WEBVTT 00:00:00.280 --> 00:00:02.180 ‫اگه خانم ایزابلا قراره خونه‌ی کشیش رو ترک کنه، 00:00:02.200 --> 00:00:05.380 ‫من مصمم‌ هستم که مطمئن بشم ‫پیش خواهرهاش ساکن میشه. 00:00:05.760 --> 00:00:07.760 ‫- ممنون. ‫- بت و آقای لیدردیل؟ 00:00:08.040 --> 00:00:09.480 ‫کاساندرا، اینجا بیماری هست. 00:00:09.480 --> 00:00:11.120 ‫خانم آستن، شما نباید اینجا باشی. 00:00:11.120 --> 00:00:13.220 ‫به نظر می‌اومد خیلی باهم صمیمی‌ان. 00:00:13.600 --> 00:00:15.360 ‫نامه‌ای از جین پیدا کردی؟ 00:00:16.600 --> 00:00:18.040 ‫نه حتی یدونه. 00:00:19.760 --> 00:00:21.840 ‫آستن‌های همپشایر ‫دارن اولین طرح 00:00:21.840 --> 00:00:24.800 ‫بزرگ تعطیلاتشون رو شروع می‌کنن. 00:00:24.800 --> 00:00:26.000 ‫آقای هنری هابدی. 00:00:26.000 --> 00:00:26.860 ‫باعث افتخارمه، خانم. 00:00:27.320 --> 00:00:30.980 ‫مطمئنم جرقه‌هایی بین شما رد و بدل شد. 00:00:31.240 --> 00:00:33.440 ‫اون رو کاملاً تحت نفوذ خودت درآوردی. 00:00:44.280 --> 00:00:45.800 ‫باید بفرستیم دنبال آقای لیدردیل. 00:00:45.800 --> 00:00:47.320 ‫آقای لیدردیل خیلی سرش شلوغه. 00:00:47.320 --> 00:00:48.840 ‫خودمون ازش پرستاری می‌کنیم. 00:01:01.240 --> 00:01:03.000 ‫نه... نه! 00:01:03.000 --> 00:01:05.480 ‫همه‌چی روبه راهه. باید استراحت کنی. 00:01:05.480 --> 00:01:07.000 ‫نامه‌ها... ‫تو باید... 00:01:07.000 --> 00:01:08.240 ‫ایزابلا، باید... باید... 00:01:08.240 --> 00:01:10.160 ‫هیچ نامه‌ای نیست، عزیزم. 00:01:10.160 --> 00:01:12.160 ‫استراحت کن. 00:01:12.160 --> 00:01:13.440 ‫نه. 00:01:13.440 --> 00:01:15.520 ‫نه، نه. تو نه. 00:01:15.520 --> 00:01:17.800 ‫کاساندرا، این دایناست ‫که داره پیشونیت رو خنک می‌کنه. 00:01:17.800 --> 00:01:19.120 ‫نه، تو نه. 00:01:19.120 --> 00:01:21.640 ‫- ایزابلا، باید نامه‌ها رو مخفی کنی. ‫- تب داره. 00:01:21.640 --> 00:01:23.480 ‫نمی‌دونه داره چی میگه. 00:01:24.480 --> 00:01:25.600 ‫نه. 00:01:25.600 --> 00:01:26.840 ‫کجان؟ تو باید... 00:01:26.840 --> 00:01:29.560 ‫- باید مخفی نگهشون داری. ‫- هیچ نامه‌ای نیست، عزیزم. 00:01:29.560 --> 00:01:31.000 ‫استراحت کن. 00:01:32.000 --> 00:01:34.600 ‫جین. به جین قول دادم. 00:01:34.600 --> 00:01:36.920 ‫تو باید... ‫باید نامه‌هارو مخفی کنی. 00:01:36.920 --> 00:01:39.000 ‫باید آروم باشی. 00:01:39.000 --> 00:01:41.320 ‫مخفیشون کن. ‫مخفیشون کن. 00:01:41.320 --> 00:01:42.760 ‫چیزی برای مخفی کردن نیست. 00:01:42.760 --> 00:01:45.240 ‫خواهر عزیزم! ‫در امانی، عزیزم. 00:01:45.240 --> 00:01:47.000 ‫نه! 00:01:48.480 --> 00:01:49.640 ‫نه! 00:01:49.640 --> 00:01:50.720 ‫نه! ‫کاساندرا... 00:01:50.720 --> 00:01:52.560 ‫ببین، من... 00:01:52.560 --> 00:01:54.320 ‫داره بدتر میشه، خانم ایزابلا. 00:01:54.320 --> 00:01:56.940 ‫ما رو به خاطرش سرزنش می‌کنه. ‫خدا نکنه. 00:01:57.360 --> 00:01:59.320 ‫می‌تونم الان برم و آقای لیدردیل رو بیارم. 00:01:59.320 --> 00:02:02.160 ‫نه، تبش زود قطع میشه. 00:02:02.160 --> 00:02:05.000 ‫علاوه براین، مطمئنم آقای لیدردیل و خواهرم 00:02:05.000 --> 00:02:07.320 ‫خیلی مشغول‌تر از این حرفان که مزاحمشون بشیم. 00:02:07.320 --> 00:02:09.480 ‫برو به اون خونه و ازشون یخ بگیر. 00:02:09.480 --> 00:02:11.120 ‫این موقع سال، حتماً زیاد دارن. 00:02:11.120 --> 00:02:12.400 ‫اوه! 00:02:18.520 --> 00:02:19.920 ‫داینا؟ 00:02:19.920 --> 00:02:21.280 ‫مشکلی پیش اومده؟ 00:02:21.280 --> 00:02:24.480 ‫« خانم آستن » ‫« قسمت سوم » 00:02:24.560 --> 00:02:26.280 ‫ببین، کاساندرا. 00:02:27.280 --> 00:02:29.000 ‫داره آب میاره. ‫نه! 00:02:29.000 --> 00:02:30.440 ‫- نه، نه! ‫- کاساندرا. 00:02:30.440 --> 00:02:31.720 ‫باید... 00:02:31.720 --> 00:02:35.360 ‫داریم کمکت می‌کنیم. 00:02:35.360 --> 00:02:37.800 ‫چیزی نیست. ‫نه. 00:02:37.800 --> 00:02:40.680 ‫سرده. سرده. 00:02:40.680 --> 00:02:42.000 ‫سرده. کمکم کن! 00:02:42.000 --> 00:02:44.440 ‫- داریم کمکت می‌کنیم. ‫- کمکم کن، ایزابلا. 00:02:44.440 --> 00:02:46.560 ‫می‌دونم مریضه و متأسفم که اینو میگم، 00:02:46.560 --> 00:02:48.240 ‫ولی خودش باعثش شده، 00:02:48.240 --> 00:02:51.000 ‫رفته پیش خانم بت و ‫جنجال راه انداخته. 00:02:51.000 --> 00:02:53.160 ‫کافیه، داینا. ‫دیگه نمی‌خوام چیزی بشنوم. 00:02:53.160 --> 00:02:54.680 ‫مخلوط افیون رو بیار. 00:02:58.440 --> 00:03:00.520 ‫نه! ‫ما اینجاییم. 00:03:00.520 --> 00:03:02.040 ‫کاساندرا، ما اینجاییم. 00:03:06.880 --> 00:03:08.120 ‫داینا. 00:03:14.440 --> 00:03:15.640 ‫نه! 00:03:30.440 --> 00:03:32.280 ‫این یکی رو ببین. ‫شاید این یکی... 00:03:32.280 --> 00:03:35.520 ‫انگار برادرزاده‌تون صدف‌های قشنگ‌تری 00:03:35.520 --> 00:03:38.000 ‫- واسه‌ی مجموعه‌ش پیدا کرده، خانم آستن. ‫- یا شاید این یکی؟ 00:03:38.000 --> 00:03:40.600 ‫ظاهراً که همین‌طوره، آقای هابدی. 00:03:40.600 --> 00:03:42.400 ‫سردرگمم که چطور می‌خوایم 00:03:42.400 --> 00:03:44.800 ‫این همه صدف رو ببریم خونه. 00:03:49.000 --> 00:03:53.000 ‫ببخشید اگه دخالت می‌کنم، 00:03:53.000 --> 00:03:54.880 ‫دختر دوست‌داشتنی‌ایه... 00:03:56.600 --> 00:04:00.000 ‫...اما یه غمی توی وجودش حس می‌کنم، 00:04:00.000 --> 00:04:02.000 ‫که برای همچین سنی عجیبه. 00:04:02.000 --> 00:04:04.200 ‫زمانی که خیلی کوچیک بود ‫مادرش رو از دست داد. 00:04:05.680 --> 00:04:07.800 ‫فکرمی‌کنم، هنوز زخمش تازه‌ست. 00:04:09.000 --> 00:04:13.600 ‫بله، از دست دادن پدر یا مادر ‫اون هم توی این سن، 00:04:13.600 --> 00:04:16.160 ‫به شدت دشواره. 00:04:16.160 --> 00:04:18.000 ‫مادرتون از فقدان شما هم برامون گفت. 00:04:18.000 --> 00:04:20.320 ‫واقعاً متأسفم. 00:04:20.320 --> 00:04:23.840 ‫بله... پدرم مرد فوق‌العاده‌ای بود. 00:04:25.280 --> 00:04:28.240 ‫مادرم بعد از اون خیلی براش سخت بود 00:04:28.240 --> 00:04:30.600 ‫که توی خونه‌ی پدری بمونه، 00:04:30.600 --> 00:04:33.400 ‫برای همین، زندگیمون همیشه درحرکت بوده. 00:04:34.720 --> 00:04:36.760 ‫اما امیدوارم که به زودی ‫به اونجا برگردم. 00:04:38.080 --> 00:04:39.520 ‫اون خونه کجاست؟ 00:04:39.520 --> 00:04:40.840 ‫داربی‌شر. 00:04:42.680 --> 00:04:44.280 ‫فکر به داربی‌شر خوشحالتون می‌کنه؟ 00:04:44.280 --> 00:04:45.600 ‫نه، اصلاً. 00:04:45.600 --> 00:04:46.840 ‫نه. 00:04:46.840 --> 00:04:50.160 ‫به نظر خواهرم اونجا یه مکان نسبتاً بی‌نقصه... 00:04:50.160 --> 00:04:53.000 ‫البته همپشایر هم همینطوره، ‫اما شروپشایر هرگز. 00:04:59.640 --> 00:05:01.720 ‫از سوزان دارم لذت می‌برم. 00:05:01.720 --> 00:05:04.440 ‫خواهر عزیز، باید بگم، آقای ثورپ 00:05:04.440 --> 00:05:06.080 ‫خیلی آدم بی‌شرمیه. 00:05:06.080 --> 00:05:09.200 ‫اگه اهل آکسفورده، خوشحالم که به اونجا نرفتم. 00:05:09.200 --> 00:05:11.240 ‫ببینم جرأتش رو داره به کشتی من بیاد. 00:05:11.240 --> 00:05:12.880 ‫فوراً می‌زنیمش به دکل کشتی. 00:05:12.880 --> 00:05:14.280 ‫هیچ‌وقت سوار کشتیت نمی‌شد! 00:05:14.280 --> 00:05:17.440 ‫آقای جان ثورپ نه دل این کار رو داره ‫نه عقلشو. 00:05:17.440 --> 00:05:19.560 ‫شما ملوان‌ها بهترین‌ها هستین. 00:05:19.560 --> 00:05:22.000 ‫با این حال، هیچ‌کدوم از زنان قهرمان داستانت 00:05:22.000 --> 00:05:23.720 ‫یه برادر ملوان خوش‌تیپ نداشتن. 00:05:23.720 --> 00:05:26.400 ‫اوه، فرانک! اگه قهرمان داستان انقدر خوش‌شانس بود 00:05:26.400 --> 00:05:28.680 ‫که یه برادر ملوان خوش‌تیپ داشته باشه، 00:05:28.680 --> 00:05:31.400 ‫دیگه هیچ‌کدوم از قهرمان‌هایی که می‌ساختم ‫براش جذاب نمیشد. 00:05:31.400 --> 00:05:34.000 ‫هیچ مردی نمی‌تونست باهاش رقابت کنه. 00:05:34.000 --> 00:05:36.520 ‫پس برای همینه که خوهرام ‫هنوز ازدواج نکردن. 00:05:36.520 --> 00:05:38.000 ‫هیچ مردی نمی‌تونه باهام رقابت کنه. 00:05:38.000 --> 00:05:40.640 ‫فکرمی‌کنم کَسی به زودی ‫قراره بهت خیانت کنه، برادر، 00:05:40.640 --> 00:05:42.200 ‫با خواستگار جدیدش. 00:05:43.240 --> 00:05:45.600 ‫خواستگار؟ لطفاً بگو کیه؟ 00:05:45.600 --> 00:05:47.000 ‫جین! 00:05:47.000 --> 00:05:48.880 ‫ببخشید، ظاهراً حرف اشتباهی زدم. 00:05:48.880 --> 00:05:50.320 ‫کَسی هیچ خواستگاری نداره، 00:05:50.320 --> 00:05:54.800 ‫مخصوصاً خواستگاری که اسمش هنری یا هابدی باشه، 00:05:54.800 --> 00:05:56.640 ‫یا هنری هابدی. 00:05:56.640 --> 00:05:58.000 ‫بابا، لطفاً! 00:05:58.000 --> 00:05:59.520 ‫یا هرخواستگاری با این اسم‌ها 00:05:59.520 --> 00:06:03.120 ‫که اتفاقاً وارث یه ملک توی دربیشایره. 00:06:03.120 --> 00:06:05.000 ‫یه ملک؟ توی دربیشایر؟ 00:06:05.000 --> 00:06:09.360 ‫- بابا، ازت خواهش می‌کنم. ‫- کافیه! دارین خواهرتون رو اذیت می‌کنین. 00:06:09.360 --> 00:06:13.240 ‫علاوه‌براین، من هیچ مدرکی ‫از وجود چنین علاقه‌ای ندیدم. 00:06:13.240 --> 00:06:15.000 ‫به خاطر اینه که یه راز خیلی عمیقه 00:06:15.000 --> 00:06:17.320 ‫که فقط همه‌ی مردم سیدموث ازش باخبرن. 00:06:17.320 --> 00:06:19.400 ‫کافیه! 00:06:19.400 --> 00:06:22.560 ‫انگار عشق جین به داستان‌سرایی ‫از صفحه‌ی کتاب 00:06:22.560 --> 00:06:24.200 ‫به زندگیمون منتقل شده. 00:06:24.200 --> 00:06:27.720 ‫متأسفانه باید بگم که ‫دیگه روزانه دروغ‌های عجیبی میگه. 00:06:27.720 --> 00:06:30.920 ‫دیگه نمی‌تونیم هیچ کلمه‌ای که ‫از دهنش بیرون میاد رو باور کنیم. 00:06:38.680 --> 00:06:40.760 ‫کَس؟ 00:06:40.760 --> 00:06:43.840 ‫واقعاً از اینکه آقای هابدی ‫امروز همراهمون بود ناراحت شدی؟ 00:06:43.840 --> 00:06:45.040 ‫خیلی زیاد. 00:06:46.160 --> 00:06:48.680 ‫همه‌ش کار فرانک بود. 00:06:48.680 --> 00:06:51.120 ‫که تو هیچ نقشی توش نداشتی. 00:06:51.120 --> 00:06:52.520 ‫کلاً هیچی. 00:06:52.520 --> 00:06:55.200 ‫خیلی‌خب، قبول می‌کنم. 00:06:55.200 --> 00:06:59.000 ‫اما نمی‌تونی انکار کنی که ‫آقای هابدی شدیداً شیفته‌ی توئه. 00:06:59.000 --> 00:07:03.480 ‫البته که باید باشه. این نشون میده که ‫مردیه که سلیقه‌ی عالی‌ای داره. 00:07:03.480 --> 00:07:06.440 ‫درواقع، به نظرمی‌رسه که ‫اون نمونه‌ای از کماله، که به نظر من 00:07:06.440 --> 00:07:08.280 ‫خیلی اعصاب خردکنه. 00:07:08.280 --> 00:07:10.320 ‫چون می‌دونی، به عنوان زنی که کلی عیب داره، 00:07:10.320 --> 00:07:13.440 ‫از بی‌عیب بودن دیگران متنفرم. 00:07:13.440 --> 00:07:16.200 ‫تو به چشم من بی‌نقصی. 00:07:16.200 --> 00:07:18.680 ‫تو فقط بهتر از هرکس دیگه‌ای ‫با من کنار میای. 00:07:18.680 --> 00:07:21.360 ‫این تویی که بی‌نقصی. 00:07:21.360 --> 00:07:23.280 ‫برای همین لایق چیزی بهتر از 00:07:23.280 --> 00:07:25.400 ‫این آینده‌ی نکبت‌بار ما هستی. 00:07:25.400 --> 00:07:29.400 ‫جین، چرا همیشه از هیچی ‫چنین درامایی می‌سازی؟ 00:07:29.400 --> 00:07:31.520 ‫آینده‌مون نکبت‌بار نیست. 00:07:31.520 --> 00:07:32.800 ‫هنوز والدینمون رو داریم. 00:07:32.800 --> 00:07:36.520 ‫برادرهای خوبی داریم که ‫هیچ‌وقت فراموشمون نمی‌کنن. 00:07:36.520 --> 00:07:40.000 ‫و مهم‌تر از همه، ما همدیگه رو داریم. 00:07:40.000 --> 00:07:42.680 ‫مگه اینکه یه آدم خوب پیدا کنی، و خب، 00:07:42.680 --> 00:07:44.200 ‫حتی اون موقع، من گرسنه نمی‌مونم. 00:07:46.000 --> 00:07:48.240 ‫این آرزوی توئه؟ 00:07:48.240 --> 00:07:50.320 ‫اینکه گرسنه نمونی؟ 00:07:50.320 --> 00:07:52.200 ‫«در اینجا کاساندرا آستن دفن شده است. 00:07:52.200 --> 00:07:53.880 ‫او گرسنه نمرد.» 00:07:55.760 --> 00:07:57.440 ‫من هیچ گوی پیشگویی ندارم، کَس، 00:07:57.440 --> 00:07:59.360 ‫اما یه چیزی رو به طور قطع می‌دونم... 00:07:59.360 --> 00:08:01.280 ‫ما قراره فقیر باشیم 00:08:01.280 --> 00:08:04.200 ‫و تبدیل به موجوداتی میشیم که ‫بهمون ترحم می‌شه 00:08:04.200 --> 00:08:07.640 ‫یا بدتر، مسخره میشیم. 00:08:07.640 --> 00:08:09.600 ‫این باید سرنوشت من نباشه. 00:08:09.600 --> 00:08:11.240 ‫لازم نیست که مال تو هم این باشه. 00:08:12.440 --> 00:08:13.680 ‫تورو بیشتر از هرچیزی دوست دارم، 00:08:13.680 --> 00:08:15.520 ‫اما نیازی نیست مثل هم زندگی کنیم. 00:08:15.520 --> 00:08:19.240 ‫ما دو زن متفاوت هستیم. 00:08:19.240 --> 00:08:22.640 ‫خواهش می‌کنم، اگه هرفرصتی برای فرار پیدا کردی، 00:08:22.640 --> 00:08:24.240 ‫ردش نکن. 00:08:31.360 --> 00:08:34.120 ‫ایزابلا؟ ‫همم؟ 00:08:34.120 --> 00:08:37.840 ‫می‌خوام توی تخت خودم... بمیرم. 00:08:37.840 --> 00:08:40.040 ‫تو نمی‌میری، کاساندرا. 00:08:41.920 --> 00:08:43.640 ‫نمی‌پذیرم. 00:08:45.160 --> 00:08:46.560 ‫نامه‌ها. 00:08:58.360 --> 00:09:01.000 ‫آقای لیدردیل، می‌تونم کمکتون کنم؟ 00:09:01.000 --> 00:09:03.000 ‫ببخشید مزاحم میشم، خانم فاول، 00:09:03.000 --> 00:09:04.360 ‫اما الان خدمتکارتون رو دیدم، 00:09:04.360 --> 00:09:07.120 ‫و اضطراب موجود دررفتارش ‫نگرانم کرد. 00:09:07.120 --> 00:09:08.840 ‫نیازی به نگرانی نیست. 00:09:08.840 --> 00:09:12.640 ‫اون فقط درحال انجام یک مأموریت بود، ‫و بهش گفتم که سریع باشه. 00:09:12.640 --> 00:09:14.480 ‫چیزی بیشتر از این نیست. 00:09:14.480 --> 00:09:18.000 ‫پس دقیقاً داشت طبق دستورات شما عمل می‌کرد. 00:09:18.000 --> 00:09:19.600 ‫خوشحالم که می‌شنوم. 00:09:23.440 --> 00:09:25.040 ‫- می‌فهمم... ‫- امیدوارم که... 00:09:26.600 --> 00:09:28.040 ‫لطفاً، اول شما. 00:09:30.360 --> 00:09:33.360 ‫فقط می‌خواستم بپرسم که ‫هنوز بیماری 00:09:33.360 --> 00:09:35.440 ‫توی روستا وجود داره؟ 00:09:35.440 --> 00:09:38.680 ‫بله، ولی خوشبختانه در حال کاهشه. 00:09:38.680 --> 00:09:40.680 ‫خوبه. 00:09:40.680 --> 00:09:43.000 ‫چون مطمئنم خواهرم مشتاقه که 00:09:43.000 --> 00:09:45.000 ‫برگرده پیش شاگرد‌اش. 00:09:45.000 --> 00:09:47.000 ‫فکرمی‌کنم بت بهتون کمک می‌کرده، 00:09:47.000 --> 00:09:48.320 ‫درسته؟ 00:09:50.840 --> 00:09:52.560 ‫البته که همینطوره. 00:09:52.560 --> 00:09:54.560 ‫حضورش بسیار مفید بوده. 00:09:57.000 --> 00:09:59.280 ‫اصلاً منو شگفت‌زده نمی‌کنه. 00:09:59.280 --> 00:10:01.480 ‫اون زنیه که خیلی شایستگی داره. 00:10:03.760 --> 00:10:05.040 ‫بله، درسته. 00:10:08.280 --> 00:10:10.280 ‫- اگه اجازه بدین، من باید... ‫- البته. 00:10:10.280 --> 00:10:11.560 ‫اما، ام... 00:10:12.680 --> 00:10:15.880 ‫اول، می‌تونم بپرسم که ‫حال خانم آستن چطوره؟ 00:10:15.880 --> 00:10:17.680 ‫امید دارم که بعد از بازدیدش از روستا 00:10:17.680 --> 00:10:19.200 ‫آسیبی ندیده باشه. 00:10:19.200 --> 00:10:21.240 ‫نه، اصلاً. 00:10:21.240 --> 00:10:23.360 ‫اما حتماً اون رو از لطف و نگرانی شما مطلع می‌کنم. 00:10:24.560 --> 00:10:27.320 ‫- روز خوش. ‫- روز خوش. 00:10:41.360 --> 00:10:43.760 ‫«کاپیتان ونت‌وورث بیشتر از همیشه 00:10:43.760 --> 00:10:45.440 ‫از دیدن او تحت تأثیر قرار گرفته 00:10:45.440 --> 00:10:47.640 ‫و گیج شده بود. 00:10:49.560 --> 00:10:52.000 ‫برای اولین بار پس از دیدار دوباره‌شان، 00:10:52.000 --> 00:10:55.680 ‫احساس کرد که میزان احساسات بین این دوشخص ‫در کمترین حد خود است.» 00:11:59.480 --> 00:12:01.920 ‫- آقای هابدی. ‫- خانم آستن. 00:12:01.920 --> 00:12:03.760 ‫روز زیباییه، اینطور نیست؟ 00:12:03.760 --> 00:12:05.000 ‫بله. 00:12:05.000 --> 00:12:06.640 ‫واقعاً زیباست. 00:12:06.640 --> 00:12:08.200 ‫ببخشید مزاحم شدم. 00:12:10.840 --> 00:12:12.000 ‫نمیبخشی؟ 00:12:12.000 --> 00:12:13.680 ‫نه، شما مزاحم نیستین. 00:12:15.800 --> 00:12:18.600 ‫پس شاید مایل باشید که ‫با من قدم بزنید؟ 00:12:19.920 --> 00:12:21.080 ‫امم. 00:12:21.080 --> 00:12:22.400 ‫خوشحالم میشم. 00:12:54.980 --> 00:12:57.460 ‫- آقای هابدی... ‫- لطفاً، من... 00:12:57.460 --> 00:12:58.740 ‫من باید حرف بزنم، 00:12:58.740 --> 00:13:00.700 ‫قبل از اینکه از گفتن حتی یه کلمه هم ناتوان بشم. 00:13:02.980 --> 00:13:04.220 ‫خانم آستن... 00:13:13.100 --> 00:13:14.420 ‫کَسی. 00:13:15.540 --> 00:13:17.060 ‫می‌تونم اینطوری صدات کنم؟ 00:13:23.220 --> 00:13:27.140 ‫درسته که مدت کمیه که همدیگه رو می‌شناسیم، 00:13:27.140 --> 00:13:29.140 ‫اما به اندازه‌ی کافی زمان گذشته تا بدونم 00:13:29.140 --> 00:13:32.900 ‫که تو زنی با شخصیتی کاملاً استثنایی هستی. 00:13:34.580 --> 00:13:36.820 ‫نه، حتی فوق‌العاده. 00:13:43.620 --> 00:13:47.900 ‫حقیقت اینه، کَسی آستن، 00:13:47.900 --> 00:13:51.380 ‫از همون لحظه‌ای که اولین بار ‫دیدمت، عاشقت شدم. 00:13:53.860 --> 00:13:57.780 ‫درمورد زیباییت هیچ شکی نیست. 00:13:57.780 --> 00:14:01.820 ‫اما این هوش، روحیه و 00:14:01.820 --> 00:14:03.940 ‫وقار توئه که من رو اسیر خودش کرده. 00:14:09.420 --> 00:14:12.700 ‫من واسه توام، اگر منو بپذیری. 00:14:41.020 --> 00:14:42.980 ‫میدونم که چندان خوش سر و زبون نیستم. 00:14:45.500 --> 00:14:48.220 ‫محض اطمینان از اینکه یه وقت برنگردم، چیزایی هست که... 00:14:49.260 --> 00:14:51.660 ‫باید قبل از رفتنم بهت بگم. 00:14:51.660 --> 00:14:54.660 ‫نه، برمی‌گردی. 00:14:54.660 --> 00:14:56.740 ‫- بیا از این حرفا نزنیم. ‫- کَسی، باید بگم. 00:15:00.660 --> 00:15:02.940 ‫اگه نمی‌تونی با من ازدواج کنی، 00:15:02.940 --> 00:15:04.780 ‫باید آزاد باشی که ‫با یکی دیگه ازدواج کنی. 00:15:08.820 --> 00:15:10.220 ‫بهت قول میدم، تام... 00:15:12.060 --> 00:15:13.900 ‫...وفادارانه در برابر خدا... 00:15:15.900 --> 00:15:19.700 ‫...که با هیچ مردی جز تو ازدواج نمی‌کنم. 00:15:44.940 --> 00:15:46.660 ‫خب، درباره‌ش صحبت کرد؟ 00:15:49.280 --> 00:15:50.400 ‫ردش کردم. 00:15:51.520 --> 00:15:53.320 ‫ردش کردی!؟ 00:15:53.320 --> 00:15:54.720 ‫مامان می‌شنوه. 00:15:54.720 --> 00:15:56.520 ‫نباید با خبر بشه، جین. ‫تموم شد. 00:15:56.520 --> 00:15:58.120 ‫کَسی، چرا؟ من... 00:15:58.120 --> 00:16:00.520 ‫درکت نمی‌کنم. ‫از هنری هابدی چه ایرادی می‌تونی بگیری؟ 00:16:00.520 --> 00:16:01.960 ‫دیگه بهتر از این چی می‌خوای؟ 00:16:01.960 --> 00:16:03.760 ‫چنین ازدواجی، توی سن و سال تو، 00:16:03.760 --> 00:16:05.240 ‫یه داستان فراتر از تخیله! 00:16:07.400 --> 00:16:09.000 ‫لطفاً. 00:16:11.320 --> 00:16:14.400 ‫عزیزترینم، کمکم کن درک کنم. 00:16:19.520 --> 00:16:21.440 ‫من... نمی‌تونم باهاش ازدواج کنم. 00:16:23.320 --> 00:16:25.400 ‫- نمی‌تونم با هیچ‌کس ازدواج کنم. ‫- چرا؟ 00:16:25.400 --> 00:16:27.800 ‫چون به تام قول دادم. 00:16:27.800 --> 00:16:29.520 ‫تام جرأت کرده چنین چیزی ازت بخواد؟ 00:16:29.520 --> 00:16:31.640 ‫نه. 00:16:31.640 --> 00:16:34.680 ‫نه، ازم خواست که خودم رو ‫مقید و متعهد ندونم. 00:16:34.680 --> 00:16:36.560 ‫خب، پس نباید حس... 00:16:37.920 --> 00:16:40.360 ‫نمی‌تونم بزنم زیر قولم، جین. 00:16:50.880 --> 00:16:52.560 ‫خانم آستن؟ 00:16:52.560 --> 00:16:54.400 ‫خانم آستن! 00:16:54.400 --> 00:16:56.280 ‫اوه، کاساندرا! 00:16:56.280 --> 00:16:57.840 ‫اه، خدایا شکرت! 00:16:57.840 --> 00:16:59.880 ‫آخه اینجا چیکار می‌کنی؟ 00:16:59.880 --> 00:17:01.640 ‫می‌شه این رو بپوشید، خانم؟ 00:17:03.520 --> 00:17:04.720 ‫داری می‌لرزی. 00:17:04.720 --> 00:17:05.960 ‫نه. 00:17:05.960 --> 00:17:08.920 ‫نه، کاملاً خوبم. 00:17:08.920 --> 00:17:10.120 ‫نگام کن. 00:17:10.120 --> 00:17:11.640 ‫به دنیای زنده‌ها برگشتم. 00:17:12.920 --> 00:17:15.520 ‫جونم رو به تو مدیونم. 00:17:15.520 --> 00:17:16.920 ‫مزخرفه. 00:17:16.920 --> 00:17:18.560 ‫اون رو به خودت مدیونی. 00:17:20.920 --> 00:17:23.920 ‫بیشتر از یه تب لازمه ‫تا کاساندرا آستن رو شکست بده. 00:17:26.240 --> 00:17:28.520 ‫اوه، ایزابلا. 00:17:28.520 --> 00:17:31.040 ‫تو برای مراقبت از بیمارها به دنیا اومدی. 00:17:33.960 --> 00:17:38.040 ‫یه روزی امیدوار بودم ‫که بتونم این کار رو انجام بدم. 00:17:38.040 --> 00:17:39.800 ‫اون زمان گذشته. 00:17:39.800 --> 00:17:40.960 ‫بیا. 00:17:51.520 --> 00:17:53.520 ‫و امروز حالش چطوره؟ ‫هنوز توی اتاقشه. 00:17:53.520 --> 00:17:55.360 ‫کاملاً مطمئنی که ملاقات باهاش امنه؟ 00:17:55.360 --> 00:17:57.120 ‫کاملاً مطمئنم، عمه مری. 00:17:57.120 --> 00:17:58.320 ‫الان خیلی بهتر شده. 00:18:02.080 --> 00:18:03.220 ‫اوه! 00:18:04.360 --> 00:18:08.320 ‫عزیزم، نگرانت شده بودم. 00:18:08.680 --> 00:18:10.040 ‫تو... 00:18:10.040 --> 00:18:15.040 ‫هیچ تصوری نداری که ‫چه رنجی برام درست کردی. 00:18:20.880 --> 00:18:22.880 ‫حتماً حال خیلی بدی داری. 00:18:22.880 --> 00:18:24.040 ‫نه. من... 00:18:25.080 --> 00:18:27.160 ‫...قطعاً درحال بهبودی هستم. 00:18:27.160 --> 00:18:30.320 ‫نه، منظورم به خاطر این همه زحمتیه که درست کردی 00:18:30.320 --> 00:18:33.920 ‫اونم در زمانی که خونه انقدر شلوغ و درهم‌ریخته بود. 00:18:33.920 --> 00:18:35.360 ‫این یکی از اصول منه که 00:18:35.360 --> 00:18:37.600 ‫هیچ‌کس نباید موقع بازدید مریض بشه. 00:18:37.600 --> 00:18:40.320 ‫با افتخار میگم که هیچ‌وقت بدشانسی نیاوردم که 00:18:40.320 --> 00:18:42.600 ‫این اصل رو زیرپا بذارم. 00:18:42.600 --> 00:18:44.080 ‫البته، یه بار توی لندن بود که 00:18:44.080 --> 00:18:46.240 ‫به خاطر درد صورت از پا افتادم. 00:18:48.600 --> 00:18:52.160 ‫خب، دیگه باید ازت خداحافظی کنم. 00:18:52.160 --> 00:18:55.320 ‫انگار خیلی از استراحت خسته شدی. 00:18:57.240 --> 00:18:59.600 ‫و ظاهراً من و آقای بانبری آشتی کردیم، 00:18:59.600 --> 00:19:01.040 ‫بنابراین انتظارم رو می‌کشه. 00:19:03.040 --> 00:19:05.160 ‫اوه، و یه چیز دیگه. 00:19:05.160 --> 00:19:06.640 ‫نامه‌های الایزا. 00:19:08.440 --> 00:19:12.440 ‫درست متوجه شدم که تو ‫از مکان اونا با خبری؟ 00:19:12.440 --> 00:19:13.720 ‫من؟ 00:19:13.720 --> 00:19:14.600 ‫نه. 00:19:15.280 --> 00:19:16.600 ‫چرا چنین چیزی به ذهنت رسید؟ 00:19:18.160 --> 00:19:20.400 ‫وقتی هذیون می‌گفتی، بهش اشاره کردی. 00:19:23.600 --> 00:19:26.440 ‫به نظرمی‌رسید که ‫انگار چندتا از اون‌هارو دراختیار داری. 00:19:26.440 --> 00:19:28.600 ‫نه، قطعاً نه. 00:19:28.600 --> 00:19:31.240 ‫و اگه داشتم، بهت می‌گفتم. 00:19:31.240 --> 00:19:33.600 ‫همون‌طور که گفتی، من... 00:19:33.600 --> 00:19:35.200 ‫هذیون می‌گفتم. 00:19:36.240 --> 00:19:37.640 ‫همم. 00:20:10.000 --> 00:20:11.600 ‫«الایزای عزیزم، 00:20:11.600 --> 00:20:13.600 ‫ازم خواسته بودی که ‫از بخش بعدی 00:20:13.600 --> 00:20:14.880 ‫این داستان مطلعت کنم. 00:20:14.880 --> 00:20:18.600 ‫پس با قلبی اندوهگین به خواسته‌ت عمل می‌کنم. 00:20:18.600 --> 00:20:21.240 ‫یکبار دیگه، ما در ناامیدی غرق شدیم. 00:20:21.240 --> 00:20:24.120 ‫خود آقای هابدی عامل این قضیه نبود... 00:20:24.120 --> 00:20:26.360 ‫درواقع، برعکس. 00:20:26.360 --> 00:20:29.600 ‫از بین کسانی که کَسی می‌تونه ‫آرزوشون رو داشته باشه 00:20:29.600 --> 00:20:31.080 ‫خودش رو به عنوان مردی شایسته ثابت کرد. 00:20:32.360 --> 00:20:35.040 ‫جاذبه‌شون متقابل بود. 00:20:35.040 --> 00:20:36.600 ‫عاشق همدیگه بودن، الایزا. 00:20:36.600 --> 00:20:38.120 ‫از این بابت مطمئنم. 00:20:38.120 --> 00:20:40.600 ‫اما کَسی اون رو رد کرد. 00:20:40.600 --> 00:20:44.160 ‫این دیوانگی محض ‫من رو به جنون می‌کشونه. 00:20:44.160 --> 00:20:46.960 ‫به خاطر خود ازدواج نیست که طرفدارشم، 00:20:46.960 --> 00:20:49.000 ‫بلکه به خاطر انتخاب خوب در ازدواجه، 00:20:49.000 --> 00:20:51.400 ‫و این می‌تونست یه انتخاب فوق‌العاده باشه. 00:20:51.400 --> 00:20:54.600 ‫کَسی پیشنهاد یک آینده‌ی راحت رو داشت... 00:20:54.600 --> 00:20:57.920 ‫ثروت، ثبات، عشق و احترام... 00:20:57.920 --> 00:21:00.920 ‫اما بی‌ثباتی رو انتخاب کرد. 00:21:00.920 --> 00:21:02.800 ‫درک این موضوع برام سخته. 00:21:02.800 --> 00:21:04.200 ‫فراتر از درک منه.» 00:21:08.880 --> 00:21:11.040 ‫چطور چنین فکری کردی؟ 00:21:11.040 --> 00:21:12.640 ‫چطور ممکنه اینو بنویسی؟ 00:21:14.160 --> 00:21:15.600 ‫«نامزد سوگوار. 00:21:15.600 --> 00:21:17.000 ‫دختر وظیفه‌شناس. 00:21:17.000 --> 00:21:18.400 ‫عمه‌ی مهربان. 00:21:18.400 --> 00:21:20.960 ‫این‌ها نقش‌هایی هستن که ‫کَسی دربر می‌گیره. 00:21:20.960 --> 00:21:24.600 ‫مقصودی محترم برای دل یک مرد شایسته؟ 00:21:24.600 --> 00:21:27.600 ‫نه، ترجیح میده که این رو رد کنه. 00:21:27.600 --> 00:21:29.600 ‫اگه خواهرم یک عیب داشته باشه، 00:21:29.600 --> 00:21:33.640 ‫اون، اشتهای کنترل‌ناپذیر ‫به انکار لذت‌های زندگیه.» 00:21:35.720 --> 00:21:37.080 ‫نمی‌دونستی؟ 00:21:38.120 --> 00:21:42.640 ‫نتونستی بفهمی که به خاطر تو هم بود که... ‫اون کار رو انجام دادم؟ 00:21:46.400 --> 00:21:48.920 ‫ازت خواهش می‌کنم، الایزا، 00:21:48.920 --> 00:21:53.880 ‫به من کمک کن تا کَسی را ‫از این سوگند غیرقابل توصیف به تام آزاد کنم. 00:22:10.600 --> 00:22:13.040 ‫کَسی، داری به نامه‌هام چیکار می‌کنی؟ 00:22:13.040 --> 00:22:14.200 ‫لطفاً! 00:22:14.200 --> 00:22:16.600 ‫خودم همه‌چی رو اینطوری گذاشتم. 00:22:16.600 --> 00:22:18.600 ‫ببخشید. ‫فقط می‌خواستم کمک کنم. 00:22:18.600 --> 00:22:20.200 ‫معذرت می‌خوام. 00:22:20.200 --> 00:22:21.920 ‫چند روز گذشته غیرقابل تحمل بوده. 00:22:21.920 --> 00:22:23.600 ‫حتی کارم هم آرومم نمی‌کنه. 00:22:23.600 --> 00:22:26.440 ‫این چشم‌انداز بازدید قریب‌الوقوع مری آستنه. 00:22:26.440 --> 00:22:27.720 ‫اه، عزیزم، خواهش می‌کنم، 00:22:27.720 --> 00:22:29.680 ‫بذار هردو باهم از کینتبری فرار کنیم. 00:22:29.680 --> 00:22:31.280 ‫الایزا با خوشحالی ازمون استقبال میکنه. 00:22:31.280 --> 00:22:32.600 ‫نه، جین. 00:22:32.600 --> 00:22:34.760 ‫می‌ترسم که دیگه نتونم ‫بیشتر از این به فاول‌ها فشار بیارم. 00:22:34.760 --> 00:22:37.600 ‫پس برای کاترین و آلتیا بیگ‌ویتر ‫در منی‌‌داون نامه می‌نویسم. 00:22:37.600 --> 00:22:40.600 ‫- واقعاً لازمه؟ ‫- آره، لازمه، وگرنه مسئول رفتار وحشتناک خودم 00:22:40.600 --> 00:22:43.880 ‫نسبت به خواهر شوهر عزیزم نمیشم. 00:23:01.720 --> 00:23:05.360 ‫اه، زندگی توی همپشایر چقدر لذت داره، کَسی. 00:23:05.360 --> 00:23:07.480 ‫این واقعاً بهترین شهرستانه. 00:23:10.920 --> 00:23:13.160 ‫ممنونم، عزیزترینم. 00:23:13.160 --> 00:23:14.360 ‫برای چی؟ 00:23:15.400 --> 00:23:18.480 ‫برای اصرار به اینکه این سفر رو انجام بدیم. 00:23:18.480 --> 00:23:21.280 ‫اگه به خودم بود، ‫هنوز توی خونه بودیم. 00:23:21.280 --> 00:23:23.120 ‫تاحالا به این فکرکردی که ممکنه 00:23:23.120 --> 00:23:26.200 ‫همیشه بهترین چیزی که ‫برات خوبه رو ندونی، کاساندرا آستن؟ 00:23:37.280 --> 00:23:41.120 ‫از این همه مزیتی که دارین آگاهی دارین، دوستان عزیزم؟ 00:23:41.120 --> 00:23:44.400 ‫داشتن تموم این چیزا در دسترستون، ‫واقعاً شگفت‌انگیزه. 00:23:44.400 --> 00:23:46.120 ‫اه، بله، جین. می‌دونیم. 00:23:46.120 --> 00:23:47.840 ‫هرروز شکرگزاری می‌کنیم 00:23:47.840 --> 00:23:50.320 ‫چون می‌دونیم که همیشه اینطوری نمی‌مونه. 00:23:50.320 --> 00:23:52.360 ‫نمی‌تونیم فراموش کنیم که ‫یه روزی برادرمون 00:23:52.360 --> 00:23:54.280 ‫ممکنه یه همسر بیاره اینجا. 00:23:54.280 --> 00:23:57.160 ‫احتمالاً اون زن نمی‌خواد که ‫خواهر شوهر‌هاش دورش پرسه بزنن، 00:23:57.160 --> 00:23:58.400 ‫روز به روز بیشتر دعوا کنن. 00:23:58.400 --> 00:24:02.880 ‫کاترین، تو و آلتیا، کم‌دعواترین زن‌هایی هستین که می‌شناسم. 00:24:02.880 --> 00:24:04.440 ‫اصلاً اینجا کی می‌تونه عصبانی بشه؟ 00:24:04.440 --> 00:24:06.240 ‫حتی انگار منم این قابلیت رو از دست دادم. 00:24:08.040 --> 00:24:10.600 ‫اگه من خانم هریس بیگ‌ویتر آینده بودم، 00:24:10.600 --> 00:24:13.600 ‫تا حد امکان برای ‫خواهر‌ها اتاق فراهم می‌کردم، 00:24:13.600 --> 00:24:15.880 ‫و بعد می‌رفتم توی خیابون‌ها ‫و درخواست بیشترش رو می‌کردم. 00:24:19.600 --> 00:24:22.600 ‫به چیزای زندگی نگاه کنید. 00:24:22.600 --> 00:24:24.600 ‫جایی برای رضایت واقعی. 00:24:24.600 --> 00:24:26.280 ‫اه، این تموم چیزیه که می‌خوای؟ 00:24:26.280 --> 00:24:29.880 ‫فقط یه قطعه 150هکتاری ‫از زمین‌های سرسبز برای خودت؟ 00:24:29.880 --> 00:24:33.040 ‫من یه روح ساده‌م، با آرزوهای فروتنانه! 00:24:33.040 --> 00:24:36.280 ‫اینجا برای من خیلی خوبه. 00:24:36.280 --> 00:24:37.600 ‫اما برادرمون چی؟ 00:24:37.600 --> 00:24:39.400 ‫اون هم برات مناسب هست؟ 00:24:44.780 --> 00:24:46.160 ‫به تازگی از سفرمون 00:24:46.160 --> 00:24:48.240 ‫از سیدموث برگشتیم... ‫درسته، کَس؟ 00:24:48.240 --> 00:24:50.200 ‫بله، درسته. 00:24:50.200 --> 00:24:52.800 ‫شما از طرفداران دریا هستین، آريالای بیگ‌ویتر؟ 00:24:55.280 --> 00:24:56.080 ‫دریا؟ 00:24:56.080 --> 00:24:58.760 ‫میگن که دریا برای سلامتی انسان ‫خیلی مفیده. 00:24:58.760 --> 00:25:01.520 ‫ها! تا نگات کنه می‌تونه تورو بکشه، کاترین. 00:25:01.520 --> 00:25:03.680 ‫خوشبختانه، والدین ما هنوز کاملاً خوبن. 00:25:03.680 --> 00:25:06.080 ‫- ممنون. ‫- با وجود دریا. 00:25:06.080 --> 00:25:08.800 ‫مادرمون همیشه از چندین بیماری شکایت می‌کنه، 00:25:08.800 --> 00:25:11.560 ‫درحالی که از هیچ‌کدوم رنج نمی‌بره. 00:25:11.560 --> 00:25:14.440 ‫- خوشبختانه، پدرمون... ‫- صبر یک قدیس رو داره. 00:25:16.200 --> 00:25:19.200 ‫معمولاً فکرمی‌کردم که کشیش یک ده کوچیک بودن 00:25:19.200 --> 00:25:21.240 ‫زندگی قابل حسادتیه، 00:25:21.240 --> 00:25:23.880 ‫چون مسئولیت‌های سنگین 00:25:23.880 --> 00:25:25.480 ‫داشتن یک زمین رو به گردن نداره. 00:25:25.480 --> 00:25:28.600 ‫اما تصور کنین هیچ زمینی نداشته باشید ‫که به نام خودتون باشه، جناب. 00:25:28.600 --> 00:25:31.480 ‫اگه توی باث یا لندن زندگی می‌کردید چی؟ 00:25:31.480 --> 00:25:34.560 ‫پر از دود و سروصدا و آدم‌ها؟ 00:25:34.560 --> 00:25:38.600 ‫شرط می‌بندم اون موقع ‫رویای چنین مسئولیت‌هایی رو خواهید داشت. 00:25:38.960 --> 00:25:42.760 ‫بارها همسر مرحوم عزیزم ‫من رو به لندن برد، 00:25:42.760 --> 00:25:44.760 ‫اما من فقط می‌خواستم توی خونه باشم. 00:25:46.040 --> 00:25:49.120 ‫این دقیقاً همون احساسیه که ‫نسبت به استیونتون دارم. 00:25:49.120 --> 00:25:50.680 ‫نمی‌خوام هیچ‌جای دیگه‌ای باشم. 00:25:53.320 --> 00:25:55.640 ‫من علاقه‌ی زیادی به دریا دارم. 00:26:03.560 --> 00:26:07.440 ‫علاوه‌ براین، شاید تا آخر شب ‫به شجاعت نیاز پیدا کنم. 00:26:12.020 --> 00:26:13.380 ‫چیکار کردی؟ 00:26:13.380 --> 00:26:16.420 ‫نباید برای این ازدواج عالی ‫بهم تبریک بگی؟ 00:26:16.420 --> 00:26:18.780 ‫وقتی بهم بگی که عاشق آقای بیگ‌ویتر هستی 00:26:18.780 --> 00:26:20.660 ‫و بیشتر از هرکسی و هرچیزی 00:26:20.660 --> 00:26:22.900 ‫تحسینش می‌کنی، برات آرزوی خوشبختی می‌کنم. 00:26:22.900 --> 00:26:25.060 ‫نه من می‌تونم نه اون می‌تونه. 00:26:25.060 --> 00:26:26.700 ‫اما وقتی شانس در خونه‌ت رو می‌زنه، 00:26:26.700 --> 00:26:28.500 ‫احمقانه‌ست که ازش استفاده نکنی. 00:26:28.500 --> 00:26:30.780 ‫اه، این برخلاف تموم چیزاییه ‫که بهش اعتقاد داری. 00:26:30.780 --> 00:26:32.700 ‫این تموم چیزایی که درباره‌ی عشق گفتی 00:26:32.700 --> 00:26:34.300 ‫یا نوشتی رو مسخره می‌کنه. 00:26:34.300 --> 00:26:35.660 ‫عشق، جین، عشق! 00:26:35.660 --> 00:26:36.820 ‫اینطور نیست! 00:26:36.820 --> 00:26:39.700 ‫همیشه گفتم که عشق بدون پول ممکن نیست، 00:26:39.700 --> 00:26:43.300 ‫پس باید امیدی باشه که با پول، ‫عشق هم می‌تونه رشد کنه. 00:26:43.300 --> 00:26:45.420 ‫واقعاً باور داری که یه روز ممکنه ‫این مرد رو دوست داشته باشی؟ 00:26:47.300 --> 00:26:49.860 ‫نمی‌تونم پیش‌بینی کنم، ‫ولی قبول می‌کنم، احتمالش کمه. 00:26:49.860 --> 00:26:51.900 ‫اما یکی باید یه کاری انجام بده 00:26:51.900 --> 00:26:54.380 ‫تا آینده‌مون رو تأمین کنه. ‫اون از یه خونواده‌ی خوبه. 00:26:54.380 --> 00:26:56.100 ‫آلتیا و کاترین می‌تونن اینجا بمونن 00:26:56.100 --> 00:26:57.700 ‫و درکنار هم هستیم و خیالمون راحته. 00:26:57.700 --> 00:26:59.300 ‫و تو، خواهر عزیزم، 00:26:59.300 --> 00:27:01.340 ‫آزادی که با هابدی دوست‌داشتنیت ازدواج کنی. 00:27:03.420 --> 00:27:05.300 ‫باید بهت بگم که هرکاری هم کنی، 00:27:05.300 --> 00:27:07.420 ‫نمی‌تونی مجبورم کنی که با هابدی ازدواج کنم. 00:27:07.420 --> 00:27:09.340 ‫من اون رو رد کردم. تموم شده. 00:27:20.300 --> 00:27:22.220 ‫فکرمی‌کنی قراره اینجا خوشحال باشم؟ 00:27:24.900 --> 00:27:26.580 ‫خب، تو عاشق منی‌داونی. 00:27:30.140 --> 00:27:32.420 ‫اما حالا قراره بانوی اینجا باشی. 00:27:33.380 --> 00:27:36.460 ‫و البته، بچه‌ هم میاد. 00:27:36.800 --> 00:27:39.040 ‫قراره تا آخر عمرم حامله باشم. 00:27:39.040 --> 00:27:40.840 ‫تو بچه‌هارو دوست داری. ‫براش استعداد خاصی داری. 00:27:40.840 --> 00:27:42.200 ‫با بچه‌های بقیه! 00:27:43.680 --> 00:27:47.880 ‫اینطوری وقت فکرکردن یا نوشتن ندارم. 00:27:47.880 --> 00:27:51.160 ‫دیگه نمی‌تونم چیزی بیشتر از یه نامه بنویسم. 00:27:51.160 --> 00:27:54.560 ‫قراره یه شوهر داشته باشم، یه رئیس... 00:27:54.560 --> 00:27:56.520 ‫یه رئیس مغرور. 00:27:56.520 --> 00:27:58.280 ‫هریس بیگ ویتر اصلاً مغرور نیست. 00:27:58.280 --> 00:28:01.000 ‫بیشتر بی‌عرضه‌ست! 00:28:01.000 --> 00:28:02.280 ‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. 00:28:02.280 --> 00:28:03.920 ‫عزیزم، انجامش دادی. ‫دیگه تموم شده. 00:28:03.920 --> 00:28:06.160 ‫نه، یه اشتباه بود. ‫وحشتناک‌ترین اشتباه. 00:28:06.160 --> 00:28:08.400 ‫نمی‌دونم با خودم چه فکری می‌کردم. 00:28:08.400 --> 00:28:09.840 ‫صبح بهش میگم. 00:28:09.840 --> 00:28:11.200 ‫جین! 00:28:13.680 --> 00:28:15.520 ‫کاملاً مطمئنی که نمی‌تونی ‫باهاش کنار بیای؟ 00:28:15.520 --> 00:28:17.160 ‫ما فردا میریم. 00:28:17.160 --> 00:28:19.560 ‫به نقل قول از یک فیلسوف آشنا، 00:28:19.560 --> 00:28:21.200 ‫«من گرسنه نخواهم ماند.» 00:28:27.360 --> 00:28:29.200 ‫احترام زیادی برات قائلم. 00:28:29.200 --> 00:28:30.960 ‫نمی‌خوام همسرت باشم... 00:29:21.160 --> 00:29:22.400 ‫اه! 00:29:24.160 --> 00:29:26.200 ‫همیشه سروالتر اسکات. 00:29:27.880 --> 00:29:30.000 ‫شانس بیارم که اینجا خراب نکنم. 00:30:03.760 --> 00:30:05.600 ‫چرا دوباره اینجان؟ 00:30:05.600 --> 00:30:06.920 ‫نمی‌دونم. 00:30:06.920 --> 00:30:08.720 ‫مری، چقدر خوشحالم که می‌بینمت. 00:30:08.720 --> 00:30:10.320 ‫و آنا کجاست؟ 00:30:10.320 --> 00:30:12.680 ‫بدون شک، با یه معلم بی‌روح و تند مزاجه. 00:30:12.680 --> 00:30:14.880 ‫اصلاً راضی کننده نیست. 00:30:16.480 --> 00:30:17.840 ‫باید مستقیم برم اونجا 00:30:17.840 --> 00:30:20.040 ‫و اصرار کنم که به آخرین افکارم گوش بدن، 00:30:20.040 --> 00:30:22.600 ‫چون به محض اینکه شروع کنم ‫مری آستن هوا رو چک می‌کنه 00:30:22.600 --> 00:30:24.920 ‫و اعلام می‌کنه که باید برن. 00:30:24.920 --> 00:30:28.160 ‫باید اعتراف کنم که ‫یکم درکش می‌کنم. 00:30:28.160 --> 00:30:30.840 ‫- کَسی! ‫تو متوجه نیستی که توی استفاده از کلمات چقدر باهوشی 00:30:30.840 --> 00:30:33.440 ‫و چقدر راحت می‌تونی مردم رو بخندونی. 00:30:33.440 --> 00:30:35.960 ‫- این یه موهبته، جین. ‫- سال‌هاست که به دیدنمون میاد. 00:30:35.960 --> 00:30:37.680 ‫هیچ‌وقت متوجه ناراحتیش نشدم. 00:30:37.680 --> 00:30:41.880 ‫شاید اون... حس می‌کنه که ‫باید درمقابل شوهرش بدرخشه. 00:30:41.880 --> 00:30:45.480 ‫ازدواج... همیشه بهانه‌ای ناکامی‌های شخصی. 00:30:45.480 --> 00:30:48.680 ‫این ریشه اصلی رفتارهای ضعیفه. 00:30:48.680 --> 00:30:51.160 ‫البته توی این قضیه تو استثنا بودی. 00:30:51.160 --> 00:30:54.440 ‫تئوری من اینه که هیجان خانم جیمز آستن بودن 00:30:54.440 --> 00:30:57.160 ‫کاملاً مری آستن رو غره کرده. 00:30:57.160 --> 00:31:00.160 ‫یکمی به خاطر این موضوع مغرور شده. 00:31:00.160 --> 00:31:03.160 ‫دیدن خوشبختی یک زن متأهل ‫برای انسان ملالت آوره، 00:31:03.160 --> 00:31:06.600 ‫ولی یه خانم مجرد خوشحالی رو پخش می‌کنه. 00:31:07.800 --> 00:31:11.040 ‫می‌بینی؟ حتی بابا هم ‫یکم استراحت لازم داره. 00:31:13.560 --> 00:31:15.920 ‫بیا. باید ازشون استقبال کنیم. 00:31:23.320 --> 00:31:26.920 ‫خب، پدر، من... ما... 00:31:26.920 --> 00:31:29.480 ‫مشتاق به پیشرفتیم. 00:31:29.480 --> 00:31:31.840 ‫قطعاً همینطوره. 00:31:31.840 --> 00:31:33.560 ‫حقیقت اینه که، پدر، 00:31:33.560 --> 00:31:35.640 ‫حالا که دارم وارد سال 36 زندگیم میشم، 00:31:35.640 --> 00:31:40.160 ‫مشتاقم مسئولیت‌های بیشتری رو به عهده بگیرم 00:31:40.160 --> 00:31:44.560 ‫و به طور کامل نقش خودم رو ‫به عنوان مرد دین ایفا کنم. 00:31:44.560 --> 00:31:48.400 ‫امیدوارم موافق باشین که ‫استعدادهای من برای اینکار 00:31:48.400 --> 00:31:49.680 ‫از حد کافی هم بیشتر هستن. 00:31:49.680 --> 00:31:52.880 ‫اه، پسر عزیزم، نیازی نیست ازت تعریف کنم. 00:31:52.880 --> 00:31:55.560 ‫تو یک مسئول نمونه خواهی شد. 00:31:55.560 --> 00:31:56.800 ‫نمونه. 00:31:58.640 --> 00:32:00.880 ‫خونه، آستن... ‫خونه رو یادت نره. 00:32:00.880 --> 00:32:03.600 ‫اه، بله، خونه. 00:32:03.600 --> 00:32:08.160 ‫من... یعنی ما... با خونواده‌ی روبه رشدمون... 00:32:08.160 --> 00:32:10.400 ‫الان یه بچه داریم. 00:32:10.400 --> 00:32:12.640 ‫شما دوتا بچه دارین. 00:32:13.680 --> 00:32:15.640 ‫آنا رو فراموش نکنیم. 00:32:15.640 --> 00:32:17.800 ‫نه، نه، منظورم این بود که ‫حالا یه پسر داریم. 00:32:20.080 --> 00:32:21.440 ‫به ذهنمون رسید... 00:32:23.160 --> 00:32:25.160 ‫...بیشتر به ذهن من رسید که 00:32:25.160 --> 00:32:28.920 ‫خونه ممکنه یکم برای شما دوتا 00:32:28.920 --> 00:32:30.680 ‫زیادی باشه. 00:32:30.680 --> 00:32:35.600 ‫یه مکان کوچیکتر و یکم کم‌هزینه‌تر 00:32:35.600 --> 00:32:37.760 ‫ممکنه برای نیازهای کاهشی خانوار شما 00:32:37.760 --> 00:32:40.200 ‫مناسب‌تر باشه... مخصوصاً حالا که 00:32:41.840 --> 00:32:43.880 ‫فقط خواهرهام پیشتون هستن. 00:32:51.600 --> 00:32:56.160 ‫این که تو به سرپرستی کلیسا برسی، ‫مدت‌هاست که نیت من بوده، 00:32:56.160 --> 00:33:00.200 ‫اگرچه زمان ‫موضوع دیگه‌ایه. 00:33:02.400 --> 00:33:06.920 ‫شاید به سبب زندگی طولانی و خوبم ‫یک مقداری موجب نابسامانی شده باشم. 00:33:06.920 --> 00:33:09.200 ‫اه، جورج! عزیزم، لطفاً! 00:33:10.720 --> 00:33:13.440 ‫ممنون که این رو مطرح کردی، جیمز. 00:33:14.800 --> 00:33:17.320 ‫قصد ندارم مانع تو بشم. 00:33:18.720 --> 00:33:21.400 ‫این نمی‌تونه خواست خدا باشه. 00:33:21.400 --> 00:33:24.320 ‫اما باید در خلوت با مادرت صحبت کنم، 00:33:24.320 --> 00:33:27.720 ‫تا سریعاً به نتیجه‌ای برسم 00:33:27.720 --> 00:33:30.880 ‫که به نفع همه‌مون باشه. 00:33:32.560 --> 00:33:34.200 ‫چای، خانم آستن؟ 00:33:36.280 --> 00:33:38.480 ‫بله، البته. 00:33:38.480 --> 00:33:39.720 ‫خب، حالا... 00:34:24.400 --> 00:34:25.840 ‫تموم شد. 00:34:39.160 --> 00:34:40.400 ‫عالیه. 00:34:41.960 --> 00:34:44.040 ‫باید فوراً ‫اون رو برای ناشر بفرستی. 00:34:49.240 --> 00:34:50.640 ‫آماده‌ست، جین. 00:35:16.480 --> 00:35:19.000 ‫حالا... منتظر می‌مونیم. 00:35:26.600 --> 00:35:28.200 ‫دنبالم بیا. 00:35:32.160 --> 00:35:34.160 ‫این بالا. ‫بله. 00:35:37.880 --> 00:35:39.360 ‫همینه. 00:35:42.320 --> 00:35:44.600 ‫اون رو کنار چرخ بذارید. ممنون. 00:35:56.020 --> 00:35:57.220 ‫نه، اون رو با خودم می‌برم! 00:35:57.220 --> 00:35:58.820 ‫نوشته‌هامه، جناب! بذاریدش! 00:35:58.820 --> 00:36:00.300 ‫نمی‌تونید اون رو ببرید! 00:36:00.300 --> 00:36:01.540 ‫ببخشید، خانم. 00:36:05.300 --> 00:36:07.220 ‫ما اینو پشت سرمیذاریم، جین. 00:36:09.180 --> 00:36:10.660 ‫قول میدم. 00:36:17.220 --> 00:36:18.820 ‫فکرمی‌کنم یه جعبه‌ی دیگه هم هست. 00:36:18.820 --> 00:36:19.980 ‫خیلی‌خب. 00:36:42.860 --> 00:36:45.900 ‫آروم باش، عزیزم، آروم. 00:36:45.900 --> 00:36:49.100 ‫به چشم یه فصل جدید بهش نگاه کن، 00:36:49.100 --> 00:36:50.900 ‫انگار که جین اون رو نوشته. 00:36:52.500 --> 00:36:54.700 ‫داستان‌هاش همیشه خوب تموم میشن، نه؟ 00:36:56.100 --> 00:36:57.420 ‫حرکت کن. 00:36:59.860 --> 00:37:01.140 ‫خداحافظی کن، آنا. 00:37:02.620 --> 00:37:04.020 ‫دست تکون بده. 00:37:26.660 --> 00:37:29.940 ‫نمی‌فهمم چرا ایزابلا ‫اون دختر، داینا، رو نگه داشته. 00:37:29.940 --> 00:37:32.100 ‫اون واقعاً بدترین مستخدمیه که 00:37:32.100 --> 00:37:35.140 ‫تاحالا باهاش روبرو شدم. 00:37:35.140 --> 00:37:38.340 ‫دوباره زنگ بزن، آنا... این بار با زور بیشتر لطفاً. 00:37:39.860 --> 00:37:42.340 ‫طولانی‌تر، طولانی‌تر، طولانی‌تر. 00:37:47.540 --> 00:37:49.460 ‫آه! 00:37:49.460 --> 00:37:52.340 ‫عزیزم، حالا حتی خودت دیگه باید در رو باز کنی! 00:37:52.340 --> 00:37:53.940 ‫اون دختر جهنمی کجاست؟ 00:37:53.940 --> 00:37:56.460 ‫آنا! چه سوپرایزی! 00:37:56.460 --> 00:37:57.980 ‫امیدوارم سوپرایز خوشایندی باشه؟ 00:37:57.980 --> 00:37:59.820 ‫اه، بسیار خوشایند! 00:38:01.460 --> 00:38:03.620 ‫خب باید همینجا وایسم، و منتظر بمونم ‫که بهم خوش‌آمد بگی 00:38:03.620 --> 00:38:04.940 ‫کاساندرا؟ 00:38:04.940 --> 00:38:08.820 ‫من رو ببخش، مری. ‫خیلی وقت بود که آنا رو ندیده بودم. 00:38:08.820 --> 00:38:11.460 ‫کاملاً غافلگیر شدم. 00:38:11.460 --> 00:38:13.460 ‫بله، فکرمی‌کنم می‌تونم سپاسگزار باشیم 00:38:13.460 --> 00:38:15.940 ‫که آخرین ماجرای عاشقانه‌اش به جایی نرسید 00:38:15.940 --> 00:38:19.500 ‫و دوباره می‌تونیم از حضورش خوشحال باشیم. 00:38:22.460 --> 00:38:26.180 ‫اه، ایزابلا هم همین اندازه از دیدنت خوشحال میشه. 00:38:26.180 --> 00:38:29.220 ‫و منم همینطور. ‫امیدوارم به خوبی ازت مراقبت کرده باشه، عمه کَس؟ 00:38:29.220 --> 00:38:32.020 ‫کاملاً مراقب بوده. 00:38:32.020 --> 00:38:34.780 ‫آنا، من از اتاق بالا شروع می‌کنم. 00:38:34.780 --> 00:38:37.180 ‫می‌تونم اتاق نشیمن رو به تو بسپرم؟ 00:38:37.180 --> 00:38:38.980 ‫بله، مامان. 00:38:38.980 --> 00:38:40.460 ‫بهم گفتن که... 00:38:40.460 --> 00:38:41.740 ‫برای کار اینجاییم. 00:38:52.660 --> 00:38:54.260 ‫نامه‌ها، نامه‌ها... 00:39:04.280 --> 00:39:06.280 ‫اه، آنا. 00:39:06.280 --> 00:39:08.560 ‫امروز پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشتی. 00:39:08.560 --> 00:39:09.720 ‫کشیش جدید و همسرش 00:39:09.720 --> 00:39:11.480 ‫بسیار تحت‌تأثیر زحماتت قرار می‌گیرن. 00:39:11.480 --> 00:39:14.480 ‫منظورت زحمات خودته. ‫ایزابلا میگه که تو یه معجزه‌ای. 00:39:14.480 --> 00:39:17.040 ‫به جز وقتی که در آستانه‌ی مرگ بود. 00:39:17.040 --> 00:39:19.920 ‫و امروز پای تو چطوره، عزیزم؟ 00:39:19.920 --> 00:39:23.000 ‫به نظرمی‌رسه خیلی اذیتت می‌کنه. 00:39:23.000 --> 00:39:24.120 ‫ام، عجیبه. 00:39:24.120 --> 00:39:27.000 ‫خب، همیشه خوش‌شانس بودم، 00:39:27.000 --> 00:39:28.480 ‫برخلاف خانم بانبری. 00:39:28.480 --> 00:39:32.120 ‫مخصوصاً امروز صبح که ‫با انتظار خوشایندی 00:39:32.120 --> 00:39:33.640 ‫از یک روز پرزحمت بیدار شدم. 00:39:39.680 --> 00:39:42.840 ‫باید یه خوانش دیگه رو تحمل کنیم، ایزابلا؟ 00:39:45.160 --> 00:39:47.080 ‫خودت چی رو ترجیح میدی، عمه مری؟ 00:39:47.080 --> 00:39:48.720 ‫خب، شاید بتونیم صحبت کنیم. 00:39:48.720 --> 00:39:51.480 ‫خیلی پیش نمیاد که همه کنار هم باشیم. 00:39:51.480 --> 00:39:55.480 ‫وقتی کاساندرا به چاوتون برگرده، ‫شاید دیگه هیچ‌وقت پیش نیاد. 00:39:55.480 --> 00:39:59.520 ‫خیلی‌خب. درمورد چه موضوعی ‫می‌خوای صحبت کنیم؟ 00:40:13.120 --> 00:40:15.480 ‫قلاب‌دوزی کاساندرا واقعاً چشم‌گیره، 00:40:15.480 --> 00:40:16.720 ‫اینطور نیست؟ 00:40:16.720 --> 00:40:18.280 ‫آره، تو خیلی باهوشی، عمه کَس. 00:40:18.280 --> 00:40:19.880 ‫بله. ‫همه‌ی آستن‌ها باهوشن. 00:40:19.880 --> 00:40:22.920 ‫همسرم هوش توانمندی داشت. 00:40:22.920 --> 00:40:25.480 ‫پسرم، جیمز ادرواد، ‫این ویژگی رو ازش به ارث برده. 00:40:25.480 --> 00:40:27.680 ‫بله، و جین رو فراموش نکنیم. 00:40:27.680 --> 00:40:32.480 ‫هوش و هوشمندی دربرابر نبوغ چه ارزشی داره؟ 00:40:32.480 --> 00:40:35.160 ‫ما همیشه در سایه‌ی کسایی هستیم که ‫بیشتر از همه درخشیدن. 00:40:38.680 --> 00:40:43.680 ‫پدرم همیشه می‌گفت که نبوغ ‫با سخت‌گیری و سخت‌پسندی همراهه. 00:40:43.680 --> 00:40:46.480 ‫درباره‌ی جین شما هم اینطوری بود؟ 00:40:46.480 --> 00:40:49.400 ‫جین کمال‌گرا بود. 00:40:50.480 --> 00:40:55.880 ‫خیلی از خودش و کارش توقع داشت. 00:40:55.880 --> 00:40:58.880 ‫- اما دربرابر دیگران، اون... ‫- همیشه مهربون نبود. 00:41:05.640 --> 00:41:07.840 ‫حداقل با من نه. 00:41:07.840 --> 00:41:09.920 ‫خب، اما برای من بهترین عمه‌ی دنیا بود. 00:41:11.480 --> 00:41:14.120 ‫برای دیدار با عمه جین لحظه‌شماری می‌کردم. 00:41:14.120 --> 00:41:15.680 ‫داستان‌هام رو بهش نشون می‌دادم، 00:41:15.680 --> 00:41:17.880 ‫و با جدیت همه‌شون رو می‌خوند، 00:41:17.880 --> 00:41:19.960 ‫انگار که یه نویسنده‌ی واقعی بودم. 00:41:19.960 --> 00:41:21.960 ‫کاملاً برخلاف یک آدم سخت‌گیر بود. 00:41:23.480 --> 00:41:25.200 ‫درسته، عمه کَس؟ 00:41:26.480 --> 00:41:28.240 ‫البته که همینطور بود. 00:41:32.600 --> 00:41:34.800 ‫اگه درست یادم باشه، ‫تا سال‌ها بعد از رفتنتون 00:41:34.800 --> 00:41:36.520 ‫از استیونتون چندان سرزنده نبود. 00:41:44.840 --> 00:41:47.200 ‫«به باث رسیدیم، الایزا. 00:41:48.680 --> 00:41:52.040 ‫شور و شوق فراوان مری آستن ‫برای پا گذاشتن در اون خونه، 00:41:52.040 --> 00:41:53.680 ‫ما رو از اونجا بیرون کرد، 00:41:53.680 --> 00:41:56.480 ‫و تمام دارایی‌های دنیوی‌مون رو ازمون گرفت 00:41:56.480 --> 00:41:58.520 ‫و منظره‌ای تماشایی رقم زد.» 00:42:23.720 --> 00:42:25.080 ‫اوه...! 00:42:30.920 --> 00:42:35.720 ‫خب، فکرمی‌کنم این اتاق‌ها ‫کاملاً برامون مناسبن. 00:42:36.760 --> 00:42:38.720 ‫بله، همسرم. 00:42:38.720 --> 00:42:40.120 ‫فکرمی‌کنم همین‌طوره. 00:42:45.680 --> 00:42:48.480 ‫«مایه‌ی دلگرمیه که ترک خونه‌مون 00:42:48.480 --> 00:42:52.280 ‫برای کَسی عزیزمون ‫ناراحتی خاصی به همراه نداشته 00:42:53.800 --> 00:42:56.520 ‫مکان، دیگه برای کَسی اهمیتی نداره. 00:42:57.320 --> 00:42:59.300 ‫نه اونطوری که برای من داره.» 00:43:00.000 --> 00:43:01.960 ‫جین، عزیزم، خواهش می‌کنم. 00:43:03.920 --> 00:43:06.360 ‫نمی‌تونی کل روز اینطوری دراز بکشی. 00:43:08.080 --> 00:43:09.840 ‫باید سعی کنی تحملش کنی. 00:43:16.800 --> 00:43:19.760 ‫«اراده‌ی کَسی برای این که از لذت‌های 00:43:19.760 --> 00:43:23.680 ‫پایتخت بهره ببرم، ستودنیه، 00:43:23.680 --> 00:43:27.080 ‫و سنگ معروف باث ‫درخشش خودش رو داره. 00:43:28.680 --> 00:43:31.040 ‫اما می‌ترسم که نتونم ‫هم‌نشین خوبی باشم 00:43:32.600 --> 00:43:35.800 ‫کَسی میگه که باید بهش زمان بدم 00:43:35.800 --> 00:43:37.800 ‫و این کار رو می‌کنم، 00:43:37.800 --> 00:43:41.520 ‫البته به خاطر اینکه چاره‌ای جز این ندارم.» 00:43:42.840 --> 00:43:44.640 ‫باید یادت باشه، مری عزیزم، 00:43:44.640 --> 00:43:48.560 ‫همه‌ی ما بعد از ترک استیونتون ‫خیلی رنج کشیدیم، 00:43:48.560 --> 00:43:49.840 ‫نه فقط جین. 00:43:51.280 --> 00:43:54.480 ‫به همین دلیله که... 00:43:55.880 --> 00:43:58.880 ‫ایزابلا باید جایی رو پیدا کنه ‫که اون رو خونه خطاب کنه. 00:44:08.760 --> 00:44:10.180 ‫«آقای کرازبی از لندن» 00:44:10.180 --> 00:44:12.540 ‫که از بهترین مردای دنیاست، با اینکه ‫اصلاً اون رو ندیدیم... 00:44:12.540 --> 00:44:15.100 ‫وعده می‌دهد که رمان شما «سوزان» را 00:44:15.100 --> 00:44:16.580 ‫به مبلغ قابل توجه 10پوند 00:44:16.580 --> 00:44:19.260 ‫بی‌درنگ منتشر کند.» ‫- ده پوند!؟ 00:44:19.260 --> 00:44:20.580 ‫قراره چاپ شم! 00:44:20.580 --> 00:44:22.900 ‫قراره کتابت چاپ بشه! 00:44:22.900 --> 00:44:25.580 ‫و ما پرافتخارترین آستن‌هایی هستیم ‫که تاحالا زیستن! 00:44:25.580 --> 00:44:27.780 ‫باید بلافاصله نوشتن رمان جدید رو شروع کنم. 00:44:27.780 --> 00:44:30.140 ‫مصمم هستم! حتماً انجامش میدم! 00:44:31.420 --> 00:44:33.140 ‫قراره کتابم چاپ بشه! 00:44:34.500 --> 00:44:36.820 ‫باید خداوند رو شکر کنیم! 00:44:36.820 --> 00:44:38.580 ‫اه، خدای من! 00:44:38.580 --> 00:44:39.900 ‫-اه! ‫- بابا؟ 00:44:40.140 --> 00:44:42.940 ‫باید به خوبی ازش مراقبت کنی. 00:44:42.940 --> 00:44:44.980 ‫- همم! ‫- جورج! 00:44:44.980 --> 00:44:46.580 ‫باشه، بابا، حتماً. 00:44:46.580 --> 00:44:48.420 ‫- همم! ‫- جورج! 00:45:13.020 --> 00:45:15.500 ‫میشه چندتا عدد هم این پایین بنویسین، لطفاً؟ 00:45:15.500 --> 00:45:16.660 ‫بله، خانم. 00:45:18.460 --> 00:45:20.180 ‫عالیه. 00:45:20.180 --> 00:45:21.780 ‫بت، عزیزم. 00:45:21.780 --> 00:45:24.060 ‫خانم آستن! 00:45:24.060 --> 00:45:26.180 ‫خیلی خوشحالم که سرما‌خوردگیت خوب شده. 00:45:26.180 --> 00:45:28.340 ‫بچه‌ها، ما یه مهمون داریم. 00:45:28.340 --> 00:45:29.980 ‫باید یادمون باشه مودب باشیم. 00:45:29.980 --> 00:45:33.180 ‫وقتی کسی لطف می‌کنه و ‫بهمون سر می‌زنه، چی میگیم؟ 00:45:33.180 --> 00:45:35.540 ‫روزتون بخیر! 00:45:35.540 --> 00:45:36.740 ‫و همچنین روز شما. 00:45:38.020 --> 00:45:39.660 ‫ادامه بدین. 00:45:39.660 --> 00:45:42.180 ‫پس، وقتت رو اینجا می‌گذرونی؟ 00:45:42.180 --> 00:45:43.460 ‫آره. 00:45:43.460 --> 00:45:44.860 ‫به ندرت دیگه خونه‌م. 00:45:44.860 --> 00:45:46.900 ‫اینجا خیلی سرم شلوغه. 00:45:46.900 --> 00:45:49.420 ‫بچه‌ها از پنج صبح میان. 00:45:49.420 --> 00:45:51.980 ‫مادرهاشون توی کارخونه کار می‌کنن ‫و ساعت کاریشون خیلی طولانیه. 00:45:51.980 --> 00:45:54.620 ‫زمانی که میرن، دیگه انرژی هیچکاری ندارم 00:45:54.620 --> 00:45:57.180 ‫جز اینکه خودمو بکشونم توی اتاق و بخوابم. 00:45:57.180 --> 00:45:59.180 ‫پس بیشتر وقتا همین‌جا می‌خوابی؟ 00:45:59.180 --> 00:46:00.500 ‫بله. 00:46:00.500 --> 00:46:01.860 ‫اه، هیس. 00:46:03.700 --> 00:46:05.660 ‫بت، همون‌طور که می‌دونی، 00:46:05.660 --> 00:46:07.740 ‫تاریخ رفتن ایزابلا از خونه‌ی کشیش 00:46:07.740 --> 00:46:09.180 ‫تقریباً نزدیکه. 00:46:09.180 --> 00:46:12.660 ‫پس دوباره اومدم تا برای آینده‌ش 00:46:12.660 --> 00:46:14.500 ‫ازت کمک بخوام. 00:46:14.500 --> 00:46:16.700 ‫ایزابلا ازت خواسته که بیای؟ 00:46:16.700 --> 00:46:18.900 ‫نه، نه، اون نخواسته. 00:46:18.900 --> 00:46:22.180 ‫اما نمی‌تونم بیکار بشینم و ببینم که 00:46:22.180 --> 00:46:25.060 ‫از بی‌ثبات موقعیت کنونی‌ش رنج می‌بره. 00:46:25.060 --> 00:46:26.980 ‫نمی‌خوام بی‌ادب به نظربیام، کاساندرا، 00:46:26.980 --> 00:46:29.780 ‫اما چرا باید برات مهم باشه؟ 00:46:31.300 --> 00:46:35.180 ‫چون از زمانی که اینجا بودم، 00:46:35.180 --> 00:46:38.660 ‫خیلی بهش علاقمند شدم. 00:46:38.660 --> 00:46:42.020 ‫و نگران اثرات این تغییرات هستم 00:46:42.020 --> 00:46:47.180 ‫چون مثل رنجیه که خواهرم، وقتی مجبور شدیم ‫خونه‌ی عزیزمون رو ترک کنیم، تحمل کرد. 00:46:49.420 --> 00:46:51.900 ‫و به پدرت که درحال مرگ بود قول دادم که مطمئن بشم 00:46:51.900 --> 00:46:54.980 ‫یا با تو یا با مری جین زندگی کنه. 00:46:54.980 --> 00:46:57.180 ‫پدرم. 00:46:57.180 --> 00:46:58.620 ‫حتی از توی گور. 00:47:00.180 --> 00:47:02.340 ‫ایزابلای بیچاره، من... 00:47:02.340 --> 00:47:04.660 ‫نگرانم که هیچ‌وقت نتونه ‫مثل من 00:47:04.660 --> 00:47:06.300 ‫برای آینده‌ش تصمیم بگیره. 00:47:09.780 --> 00:47:13.180 ‫بت، می‌دونم که آینده‌ت مشخصه، 00:47:13.180 --> 00:47:15.540 ‫و بابتش خوشحالم. 00:47:16.740 --> 00:47:21.740 ‫اما امیدوارم که اگه شما و آقای لیدردیل 00:47:21.740 --> 00:47:23.020 ‫تصمیم به ازدواج بگیرید، 00:47:23.020 --> 00:47:25.780 ‫شاید انقدر سخاوتمند باشه که ‫بذاره با شما زندگی کنه. 00:47:25.780 --> 00:47:27.460 ‫ازدواج؟ 00:47:27.460 --> 00:47:30.180 ‫من و آقای لیدردیل؟ 00:47:30.180 --> 00:47:31.340 ‫آره. 00:47:32.780 --> 00:47:35.660 ‫همچین خیال احمقانه‌ای از کجا به ذهنت رسید؟ 00:47:35.660 --> 00:47:37.580 ‫من... شما رو باهم دیدم. 00:47:37.580 --> 00:47:41.060 ‫و برای خودت یه داستان ساختی؟ 00:47:42.860 --> 00:47:46.700 ‫اه، کاساندرا، خواهر اشتباهی رو انتخاب کردی. 00:47:53.820 --> 00:47:56.500 ‫ما قبلاً احساساتی نسبت بهم داشتیم. 00:47:56.500 --> 00:47:58.180 ‫من اون رو رد کردم. 00:47:58.180 --> 00:48:00.180 ‫دیگه از من درخواست نمی‌کنه. 00:48:00.180 --> 00:48:02.180 ‫فکرنمی‌کنم الکی بوده باشه. 00:48:02.180 --> 00:48:03.940 ‫باور دارم که عشق بوده. 00:48:03.940 --> 00:48:05.500 ‫حرف احمقانه نزن. 00:48:08.100 --> 00:48:10.700 ‫وقتی مادرم بهم اطلاع داد که ‫اینجا ساکن هستین، 00:48:10.700 --> 00:48:13.540 ‫احساس کردم که نیاز دارم ‫دوباره شما رو ببینم. 00:48:13.540 --> 00:48:16.180 ‫«بدن بی‌جان او 00:48:16.180 --> 00:48:18.180 ‫بر روی پیاده‌رو افتاد.» 00:48:18.180 --> 00:48:20.180 ‫اون رو کشتی؟ 00:48:20.700 --> 00:48:22.480 ‫برو. ‫برو بلافاصله آقای لیدردیل رو بیار! 00:48:22.480 --> 00:48:23.680 ‫برو، ایزابلا! 00:48:23.680 --> 00:48:25.360 ‫آقای لیدردیل!