‫اون کسیه که اینجا رو ساخته. ‫اون کسیه که داره برمی‌گرده.
‫- اون می‌خواست بکشدش. ‫- سیلوی؟
‫- اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫«آنچه گذشت»
‫منشعب شدن دارن باعث سرریز ‫بافنده زمان میشه.
‫- بافنده زمان؟ ‫- این بده.
‫- باید اون انشعاب‌های اضافه رو متلاشی کنیم. ‫- نمی‌تونیم.
‫تو اون انشعاب‌ها آدم زندگی می‌کنه.
‫تو تو خط زمانی زندگی داشتی.
‫و همینطور شما. ما همه واریانتیم.
‫- این همه‌چی رو تغییر میده. ‫- این هیچی رو تغییر نمیده.
‫داکس و افرادش دارن ‫اسلحه‌خونه رو غارت می‌کنن.
‫اوناهاشی!
‫واریانتمون اونجاست.
‫رنسلیر.
‫من دوستی ندارم. ‫هیچکس رو ندارم.
‫ناامیدت نمی‌کنم.
‫- سیلوی، وایستا، وایستا. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫اما من تو نیستم.
‫باید بدونیم تو ‫«پایان زمان» چه اتفاقی افتاد.
‫سیلوی رو پیدا کن.
‫چی میل دارین؟
‫می‌خوام همه‌چی رو امتحان کنم.
‫}نظرت چیه؟ ‫«لندن - بریتانیا»
‫«1977» ‫«خط زمانی مقدس»
‫}- سیلوی اینجا نیست. ‫- ما تازه رسیدیم اینجا.
‫}- حس درستی نمیده. ‫- می‌دونم، اما چرا؟
‫}- زیادی امنه. ‫- خیلی خب.
‫}منطقه جنگی نیست. آخرالزمان نیست. ‫سبک سیلوی نیست.
‫شاید داره روشش رو عوض می‌کنه. ‫به علاوه یه سرنخ از تمپاد
‫اکس-5 قبلِ از کار افتادنش دریافت کردیم.
‫اگه تمپاد از کار افتاده، پس ‫اول سیلوی اکس-5 رو پیدا کرده.
‫- بی چون و چرا. ‫- آره، منم نمیگم نه.
‫اما تو گفتی می‌خوای سیلوی رو پیدا کنی، آره؟
‫الان که داکس و اکس-5 جوابمون رو نمیدن،
‫این تنها سرنخ ماست.
«اکران فیلم زِینیَک»
‫اکس-5 الان بازیگره؟
‫شایدم مامور مخفیه.
‫به نظر من که خیلی هم واقعیه.
‫شایعات مربوط به بریجیت باردو صحت دارن؟
‫اووه، ران. ‫ران، نمی‌تونی همچین سوالی بپرسی.
‫چیکار می‌کنی؟ الان سر قرارم.
‫رفیق، این قضیه مخفی می‌مونه. ‫مخفی.
‫}(یکی از شخصیت‌های مارول که می‌تواند ‫چاقوهای از جنس انرژی پرتاب کند)
‫می‌دونی، یه دنباله واسه طرفدارها؟
‫موبیوس! واو!
‫خوبه که می‌بینم ما ‫مردم عادی رو فراموش نکردی.
‫قبلا با این یارو کار می‌کردم.
‫- عالی به نظر میای. ‫- اوه، خیلی ممنون.
‫خودتم خیلی خوب شدی. ‫باید همدیگه رو در جریان اتفاقات بذاریم.
‫- بعد از مهمونی، باشه؟ ‫- خب، شاید همین الان این کار رو بکنیم.
‫- اینجا داری چیکار می‌کنی؟ ‫- سلام.
‫- سلام. سلام. سلام! ‫- همه‌چی مرتبه؟
‫بی‌نظیره.
‫راستش واقعا خوشحالم که جفتتون رو می‌بینم.
‫باید در جریان قرارتون بدم که اینجا چه خبره.
‫- البته. ‫- اما فکر کنم اول
‫یه نوشیدنی بهتر باشه. ‫چی می‌نوشی؟
‫- غافلگیرم کن. ‫- باشه، تو چی؟
‫- اوه، من نیاز ندارم. ‫- خیلی خب. نوشیدنی می‌زنیم.
‫اشکالی نداره وقتی که اینجاییم یه ‫نوشیدنی بزنیم. چون هنوز داریم کار می‌کنیم.
‫- الان داره فرار می‌کنه؟ ‫- داره فرار می‌کنه.
‫اوه خدای من، برد وولفه. ‫می‌تونم امضاتون رو داشته باشم؟
‫واسه طرفدارم چرا که نه... هی، هی!
‫تو خوبی؟
‫هوی!
‫برد. برد. وایستا!
‫وایستا! بیا اینجا.
‫بیخیال موبیوس. ‫زندگیم تو اینجا رو نابود می‌کنی.
‫زندگیت تو اینجا؟
‫هنوزم خوشحالی ما اینجاییم؟
‫بیخیال!
‫بیخیال اکس-5، واقعا فکر کردی ‫می‌تونی از دست من فرار کنی؟
‫آره.
‫هوی!
‫پسر بی‌ادبمون داره کجا میره؟
‫رفیق با کلاسمون کجا میره چنین شتابان؟
‫بلیت اپرات رو گم کردی؟ ‫آره؟ اوه خدای من!
‫- خیلی خب. اوه خدا! ‫- کجا میری؟
‫- خیلی خب. ‫- اوه آره.
‫امشب به خیابون اشتباهی اومده.
‫یه لحظه صبر کنین. ‫خیلی خب؟ آروم باشین.
‫- برین عقب. هی. برین عقب! ‫- واو!
‫هی! برو عقب.
‫اوه، از اون سرسخت‌هایی، هان؟
‫- خیلی آماتوری اکس-5. ‫- معلومه که کار توئه.
‫دیگه بدل‌کاری‌هات رو خودت انجام میدی؟
‫خیلی بانمکی. واقعا میگم.
‫جادو رو بذار کنار و منصفانه بجنگ.
‫ای تو روحت!
‫این یه دعوای منصفانه نیست.
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم.
‫آره، اما چرا فرار کردی؟
‫فکر نمی‌کنی با این سایه‌بازی‌هات ‫یکم زیاده‌روی کردی؟
‫به نظرم خیلی هم مناسب بود.
«لـــوکـــی - فصل دوم» «قسمت دوم - بِرَد گسیخته»
‫همه تحلیل‌گران به ناظر زمان مراجعه کنند...
‫- بهت میاد. ‫- داری کیف می‌کنی.
‫تنگ‌تر از چیزیه که فکر می‌کردی، مگه نه؟
‫آره. دفعه بعد یه گشادترش رو برات میارم.
‫- این چیه؟ ‫- یه تمپاد.
‫- چیکارش کردی؟ ‫- برات روش دکمه‌های رنگی رنگی گذاشتم.
‫تو بازداشت وقت کردی، بهمون ‫میگی سیلوی رو پیدا کردی یا نه.
‫صحیح. چون من یه مجرمم، درسته؟
‫خیلی خب، یالا، برو تو.
‫یالا!
‫راه بیفت.
‫می‌بینم اکس-5 بدون سر و صدا تسلیم نشد.
‫بی سر و صدا بودن از ویژگی‌هاش نیست.
‫اما هروقت خسته شد به حرف میاد.
‫- این چی؟ ‫- ببرید او.بی. بررسیش کنه.
‫او.بی.؟ سلام؟
‫اوروبوروس؟
‫وای که چقدر کارم خوبه.
‫خیلی خب، باید این دوتا ‫سیم رو به هم بپیچم و بعدش...
‫این و ردیف و سفتش کنم،
‫- که پیچ رو نگه داره. ‫- آه. او.بی.؟
‫اوه! سلام بچه‌ها.
‫- آم... اوضاع چطوره؟ ‫- خب، اوضاع بافنده اصلا خوب نیست.
‫اما دارم سعی می‌کنم یه ‫دستگاه بهینه‌ساز درست کنم
‫که همه اون انشعاب‌ها رو مدیریت کنه.
‫داره حلش می‌کنه.
‫او.بی.، میشه یه نگاهی به این تمپاد بندازی؟
‫بذار ببینم.
‫آه. جالبه.
‫آره، می‌تونم ته توش رو دربیارم.
‫فکر می‌کنین اولویت این از ‫جلوگیری فروپاشی زمانی بیشتره؟
‫- اوه، نه. ‫- نه. من رو همون
‫- فروپاشی زمان تمرکز می‌کردم. ‫- موافقم.
‫مدبرانه به نظر میاد. خیلی خب.
‫هرچی که لازمه راجب این بدونین، ‫این تو راجبش نوشتم.
‫خبری از تمپاد رنسلیر نشد؟
‫انجامش میدم.
‫- ردگیری رنسلیر؟ ‫- چرا داری پچ پچ می‌کنی؟
‫یه ماموریت سریه، درسته؟
‫رنسلیر سی-20 رو کشت،
‫سعی کرد موبیوس رو بکشه، ‫من رو انداخت تو زندان زمانی
‫و سعی کرد کنترل تی وی ای رو به دست بگیره.
‫چرا باید گرفتن رد تمپادش سری باشه؟
‫- صحیح. ‫- صحیح.
‫صحیح. اما نه، خبری نیست.
‫الان که خانم دقیقه‌ای خاموشه، ‫تحلیلگرها دارن دستی ردگیری رو انجام میدن.
‫و با اینهمه انشعاب اضافه،
‫مثل پیدا کردن سوزن تو انبار کاه می‌مونه.
‫اما یه چیز دیگه پیدا کردم.
‫رنسلیر اطلاعات رو از تمپادش پاک کرده بود،
‫اما تونستم بفهمم که کی ‫آخرین پیام رو بهش ارسال کرده.
‫کی؟
‫این پیچ رو می‌بندم سر جاش، آره؟
‫صفحه هفت همین رو نوشته بود.
‫نه. بخش 42 باید با ‫مدیریت‌کننده سیستم همخونی داشته باشه.
‫این همونیه که چراغ قرمز داره؟
‫- اون رو امتحان کردیم. ‫- خب، دوباره امتحان کن.
‫اون دکمه رو دوباره نذاشتی سر جاش، گذاشتی؟
‫خیلی پیچیده‌ست.
‫من تو صفحه اشتباهم یا...
‫داشتم برعکس می‌دیدم.
‫- نمی‌تونم تمرکز کنم. نامفهومه. ‫- موبیوس.
‫این به تمرکزت کمک می‌کنه. ‫اگه این رو حل کنیم،
‫اینجا نابود میشه. ‫چه فروپاشی زمانی صورت بگیره چه نگیره.
‫- باشه، بهشون میگم. ‫- کیسی، بهشون بگو به من چی گفتی.
‫خانم دقیقه‌ای داره به رنسلیر کمک می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- این جواب ندادنش رو توضیح میده.
‫- اوهوم. ‫- صبر کن.
‫وقتی تو گذشته بودم،
‫یه چیزی شنیدم.
‫یه مکالمه قدیمی بین ‫رنسلیر و او که باقی می‌ماند.
‫به نظر میومد که دستشون با هم تو یه کاسه‌ست.
‫واقعا که... پر از غافلگیریه.
‫گل گفتی.
‫رنسلیر و خانم دقیقه‌ای کجان؟
‫مطمئن نیستم ولی به گشتن ادامه میدم.
‫اگه خبری از تمپادش شد، بهتون خبر میدم.
‫اما یکم وقت می‌بره، واسه همین...
‫- اینجا اوضاع چطوره؟ ‫- نه، اونقدر هم خوب نیست.
‫چیزی نیست. یه کاریش می‌کنیم.
‫- کی می‌خواستی راجب رنسلیر... ‫- اون چیه؟
‫یه تمپاد خرابه.
‫- چیکار می‌کنه؟ ‫- سعی داریم همین رو بفهمیم.
‫اکس-5 میگه یجورایی جلوی گرفتن ‫رد از طرف تی وی ای رو می‌گیره.
‫کارش این نیست.
‫بفرما.
‫آره. کتاب راهنمای تی وی ای رو نخوندین؟
‫- حفظش که نکردم، اما... ‫- آها.
‫یکم طول می‌کشه تا تغییراتش رو تحلیل کنم،
‫اما قطعا جلوی ردگیری ‫رو نمی‌گیره، این رو مطمئنم.
‫بازجویی اکس-5 رو با همین شروع می‌کنیم.
‫بریم یه سری به برد وولف بزنیم.
‫- بریم بهش محکم سر بزنیم. ‫- ممنون.
‫خیلی خب، سختش نکنین، داکس کجاست؟
‫سیلوی کجاست؟ ‫و با اون تمپاد چیکار کردی؟
‫فقط لازمه همینا رو بفهمیم. باشه؟
‫اما البته، برد ما رو می‌شناسه، ‫و از تاکتیک‌هامون خبر داره.
‫اما همینه که باعث میشه یه ‫مسابقه شطرنج جالب بشه.
‫خیلی خب، از همه مهمتر، برد یه عوضیه.
‫پس، نذارین کفریتون کنه. باشه؟ لوکی؟
‫چیه؟
‫بیاید.
‫اوه، برگشت به خیر. چرا این ‫گردنبند زمانی رو باز نمی‌کنین
‫و باهام مثل کسی که رتبه‌ش ‫ازتون بالاتره رفتار نمی‌کنین؟
‫- من اینجا کار نمی‌کنم. ‫- اوه، چه نکته خوبی.
‫دیگه نباید حرف بزنی.
‫هی، اون پایین تو ‫خط زمانی مقدس چیکار می‌کردی؟
‫- فیلم می‌ساختم. ‫- وقتمون رو هدر نده اکس-5.
‫- اسمم برده. بردلی. ‫- صحیح، برد.
‫بیا بریم سر اصل مطلب، میشه؟
‫با این تمپاد چیکار کردی؟
‫- سوال رو جواب بده. ‫- جلوی ردگیری رو می‌گیره.
‫- نه، نمی‌گیره. ‫- عه، نه بابا.
‫- واسه چه کاری طراحی شده، اکس-5؟ ‫- اسمم برده.
‫با اختیار کی من رو اینجا نگه داشتین؟
‫به اطراف که نگاه می‌کنم کسی رو ‫نمی‌بینم که مقامش به همچین تصمیمی قد بده.
‫برای دستگیر کردن شکارچی‌ای که ‫پستش رو رها کرده به تاییدیه نیاز ندارم.
‫اوه، خوبه. خوبه.
‫اما این خود تو نبودی که راجب اینکه همه‌مون
‫تو خط زمانی زندگی داریم ور ور می‌کردی؟
‫خب، منم رفتم سراغ زندگیم. ‫دقیقا از چی عصبانی هستی؟
‫جون کلی آدم در خطره.
‫جون کلی آدم در خطره؟
‫تو چقدر رو داری.
‫«جون کلی آدم در خطره.»
‫هرکی اینجاست می‌دونه داری چیکار می‌کنی.
‫جنابعالی فقط سعی داری ‫همه کارهای وحشتناکی که
‫تو زندگیت انجام دادی رو جبران کنی، ‫مردک حقیر.
‫- خیلی خب، بسه. ‫- نه. نه موبیوس. نه، این...
‫میخ‌کوب کننده‌ست.
‫- ادامه بده. می‌خوام بیشتر بشنوم. ‫- خوبه.
‫ببین، هرکاری که تو و سیلوی ‫واسه کمک کردن انجام دادین،
‫- فقط همه‌چی رو بدتر کرده. ‫- درسته؟
‫می‌دونی، من پرونده‌ت رو خوندم.
‫تویی. مشکل خود تویی.
‫هربار که یکی از تو رو پیدا کردیم.
‫مشکل اینجاست که تو فکر می‌کنی ‫منحصر به فردی، اما نیستی.
‫پس، مهم نیست که چه لباسی بپوشی،
‫شیک و پیک کنی یا چه دروغی به رفیقات بگی
‫یا حتی چه دروغی به خودت بگی.
‫با همه این اوصاف، ‫تو فقط همه‌چیز رو بدتر می‌کنی.
‫برای موبیوس، برای بی-15،
‫برای مادرت.
‫چون کارت اینه.
‫تو می‌بازی. یه بازنده‌ای.
‫لوکی.
‫دست از قهرمان بودن بردار رفیق.
‫تو آدم شروره‌ای.
‫و کارت هم خوبه. بچسب به همون.
‫ممنون برد...
‫خیلی ممنون.
‫واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫می‌دونی، حق با توئه.
‫من کارهای وحشتناکی انجام داده‌م.
‫آره، شاید من همینم و اون می‌دونه.
‫منِ واقعی اینم. یه بازنده.
‫همیشه بودم. همیشه هم خواهم بود.
‫و شاید من داشتم...
‫- جلوی خودم رو می‌گرفتم. ‫- لوکی.
‫شاید داشتم صبر می‌کردم.
‫شاید داشتم انتظار یه ‫همچین لحظه‌ای رو می‌کشیدم
‫تا بتونم کارهای وحشتناکی
‫با تو انجام بدم.
‫پس، بیا یه بار دیگه امتحان کنیم.
‫سیلوی کجاست؟
‫زیادی بهش دلبسته‌ای.
‫روان‌درمانی نیاز داره.
‫- می‌تونم یکی رو معرفی کنم... ‫- خیلی خب. ولش کن.
‫...اگه می‌خوای حلش کنی.
‫حیوون خونگیت رو کنترل کن موبیوس.
‫جو یکم سنگین شد.
‫هی، می‌خوای یه جوک خوب بشنوی؟ ‫تق تق.
‫- کیه؟ ‫- برد.
‫- برد کی؟ ‫- صنعت سرگرمیه دیگه.
‫(هنگامی استفاده می‌شود که یک ‫سلبریتی محبوبیتش را از دست داده)
‫و نمی‌خوام این اتفاق واسه تو بیفته.
‫پس با ما راه بیا، ‫سوال‌هامون رو جواب بده
‫و ما هم برت می‌گردونیم اونجا ‫تا تو رو فراموش نکنن.
‫چطوره؟
‫- این کار رو می‌کنی؟ ‫- می‌کنم.
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم.
‫این رو می‌بینی؟ ‫موبیوس، می‌تونستی بازیگر بشی.
‫من بازیگر نیستم، تحلیل‌گرم. ‫اما ممنون.
‫تو تحلیل‌گر نیستی. ‫منم شکارچی نیستم.
‫هیچکدوم اینا واقعی نیست.
‫حرفم اینه که، اصلا می‌دونی ‫تو خط زمانی چه کسی هستی؟
‫مهم نیست.
‫فکر می‌کنم مهمه چون ‫هیچکدوم اینا واقعی نیست.
‫- خب باشه. ‫- تی وی ای خونه واقعیت نیست.
‫حتی موبیس هم اسم واقعیت نیست.
‫خب، به اون اسم جواب میدم.
‫اصلا خبر داری که ممکنه چه ‫زندگی‌ای رو پشت سر رها کرده باشی؟
‫کی ممکنه منتظرت باشه؟ ‫یعنی، اصلا برات مهمه؟
‫حرفم اینه که تو خبر داری ما رو گرفتن.
‫خبر داری زندگیمون رو گرفتن و هنوزم اینجایی.
‫یه جورایی عجیب غریبه رفیق. ‫حرفم اینه که باید بیدار بشی.
‫- من بیدارم. ‫- آره، نه. جنابعالی خوابی.
‫- باید بیدار بشی موبیوس. ‫- من بیدارم.
‫- و تا وقتی بیدار نشی، هیچی نیستی. ‫- نه.
‫اون هیچی نیست. اون رو که دیگه ‫نگم برات، ولی اینجا هیچی نیستین.
‫و تا وقتی بیدار نشی ‫یه مرد بی‌هدفی. تو...
‫خودت یه مرد بی‌هدفی. ‫یه احمق به تمام معنا.
‫- واو! ‫- یه احمق به تمام معنایی.
‫واو!
‫موبیوس! خودشه!
‫- اون دیگه چی بود؟ ‫- هیچی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫- اونجا چی شد؟ ‫- هیچی.
‫- هیچی به نظر نمیومد. ‫- یه حرکت تاکتیکی بود.
‫- به نظر میومد کفریت کرد. ‫- نه.
‫کفریم نکرد. ‫تو رو کفری کرد.
‫موبیوس، حالت خوبه؟ ‫تا حالا اینجوری ندیده بودمت.
‫- چطوری ندیده بودی؟ ‫- خیلی خب، قضاوتت نمی‌کنم.
‫انگار که داری می‌کنی. ببین، گفتم می‌تونم ‫کار سخت و ناخوشایند انجام بدم و می‌تونم...
‫- کجا اومدیم؟ ‫- من داشتم دنبال تو می‌اومدم.
‫نه، من داشتم دنبال تو می‌اومدم.
‫موبیوس. تو به وضوح جلوی من راه می‌رفتی.
‫نظرت چیه یه تیکه کیک بخوریم؟
‫- لیمویی باشه. ‫- باشه عالیه. بریم.
‫هممم.
‫واقعا خوشمزه‌ست.
‫آره.
‫گوش کن. اون یه حرکت تاکتیکی نبود.
‫کنترلم رو از دست دادم.
‫اشکالی نداره.
‫- پیش میاد. ‫- هممم.
‫می‌دونی، بعضی‌وقت‌ها یه خشمی ‫تو تنت میفته و باید... خالیش کنی.
‫یادته یه بار
‫انقدر از دست پدر و برادرم عصبانی شدم،
‫که رفتم زمین
‫و کل نیویورک سیتی رو با یه ‫ارتش فضایی گروگان گرفتم؟
‫سعی کردم از سنگ ذهن ‫رو تونی استارک استفاده کنم.
‫جواب نداد، واسه همین از ‫ساختمون پرتش کردم پایین.
‫منظور حرفم اینه که...
‫- اون یه حرکت تاکتیکی نبود. ‫- آره.
‫کنترلم رو از دست دادم.
‫بعضی‌وقت‌ها احساسات بهمون چیره میشن.
‫گل گفتی.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫اکس-5، خب می‌دونی، یه جورایی
‫دست رو زخمت گذاشت، مگه نه؟
‫هیچوقت نخواستی به خونه‌ت ‫رو خط زمانی سر بزنی؟
‫ببین، اون آخرین چیزیه که باید بهش فکر کنم.
‫یعنی... کنجکاو نیستی؟
‫نمی‌خوای زندگی‌ای که ‫قبل از دزدیدنت و آوردنت
‫به تی وی ای داشتی رو ببینی؟
‫- راستش نه. ‫- چرا؟
‫- چون زندگی من نیست. ‫- اما می‌تونست باشه.
‫نیست. این زندگی منه.
‫دوست دارم از کسی که من رو ‫دزدیده و به اینجا آورده تشکر کنم.
‫این کیک رو واسم درست کرده.
‫اگه نگاه نندازی، هیچوقت نمی‌فهمی.
‫تی وی ای تنها زندگی‌ایه که می‌شناسم. ‫ازش هم خوشم میاد.
‫ببین، می‌فهم چی میگی. درکت می‌کنم. ‫داری به این احتمال فکر می‌کنی...
‫که زندگی بدی داشتی و...
‫شایدم زندگی خوبی داشتم. ‫اگه بد باشه می‌تونم تحملش کنم.
‫اگه خوب باشه چی؟
‫می‌خوای مدام بهش فکر کنم و افسوسش رو بخورم؟
‫- معلومه که نه. ‫- درسته.
‫می‌دونی، اکس-5 قرار نیست حرف بزنه.
‫اکس-5 حرف می‌زنه. ‫فقط باید یه راهی پیدا کنیم.
‫خیلی خب. این دفعه چی رو نمی‌پرسیم؟
‫ببین، اکس-5 یه شکارچی خوبه، خب؟
‫تو کارش حرف نداره.
‫پس، به نظرت با عقل جور درمیاد که ‫اونهمه مدت اونجا باشه
‫ولی سیلوی رو پیدا نکنه؟
‫ببین، سیلوی کل زندگیش رو صرف ‫مخفی کردن کرده. اون سیلوی رو پیدا نکرده.
‫آره، اما شاید یه کمکی از اون تمپاد گرفته.
‫خیلی خب، اگه سیلوی رو ‫پیدا کرده و بیخیالش شده،
‫پس سیلوی نمی‌دونه اون پیداش کرده. ‫فقط اینطوری با عقل جور درمیاد.
‫راجبش فکر کن. اون سیلوی رو پیدا کرده ‫اما دستگیرش نکرده
‫چون می‌خواسته به کیف و ‫حالش رو خط زمانی ادامه بده.
‫- می‌خواد بیشتر برد وولف باشه. ‫- کیه که نخواد؟
‫درسته.
‫حالا فقط باید یه راهی ‫پیدا کنیم که اعتراف کنه.
‫اون تنها کسیه که می‌دونه سیلوی کجاست.
‫فقط باید مجبورش کنیم حرف بزنه.
‫خب، یالا. تو خدای شرارتی.
‫مگه نه؟
‫وضعیت بافنده ناپایدار است.
‫لطفا سریعا اقدام کنید.
‫وضعیت بافنده ناپایدار است.
‫لطفا سریعا اقدام کنید.
‫هممم.
‫«اخطار» ‫«دسترسی مسدود است» ‫«هاله زمانی نامعتبر»
‫اوه نه.
‫سلام.
‫سلام لوکی. برای راند دوم آماده‌ای؟
‫حس کردم به یه جلسه ‫روان‌درمانی دیگه نیاز دارم.
‫یه ذره خودم رو خالی کنم.
‫این دفعه از استراتژی ‫خشونت‌آمیز استفاده می‌کنین؟
‫- یه همچین چیزی. ‫- باشه.
‫بی-15 کجاست؟
‫اون تو این جلسه شرکت نمی‌کنه.
‫اوه، فهمیدم. پس بدون ‫بی-15 پا شدین اومدین اینجا
‫و الان من باید باور کنم ‫می‌خواین شکنجه‌م کنین موبیوس؟
‫خب، بذار همه‌چی رو راحت کنیم.
‫تو اطلاعاتی داری که ما نیاز داریم.
‫و نمی‌خوای این اطلاعات رو به ما بدی.
‫پس، چطوری به تفاهم برسیم؟
‫- دارین به تنگ میاین. ‫- اشتباه نمی‌کنی. اشتباه نمی‌کنه.
‫ما قطعا داریم به تنگ میایم.
‫و بذار باهات صادق باشم، ‫این آخرین گزینه‌ایه که داریم.
‫- و آخرین فرصت تو. ‫- جالب بود.
‫این نمایش ایده کدومتونه؟
‫چون تو خیلی سخت مقر میای،
‫چاره‌ای نذاشتی جز اینکه به خشونت...
‫موبیوس، کنترلش.
‫باشه، حله.
‫نمیشه جشن رو بدون اون کوچولو شروع کنیم. ‫منتظر بمون.
‫واو!
‫هی، در رو باز کن.
‫- هی. لوکی؟ ‫- مشخص شد
‫که در واقع یه گزینه دیگه هم وجود داره.
‫نه، نه! هی!
‫از نقشه‌مون خبردار شدی برد.
‫و می‌دونستم خبردار میشی ‫چون پسر باهوشی هستی.
‫پس حدس بزن چه خبره. ‫من یه نمایش جدید نوشتم.
‫لوکی. لوکی، این کار درست نیست. باز کن!
‫اون وسیله بدون کنترلش کار نمی‌کنه، پس...
‫قراره چیکار کنی؟
‫این رو میگی؟
‫خیلی خب، عالیه. ‫الان یه جلسه پرسش و پاسخ برگزار می‌کنیم.
‫سیلوی رو پیدا کردی؟ ‫اگه آره، کجاست؟
‫واقعا سوال ساده‌ایه، اما معنیش این نیست ‫که در حین کار نمی‌تونیم خوش بگذرونیم.
‫این فیش سر جاشه.
‫تقریبا گول خوردم.
‫روحت هم خبر نداره چطوری باهاش کار کنی.
‫من سعی نمی‌کنم قهرمان باشم برد.
‫من آدم شروره‌م. یادته؟
‫نه. لوکی.
‫منظورم از شرارت این نبود!
‫هی! لوکی! توآدم شروره نیستی. ‫تو...
‫اینجا رو ببین.
‫آم، یکم قبل، یه سری ‫حرف‌های ناراحت‌کننده‌ای زدم
‫و مادرت رو پیش کشیدم. ‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫- موبیوس! هی، بیا این تو! ‫- در قفله برد! در قفله!
‫باید اون رو بذاری زمین.
‫اون... نمی‌دونی داری باهاش چیکار می‌کنی.
‫این یکی چیکار می‌کنه؟
‫ببخشید. ‫نزدیک بودت به خودت آسیب بزنی.
‫هی، همینطوری هر دکمه‌ای ‫رو که می‌بینی فشار نده، باشه؟
‫موبیوس بیا این تو.
‫انگار این وسیله منحنی یادگیری داره.
‫آره. منحنی یادگیری داره.
‫می‌تونی من رو باهاش بکشی.
‫جدی؟
‫چه هیجان‌انگیز.
‫خاموشش کن.
‫لوکی، خاموشش کن.
‫بذار این رو امتحان کنم. ‫بذار این رو امتحان کنم.
‫باشه. باشه. خیلی خب.
‫ببخشید. این فقط کوچیک‌ترش کرد.
‫ببین. نمی‌دونم داکس و ‫بقیه کجان. باشه؟ نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم این رو می‌دونی یا نه،
‫اما من قبلا کارهای خیلی وحشتناکی کردم.
‫آره، کردی. ‫الان هم داری همین کار رو می‌کنی.
‫یه نگاه انتقادآمیز به خودت بکن. ‫باشه!
‫باشه.
‫آزمون و خطا.
‫قسم می‌خورم نمی‌دونم کجان.
‫برد. خیلی متقاعد کننده حرف می‌زنی.
‫دلم می‌خواد باور کنم، ولی تو... ‫خیلی بازیگر خوبی هستی.
‫ببین. من واقعا، ‫واقعا نمی‌دونم. قسم می‌خورم.
‫خیلی استعداد داری.
‫- نقشه رو به من نگفتن. ‫- لطفا حقیقت رو بهم بگو.
‫- می‌دونم داری دروغ میگی. ‫- باشه، باشه، باشه.
‫دروغ گفتم. دروغ گفتم، باشه؟ دروغ گفتم.
‫قرار بود برم دنبال سیلوی بگردم، ‫اما جیم زدم، باشه؟ جیم زدم.
‫صحیح. پس بهت گفتن بری ‫دنبال سیلوی و تو جیم زدی؟
‫آره.
‫جریمه افسر میدانی پرافتخاری ‫که ماموریتش رو رها کنه چیه؟
‫تو و داکس، تو کتم نمیره.
‫باشه. ببین، قسم می‌خورم، باشه؟
‫رفتم اون پایین و رفتم سراغ زندگیم، باشه؟
‫چون... هیچکدوم اینا واقعی نیست.
‫خب، اگه هیچ‌کدوم اینا واقعی نیست، ‫گمونم تو هم نیستی.
‫هی! وایستا، وایستا، وایستا، وایستا! وایستا.
‫فقط بهم بگو سیلوی کجاست برد.
‫خیلی خب.
‫بهت میگم کجاست.
‫یه زندگی جدید داره!
‫بفرما.
‫آخرش وا دادی.
‫چرا اوضاع رو واسه خودت ‫انقدر سخت می‌کنی برد؟
‫یه چیزی، گفتی از ماموریت جیم زدی.
‫آره، اما اول پیداش کردم. ‫اون تو یکی از انشعاب‌هاست.
‫- می‌دونه سیلوی کجاست. ‫- دیدی؟
‫- یکم شرارت. ‫- به خوبی نقشه خودت بود.
‫ممنون. بزن بریم زینیک.
‫- داری میگی که اون... ‫- یه اجرای فوق‌العاده بود.
‫اگه بهت بگم کجاست، ‫می‌ذاری من برم؟
‫نه. بهمون نشون میدی.
‫هی او.بی. این کیسیه. ‫گفتم شاید بتونه کمکت کنه.
‫- همه‌مون می‌میریم! ‫- او. بی.
‫همه‌مون می‌میریم!
‫عه، سلام از دیدنت خوشحال شدم.
‫- همه‌مون می‌میریم. ‫- منظورت چیه؟
‫درهای ضد انفجار باز نمی‌شند.
‫مسیر میان‌بر سی‌12 رو هم امتحان کردی؟
‫بدردمون نمی‌خوره.
‫- مطمئنی؟ ‫- البته که. خودم نوشتمش.
‫صبر کن...
‫اوروبوروس تویی؟
‫- آره. ‫- تو کتاب راهنمای تی‌وی‌ای رو نوشتی.
‫- خوندیش؟ ‫- خوندمش؟ عملاً حفظش کردم.
‫برام امضاش می‌کنی؟
‫- البته که آره. خوشحالم میشم. ‫- آره، درست کنار عکست باشه.
‫واستید ببینم.
‫الان گفتی که همه‌مون قراره بمیریم.
‫عه، درسته. درهای مهار کننده قفل‌اند،
‫و فقط شخصی که طراحیش کرده
‫می‌تونه با یه اسکن همزمان ‫از هاله زمانی‌اش بازشون کنه.
‫او که باقی می‌ماند.
‫که مرده.
‫پس بدون خانم دقیقه‌ای که بهمون ‫کمک کنه قفل رو باز کنیم، اینجا گیر کردیم.
‫پس، الان باید یه ‫هوش مصنوعی سرکش رو
‫متقاعد کنیم که ‫برگرده سر کارش؟
‫هرکاری که می‌خوایم بکنیم، ‫باید سریع‌تر انجامش بدیم.
‫هر چی که اون انشعاب‌ها بیشتر رشد کنند،
‫این چیز بیشتر تا ذوب شدن کامل پیش میره.
‫من دستگاهش رو می‌سازم،
‫ولی تو باید یه راهی واسه تو رفتن پیدا ‫کنی وگرنه هیچ‌کدوم اینا اهمیتی نداره.
‫[سال 1982] ‫[براکستون. اوکلاهاما]
‫- }-برد راه بی‌افت. ‫- برد، همین الان دارم بهت میگم
‫}اگه داری وقت‌مون رو تلف می‌کنی، ‫مستقیم برت می‌گردونیم به گیزمو.
‫دوست داری تو تو مکعب خرد و خاکشیر بشی؟
‫هی، هی، هی! باشه بابا. بسیارخب. ‫ببین، زنه اون توئه، بسیارخب.
زنه اون توئه. پس، چطوره شماها
‫برید اون تو و یادتون باشه که من بودم که آوردمتون اینجا،
‫و مرد و قولش. حله؟
‫پس، شما برید، منم برمی‌گردم.
‫صبر کن صبر کن صبرکن ‫چرا انقدر هل شدی؟
‫- مضطربم می‌کنی. ‫- من هل نشدم. مضطربم نیستم.
‫- بسیارخب. ‫- آره، انگار نه انگار می‌خوای در بری.
‫صرفاً نمی‌خوام کنار واریانتی باشم ‫که 400 نفر از همکاران‌مون رو کشته.
‫پس فقط برمی... ‫اگه لطف کنی در رو باز کنی...
‫نظرت چیه؟
‫اگه اون اینجاست، ‫باید بفهمم که چی میدونه.
‫من باهاش حرف میز‌نم. حواستون باشه.
‫سلام، میشه هروقت که وقت داشتی ‫دستگاه نی‌ پخش کن رو دوباره پر کنی؟
‫پرش کردم.
‫بیل، سفارش آماده‌ست.
‫ممنون، سیلوی.
‫اوضاع تنش‌آمیزی‌ـه.
‫نظرت چیه بذاریم باهم دیگه در و .دل کنن. ما هم برگردیم به تی‌وی‌ای
‫چی میگی تو؟ نمیشه.
‫تا وقتی که یه‌کم پای .سیب ‫نخوردم جایی نمیرم
‫نه، نه، نه نه نه.
‫سلام.
‫ببین، نمی‌تونم کل روز منتظر جنابعالی بمونم. ‫می‌خوای چیزی سفارش بدی؟ یا چی؟
‫میشه صحبت کنیم؟
‫پنج دقیقه دیگه وقته استراحتمه.
‫یه استراحت کوتاهه، پس تند حرفت رو بزن.
‫آه، می‌دونم که من آخرین ‫کسی هستم که دوست داری ببینی.
‫درسته.
‫من، آه...
‫من نیومدم اینجا که .برات دردسر درست کنم
‫پس چرا اینجایی؟
‫آه... این قراره عجیب به نظر برسه.
‫ولی... یه مشکلی پیش اومده.
‫پیچیده‌ست.
‫من در سیر زمان سفر کردم.
‫بین گذشته و حال. ‫من تو گذشته بودم...
‫اَخ، فقط برو سر اصل مطلب دیگه، لوکی.
‫سیلوی، من تو آینده هم بودم و تو رو دیدم.
‫تی‌وی‌ای در خطره. ‫و تو هم اونجا بودی. باید دلیلش رو بدونم.
‫پس الان آینده رو هم می‌بینی؟ ایول.
‫چیزی که به انتخاب .خودم بوده باشه نیست
‫ببین، با این که که دوست دارم ببینم ‫تی‌وی‌ای با خاک یکسان شده،
‫قصد بازگشت به اونجا رو ندارم.
‫زندگی من الان اینجاست و دیگه .در حال فرار نیستم. ‫و خوشحالم
‫پس چیزی که دیدم رو توضیح بده.
‫- نمی‌دونم. و برامم مهم نیست. ‫- این آینده‌ست. یعنی قراره که اتفاق بیاُفته.
‫جداً؟ واقعاً؟
‫چون اینجور که میگی .گویا آینده از قبل مقدر شده
‫و هر دومون می‌دونیم که دیگه اینطور نیست.
‫از اینش مطمئن شدم.
‫افسونم کن. می‌تونی .هرچی که دیدم رو ببینی
‫نمی‌خوام ببینمش. ‫نمی‌خوام هیچ دخلی تو این موضوع داشته باشم.
‫راه‌حل‌هات پیش من نیستند.
‫اگه با هم دیگه همکاری نکنیم، نمی‌تونم تضمین ‫کنم که اینجا رو تا چند وقته دیگه داری.
‫- عجب رویی داری که بااین مزخرف‌های نی‌وای‌ای‌ات اومدی اینجا. ‫- رو؟
‫این مسئله بزرگتر از تی‌وی‌ای هستش. ‫این همه‌چیز رو دربر می‌گیره.
‫اینجا رو دوست داری؟
‫اینجا رو دوست داری؟ کردیش خونه‌ات؟
‫اگه چیزی که «او که باقی می‌ماند» گفته درست باشه،
‫تی‌وی‌ای تنها خط دفاعی ما در برابرشه.
‫و اگه چیزی که من ازت دیدم درست باشه،
‫پس چیزی جلوی نابودی .تمام عیار این دنیا رو نمی‌گیره
‫بدون تی‌وی‌ای، همه این‌ها، همه چیز...
‫از بین میره.
‫هوم.
‫فکر کردم ما رو اینجا آوردی که بهمون کمین بزنی.
‫ولی نگو آوردیمون به یه وعده ‫خوب مهمون‌مون کنی. ممنون.
‫الان دقیقاً چه اتفاقی می‌افته؟
انگار دارند تمام جزئیات رابطه‌شون رو که .تا به ‫حال اتفاق اُفتاده رو بررسی می‌کنند
‫ببین. رابطه‌شون ‫پیچیده‌ست، اوکی؟
‫وقتی اساساً تو یه رابطه با خودتی
‫- چیزهای زیادی واسه بحث کردن وجود داره. ‫- آره.
‫میگن که آدمای متضاد هم ‫دیگه رو جذب می‌کنند، نخیرم.
پس این چیه؟
‫خداییش عجیبه.
‫- ولی من آوردمتون پیش سیلوی. کار من بودش. ‫- آره.
‫من قول خودم رو نگه داشتم.
‫- پس وقتشه تو هم به قول خودت عمل کنی. ‫- می‌کنم.
‫و همونطور که گفتی منو به ‫خط زمانی مقدس برمی‌گردونی.
‫میشه یه لحظه راجع به این که ‫زندگی چقدر جنو‌ن‌اوره صحبت کنیم؟
‫یعنی خدایی همین ده دقیقه پیش
‫سرم داد می‌کشیدی که ‫« تو هیچی نیستی!»
‫و بعدش منم یه‌جورایی هل شدم ‫و عملاً شکنجه‌ات کردم.
‫و حالا اینجا نشتیم
‫و مثل دوتا آقا از غذامون لذت می‌بریم.
‫تو بهم سیلی زدی. ‫یادم نمیره که...
‫ولی به‌جاش که برات یه شیک خریدم. بسیارخب؟
‫ببین فقط اینو نوش جان کن و راجع بهزینیک‫بهم بگو
‫- راجع به چیش؟ ‫- می‌خوام کلاً راجع بهش بدونم دیگه.
‫- بی‌خیال بابا. ‫- میشه... خواهش می‌کنم.
‫- فیلم من به هیچ‌جات هم نیستش. ‫- برد، پوسترش رو دیدم.
‫- ترسناک به نظر می‌رسید. ‫- نیست. ترسناک نیست.
‫ترسناک نیست. ‫هیجان‌انگیز‌ـه، باشه؟
‫- جداً؟ آره؟ ‫- تو سینماست. خیلی ازت ممنونم.
‫نمی‌تونی ببینیش. بلیطت رو هم خودت بخر. ‫بعد از
این کار‌هایی که باهام کردی .چیزی برات جور نمی‌کنم
‫می‌خرم. می‌خرم.
‫ببین، چطوره بدیم اینو برامون بسته‌بندی کنن ببریم‌ها؟
‫نظرت چیه؟ درست و حسابی بسته بندیش می‌کنند.
‫بیا اینم برداریم و از .اینجا بذاریم و بریم
‫- چطوره؟ ‫- مثل ضبط خراب شدی.
‫مثل « منو به خط ‫زمانی .مقدس برگردون.» شده
‫البته الان تغییرش دادی به ‫« منو از اینجا ببر.»
‫می‌خوای وادارم کنی کاری کنم نه؟
‫هی.هی.چه خبره؟
‫هیچی.
‫باید برگردم سر کار.
‫به همه اراده آزاد ‫میدی و خودت می‌ذاری و میری؟
‫اینجوریاست دیگه. قابلت رو نداره.
‫اگه اون دوباره پیدا بشه، منظورم ‫واریانت‌هاشه، می‌خوای چیکار کنی؟
‫بکشمشون.
‫شرمنده که مزاحم میشم. ‫گمونم برد می‌خوای یه چیزی بگه
‫تا خودش رو سبک کنه.
‫برایزینیکیه دنباله هم می‌سازم ‫و هر دو هم سینما دعوتید.
‫- هی، می‌تونیم تمام روز رو صبر کنیم‌ها. ‫- نه، نمی‌تونیم.
‫باید راجع بهش تو تی‌وی‌ای صحبت کنیم.
‫- نه. می‌تونیم اینجا صحبت کنیم. همین الان. ‫- همین الان.
‫باشه. اگه اینجا ‫بمونیم، .همه‌مون می‌میریم
‫اونا هم می‌میرن. پیرهن ‫نارنجی‌ـه، اونم می‌میره.
‫مهم‌تر از همه، همه‌مون قراره بمیریم.
‫همه اینا از بین میره! مگه اینکه ما...
‫- همه این‌ها بخاطره سیلوی؟ ‫- تو کتم نمیره.
‫- قراره همه انشعاب‌ها رو بمبارون کنی. ‫- آره، از جمله این یکی.
‫- کجا بریم؟ ‫- بهت نشون میدم.
‫- بی15، داره میاد. بیا بریم. ‫- عالیه.
‫الانم داریم خطوط زمانی رو هرس می‌کنیم؟
‫اهداف دارند در سراسر ‫انشعاب ظاهر می‌شند.
‫باید بدونیم منشا این حمله از کجاست.
‫- چه اتفاقی داره می‌افته؟ ‫- موبیوس. چه خبره؟
‫‫داکس دنبال سیلوی نبودش.
‫‫اون قراره همه انشعاب‌های .جدید رو هرس کنه
‫همین الانش هم داره می‌کنه. ‫موبیوس، اون قراره همه رو بکشه.
‫بدون هیچ الگویی هم داره اینکار رو می‌کنه.
‫رد همه اون بمب‌ها رو بزنید.
‫- وضع تدارکاتمون چطوره؟ ‫- بمب‌های بازتنظیم زمان‌مون کمه.
‫دارن با درهای زمانی چیکار می‌کنی؟
‫به نظر می‌رسه که به ‫تمپادها متصل شدند.
‫شاید به همین دلیل ‫برد رو ترس بر داشته بود.
‫اون‌ها 30 درصد از انشعاب‌ها رو هرس کردن.
‫موبیوس هنوز توی میدونه؟
‫‫موبیوس، اون‌ها دارند میلیاردها آدم رو می‌کشند.
‫‫همین الان حساب داکس رو برسید.
‫شکارچی‌ها در حال حمل .بمب‌های بازتنظیم زمان هستند
‫اینجوری دارند همزمان همه .خطوط زمانی رو بمبارون می‌کنند
.همه‌چیزبه اون کنترل پنل وصل‌ـه
‫هدف ما اونه.
‫- حواسشون رو پرت می‌کنم. ‫- باشه.
‫ماموریت‌مون لو رفته.
‫هرچی بمب رو می‌تونید منفجر کنید!
‫باید جلوشون رو بگیریم. ‫می‌تونیم بمب‌ها رو خنثی کنیم؟
‫اگه بتونیم ردیابی‌شون کنیم ممکنه، ولی .تعدادشون ‫خیلی زیاده. زنگ می‌زنم به او. بی
‫بیا اینجا!
‫خیلی دیر کردیم. تمومش کن!
.خیال برت نداره
‫این‌ها همه مزدورای داکس بودش؟
‫همه اون‌هایی که فرار نکردند.
‫‫موبیوس، تو بهتره برگردی.
‫لوکی، باید بریم.
‫اون‌ها آدمان که دارند می‌میرند.
‫اون‌ها زندگی افراد عادی هستند.
‫آه، بچه‌ها، من دارم از تمپاد رنسلیر علائم می‌گیرم.
‫- سیلوی... ‫- این بهترین کاری بود که می‌تونستید بکنید؟
‫هیچ کاری از دستمون بر نمی‌اومدش.
‫عجب خط دفاعی‌ای دارید.
‫مشکل از تی‌وی‌ای هستش. ‫شکسته‌ست، پوسیده‌ست.
‫من دارم میرم خونه... البته اگه هنوز اونجا باشه.
‫لطفاً، نرو. موندن...
‫سخت‌ترـه.
‫اوم... هی، سیلوی. خوبی؟
‫- فقط می‌خواستم حالتو بپرسم. ‫- آره، خوبم مرسی.
‫خواهش.
‫اوم، به نظرت ‫فردا هم میای؟
‫آره.
‫- ایول، ایول. اهوم ‫- جک؟
‫مامانت قراره بیاد دنبالت؟
‫آره، یه‌کم دیگه می‌رسه. ردیفم.
‫شب بخیر.
‫خداحافظ.