سلام.
یه لحظه.
همینجا وایسا. ماشینو میارم.
نعناع شکلاتی؟
تند هست؟
خیلی تند نیست.
بریم…
تتوکبوکی فوق‌العاده
داغه.
- بیا درستش کنیم. - باشه.
چقدر خوشمزه به نظر میاد.
برای اینکه بهتر بشه.
همه چی حله.
شاید شغل اشتباهی داری.
چرا اینقدر در مورد غذا جدی هستی؟
خوردن غذای خوب آرامش‌بخشه.
پر کردن شکم، قلب رو هم پر می‌کنه.
امتحان کن.
یه کم تنده.
- تموم کردی؟ - آره.
ماشینو میارم.
راهنمای جلسه عمومی
وای.
صبح بخیر.
برنامه امروز چیه؟
قسمت ۴
ظهر با انجمن استعداد جهانی ناهار داری.
ساعت ۲ جلسه با مدیر پارک از شرکت شیمیایی گانگو.
ساعت ۴ مصاحبه با مجله کسب و کار.
این چیه؟
این راهنمای جلسه عمومی انجمن شکارچیان مغز هست.
اگه می‌خوای شرکت کنی، برنامه‌ات رو تنظیم می‌کنم.
شرکت نمی‌کنم.
آکادمی شکارچیان مغز؟
می‌خوان اسم آکادمی رو به نام مدیرعامل لی یونگ‌هون بذارن
- که رئیس انجمن بود. - کی؟
مدیرعامل لی یونگ‌هون.
رئیس - کیم هی جین
یک، دو.
همونطور که بهت گفتم، به عنوان مقاله ویژه در مورد مدیران زن
حدود ۲۰ صفحه خواهد بود.
عکس‌ها و مصاحبه‌های هفت مدیرعامل از جمله خانم کانگ منتشر می‌شه.
سلام.
وای، خانم کیم.
سلام.
زود اومدی.
عکاسی قبلی هنوز تموم نشده.
- عمدی زود اومدم، نگران نباش. - باشه.
حتماً عکاسی خانم کانگه.
این یکی خوبه.
لطفاً عکسای خوبی از خانم کانگ بگیر.
او نماینده صنعت ماست.
مگه رقیب نیستید؟
در ویژه‌نامه مدیران زن، شما دو نفر از یک صنعت هستید.
برای خودم بود.
اگه نفر دوم عالی باشه،
نفر اول که جلوتر از دومی قرار گرفته حتی بهتر به نظر میاد.
مردم اینجوری فکر نمی‌کنن؟
خانم کیم، تو شکست‌ناپذیری.
می‌خوام شرکت کنم
در تأسیس آکادمی.
چرا یهو؟
هنوزم نیاز داری از افتخارات مدیرعامل لی سو استفاده کنی؟
مگر اینکه نخوای من دخالت کنم، اسمشو بردار.
پس من کنار می‌کشم.
چطور جرأت می‌کنی تظاهر کنی که به نام خوبش فکر می‌کنی.
تو هنوز کسی هستی که باعث مرگش شد.
واقعاً اینجوری فکر می‌کنی؟
واقعاً فکر می‌کنی…
که من هیچ ایده‌ای ندارم؟
نام مدیرعامل لی رو کثیف نکن.
اگه انسان و باوجدان هستی.
بریم، آقای یو.
خانم کانگ.
آقای منشی.
برنامه خانم کانگ این آخر هفته چیه؟
دختر یونگ‌هون امسال وارد راهنمایی شده.
داریم با هم شام می‌خوریم.
اگه وقت داری بهمون ملحق شو.
خانم لی خوشحال میشه ازت بشنوه.
آروم باش.
رفتارت
واضح نشون میده
که یونگ‌هون رو کشتی.
لطفاً برنامه‌اش رو چک کن و بهم بگو.
شروع کنیم؟
بزن بریم.
چی میگی بریم جایی که تتوکبوکی داره؟
نه، مرسی. تو که نمی‌تونی بخوریش.
بیا یه دور بزنیم.
نمی‌تونم…
نمی‌تونم غذای تند بخورم،
ولی تو راه رفتن خوبم.
چرا پیشنهاد راه رفتن دادی؟
- ببخشید؟ - فکر نمی‌کردم
که ۳۰ دقیقه در سکوت راه بریم.
پس می‌خوای بدویم؟
نمی‌دونم توجه می‌کنی یا نه.
چرا چیزی نمی‌پرسی؟
مطمئنم سوالات زیادی داری.
نمی‌خوام فضولی کنم.
حتی سوال پرسیدن هم ممکنه ناراحت‌کننده باشه.
لزومی نداره چیزی بهم توضیح بدی.
من فقط چیزی که می‌بینم رو باور می‌کنم.
بده به من!
- اینجا! - اینجا!
- توپ رو بده به ما! - اینجا، لطفاً!
- اینجا! - توپ رو بده!
- اینجا. - ببخشید!
- توپ ماست! - اینجا!
بسکتبال دوست داری؟
وای، باور نکردنیه!
فوق‌العاده بود.
خیلی سریعه.
نه! جلوش رو بگیر!
اینجا. نه.
بفرما.
- عالیه. - اون چیه؟
مرسی.
مرسی، آقا!
مرسی.
باید بیشتر ورزش کنی.
از اینقدر خسته نمیشی که.
همین؟
خیلی سخت بازی کردم.
حتی رعایت حالم رو هم نکردی.
ورزش باید عادلانه باشه.
علاوه بر این، خودت گفتی رعایت حالم رو نکنی.
پرسیدنش ارزشی نداره.
باید خودت رعایت کنی بدون اینکه بگم.
این درست نیست.
این خلاف قانونه.
این مسابقه‌ست؟
بازی بین‌المللی؟ المپیک؟
اینقدر بردن رو دوست داری؟
آره، از باخت بدم میاد.
می‌خوام تو همه‌چیز برنده بشم.
از حالا همیشه می‌ذارم تو ببری.
- واقعاً؟ - آره.
- هر چی بشه؟ - هر چی بشه.
- می‌ذاری؟ - می‌ذارم.
خوبه.
اوه، یون-هو.
شنیدم که جی-یون امروز مدیر عامل کیم هه-جین رو دید.
اتفاقی افتاد؟
جی-یون مدت زیادی با خانم کیم آشناست.
به عنوان منشی‌ش باید بدونی.
در Career Way، کیم هه-جین مربی جی-یون بود.
قبل از اینکه برای مدیر عامل لی اتفاقی بیفته،
جی-یون خیلی بهش احترام می‌ذاشت.
چند سال پیش،
Career Way توسط یک شرکت کاغذی کلاه‌برداری شد.
آیا Career Way واقعاً بی‌خبر بود؟
فکر می‌کردند یه استارتاپ موفقه،
Career Way یه گروه از اعضای موسس تشکیل داد.
چند ماه بعد تعطیل شد.
هدف‌شون کلاه‌برداری سرمایه‌گذاری بود.
Career Way خبر نداشت؟
این چیزی بود که رسماً اعلام کردند.
بعداً به جی-یون اطلاع داده شد که کسی از Career Way در کلاه‌برداری دست داشته.
او خواستار تحقیق شد،
ولی مدیر عامل لی یونگ-هون وصیت‌نامه گذاشت و خودکشی کرد.
او تمام تقصیرها رو به عهده گرفت.
نمی‌خواست اوضاع بدتر بشه.
ولی این تقصیر خانم کانگ نیست.
نه، البته که نه.
اون موقع، نیاز به یه دشمن مشترک داشتن.
برای منحرف کردن نگاه عمومی عالی بود.
یه خائن که با افشاگری‌ش مدیر عامل رو به مرگ کشوند.
پرونده بسته شد،
Career Way بدون اتهام ازش گذشت،
و سرپرست اون کیم هه-جین بود.
بعد از اینکه اوضاع آرام شد،
او به عنوان مدیر عامل منصوب شد.
بخوام شیرینش کنم،
جی-یون مستقل شد.
در واقع، او اخراج شد.
حتی من هم به عنوان یه ناظر ترسیده بودم.
رفتار مردم یه شبه کاملاً تغییر کرد.
جی-یون خیلی سختی کشید تا اینجا برسه.
او خودش رو هم خیلی سرزنش کرد.
تعجبی نداره که مغزش پر شده باشه.
برای رسیدن به اینجا نمی‌تونست رو کسی حساب کنه.
چاره‌ای جز قوی شدن نداشت.
و اینه که چطور شد کانگ جی-یون نابود نشدنی که امروز می‌شناسیم.
سلام، آقای پارک.
نگاهی به تحلیل فروش مشتریان انداختی؟
یه لیست از فروش و سودشون تو این سه سال اخیر درست کردم.
یه لحظه لطفاً.
ببخشید. یه لحظه صبر کن.
بله، آقای پارک.
مشتری قبل از رقبا پتنت رو گرفت، پس مشکلی نیست.
پس تحلیل SWOT مشتری و رقباش رو .
تا فردا صبح می‌فرستم
تحلیل عوامل مختلف
البته. باید دقیق بررسی کنی قبل از اینکه تصمیم بگیری.
خداحافظ.
این داده‌ها برای یه پروژه‌ست؟
از وقتی مشاور شدم به جای پژوهشگر بودن،
من خودم هیچ نتیجه‌ای نگرفتم.
نمی‌تونم تمام عمرمو صرف کمک به کسی کنم.
می‌خوام این پروژه رو موفق کنم
و نشون بدم که کارم درسته.
هر جوری شده این کار رو موفق می‌کنم.
الانم که کارت خیلی خوبه.
خیلی به خودت فشار نیار.
همونطوری که همیشه انجام می‌دی، انجام بده.
ممنونم، آقای یو.
لطفاً برو خونه.
خیلی وقت‌ها امتحانش کردم...
- آقای کیم. - بله؟
شما به آقای پارک گون-ها پیشنهاد تغییر شغل دادی؟
- بعداً صحبت کنیم. - باشه.
بله.
کیونگ-هوا، شما چطور آقای پارک رو می‌شناسی؟
کیونگ-هوا به عنوان کاندیدش خیلی براش تلاش کرده.
- مگه شما مدتیه باهاش تماس نگرفتی؟ - بله.
چی داری میگی؟
اون توی تماس تلفنی چیزی نگفت.
در شرکت قبلیم،
به آقای پارک کمک کردم شغلش رو عوض کنه.
یه موقعیت خوب پیش اومد، وقتی بهش زنگ زدم،
از خوشحالی در پوست خودش نمی‌گنجید.
یک ماهه باهاش در مورد پرونده‌ی شرکت ورلد تماس دارم.
شرکت ورلد؟
اونا هنوز کسی رو انتخاب نکردن.
هیچ‌وقت به من گزارش ندادی.
دیروز تصمیم گرفت برای شرکت ورلد درخواست بده
تا اینکه صبح امروز بهش زنگ زدی.
حالا میگه که داره دوباره فکر می‌کنه.
ببخشید، ولی من بهش گفتم.
اون کاندیدای منه که اول باهاش تماس گرفتم.
من باید این پروژه رو موفق کنم.
شرایط شرکت ورلد خیلی سخته،
خودت می‌دونی چقدر طول می‌کشه کاندیدای مناسب رو پیدا کنیم.
نمی‌تونی این یکی رو بی‌خیال بشی؟
شاید برای تو راحت باشه چون آشنا داری،
ولی من شب‌های زیادی بی‌خوابی کشیدم سر این پرونده.
فکر می‌کنی برای من راحته چون آشنا دارم؟
چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟!
من دلایل خودم رو داشتم که به آقای پارک زنگ بزنم.
بیاید رک و راست باشیم.
اگه آقای پارک پیشنهاد تو رو دوست داشت، پیشنهاد من رو رد می‌کرد.
مجبور نمی‌کنی پیشنهاداتو قبول کنن
که عملکردت بره بالا؟
- آقای کیم… - چی؟!
این سروصداها برای چیه؟
داری میگی که هر دوتون
می‌خواید پروژه‌تون رو با این کاندیدا پیش ببرید؟
بله.
اون کاندیدای منه، و من اول باهاش تماس گرفتم.
بار قبلی بهش کمک کردم شغلش رو عوض کنه.
می‌خواد دوباره با من کار کنه.
هیچ‌کدومتون به کاندیدا فکر کردید؟
احساسات شخصی‌تونو کنار بذارید.
این رو با هم‌تیمی‌هاتون تحلیل کنید،
و هر کدومتون که برای آینده‌ی کاندیدا بهتره
باید مسئولیت رو به عهده بگیره.
- آقای کیم. - چی شده؟
کی مسئول میشه؟
کیونگ...
کیونگ-هوا...
کیونگ-هوا، داری گریه می‌کنی؟
چرا داره گریه می‌کنه؟
آقای کیم.
چرا این بار بهش نمی‌سپاری؟
کیونگ-هوا خیلی براش زحمت کشیده.
درسته. کیونگ-هوا همیشه به کارت کمک می‌کنه.
اون کاندیداهای تو رو پیدا می‌کنه.
گوش کن، آقای کیم.
این بار بزرگ‌منش باش
و بی‌خیالش شو.
کاندیداها چیز نیستن که بی‌خیالشون بشی.
شرایط شرکت ورلد کجاست؟
باید روی میز کیونگ-هوا باشه.
توضیحات شغلی دقیق
از کی می‌دونستی
که کیونگ-هوا با آقای پارک تماس گرفته؟
همه می‌دونستن جز من؟
فقط من نمی‌دونستم؟
واقعاً که.
واقعاً که عالیه.
آقای کیم، می‌تونم توضیح بدم...
آقای یو؟
خیلی آدم رو سبک می‌کنه.
لازم نبود دنبال من بیای. زیاد طول نمی‌کشه.
باید خیلی حالت بد باشه.
به خاطر این نیست که نمی‌خوام کوتاه بیام.
اون طبق قوانین پیش نرفت.
اگه به من گزارش داده بود،
من به آقای پارک زنگ نمی‌زدم.
فقط من بی‌خبر بودم.
همه با هم متحد شدن و به من می‌گن که بی‌خیال بشم.
چون کیونگ-هوا خیلی زحمت کشیده.
پس من چی؟ من زحمت نکشیدم؟
من فقط نشستم؟
من خوب می‌دونم که کیونگ-هوا خیلی زحمت کشیده.
منم بهش اهمیت می‌دم.
بی‌خیال.
این فقط منو ارزون نشون می‌ده.
چرا اصلاً دارم اینا رو بهت می‌گم؟
نمی‌تونم تحمل کنم!
می‌رم و بهشون می‌گم.
بی‌خیالش.
تقصیر منه که نادیده گرفته می‌شم.
به کیونگ-هوا بگو بگیره.
آقای پارک تو شرکت جهانی بهتره.
براش توضیحش می‌دم.
ممنون.
کیونگ-هوا.
این قهوه خاص برای خانم کانگ پرخرج ماست.
تا گرمه بخور.
ممنون.
بازم دیر کار می‌کنی؟
فکر کنم اشتباه کردم.
کیونگ-هوا.
آقای کیم شاید اینطوری به نظر نیاد،
ولی واقعاً برات اهمیت قائلِ.
نگران نباش، دلسرد نشو.
حتی اگه دیر کار کنی، شام نخورده نرو.
من می‌رم.
لیست رستوران‌های خوشمزه رو یادت باشه.
من گراما گک‌باپ رو پیشنهاد می‌کنم.
شب خوبی داشته باش.
چه خبر از شرکت جهانی؟
کاندید پارک گون-ها مرحله نهایی مصاحبه رو داره.
شرکت جهانی منتظر بوده این پست رو پر کنه،
پس کارها سریع پیش می‌ره.
و کاندید؟
درسته.
خوشبختانه، با ما همکاری می‌کنه.
آقای کیم، کاندید دیگه‌ای برای پستی که به آقای پارک پیشنهاد دادید پیدا کردید؟
هنوز دارم می‌گردم.
یه لیست از کاندیدایی که به JD می‌خورن تا آخر هفته پیدا می‌کنم.
خوبه.
این بار سعی کن تکراری نباشه.
بقیه می‌تونن تو جستجو بهش کمک کنن.
- بله، خانم. - جلسه تمومه.
آقای کیم، برای جستجو کمک می‌خواید؟
اشکالی نداره. مطمئنم همه‌تون سرتون شلوغه.
بریم ناهار بخوریم.
اون عالیه.
بریم، کیونگ-هوا.
خیلی کار دارم،
پس بدون من برید.
- ناهار نخورده نرو، کیونگ-هوا. - باشه.
باشه.
چی بخوریم امروز؟
اینا صورتجلسه امروز.
تیم یک اوکیه؟
چی؟ مشکلی هست؟
هنوز بین کیونگ-هوا و آقای کیم ناجوره.
چه اشکالی داره؟
من با همه کارمندام احساس ناجوری دارم.
این تو محل کار عادی نیست؟
با من احساس ناجوری داری؟
البته.
فکر می‌کنی ما دوستیم؟
درسته.
خیلی بده.
اون چی بود؟
باید بچه‌ها رو بعداً بیارم اینجا. خیلی خوشمزه‌ست.
خیلی گرسنه‌ای.
حتماً عصبی بودی.
دیدن ویراستارا همیشه دلشوره می‌ده.
هرچند چندتا منتشر می‌کنم، عادت نمی‌کنم.
راستی، آقای یو، با دو تا ناشر دیگه قرارداد بستم.
- واقعاً؟ - آره. این دفعه من حساب می‌کنم.
تا اینجا اومدی. من حساب می‌کنم.
باید یه چیزی هم بگیرم ببرم.
نون نمکی مرطوب.
نون نمکی موکا فقط اینجا پیدا می‌شه.
تارت تخم‌مرغ.
و این یکی برای خودمه.
- ناهار مدیرعامله؟ - بله.
باید ناهار اونم بگیری؟
الزامی نیست،
ولی اگه نگیرم، چیزی نمی‌خوره.
از نون این نانوایی خوشش میاد.
صبح جلسات بیرون داشته، پس احتمالاً چیزی نخورده.
خانم کانگ.
بعضی وقتا بیشتر از بیول نیاز به مراقبت داره.
باید الان دیگه کار دستت اومده باشه.
اولش افتضاح بودی.
- اینطوری به نظر میاد؟ - بله.
واقعاً؟
خانم کانگه.
زودتر از چیزی که فکر کردم کارش رو تموم کرد.
سو-هیون، بهتره برم.
- می‌بینمت. - باشه، خداحافظ.
نمی‌دونستم رئیسش زنه.
احتمالاً ناهار نخوردی، پس اینم یه کم نونه.
اگه نمی‌خوای...
برای توجهت.
داغه.
- سلام. - خوشمزه نیست؟
یه کم امتحان کن.
- اوه، آقای یو. - خانم.
- خیلی ممنون بابت دفعه قبل. - خواهش میکنم.
یه چیزی برات آوردم.
- نوش جون. - مرسی.
چقدر خوشگل شدی.
سخت کار کن.
- خداحافظ. - خداحافظ.
داری به چی نگاه می‌کنی؟
آقای کیم و کیونگ-هوا.
داشتم فکر می‌کردم چطور می‌تونن طبیعی آشتی کنن.
ای وای.
فکر کردم موضوع جدی‌ای هست.
برای اینجور چیزا،
یه قرار بذارید، چندتا نوشیدنی بخورید، همه چی درست می‌شه.
اونا حتی با هم غذا هم نمی‌خورن. چطور می‌خوان نوشیدنی بخورن؟
- با هم غذا نمی‌خورن؟ - این جدیه.
می‌تونیم یه برنامه بذاریم که مجبور بشن نوشیدنی بخورن.
- مهمونی خوش‌آمدگویی. - مهمونی خوش‌آمدگویی؟
مهمونی خوش‌آمدگویی؟
چه مهمونی خوش‌آمدگویی؟
- مهمونی خوش‌آمدگویی برای آقای یو. - بله، درسته.
وای، وای. به این فکر نکرده بودم.
ما به خاطر یه نفر خاص مهمونی شرکتی نداریم.
آقای یو، ببخشید که ناامیدتون کردم.
من ناامید شدم.
نمی‌تونیم ناامیدش کنیم!
باشه، بیایید یه مهمونی خوش‌آمدگویی بگیریم.
همه ازش خوشحال می‌شن، نه؟
گوش کن، من اینجا رئیس‌ام.
هنوز اجازه ندادم.
- یعنی اجازه نمی‌دی؟ - مهمونی خوش‌آمدگویی نمی‌گیریم؟
هیچ مهمونی خوش‌آمدگویی‌ای نمی‌گیریم؟
ای وای.
تصمیم با توئه، ولی من نمیام.
باشه، تا وقتی که من نباشم.
ولی تو باید اونجا باشی…
باشه، فهمیدم.
نمی‌تونی کنسلش کنی، باشه؟
مرسی.
متشکرم.
مهمونی شرکتی مسخره…
مرسی، آقای یو.
بعداً بهت زنگ می‌زنم.
خداحافظ.
مرحوم پارک جائه-هون مرحوم جونگ سو-جین
سو-جین، جائه-هون، من اینجام.
مامان هنوز خیلی گریه می‌کنه.
سئو-جون چقدر بزرگ شده، نه؟
روز به روز بیشتر شبیهت می‌شه.
این انصاف نیست.
اینکه نمی‌تونی سئو-جون رو ببینی خیلی ناراحتت نکنه.
وقتی یکم بزرگتر شد
و همه چی رو فهمید،
قول می‌دم با خودم بیارمش.
هنوزم گریه‌ت می‌گیره وقتی این همه وقت گذشته؟
زمان نمیتونه
از دست دادن یه بچه رو درمان کنه.
فقط تلخ‌تر می‌شی.
صبر کن.
- سلام، مامان. - سلام.
- من بردم.
- دفعه بعد من می‌برم. - بله، تو بردی.
سئو-جون کلی داره خوش می‌گذرونه.
مامان، اینو ببین.
ببین چقدر لبخندش بزرگه.
ببینیم کی بهتره.
- انقدر دوستش داری؟ - سنگ، کاغذ، قیچی!
پشیمون نیستی؟
اصلاً. اون پسرمه.
چرا باید پشیمون باشم؟
من پشیمونم.
باید جلوتو می‌گرفتم.
هنوزم ازدواج نکردی.
نیازی نیست به گذشته فکر کنی. همه چی تموم شده.
دخترم برام از نوه‌م مهم‌تره.
خوشبختی تو برام از سئو-جون مهم‌تره.
من خوشبختم.
یه پسر خوشگل مفتی به دست آوردم.
نگاه کن، مامان.
نگاه کن.
مامان، من بردم.
وای، چه پسر خوشگلی. نوه کیه؟
درسته؟
خوشگله، نه؟ نوه خودته.
آره، خیلی خوشگله.
غذا رو دوست داشتی؟
خیلی خوشمزه بود.
هیچ وقت نمی‌گه بد بود.
دعوتش کردی خونه که بهش غذا بدی.
کجا میری؟ هنوز تموم نشده.
میرم یه سری از وسایلمو بردارم.
چرا برنمی‌گردی اینجا؟
چیز به این بدی نگو.
وقتی غر زدنش تموم شد بهم زنگ بزن.
فکر می‌کردم بزرگ شده،
ولی هنوز خیلی مونده.
این روزا چطوره؟
خیلی بهتر از اون چیزیه که فکر می‌کنی.
خیلی زحمت کشیدی که اونو بزرگ کنی.
ببین؟ من درست نمی‌گفتم؟
همین که دیدمت تو جلسه منتورها، انتخابت کردم.
هنوزم داری دانشجوها رو حمایت می‌کنی؟
پول درآوردن چه فایده‌ای داره؟
بهترین کار اینه که کسایی رو حمایت کنی که پتانسیل دارن.
هیچکی رو پیدا نمی‌کنم.
هیچکی مثل تو خوب نیست.
پیدا کردنش راحت نیست.
چقدر دیگه باید دعوتت کنم که بیای اینجا؟
جونگ-هون برات خوب نیست؟
حالا که بزرگ شده، باید با هم قرار بذارید.
بازم از حدم فراتر رفتم.
چایتو بخور.
دوباره بابام بهت چیزی گفته؟
انگار یه کم گرفته‌ای.
می‌خواد سرمایه‌شو برداره؟
اگه این کارو بکنه، ضرر خودشه.
می‌دونستم، این کانگ جی-یونه.
زیادی به خودت فشار نیار.
نگران نباش. من قوی‌ام.
پس چرا از کار زیاد غش کردی؟
جدی میگم، مراقب باش.
فقط نگرانتم.
می‌دونم. زیاده‌روی نمی‌کنم.
داری نگران من می‌شی؟
وو جونگ-هون، تو دیگه بزرگ شدی.
اولین بار کی دیدمت تو جلسه انجمن؟
مگه قبل از اینکه دبیرستانو تموم کنی نبود؟
مشکل میشه اگه هنوز منو بچه ببینی.
ببین.
از نزدیک خوش‌تیپ‌تر نیستم؟
جای دیگه این کارو نکن.
چرا معطلی؟
بریم، آقای وو.
آقای وو؟
سلام.
شما مدیرعامل پیپلز نیستید؟
طبقه هشتم.
بله.
آقای یو خیلی ازتون تعریف می‌کنه.
میگه خیلی معروف و کاربلدین.
فکر می‌کردم فقط خوشگلی،
ولی خیلی هم کاربلدی. حسودیم میشه.
بفرما، این برای شماست.
روز خوبی داشته باشی.
بفرمایید.
برنامه هفتگیتونه.
چرا اینقدر آب سبزیجات دارید؟
شنیدم سالمه.
قبل از جلسه با آقای جانگ،
- می‌تونید آماده کنید... لحظه‌ای ببخشید.
قبل از جلسه‌تون با آقای جانگ،
دارم محتوای مصاحبه رو با آقای کیم چک می‌کنم.
وقتی آماده بشه، براتون میارم.
انتخاب خوبی کردید.
از این چیزای سالم زیاد بخورید.
امشب میرید به مهمونی خوشامدگویی آقای یو؟
فکر کردی همینجوری خوش‌تیپ کردم؟
صندلی سمت راست آقای یو امشب مال منه.
شنیدم خیلی‌ها تو مهمونی هستن.
متاسفانه، همه متوجه خوش‌تیپیش میشن.
امشب باید برام دعا کنی.
باشه.
- بریم؟ - بریم.
نمیتونم صبر کنم.
به جای کار کردن، انرژیشونو صرف چیزای بی‌فایده می‌کنن.
آقای یو.
- می‌تونید اینو برام باز کنید؟ - حتما.
- سخت نیست باز کردنش؟ - چرا.
بفرما.
خانم کانگ، چیزی لازم دارید؟
نه.
این برای شماست.
با ما بیاین دور سوم.
باشه.
- ممنون بابت نوشیدنی. - قول دادید.
چقدر هیجان‌زده‌ست!
آقای یو.
آقای یو!
چی؟
همه رفتن؟
حالا دیگه!
توجه کنید، همه.
امروز مهمونی خوش‌آمد‌گویی آقای یوئه.
برای اینکه با همه توی Peoplez دوست بشیم،
این مهمونی ویژه رو گرفتیم.
حتی فکر زنده برگشتن خونه رو هم نکن.
دارم زیپش رو باز میکنم.
واقعا داره آماده میشه!
همه آماده نوشیدن هستید؟
- آره! - آره!
خانم سئو، امشب تصمیم دارید بنوشید.
همگی.
چون مشغول کار و زندگی شخصی هستم،
تا آخر نمیتونم باهاتون بنوشم.
- بوو. - بیخیال.
اما چون می‌دونم رئیس بودن چه ارزشی داره،
امشب مهمون منید!
به به!
- نوش جان. - مرسی.
ممنون!
همه چیز منو رو سفارش بدید. راحت باشید!
- باشه. امشب، - این واقعا خوبه.
مهمون منید، مخصوصا چون آقای یو این روزا مشغوله.
پس آقای یو، لطفا راحت باشید.
بذارید از آقای یو بشنویم.
- موفق باشید. - شما می‌تونید.
خب،
خیلی ممنون که اومدید به مهمونی خوش‌آمدگویی من.
همه توی Peoplez با من مهربون بودند،
مخصوصا آقای کیم یانگ-سو.
خیلی با من مهربون بوده. میشه ازتون بخوام یه نطق کنید؟
- نه، نه… - ممنون!
نطق؟ محاله.
فقط انجامش بده.
- اشکالی نداره. - بیخیال!
- وقتی به این چیزا می‌رسه، شما عالی هستید. - باید انجامش بدید.
من بهترینم؟
باید بهم می‌گفتید. اگه اینطوره، باید انجام بدم.
نمی‌دونستم من بهترینم.
چیز خاصی برای گفتن ندارم.
باشه.
هشت‌پا. با هشت‌پا پیش بریم.
- هشت. - مناسبت‌های مثل امروز…
- پا. - کاملا لازمه که من…
- پا. - دکمه‌هاتون رو فشار بدم!
هشت‌پا!
ها!
ها؟
ها! این خنده‌داره.
شوخ‌طبعی شما خیلی سطح بالا نیست، با کمال صداقت.
- اگه این خندوندتون. - خنده‌دار نبود؟
- دقیقا کدوم قسمت؟ - هشت‌پا.
اوه، دیگه فشارش نده.
درسته، کیونگ-هوا و آقای کیم
یه جور شوخ‌طبعی مشابه دارن؟
درسته.
پس باید آشتی کنید.
تحمل راه رفتن روی پوسته تخم‌مرغ کنار شماها رو ندارم.
- راست میگه. - واقعا.
ما هرگز نخواستیم شما روی پوسته تخم‌مرغ راه برید.
چی رو باید آشتی کنیم؟
این چیزا گاهی اوقات پیش میاد.
موافقید؟
آره، موافقم.
درسته.
باشه.
بیاید فضا رو سبک کنیم و یه نوشیدنی بخوریم؟
- عالیه. - ایده خوبی‌یه!
بین ما هیچ مشکلی نیست.
ببخشید، آقای کیم!
بگذریم، حتما بهتون گزارش میدم.
من باید عذرخواهی کنم.
رئیس همه کارا رو انجام میده.
اینجا یه باشگاه اجتماعیه یا چی؟
اونا حتی کار هم نمیکنن.
هنوز سر کاری؟
شام رو از دست نده.
اگه چیزی لازم داشتی بهم زنگ بزن.
برای احتیاط، این آدرس مهمونیه.
هر وقت نظرت عوض شد، به ما بپیوند.
منتظرت می‌مونم.
بیول، چی خوردی؟
پاستا خوردی؟
خوشمزه بود؟
صبر کن.
آقای وو، داری میری؟
هی، آقای یو.
آره، یه کار مهم دارم، پس دارم میرم.
- شب خوبی داشته باشی. - شما هم!
اون غذایی که خاله درست کرده بود خوب نبود.
انگار یکی پشت سرم حرف میزنه.
گوش می‌دادی؟
بیا دیگه، آشپزیم بهتر شده.
باشه.
بابت امشب معذرت می‌خوام.
آخر هفته بچه‌ها رو من نگه می‌دارم.
اشکالی نداره. اینقدر به هم نزدیکیم.
خیلی وقته که شام کاری نرفتی. خوش بگذرون.
دیر نمی‌کنم. مرسی.
باشه، ولی زیاد نخور.
خداحافظ.
باشه.
اینقدر به هم نزدیکیم.
مامان، گرمت نیست؟
چی؟
صورتت قرمزه.
من؟ راست میگی.
حتما تو خونه گرمه.
بچه‌ها!
آقای یو.
آقای یو؟
آقای یو یون-هو.
حالت خوبه؟
معذرت می‌خوام.
اومدی.
- بگم… - چی؟
اون آقای یو و خانم کانگ نیستن؟
نه بابا، خانم کانگ که…
- خودشونه. - هی، جی-یون!
وای خدای من.
اومدی منو ببینی؟ اومدی؟
- خانم کانگ! - باورم نمیشه.
دنبالت می‌گشتم. اینا وسایلت.
میریم دور دوم.
- کانگ جی-یون! - بریم.
باید بریم.
- دور دوم. - باید همه بریم.
کانگ جی-یون.
خانم کانگ.
چی؟
اینجا نیست.
فکر کردم تنها اینجا باشه.
فقط از دستش دادم.
کیونگ-هوا، ما باید...
- کیو. - کیونگ. بزن بریم.
بزن بریم.
- من عاشق اینجور مهمونیام. - واقعاً؟
- من هیچی خرج نکردم. - وای، خدایا.
- داریم می‌ریم. - بزن بریم.
- مرسی. - مرسی.
- خداحافظ. - می‌بینمت.
- خداحافظ. - بریم دور سوم.
داری میری یه جای دیگه؟
دور سوم؟
- هشت‌پا. هشت‌پا! - دور سوم؟
یه دقیقه همینجا بمون.
می‌رسونمت خونه.
آقای راننده، کجایی؟
باشه.
ممنونم.
بشین تو ماشین.
تا جایی که میری، برسونش. مرسی.
- چی؟ نه. - می‌تونی بری تو؟
فک می‌کنی کجا...
آقای کیم بهمون پول داد برای یه دور دیگه.
- خداحافظ. - کیونگ-هوا.
- خداحافظ. - سالم برو خونه.
آقای کیم یه کم ناراحته، مواظب باش.
خداحافظ.
کیونگ-هوا.
صبر کن.
بله، آقای کیم؟
با آقای پارک سختت بود، نه؟
منم همینطور.
آدم خوبیه،
اما خیلی بی‌تصمیمه.
دفعه پیش تا لحظه آخر نمی‌تونست تصمیم بگیره.
چی هست که باید بهش فکر کنی؟
به خاطر تو نبود.
اون مدلیه،
پس نگرانش نباش.
فکر کنم
زیادی طمع کرده بودم.
باید...
نه، کافیه.
اون کاندید خودته.
فقط پروژه رو موفق کن.
با اعتماد به نفس باش.
داری کارت رو خوب انجام میدی.
فردا می‌بینمت.
سالم برو خونه، آقا.
همه رفتن دور سوم، ولی من بهشون ملحق نشدم.
زود باش. باشه.
می‌بینمت.
خانم کانگ رو دیدی؟
جی-یون؟
گم شده؟
نگران نباش. رفته دفتر.
دفتر؟
خودجوش میره خونه.
یعنی، خودجوش میره سر کار.
هر وقت از خود بیخود میشه، میره دفتر.
فردا صبح زنده پیداش می‌کنی.
نگران نباش و برو خونه.
هی، کانگ-سئوک!
هی، تو هم اینجایی.
- بذار ببینم. - منو نگه دار.
- چیز خوبی شده؟ - آره.
امروز خوش گذشت.
- کانگ جی-یون امشب اینجا بود. - بود؟
می‌بینمت.
خیلی نوشیدیم.
خانم کانگ.
خانم کانگ؟
باید می‌رسوندمش خونه.
آقای یو...
اون خواب بود؟
واقعا اتفاق افتاد؟
بعد از مهمونی شرکت،
- برنگشتی دفتر؟ - نه.
تو همون کسی نبودی که دفعه قبل بهم گفتی بابا؟ درسته؟
ببخشید بابت اون.
میتونی بدون
- والدینت امشب بخوابی؟ فردا می‌بینمت، بابا.
داریم تو خونه یون-هو جمع می‌شیم.
همه باید باشن.
خانم کانگ؟
کسی اینجا نیست؟
کنسل شد چون کسی نتونست بیاد.
خانم کانگ!
بله؟
میای شام بخوریم؟
روز مهمونی شرکت؟
چرا وانمود کردی یادت نمیاد؟
چقدرش یادت میاد؟
چقدرش رو می‌خوای یادم بیاد؟