‫همه چی رو از چشم‌هات خوندم ‫تموم بلاهایی که دوست داشتی سرش بیاری
‫تموم چیزهایی که حقش بود
کارما به هیچکس رحم نمی‌کنه
‫« شاید: آگاتا ویگز »
‫اریکا
‫از دفتر بهم گفتن کارم داشتی
‫آره. ولی... باشه واسه بعد
‫مطمئنی؟ ‫این همه تا اینجا اومدی، بگو خب
‫به نظرت واقعاً کار آگاتا ویگز بوده؟
‫آدم مغزش سوت می‌کشه، نه؟
‫ظاهراً ویگز چهار ساله که ‫زندگی رو براش جهنم کرده
‫اون رو مقصر مرگ پسرش توی تصادف می‌دونه
‫الان هم نایل جارویس پلیس رو خبر کرده؟
‫ویگز داشت یه کتاب راجع‌بهش می‌نوشت
‫گزارش یه آدمرباییِ احتمالی رو داد
‫واسه همین اف‌بی‌آی رو در جریان گذاشتن
‫قضیه با ویدئوهایی که ‫توی لپ‌تاپ ویگز بودن هم همخوانی داره
‫خداوندا
‫آره. ساعت‌ها تصاویر ضبط‌شده ‫با برچسب زمانی تهیه کرده
‫تا همین چند ساعت پیش طفلکی رو زنده نگه داشته بود
‫بردار
‫جواب نمیدی؟
‫اگه اجازه بدی
‫آره، راحت باش
‫من میرم پایین
‫الو؟ اگی؟
‫کجایی؟
‫اگی؟
‫لعنتی
‫اگی، اون کجاست؟
‫اگی؟
‫اگی!
‫- اگی؟ ‫- شلی، خدای من
‫خدای من، شکرت
‫کجایی؟ چه خبر شده؟
‫حق با من بود. کار نایله!
‫اون تدی فنیگ رو کشت و ‫جسدش رو گذاشت توی... اتاق کوپر
‫تا همه فکر کنن کار من بوده، چون...
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫آروم باش، آروم باش.
‫من ازش مدرک داشتم و
‫دادمش به یکی که نمی‌تونم برم پیشش، ‫واسه همین می‌خوام تو بهش زنگ بزنی
‫اگی، گوش کن. هرچی که شده،
‫باید قبل از این که اوضاع بد شه، ‫بیای به پلیس بگی
‫هرچی که شده؟ چی؟
‫ببین، فقط...
‫منظورت چیه؟ ‫فکر می‌‌کنی دارم خالی می‌بندم؟
‫نه، منظورم اینه الان فقط باید بهم بگی...
‫که کجایی،
‫تا بیایم کمکت کنیم
‫بیاید؟ تو با کی‌ها؟
‫نکنه پیش پلیسی؟
‫الان پیش اونایی، نه؟
‫اگی، خواهش می‌کنم، فقط بذار کمکت کنم
‫لعنتی
‫اگی!
‫لعنتی! به‌خشکی شانس!
‫خب، خودم می‌رسونمش. ‫می‌تونم توی ماشین مصاحبه کنم.
‫- مسئله این نیست ‫- مسئله؟
‫من فقط گفتم با ‫مجله‌ی تامیز مصاحبه دارم و
‫تو هزار جور حرف در آوردی که ‫چقدر نسبت بهت آدم بی‌تفاوتی‌ام
‫چون هر کاری که بخوای می‌کنی
‫بدون این که بپرسی من و کوپر ‫چه کارهایی سرمون ریخته
‫خب، برو کارگاهت و یه دور ماساژ بگیر، ‫یا هر کاری که دوست داری بکن،
‫من هم کوپر رو با خودم می‌برم، خب؟
‫دیگه چی از جون من می‌خوای؟
‫من نمی‌خوام برم!
‫هی، کوپر! با من جر و بحث نکن! ‫حالا هم کفشت رو بردار و بپوش
‫- اگی، خواهش می‌کنم ‫- چیه؟ گفتی ببر، من هم دارم...
‫اگی، کوپر کجاست؟
‫« هیولای درونم »
‫« قسمت هشتم/پایانی »
‫« کلام آخر »
‫- اریکا؟ ‫- جک. ببخشید مزاحم شدم
‫یه لطفی می‌کنی؟ یه مورد اضطراریه
‫آره، حتماً. چی شده؟
‫- مدیسون جارویس رو یادته؟ ‫- آره
‫یادداشت خودکشیش. ‫می‌خوام از بایگانی درش بیاری.
‫نسخه‌ی دیجیتالیش کارت رو راه میندازه؟
‫تا یه ساعت دیگه می‌تونم وارد ‫پایگاه اطلاعاتی بشم و
‫یه کپی خوب برات بگیرم
‫اریکا؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫بذار خودم باهات تماس می‌گیرم
‫باشه
‫فکر خوبی نیست
‫دست‌هات رو بذار رو سرت. همین الان!
‫شستم خبردار شده بود که ‫داری بهم دروغ میگی
‫وقتی گفتی برایان ابوت ‫هیچ نقشه‌ای تو سرش نیست،
‫باید به حس ششم خودم اعتماد می‌کردم
‫فکر کردم به یه تفاهمی رسیدیم
‫تا اینجای کار برات احترام قائل بودم
‫دیگه چی رو داری ازم پنهون می‌کنی؟
‫با برایان چیکار کردی؟
‫نمی‌دونم داری راجع‌به چی حرف می‌زنی
‫ما همچین توافقی نکردیم
‫هیچ کدوم از این اتفاقات قرار نبود بیفته
‫ولی کاریه که شده و
‫پای تو هم توش بازه
‫درست عینهو خودم
‫تو تصمیم گرفتی از خانواده‌ات محافظت کنی
‫من هم همین کار رو می‌کنم
‫واسه خانواده‌ام دست به ‫هر کاری که مجبور باشم می‌زنم
‫پس، اگه داری چیزی رو پنهون می‌کنی...
‫چیزی رو پنهون نمی‌کنم
‫خب، شرمنده این بار...
‫اعتمادی به حرف‌هات ندارم
‫هرچی که می‌دونی، ‫یا فکر می‌کنی که می‌دونی رو
‫فراموشش کن
‫لاأقل بگو چه بلایی سر برایان اومد
‫من اگه جای تو بودم،
‫بیشتر نگران خانواده‌ی خودم می‌شدم
‫« سگ‌صفت، نامه‌ای به پدرم »
‫« فصل دوازدهم » ‫« سوگواریِ مرگ یک دروغ »
‫عموی محبوبم چطوره؟
‫یه سری به اریکا برتون زدم
‫دیگه موی دماغ نمیشه
‫مطمئنی؟
‫بچه‌هاش رو دوست داره
‫می‌دونه که شوخی نداریم
‫پس، اوضاع ردیفه
‫باید ببینیم چی میشه
‫دارم میرم خونه‌ی پدرت
‫که بهش چی بگی؟
‫چیزهای کوچیک
‫بالاخره یکی باید بهش بگه که ‫پسرش قراره سرتیتر خبرها شه
‫- باید برم ‫- نایل؟
‫حرومی!
‫بالگردها تو آسمون دارن می‌چرخن و
‫پلیس توی خیابون میل‌ریور ‫ایست‌بازرسی گذاشته
‫می‌دونی چی شده؟
‫بهتره قبلش بشینی
‫اول آب انگور رو ‫توی بشکه‌های بزرگ می‌ریزن و
‫بعدش بهش یه چیزی ‫به اسم مُخمر اضافه می‌کنن و
‫می‌ذارن یه مدت بمونه
‫مخمر دیگه چیه؟
‫مخمر چیه؟
‫مخمر...
‫بخدا اگه بدونم مخمر چیه
‫اما کارش اینه که آب انگور رو
‫تبدیل به چیزی می‌کنه که ‫آدم‌بزرگ‌ها وقت‌هایی که
‫خیلی خوشحال یا خیلی ناراحتن ‫دوست دارن بخورن
‫یه قلپ می‌خوای؟
‫آره؟
‫عمو ریک!
‫مزاحم که نشدم؟
‫نه، خیلی از وقت خوابش گذشته. ‫بجنب، برو بخواب.
‫برو
‫می‌دونی، ریکی، ده سال پیش،
‫سه هزار دلار واسه این بطری شراب دادم و ‫الان قیمتش ۱۵ هزار دلاره
‫تازه اگه بتونی پیدا کنی!
‫اما...
‫بعد از این که بنیتز رو ‫سر جاش نشوندم، حسابی می‌چسبه
‫توی ساختمون شهرداری ‫باهم خبرش رو اعلام می‌کنیم
‫ببین، مارتی
‫خودت به زودی از این ماجرا خبردار میشی
‫- آگاتا ویگز، همسایه‌ی نایل... ‫- اون کتابه برام مهم نیست. بره به درک
‫اون در واقع... به جرم قتل تحت تعقیبه
‫- چی؟ ‫- آره
‫یکی از محلی‌ها مفقود شدش
‫چند هفته پیش خبرش ‫توی تمامی خبرگزاری‌ها پخش شده بود
‫فکر کردن لابد خودش رو غرق کرده
‫امشب پلیس‌ها جسدش رو ‫توی خونه‌ی ویگز پیدا کردن
‫قبل از این که پلیس‌ها برسن، ‫فلنگو بسته و در رفته
‫پس، گمونم اون کتابه دیگه ‫قرار نیست چوب لا چرخمون بذاره
‫شاید نایل یاد بگیره که ‫نباید به هر کس و ناکسی اعتماد کنه
‫- خوب بلده دست رو کی بذاره ‫- آره
‫گفتی جسدش رو توی خونه‌ی ویگز پیدا کردن؟
‫چطوری؟
‫راستش... نایل تماس گرفت و اطلاع داد
‫گمونم...
‫لابد یه چیزی دیده دیگه
‫داری داروغ میگی، ریکی
‫نه، دروغ کجا بود؟
‫- آره، داری دروغ میگی ‫- چرا باید بهت دروغ بگم؟
‫- نه، دیدی! ‫- چیکار کردم مگه؟
‫با شستت دماغت رو مالیدی
‫- از بچگی همین کار رو می‌کردی ‫- بیخیال
‫واسه من آسمون‌ریسمون نباف ‫که بگی خالی نمی‌بندی
‫میشه آروم بگیری؟ ‫گفتم حتماً دلت می‌خواد زودتر بدونی
‫- داستانش مفصله ‫- من رو نگاه کن!
‫حالا زبون وا کن و بگو چی شده
‫کار نایل بود؟ ‫بازم همون کار رو کرده؟
‫- اگه بخوای دروغ تحویلم بدی، بخدا... ‫- ترتیب همه چی رو دادم، خب؟
‫ای بر پدرت لعنت!
‫هی، هی، هی! ‫گوش بده چی میگم. مارتی، مارتی.
‫دست‌بردار نیست!
‫- خدایا، دست‌بردار نیست ‫- الان شلوغش نکن
‫- هی، گوش بده چی میگم ‫- تا ابد می‌خواد ادامه بده
‫گوش بده چی میگم! ‫مشکلی نیست، خب؟
‫تو... تو می‌دونستی اینجوری میشه
‫- شستت خبردار شده بود! ‫- مهم نیست
‫مهم اینه که اومد پیشم و ‫ما هم ترتیبش رو دادیم
‫این خط و این نشون، ‫هیچ ارتباطی بین نایل و این یارو نیست
‫هیچ ارتباطی!
‫پس، چرا کشتش، ریکی؟
‫چون مریضه، مارتی!
‫چون دست خودش نیست!
‫- باید بهم اعتماد کنی ‫- نه
‫- مراقب تو و خودمون بودم ‫- ای داد...
‫لازم نیست هیچ کاری کنی
‫حتی یه کلوم هم نمی‌خواد چیزی...
‫مارتی، چی شده؟ مارتی؟ هی!
‫مارتی؟ هی، هی!
‫مارتی؟
‫اولش فکر کردم فقط فکر و خیاله
‫یکم مشروب خوردیم. ‫خیلی حال خوشی نداشتم.
‫رفتم بالا تا دستشویی
‫بعدش یه صدایی شنیدم
‫صدای کوبش که از اتاق پسرش می‌اومد. ‫واسه همین...
‫رفتم در رو باز کنم که
‫دیدم پشت سرمه و میگه: ‫«نمی‌تونی بری اون تو»
‫از تو چشم‌هاش معلوم بود
‫غم نبود
‫ترس بود
‫یه بخشی از وجودم می‌دونست
‫نتونستم نادیده بگیرم، ‫واسه همین...
‫امروز صبح زنگ زدم پلیس
‫آخه فقط...
‫اصلاً سر در نمیارم
‫مردم از کوره در میرن
‫شاید از اولش هم همچین آدمی بود
‫آدم هیچوقت ذات واقعی دیگران رو نمی‌فهمه
‫اگه اونجوری تو اتاق حبسش کرده بود، ‫چرا تو رو دعوت کرد؟
‫شاید دنبال دی‌ان‌ای من بود. ‫کسی چمی‌دونه؟
‫حتماً می‌خواسته برام پاپوش درست کنه
‫از من و کتابش استفاده کنه تا ‫کارهاش رو لاپوشونی کنه
‫کی بهتر از من که بلاگردونش بشم؟ ‫نقشی که خوب باهاش آشنام.
‫همسایه‌ی روانی
‫تو که بهتر از هر کسی این رو می‌دونی
‫خوبی؟
‫آره
‫فقط خسته‌ام
‫شاید بهتره دراز بکشی. ‫روز سختی داشتی.
‫آره
‫واقعاً حرفی که زدی از ته دلت بود؟
‫راجع‌به بچه‌دار شدن
‫معلومه که از ته دلم بود
‫می‌دونم براش برنامه‌ای نداشتیم
‫آدم برنامه‌اش عوض میشه
‫باید خودت رو باهاش سازگار کنی
‫چیه؟ چه خبر شده؟
‫لایلاست. الو؟
‫کدوم بیمارستان؟
‫تونستیم جلوی خونریزی فعال رو بگیریم،
‫اما خیلی مهمه که ورم رو کنترل کنیم
‫چی شده؟ من... من پسرشم
‫- داشتم وضعیت پدرتون رو... ‫- نه، از اول شروع کن
‫پدرتون خونریزی درون‌جمجمه‌ای داشته
‫پارگی عروق خونی
‫موجب خون‌ریزی قابل توجهی ‫توی نیم‌کره‌ی چپ مغزش شده
‫داریم تلاش می‌کنیم با کمای القایی ‫ورم مغز رو کنترل کنیم
‫مشخصاً خطرهایی داره، اما...
‫فشاری که توی سرشه ‫ممکنه جونش رو بگیره
‫ممنون
‫« چهارشنبه، ۲۹اُم اکتبر »
‫« مخاطبین »
‫« اریکا برتون »
‫گندش بزنن
‫نه، نه. گه توش! ریدم به این شانس!
‫وایسا، خلبانم گم شده!
‫کوپر، تمومش کن!
‫ببخیشد. دارم پسرم رو می‌رسونم. ‫دکتر نوبت داره.
‫میشه یه بار دیگه بپرسید؟
‫وقتی با پدرتون مصاحبه کردم، ‫گفتن دیگه باهم صحبت نمی‌کنید
‫خواستم بدونم که...
‫قبل از این که کتاب رو بنویسم هم ‫خیلی باهم صحبت نمی‌کردیم
‫درسته، اما باهم در ارتباط بودید؟
‫- سالی دو بار به پدرم زنگ می‌زدم ‫- خلبانم رو می‌خوام!
‫می‌دونید، کریسمس و تولدش
‫- بدون خلبان، هواپیمام بلند نمیشه ‫- اون که هیچوقت تولدم رو یادش نبود
‫- هی، بسه! عزیزم... ‫- گفتم خلبانم رو می‌خوام!
‫بعداً پیداش می‌کنیم. بهت که گفتم
‫- خانم ویگز، اگه الان زمان مناسبی نیست... ‫- نه مشکلی نیست
‫آمم...
‫ببخشید. سؤال‌تون چی بود؟
‫چرا دیگه با پدرتون صحبت نمی‌کنید؟
‫خلبانم گم‌وگور شد
‫درسته. نه، اون بود که ازم شکایت کرد
‫گفت از داستانش دارم پول در میارم...
‫لعنت بهت!
‫چی؟
‫سلام. صبح بخیر
‫سلام، جیم، حالت چطوره؟
‫تامی، بیا اینجا بهم کمک کن ‫پالت‌ها رو جابجا کنم
‫باشه، صبر کن. الان میام.
‫فکر کنم امروز این پالت‌ها رو بفرستیم
‫تو این دوتا رو ببرش آلونک
‫« شاید: آگاتا ویگز »
‫الو؟
‫- الو، اریکا؟ ‫- بله؟
‫منم، اگی ویگز
‫چرا بهم زنگ نزدی؟
‫دفتر خاطرات مدیسون رو ‫به رئیست نشون دادی؟
‫الو؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫متأسفم
‫تو کی هستی؟
‫گفتم که. منم، آگاتا ویگز
‫پلیس دنبالمه. ‫واقعاً به کمکت احتیاج دارم.
‫متأسفانه نمی‌دونم ‫راجع‌به چی داری صحبت می‌کنی
‫چی میگی؟ چه خبر شده؟
‫چرا...
‫فهمیدم چی شد
‫اومدن سراغت، نه؟
‫تهدیدت می‌کنن؟
‫باشه. آمم...
‫خیلی‌خب، فقط خوب گوش بده چی میگم. ‫خواهش می‌کنم.
‫لاأقل دفتر خاطرات رو پس بده که...
‫وقتی خودم رو تحویل میدم، ‫بتونم به پلیس نشونش بدم
‫اون تنها مدرکیه که دارم
‫متأسفم، نمی‌تونم
‫اریکا، خواهش می‌کنم...
‫ار... اریکا؟
‫فردا می‌خواست ‫توی ساختمون شهرداری باشه
‫واسه وقتی که ‫بنیتز خبر رو اطلاع‌رسانی می‌کنه
‫الان دیگه خودم به جاش میرم
‫خبرگزاری‌ها که از خداشونه
‫حرفی تو دلته؟
‫پدرت یه پاش لب گوره
‫اونوقت تو به فکر یه ‫کنفرانس خبری کوفتی‌ای؟
‫- من به فکر میراث اونم ‫- به خاطر توئه که اینجاست
‫می‌فهمی دیگه؟
‫می‌دونست دارم دروغ میگم
‫برات لاپوشونی می‌کنم
‫همونطور که توی لحظه به لحظه‌ی ‫اون زندگی نکبت‌بارت این کار رو کردم
‫حرف دهنت رو بفهم، عمو ریک
‫از وقتی که از رحم مادرت بیرون اومدی،
‫می‌خواستی پدرت رو جون به لب کنی
‫شاید پنجاه سال طول کشید ‫تا تو رو خوب بشناسه
‫من از اولش هم می‌شناختمت
‫اون همیشه‌ی خدا هوات رو داشت
‫حتی وقتی که گفتم این کار رو نکنه
‫تو لایقش نبودی
‫حتی سر سوزنی!
‫« نینا »
‫بگیر بشین، ریک
‫الو
‫سلام. حالت چطوره؟
‫خوبم. من...
‫من...
‫یه چند ساعتی رو خوابیدم
‫خوبه. بابات چطوره؟
‫خبر جدیدی نشد؟
‫تا از کما بیرون نیاد کسی چیزی نمی‌دونه
‫ممکنه چند هفته یا چند ماه طول بکشه
‫گفتم قبل از این که بیام بیمارستان ‫یه سری به لایلا بزنم
‫واقعاً لازم نیست بیای، نینا
‫می‌خوام کنارت باشم
‫مگه با یکی از هنرمندها ‫توی گالری قرار نداشتی؟
‫داریم واسه یه نمایش جدید آماده می‌شیم، ‫اما الیس گفت به جای من میره گالری
‫نه. بهتره خودت بری
‫بهتره خودت بری. ‫اینجا کاری غیر از انتظار کشیدن نداریم.
‫عمو هم صندلیِ کنار تختِ بابا رو گرفته، پس...
‫مطمئنی نمی‌خوای بیام؟
‫امشب خونه می‌بینمت
‫دوستت دارم
‫من هم دوستت دارم
‫یکم بالاتر؟
‫آره، آره. البته اگه پسنده
‫- چشم، خانم ‫- آره، خوبه
‫نگران اینی نقاشی «داخائو» ‫به مذاق کلکسیونرها خوش نیاد؟
‫واسه بعضی‌هاشون، شاید. ‫ولی واسه همینه اثر قدرتمندیه.
‫مادربزرگ و پدربزرگم سال ۱۹۳۳ ‫توی باواریا زندگی می‌کردن
‫با اردوگاه کار اجباری ‫کمتر از دو کلیومتر فاصله داشتن
‫دودش معلوم بود
‫صدای گریه‌ها رو می‌شنیدن و
‫ادعا می‌کردن که نمی‌دونن چه خبره
‫خارق‌العاده‌ست که انسان ‫تصمیم می‌گیره چه چیزهایی رو ببینه
‫من میرم یه فنجون قهوه درست کنم. ‫شما هم میل دارید؟
‫بله، لطفاً
‫فوریت‌های پزشکی، ‫مورد اورژانسی‌تون چیه؟
‫من آگاتا ویگزم. ‫پلیس داره دنبالم می‌گرده.
‫آماده‌ام که خودم رو تحویل بدم
‫- خدای من ‫- نیومدم که بلایی سرت بیارم
‫فقط می‌خوام صحبت کنم
‫پلیس داره میاد. ‫خودم باهاشون تماس گرفتم.
‫می‌تونی خودت چک کنی، ‫اما قبل از رسیدن‌شون خیلی وقت نداریم
‫گوش بده چی میگم. ‫من تدی فنیگ رو نکشتم.
‫قسم می‌خورم. کار من نبوده.
‫به یاد و خاطر پسرم قسم می‌خورم
‫آدم‌های بی‌گناه فرار نمی‌کنن
‫می‌دونستم هیچکس حرفم رو باور نمی‌کنه
‫اما انتظار داری من باور کنم
‫چون به نظرم... ته دلت...
‫یا شاید نه اون ته‌ها، ‫شاید بخشی از وجودت بدونه اینا کار نایله
‫اون تدی رو کشت
‫همونطوری که مدیسون رو کشت و ‫خدا می‌دونه دیگه خون کی‌ها گردنشه
‫- مدیسون خودکشی کرد ‫- نه
‫نه. اون یادداشتی که گذاشت، ‫همونی که نایل به پلیس داد،
‫اون رو دو سال پیش نوشت
‫من مدرک داشتم
‫مدرک رو به یه مأمور اف‌بی‌آی دادم، ‫اما قبل از این که گزارش بده، یکی رفت سراغش
‫یا کار نایل بوده، ‫یا پدرش یا عموش
‫- نه ‫- اونا دارن ازش محافظت می‌کنن
‫همونطوری که همیشه محافظت می‌کردن
‫شاید باید فکر می‌کردم که ‫تو هم داری ازش محافظت می‌کنی،
‫اما همچین فکری نمی‌کنم
‫چون دیدم چطور نگاهت می‌کنه
‫چطور باهات صحبت می‌کنه
‫اونقدری برات احترام قائل نیست که ‫تو رو محرم اسرارش بدونه
‫فکر می‌کنم که...
‫فکر می‌کنم دروغ‌هاش رو باور کردی و
‫به همین خاطر ازت دل‌چرکینه
‫ببین...
‫می‌دونم چه حسی داره که ‫بخوای روی داستانت پافشاری کنی
‫توی این چهار سالی که گذشت، ‫به خودم می‌گفتم تدی فنیگ پسرم رو کشته
‫چون... آره، شاید مست بوده، اما...
‫من...
‫من هم بی‌تقصیر نبودم
‫اون داستانی رو تعریف کردم که ‫واسه زنده موندن دلم می‌خواست بشنوم
‫درست مثل تو
‫اما این باعث نمیشه در امان باشی
‫نینا، خواهش می‌کنم. ‫می‌دونم یه بخشی از وجودت می‌دونه حق با منه.
‫خودت می‌دونی تهش قراره چی بشه
‫آگاتا ویگز!
‫شما به جرم قتل بازداشتید. ‫این حق رو دارید که سکوت کنید.
‫هر حرفی که بزنید، ‫می‌تونه در دادگاه بر علیه‌تون استفاده بشه
‫اگه قادر نیستید که وکیل بگیرید، ‫یه وکیل برای شما گرفته خواهد شد
‫سلام
‫پلیس گفت خودش بهشون زنگ زده
‫بهم نگفته بودی
‫حالا چی می‌خواست؟
‫بذار اول لباسم رو عوض کنم
‫نمی‌خوای بگی چی شد؟
‫دستگیرش کردن
‫منظورم... قبل از دستگیریه
‫می‌دونی، اون... ‫خدایا، یهو از ناکجاآباد پیداش شد.
‫آمم...
‫رفته بودم توی دفترم یه فنجون قهوه بریزم و
‫وقتی برگشتم، ‫دیدم جلوی در وایساده
‫خدایا
‫گفت از قبل پلیس رو خبر کرده
‫گفت می‌خواد فقط قبل از این که ‫پلیس‌ها برسن، باهام صحبت کنه
‫که چی بگه؟
‫بگه کار اون نبوده
‫کار تو بوده
‫پس، همون داستانی که ‫قراره واسه پلیس تعریف کنه
‫گفت مدیسون هم تو کشتی
‫اونوقت پیش خودش چی فکر کرد؟ ‫که تو حرفش رو باور می‌کنی؟
‫نینا؟
‫می‌دونی، یه چیز ‫هیچوقت با عقل جور در نمی‌اومد
‫شبی که مدی غیبش زد،
‫ما باهم بحث‌مون شد
‫بدجوری
‫حرف‌های...
‫وحشتناکی بهم زد
‫حالش بد بود. اون...
‫- خودش نبود ‫- می‌دونم
‫می‌دونم. یه مدیسونِ دیگه بود
‫همون مدیسونی که افکار منفی...
‫کنترلش می‌کردن
‫اما از طرفی، یادداشتش...
‫برعکس این اتفاق‌ها بود
‫یادداشتش...
‫مسالمت‌آمیز و...
‫محبت‌آمیز بود
‫از «امیلی دیکینسون» نقل قول کرد ‫(شاعر آمریکایی)
‫متوجه‌ی منظورت نمیشم
‫اون حرف‌ها و ظالم بودنش و
‫خودکشیش برام عجیب بود
‫همین که می‌خواست ‫این آخرین چیزی باشه که...
‫که از اول...
‫هیچوقت نفهمیدم
‫تا الان، شاید
‫واقعاً همون شب اون یادداشت رو نوشت؟
‫اگی گفت همون شب ننوشته
‫اگی گفت؟
‫گفت یادداشتی که پیدا کردم ‫واسه قبل‌تره
‫واسه وقتی که مدی قرص می‌خورد
‫گفت حتی مدرکش هم پیدا کرده
‫مدرک؟ چه مدرکی؟
‫راست میگه؟
‫واقعاً کار تو بوده؟
‫کدوم کار؟
‫تو کشتیش؟
‫چرا الان همچین سؤالی رو...
‫ازم می‌پرسی؟
‫چون هیچوقت نپرسیدم
‫چون حقمه که بدونم
‫من این بحث رو باهات ادامه نمیدم
‫- وایسا حرفم تموم شه! ‫- تو سرت درد می‌کنه واسه دعوا، ولی من نه
‫یه سؤال ساده ازت پرسیدم. ‫فقط جوابم رو بده!
‫خودت جوابش رو می‌دونی. ‫از همون اولش هم می‌دونستی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که تو احمق نیستی، نینا
‫یا چمی‌دونم، شاید هستی
‫پس کشتش
‫تو کشتیش!
‫به من نگاه کن!
‫بگو. لاأقل جرئتش رو داشته باش و ‫تو روم بگو که خودت کشتیش!
‫معلومه که خودم کشتمش!
‫همون کاری رو کردم که ازم می‌خواستی!
‫وگرنه چه دلیلی داشت ‫راجع‌به اون و ابوت بهم بگی؟
‫فکر کردی چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫نمی‌خواستم اینجوری شه
‫نمی‌خواستی اینجوری شه؟ ‫آخی، نمی‌خواستی؟
‫ای وای، نمی‌خواستی؟ ‫دیدی چی شد؟ نمی‌خواستی؟
‫معلومه که دلت می‌خواست!
‫چون حالت از اون به‌هم می‌خورد!
‫اون یه هرزه‌ی خودخواه بود که ‫واسه خودش تأسف می‌خورد و
‫ازت سوءاستفاده کرد و ‫بعدش هم به جفت‌مون خیانت کرد
‫خدایا، باورم نمیشه! ‫شدی عینهو اگی.
‫اونم چپ و راست از فنیگ می‌گفت که ‫چقدر دلش می‌خواد مثل خودش عذاب بکشه
‫- انگار که حرف‌هاش باد هوان ‫- خدای من
‫بعدش هم جوری وانمود می‌کرد ‫انگار بلایی که سر فنیگ اومد حقش نبود
‫فنیگ هم تو کشتی
‫ما رو باش...
‫نینا. فقط من اینجوری نیستم، خب؟
‫چون ما چشم‌هامون جلوئه و دندون‌هامون تیزه
‫من و تو شکارچی‌ایم
‫سکس می‌کنیم و شکار می‌کنیم و ‫می‌کُشیم و می‌رینیم و ازش لذت می‌بریم
‫تک‌تک‌مون
‫پس، اگه می‌خوای قضاوتم کنی یا ‫می‌خوای سرت رو مثل کبک بکنی تو برف و
‫بگی: «من نمی‌دونستم»، ‫اشکالی نداره، اما اونجوری نگاهم نکن و
‫جانماز آب نکش و ‫خزعبلات ریاکارانه‌ات رو تحویلم نده
‫وانمود نکن به تمام خواسته‌هات نرسیدی
‫تمام خواسته‌هات
‫خدای من
‫من خیلی خسته‌ام
‫خیلی خسته‌ام
‫چون تو زندگیم...
‫فقط جنگیدم و جنگیدم و جنگیدم
‫تو همسرمی
‫تو... مادر بچه‌ی منی
‫من... نمی‌خوام دیگه چیزی رو پنهون کنم
‫نمی‌خوام
‫از تو دیگه نمی‌خوام پنهونش کنم
‫مجبور نیستی
‫یه لحظه به من توجه کنید
‫خیلی ممنون
‫عضو شورا، خانم بنیتز،
‫بعد از اعلام خبر ‫به سؤالات جواب میدن،
‫اما قبلش از آقای جارویس خواستن ‫تا یه سری توضیحات لازم رو بدن
‫تا این لحظه، ‫مطمئنم خیلی‌هاتون شنیدید که
‫پدرم سکته‌ی بدی رو پشت سر گذاشته
‫ممنون از همگی ‫بابت دعاها، آرزوهای خوب‌تون و
‫برای حضور فوری‌تون ‫توی ساختمون شهرداری
‫- من اینجام تا تأکید کنم خانواده‌ام... ‫- چقدر بهش پول می‌دید؟
‫ملت، اون زن یه خودفروخته‌ست!
‫بیخیال! این اسمش فساده!
‫به خودتون بیاید، ملت! ‫اون زنیکه یه خودفروخته‌ست!
‫- یه خائنه! فساد از این بدتر؟ ‫- بیخیال
‫- فساد اینجا رو فرا گرفته! ‫- ببینید...
‫از نظر من این یه نمونه‌ی کامل از ‫چیزیه که اتفاق میفته
‫وقتی اینقدر جانبدارانه و ‫سفت و سخت صحبت می‌کنیم که
‫نمی‌تونم باهم سازش کنیم
‫بله، درسته
‫خیلی‌هامون در بخش خصوصی ‫بخشی از مشکل هستیم
‫اما باید مسئولیت‌پذیری رو ‫از نمایندگان منتخب‌مون هم بخوایم
‫به خصوص از ‫اون سیاستمدارهای حرفه‌ای‌ای که
‫جرئت پایبند بودن به باورهاشون رو ندارن
‫اما از طرفی، اولیویا بنیتز،
‫رهبریه که از ایستادن و حرف زدن نمی‌ترسه
‫البته، مخالفت اولیه‌اش با ‫پروژه‌ی «جارویس یاردز»
‫هیچوقت برام آسون نبود
‫اما توجه من رو جلب کرد و
‫در نهایت الهام‌بخشم شد تا ‫سفت و سخت پای کارم وایسم
‫بنابراین، امروز اعلام می‌کنم که
‫یک بلوک کامل زمین توسعه‌نیافته رو
‫برای ساختِ ‫تا ۳۰۰ واحد مسکونی مقرون‌به‌صرفه
‫به «صندوق زمین منهتن» هدیه می‌کنم
‫اولیویا درباره‌ی زمان‌بندی و جزئیات
‫توضیحات بیشتری میده
‫خیلی ممنون که گوش دادید و ممنون از شما
‫عضو شورا، خانم بنیتز، بابت...
‫بابت رهبری‌تون
‫درسته
‫من و نایل جارویس ‫روی خیلی از مسائل ساز مخالف زدیم
‫قطعاً شروع بدی داشتیم،
‫اما تونستیم به تفاهماتی برسیم
‫بهت که گفتم، لازم نبود بیای
‫می‌خواستم اینجا باشم
‫تفاهماتی که...
‫حالا چقدرش رو شنیدی؟
‫واو به واوش رو
‫نظرت چیه؟
‫همون نایلِ همیشگی
‫شاید یکم واسه دلجویی زیاده‌روی کردم،
‫اما گمونم واسه برگشتن به بازی، ‫باید همچین بهایی هم بدی
‫الان دیگه برگشتم به بازی. ‫نینا، جفت‌مون به بازی برگشتیم.
‫نگو
‫گوشیت رو چک کن، نایل
‫چرا؟
‫برات یه پیامی گذاشتم
‫« نینا » ‫« فایل صوتی »
‫تو کشتیش
‫به من نگاه کن!
‫بگو. لاأقل جرئتش رو داشته باش و ‫تو روم بگو که خودت کشتیش!
‫معلومه که خودم کشتمش!
‫همون کاری رو کردم که ازم می‌خواستی!
‫وگرنه چه دلیلی داشت...
‫طی چند روز اخیر...
‫فکر کردی چه اتفاقی قراره بیفته؟
‫دیگه هیچوقت دستت به من یا...
‫بچه‌ام نمی‌رسه
‫نایل جارویس، تو بازداشتی. ‫این حق رو داری که سکوت کنی.
‫هر حرفی که بزنی، می‌تونه توی ‫دادگاه بر علیه خودت استفاده بشه
‫آقای جارویس، نظری ندارید؟
‫آقای جارویس، حرفی واسه گفتن ندارید؟
‫ابتدا، نایل فریاد بی‌گناهی سر داد
‫اصرار داشت که فایل ضبط شده ‫دستکاری شده و سوگند به بی‌گناهی خورد
‫اما داستانش زمانی فرو پاشید که ‫عموش در ازای یه حکم سبک‌تر
‫علیه اون برای دولت شهادت داد
‫ریک اونقدری بهشون اطلاعات داد که ‫نایل رو حالا حالاها آزاد نکنن
‫اما قبلش مطمئن شد که
‫برادرش نابودی میراثش رو به چشم نبینه
‫پلیس! دست‌ها بالا!
‫در نهایت، نایل تمامی اتهامات رو پذیرفت
‫محکوم به سه حبس ابد شد ‫بدون شانس برای آزادی مشروط
‫حالا تنها چیزی که می‌تونست بُکشه ‫وقت‌های اضافه‌ای بود که داشت و
‫برای این کار، ‫یه ملاقاتی بیشتر نداشت
‫سلام، همسایه
‫حالت چطوره؟
‫گمونم از تو بهترم
‫چی بگم والا. ‫اخیراً خیلی مطالعه و مراقبه می‌کنم.
‫اونقدرها هم بد نیست
‫خلیج اویستر چطوره؟
‫راستش، خونه رو فروختم
‫آره. دیگه وقتش بود
‫خوب فروختیش؟
‫گمونم خیلی بابتش خرج کردی
‫کتابم هنوز کار داره
‫اما... گفتم شاید باز هم حرفی داشته باشی ‫الان که دیگه...
‫گفتم بذارم کلام آخر با خودت باشه
‫چه عجب، چه سخاوتمندانه
‫اشکالی نداره مکالمه‌مون رو ضبط کنم؟
‫اولین بار که خیلی به نفعم نشد
‫اما دمت گرم که قبلش پرسیدی
‫کارت اخلاقی بود
‫منظورت برعکس نیناست؟
‫نینا قهرمان نیست
‫می‌دونی دیگه؟
‫تهش دنبال پولم بود. ‫همون داستان قدیمی.
‫اون یه بازمانده‌ست. ‫مثل یکی از اون گربه‌های ولگرد.
‫خب...
‫فکر نکنم به این سادگی باشه
‫یه فرصتی رو دید و ازش استفاده کرد
‫یا شاید آدم باوجدانی بود
‫تو اونقدرها هم ساده نیستی، اگی
‫اون هم ساده نبود
‫ظاهراً
‫پس، دیگه چی واسه گفتن می‌مونه؟
‫چی می‌خوای بدونی که از قبل نمی‌دونی؟
‫به نظر خوب قصد و غرضم رو فهمیدی
‫می‌خوام بدونم وقتی به آینه نگاه می‌کنی
‫چی می‌بینی؟
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم
‫چه حسی داشتی وقتی تدی رو دیدی؟
‫غافلگیر شدی؟
‫وحشت کرده بودم
‫و...؟
‫و حالم بد شده بود
‫هنوز هم کابوس می‌بینم
‫فقط همین؟
‫وای، اگی...
‫ما جفت‌مون اون کار رو کردیم
‫باهمدیگه
‫دوتایی
‫عجب، تو واقعاً...
‫واقعاً باورت شده که من و تو مثل همیم
‫اما نیستیم
‫ولی باز اینجایی
‫نمی‌تونی ازم دل بکنی، مگه نه؟
‫به نظرت دلیلش چیه؟
‫تو اهمیتی به تصویری که ‫تو آینه می‌بینم نمیدی
‫می‌خوای بدونی چه حسی داره، مگه نه؟
‫بهم میگی؟
‫ما نزدیک به سه ساعت صحبت کردیم
‫تا وقتی که نگهبان زندان مداخله کرد
‫قوانین برای همه یکسانه
‫قرار بود باز هم باهم صحبت کنیم
‫اما تقدیر جور دیگه‌ای رقم خورد
‫کاشف به عمل اومد که
‫عمو ریک دوست نداشت اجازه بده نایل ‫مابقی عمرش رو تو زندون سپری کنه
‫هیچ قفسی اندازه‌ی نایل نبود
‫بنابراین به یکی از دوستان قدیمیش ‫زنگ زد تا یه لطف دیگه در حقش بکنه
‫چه برداشتی میشد از مرگش کرد؟
‫عدالتی بر پایه‌ی کارما؟
‫یه پایان خوش؟
‫انتقام به همین شکل فریبنده‌ست
‫وانمود می‌کنه که ‫خط پاکی بین خیر و شر وجود داره،
‫اما همش یه توهمه
‫می‌دونم، چون گرفتارش شدم
‫بعد از این که پسرم رو از دست دادم،
‫انتقام رو مثل یه غمِ دوم ‫در آغوش گرفتم
‫یه همدم مقدس
‫واسه خودم داستانی از درست و غلط ساختم
‫از مجازات گناهکار
‫نایل عطش خونم رو حس کرد و
‫اون داستان رو به واقعیت تبدیل کرد
‫اون عصبانیت من رو جذب کرد و
‫مثل فرشته‌ی تاریکی،
‫آرزویی که به زبون نمیشد آورد رو ‫به واقعیت تبدیل کرد و
‫یه مادر دیگه رو به عزای پسرش نشوند
‫یه نفر دیگه که ‫عصبانیت وجودش رو فرا گرفته
‫انتقام، انتقام به همراه داره
‫زخمی که...
‫هرگز خوب نمیشه
‫من در این چرخه سهیم‌ام
‫دستانم به هیچ وجه پاک نیستن
‫سلام
‫- اومدی ‫- معلومه
‫سلام
‫اگی، ایشون مِگه
‫واو! خیلی از آشناییت خوشوقتم
‫- همچنین، آره. تبریک میگم ‫- ممنون
‫حرف نداره. ‫می‌دونم خودت می‌دونی، اما...
‫اما هرگز از شنیدنش خسته نمیشه
‫مگ، ایشون کاروله، ویراستارم
‫- سلام. خوشوقتم ‫- سلام
‫هر پایانی یه شروع تازه‌ست
‫صفحه رو ورق می‌زنیم، اما ‫نمی‌تونیم از داستان‌مون پیشی بگیریم و
‫منظور بودایی‌ها از کارما واقعاً همین بود
‫واسه اونا، کارما یه انتقام کیهانی نیست
‫این که جهان از اون بالا ‫دست به انتقام می‌زنه
‫برای اونا...
‫کارما بیشتر شبیه بذریه که می‌کاریم
‫گل‌پسر خودمه؟
‫بذرهایی که به نسل بعد منتقل می‌کنیم
‫آره، مامان؟
‫هرچی بکاریم، همون رو درو می‌کنیم
‫چه تو این زندگی، چه تو زندگی بعدی
‫کارما میراث و...
‫حق مسلم ماست
‫آره، آره
‫اما هر جور که بخوایم تعریفش کنیم،
‫یه چیزی رو نایل راست می‌گفت
‫کارما به هیچ بنی بشری رحم نمی‌کنه
‫چیزی نیست