خب، این خونه منه.
حتی یه باغچه کوچولو هم داره.
تازه آب لوله‌کشی و حموم هم داره.
لوسی واقعاً سلیقه‌ش تو انتخاب خونه حرف نداره.
گرچه زیاد اختیاری تو این موضوع نداشتم،
ولی داشتن خونه تو پایتخت برای یکی مثل من یه کم زیاده.
پنج روزه اسباب‌کشی کردم، ولی هنوز عادت نکردم.
هوف.
تازه،
به اینم هنوز عادت نکردم.
شاید اتفاقی بوده،
ببخشید صبحونه دیر شد.
عادت ندارم آشپزی کنم.
هر چی باشه قبوله.
منوی امروز به نظرت خوبه؟
نه، خودم می‌شورمشون.
باشه.
ولی وقتی لباس می‌شوری، صابون استفاده نمی‌کنی،
فقط خیس می‌کنی، می‌چلونی و آویزون می‌کنی، نه؟
حس می‌کنم واقعاً داره دور و بر من فاصله نگه می‌داره.
-ام... -چیه؟
ام... اشکالی نداره اگه برم دستشویی؟
می‌دونی، هر بار اینو ازم می‌پرسی.
اینجا خونه تو هم هست، می‌وی، نیازی نیست این‌قدر رسمی باشی.
گرفتم.
از این به بعد دیگه اجازه نمی‌گیرم.
اجازه؟!
قسمت هفتم
دهاتی پیر چالش‌های والد بودن رو یاد می‌گیره.
تجربه زیادی تو برخورد با بچه‌های هم‌سنش تو دوجو داشتم،
ولی زندگی کردن با یکی کاملاً فرق داره.
اگه قراره با هم زندگی کنیم، واقعاً سخت می‌شه
اگه اون همیشه رو گارده.
باید یه راهی پیدا کنم که یخ‌مون باز بشه.
این کباب‌ها بین دخترای جوون خیلی طرفدار داره.
خب، کورونی و فیسل همیشه اینا رو می‌خورن،
پس درواقع دروغ نیست.
چطوره؟
عالیه.
باشه. عملیات «راه برو، بخور، صمیمی شو» شروع خوبی داشته.
بعدی...
تئاتر؟
تا حالا نمایش دیدی، می‌وی؟
معلومه که نه.
من همیشه تو دهات زندگی کردم، و همیشه دلم می‌خواست یه نمایش واقعی ببینم.
دوست داری با من یکی ببینی؟
آره، باشه.
خب، بریم تو.
چون دوستت دارم
نمی‌تونم ببخشمت.
من دنبال بخشش تو نیستم
تا بتونم به دوست داشتنت ادامه بدم.
دیدن نمایش تو یه تئاتر بزرگ واقعاً ارزششو داره.
-نظر تو چیه، می‌وی؟ -هوم...
قهرمان مرده چون خیلی خودخواه بود حرصم داد، ولی در کل خوب بود.
من فکر کردم قهرمان زنه خودخواهه، ولی حرفتم درسته.
اگه خوشت اومد، این مهمه.
آره.
دیدن اون نمایش با هم یه چیزی بهمون داد که درباره‌ش حرف بزنیم.
اگه این‌جوری پیش بره شاید حسابی به هم نزدیک بشیم.
لازم نیست باهام بیای، می‌دونی.
هی، این‌جوری نگو.
به‌عنوان سرپرستت، منم باید با مدرسه در ارتباط باشم.
تازه انگار به انستیتوی جادو علاقه‌ای ندارم.
اوه، پس این در مدرسه‌ست.
گنده‌ست، نه؟
آره...
اول باید اتاق کارکنان رو پیدا کنیم.
شما دانش‌آموز انتقالی احتمالی و والدینش هستید؟
بله، درسته.
من کینرا فاین‌ام.
معلم اینجا تو انستیتوی جادوام.
از آشنایی باهاتون خوشبختم.
من بریل گاردنانت‌ام.
اینم می‌وی.
سلام.
دوست دارید راهنماییتون کنم کجا برید؟
خیلی کمک‌مون می‌کنه.
مدرسه خیلی چشم‌گیره،
کاملاً گیج شدیم و نمی‌دونیم دقیقاً کجا باید بریم.
م... ممنون از کمکتون.
می‌وی خشکش زده.
یه جورایی بامزه‌ست.
لازم نیست این‌قدر استرس داشته باشی.
لطفاً این‌طرف بیاید.
پس پنجره‌ها همه از شیشه‌ن، نه؟
واقعاً بهترین موسسه آموزشی تو این سرزمینه.
خب، کی انستیتوی ما رو بهتون معرفی کرد؟
راستش...
لو... فرمانده دایموند از گروه جادو توصیه‌ش کرد.
اوه، خود مدیر مدرسه شخصاً دعوتتون کرده!
صبح بخیر، خانم کینرا.
صبح بخیر.
این بچه‌ها شاید روزی بهترین جادوگرای کشور بشن،
برای همین آداب معاشرت هم جزو برنامه آموزشیه.
نمی‌دونم می‌وی اینجا جا می‌افته یا نه.
شاید یه کم طول بکشه.
یه نامه توصیه از مدیر مدرسه
تو رو از امتحان استعداد معاف می‌کنه.
شانس آوردیم، نه می‌وی؟
آه... آره.
خب، می‌وی، برای رشته جادوییت تصمیم گرفتی؟
رشته جادو؟
چند تا سیستم جادویی مختلف وجود داره،
و بیشتر جادوگرا نقاط قوت و ضعف خودشونو دارن.
من فقط می‌تونم شعله درست کنم.
اگه این‌جوریه، جادوی تهاجمی شاید برات مناسب باشه.
تهاجمی...؟
ببخشید، من اصلاً هیچی از جادو نمی‌دونم.
بذار توضیح بدم.
پنج سیستم جادو عبارتن از جادوی تهاجمی،
جادوی دفاعی،
جادوی شفابخش،
جادوی تقویتی،
و جادوی زندگی روزمره.
درست کردن شعله یه نوع جادوی تهاجمیه.
می‌فهمم.
اوه، و یه چیز دیگه،
لطفاً تصمیم بگیر که می‌خوای تو خوابگاه مدرسه بمونی یا نه.
خوابگاه داره؟
بله، نه‌تنها دانش‌آموزای مناطق روستایی،
بلکه خیلی از دانش‌آموزای مناطق نزدیک هم اونجا زندگی می‌کنن.
دوست دارید ببینیدش؟
اوه، اوم، بله...
دانش‌آموزا الان سر کلاسن، برای همین کسی اینجا نیست.
خیلی تمیز و جاداره.
اینجا سالن غذاخوریه.
روزانه سه وعده غذا می‌دیم،
و هر کدوم کاملاً متعادلن.
دانش‌آموزا به نوبت از حموم استفاده می‌کنن، برای همین وقت زیادی برای ریلکس کردن نیست.
این اتاق الان خالیه، ولی کاملاً مبله‌ست.
اون خوابگاه فوق‌العاده بود، نه؟
آره.
چطوره تو منطقه مرکزی ناهار بخریم و بعد بریم خونه؟
اگه همچین خوابگاه خوبی دارن، باید اونجا زندگی کنه.
ولی از یه طرف،
آیا می‌وی می‌تونه با بچه‌های دیگه کنار بیاد؟
شاید یه مدت زندگی با من براش بهتر باشه...
دلت چی می‌خواد بخوری؟
هر چی باشه قبوله.
هوم. این رفتارش با بچه‌های هم‌سنش خوب پیش می‌ره؟
صبر کن، شاید فقط با پیرمردایی مثل من این‌جوریه.
یه جا که سوسیس داره.
اینجا خوبه؟
آره.
پر شده. بیا جای دیگه بریم.
-استاد! -ها؟
اوه، سورنا. عجب جایی پیدات کردم.
اگه اشکالی نداره، دوست دارید میزمو باهام شریک شید؟
عالی می‌شه، مرسی.
یه کم دیر شد، ولی مرسی
بابت شمشیر جدید.
تیغه فوق‌العاده‌ایه.
فقط کاری که لازم بود رو کردم.
خب، استاد... این دختره کیه؟
هوم، از کجا شروع کنم؟
مطمئنم موقعیت پیچیده‌ست، ولی...
برای شروع، این می‌وی‌ـه.
سلام.
من سورنا لیساندرام.
من و استاد خیلی وقته همو می‌شناسیم.
برای خلاصه کردن، من سرپرست می‌وی‌ام
و با هم زندگی می‌کنیم.
واقعاً این‌قدر تعجب داره؟
ببخشید.
منظورم اینه، واقعاً جای من نیست که دخالت کنم، پس...
ببخشید که منتظر شدید.
بیا بخوریم، می‌وی.
آره.
سورنا، کارات اخیراً چطور پیش می‌ره؟
این موقع سال شکار هیولا دور پایتخت زیاده.
بعضی هیولاها بسته به فصل بیشتر پیداشون می‌شه؟
نه. چون قراره یه هیئت از اسفنید‌یاردوانیا به‌زودی بیاد.
هیئت؟
نمی‌دونستی؟
یه ملاقات سالانه بین متحداست.
از انجمن ماجراجوها خواسته شده تو این منطقه هیولا شکار کنن
به‌عنوان بخشی از تلاش‌ها برای بهبود امنیت عمومی تو این مدت.
پس حتی ماجراجوها با کشورشون ارتباط دارن، نه؟
می‌وی قراره تو انستیتوی جادو درس بخونه.
شاید بتونی یه کم دلگرمی بهش بدی، سورنا.
اوه، پس تو مهارت جادویی داری.
تو انستیتوی جادو، با بهترین‌ها رقابت می‌کنی. کار ساده‌ای نیست.
آ... آره، می‌دونم.
من ازش خواستم دلگرمی بده، پس چرا داره می‌ترسونتش؟
می‌دونم این پیرمرده قویه.
«پیرمرد»؟!
هی، هی، هی.
ببخشید، من فقط...
متأسفم.
فقط... استاد آدم بزرگیه.
آره، یه جورایی فهمیدم.
نه، من فقط یه پیرمرد معمولی‌ام.
اگه فهمیدی، خوبه.
بعداً می‌بینمت، می‌وی.
وای... می‌وی یه کم با سورنا صمیمی شد؟
استعداد داره.
یه کم بی‌ادبه، ولی هیچ دورویی توش نیست.
حسابی پیشرفت می‌کنه.
آره.
و دقیقاً به همین خاطر به محیط درستی نیاز داره.
ولی کدوم براش بهتره...؟
می‌وی قراره تو انستیتوی جادو ثبت‌نام کنه؟
آره. و داشتم فکر می‌کردم
که باید بره خوابگاه، یا با من زندگی کنه.
ز... زندگی با تو؟!
واقعاً این‌قدر تعجب داره؟
من سرپرستش شدم، می‌دونی.
و لوسی خونه‌ای که توش زندگی می‌کرد به من داد.
آ... آهان، می‌فهمم.
خوابگاه بهترین انتخابه، صد درصد.
بدون رفت‌وآمد. غذا هم تأمین می‌شه.
فیس گفت خوابگاه واقعاً ناجیش بود.
راست می‌گی.
ولی نگرانم که بتونه با آدمای دیگه کنار بیاد یا نه.
بعضی‌ها می‌گن بهتره
از منطقه امن خودت بیای بیرون و یه‌راست بپری توش.
حالا که فکرشو می‌کنم، آخرش با سورنا یه کم صمیمی شد.
هر چی بشه، می‌شه دیگه.
به‌طور کلی،
اگه می‌خواد تو انستیتو درس بخونه، خوابگاه انتخاب منطقیه.
فقط می‌گم.
از نظر منطقی، خوابگاه بهتره.
فکر می‌کنی؟
تا اینجا اومدی فقط برای پرسیدن این؟
آره، خب...
بیا تو.
فرمانده، گزارشو تموم کردم.
ببخشید که مجبور شدی تا اینجا بیای.
عصر بخیر، استاد.
عصر بخیر.
وقتی تو انستیتوی جادو بودی، تو خوابگاه زندگی می‌کردی، نه فیس؟
معلومه. خیلی راحته، برای همین دلیلی نداره اونجا زندگی نکنی.
درسته...
-چرا؟ -قبلاً بهت گفتم، نه؟
درباره می‌وی، دختری که استعداد داره.
بریل سرپرستشه.
آره. شاید آخرش معلمش بشم.
ما کمبود آدمای بااستعداد داریم.
قراره فیس تو انستیتو درس بده.
استاد، تشویقم کن.
واقعاً معرکه‌ای، فیسل.
من از طرف دیگه...
درباره تو و می‌وی،
اینکه تو خوابگاه زندگی کنه یا نه...
مرسی از وقتی که گذاشتی.
یه چیزی با استاد مشکل داشت؟
احتمالاً داره به چیزایی فکر می‌کنه که لازم نیست نگرانشون باشه.
به‌عنوان سرپرستش،
فکر کردم می‌تونم برای می‌وی که هیچ‌وقت والدین نداشته، یه جورایی مثل پدر باشم.
این می‌تونه اتاق من باشه؟
حرفی که قبلاً زد خیلی خوشحالم کرد.
ولی...
می‌وی واقعاً به اون خوابگاه فوق‌العاده جذب شده بود.
نمی‌تونم بگم واقعاً مثل یه والد عمل کردم
اگه آینده می‌وی رو در اولویت نذارم.
خونه‌ام.
پیرمرد، یه لحظه وقت داری؟
چیه؟
یه صدای عجیب میاد.
صدا؟
از اینجا میاد.
خب، صدا از اینجا حواستو پرت می‌کنه
و نمی‌تونی رو کتاب خوندن تمرکز کنی.
بذار ببینم.
انگار از پشت کشوها میاد.
بذار ببینیم...
سوراخ؟
موش؟
چی، فقط موش‌ان؟
اینا باید برن، قول می‌دم.
موش‌ان دیگه، ولشون کن.
چرا این‌قدر عصبانی شدی؟
نه! گزششون خطرناکه!
اگه
به‌خاطر اونا مریض بشی چی؟
من این‌قدر ضعیف نیستم، می‌دونی.
تو منطقه جنوب‌شرقی هر روز می‌دیدمشون.
نمی‌ذارم دوباره اون‌جوری زندگی کنی!
آره...! ها؟
این دیگه...
اگه نمی‌رن، خودم می‌گیرمشون!
چی؟!
آه، کوچولو...!
گرفتمت!
یه دونه دیگه مونده.
اونجایی.
این آخریشه. حالا تمرکز کن، تمرکز.
نمی‌دونم موشا چطور فکر می‌کنن، نمی‌تونم بخونم
قراره چی کار کنه.
لعنتی، این یکی سمج‌ـه.
الان بهم کمک کردی؟
آخ!
یه گوی دفع موش گرفتم
از یکی از مغازه‌های نزدیک.
با این، همه‌چیز درست می‌شه.
بذار اینجاش کنیم.
من شامو آماده می‌کنم، تو برو کتاب بخون یا یه چیزی.
وقتی صدای عجیب شنید اومد پیش من.
و بعد از اینکه گفت فقط موش‌ان،
آخرش اومد بهم کمک کرد.
اگه بتونه این‌جوری با بقیه همکاری کنه،
دیگه لازم نیست درباره زندگی تو خوابگاه نگران باشم.
گشنته؟
اگه الان می‌خوای بخوری، رو قفسه تو اتاق ناهارخوری نون هست.
عالی می‌شه.
باشه، می‌تونی تربچه رو برام پوست بکنی؟
راستش، یه کم ناراحتم.
بالاخره یه کم همو شناختیم و حالا قراره اسباب‌کشی کنه.
ولی واقعاً باید بهترین زندگی رو برای می‌وی انتخاب کنم.
این خونه جاییه که می‌تونه برای تعطیلات تابستون و سال نو
برگرد اینجا.
باشه، بیا بخوریم.
آره.
شام زود آماده شد مرسی که کمک کردی.
فکر می‌کنی؟
خب، از حالا به بعد قراره مهارت آشپزیمو بهتر کنم.
آره.
یه مدت لازم نیست آشپزی کنی، ولی برای آینده مهارت خوبیه.
چی؟ من درباره آینده حرف نمی‌زنم.
باید همین حالا چیزا رو یاد بگیرم.
ولی خوابگاه انستیتوی جادو غذا می‌ده،
برای همین لازم نیست آشپزی کنی.
نمی‌رم خوابگاه. از اینجا می‌رم و میام.
نه، نه، نه، صد درصد خوابگاه بهتره، نه؟
رفت‌وآمد راحته، غذای درست‌حسابی هم می‌دن.
با بچه‌های هم‌سن خودتم زندگی می‌کنی.
گفتم که از اینجا می‌رم و میام.
چرا؟
نمی‌دونم وقتی می‌گی بذارم بقیه لوسم کنن یعنی چی.
از اونجایی که بهم غذا می‌دی، می‌خوام تو خونه کمک کنم.
بگو چیکار باید بکنم.
حتی یکی مثل منم احتمالاً می‌تونه یه کم به درد تو بخوره، پیرمرد.
تازه، اگه باز موش بیاد و من اینجا نباشم،
خونه حسابی به‌هم می‌ریزه.
آره، راست می‌گی.
تو همیشه ازم می‌پرسی چیزی هست که مخصوصاً بخوام بخورم.
من فقط یه چیز گرم می‌خوام.
باشه.
پس سوپ درست می‌کنیم، و خورشت، و پت‌او-فو.
هر روز.
این‌جوری پوزخند نزن، ترسناکه.
اوه، بیا، حداقل تو این یکی بهم رحم کن.
گفتم ترسناکه!
اگه قراره سوسیس بخورم، دوست دارم یه کم ترد باشن.
ولی وقتی پیرمردا یه کم می‌خورن، هر چی خوشمزه باشه قبوله.