و روزی که بچه‌های کلاس چهارم شروع می‌کنن برای امتحان‌های جدید GCSE شون درس بخونن،
ما یه گروه از مغازه‌دارای کاتچستر رو آزمودیم ببینیم چقدر از درس‌های ریاضی O-level شون یادشونه.
تا ببینیم چقدر می‌تونن از ریاضی O-level شون یادشون بیاد.
در همین حال، اینجا در کورینیوم، خیلی هیجان‌زده‌ایم
برای برنامه زنده جدیدمون، دکلن.
اولین مهمان دکلن بازیگر هالیوودی، جانی فریدلندر خواهد بود.
یکی از ستاره‌های درخشان سینما، در اولین مصاحبه‌اش
از وقتی که قربانی یک رسوایی شد، دو سال پیش.
این ستاره گوشه‌گیر در راه کورینیوم استودیو ست همین الان که داریم صحبت می‌کنیم.
آیا دکلن اوهارا می‌تونه از لاکش بیرونش بیاره؟
و شایعات جیمز باند چی؟
- این دکلن...
...زنده امشب ساعت هشت
با اولین مصاحبه‌اش اینجا در کورینیوم درست بعد از خیابان تاجگذاری.
من حتماً تماشا میکنم.
بدو.
- درباره رسوایی بگو، جانی. - می‌خوای ماجرا رو برامون تعریف کنی؟
آقای فریدلندر. خوش‌آمدید به کورینیوم.
- لطفاً منو جانی صدا کن. - تونی بدینگام. لطفاً بفرمایید.
اولین حضورتون جلوی تماشاچی زنده.
نمی‌خوای تو برنامه این جورابا رو بپوشی، نه؟
اگه درست انجامش بدیم، دیر دری، هیچ‌کسی به پام نگاه نمی‌کنه.
- موفق باشی، دکلن. - ممنون.
- سلام سب. - وقت نمایشه، همگی.
بله. همین‌طوره.
خوبه. آره. آره، باشه.
خب، پدی و میک دارن میرن به سمت رستوران،
و یه تابلویی می‌بینن که روش نوشته، سه تا چوب‌بر می‌خوایم.
پدی به میک میگه،
خب، چه حیف که فقط دوتاییم.
میدونی، من صداتو می‌شنوم، برایان.
دیگه جوکای یهودیا یا سیاه‌پوستا رو نمیگی، پس چرا به ایرلندی‌ها گیر میدی؟
باشه، رفیق. میشه یه تست صدا بگیریم؟
یا جوکای پدی رو قطع کن یا ازت یه کتک حسابی می‌خوریا.
صدات خوبه حالا؟
آره. بلند و واضح. ببخشید، دکلن.
کامرون، اونجایی؟
چیکار باید بکنم با این کارت‌ها؟
راجع به این حرف زدیم. دکلن اوهارا پشت میز قایم نمی‌شه.
- اوهوم. - اگه می‌ذاشتی سوالا رو ببینم،
می‌تونستم بهت بگم.
فقط بهم اعتماد کن، میشه؟
جانی کجاست؟
مشکلی داریم، هوستون؟
دکلن یه خبرنگار با کلاس جهانیه.
پس... این که از بی‌بی‌سی اومده پیش ما، خیلی تعریفه.
خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم، لرد ب.
البته، تو خونه ما زنمه که تلویزیون نگاه می‌کنه.
خب، بیشتر مستندها،
ولی اعتراف می‌کنم که دالاس خفنه.
- خب، کیه که دالاس رو دوست نداشته باشه؟
چهار مرد به چمن‌زنی رفتند رو دیدی؟
- مادر غاز اینجاست. - یه لحظه ببخشید.
بانو گوزلینگ، خیلی خوشحالم که اومدید.
آیا کشیش پنی رو می‌شناسید؟
معاون من در کمیته تجدید امتیاز.
- البته، خوش‌آمدید. - خب، منتظریم
برای یه روزنامه‌نگاری دقیق امشب.
تازه داشتم می‌گفتم،
با توجه به اینکه تو هر خونه‌ای یه تلویزیون هست این روزا،
شرکت‌های تلویزیونی باید بفهمن
که اونا نگهبانای اخلاق ملی هستن.
این چهار مرد به چمن‌زنی رفتند، هست
چهارشنبه شب، ساعت نه.
اوه، عالیه.
این خیلی خوبه.
- چقدر وقت داریم؟ - فکر کنم برای همین ساختنش.
- من جواب میدم.
فکر کنم مقصد رو درست پیدا کردیم.
در اون سمت راست، روپرت.
تگ. تگ، خودشه. اوه، خدای من.
- ما در کار جسارت نیستیم--
شکار قطع شد.
ببخشید.
سلام، من کاتلین هستم. چطوری؟
بنشین، دختر خرگوشی.
به نظر می‌رسه عشق رو پیدا کردی.
باشه، اشکالی نداره، دکلن. عقاب نشست.
میشه یه تست صدا بگیریم، لطفاً؟
- صبحونه چی خوردی، جانی؟ - می‌خوای منو بندازی زندان؟
- دکلن عصبی به نظر میاد. - قبلاً باهام سرسنگین بود.
خیلی بی‌کلاسه که اینقدر عصبی باشی.
خفه‌شو یا گمشو بیرون.
موزیک رو پخش کن.
- پنج... چهار...
سه...
دو...
یک، و شروع.
چرا تو تماشاچی نیستی، مود؟
بابا خیلی عصبی میشه اگه مامان اونجا باشه.
مگه خنده‌دار نیست؟
چون براش مهمه که تو چی فکر می‌کنی بیشتر از هر کسی تو دنیا.
- اوه. - یعنی کلی مهمونی رو از دست میدم.
شب بخیر. من دکلان اوهارا هستم.
مهمان امشب من یکی از معروف‌ترین ستارهای دنیاست.
همه چیز خوبه؟
اون ستاره‌ی فیلم‌های پرفروشیه مثل "آخرین مرد روی مریخ",
"بزرگراه ۱۲"، و "تگ سگ ۳: سفر به ویتنام" که فقط چند تاش هستن.
اون برای جوایز زیادی نامزد شده،
اما در سال‌های اخیر، زندگی شخصیش که پر از نوسانه،
و البته، گرفتار شدنش تو یه تله‌ی شرورانه،
به اندازه‌ی فیلم‌هاش توجه جلب کرده.
جانی فریدلندر، خوش اومدی به برنامه.
دیدن دوست فدیمیت تو جرم، روپ، چه حسی داری؟
جانی فریدلندر رو میشناسی؟
خب، قبلاً با هم رفت و آمد داشتیم.
آره. اما اونقدر خنگ نبودم که ادامه بدم
- از لحاظ سیاسی. - ممنون. چه جمعیتی.
مردم مشتاق دیدن تو هستن.
خب، باید بگم که خوبه.
مدتیه که از این کارا نکردم.
- چرا الان این مصاحبه رو انجام دادی؟ - دوربین رو روی جانی زوم کن.
- خب، اوه... - آره، حتماً.
...فکر میکنم وقتشه که جلو برم.
برای همین اینجاییم.
حالا، جانی، فیلم آخرت پر از جنجال بود.
داستان‌هایی بود که تو دیر به صحنه می‌رسیدی.
با کارگردان درگیر می‌شدی.
تو پشت فرمون از حال رفتی وقتی که تحت تأثیر بودی.
ببین، هیچ‌کس تو رو برای شهرت آماده نمیکنه.
نمیدونی چطور واکنش نشون میدی وقتی کلیدهای فروشگاه آب‌نبات بهت داده میشه.
در نهایت، من با خوردن زیاد آب‌نبات واکنش نشون دادم.
- خوب پیش میره، نه فکر میکنی؟
کاملاً.
نمیدونم درباره جوراب‌ها.
ایسای مسیح. کی اون‌ها رو تایید کرد؟
...باید تو یه کمدی بازی می‌کردم.
و وقتی که از اون پل سقوط کردی چه حسی داشتی؟
خب، اوه، وقتی به آب خوردم بیدار شدم.
اما، مرد، ترسناک بود.
خدا رو شکر که تو یه کانورتبل بودم، وگرنه الان ته رودخونه بودم.
ولی آره، مجبور شدم ترک کنم.
۴۱۵ روز گذشته، دنیا از همیشه زیباتر به نظر میاد.
حالا، درباره اون اتفاق صحبت کنیم؟
خانم، اوه-- خانم کورتس.
- لعنتی، نمیدونم. - نمیبینیش؟
- اوه، نه تو لیست کارت‌های کریسمسم نیست.
ولی اون، اوه-- اون بازیگره، درسته؟
نمیدونم. اوه، تو یه رستوران با هم آشنا شدیم.
امیدوارم از کل ماجرا کلی پول درآورده باشه.
۵۰۰۰ دلار پول زیادیه؟
به گفته خانم کورتس، تو بهش پول دادی که دروغ بگه
و بعد شکایت رو ببری به نشنال انکوایرر.
چی؟
اوه، لعنت.
گفتی تو قربانی بودی، اما در واقع، تو بهش پول دادی
که بیاد و اعتراف کنه که تو رو مورد خشونت خانگی قرار پی‌داده
تا وقتی اون شکایت رو بردی پیش مطبوعات،
بتونی وانمود کنی که تو قربانی هستی.
همزمان همدردی به عنوان قربانی یه تله به دست می‌آوردی
در حالی که کلی توجه به عنوان یه بازیگر تنها به دست می‌آوردی.
آره، اونم توجه زیادی به دست آورد، به من اعتماد کن.
تو نشستی و گذاشتی مطبوعات اونو بدنام کنن
تا حدی که تمام کارهای بازیگریش خشک شد.
میتونستی وارد بشی و حقیقت رو بگی، اما نگفتی.
دنیا به تو باور میکرد، اما سکوتت اونو نابود کرد.
ارزش تو یک‌شبه بالا رفت در حالی که پیا کورتس آپارتمانش رو از دست داد.
۵۰۰۰ دلار برای آبروی یه زن. این قیمت منصفانه‌ایه؟
چه آبرویی؟ اون یه بازیگر بود. من بهش پول دادم که این نقش رو بازی کنه!
لعنت. از دستش دادیم. الان میخواد بره.
اوه، مرد. من یه احمقم.
چرا این کارو کردی؟
به دو بگو روی جانی بمونه.
روی جانی بمون. حالا نزدیک شو.
آروم، آروم.
آروم.
این رو بی‌بی‌سی نمیتونی ببینی.
عرق رو از روی پیشونیش بگیر. این همون یکیه.
چهار تا شکست پشت سر هم داشتم، و ترسیده بودم.
بدترین چیز درباره هالیوود اینه که وقتی بیرونی،
تمام فکرت اینه که چطور برگردی داخل.
چه آشفته بازاری.
بدترین قسمتش اینه...
واقعا اون دختر رو دوست داشتم.
فکر میکردم که چیزی تو خودش داره.
چی بهش میگی...
اگه اینجا بود؟
نه، اون تو لوس آنجلسه، مرد.
اوه...
شاید ببینتش. هیچ‌وقت نمیدونی.
باشه. اوه، حتما.
پیا، اگه داری میبینی، متاسفم.
من یه احمقم.
بذار یه نوشیدنی یا یه ماشین برات بخرم.
هر چی که بخوای.
متاسفم.
مرد، خیلی وقت بود این راز رو تو خودم نگه داشتم.
حس خوبی داره که از دلم در اومد؟
خدای من، آب اینجا چقدر خوشمزه‌ست.
می‌تونم یکی دیگه بگیرم؟
بعد از وقفه دوباره با ما همراه باشید
وقتی که از جانی سوال میکنم درباره جیمز باند.
- نرو هیچ جا.
- و تمام.
خب، همه آماده باشید. سه دقیقه.
واقعا تو این کار استاده، این دکلان تو.
یعنی، این اتفاق نیوفتاده؟ خشونت خانگی؟
اوه، فکر کنم هست ولی برای اونا نه،
- معمولا آدما نمی‌گن. - آره.
واسه اینکه آبروشون می‌ره.
آره، می‌تونه خیلی بد باشه.
زندگی یه رازه.
نمی‌تونم تصور کنم من بتونم جیمز رو بزنم
اون که فکر میکنه من چاق و بی عرضه‌م.
- خب، اون دیوونه‌ست. - آره.
- تو خیلی زیبایی. - اوه.
کسی ساندویچ می‌خواد؟
آره، گشنمه.
وای، خدای من، تو اینا رو درست کردی، تگی؟
مثل نذری بهشتی‌اند.
لطفا. لطفا بهم بگو میای برای من کار کنی.
اِ...
کایتلین، یکی دیگه از اینا بیار واسم لطفا.
نه، من، اِ... یه بار تو رستوران کار کردم.
خیلی شلوغ پلوغ بود.
خب، تو می‌تونی برای مهمونی‌های شام مردم کار کنی.
یه آشپز خصوصی.
مطمئنم که رزرو می‌گیری. می‌تونم اگه بخوای به همه بگم.
- کایتلین! - اوه! بابا برگشت.
- هوم.
بهت گفتم کیوبی براکلی چی گفت وقتی آدمای من زنگ زدن و منو پیشنهاد دادن؟
گفت ترجیح میده جیمز باند رو یه زن بازی کنه.
خانم‌ها و آقایان، جانی فریدلندر.
عالی بود. کارتون خوب بود.
جانی، بیا چند نفر از تیممون رو بهت معرفی کنم.
- این جینجر بینزه. - چطوری؟
حروم‌زاده اتاق پرو جانی رو دستکاری کرد.
مواد بهش داد.
اوه، نه، من این کارو کردم.
چی؟
چرا بهم نگفتی؟
می‌خواستیم اولین برنامه‌ت تلویزیونی خیلی جذاب باشه.
- نمی‌خواستم چیزی رو به شانس بسپارم. - اوه، لعنتی.
و تو بهم نگفتی می‌خوای تو پخش زنده یارو رو بترکونی .
فکر نمی‌کنی کارگردان رو داغون کنه که ندونه؟
ولی لازم نبود از رو واگن بندازیمش پایین.
من کمک لازم نداشتم.
آره، میز هم لازم نداشتی، نه؟
- این استر مک‌کلاوده. - سلام. سلام، چطوری؟
این خانم گزلینگه.
- سلام، چطوری؟ - سلام.
- فردی جونز. - هی.
- خوشبختم. - همسر زیبایش.
- سلام. - چطوری؟
- جیمز ورکر. - سلام.
- این پسر پشت صحنه‌ست. این سبه. - چطوری؟
- دیسی. - هی، چطوری؟
- این دایدره. - هی، چطوری؟
حداقل کتکت نزد.
یارو احمقه.
شبیه فرشته‌های چارلی شدی.
ممنون، سب.
خیلی خوبه.
خیلی خوبه، نه؟
چی، جواهر جدید در تاج کورینیوم، هان؟
- جورابای فوق‌العاده. - آره.
خیلی شخصیت داره.
یه نفس تازه‌ست.
خیلی بده که نتونستی کمپبل-بلک رو تو هیئت مدیره بیاری.
خب...
فردی جونز تو کیسه‌ست؟
آره، خیلی هم تو کیسه‌ست. خیلی خیلی.
و خیلی بیشتر به دردمون می‌خوره.
تخصصش تو تکنولوژی، تجارت، دنیای واقعی...
هوم.
ولی باید بگم، دکلان خیلی جرات داره.
فکر کردم جانی می‌خواد یه مشتی بهش بزنه.
چطور همه‌چیزو مدیریت می‌کنی، با این همه چیزای که میره؟
می‌تونم یه راز رو بهت بگم؟
این اولین بارم بود که یه برنامه زنده رو اجرا می‌کردم.
- خوشت اومد؟ - وای خدای من. آدرنالین؟
آره، خیلی خوشم اومد. ولی لطفا ازم سوال دقیق نپرس. همه‌اش محو بود.
- منظورم اینه که-- - پس کامرون رو دیدی؟
پس به آدمایی نیاز داری که تحت فشار کار کنن؟
- الماس. - کاملا موافقم.
واسه همین داریم تورو واسه هیئت مدیره جذب می‌کنیم.
امشب حسابی گل کاشتی.
آره.
- ...مرده شروع کرد به ایجاد مزاحمت. - اوه، نه.
و اون خیلی عاشق مامان بود.
ولی بعد بابا فهمید، و اصلا خنده‌دار نبود.
کایتلین.
به هر حال، این دلیل اصلی بود که ما از لندن رفتیم.
کار جدید بابا درست به موقع رسید.
خانم تاچر بهم گفت اگه می‌خوام تو سیاست موفق بشم
باید پاک بمونم.
پس دیگه خبری از خلاف نیست.
مود خیلی دوستت داره.
دکلان قوی به نظر میاد. مواظب خودت باش.
عزیزم، می‌دونی که خیلی برام مهمی.
ولی هیچ وقت بهم نگو چیکار کنم.
اوه، چی شده؟
همه چی خوبه؟
واقعا شب افتضاحی بود.
اوه، معذرت می‌خوام.
باید با من می‌اومدی نمایش جدید دکلان رو ببینی.
خیلی...
عالی بود.
می‌تونستی یه ذره بیشتر حمایتم کنی، لیزی.
فقط روز اول مدرسه شبانه‌روزیه.
انگار که خیلی مهمه، نه؟
متاسفم که نمی‌تونم ببرمت. می‌دونی بابا صبح ماشینو لازم داره.
من منظورم تو نبودی.
- خداحافظ، سگه خوشگل زشت.
مامان داره باز شروع می‌کنه؟
دیگه نمی‌خوام اگه دوباره شروع کرد، رازاشو نگه دارم.
اوه، مامان و بابا خوب می‌شن.
من هوای جفتشونو دارم. قول میدم.
- وای، دلم برات تنگ می‌شه.
- حالا برو. - دارم می‌رم.
حالا فقط من و توییم، سگه.
شب بخیر. من دکلان اوهارا هستم.
پاشو و یه چندتا حرکت نشونمون بده.
- باشه.
بفرما.
همه وقت ما برای امشب همین بود.
پال رابرتز، خانم‌ها و آقایان.
گرفت منو.
ولم کن، مرد.
عالی.
- اوه خدای من. - اوف.
نگاه کن به اینا.
اگه مهمونی شام محلیه،
چرا والری جونز من و پدرت رو دعوت نکرد؟
- نمی‌دونم، مامان. - دعوت کرد. من گفتم نمی‌تونیم.
چی؟ کار دارم.
من که هیچوقت هیچ جا نمی‌رم.
یعنی، چطور می‌تونیم کسی رو ببینیم
اگه قراره هر چی رو برای آماده کردن برنامه مسخره‌ات رد کنی؟
برنامه مسخره من تنها چیزیه که داره خرج این خرابه رو می‌ده،
و تنها کاری که تو می‌کنی پول خرج کردنه.
یعنی، چرا به درک یه چنگ داریم؟
اوه، می‌خوای موزیک منو ازم بگیری؟ تنها چیزی که برام مونده.
- بعدا دربارش حرف می‌زنیم.
می‌دونی، خوب شد یه صومعه خریدی چون منم انگار راهبه‌م.
می‌دونی، هنوز داره منو تنبیه می‌کنه.
یعنی، کی قراره تموم بشه؟
تبریک میگم به هردوتون. ده میلیون بیننده.
- این هفته دوازده میلیون می‌خوام.
نمی‌تونم باور کنم اون داستانو از میک جگر درآوردی.
آدما دوست دارن چیزا رو بهم بگن. روانپزشک ستاره‌ها.
خب کی بعدی میاد رو کاناپه؟
- دایانا. - تلویزیون نمیاد.
- آرنولد شوارتزنگر؟ - عیسی، حرف زدن هم بلد نیست.
- جوانا لاملی. - روپرت کمپبل-بلک.
عمرا.
سلبریتی، قهرمان المپیک، دلبر، و الان وزیر ورزش.
قطعا مسیر عجیبیه.
هیچ پشتوانه‌ای نداره.
اگه قراره با کسی مصاحبه کنم که از سیاستش متنفرم، یه حریف ارزشمند می‌خوام.
می‌شه یه لحظه دست از مسخره بازی برداری؟
اگه تو هم دست از عوضی بودن بر‌داری.
باشه، باشه، باشه، باشه.
دکلان راست می‌گه. کمپبل-بلک یه مغرور به تمام معناست.
هر چیزی که مردم از طبقه بالا متنفرن.
چرا اینقدر ازش متنفری؟
چون همیشه هر چی بخواد به دست میاره.
جویس، روپرت کمپبل-بلک؟
وقتی زنش رفت تعجب نکردم.
هیچ وقت قرار نیست بشینه سر جاش.
این جالبش نمی‌کنه برای مصاحبه؟
تنها مردیه تو انگلستان
که می‌تونه از یه رسوایی با ترفیع بیاد بیرون.
وزیر ورزش، به خدا.
تنیس بازی می‌کنه.
آدم مزخرفیه.
نیازی نیست رو خودشیفتگیش بیشتر کود بریزیم.
کیو می‌خوای، دکلان؟
- تاچر. - مارگارت تاچر؟
نه، چارلز. لعنتی دنیس تاچر.
ببین، در هر صورت قبول نمی‌کنه.
فکر می‌کنه من یه چپ‌گرای ایرلندیم.
خب، ببینیم چی میشه، باشه؟
من به حزب توری یه عالمه پول اهدا کردم.
این مردم نیستن که تصمیم می‌گیرن انتخابات به کدوم طرف بره، مگه نه؟
باشه، اینقدر به من زل نزن. گمشو.
هممون کار داریم.
- دکلن؟ - آره.
نرو. یه نوشیدنی درست و حسابی بزن.
بعد از شما.
آمار بازدید داری که خیلی‌ها حاضرن واسش مادربزرگشونو بفروشن.
پس، فقط می‌خوام بدونم چرا هنوز اینجا ناراحتی؟
- به خاطر کامرونه؟
نه، نه.
منظورم اینه که، کار باهاش سخته، ولی حق با توئه. می‌دونه چیکار می‌کنه.
من... من فقط خیلی چیزا تو ذهنمه.
مسائل مالی.
یه قبض مالیاتی پرداخت نشده دارم که دنبال من راه افتاده.
هشتاد هزار.
لندن ارزون نبود.
اونم با زنی که هر بار کسی عطسه می‌کنه یه مهمونی می‌گیره.
خب، باشه...
چرا من با اداره مالیاتت تسویه نکنم؟
هر وقت تونستی پولمو پس بدی. هیچ کس هم نباید بفهمه.
فقط خودمون دوتا. و حسابدارم.
خیلی لطف داری.
در واقع برای منفعت خودمه.
تو وقتی فکرت مشغوله به دردم نمی‌خوری.
حالا، یه دور دیگه؟
معمولاً می‌تونم با نگاه کردن قد افرادو حدس بزنم.
خب، فکر نمی‌کردم بخوای من سرو کنم.
خب، نمی‌تونم خودم این کارو بکنم، می‌تونم؟
می‌دونی که باید دور میز شام در جهت عقربه‌های ساعت بچرخی، نه؟
نچین، شارون.
و من ازت می‌خوام منو رو بنویسی.
یکی برای هر سر میز به فرانسوی، اگه اشکالی نداره.
سلام، تگی. لباس قشنگی پوشیدی. بوش غذات عالیه.
هنوز از دستت عصبانی‌ام، فرد-فرد.
چی تو فکرت بود که یه مرد مجرد دعوت کردی؟
منظورم اینه که، چه نوع مهمونی شام تا حالا نه مهمون داشته؟
حالا ده تا مهمون داریم، چون من همین الان یه زن مجرد دعوت کردم که تعادل ایجاد بشه.
فرد-فرد، چطور تونستی؟
حالا باید کل ترتیب نشستن رو عوض کنم.
عالیه. اون رو بخور. اون رو بخور.
می‌تونم بهت کمک کنم منوها رو بنویسی.
من دارم برای GCSE فرانسه می‌خونم.
اونا به زودی اینجان، خانم مک‌پیس.
- بله، خانم جونز.
ببخشید. تصمیم گرفتید اول پنیر باشه یا پاولووا؟
فرد-فرد؟ پنیر یا دسر؟
آدمای باکلاس نمی‌گن پودینگ؟
پودینگ؟ ولی دسر فرانسویه.
- آگاتا، کدومش؟ - نمی‌دونم.
پودینگ. اینو تو مدرسه شبانه‌روزی یاد می‌گیرن.
فقط یه شام گرم و نرم.
فردی روی یه صندلی تخته‌ای.
من به لیدی گازلینگ طوری گفتم که انگار اون قبلاً بله رو گفته،
پس باید امشب قانعش کنیم،
وگرنه باید با فرانچایز خداحافظی کنیم.
نه، قطعاً. عملیات جذابیت تهاجمی.
خب، تهاجمی درسته.
مجبوریم تحسین کنیم دکوراسیون نرم.
فرش‌های پهن همه جا.
خب، نذار والری جونز رو اعصابت بره، عزیزم.
- می‌دونی کیو یادآوری می‌کنه بهت؟ - کی؟
مادرت.
اوه.
سه تا اتاق خواب و فقط یه حموم، پس مجبور شدیم گسترشش بدیم،
ولی وقتی که رو سنگ‌کاری قدیمی گچ زدیم،
دیگه نمی‌تونی تشخیص بدی بین قدیمی و جدید.
فکر کردم اینجا یه ساختمان ثبت شده‌ست.
اوه، هست، آره.
فرد-فرد دوستانی تو جاهای بالا داره.
منظورم اینه که، یکی نیاز داره یه سالن بزرگ برای مهمونی داشته باشه.
- سالن؟
خودتو جمع و جور کن. داریم جذاب رفتار می‌کنیم.
- آها.
فکر کنم خوابم.
والری منو مجبور کرد.
خیلی زشته.
خلاصه‌گویی اصل شوخ‌طبعیه.
و من تقریباً می‌تونستم خلاصه‌گویی‌هات رو ببینم.
حقیقت اینه که این یه ساختمون ثبت شده‌ست. قوانین داره.
هوم.
گوش کن، فکر کنم سوءتفاهم شده بود
راجع مصاحبه کاری با همسرت.
همه‌چیز خیلی رسمی بود، اون کار می‌خواست و من بهش پیشنهاد دادم.
کاملا حرفه‌ای.
بیاید دست بدیم و با هم خوب باشیم، باشه؟
تجهیزات فردی خیلی حیرت‌انگیزه.
- هوم. - هوم.
من، اه... شنیدم امروز بعدازظهر رو با شوهرم تو برنامه‌ش گذروندی؟
- بله. ناراحتی؟ - نه. کارت عالی بود.
امیدوارم از سوالاش اذیت نشده باشی.
میشه این سیستم صوتی رو بهم نشون بدی؟
الان برمی‌گردم.
- میزبان خیلی باهات خوبه.
مطمئنم سرمایه گذار خوبیه.
درسته. میرم ببینم والری چه بلایی به سر دکور خونه آورده.
- افتضاحه افتضاح.
جالبه.
اگاتا خدمته. برای این مراسم قرضش گرفتیم.
اضافه‌کاری.
لازم نیست کابل ماهواره رو تهدید ببینی.
بیاید امکاناتش رو در آغوش بگیریم،
ولی تخصصت خیلی ارزشمنده.
البته، سرت شلوغه.
خب، فکر کنم از اینکه مفید باشی خوشت میاد. خیلی بهمون خوش می‌گذره.
نکنه می‌خواد تو رو وارد هیئت مدیره‌اش کنه؟
ما یه شرکت رشد‌یافته و قابل اعتمادیم با چشم‌اندازهای عالی.
پاداش‌های مالی قابل توجهه.
لازم نیست پول رو وارد ماجرا کنیم؟
فردی تاجرِ. این کاریه که ما می‌کنیم.
- تا حالا به این مرد نه گفتی؟ - زیاد.
- از پولو خوشت اومد؟
خیلی آدم بدی هستی. سه روز سر درد داشتم.
- فردی.
اه، آقای وریکِر و خانم استراتون تو تلویزیون هستن.
- بله. اینو می‌خوای ببینی. - آره. باشه.
- سارا، خوش اومدی. - سلام، جیمز.
- خیلی خوشحالم... - اوه، ببین، اونجا هستی، سارا.
سارا کجاست؟
...چند ماهیه که با پاول استراتون که نمایندهٔ مجلسِ کاتچستره ازدواج کردی،
- چطور می‌بینی نقشت رو به عنوان همسر یه نمایندهٔ مجلس؟
در هر راه ممکن از شوهرم حمایت کنم.
و چطور با خانوادهٔ پاول کنار میای؟
بچه‌هاش باید تقریباً همسن خودت باشن.
- اوه، خیلی خوبه، جیمز. جذابه. - من هیچ فشاری
به پاول نیاوردم که همسر اولش رو ترک کنه.
ولی چون اون در نهایت این تصمیم رو گرفت،
- می‌دونی، من به عنوان یه زن بدنام شدم...
...پس مجبور شدم بیشتر تلاش کنم تا ثابت کنم که آدم خوبی هستم...
بامزه‌ست.
و چه نصیحتی به یه زن جوون می‌کنی
که می‌خواد با یه مرد پرمشغله، قدرتمند، حتی معروف ازدواج کنه؟
تنها چیزی که می‌گم اینه که بعد از ازدواج خودت رو ول نکن.
منظورم اینه که همه‌مون می‌دونیم بعدش چی میشه، مگه نه؟
سلام، کامرون. بذار یه نوشیدنی برات بیارم.
همه چسبیدن به اخبار محلی، متاسفانه.
- اوه، لطفاً.
و بقیه؟
- طبیعیه، نه؟ - بله.
خب، خیلی عالیه که می‌بینم داره موفق میشه.
ام، حالا، متوجه شدم که پاول رفته...
خب، من بخت بلند رو بردم.
خوبه.
- اینجایی؟ - آره.
ممنون.
اه، کاوندیش.
ما هیچ وقت واقعاً یه گفتگوی درست و حسابی نداشتیم، داشتیم؟
نه، نداشتیم، خانم بَدینگهم.
اوه، لطفاً منو مونیکا صدا کن.
اینجا همه دوستیم.
روپرت کمپبل-بلک.
فکر کنم چون ما تنها آدمای اینجا بدون پارتنر هستیم،
که می‌خوان ما رو به هم بندازن، و فقط اینکه بدونی،
من کاملاً با این مشکلی ندارم.
- دوست پسر داری؟
یه جورایی.
- یه جورایی. - آره.
جالبه.
تو با کاوندیش کار می‌کنی، جیمز؟ هوم؟
اسمش کامرونه.
نه، قول می‌دم که نیست.
نه. کاوندیش؟ بله. ببین؟
جیمز فکر کرد اسمت کامرونه.
آره، اسمم کامرونه.
آره.
ولی... بله، ولی همیشه به کاوندیش جواب می‌دی،
پس چرا چیزی نگفتی؟
خب، تو زن رئیسم هستی.
دختر بی‌دست و پا.
اصلاً نیازی نیست... راستش، چه رفتار عجیبی.
دهاتی فرانسوی با زنجبیل، سس کراوات.
آه، تگی.
عالی به نظر می‌رسه. من یه کمی قرقاول دوست دارم.
- همه‌اش برات ورزشه، نه؟
بیشتر ورزش‌های خونین. تعقیب و گریز.
اوه، ولی اگه بعید می‌دونم،
بتونی درست شکار کنی.
هوم.
تهیه‌کننده جدیدت حسابی سخت‌گیر و جدیه. از کجا پیداش کردی؟
از نیویورک شکارش کردم.
آه، باز هم ورزش‌های خونین.
شماها با هم مدرسه می‌رفتید یا چیزی؟
نه، نه، نه، نه.
و چرا این خنده‌داره؟
چون اتفاقاً نه، نمی‌رفتیم.
روپرت به هارو رفت.
من به مدرسه گرامر رفتم.
و هرگز نمی‌ذاری کسی فراموش کنه، نه؟
- من نمی‌خواستم چیزی بگم.
تو هستی که نمی‌ذاری کسی فراموش کنه، بَدینگم.
- تونی وقتی بچه بود خیلی فرق داشت. - اوه.
بیلی بونتر بودی، نه؟
خب، مدرسه گرامر چیه،
و چه فرقی با جایی که تو رفتی داره؟
خب، گفتنش روز به روز سخت‌تر می‌شه.
مدرسه روپرت خیلی گرون‌تر بود،
ولی هیچ کدوم از اون پول‌ها رو خرج نکردن که بهش آداب معاشرت یاد بدن.
- خیلی خوب، لیدی بَدینگم. - مرسی.
- تونی، نمی‌تونم تو رو چاق تصور کنم. - اینجوری انگیزه موفقیت پیدا کردم.
هوم. کاش فرد-فرد یه همچین انگیزه‌ای داشت.
نمی‌تونیم وزنش رو تکون بدیم.
مراقب باش چی آرزو می‌کنی، والری. ممکنه ببرتش به جاهای خطرناک.
ام، می‌خواستم بگم، تونی.
ام، برای بخش مراقبت از سالمندان مجری پیدا کردیم.
یه خانم جاماییکایی که تو کاتچستر زندگی می‌کنه.
یه بیوه ۷۰ ساله با یه دختر بالغ،
که اونو یه مادر مجرد سیاه‌پوست می‌کنه.
تیک زدن جعبه.
من توسط یه مادر مجرد سیاه‌پوست بزرگ شدم.
نمی‌تونم صبر کنم تا تماشا کنم.
خیلی عجیب و غریبه، نه؟ اهل کجاست؟
فکر کنم آمریکاست.
سیاه‌پوستا رو دوست داری، نه؟
چی؟ خفه شو.
طرفدار گریس جونزی.
دیدم برنامه‌هاش رو نگاه می‌کنی.
همه چی خیلی خوب پیش می‌ره.
قرقاول عالی بود.
همه همینو می‌گن.
می‌دونستم تو این کار عالی می‌شی.
ببخشید که تو رو تو اون چیز گذاشت.
من منوها رو نوشتم. واسه همینه که املاییشون انقدر بده.
اوه خدای من. دیسلکسیت.
خیلی معذرت می‌خوام.
فکر می‌کردیم داریم سر کس دیگه رو کلاه می‌ذاریم.
کس دیگه‌ای.
خ-خب، تو مثل یه رویا آشپزی می‌کنی، حتی اگه نتونی درست املاء کنی.
بهترین چیزی که تو کارت دوست داری چیه؟
خب، چه سوال خوبی.
فضا. اون بالا.
اکثر ماهواره‌های بریتانیایی الان از کامپیوترهای من استفاده می‌کنن.
و گاهی به آسمون شب نگاه می‌کنم،
و یه ستاره کوچولو رو می‌بینم که به من چشمک می‌زنه،
و فکر می‌کنم، من باعث شدم این اتفاق بیفته.
این عقلمو می‌بره.
- تگی، فکر کردم-- - از من دور شو.
- فکر کردم تو هم از من خوشت میاد. - چرا همچین فکری کردی؟
خب، همش من رو نگاه می‌کنی.
فکر کردم شاید به اندازه کافی بزرگ شدی که بخوای با کسی که ازش خوشت میاد دوست شی.
تو خیلی چندشی و من نمی‌خوام هیچ کاری باهات داشته باشم.
- تگی... صبر کن.
احمق لعنتی.
چه احمقیه لعنتی.
پایان خیلی دراماتیکی برای شب بود.
همه این زنای گریون.
والری خوبه؟
خیلی ذوق کرده که اومدی شام.
پس، مرسی.
خب...
این قضیه هیئت مدیره.
زنم، وال، خیلی دوست داره من وارد یه چیز فرهنگی بشم.
پس، چرا طرح کسب و کارت رو نفرستی برام؟ روش نگاه می‌کنم.
دوشنبه بهت زنگ می‌زنم.
دیشب خیلی بد بود.
نمی‌دونم دیگه می‌تونم اینو ادامه بدم یا نه.
- نمی‌دونم. - چی؟ چرا؟
تو مهمونی شام والری جونز بودی؟
آره.
می‌دونم که دخترم دسر رو روت ریخته.
- هزینه پاک‌کردنش رو میدم. - مگه روپرت این کار رو نمی‌کنه؟
اون بود که باعث شد تگی دسر رو بریزه وقتی بهش گفت ازش خوشش میاد.
چی؟
اوه، نمی‌دونستی؟ اه.
ادن دختر حسابی هول کرده بود، مگه نه؟
اون موقع ندیدمش، ولی درست به نظر میاد.
متاسفم. اون... اون لعنتی چی کار کرد؟
آره، اون یه عوضیه، مگه نه؟
هیچ شعوری نداره.
- اوه، نه. صبر کن. دکلن. وایسا. - اوه، اوه، اوه.
اون نامرد! خدایا، وقتی بگیرمش، می‌کشمش--
تا مرگ ازش بازجویی می‌کنی؟
می‌دونی، این یه فکریه.
بهش فکر کن.
بری اونجا و بزنی تو صورتش، کی می‌بینه؟
حداکثر یه خدمتکار و یه باغبون.
بیارش تو برنامه.
می‌تونی جلوی ۱۶ میلیون نفر پوستشو بکنی.
ولی تو که گفتی نمی‌خوای بیاریش، نه؟ آدم نداری.
منم نمی‌خواستم.
نمی‌خواستم بهش تبلیغ بدم، ولی رسوا کردنش؟
بیا، این یه برنامه کاملاً متفاوت نیست؟
اونجاست که نابودش می‌کنی،
و خیلی بیشتر از یه کبودی طول می‌کشه تا فراموش بشه.