«آنچه گذشت»
‫این یارو رو ندیدین؟ ‫اسمش نیگانه.
‫- پس هرشل رو گرفتن. ‫- اسمش «کروئت»ـه.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم قراره ‫از اینجا خوشت بیاد.
‫آهای، وقتی این قضایا تموم شد،
‫میشه به‌جای من حواست به جینی باشه؟
‫دخترـه رو می‌بریم هیلتاپ.
‫منهتن یکی از مراکز اصلی شیوع بود.
‫ارتش تمام تونل‌ها و پل‌ها رو نابود کرد،
‫به امید جلوگیری از شیوع.
‫هر روز صبح سر یه وقت مشخص
‫یه دود اینطوری دیده می‌شه.
‫فکر می‌کنی واسه صبحونه و شامـه؟
‫کیف‌ام رو بُرد، ‫تمام وسایل‌مون رو دزدید.
‫بیخیال خوشگل خانم. ‫نذار کار به‌جاهای باریک بکشه.
‫کیف رو بده بریم رد کارمون.
‫ولی خودمو‌نیم ها، با تـو ‫چقدر خوش می‌گذره.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫مراقب باش نیفتی پایین با ‫آسفالت زمین یکی شی مگی جون.
‫بـرگام.
‫چه خفن خدایی.
‫چه غلطی می‌کنه؟
‫خانم‌ها مقدم‌ترـن.
‫اول تـو.
‫یا خـدا.
بذار کمکت کنم.
‫خودم می‌تونم.
«مردگان متحرک: شــهــر مــردگــان» [ فصل اول، قسمت دوم ]
‫- ممنون. ‫- بفرما.
‫صبح‌بخیر نینا.
‫عزیزان، ایشون جینیِ‌ـیه. ‫جینی خالی، فامیلی نداره.
‫از «اوشن‌ساید» به اینجا اومده
‫و دانش آموز جدید کلاس‌مونه.
‫واقعاً مفتخرـیم که جینی ‫به جمع‌مون اضافه شده،
‫و می‌خوام یه استقبال خیلی گرم ‫ازش داشته باشیم.
‫ممنون نینا.
‫می‌تونی بری بشینی، جینی.
‫خیلی‌خب...
‫خب، دیروز درمورد آذوقه پیـدا کردن ‫صحبت می‌کردیم؛
‫و امروز قراره یه امتحان کوچیک از همون مطالب ‫ازتون بگیرم.
‫خیلی‌خب، کی می‌تونه بگه کدوم یک از این ‫گیاه‌ها خوراکی‌ان؟
‫نـه!
‫اشکال نداره، ‫برش دار واسه خودت.
‫خوبه.
‫بـخدا می‌خواد چیزخورمون کنه.
‫ممنون.
‫وای. کبـوتر؟
‫به‌به، خوشمزه‌ست.
‫خب دیگه خاله‌بازی بسه. ‫جمع کن بریم.
‫می‌گم، ببخشید.
‫می‌تونی ما رو ببری اونجا؟ ‫اون ساختمونه؟
‫اونجا رو می‌بینی؟ ‫داره دود میاد ازش.
‫ درسته پـیر شدم و آخرهای ‫عمرمه ولی مطمئنم...
‫معنی حرف‌ش این بود که «اصلاً و ابداً»
‫ببین، نظر من رو بخوای ‫می‌تونیم برگردیم...
‫یا می‌تونیم به خانم کبوترپَرور اعتماد کنیم،
‫اما اگه برگردیم چیزی جز...
‫گله واکرها و مامورهایی سایه‌مون رو با ‫تیر می‌زنن در انتظارمون نیست.
‫بیا بریم.
‫[ جوئل آرمسترانگ ]
‫بســه!
‫پس که بهش اعتماد کنیم؟
‫زودباش.
‫ناسلامتی می‌ره بیرون آذوقه جمع کنه،
‫ولی هربار به‌جای آذوقه، برمی‌داره...
‫این بنده‌خداها رو میاره.
‫ناراحت نشی، ولی مشخصه ‫از ترس شاشیدی به خودت.
‫من ترسیدم؟
‫زار! مگه نشنیدی چی گفت؟
‫زبون خودمون هم دیگه متوجه نمی‌شه.
‫بعید می‌دونم این‌ها آدم‌های «کروئت» باشن.
‫واقعاً؟
‫آخه مگه نمی‌بینی...
‫ببخشید دوستان، ‫شماها ما رو نمی‎شناسین.
‫ما شما رو نمی‌شناسیم.
‫نمی‌گم که بیاید دوست باشیم و این‌ها،
‫اون بستگی به خودتون داره، ‫ولی بعید می‌دونم...
‫این خانم کبوترپَرور دیوونه ‫این همه راه ما رو تا اینجا آورده باشه
‫که به کشتن‌مون بده.
‫دوست باشیم؟
‫به قیافه‌مون می‌خوره دنبال ‫دوست و رفیق باشیم؟
‫ما صاحبِ این شهریم! ‫خیلی زیادتر از این حرفاـیم.
‫فکرکنم بهتره بپرسیم که ‫«دنبال چی هستین؟»
‫چون کاملاً مشخصه که
‫شما اسکلا اهل اینجا نیستین.
‫می‌خوایم بریم سمتِ شمال، ‫خونه‌مون توی کاناداست.
‫تو قایق بودیم که طوفان شد و ‫از اینجا سر در آوردیم.
‫اومدیم یکم خرت و پرت جمع کنیم
‫و برگردیم به راه‌مون ادامه بدیم.
‫دروغه!
‫استر بسه!
‫استر، دیدی که آخرین بار چی شد.
‫استر کافیه!
‫لـوتر.
‫یه نگاهی به این می‌اندازی؟
‫از این طرف.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫آره داداش.
‫کار دست خودتون ندید.
‫درکت می‌کنم.
‫واقعاً سخته بری یه جای جدید و ‫هیچکس رو نشناسی.
‫اما این‌ آدم‌ها...
‫ممکنه یه‌روزی خانواده ‫خـودت بدونی‌شون.
‫بیا یه‌چیزی بخور.
‫اگه چیزی نیاز داشتی، ‫حتماً بیا پیش خودم.
‫باشه؟
‫چاره‌ دیگه‌ای نداشتیم.
‫اگه یادت باشه، تفنگ داشتن!
‫تفنگ یا هر گُهی که بود حالا.
‫نکنه دلت می‌خواست بهشون حمله کنیم ‫و آخر مغزمون رو بپاشن زمین؟
‫شاید ما مغزشون رو می‌پاشوندیم رو زمین.
‫شاید!
‫اما مثلاً بعدش چی می شد؟
‫الان اینجا گیر نیوفتاده بودیم.
‫مطمئنم به خاطر دروغ‌های آبکی تو که «آره...
‫داریم می‌ریم کانادا و قایق‌مون ترکید» اینجاییم. ‫فهمیدن دروغ گفتی، مگی.
‫راستشو می‌گفتم یعنی؟
‫بلاخره واسه اینکه کارت راه بیفته ‫باید یه‌چیزایی رو به جون بخری.
‫روالش اینه.
‫حالا درسته که تو یه دستشویی کوفتیِ ‫زندامی‌مون کردن.
‫حالا یا به اشتباه، یا غلط ‫دلایل خودشون رو داشتن،
‫ولی همین باعث می‌شه که ‫به دردمون بخورن.
‫به درد چی‌مون بخورن؟
‫نیروی انسانی،
‫اطلاعات و اینا.
‫اطلاعات؟ مگه واسه همین ‫تو رو با خودم نیاوردم؟
‫فعلاً که درمورد «کروئت» ‫هیچی نگفتی.
‫دقیقاً همون اوایلِ که دنیا بفنا رفته بود ‫و بیماری شیوع کرد،
‫همون روزها کروئت اومد در خونه‌ام.
‫ظاهراً...
‫اینطور که پیدا بود حسابیِ ‫سرویسش کرده بودن.
‫یعنی به بدترین شکل ممکن سرویسش کرده بودن.
‫منم راهش دادم.
‫از خودکشی‌اش جلوگیری کردم.
‫یکم گذشت و ما شدیم داداش این بنده‌خدا
‫بهم می‌گفت «داداشی»
‫می‌گفت من کاری کردم ‫احساس امنیت کنه.
‫البته خب اون موقع به‌خاطر ‫شرایط کوفتی اون اوایل
‫که داشت بفنامون می‌داد، ‫همه فقط دنبال یه سرپناه بودن.
‫یعنی خب، ‫دار و ندارمون رو از دست داده بودیم.
‫نکته جالب اینجاست که...
‫پیش خودم فکرمی‌کردم واقعاً ‫دارم کمک‌ش می‌کنم حالش خوب شه.
‫کبوتر با کبوتر باز با باز ‫کند بدجنس با بدجنس پـرواز.
‫نه.
‫می‌دونی، من فقط وقت‌هایی که ‫لازم بود بدجنسی می‌کردم.
‫وقت‌هایی که لازم بود برای محافظت از مردمم ‫نقش بازی کنم.
‫حالا بیخیال،
‫کروئت یه روش خاصی
‫برای شناخت آدم‌ها داشت.
‫بازی‌شون می‌داد.
‫و روح و روان‌شون رو از هم می‌پاشوند.
‫وقتی می‌خواستیم آدم‌های ‫عوضی رو شناسایی کنیم،
‫این ویژگی‌ش خیلی به دردمون می‌خورد.
‫پس واسه‌ت آدم شکنجه‌ می‌کرده.
‫زیاده‌روی کرد.
‫یه‌بار...
‫فکرکنم تازه با «کینگ‌دام» در افتاده بودیم، ‫قبل از اینکه شما سر و کله‌تون پیدا بشه.
‫یه خانمی تو یه ماشین...
‫نزدیک «سنچواری» اتراق کرده بود. ‫[قلمرو نیگان و افرادش]
‫از نظر من... ‫آدم بی‌خطری بود.
‫با مـا یا برنامه‌هامون ‫کاری نداشت.
‫به بچه‌ها شخصاً دسـتور دادم
‫کاری باهاش نداشته باشن.
‫اما کروئت، جور دیگه‌ای فکر می‌کرد.
‫فکر می‌کرد...
‫فکر می‌کرد یه‌چیزایی می‌دونه ‫که نمی‌گه.
‫البته راست هم می‌گفت.
‫اومده بود زاغ سیاه‌مون رو چوب بزنه.
‫حداقل این چیزی بود که بنده‌خدا ‫اعتراف کرد، قبل از اینکه...
‫قبل از اینکه کروئت...
‫اون فقط یه بچه بود.
‫بعد از اون فهمیدم که کروئت ‫یه روانی به تمام عیارـه،
‫که باید جلوش رو گرفت.
‫یه تـیر داشتم.
‫یدونه...
‫خطا رفت.
‫خورد به گوشش، ‫بعدش هم دَر رفت.
‫از اون به بعد هیچ خبری ازش ندارم.
‫البته تا الان.
‫پس اگه تو رو ببینه، ‫می‌کُشتت؟
‫قطعاً.
‫فکر نمی‌کنی باید این رو ‫زودتر بهم می‌گفتی؟
‫من راه و روشش رو بلدم، مگی.
‫معلومه که بلدی.
‫خودشونن.
‫همه‌چی رو جمع کنید. ‫زود باشین.
‫چطوری پیدامون کردن؟
‫راسـت بورازی‌ها رو کشوندن اینجا.
‫از نظرم همین الان کارشون ‫رو یه‌سرـه کنیم.
‫آروم بابا، آروم. ‫یه لحظه آرامش خودتون رو حفظ کنید.
‫و به عصاب‌تون مسلط باشید، باشه؟
‫چون این بورازی‌ها هر خری که هستن، ‫ما باهاشون نیستیم.
‫آره جون عمت. داره دروغ می‌گه.
‫ببینید، الان مشخصه که مثل خر ‫توی گل گیر کردین...
‫و اگه آدم کم دارین ما می‌تونیم...
‫یعنی می‌گی به این حروم‌زاده‌ها اعتماد کنیم؟
‫نه!
‫می‌دونی چیه؟ باید به این حروم‌زاده‌ها ‫اعتماد کنید.
‫چون از صبح دارم این استخوان کبوتر ‫رو تیـز می‌کنم.
‫تا همین الان باهاش گلوت رو جر بدم.
‫اما می‌دونی؛ نمی‌خوام ‫همچین کاری کنم.
‫چون اومدیم کمک‌تون کنیم.
‫بریم. یالا. عجله کنید. ‫بریم.
‫ببین، اگه آدم‌های کروئت باشن ‫بهتره کار خاصی نکنیم.
‫نه اینطوری که اونا دارن بهمون حمله می‌کنن.
‫گندش بزنن.
‫از این سمت.
‫لوتر!
‫بخواب رو زمین.
‫آهای! بقیه‌شون دارن میان. ‫باید بریم. زود باشین.
‫داداش داداش، چیکار می‌کنی؟
‫اینجا که راهی برای فرار نداری.
‫بیا با حرف حلش کنیم. باشه؟ ‫دشمن نیستم که.
‫صبرکن دو دقیقه.
‫ببین...
‫نــه!
‫- استر؟ ‫- استر!
‫- یکی کمک کنه. ‫- یه کاری کنید!
‫توماسو، باید بریم.
‫برین. من به حساب این می‌رسم.
‫برین.
‫باید بریم، عجله کنید ‫بریم.
‫تق، تق.
‫گفتم...
‫تق، تق.
‫دست از پا خطا نکن، ریش‌ داعشی!
‫یا پیغمبر! شوخی‌ت گرفته؟ ‫واقعاً؟
‫ریش‌ت که مدل داعشیه، ‫موهات هم بافتی؟
‫البته خب می‌دونم، ‫آخرالزمان شده...
‫و هرکی هرطور دوست داره می‌گرده، ‫ولی داداش نه دیگه تا این حد.
‫پس نظرت چیه کلاهت رو دوباره بذاری سرت،
‫پشم‌هاتم بکنی داخلِ کلاهت،
‫و اینقدر حواس‌مون رو با قیافه ‫کوفتی‌ات پرت نکنی؟
‫خب کجا بودم...
‫آهان فهمیدم. «تق، تق» ‫کیه در می‌زنه؟
‫«بِهـترـه در می‌زنه» ‫«حالا بِـهتـرـه کیه؟»
‫خب، بِهتره چترهاتون رو باز کنید
‫چون الان‌هاست که بارون بگیره.
‫خب حالا، نمی‌دونم اخبار هواشناسی ‫امشب رو نگاه کردید یا نه،
‫ولی اگه یه‌بار دیگه ببینم
‫از این شیطونی‌ها کردین،
‫دیگه فقط باران خـون نداریم.
‫طوفان خون و این چیزها هم نداریم.
‫دریای خون راه می‌اندازم.
‫بریم.
‫ممنون که کمک کردین.
‫آره.
‫من دروغ گفتم که ما زیادییم و این‌ها.
‫ولی آدم‌های زیادی رو از دست دادیم.
‫ما همینیم.
‫این خانواده ماست.
‫خیلی وقته وضعیت‌مون همینه.
‫خیلی دوست داریم لطف‌تون ‫رو جبران کنیم، ولی...
‫واقعاً برای سفرتون ‫هیچی نداریم بدیم.
‫هرچی هم مونده بود، هرکی ‫برداشت واسه خودش.
‫البته اهمیتی نداره.
‫قایق‌تون حتماً تا الان غرق شده.
‫راحت می‌شه وارد جزیره شد،
‫ولی دیگه نمی‌شه رفت بیرون.
‫اون بورازی‌ها، ‫آدم روانی‌ای که براش کار می‌کنن...
‫اون عمراً بذاره کسی از اینجا بره.
‫منظورت «کروئت»ــه؟
‫«ون‌گوگ» رو می‌گی؟
‫به‌خاطر همین آدم اومدیم اینجا.
‫پسرم رو گرفته.
‫پس می‌خواین برین پیش اون روانی.
‫توی این مورد می‌تونیم کمک‌تون کنیم.
‫یعنی خب، اگه می‌خواین بمیرین منظورمه.
‫نگران نباش.
‫دیگه خطری تهدیدت نمی‌کنه.
‫اگه می‌خواین «کروئت» رو پیدا کنین،
‫باید از اونجا رد بشین.
‫فقط یه نفر از اونجا جون سالم به در برده.
‫یه نفر فرار کرد.
‫پس حداقل یه راه فرار هست.
‫ما اینجا...
‫پناهگاهی برای همه مردم ساختیم.
‫می‌اندازیمش توی تله،
‫از زیر زبونش می‌کشیم هرشل کجاست،