‫آلتیماتیا هیچ‌وقت فرد مبارزه‌طلبی نبوده.
‫تو ذهنش، اطمینان کامل داشت که قدرتش ‫می‌تونه هر حمله‌ی فیزیکی‌ای رو خنثی و دفع کنه.
‫هرچند، اون اعتماد‌به‌نفس متلاشی شد.
‫راگنا تیکه‌تیکه‌ش کرد.
‫اگه می‌خوای از شر دشمنات خلاص شی، ‫الان تنها فرصتته.
‫چطوری تکون می‌خوره؟
‫تو ساختار جادوی زمانم مشکلی هست؟
‫یا اشتباه ازش استفاده می‌کنم؟
‫آلتیماتیاساما!
‫دوباره ازش استفاده کنم؟
‫ولی نمی‌فهمم مشکلش چیه.
‫بازم تأثیری نداره... ‫آلتیماتیاساما!
‫ای زمان...
‫متوقف شو!
‫اوهو.
‫انگار هنوز یه‌ذره دل و جرئت داری.
‫در این‌صورت، بذار هرچی ازش مونده رو نابود کنم.
‫چی؟ غیرممکنه...
‫چرا باید... همچین کاری کنی؟
‫اینجا...
‫اینجا چه‌خبر شده؟!
‫عذاب
‫خشم
‫غم
‫اضطراب
‫نومیدی
‫مرگ
‫این نابودیه.
‫دروغ‌هایی که پشت اون ‫نقابِ محبت دروغینت بوده رو فاش کردم.
‫تماشا کن!
‫و گوش بده!
‫کمک...
‫فریادِ اونایی که بچه‌هاشونو از دست دادن!
‫ناله‌ی کسایی که دیگه والدین‌شونو نمی‌بینن!
‫همش اینجاست. تمام چیزایی که ‫ می‌خواستی روش سرپوش بذاری رو ببین.
‫تا الان، حدود ده‌ها هزار آدم ‫ به‌خاطر انفجارها مردن.
‫ولی با گذشت زمان، ‫ این تعداد همینطور بیشتر می‌شه.
‫حالا چیکار می‌کنی، ای پادشاه اژدهای مهربون؟
‫کمکم کنین!
‫اگه می‌خوای این مردم بی‌چاره رو نجات بدی،
‫ازش استفاده کن! استفاده کن!
‫فقط یه راه برای نجاتشون هست!
‫ای زمان، به عقب
‫هرچیزی جز اون، آلتیماتیاساما!
‫به هیچ‌وجه نباید زمانو برگردونید!
‫لطفاً تحملش کنید!
‫نچ!
‫کیمرا، عقب‌نشینی می‌کنیم.
‫اطاعت.
‫پس باید چیکار کنم؟
‫آدمای زیادی دارن عذاب می‌کشن و می‌میرن.
‫هیچ کاری ازم برنمیاد؟
‫ویرانی سرنوشت‌شونه.
‫این خواسته‌ی خداونده.
‫برای دنیای جدید ضروریه.
‫ولی فقط می‌خوام از عذاب‌شون جلوگیری کنم.
‫حداقل بهش امیدوار بودم...
‫بچه‌م زیر آوار گیر کرده!
‫پاهام! پاهام! ‫یه‌نفر!
‫کمکم کنین!
‫عااا، درد داره!
‫نمی‌خوام بمیرم!
‫خسته نباشید، ارباب!
‫همونطور که گفتید، یه درب آماده کردم.
‫واقعاً ترکوندید، ورونیکاساما!
‫وقتی بحث نابودگری باشه، ‫هیچ‌کس به گرد پاتون هم نمی‌رسه.
‫این سطح از بی‌رحمی باعث شد تصادفاً خودمو
‫برج ساعت بزرگِ خیابون مرو، تو محله قدیمی.
‫می‌دونم اینم گفتم که اونجا بمب بذاری.
‫و روی دیوار قلعه هم ‫ به‌قدر کافی مواد منفجره نبود. چرا؟
‫ای وای، شرمنده‌تون شدم!
‫اونجا یه‌عالمه مغازه هست ‫که زیاد ازشون خرید
‫نسبت به شرایط، ارزش زندگی تغییر می‌کنه.
‫تو اون لحظه، زندگی شهروندای لیز
‫بالاترین ارزش ممکن رو داشت.
‫اگه شدت خرابی، بزرگتر و کشنده‌تر بود،
‫ممکن بود آلتیماتیا زمان رو برگردونه.
‫همش هدر رفت!
‫کاری نکن برگ برنده‌هامو بیخودی رو کنم.
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫یادت بمونه.
‫عاجزانه پوزش می‌خوام.
‫متأسفم، کریمزنساما.
‫من اون بمب‌ها رو کار گذاشتم.
‫ولی دستور خنثی‌سازی‌شونو صادر کردم.
‫می‌خواستم واکنش شما رو ببینم.
‫تغییر ناگهانی نقشه، ‫و به جون خریدن ریسک زیادش،
‫و نجات آدمای زیادی در صورت موفقیت...
‫فکر کردم این اخلاق بهتون نمیاد.
‫برام سؤال بود که دیدن اون انسان، ‫ شما رو به‌نحوی دل‌نازک کرده یا نه.
‫گولم. همینجا بمون.
‫از شر اون بدن خلاص شو.
‫تو شکل عادی‌ت اقدامات ‫ بعدیِ خاندان رو زیرنظر بگیر.
‫نمی‌شه! موندن تو همچین جایی، ‫ اونم با شکل عادیم، مأموریت نیست،
‫رسماً شبیه مجازات می‌مونه!
‫نمی‌خوام!
‫ابزاری که رو حرف اربابش حرف می‌زنه نمی‌خوام.
‫برو تا سرحد مرگ عذاب بکش.
‫دستمو خوند.
‫من ضعیف، و بی‌مصرفم.
‫هیچ‌کاری نکردم.
‫نتونستم کاری کنم.
‫بلوغ؟
‫درسته.
‫زمانیه که فرد هنوز عضو رسمیِ خاندان نشده.
‫دوره‌ای که فرد هنوز درحال سازگاری ‫ با خونِ بنیانگذارمونه.
‫به‌طور خلاصه، درحال رشدن.
‫خاندان بال اونو به‌عنوان ‫جایگاه سیزدهم خطاب می‌کنه.
‫سرعت گذروندن این دوره‌ی بلوغ،
‫شاخص خوبی برای بررسی پتانسیل فرد ‫به‌عنوان یکی از اعضای خاندانه.
‫برای اولتوزورا، یک سال طول کشید.
‫دیزس تروور، یک ماه طول کشید.
‫کامویی، تنها دو روز طول کشید.
‫و تو، نبیلیم...
‫تو اصلاً دوره‌ی بلوغی نداشتی.
‫استعداد محضت به‌عنوان یکی از اعضای خاندان، ‫حتی از ولتکامویی هم بیشتره.
‫شکی ندارم که یه‌روز ستون اصلیِ خاندان
‫و حامی اصلی بنیانگذارمون خواهی شد.
‫باید از این موضوع آگاه باشی ‫و بهش افتخار کنی.
‫بدونم و بهش افتخار کنم که ‫ستون اصلیِ خاندان می‌شم؟
‫امکان نداره که باورم بشه.
‫استعدادم از کاموییسان بیشتره؟
‫اگه اون اینجا بود، ‫نمی‌ذاشت هیچ‌کدوم از این اتفاقا بیفته.
‫الان مجبورم قوی‌تر بشم، ‫وگرنه بدرد نمی‌خورم!
‫نمی‌ذارم فرار کنی!
‫خودم پیدات می‌کنم!
‫می‌خواد یه‌ذره از اون پتانسیل رو نشونم بده؟
‫حس کرده که تو یه بُعد دیگه‌م ‫و داره دنبالم می‌گرده.
‫البته، جادوی حفاظ یه نسخه‌ی ضعیف‌تر ‫از جادوی فضاییه.
‫اینکه فهمیده تو یه بُعد دیگه‌م، تعجبی نداره.
‫ولی نمی‌تونه پیدام کنه.
‫نقشه‌هام نقش‌برآب شد، ‫ولی اطلاعاتی که گرفتیم از انتظارم بهتر بود.
‫بهتره برای چند سال آینده ‫ آماده‌سازی انجام بدم.
‫دیگه توی این کشور کاری برای انجام نمونده.
‫برمی‌گردیم به پایگاه.
‫فرار کرد.
‫چون زخم بدی بهش زدیم، ‫فکر نکنم بتونه زیادی دور شه.
‫ولی تا طلوع آفتاب خیلی مونده.
‫همم...
‫کاریش نمی‌شه کرد. بریم دنبالش!
‫و ـ وایسا، لئو.
‫ممکنه یه دسته ازشون باشه.
‫شاید کمین کرده باشن.
‫آره، گمونم این احتمال هم هست.
‫ولی تو این شرایط بخصوص،
‫فکر کنم بهتره ریسک کنیم.
‫درست مثل انسان، اژدهایان هم ‫ توانایی‌های منحصربه‌فردی دارن.
‫مثلاً اون اژدهای رده میانی، ‫یه‌ذره از بقیه باهوش‌تر بود
‫اگه چیزی مثل اون زیاد زندگی کنه ‫ و بزرگ بشه، خیلی دردسرسازه.
‫یـ ـ یعنی می‌تونه یه اژدهای برتر بشه؟
‫همم، منم خیلی مطمئن نیستم.
‫در هر صورت، بی‌دقتیه که ‫فکر کنیم ما تنها کسایی هستیم
‫که برای آینده، آماده و قوی‌تر می‌شن، درست نمی‌گم؟
‫شخصاً فکر می‌کنم روبرو شدن ‫ با یه اژدهای برتر جالب باشه،
‫ولی اینکه بذارم خرابکاری کنه، ‫فقط چون فکر می‌کنم جنگیدن باهاش جالبه...
‫احتمالاً دلیل خوبی نباشه.
‫پس بیا تا وقتی فرصتشو داریم، ‫ شکارشون کنیم!
‫نباید... از اینجا برم.
‫هنوز نباید برم.
‫آلتیماتیا رو شکار نکردم.
‫از اینجا نمی‌رم.
‫باید برگردم!
‫قدرتت از تصوراتم بیشتر بود.
‫خیلی راضی ام!
‫قیافه رقت‌انگیزی که ‫اون زنیکه به خودش گرفته بود...
‫فقط تصورش به خنده‌م میندازه.
‫جدی می‌گم، کارت عالی بود.
‫حالا یه‌کم استراحت کن. ‫وگرنه دووم نمیاری.
‫اون هنوز زنده‌ست!
‫راضی بودنِ تو بدردم نمی‌خوره!
‫همچین قیافه زشتی به خودت نگیر!
‫نمی‌ذارم یه ثانیه هم ‫ لذت زنده‌موندن رو ببره!
‫تصمیممو گرفتم!
‫برمی‌گردم!
‫هنرهای رزمی نقره‌فام!
‫کـ ـ کیمرا!
‫نمی‌ذارم هیچ‌کس به این اتاق ‫آسیب بزنه، نه حتی تو!
‫دیگه فکر احمقانه‌ای نکن!
‫مثل یه پسر خوب کپه مرگتو بذار!
‫نچ!
‫یه ترک کوچیک توی اتاق ایجاد شد.
‫هنرهای نقره‌فام با بُعدهای دیگه کنار نمیاد.
‫باید سریع ببرمش بیرون...
‫ها؟
‫چــی؟
‫پیدام کرد!
‫با همون یدونه ترک!
‫اونجا رو نابود می‌کنم و می‌کِشمت بیرون!
‫گولم!
‫بکششون!
‫سنسه!
‫نمی‌تونم جلوشو بگیرم!
‫عمراً بذارم قسر در بری!
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم فرار کنی!
‫حتماً شوخیتون گرفته.
‫مطمئن می‌شم تک‌تک‌تون...
‫بمیرین! ‫شکار بشین!
‫اینجا چه‌خبره؟
‫نقشه‌هامو خراب می‌کنی؟
‫کـلـــه‌پـــوک!
‫شب داره می‌رسه.
‫با این‌حال،
‫تا وقتی کنار بقیه باشم، ‫دلم می‌خواد به زندگی ادامه بدم.
‫خوابی بی‌معنیه.
‫چیزی که خیلی وقت پیش اتفاق افتاده.
‫نبرد مقابل دورنیا نُه روز پیش اتفاق افتاد.
‫ما پنج روز پیش به اینجا پناه آوردیم.
‫فکر می‌کردم امشب حمله می‌کنن؛
‫اما خونخواهی اژدهایانِ این منطقه یهو از بین رفت.
‫چی سر اژدهایان برتر اومد؟
‫اعلی‌حضرت!
‫ها؟
‫باهات حرف دارم!
‫لطفاً بیا این پایین!
‫باز داری از از اون چیزا می‌خوری؟
‫اونا آدم می‌خورن.
‫اشکالش چیه درعوضش اونا رو بخورم؟
‫به‌هرصورت رفتاری ناشایسته‌ست، پرنسس.
‫چی از جونم می‌خوای، سرگرد؟
‫اگه کار خاصی نیست، می‌تونی بری.
‫اگه برای این چیزا همه رو ‫ بفرسین برن، دیگه سپاهی نداریم.
‫حلقه تلپورتی که در زیر زمین آماده کردیم ‫ یکی رو به خودش کشیده.
‫یه اژدها؟
‫تکون نخور.
‫اینطور فکر نمی‌کنم.
‫ولی می‌خوام با چشم خودتون ببینین، سرورم.
‫اوه؟
‫از اتاق خلأ تبعید شدیم
‫و از یه خروجی که انتظارشو نداشتیم بیرون اومدیم.
‫درست همون موقعی که ‫ می‌خواستم از کشور بزنم بیرون،
‫به دژ بنده خوش اومدید.
‫نیازی که به معرفی نیست؟
‫چون خیلی معروفم!
‫توضیح؟ من که گزارشمو دادم.
‫حلقه جادویی رو کشیدیم، بعدش ‫این یارو و اون‌یکی یارو ظاهر شدن.
‫چطوری‌شو نمی‌دونم.
‫حلقه آسیبی ندیده، ‫پس روی نقشه تأثیری نداره.
‫فقط یه‌کار کرد اعصابم خط‌خطی شه.
‫آخی، طفلکی!
‫واسه چی نیشت بازه؟
‫همم؟ گفتی یکی دیگه هم بود؟
‫اون الان کجاست؟
‫تو وضعیت وخیمیه، نمی‌تونه حرف بزنه.
‫درهرحال، با نمونه خون تأیید کردیم یه اژدها نیست.
‫گذاشتم معالجه روش انجام بشه،
‫درعوض، این موقرمز موافقت کرد ‫ به سؤالامون جواب بده.
‫همم.
‫خب فعلاً با همین مرد سروکله می‌زنم.
‫به‌عنوان حسن‌نیتم درنظرش بگیر، بخور.
‫نمی‌تونی بخوری؟
‫ا ـ ایتاداکیماس.
‫خوشمزه‌ست؟
‫هرچند، چشم‌های استاریا می‌تونن ‫هاله‌ی ساطع‌شده از همه‌چیز رو ببینن.
‫با وجود نبود دست، راحت می‌تونه ‫ اشیا رو کنترل و حرکت بده.
‫اولین چیزی که کنترل کرد، مجموعه‌ نقره‌جات بود.
‫برای همین توسط مردمش ‫ «پرنسس نقره» لقب گرفت.
‫در بین خورشیدپرست‌ها،
‫در شش‌سالگی، سه اژدهای رده‌پایین رو شکست داد.
‫در هفت‌سالگی، با مخفی‌کردن هویتش،‌ ‫در تورنمنت جنگی مبارزه کرد...
‫و برنده شد.
‫در نه‌ سالگی، از توطئه‌ ‫یک ژنرال ارتش در کودتا جلوگیری کرد.
‫بعد از رسیدن به ده‌سالگی، با استفاده از ‫استعداد ویژه‌ش، به ساخت تجهیزات نقره پرداخت.
‫نه‌چندان بعد به استاد صنعتگر تبدیل شد.
‫ارتش نقره، واحدی که با تجهیزاتِ ‫دست‌ساخت خودش تجهیز شده رو
‫فرماندهی می‌کنه.
‫و در آخر، حالا اثبات کرده که ‫ حتی قادر به کشتنِ دورنیا،
‫یه اژدهای برتره.
‫اما دلیلی که من از این زن بیزارم
‫به قدرت عظیمش برنمی‌گرده.
‫دیگه سؤال‌هامو ازت می‌پرسم.
‫با دقت جواب بده.
‫برای اینه که...
‫دروغ‌هات روی من تأثیری ندارن.
‫دروغ‌گفتن به این زن راحت نیست.
‫بگو کی هستی و چطور به اینجا اومدی.
‫ارتش نقره قصد فرار از کشور رو داره.
‫حلقه تلپورت برای همین امر استفاده می‌شه.
‫فکر خوبی‌ هم هست.
‫دارن توسط اولتوزورا و تارتکتورا تعقیب می‌شن.
‫شانسی جلوشون ندارن؛ تنها چاره‌شون فراره.
‫که یعنی...
‫هدفشون با من یکیه.
‫بهترین کار همکاری باهاشون، و فرار به یه محل امنه.
‫تنها راهمون اینه.
‫هر چیزی که به فرار ختم نشه، جواب نمی‌ده.
‫مشکل اصلی...
‫اون چشمان نورانیه که ‫به هاله حساسیت بالایی داره.
‫عموماً پذیرفته‌شده که هاله همون نقره‌فامه،
‫اما درواقع همه‌ موجودات از خودشون هاله‌ای دارن.
‫بدن انسان هم ازش مستثنی نیست.
‫به عبارت دیگه، اگه به‌قدر کافی ‫ حقیقت قاطی بازیگریم کنم.
‫فریب‌دادنش امکان‌پذیره.
‫چقدر رو اعصابه!
‫چطوری وضعم به اینجا کشید؟
‫این همش تقصیر اون کله‌پوکه!
‫به‌خاطر اون، ‫این اشراف‌زاده وبال گردنم شده...
‫درحالی که اون خواب هفت‌پادشاه می‌بینه.
‫این خیلی بی‌انصافیه، تف توش!
‫هوی.
‫یه سؤال ازت پرسیدم.
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫اینکه نمی‌تونی جواب بدی رو ‫ جواب حساب کنم؟
‫دو ثانیه‌ی باارزش رو ‫برای فکرای بیهوده هدر دادم.
‫ولی این تئوری‌مو تأیید کرد.
‫دلخوریمو حس نکرده.
‫حدس می‌زدم؛ اگه با هاله‌م دروغ بگم، ‫می‌تونم گولش بزنم.
‫در این‌صورت...
‫مطمئن نبودم که...
‫باید چشمام رو نشون بدم یا نه.
‫چشماش!
‫یه اژدها؟!