممکنه.
‫من تو 19 سالگی هاشیرا شدم،
‫و در طول هشت سال گذشته ‫منم همین حرف رو زده‌ام.
‫ولی ایشون گوش نمی‌دن.
‫همیشه اصرار دارن که هاشیرا ها...
‫منابع با ارزشی هستن که ‫نمی‌تونن برای منافع شخصی ازشون استفاده کنن.
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم.
‫می‌گن تو تمام سالیان گذشته...
‫هیچکدوم از سران خاندان اوبویاشیکی ‫محافظ شخصی نداشته‌ان.
‫بکش ‫ارباب!
‫می‌بینمـش!
‫عمارتـه!
‫بهش می‌رسم!
‫به موقع خودم رو می‌رسونم! ‫می‌دونم که می‌تونم!
‫مواد منفجره! یه عالمه!
‫بوی سوختن گوشت و خون!
‫او... بو... یاشیکی!
‫نگاهی که روی صورت اون مرد نقش بسته بود!
‫با لبخند یک بودا روی لبانـش...
‫خودش و همسرش و دوتا بچه‌هاش رو منفجر کرد!
‫من درباره اون مرد اشتباه کردم.
‫همیشه اوبویاشیکی رو با معیارهای همیشگی ‫انسان‌های دیگه سنجیدم...
‫ولی این مرد کاملاً غیرعادی رفتار کرد!
‫می‌دونستم که یه جوری واسم ‫تله گذاشته.
‫ولی نه به این ابعاد و اندازه!
‫این مواد منفجره پُر از چیزایی شبیه به ‫ماکیبیشی‌های کوچک هستن...
‫که قدرت تخریبـشون رو افزایش می‌دن!
‫برای اینکه بازسازی بدنـم رو شده ‫حتی برای یه ثانیه به تعویق بندازن!
‫که این یعنی...
‫هنوز تموم نشده!
‫اوبویاشیکی همچنان داره برنامه می‌ریزه ‫تا کارهای بیشتری انجام بده!
‫می‌تونم حس کنم انسان‌ها ‫دور هم جمع شدن.
‫به احتمال زیاد هاشیرا ها هستن.
‫ولی هنوز یه چیز دیگه هم هست!
‫اون خودش رو طعمه کرد...
‫اون نقشه کش!
‫مثل یه افعی، خشم و نفرتش نسبت به من...
‫تو قلب سیاهش می‌خزید و می‌پیچید!
‫برای شخصی به این جوونی پنهان کردن ‫نیت قتل خیلی حیرت انگیزه!
‫همسرش و بچه‌هاش از این نقشه ‫مطلع بودن و خودشون رو به کشتن دادن؟
‫کافیه!
‫فعلاً این دغدغه تو نیست!
‫متزلزل نشو.
‫به زودی، بدنم خودش رو بازسازی می‌کنه.
‫دانه‌های گوشتی!
‫هنر خون شیطانی!
‫نمی‌تونم حرکت کنم!
‫این هنر خون شیطانی کیه؟
‫شاخه‌های خار ها تو گوشت من فرو رفتن ‫و نمی‌تونم خودم رو ازشون خلاص کنم!
‫خب، مهم نیست.
‫و اینجوری هم نیست ‫که تعدادشون زیاد باشه.
‫فقط جذبـشون می‌کنم!
‫تامایو!
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫این هنر خون شیطانی...
‫متعلق به مردیه که تو ‫در آساکسا به شیطان تبدیلـش کردی!
‫پس، با استفاده از هنر خون شیطانی: نابینایی ‫خودش رو به من نزدیک کرده، ها؟
‫دنبال چیه؟ چی‌کار کرده؟
‫برای چی این زن...
‫جذبـش کردی، مگه نه، موزان؟
‫مُشتـم رو!
‫به نظرت تو مُشتم چی بوده؟
‫دارویی که شیاطین رو ‫به انسان تبدیل می‌کنه!
‫پس، بگو ببینم!
‫داره اثر می‌کنه؟
‫همچین چیزی غیر ممکنه!
‫من کاملـش کردم!
‫وضعیت به شدت تغییر کرده!
‫گرچه به تنهایی نمی‌تونستم ‫این کار رو انجام بدم!
‫واقعاً نمی‌دونی کِی باید ‫تسلیم بشی، تامایو!
‫و این کینه‌ای که بر اساس ‫باورهای اشتباه داری عصبانی کننده‌ست!
‫کی بود که همسر و بچه‌هات رو کُشت؟
‫من بودم؟
‫من نبودم، و خودت هم می‌دونی!
‫کار کسی جز تو نبود!
‫اونا رو کُشتی و خوردیـشون!
‫اگه می‌دونستم همچین اتفاقی می‌افته...
‫هرگز شیطان نمی‌شدم!
‫فقط گفتم که نمی‌خوام ‫به‌خاطر بیماریـم جون بدم...
‫چون می‌خواستم بزرگ شدن بچه‌هام رو ببینم!
‫و بعدش، به کُشتن خیلی از ‫انسان‌های دیگه ادامه دادی!
‫یا داشتم یه سری چیز هارو ‫تصور می‌کردم؟
‫قطعاً به نظر می‌رسید که داری زندگیت رو ‫صرفِ بلعیدن اون انسان‌ها می‌کنی!
‫درسته!
‫من از سر ناامیدی تعداد زیادی ‫از اونارو کُشتم!
‫و برای کفاره گناهانـم...
‫همینجا با تو می‌میرم!
‫آقای هیمه‌جیما!
‫الآن، لطفاً!
‫نامو آمیدا بوتسو!
‫وقتی اولین بار دیدمـش...
‫ارباب 14 سالشون بود...
‫و من 18 ساله بودم.
‫به سختی می‌تونستم باور کنم...
‫که یه نفر با این طرز برخورد و رفتار ‫چهار سال از خودم کوچک‌تر باشه.
‫می‌دونم که برای محافظت از ‫بقیه جنگیدی.
‫تو قاتل نیستی.
‫از اون دسته افرادی بود که...
‫همیشه همون حرفی رو می‌زد که ‫در اون لحظه آرزوی شنیدنـش رو داشتی.
‫رفتار و منش با وقار ارباب...
‫از لحظه اولی که دیدمـش تا ‫لحظه مرگـش بدون تغییر باقی موند.
‫در پنج روز آینده...
‫موزیان به اینجا میاد.
‫از من به عنوان طعمه استفاده کن...
‫و سر موزان رو...
‫از بدنش جدا کن.
‫چی باعث شده که اینطور فکر کنید؟
‫فقط حس ششمـم اینو بهم می‌گه. ‫همین.
‫دلیلی نداره.
‫در کنار صدای خاصی که داشت، ‫چیزی که اون اسمـش رو «حس ششم» گذاشته بود...
‫در میان طایفه اوبویاشیکی ‫خاص و شگفت انگیز بود.
‫همچنین به عنوان «آینده‌نگری» هم شناخته می‌شد.
‫قدرت دیدن آینده.
‫با استفاده از این ‫اونا دارایی خودشون رو ساختن...
‫و از بحران‌های زیادی ‫جلوگیری کردن.
‫بقیه بچه‌ها... موافقت نمی‌کن...
‫تا از من ‫به عنوان طعمه استفاده کنید.
‫تو تنها کسی هستی که ‫می‌تونم ازش بخوام...
‫گیومه.
‫فهمیدم.
‫اگه خواسته شما اینه، ارباب.
‫ممنونـم.
‫لطفاً...
‫اجازه نده حتی یکی دیگه از...
‫فرزندان با ارزشـم جونـشون رو از دست بدن.
‫این خواسته منه.
‫همونطور که فکر می‌کردم...
‫همونطور که ارباب پیش‌بینی کرده بودن...
‫موزان...
‫این مرد...
‫حتی اگه سرش رو هم بزنی، نمی‌میره!
‫تنها چیزی که می‌تونه ‫موزان رو از بین ببره...
‫به احتمال زیاد نور خورشیده.
‫اگه حتی بعد از زدن سرش ‫زنده موند...
‫تا زمانی که خورشید ‫طلوع کنه...
‫یک نبرد طولانی خواهی داشت.
‫علاوه بر اون، سرعت بازسازی بدنش!
‫با این اوصاف، نسبت به هر شیطانی که ‫تا به امروز رو به رو شدم، در سطح دیگه‌ای قرار داره!
‫حتی بعد از انفجار ارباب...
‫و ترفند متحدانـمون برای تضعیف بدنـش...
‫ببین چقدر هنوز تو وجودش قدرت داره!
‫باید این هیولا رو در جایی که در معرض ‫نور خورشید باشه تا صبح مهار کنم!
‫خون سیاه، خار تمشک جنگلی!
‫تنفس سنگ...
‫فرم سوم...
‫پوست سنگی!
‫تو همونی؟
‫تو چه غلطی کردی...
‫چه بلایی سر ارباب آوردی؟
‫ارباب!
‫هاشیرا ها متحد شدن!
‫استراتژی ارباب...
‫درخشان بود!
‫موزانـه!
‫کیبوتسوجی موزانـه!
‫حتی اگه سرش رو هم قطع کنید، ‫نمی‌میره!
‫خودشه؟
‫همونه؟
‫اون مرد...
‫خودشه!
‫کیبوتسوجی؟
‫موزان!
‫تنفس مه، فرم چهارم!
‫تنفس حشره، رقص پروانه!
‫تنفس مار، فرم اول!
‫تنفس عشق، فرم پنجم!
‫تنفس آب، فرم سوم!
‫تنفس باد، فرم هفتم!
‫هینوکامی کاگورا...
‫رانش گل آفتاب‌گردان!
‫نابود کن
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫محکم دستمو بگیر!
‫
‫تانجیرو!
‫پس، فکر می‌کردید می‌تونید ‫یه گوشه گیرم بندازید؟
‫همه‌تون قراره مستقیم به جهنم برید!
‫شیطان کش‌های بدترکیب!
‫امشب همه‌تون رو قتل عام می‌کنم!
‫اونی که به جهنم می‌ره تویی، موزان!
‫مهم نیست چی بشه، ‫قرار نیست قسر در بری!
‫پس انجامـش بده!
‫بیا تلاش کردنـت رو ببینیم...
‫کامادو تانجیرو!
‫قطعاً شکستـت می‌دم...
‫کیبوتسوجی موزان!
‫بخش 8
‫امروز، می‌خواهیم راجع به ‫بانو کانروجی صحبت کنیم!
‫هی، چی شده؟ ‫می‌خوای منو معرفی کنی؟
‫بانو کانروجی یک زن جوان بسیار جذاب...
‫و شیرینـه!
‫که البته اینو همه‌تون می‌دونید!
‫بسیار خب، اینم از راز دوره تایشو!
‫شنیدم که بانو کانروجی ‫سوگوکوی آقای رنگوکو بوده!
‫تمریناتـش به حدی طاقت فرسا بوده ‫که همه ازش فرار کردن،
‫ولی شنیدم که ‫بانو کانروجی هرگز جا نزده!
‫خب، درسته که تمرینات آقای رنگوکو ‫واقعاً سخت و طاقت فرسا بود،
‫ولی من جا نزدم چون خیلی جدی بود، ‫و شور و اشتیاق زیادی تو تمریناتـش بود!
‫می‌تونم کاملاً تصور کنم چه شکلی بوده!
‫اگه قرار هاشیرا ها رو معرفی کنی، ‫نباید راجع به آقای رنگوکو هم حرف بزنیم؟
‫فکر خوبیه!
‫راز دوره تایشو!
‫آقای رنگوکو برادر بزرگتر خیلی باحالیه!
‫وقتی باهاش تمرین می‌کردم، ‫کُلی چیزای مختلف بهم یاد داد،
‫و باهام خیلی خوب رفتار کرد!
‫نه تنها این، ‫بلکه آقای رنگوکو خیلی هم خوش اشتهاـست!
‫برنجِ سیب زمینی شیرین رو ‫تو قابلمه‌ای به این بزرگی پُختیم،
‫و دوتایی کُلش رو خوردیم!
‫هی هو!
‫خاطره خیلی قشنگیه برای من!
‫وای، ای کاش منم می‌تونستم ‫با شما برنج سیب زمینی شیرین بخورم!
‫یاد گذشته‌ها بخیر!
‫منم اون روز رو یادم میاد!
‫و حالا، شما به مبارزه با ‫کیبوتسوجی موزان می‌رید!
‫روی شما حساب می‌کنم!
‫آقای رنگوکو...
‫الآن اینجا بود، مگه نه؟
‫بله.
‫رویا نبود، مگه نه؟
‫فکر نکنم.
‫تانجیرو!
‫بله؟
‫بیا کلکِ کیبوتسوجی موزان رو بکنیم، باشه؟
‫چشم، می‌ریم که هر طور شده...