‫چی می‌بینی؟
‫من همه‌شون رو می‌بینم.
‫تو ۱۰ ثانیه وقت داری.
‫ده، نه، هشت،
‫هفت، شیش، پنج،
‫چهار، سه، دو،‌ یک.
‫رئیسم می‌خواد تو رو ببینه.
‫چرا؟
‫حرف زیادی نزن.
‫تو توی موقعیتی نیستی که بگی چرا.
‫لطفا با من بیا.
‫یه چیزی بگو.
‫می‌خوام صدات رو بشنوم.
‫من ازت یه خواسته‌ای دارم.
‫در عوض من دردت رو از بین می‌برم.
‫دوباره تو منو از درد راحت کردی.
‫انگار تو ناخن‌های یه نفر رو ‫از بدنم بیرون می‌کشی.
‫به عنوان تشکر اینو بهت تقدیم می‌کنم.
‫این خیلی باارزش و قدیمیه.
‫لطف داری.
‫اما من نمی‌تونم قبولش کنم.
‫فقط یه چیز هست که ازت می‌خوام.
‫این‌که اجازه بدی دختر مادر هولدا برگرده.
‫خیلی کارا هست که بگی انجام میدم،‌ میو.
‫اما چنین کاری رو من هیچ وقت انجام نمیدم.
‫یه چیز دیگه بخواه.
‫ما می‌تونیم یه معامله کنیم.
‫اون بچه رو برگردون، ‫و من هر کاری بخوای می‌کنم.
‫مادر هولدا سعی کرد با دخترش فرار کنه.
‫فکر می‌کنی باید به چنین حماقتی ‫پاداش داده بشه؟
‫می‌تونی منو به عنوان وثیقه بگیری.
‫من مطمئن میشم که ‫مادر هولدا دیگه فرار نکنه.
‫اگه فرار کنه می‌تونی منو بکشی.
‫تو آدم عجیبی هستی.
‫فکر می‌کنی می‌تونی همه چیز رو کنترل کنی؟
‫هر وقت خواستی کاری کنی خورشید طلوع کنه؟
‫بعضی چیزها از کنترل تو خارج هستن، میو.
‫هر چی می‌خوای بگو.
‫هیچی نمی‌خوام. در این مورد مذاکره نمی‌کنم.
‫اگه مذاکره نکنی، اون ناخن‌ها ‫رو برمیگردونم داخلت.
‫می‌تونی این کارو بکنی؟
‫شاید.
‫این‌جا صبر کن.
‫اگه تا هفت روز دیگه این پول رو جور کنی، ‫شاید بتونیم یه معامله بکنیم.
‫می‌خوای سر این معامله دست بدیم؟
‫الان دیگه راه برگشتی نیست، میو.
‫میو؟
‫الان دیگه برای آقای چانگ کار می‌کنی؟
‫نه.
‫اما به زودی همه چیز دوباره خوب میشه.
‫اگه من... فشار نیارم می‌تونی یکم ‫سریع‌تر بخونی؟
‫خب، با توجه به مقدار اتهاماتی که ‫به تو وارد شده...
‫به عنوان وکیلت...
‫توصیه می‌کنم که خفه شی.
‫خب؟
‫یه دختر بیرونه. ‫اصرار داره تو رو ببینه.
‫بهش بگو فردا برگرده.
‫اون سرش شلوغه.
‫فردا بیا.
‫من این‌جا صبر می‌کنم.
‫باشه.
‫چه خبر، رفیق؟
‫سلام، داداش.
‫تپانچه‌، کلاشینکف‌، نارنجک‌ دستی...
‫یه محموله‌ی بزرگ تو راهه. ‫خیلی بزرگ.
‫این مشکلی نیست.
‫پولش هم مسئله‌ای نیست. ‫ما زیاد پول داریم.
‫اما می‌دونی مشکل چیه؟
‫اصلا می‌دونی...
‫چطور می‌تونیم پول رو انتقال بدیم...
‫تا بتونیم پول هر کسی که لازمه ‫پول بگیره رو بدیم؟
‫- محموله‌ی بزرگیه؟ ‫- خیلی بزرگه.
‫- خب، ما می‌تونیم درستش کنیم، داداش. ‫- می‌تونم روت حساب کنم؟
‫- مشکلی نیست. ‫- می‌دونستم! می‌دونستم!
‫صادرات، واردات، من کلی ترشی دارم...
‫مستقیم اون‌جا نمیره، اما در چند مرحله ‫به مجارستان می‌رسه.
‫قانون من رو می‌دونی، ‫"همه گرگ‌ها باید سیر شن،
‫و همه‌ی گوسفند‌ها ‫هم باید شمرده بشن."
‫- و... ‫- می‌دونی دیگه چی؟
‫همه گوسفند‌ها غذا می‌خورن. به هر ‫گوسفندی باید غذا داد. فقط گرگ‌ها نیستن!
‫بیا نوشیدنی بخوریم، یه دلیلی ‫برای این‌کار داریم.
‫نوش، بچه‌ها!
‫تبریک میگم همه چیز طبق توافق پیش میره.
‫بشین، یه لحظه صبر کن.
‫- چه‌قدر قویه، لامصب. ‫- استوو.
‫خیلی خوبه!
‫الو؟ خوب گوش کن.
‫ما برای پول یه تضمین داریم. ‫پس مشکلی نیست.
‫همه باید کاری که بهشون گفته شده ‫رو انجام بدن.
‫اگه کسی گند بزنه، خودم سرشو می‌برم.
‫رئیس؟
‫میروسلاو.
‫میروسلاو!
‫چیه، لعنتی... چی شده؟
‫اون دختری که قبل‌تر اومده بود ‫هنوز منتظرته.
‫با خوش‌رویی بهش بگو ‫که باید بره،
‫و گرنه دوشان میاد و اونو میندازه بیرون.
‫- باشه. ‫- درسته.
‫اون اینم خواست که بهت بگم که اون... ‫لغت دانمارکیش چی بود...
‫یه سکه‌ی شانسه؟
‫چی؟ چرا از اول اینو به من نگفتی؟
‫- من سعی کردم، اما سرت شلوغ بود. ‫- سکه‌ی شانس، عجب.
‫میرو، من الان میرم خونه.
‫صبر کن، صبر کن بیام.
‫صبر کنید. اشتباه کردم که راهش دادم بیاد؟
‫- چی؟ نه. ‫- عجله کن، بیا بریم.
‫- زودباش، اونو به دفترم بیار! ‫- باشه...
‫چه خبره؟
‫یه سکه‌ی شانس کوفتی!
‫تویی.
‫بله.
‫فکر می‌کردم مردی.
‫شاید امیدوار بودی که مرده باشم، آره؟
‫امیدوار باشم؟ اصلا.
‫البته که از دیدنت خوشحالم. ‫و این‌که می‌بینم سالمی هم خوشحالم می‌کنه.
‫خیلی پیر شدی.
‫آره. زمان زود میگذره.
‫چطور پیدام کردی؟
‫تو هنوز همون اسم رو داری.
‫چه کار می‌تونم برات بکنم، میو؟
‫من به یه کار نیاز دارم.
‫و یه جا برای موندن.
‫اما تو یه سکه‌ی شانسی.
‫دیگه نیستم.
‫خب... چطور ممکنه یه نفر ‫دیگه سکه‌ی شانس نباشه؟
‫چطور ممکنه یه نفر دیگه گانگستر نباشه؟
‫خیلی خب. من برات یه کار پیدا می‌کنم.
‫اما این‌جا برای زندگی تو ‫جایی ندارم.
‫من جای دیگه‌ای رو ندارم که برم.
‫و تو به من بدهکاری.
‫چه جور کاری می‌خوای؟
‫غیرقانونی.
‫با حقوق بالا.
‫خیلی خب.
‫میو، پولیکسن، بیارکه. اینا دوستای منن.
‫اون چی؟ اسمش چی بود؟
‫اسمم...
‫در مورد این چی بهت گفته بودم؟
‫دانمارکی حرف میزنی؟
‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫اونا نباید زیاد حرف بزنن، ‫اما چند کلمه بگن بد نیست.
‫از دیدنتون خوشوقتم. من میو هستم.
‫ما یه کاری برای میو ‫پیدا می‌کنیم. مشکلی نیست.
‫عالیه! فوق‌العاده‌ست! می‌بینمتون.
‫خداحافظ.
‫تو یه فروشنده میشی.
‫یه نفر رو می‌فرستیم که یادت بده.
‫کی باید یادش بده؟
‫به نظرم دنی خوبه.
‫فکر خوبیه. اون باهوشه.
‫برای شیفت‌های شب سرحال بیا.
‫مثل هر محل کار دیگه‌ای.
‫اینا چند از بچه‌ها هستن. ‫این میو هست.
‫همیشه این گوشی همراهت باشه. ‫و همیشه جوابشو بده.
‫این بهترین دوستته، ‫و نمی‌تونی براش اما و اگر بیاری، فهمیدی؟
‫تا وقتی که کارتو خوب ادامه بدی، ‫ما راضی هستیم و تو پول می‌گیری.
‫چطور پول می‌گیرم؟
‫با دنی حرف بزن.
‫بهت قول میدم بیشتر از کار دولتی ‫گیرت میاد.
‫- چیزیو فراموش کردم؟ ‫- فکر نکنم.
‫فقط تلفن موقت همراهت باشه. ‫دنی باهات تماس میگیره.
‫یه چیز دیگه، میو. ‫اگه ما رو دو بزنی، عواقبی در انتظارته.
‫میروسلاو نمی‌تونه کمکت کنه. ‫ما تحت هر شرایطی حسابتو می‌رسیم.
‫الو؟
‫سلام، میو.
‫چطوری؟
‫یادت باشه، تو با رئیس من ‫یه قرار ملاقات داری.
‫هنوز پول ندارم.
‫متاسفم که اینو می‌شنوم.
‫اما فکر نکنم بتونی ملاقات ‫با رئیسم رو لغو کنی.
‫متوجهم.
‫وقتت داره تموم میشه.
‫چه خبر؟ تو میو هستی؟
‫بله.
‫من دنی هستم.
‫وقتی مشتری پیدا کردی، ‫من بهت کلید رو میدم.
‫میای این‌جا.
‫چیزی که لازم داری رو میذاری تو کیسه، ‫و بعد میذاری سر جاش.
‫بعدش میری پیش مشتری. فهمیدی؟
‫و یادت باشه،‌ ‫هیچ وقت با خودت کیسه رو نبر. فهمیدی؟
‫حالا برو. ربکا رو پیدا کن.
‫وقتی ربکا رو پیدا کردی... ‫بهش بگو که دختر دنی هستی.
‫- توی کیسه چیه؟ ‫- توی کیسه؟
‫شنیدم که جدید اومدی، ‫اما کلا اولین بارته توی این کار میای؟
‫آره.
‫تو با پولیکسن رابطه داری؟
‫نه.
‫ببخشید. سوال احمقانه‌ای بود. ‫یه سوال دیگه. سریع یاد می‌گیری؟
‫خوبه.
‫اکس، کوکائین، کتامین، آلپرازولام. فهمیدی؟
‫چیزی که تو داری اکسه، ‫اون برای ربکا هست.
‫فهمیدی؟
‫وقتی کارت تموم شد برگرد پیش من.
‫کجا؟
‫شاورما فروشی.
‫- اون‌جا منتظر مشتری بعد می‌مونیم. ‫- باشه.
‫هی.
‫شاید گفتنش لازم نباشه، ‫اما یادت باشه، همیشه اول پول رو بگیر.
‫دختر دنی هستم.
‫از کجا بیارکه و پولیکسن رو می‌شناسی؟
‫ما وکیل مشترک داریم.
‫میروسلاو؟
‫عجب. اون یه اسطوره‌ست.
‫خیلی سرسخته، شوخی نداره.
‫اون کسیه که من حاضرم براش گلوله بخورم، ‫می‌دونستی؟
‫برام مهم نیست مردم در مورد بالکانی‌ها ‫چی میگن.
‫من فقط به باطن شخص کار دارم، ‫می‌دونی چی میگم؟
‫و میروسلاو؟ اون داداشی منه.
‫فهمیدی؟
‫من باید یه کاری بکنم. ‫برمیگردم.
‫گوشی رو نگه دار. مطمئن شو همه چیز ‫رو به راهه، فعلا.
‫و البته، اینا رو هم داشته باش.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫فکر. کلی فکر تو سرمه.
‫همون فکرا درگیرت کرده؟
‫دارن منو می‌خورن.
‫من نمی‌تونم خودمو حس کنم.
‫بس کن.
‫نمی‌تونم خودمو حس کنم!
‫بس کن. تو الان با منی. ‫دوستت دنی.
‫بدنت برای آب و غذا التماس می‌کنه. ‫فهمیدی؟
‫من چیزی نمی‌خوام.
‫چیزی که می‌بینی رو توصیف کن.
‫فلافل!
‫فلافل با... سس سیر.
‫بدون گوجه.
‫همیشه همین‌طوره.
‫- گوجه نداشته باشه. ‫- می‌دونم.
‫- سلام؟ ‫- سلام.
‫سلام.
‫من دختر دنی هستم.
‫پس... تو کسی هستی که ‫جنس ما رو تحویل میده؟
‫خیلی خب.
‫من میرم بیرون.
‫- میری بیرون؟ ‫- من میرم بیرون.
‫اما قبل‌تر گفتی که...
‫امشب جوری مهمونی میگیریم ‫که انگار سال ۱۹۹۹ هست.
‫وقتی اومدی سر کار گفتیش.
‫من هیچ وقت اینو نگفتم.
‫مگه تو این تماس رو نگرفتی؟
‫نه، نگرفتم.
‫این کاری نیست که معمولا می‌کنم.
‫این به خودتون ربط داره، نه من.
‫اول پول.
‫اول پول، منصفانه‌ست. پول رو میگیری.
‫چی؟
‫تو پول گرفتی، آره؟
‫آره.
‫پس روشن شد برات،‌ ایده‌ی اون بود.
‫آره.
‫اون می‌خواست. بذار ببینم.
‫هزینه‌اش چه‌قدر میشد؟
‫این ۳۰۰۰ تاست. نیازی نیست ‫بشماریش.
‫و من اینو می‌گیرم، ممنون.
‫می‌دونی چیه؟
‫این‌جا بمون تا ببینیم که چی گرفتیم.
‫میشه اینو باز کنی؟
‫ترجیح میدم بهش دست نزنم. ‫تازه ناخن‌هامو گرفتم.
‫ناخن‌هاتو گرفتی؟
‫آره، ناخن‌هامو گرفتم. ‫خیلی کوتاهن.
‫من نمی‌تونم اینو باز کنم.
‫لعنتی.
‫اسن، چه غلطی داری می‌کنی.
‫وای!
‫وای خدای من! ‫مستقیم میرسه به مغزت.
‫کجا بودی؟
‫خوبه. گوشی همراهته؟
‫کلیدا؟
‫کارت خوب بود، میو. ‫همینو ادامه بده، وضعت خوب میشه.
‫من مثل تو کارمو شروع کردم.
‫حالا منم که بقیه رو میذارم سر کار.
‫به زودی من میرم مرکز. ‫و تا چشم بهم بزنی بالاترم رفتم.
‫قصد ندارم برای همیشه توی ‫خیابون معامله کنم.
‫من همیشه خلاقانه فکر می‌کنم، یادته که؟
‫یه روزی میگی "اون خودشه که می‌بینم؟"
‫"اون دنیه؟ کسی که به من راه و چاه ‫رو یاد داد؟"
‫تو فکر می‌کنی "طرف اون‌جا بود...
‫و حالا یهویی این‌جاست."
‫میگیری چی میگم؟ من یه برنامه دارم.
‫ما به بالا می‌رسیم. کارتو ادامه بده. ‫آفرین.
‫بدن نیکلاس هیچ‌وقت مثل قبل نمیشه.
‫مثل یه قربانی جنگی از شکل افتاده. ‫افتضاح شده.
‫اما بدتر از همه چیز... شکمشه. ‫از بین رفته. توسط خوک‌ها خورده شده.
‫ما هر کار ممکنی رو بررسی کردیم.
‫اون باید از یه قطعه مصنوعی استفاده کنه.
‫اما اون نمی‌تونه مثل قبل زندگی کنه. ‫که مهم‌ترین چیزه.
‫اون اعضا رو نمیتونیم پرورش بدیم؟
‫در این مورد مطمئن نیستم. ‫این به مادرش مربوطه.
‫اما حالا که به این قضیه اشاره کردی، ‫من ازش می‌پرسم.
‫ما در زمانی زندگی می‌کنیم که مردم ‫ذات خود زندگی رو بازتعریف می‌کنن.
‫این انقلاب زیستی برآمده از اراده‌ی انسانی ‫قابلیت‌های غیرقابل تصوری رو در خودش داره.
‫همه‌ی رویای بازتعریف خودشونو در سر دارن.
‫برای همین من با تو تماس گرفتم.
‫برای همینه که من می‌خوام برای نیکلاس ‫یه عضو مصنوعی درست کنم.
‫اگه ما بتونیم عضوش رو بازسازی کنیم، ‫چرا اونو بهتر نکنیم؟
‫سخت‌تر، قوی‌تر، بزرگ‌تر.
‫نیرومندتر، خلاقانه‌تر.
‫این طراحی پروژه مو لا درزش نمیره.
‫خیلی افراطیه.
‫و در پروژه‌هامون ما خیلی درگیر اعضا بودیم.
‫- این‌طور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫تو هم چندین بار اشاره کردی...
‫که دوست داری با اعضای خودت ‫مکالمه‌ای داشته باشی.
‫من هیچ وقت چنین چیزی نگفتم.
‫چرا، گفتی.
‫من نگفتم.
‫پس بیخیالش شو.
‫فکر می‌کردم به این قضیه علاقه داری.
‫زیاد به بقیه میگی که من دوست دارم ‫با اعضام حرف بزنم؟
‫این چیزی نیست که ازش خجالت بکشی.
‫این خلاقانه به نظر می‌رسه.
‫میشه هر سه نفرتون ‫چشماتون رو ببندین؟
‫- حالا؟ ‫- همین حالا. چشماتون رو ببندین.
‫خودتون رو در حال بازسازی بزرگترین شی ‫تصور کنین.
‫انرژی بدنتون رو متمرکز کنین. ‫بذارین همون‌جایی بره که خودتون می‌دونین.
‫و بعد به من بگین...
‫چی می‌بینین؟ چی می‌تونین بسازین؟
‫ما می‌تونیم...
‫یه شی مقدس رو برای نیکلاس بازسازی کنیم. ‫در واقع برای دنیا این کارو بکنیم.
‫این رستاخیر نهاییه.