اوه.
گرترود.
تگی عزیزم.
این چی نوشته؟ نمیتونم خط رو بخونم.
تگی عزیزم، خیلی متاسفم که اینقدر آدم مزخرفی بودم.
کریسمس خوبی داشته باشی. با عشق، ر.
چی؟
یا خدا.
کیتلین، نگاه کن.
خیلی قشنگه.
این از طرف رالفیه.
داره برات دستبند می‌خره، تگ.
دوستت داره.
یا خدا. باید دعوتش کنی به جشن تولد پاتریک.
- از قبل دعوت شده.
این مهمونی خیلی عالی میشه.
هورا!
بیا مامان.
اما اگه مجبور باشی با یکی از اونا دوست بشی، کدومو انتخاب می‌کنی؟
کیه که وسط شام کریسمس میاد؟
شاید روپرت باشه.
بهتره نباشه.
اون خیلی نور آسمانی نداشت.
و فکر می‌کنم اگه واقعاً کسی رو دوست داشته باشی، باید نور آسمانی بیشتری باشه.
نمیتونم باور کنم پسر کوچولوی من قراره ۲۱ سالش بشه.
این یعنی ما رسماً پیر شدیم.
هی، از طرف خودت حرف بزن. چی برامون آوردی؟
لباسای کثیف برای تگی.
کریسمس مبارک، عزیزم.
- سلام. - سلام، هلن. دوباره منم.
بچه‌ها دور و برت هستن؟
اوه، متاسفم. وقت بدیه. ما داریم فیلم می‌بینیم.
شاید فردا دوباره امتحان کنی.
فردا که کریسمس نیست.
آره، اما کریسمس مال منه، پس...
حداقل کادوشونو دوست داشتن؟
فردا حرف می‌زنیم. خداحافظ.
شب سال نوئه، و همونطور که با ۱۹۸۶ خداحافظی می‌کنیم،
نیمه‌شب امشب عاشق کی می‌شی؟
صبح بخیر.
نمیدونی به اون کشاورز قول پقدر پول رو دادم تا این همه تخم‌مرغ بگیرم.
- اوه، خیلی ممنون، لیزی.
مرغ‌ها عاشق می‌شن؟
نه، خروس‌ها خیلی عوضین.
- اوه، خیلی ناراحت‌کننده‌ست. - بعضیا شاید برعکس ببینن.
معلوم شد نه مرغ اول اومده نه تخم‌مرغ.
- خب تو عاشق رالفی نه؟ - کیتلین.
رالفی کیه؟
- دوست پاتریک. - آره، درسته.
خیلی عاشق تگیه. براش دستبند فرستاده.
- بس کن. - اوه، تگی. خیلی قشنگه.
ممنون.
امشب میاد؟
دخترها، کدومتون کرمم رو دزدیدین؟
یادم رفت ناخنم رو درست کنم.
سلام، لیزی.
قراره بعداً ببینمت؟
- از دست نمیدم. - عالی.
- کرم. - حمام بالا.
- امشب می‌بینمت، لیزی.
مامان حداقل ۱۵ تا لباس پوشیده و امتحان کرده،
و هر کدوم از اون یکی زشت‌تره.
فکر می‌کنی چقدر طول میکشه تا بزنه به سیم آخر؟
مامان همچین کاری نمی‌کنه. حداقل نه دوباره.
چرا، می‌کنه.
بابا مدام داره کار می‌کنه.
هر چی دلت می‌خواد شرط ببند مامان دیوونه می.شه.
خب، من فکر نمی‌کنم اینجور باشه.
- مم. - امیدوارم.
امشب خیلی کار نکن.
مطمئن شو یه کم وقت برای خودت بذاری.
اون پسره خوش‌شانسیه.
اِه، ما کلی تحقیق درباره روپرت کردیم،
اما اگه قبول نکنه مصاحبه کنه چی؟
نگران نباش. می‌کنه.
باشه. پس شروع می‌کنیم با اسب سواری
و می‌رسیم به وزیر.
غلطه. انگلیسی‌ها بیشتر به اسب‌ها اهمیت میدن تا زن‌ها.
با اسب‌ها و المپیک تموم می‌کنیم.
فکر کن اگه بگیره چی میشه.
می‌زنیم اون یارو از خود راضی رو تو تلویزیون ملی نابود می‌کنیم.
سلام. برای مهمونی امشب، دکلان، چه ساعتی بیایم؟
اوه. فکر نمی‌کردم اونجا ببینمت، چارلز.
خب، هشت شب خوبه.
حالت خوبه، چارلز؟ یکم خسته به نظر میای.
اوه، حالم خوب نیست، مادرم خیلی حالش خوب نبوده.
فقط منم، پس خیلی راحت نبوده.
- معذرت می‌خوام.
امشب یکی از لباس‌های زیبات رو می‌پوشی؟
اونم دعوتت کرده، آره؟
آره، ولی من-من تصمیم--
نه، قرار شد اون اینجا بمونه و به دیر دره و سب کمک کنه
به جای اینکه برای شب سال نو بره.
آره. تصمیم گرفتم نرم.
یکی باید چراغ‌ها رو روشن نگه داره.
و سیندرلا هم به بال می‌ره، فقط نه این یکی.
سال نو مبارک، همه.
- اوه، خوبه. دیزی داره کیک می‌بره. - اوه، مسخره است.
بهتره از خونه کار کنم.
- هفته دیگه ادامه می‌دیم، باشه؟ - بیا، دیردره.
- کیک، دکلان؟ - نه، مرسی.
می‌بینمت تو مهمونیت بعدا.
پدی هنوز خوب رفتار می‌کنه؟
آره، دکلان گربه منه. سال نو مبارک.
مود!
لعنت به این کار.
- اوه-- - مود!
- چند نفر رو دعوت کردی؟ - چند تا. چرا؟
چون فکر کردم گفتیم ۳۰ نفر،
ولی تو همه رو از دفتر لعنتی دعوت کردی.
می‌خوای منو بکشی؟ هان؟
منو از یه شهر لعنتی بیرون کشیدی
- که توش دوستای واقعی داشتم... - لعنتی--
...و یه زندگی واقعی، و منو تو ناکجا آباد گذاشتی.
پس بله، دکلان، من یه مهمونی دارم.
من یه مهمونی لازم دارم.
تو هم یه مهمونی لازم داری، و تولده پسرمونه، به خدا.
هنوز داریم پول مهمونی خداحافظی لندن رو می‌دیم.
خب، تقصیر من که نیست، درسته؟
من اون کسی نیستم که ما رو به این جای لعنتی آوردم.
به هر حال، من خیلی سرم شلوغه.
باید ببینم همه کجا می‌خوان بشینن.
کمک رسیده.
خیلی از آقای میکپیس انتظار نداشته باش.
اون تقریبا به هیچ دردی نمی‌خوره.
- من اینجام، نیستم؟ - خیلی ممنون.
ما هیچ وقت به موقع آماده نمی‌شیم.
سلام، من شلی هستم.
خوش اومدی به اینجا.
امروز هر وقت که دوست داری، کوین.
نمی‌دونستم تایم می‌زنیم، مامان.
اون پوست‌کن رو بده، و سریع تمومش می‌کنیم.
همه چیز درست می‌شه، تگی.
اوه، مرسی.
چرا می‌خوای بعد از کاری که با من کرد کنار اون بشینی؟
اوه، اینقدر دراماتیک نباش، عزیزم.
اگه جای تو بودم، خودم رو خوش شانس می‌دیدم.
مود!
مطمئنی که کافی هست؟
اوه، خدا. احتمالا نه.
بیشتر پوست می‌کنم.
خدای من.
خیلی خوشگلی.
رلفی اینجاست. داره ماشین رو خالی می‌کنه.
اوه، مرسی. خیلی لطف کردی.
سفر از لندن وحشتناک بود.
اوه، معذرت می‌خوام. این اتاق رلفیه.
مال منم هست. من جورجینا هستم، دوست دخترش.
سلام، تگ.
امیدوارم اشکالی نداشته باشه.
پاتریک گفت می‌تونم یک نفر دیگه هم بیارم.
خب، البته. من- من براتون آب میارم.
خیلی معذرت می‌خوام، تگ. نمی‌دونستم.
نمی‌تونم باور کنم اینقدر احمقم.
تو احمق نیستی.
تو یکی از باهوش‌ترین آدم‌هایی هستی که دیدم.
باهوش؟ من دقیقا برعکس باهوشم.
من فقط یه احمقم.
تو خیلی بهتر از اون هستی. تگی، جدی می‌گم.
اون لیاقت تو رو نداره.
امشب پسرای دیگه‌ای هم اینجا هستن. نشونش بده چی رو از دست داده.
تو بهترین آدمی هستی که می‌شناسم، تگ.
اوه، وای. پاپاراتزی.
باشه. فقط می‌تونی با کیتلین حرف بزنی.
امشب آدمای زیادی از تلویزیون اینجا هستن؟
آره، همه ستاره‌ها.
ولی تو از همه بیشتر می‌درخشی، فرشته من.
اوه، سلام.
فکر کردم اگه همه با هم بیاییم، بیشتر احتمال داره بهمون غذا بدن.
عقلای بزرگ.
اوه.
- به والری چیزی نگو. - فکرشم نمی‌کنم.
جیمز از من عصبانیه چون جورابم سوراخه.
- واقعاً؟ - آره.
اون زیادی سختگیره.
بهش توجه نکن.
چون قضیه ناتس لندینگ بود فقط خط کشیدم--
مامان، تقریباً ساعت دهه. اگه زودتر نخوریم، دیگه نمیشه خورد.
غیرقابل‌خوردن، عزیزم. و ببخشید اما--
خوبه. آتن تمومه. وضعیت پاریس چطوره؟
آره. عالی، خانم. عالی.
خداحافظ، ۱۹۸۶.
سلام، ۱۹۸۷.
چای؟ واقعاً، دیر‌دری؟ شب سال نوئه لعنتی.
من سال نو رو نمی‌فهمم.
مثل تولد می‌مونه، فقط یه سال دیگه نزدیکتر به مرگ.
واقعاً برای ما مجردها نیست، نه؟
ما چیزی برای جشن گرفتن نداریم.
هیچ‌کس منتظر نیست که نیمه‌شب بهمون بگه دوستمون داره.
خب، فرق بین من و تو، دیر‌دری،
اینه که من منتظر نمی‌مونم که کسی بگه دوسم داره.
اگه کسی رو دوست داشته باشم، بهش می‌گم.
دستبندی که براش گرفتم رو دوست داشت؟
لعنت. ببخشید.
- هممون فکر کردیم از طرف رالفیه. - رالفی کیه؟
- اون.
تگیز از دستش شاکیه،
ولی با دوست دخترش اومده و حالا اون دلشکسته شده.
تو یه "ر" امضا کردی، پس همه‌ی ما فکر کردیم "ر" برای رالفیه.
اون میتونه بهتر از این باشه.
روپرت، اسکی می‌کنی؟
آره. عاشقشم.
شرط می‌بندم خیلی توش خوبی. ژنتیکیه، نه؟
اوه. من هیچ‌وقت نمی‌بینمش. فقط کار، کار، کار.
منظورم اینه که، تونی وسواس داره، البته. به زور می‌تونه به چیز دیگه‌ای فکر کنه.
برتی برکشایر یه بار توصیفش کرد به عنوان یه ویروس خیلی بد
که آدم زودتر از دیرتر بهش مبتلا میشه.
- هوم. - اوه، روپرت نمی‌تونه حدش رو رعایت کنه.
در حالی که دیگران عاشق تعقیبند. یه زن باهوش زود خسته میشه.
- چی؟ - این "ر" برای روپرت.
اون حس بدی داشت که توی جشن جونز معذبت کرده.
به نظر درست میاد.
پول زیاد. عقل کم.
می‌خوای چیکار کنی، تگ؟
پسرم بیشتر از هر پدری منو به خودم مفتخر کرده.
ییتس نوشت، زندگی یه آمادگی طولانیه برای چیزی که هیچوقت اتفاق نمی‌افته.
ولی وقتی به پسرم نگاه می‌کنم...
فکر می‌کنم ییتس اشتباه می‌کرد.
پسرم یه پسر نابغه بود که حالا یه مرد نابغه است.
- اون اتفاق افتاده.
- نوبت توئه، عزیزم. - مرسی، بابا.
راستش می‌خواستم یه چیزی بگم.
من واقعا دوستی ندارم و همیشه تنهام.
من یه اتاق اضافی دارم اگه دنبال جایی می‌گردی که به کارت نزدیک باشه.
اینجوری منم یه دوستی دارم که اگه مردم به بقیه خبر بده.
خب، خیلی برام افتخاره، معلومه،
ولی من-- من معذرت می‌خوام، چارلز.
اگه می‌خوام کاری سیاسی بکنم، باید بین آدمای قدرتمند باشم...
با نفوذ.
درسته.
بله، البته.
چقدر احمقانه از من.
شاید حالم بد شده.
- شب بزرگیه.
- اوه... ...احمقانه. معذرت می‌خوام. - نه، من معذرت می‌خوام.
ناراحت نباش.
من خوبم.
حالا، برگرد تو و نظر افراد با نفوذ رو جلب کن.
برو. عجله کن.
می‌تونی لطفاً کار کردن رو متوقف کنی؟ بیا یکم استراحت کن.
عالیه.
یه چیزی تو تگی فرق داره.
ت- تگی؟
تگی؟ تگی من؟
متاسفم. من--
خدای من، روپرت.
اون خیلی ساده‌ست و حتی نمی‌تونه بخونه. تو--
آه، می‌دونم. تو می‌ترسی، همینه؟
اوضاع گیجت کرده، ها روپرت؟
هی اینور و اونور می‌پریم و حباب‌های کف‌آلود رو دنبال می‌کنیم،
در حالی که دنیا پر از مشکلاته و تو خواب نگران.
بیا بریم، ای انسان بچه گونه، با یه پری، دست تو دست،
چون دنیا پر از گریه‌ست بیشتر از اون که بتونه بفهمه.
چند نفر عاشق لحظه‌های خوش تو بودن،
و عاشق زیباییت با عشقی دروغین یا واقعی،
ولی یه مرد عاشق روح زائر درون تو بود،
و عاشق غم‌های چهره متغیر تو بود.
- چی شده؟
فقط یه ماجرای دیگه والدینیه.
آقای فیربرن؟
- چی شده؟ - من وجود ندارم.
- چی؟
مادرم نمی‌دونه من کی‌ام.
تنها کسی که تا حالا منو دوست داشت...
و الآن منو نمی‌شناسه.
و به زودی اونم میره...
...و من هیچ‌کسو ندارم.
آیا واقعا وجود داری... ...اگه کسی نباشه که ببینه؟
آره. فکر کنم دارم.
امیدوارم که اینطور باشه.
خدای من.
ام. اه، چیکار کنم؟
چیکار کنم-- ام...
- خدای من. - خدای من.
شلی میک‌پیس یه روانیه.
و اون دختر اوهارا یه شیطونه، و به هیچ وجه نباید
با هیچ‌کدومشون دوست بشی.
این یه جنگ نیست، بابا.
البته که هست!
همه چیز یه جنگه!
اوه.
شاید یکی از بوهمی‌های لندن اُوِردوز کرده.
کل شب تو دستشویی‌ها کوکایین مصرف می‌کردن.
اوهوم.
لطفا به کسی نگو.
اگه تونی بفهمه، اخراجم می‌کنه.
داری چیکار می‌کنی؟
بس کن، لطفا! می‌تونی--
- تو آمبولانس رو خبر کردی؟ - آره، درد قفسه سینه داره.
دارم فقط
- یه کم سخت نفس می‌کشم. - بس کن!
خوبه.
هر وقت خواستی زنگ بزن. همیشه اینجام و خوشحال می‌شم کمک کنم.
- خیلی متاسفم. خیلی خیلی متاسفم. - اشکالی نداره.
خوبه. فقط اینو اینجوری بذار...
- یه نفس عمیق بکش.
- خوبه. آروم باش.
- بهم بگو چی شده.
اونجایی. داری چیکار می‌کنی؟
دارم چاقو و چنگالاتو پیدا می‌کنم. برای مهمونی قرضشون گرفته بودیم.
باید بس کنی. همه چیز مسئولیت تو نیست، تگی.
نه. نه، خیلی کار مونده. متاسفم.
فقط، مامان برای مهمونی خیلی پول خرج کرد.
هیچ‌کس نیست که به دی‌جی‌ها پول بده،
یکی یه پنجره‌ تو آشپزخونه رو شکسته،
و همه جا روی مبل زرد استفراغ شده.
و می‌دونی همین الان چی کار کردم؟
همین الان چارلز رو سوار آمبولانس کردم
و یه آدم افتضاح ازش عکس گرفت وقتی داشت سوار می‌شد.
خیلی تنها به نظر می‌رسید.
منظورم اینه، ما هممون تنهاییم؟ منظورم اینه، رالفی دوستم نداره.
اگه هیچ‌کس دوستم نداشته باشه چی؟
قول می‌دم یکی دوستت داشته باشه.
فقط--
- باید بری استراحت کنی.
- صبح شده.
من به دی‌جی‌ها و، اوه، مبل و پنجره رسیدگی می‌کنم.
ببخشید که قبلاً با تو بدرفتاری کردم.
واقعاً اونقدرها هم بد نیستی.
بذار اونارو بگیرم.
من گم شدم؟
- مثل همیشه. - اوه، خوبه.
بانویی در لباس قرمز.
ممنون. بابت همه چیز.
یه مهمونی فوق‌العاده برگزار کردی.
اصلا نمی‌دونم چطور همه‌چیو جمع کردی.
تو یه آدم فوق‌العاده‌ای، تگی.
باشه، کی برای تولدش یه شتر داره؟
- من و عیسی. خیلی چیزا مشترک داریم.
چطور شده برای کریسمس پیش خونوادت نیستی؟
می‌دونی، بالای ۲۵ سال که می‌ریم،
زیاد در مورد والدینمون صحبت نمی‌کنیم.
می‌خوام همه چیزو در موردت بدونم.
باشه.
خب، والدینم وقتی ۱۴ سالم بود طلاق گرفتن.
بابام معلمه.
مامانم فعاله.
می‌خواست دنیا رو تغییر بده،
ولی واقعاً نمی‌خواست برنامه‌شو برای خونوادش تغییر بده.
به هر حال، آخرش یه نفر جدیدو پیدا کرد
که یه عوضی دراومد،
و من مجبور شدم زود بزرگ بشم.
از همون موقع تنها بودم.
چی؟ یعنی تو-- تو-- تو منو مجبور می‌کنی در مورد خودم حرف بزنم و حالا ساکتی.
چی، می‌خوای بری بدوی
و به بابات بگی درباره‌ی کامرون بیچاره؟
احمق نباش.
می‌خوام مراقبت باشم.
می‌خوام همه‌ی خاطرات بد رو پاک کنم،
حتی اگه یه عمر طول بکشه.
الان یه عمر شده، نه؟
باشه، پسر شتری، برنامه چیه؟
فقط هر سال مهمونی،
با زن‌‌ها حرف می‌زنی تا ۶۲ سالگی از نقرس بمیری؟
می‌خوام یه نمایشنامه برنده جایزه بنویسم
که دنیا و هنر رو همونطور که می‌شناسیم تغییر بده.
لعنتی. بچه بلندپروازه.
باشه.
چرا که نه؟
چی، فکر نمی‌کنی بلندپروازی چیز خوبیه؟
سلام.
عکسایی که موقع آمبولانس گرفتی رو بده
و من روی اون کُنده‌ها ژست می‌گیرم، باشه؟
- اون مرد کیه؟ - هیچ‌کس.
هیچی براشون نمی‌گیری، ولی اون دوستمه، و برام مهمه.
خب، چقدر دوست داری حال بد باشم؟
خیلی. خیلی خوبه.
خیلی باشه.
به نظر میاد سال نو رو خوب گذروندی.
مرسی، رئیس. فکر کنم همه چی رو دارم.
می‌خوام برم خونه.
عالیه. خب، سال نو مبارک.
خب، انگلیسی‌ها همه چی رو له می‌کنن چون دندوناشون خیلی بده،
یا این یه جور چیز عجیبه، که می‌خوان بچه بشن؟
کِجری یکی دیگه از چیزاییه که تو دوران امپراطوری دزدیدن.
آه، باشه. جالب بود.
- خب. باید برم. - نه، نه، نه، نرو.
باید امروز برگردم دانشگاه، و هنوز آماده خداحافظی نیستم.
آره. خب، من باید برم. کار دارم.
باشه.
یک، من ماشین خودمو دارم چون بزرگ شدم.
و دو، خونه‌ام رو رئیس‌ام برام خریده
که اتفاقاً خیلی حساسه.
پس فکر نکنم زیاد دوست داشته باشه که تو منو برسونی خونه،
- ولی مرسی.
واسه چی به تونی بَدینگام اهمیت می‌دی؟
خیلی پیر و دیوونه‌س.
آره، یادم نمیاد ازت راهنمایی خواسته باشم.
تونی باهوشه، قدرتمنده، و یه شرکت رو از صفر ساخته.
- پس وقتی تو این کارو کردی، بهم زنگ بزن.
خداحافظ.
سال نو مبارک، راکی.
یه چیزی برات دارم.
بفرما.
شب خوبی داشتی؟
لعنت.
دارم به قراردادت نگاه می‌کنم.
می‌خوای الان بری یا شش هفته دیگه کار کنی؟
چی؟ چرا؟
نمی‌تونی منو اخراج کنی.
من بهترین کسی‌ام که داری و هیچ کاری نکردم.
- بهت گفتم نری اون مهمونی. - شب سال نو بود، تونی.
می‌خواستم برم بیرون، و تو حق نداری
- همه چیز زندگیمو کنترل کنی. - این زندگی منِ، کامرون،
تو حق نداری باهاش بازی کنی.
من تو کار استخدام علافا نیستم!
همم. پس، تو حق داری به زندگیت برسی،
ولی من حق ندارم برم یه مهمونی و یکم تفریح داشته باشم؟
- اوه، مشکلی داری؟ - برو گمشو، تونی.
- ازش خوشت میاد؟ - نه.
- پس چرا تا الان پیشش بودی؟ - رفته بودیم قدم بزنیم.
حقیقتو بگو. از اون پسره خوشت میاد؟
نه. گفتم نه.
- مرسی که لباسارو شستی، تَگ. - خواهش می‌کنم.
متاسفم که دیشب کسی رو پیدا نکردی.
در واقع با یه نفر جالب آشنا شدم.
- کی؟ - می‌دونستم پیدا می‌کنی.
صبح کامرون رو دیدم که داشت می‌رفت. هیچ نوری ازش می‌اومد؟
پر از نوره.
نمی‌تونی عاشقش بشی. بابا می‌گه اون هیولاست.
به نظرم پاتریک باید عاشق هر کی که می‌خواد بشه.
بابا همیشه درست نمی‌گه.
کاملاً موافقم.
کیه؟
- اوه، خدای من. بگو. - بس کن.