مترجمین: امیر قدمگاهی، علیرضا عطاری
فکری که کردیم این شد که یه راست باهات حرف بزنیم کریس،
داری تو یه کار سخت قدم میزاری.
ریسک اصلی اینه که هر چی بیشتر تو آب بمونی،
خطرش همینجوری زیاد میشه. اگه خیلی به خودت فشار بیاری
که باید از اون مخمصه جون سالم به در ببری خطر مرگت هست.
درسته.
همونطور که گفتی،
امنیت تیم یک یا دوتا نگرانی درباره کاری که میکنیم داره.
همونطور خودم.
اینجاست که ما وارد عمل میشیم، باشه؟
یه جورایی بهم درباره یه شنا تو آبهای آزاد گفتن...
خوبه.
...اونم تو قطب جنوب.
تموم فکر و ذهنت رو، روی دریا بذار.
دو دقیقه! دو دقیقه!
و اگه تنها یه چیز باشه که خیلی خیلی ازش متنفر باشم...
سرماست.
چرا همچین کاری میکنم؟ چرا همچین کاری میکنم؟ چرا همچین کاری میکنم؟
- تغییر خاصی در منظرست. - حماسی محصور شدیم.
میگم که، هیچ انبه ای از درختای اینجا نمیفته!
آره.
به عنوان قسمتی از ماموریتم که بیشتر زنده بمونم گرمای استرالیا رو با
سرمای شمال عوض کردم.
تو راهی که داشتم این دلقک ها گیرم اومد .
برادر کوچیکم لیام، و برادر بزرگم لوک.
وقتی اونا رو برای گشتن تو ساحل دعوت کردم،
کامل مطمئن نبودم این اون چیزی باشه که اونا تصور کرده باشن.
رفیق، کلاج رو بیشتر فشار بده .
پسر زمین رو نمیتونم حس کنم. این چکمه ها یکمی ضخیم ان.
گذاشتیم بدترین راننده قرن بهمون سواری بده.
- رفیق چرا کریس می رونه؟ - منو ایسگا کردی؟
من بهترین راننده ممکنم، رفیق.
ما با مردی هستیم که میگه دمای منفی راستش
برام خوبه. دانشمند ورزشی، رز اگلی.
منظورم اینه که از این بهتر نمیشه مگه نه؟
به عنوان منطقه آموزشی نظامی، به عنوان آزمایشگاه ورزشی...
تو بهترین جای ممکنم.
نمیدونی که چقدر باهاش راحتم!
رز ادجلی یکی از برترین انسانهای زمینه.
از اونجور آدما که حد و مرزی ندارن.
اون تنها انسان زمینه که کل بریتانیا رو شنا کرد.
و این کار رو تو 157 روز کرد.
ولی بعدش حتی فراترم رفت...
...میدونی، با شنا کردن تو آب یخ.
من عقیده دارم که ما انسانها فقط در مواجه با ناملایمات رشد میکنیم.
درباره فیزیولوژیت بفهمی، اونوقت متوجه اون نگرشت ...
در حال حاضر تئوری هایی وجود دارند که موضوعش اینه که حتی بودن در هوای سرد
حتی به عمر طولانی کمک میکنه.
و بهم خاطر هم من برای ماجراجویی قطب اسم نویسی کردم.
راس شاید عاشق سرما باشه، ولی من یه چیزی شبیه دختر موطلایی ام. (دختر موطلایی اسم یه انیمیشن)
نه خیلی سرد و نه خیلی گرم، من درست تو این وسط خوشحالم.
و فکر می‌کنید که بودن در یه دمای مناسب
هم بهترین راه برای سالم موندن برای مدت طولانی باشه.
ولی مطالعات جدید نشون میدن که پذیرفتن سرمای شدید و گرمای شدید...
میتونه قدرت دفاعی بودنتون رو ارتقا بده...
و همچنین قدرت سیستم ترمیم میکروسکوپی رو نیز افزایش بده...
که میتونه خطر بیماری رو از بین ببره، و شاید هم به عمرتون اضافه کنه.
وقتشه یکم شوک درمانی کنیم.
بعد این سه روز تمرین، کریس تلاش میکنه در آب یخ شنا کنه
که محدودیت مطلق بدنش رو نشون بده.
دویست و پنجاه یارد در سرتاسر سرمای شدید آبدره قطب جنوب،
هیچی جز مایو و یه لبخند به صورت نپوشیدن.
اگه بتونه تاب بیاره اونوقت شاید بتونه عاشق اون سرما بشه ...
و اون رو بخشی از زندگیش کنه.
فیزیولوژی استرالیاییت چطور با این کنار میاد؟
الان در شوک کامله. گوشام میخواد که کنده بشه.
مثل یخ های کوچیک میمونه و من یه ذره ای نگرانم.
این سکوی شیرجه زدنه.
آره.
و میخوام که مایوت رو تن کنی، بری تو،
و ازت میخوام که اون سرما رو در خام ترین شکل ممکن حس کنی.
- آره. - فکر کن چیزی شبیه به غسل تعمیده.
این اون کاریه که ما میکنیم. چون تو باید بفهمی
که تو بدنت چی میگذره.پس...
میدونم که در عرض یه ثانیه یخ میزنه، آره.
- آره، آره، همینه. - آره.
همینه.نه،نه،نه. ولی قراره که به بدن شوک بده.
قرار نیست که دروغ بگم.
- آره. - میخوام کاملا روراست باهات باشم.
برای اینکه آماده شنا بشه،
اولین قدم اینه که به کریس بگم که کامل غوطه ور بشه.
مشکل آب یخ اینه که یه مکانیسم زنده موندن خیلی قوی میخواد.
ولی اگه برای آب یخ تمرین کنید، اون مکانیسم بر علیه خودتون میشه.
میخوام که کریس اون عکس العمل ها رو بفهمه که چه حسی داره،
و بعد شروع به رام کردن اونا کنه.
یکی از اون چیزایی که قراره تجربه کنیم
رفلکس گسپ هست.
بدن اساسا...
دقیقا همینطوره.میخوای نفس بکشی، کاملا عادیه. این...
-این یه مکانیسم بقای خوده. -مممم. کاملا نرمال.
- آره.به محضی که زمان سنج رو شروع کنیم... - آره، آره.
...وقتی اون توییم، هیچ اشتباهی نمی‌کنیم،
اساسا زمان سنج رو، روی هیپوترمیا شروع میکنیم، (هیپوترمیا:افت دمای بدن)
و به صراحت در هوشیاری و مردن میذاریمش.
و میگیم که، "خداحافظ-زندگی.'' آره، خیلی خب.
اوه،اینه.بزن که بریم!
قبل اینکه بذاریم کریس در آب آزاد شل بشه،
میخوام ببینم که میتونه تحمل شوک اولیه رو داشته باشه
و اون رو برای حداقل چند دقیقه در بندر سختش کنه.
آیا به نظر من این استرالیایی خونگرم میتونه همچین کاری کنه؟ چمیدونم.
اوه،آره،خیلی هم عالی !
- برو که رفتیم. - دنباله روی من باش.
خیلی خب.
- همینه.نفس بکش.نفس بکش. - اوه، پسر.
- خوبه، خوبه، خیلی خوبه. - ووهو !
- نفس بکش. - وای!
باشه، بزن بریم، باشه. اینم از این.این همون رفلکس گسپ هست.
میدونی،اون هایپرونتیلیشن.(تهویه زیاد) کنترلش کن. کنترلش کن.
نذار بهم زور بگه.
مکانیسم دفاعی بدنت اینه که میگه "برو بیرون!"
ولی بهش اهمیتی نده.
-چه احساسی داریم؟ -اوه، یخ میزنیم.
- خیلی خب. - آره .
حسی شبیه اینه تو آتیشم.
باشه، نفس بکش! به یه دقیقه رسیدم.
حالا، چی شده؟
حالا اون رفلکس گسپ رو فراموش کردیم.
نه، نه، نکردیم.
- هنوز هست؟ - من هیچی رو فراموش نکردم!
یکی انگار یادش رفته که اون فشار رو تحریک کنه.
- اوه، خدایا! اوه،خدایا! - اگه اوضاع به اندازه کافی بد نبود،
لوک و لیام و رفیقمون مایک، از راه رسیدن.
شنا تابستونی؟
آره،پسرا!
اوه،خدایا!
چرا دوباره اونا رو دعوت کردم؟
چطوره؟
اوه،عالیه، خیلی اون تو گرمه.
سطح انقباض چه طور بود؟
چه احساسی داشتی اگه میگفتم که "بیا صورتمون هم ببریم زیر آب؟ "
باشه، بزن بریم.
- اوه، پسر. - اوه، وای!
ایده چرتی بود.
آره.تحت تاثیر قرار گرفتم.
خیلی خب، فکر کنم هدفمون رو تکمیل کردیم نه؟ حالا میشه بریم بیرون؟
درست. وایسا، یه 30ثانیه دیگه تحمل کن.
اوه،چی؟
حس میکنی که خون از اندامهات میره؟
آره،همه جور دردی رو حس میکنم.
-پس، تست سریع. -آره.
- تست چابکی سریع برای من. - آره.
-اون چطوره؟ -اونا حسی شبیه به...
-چه قدر سریع میتونی دستت رو تکون بدی؟ -...سوزن سوزن!
لعنتی.
- ما در... - شگفت انگیزه.
...دو دقیقه و 50.
- باهام حرف بزن، چه حسی داریم؟ - حس میکنم که دارم میمیرم.
خیلی خب ...
احتمالا هم همینطور باشه.
- بیا بریم بیرون! - نه، نه، نه،نه،
یه 30ثانیه دیگه صبر کنیم.
- نه، بیرون نرو. - دیگه این رو نگو!
- پنج دقیقه شده. - یه 30ثانیه دیگه.
بسه، بسه، خوب عمل کردی، مرد. تو خوبی.
فکر نمی‌کنم که بتونم بیام بیرون.
- خوبه، مرد بزرگ، خوبه. - نمیتونم...
- بریم. - میتونی کریس.
دستام، نمیتونم لمسشون کنم.
ادامه بده، برو سراغ حرکت شنا، کریس!
آره،آره،آره، آره.
اوه،خدایا،این دور و بر حوله پیدا میشه؟
گرفتم، گرفتم اینم از این.
- اون حوله چیه؟ - تو چی ...
کوچیکترین حوله جهان!
- مشکلی نیست، باد گرم میرنه. - اوه، خدایا.وای.
طوفان پنجاه ساله داره میاد رفقا، باید بریم پناهگاه!
برای بهبودی ایمن کریس ار شوک، باید اون دمای هسته رو
کم کم به حالت نرمال برسونیمش.
پسر، انگشتام، رفیق.
ادامه بده، ادامه بده.
آره،خوبه.اینم از این .
- ووهو! - خیلی خب، با شمارش سه.
انگشتام الان دیگه وجود ندارن.
اونا ریکاوری میشن، نگرانش نباش.
این سخت‌ترین کاری بود که تا به حال کردم.
من خوبم.آره تا الان که بودم.
- اون... - خیلی باحال بود.
...بدترین چیزی بود.
میدونی،مثل وقتی که یه خاطراتی رو تو کارت فراموش میکنی؟
این یکی از اونا بود، راس.
وای! اون یه چیز دیگه است، راس.
بودن تو اون سرما، خیلی سخته.
و حس میکنم که من خارج از حاشیه امن
که تا به حال بودم، هستم.
- میخوای بغلت کنم؟ - دستام سرده.
دستام داره یخ میزنه.
- ممنون. - بفرما.
انگشتات رو بذار تو اون. در حال جوشه؟جدی؟
چمیدونم.
اون یه کشمکش بود.
و بیرون از آبهای آزاد فقط و فقط سخت‌تر میشد.
برای اینکه کریس بتونه همچین شنایی انجام بده، باید اون رفلکس ها رو رام کنه.
و دانشمندانی هستن که بر این باورند کنترل پاسخ بدن
به سرما حتی میتونه مزیت های بزرگ سلامتی رو هم به ارمغان بیاره.
همینطور که پیرتر میشم، یه تغییر ناگهانی برای حرکت به جلوی پیش فرض
سیستم دفاعی میتونه منتظر درگیری باشه. .
با گردش خون عروقی بدن،
یه افزایش ناخواسته سلول‌های ایمنی میتونه باعث خسارت جانبی بشه...
که آسیب بیشتر از خوبی بزنه.
نتیجه تخریب بافتها و ارگان‌های بدن که بهش میگن "ملتهب."
و دوتا از گنده ترین قتل‌ها تو دنیای مدرن رو سوخت‌رسانی میکنه. (بیماری قلبی-دیابت)
اما یه تئوری وجود داره که عکس العمل مارو <به سرما می‌شماره...
میتونه همچینی به ریست کردن دوباره سیستم ایمنی سرکش کمک کنه،
و ریسک بیماری های کشنده در کهن سالی رو از بین ببره.
پس من خودم رو یه سوژه ای برای تجربه منظم شوک های یخ دردی کردم،
و حتی ممکنه که فوایدش رو در چندسال آینده نبینم؟
شگفت انگیزه.
متاسفانه، جنبه دیگه ای هم وجود داره
که میتونه خیلی زودتر ضربه وارد کنه.
بعد از شکستگی پای جوانا نوزد بلاد در سانحه دوچرخه سواری،
شکستگی هاش ترمیم شد، ولی اون درد هیچوقت از بین نرفت .
حسی شبیه به آتیش تو استخوان داشت.
نمیتونستم بخوابم.
سه سال بود که پام تو عذاب بود.
حاضر به امتحان هر چیزی بودم.
داروهای معمولی هم جوابی نمیداد.
دکترها جایگزینی رادیکال رو تجویز کردن.
درمان جدید مبتی بر تئوری، اینکه آب یخ میتونه نشانه های درد رو
قبل اینکه به مغز برسه کم کنه.
وقتی پام رو تو آب گذاشتم
برای اولین بار از زمان سانحه، دست از درد کشید.
اشک در چشمانم حلقه زد و گریه کردم.
جوهانا زندگیش رو برگردوند...
ولی نمیشد اونجا وایسته.
اون الانش هم یه راننده آزاد بود...
ولی روی اون دریاچه یخ زده قدم گذاشتن...
بهش اجازه داد که نه تنها برای تحمل سرما،
بلکه اون رو بپذیره.
درمان از بین بردن ترسم از سرماست.
اگه آروم باشی، میتونی بیشتر بمونی.
این حتی بیشتر از ساکت شدن دردش بیشتر براش ارمغان میاره.
با شنا کردن در آب یخ، خیلی به ندرت مریض میشی.
حس سالم بودن و سرشار از انرژی دارم.
دوز درست از شوک
میتونه روی قابلیت مبارزه با عفونت تاثیر بذاره .
و حتی لازم نیست که زیر یخ غواصی کنی.
در مطالعه ای افرادی که در سی ثانیه آخر
دوش روزانشون رو با آب یخ تموم کردن، تقریبا 30درصد کمتر در معرض بیمار شدن هستن.
این خیلی تاثیر گذاره.
خوبه که پا رو فراتر از حاشیه امن بذاری.
به اندیشه ات بال و پر بده.
احساس سرما رو با آغوش باز بپذیر.
به عنوان مزایای بیشتر که به چشم میاد،
مردم راه خودشون رو برای مهار دمای شدید پیدا کردن.
و همونطور که تمرینات رو به سطح بعدی می‌بریم
رز با یه راه عالی اومد تا منو به آب برگردونه.
تنها چیزی که میدونست نمیتونم مقاومت کنم.
ووهو!
کاملا زیباست، اما سرت سوت میکشه،
"اینجا چه خبره؟ چرا به سمت آب میریم،
"چرا تو برف ها آهسته قدم میزنیم؟ "
بعد این کار احساس طراوت میکنی.
تو استرالیا، خیلی موج سواری کردم ولی بودن تو این شرایط ...
حالا، این عجیبه.
خوشبختانه، رفیق خوبم اینجاست.
سه بار قهرمان موج سواری میک فنینگ.
که راس برای نگه داشتن من تو مسیر تقلا میکنه.
تو همچین جایی باشی...
یه تجربه متفاوتیه نسبت به اونچه تو محل زندگی تجربه میکردیم.
آره.
- خیلی اونجا راحتتره میدونی چی میگم؟ - آره.
تو بورد کوچیکی داری،این گرمه، میتونید درست کنار ساحل پارک کنی.
وقتی اینجا باشی،باید درباره گرمات فکر کنی،باید به فکر
عبور از امواج باشی و...
با عناصر خام و واقعی،
باید تو این شرایط صفر باشی.
وگرنه آخر عاقبتت میشه رو اون صخره های اونجا،
- یه جایی. - آره.
بیا باهاش کنار بیایم،باشه؟
میخوام کریس یه رویارویی طولانی رو تجربه کنه.
ولی در این شرایط، تو نیم ساعت مایوش سرویسش میکنه.
پس این تست لباس خیسه.
همینطور که دمای بدنش کمتر میشه، اون یه حس از دست دادن خاص
در قدرت عضلات و مختصات که تیکه تیکه میشه.
دارم گرم میشم
-با لیام و لوک -اونا چکار میکنن؟
میخوام ببینم که کریس میتونه تحملش کنه و در تحرک بمونه.
بذار ببینم که چقدر دست و پازدن سخته،عه؟
خیلی خب،اینم از این.اینم از مایک.
وای!
-افزایش کمی در پایان داشت.حماسه ایه! -ووهو!
وقتی حدود ده سالم بود موج سواری رو شروع کردم.
این دغدغه بدی نیست..
ولی این جوریه که انگار تو یه سیاره دیگه ای.
یه تجربه خیلی بی رحمانه.
تو،برو.تو،برو! بپر بالا.
کریسه.
برو که بریم!اوه،باورم نمیشه!
اوه! آره!
اوه،اینه،رفیق!
- این یه چرخش درست حسابیه! - یه موج سواری خوبه! اوه!
-اینه! -چه گندس!
من به راحتی با موج سواری کریس تحت تاثیر قرار نمیگیرم...
-درسته.آره،آره. -...ولی این دیگه قابل تحسین بود.
برای شروع باید این حس رو داشته باشی که تو یه برنده ای.
- خوبی؟ - شنا کردن خیلی سخته.
ولی درنهایت...
شروع به سرد شدن میکنی.
اونجا در حال حاضر خیلی عمیقه.
اون حرکت خیلی فکر میخواد.
میتونم حس کنم که تمام نیروم رو از دست هام بیرون میکشه.
از مانور دادن سخت تره.
تعادلم از بین رفت...
و در اون نقطه حس میکردم خیلی آسیب پذیر شدم.
- یه فرصت به دست آورد. - اوه، خدای من.
اوف! اوه!
- فکر کنم اون... - تو این یه مورد داغون شد.
اوه، خدای من.
صددرصد سرده.
و در این لحظه، به اندازه کافی پیش رفتم.
- چه طور بود؟ - خیلی سخت بود.
- یه جورایی... ترسناک بود. - اره.
طوفان لگد میزد و شروع شد به تگرگی شدن،
نمیتونستم حتی موج ها رو ببینم.
- تگرگ ها میخورد به چشمام. - اره.
- کاملا متفاوت بود، میدونی... - و من به خوبی متوجه شدم که...
- بازی، درسته؟ - سوز سرما. اون بیرون
- به خوبی احساسش کردی؟ - قطعا.
- اره. - اره.
- در آخر، نه تنها به موج نرسیدم... - اره.
بلکه بیشتر سردم شد.
و وقتی سردت میشه، درد میگیره، درسته؟
اره. انگار... چاقو توی انگشت های پا و دستت فرو کردن.
کلی بخوام بگم، احتمالا هر کار بتونی میکنی تا از تفریح این شکلی
- جلوگیری کنی، اما... - اره.
دمتون گرم، بچه ها.
اون بیرون خیلی وحشیه.
این حجم از سرما واقعا مسخره و ناسازگار با هر کاریه که تا حالا کردم.
پس، ایده رفتن تو آب و شنا کردن بدون تجهیزات و لباس شنا
و همچنین...
واقعا یه جورایی...
سخت و حقیقتی ترسناکه.
فکر کنم از سرما یه جای کریس شکسته.
و این بالا، یه راه دیگه برای تقویت عمر طولانی وجود داره.
در انتهای مقیاس دمای دیگر.
هووو!
روس منو کشوند بالا به همراه متخصص عمر طولانی، دکتر پیتر آتیا.
بسیار خب.
این سخته.
ولی پیتر معتقده که سونای معمولی میتونه سلامت عمر طولانی رو تقویت کنه.
میدونی، ما الان به این مرحله رسیدیم، کریس،
بزار نبضتو چک کنم.
خیلی خب.
اره، نبضت تقریبا ۶۴ تا در دقیقه میزنه.
ما میخوایم دمای اینجا رو تقریبا
- ۱۹۵ درجه بالا ببریم. - باشه.
درجه فارنهایت...
پس، بزار ببینیم چند دقیقه دیگه به کجا میرسیم.
فکر کنم باید از این گرما استفاده کنم.
اره، ما الان راحت نیستیم چون گرممونه.
و در پاسخ به اون، بدن ما سعی میکنه خودشو سرد کنه.
- اره. - و بنابراین، تند تر پمپ میکنه
برای همین قلبت میتونه سریع تر خون رو به بیرون بدنت بفرسته.
و همونطور که ورزش برای کمک به بیماری های قلبی عروقی شناخته شده،
من فکر میکنم سونا هم همونقدر خوبه.
- شبیه ورزش. اره. - اره، دقیقا.
اره، تو الان تقریبا به ۱۳۵ تا رسیدی.
تقریبا دو برابر زمانی که شروع کردیم.
- همچنین... - به این بر میگرده که فشار
- چه قدر سودمنده، درسته؟ - اره. اره.
منظورم اینه، فشار در هر زمینه به هر شکلی
تو رو مجبور به پیشرفت و جور شدن و تغیر کردن میکنه.
اره. خب، ما فقط... بدن ما میخواد که در یه محدوده دمایی ثابت بمونه.
و در حال حاضر، ما داریم فشاری میاریم که از این محدوده خارجش کنیم.
و در پروسه وفق پیدا کردن، بدن ما با افزایش ساخت
این مولکول های خاص که اسمشون پروتئین شوک گرماییه از ما محافظت میکنه.
که به طور تاثیر گذاری در برابر بیماری ها میجنگه.
من دوست دارم که بیرون سالم به نظر بیام.
ولی در درون، داخل سلول هام...
انبوهی از آشغال های مولکولی به خاطر افزایش سن و فرسودگی جسمی انباشته میشن.
انباشته شدن این آشغال ها میتونن برای من در سن پیری مشکلات جدی ای به وجود بیارن.
اما این دمای خیلی زیاد سونا به بدن میگه که یه گروه پاکسازی بفرسته...
پروتئین های شوک گرمایی.
و این قهرمان های کوچولو کارشون پاک کردن آشغال هاست
تا به سلول های من بهار بی نهایت تمیزی رو بده.
با افزایش ضربان قلب من و پروتئین های شوک گرمایی،
این حجم از گرم شدن میتونه معجزه کنه.
سونا در دو قسمت تاثیر فوق‌العاده ای میزاره
یکی در بیماری های قلبی عروقی، که باعث پنجاه درصد کاهش بیماری
و خطر مرگ میشه، و یکی بیماری آلزاییمر، که تقریبا
- ۶۵ یا ۶۶ درصد کاهش پیدا میکنه. - واااو.
اره، این تقریبا از هر دارویی که تصور کنی قوی تره.
شگفت انگیزه.
این به سادگی از سونای مکرر بدست میاد.
دمای تقریبا بالای ۱۷۰ درجه فارنهایت.
الان، این یه جور نسخه پزشکیه که میتونم از پسش بر بیام.
اما در حال حاضر...
من یه سری کارهای نا تموم با سرما دارم.
اره، پسرا، چه حسی داریم؟
- واااو، رفیق. - این چیزی بود که میگفتم، داداش.
اره، روسی!
با نزدیک شدن به فاجعه شنا هیچ تمرینی وجود نداره.
- نقشه ای برنامه ریزی نکردین؟ - فکر کنم...
اگه بخوام کاملا روراست باشم، ما الان این بیرونیم.
من فقط... فکر نمیکنم چیزی بیشتر از عادت کردن به این آب و هوا باشه.
من فکر میکنم ما باید تا جایی که ممکنه تو رو سرما بدیم، معمولا تا جایی که ممکنه.
بزن بریم، بریم، بریم!
خیلی خب، خیلی خب.
تمام برادرام و دوستام خیلی وقت پیش بهم میخندیدن.
پس، وقت انتقامه.
بریم تو کارش!
روس میگه که هر جریان سرما به مهار کردن واکنش هام کمک میکنه.
و این یه جور دیگه از عذاب سرماییه.
- ما داریم میایم. - بزن بریم.
ما داریم میایم.
من و برادرام، ما عاشق رقابت بدون هدفیم.
برای همین، همه رفتیم داخل.
- خیلی خب، بزنین بریم، رفقا. - بریم تو کارش.
برو، بگیرش. کجا میره با توپ؟
من باید به استفاده کردن از عضله هام توی سرما ادامه بدم...
و همینطور ادامه بدم به هماهنگ کردن.
اوه!
یا تلاش کنم بشه، به هر حال.
و با توجه به گفته های روس، تکرار کردن این ها...
قاعدتا باید مقاومت بدن به سرما رو بشکنه.
- اوه، پسر. - اوضاع چه طوره، پسرا؟
من حس میکنم...
- من در واقع حس میکنم... - من حس میکنم حالت تهوع دارم.
- برای من، انگار صددرصد درد داره. - اره. اره.
تمرین کردن برای این اثری هم داره؟
خب ،نمیدونم... اگه یه خرده کمتر سخت باشه
یا تو به سختیش عادت داشته باشی،
و من اینجوری حس کنم که قطعا چند بار
- از پسش برمیام، اینجوری میشی که "حله..." - اره.
- "...این چیزیه که هست" اما... - اره.
اونجوری نمیدونم تغییر بزرگی در بدن به وجود بیاد
چونکه هنوزم یه خرده سخته، اما...
- اره. - هنوزم شگفت انگیزه.
- اره. - مرسی.
اره، من فکر میکنم انجام دادن کارایی که درد داشته باشه، سودمند هم هست، درسته؟
یه چیزایی وجود داره که تو رو امتحان میکنه، چیزایی که انجام دادنش...
-اره. - سخته.
میدونی؟ چیز هایی که حتی فراتر از مرز های تصورت باشه
- واقعا ممکنه. و واقعی هست... - اره. و همچنین یه چیز ذهنی وجود داره...
که وقتی میخوای ذهنت رو آموزش بدی، باید ذهنتو تغیر بدی، اینجوری که،
"نه. من باید یه راهی پیدا کنم برای حل کردنش."
اره.
میدونی، ادامه بدی و اجازه ندی همه چی از هم بپاشه.
اره. تو باید هر فرصتی رو پیدا کنی برای بیشتر زندگی کردن،
- سلامتی بیشتر، زندگی شادتر. و... - اره.
و نه فقط طولانی تر زندگی‌کردن، بلکه زندگی طولانی و قوی تر.
مخصوصا بچه داشتن، تو میخوای قادر به بازی کردن با نوه هات باشی
- و همچنان فعال باشی و... - اره.
و دویدن توی برف، و پریدن توی اقیانوس. میدونی؟
- و قدرت احساسی ای که از... - اره یه حس واقعی دست آورد بدست آوردن
- از انجام دادنش میگیری. - اره.
فقط جایزه ای که از دویدن تو برف و شیرجه زدن توی...
-اره. - میدونی، توی آب سه درجه...
- فکر کنم همچنین... اره. - و دوباره از اول تکرار کردن.
و من فکر میکنم چیزی که روس میخواد بگه اینه که...
ما زیادی راحت طلب شدیم تو همه چیز...
- اره. - دمای خونمون،
- لباسامون. ما هیچ سختی ای رو... - اره.
تحمل نمیکنیم. و پاسخ احساس بدنمون برای پیشگیری
خودش واقعا یه ترمز دستی به حساب میاد.
میدونی، در حالی که واقعا بدن قابلیت های بیشتری دارد...
- اره. اره. - و تو باید ازش بگذری.
فکر میکنم وقتی تو وان آب گرم نشسته باشین
صحبت کردن درباره ایستادگی تو سرما آسون باشه.
در حقیقت، این شنا قراره به یه سطح دیگه برسه.
و اگه روراست باشم، منظره ترسناکی داره.
ولی برای یه گروهی در ژاپن، این حقیقت که سرما ترسناکه
تمام ماجراست و به سمت فایده های جسمانی پنهانش هدایتت میکنه.
وارد شدن به کوه ها
تو میتونی میزان تحملت برای سختی ها رو به چالش بکشی.
تبدیل شدن به یه راهب شوگندو سال ها تمرین میخواد.
برای بعضیا، یه شروع تازه است.
مثل آقای شیمبو، کسی که بعد از مرگ همسرش عضو شد.
من دیگه نمیتونم هدف زندگی رو ببینم.
من در اندوه بزرگی بودم.
بعد عضو شوگندو شدم.
امروز، برای اولین بار،
آقای شیمبو با یه تست وحشتناک روبه‌رو میشه.
آبشار.
آب تازه از ذوب شدن یخ ها، بالای رودخونه، سیلی از آب یخ ذوب شده
انقدر سرده که میتونه باعث نارسایی قلبی بشه.
برای قبول شدن، اون باید انقدر زیر این آب یخ وایسته...
تا استادش راضی بشه.
اثر آب سرد...
مثل شوک الکتریکیه.
قراردادن خودت در جایی که ترس رو حس کنی.
این امتحانه.
داستانی درباره یه بچه مارماهی وجود داره.
اگر یه شکارچی مثل گربه ماهی رو مخزن اضافه کنین...
میگن که بیشتر مارماهی های جوون زنده میمونن.
انسان ها هم در مقابله با سختی ها زبان زد هستن.
این چیزیه که ما میخوایم بدست بیاریم.
من تصادف های بزرگی رو تجربه کردم،
اما در طی این آزمایش، گذشته رو کنار گذاشتم.
اگه با جوونی های خودم ملاقات کنم، بهش میگم،
"همه چی درست میشه."
حتی اگه زجر بکشی،
همه چی قراره درست شه.
میدونم که دمای زیاد میتونه به
کاهش زوال جسمانی کمک کنه.
اما در طی زندگی فراز و نشیب هایی وجود داره که ذهنتو به چالش میکشه.
شوگندو مقابله با ترس رو بهت نشون میده
و اینکه سرما میتونه یه ذهن قوی تر برات بسازه.
تا با ظرافت و تمرکز انجامش بدی...
واقعا الهام بخشه.
- اگه از پسش بر نیای چی میشه؟ - باید اونجا باشی که منو بکشی بیرون!
اگرچه، من نمیرم داخل.
میدونی، الان داره برف هم میاد؟
اره، داره برف میاد.
- اوه، موفق باشی باهاش. - مرسی.
- نشاط آوره. - اره. اهممم.
اره، فکر کنم عقلمو از دست دادم.
اره.
چالش من اینه که به اون تخته شناور برسم.
دویست و پنجاه یارد توی آب سردی که نزدیک یخ زدنه.
اما من میدونم چرا اومدم اینجا.
تحمل شرایط شدید میتونه در مبارزه با ناملایمات کمک کنه.
کنترل درد و تقویت سیستم ایمنی.
<این میتونه باعث ترمیم سلول هام بشه و سلامت روانی من رو بهتر کنه.
پس، وقت جلو رفتنه،
و این کارو انجام بدیم.
برو بریم..
و من باید قبول کنم، استرس دارم، چون برخلاف تمام تمرین ها،
اینجا یه زمین ناشناسه...
و سرمای بیش از حد ممکنه اشتباه باشه.
- سلام، بچه ها. چه طورین؟ - سلام، اندی، دکتر تیم امنیت پزشکی.
- فهمیدم، اره. سلام داداش. - چه طوری؟ من تام هستم.
- سلام، روس. چه طوری؟ - اندی، اوضاعمون چه طوره، رفیق، خوبیم؟
- تو خوبی؟ - سلام، رفیق، خوبی؟
اوه، اره.
پس، وقتی داری شنا میکنی، قراره دو تا جسم شناور رو با خودت حمل کنی.
و همچنین، هر مشکلی پیش اومد، میتونی فورا اونو بگیری و نگهش داری.
ما باید اونو داشته باشیم یا... چی؟
اره، منظورم اینه... و مخصوصا شنا کردن روی آب یخ.
فقط به این خاطره که اگه یه جای کار اشتباه شد و تو داشتی غرق میشدی،
- هنوز به این وصلی... - اره.
بنابر این ما میتونیم پیدات کنیم، و جسم شناور رو بکشیم بالا.
قطعا، این از هر چیزی که انجام دادی خیلی سخت تره
و ماهیچه هات قراره مثل چوب بشن، سرد، و ناهماهنگ خواهند شد.
و وقتی از آب اومدی بیرون، ما نمیخوایم خیلی سریع تو رو گرم کنیم،
چونکه اندام هات قراره یه عالمه خون سرد توش باشه،
و اگه سریع برگرده به قلبت،
میتونه باعث مشکلات عمده ای باشه.
بنابراین، باید تو رو کم کم و به تدریج گرم کنیم.
لطفا هیچ اشتباهی نکن، این یه شنای مرگ باره.
قراره به خاطر باد خوردن به سرت نفس نفس بزنی.
به معنای واقعی کلمه قراره سخت باشه.
- همم. - پس، قراره اونجا بهت فشار بیاد،
واکنش تنفسی، قراره،
"اوه، خدایا، چه اتفاقی داره میفته؟" پس، اگه هر کدوم از اینایی که گفتم اتفاق افتاد،
"میای بیرون." باور کن. من فقط برای امنیت تو اینجاییم.
اگه سهل انگاری کنی، اگه به خودت بیش از حد فشار بیاری
و اگه لازم بود بیرون نیای، واقعا احتمال مردنت هست.
اره.
- از اینجا. اره. - اینجا؟ درسته.
اینجا جاییه که شروع میکنیم، باشه؟
منظورم اینه، با وجود این همه امکانات اینجا
و این همه آدم اطرافم.
من واقعا نگرانم.
شرایط آب و هوایی زیاده در راهه
و، میدونی، خیلی خروشان و طوفانیه.
صددرصد سرد یخبندونه.
میدونی، حقیقت اینه که واقعا درست کار نمیکنه.
دو دقیقه. دو دقیقه!
من فقط میخوام خودتو کنترل کنی و آروم باشی.
پس، وقتی وارد شدی، هر ضربه ای رو که میزنی
با اطمینان بزن. به نفس نفس زدن غلبه کن.
برو بریم، برو بریم. برو بریم، برو بریم، برو بریم.
بزن بریم. زودباش!
- اره، داداش. - اره، کریس‌
هوا هر ثانیه بدتر میشه.
اره.
اره. باد ۱۰ گره دریایی بیشتر شده.
- اره! داره طوفانی میشه. - واقعا داره طوفانی میشه.
برادرام اونجان. دارن تشویقم میکنن.
پس، یه جورایی باید از پسش بر بیام.
الان کاملا استرس دارم.
- قطعا ضربان قلبم رفته بالا. - بلاتکلیفی... ترسناکه.
ولی از همه انگیزه ها بزرگ تر...
این یه نبر در برابر سرما نیست...
این مقابله در برابر مرگ و بیماری هاست.
نبردی در برابر اینکه زمان میتونه با من چی کار کنه.
روی نفس کشیدن و قوای جسمانیت تمرکز کن.
برو که رفتیم!
اون شوک ناگهانی واقعا ترسناک بود.
خیلی سرد تر از چیزایی که قبل تجربه کردم بود.
تمام چیزی که بهش فکر میکنم اینه که هر چی زودتر این داستانو تموم کنم.
و من فقط شروع کردم.
- تقریبا تمومه، رفیق. - برو، کریستو!
یالا، رفیق.
داره عالی پیش میره. سرعتشو خوب حفظ کرده.
- اره. - اره، داره از پسش بر میاد.
اما بعد از ده تا ضربه،
میسوخت، درد داشت. سرم کوبیده میشد.
بدنم جیغ میکشید، این دیوانگیه. داری چی کار میکنی؟
خوبه، کریس. برو. برو. نفسس بکش.
زودباش! یه دست پشت دست بعدی. فقط روش تمرکز کن.
یه دست پشت دست بعدی.
و بعد بدترین سر درد ممکن اومد سراغم،
و من واقعا سرما رو حس کردم.
- داره کند میشه. - اوه، نه.
اوه، زودباش، ادامه بده.
بعد توی یه لحظه حس کردم، دستام، پاهام دارن باد میکنن.
تعادلم رو کاملا از دست دادم، و حس کردم فلج شدم.
کریس، زود باش! با من بمون. تمرکز کن!
دو تا صدا وجود داشت که شدید و بلند بود.
یکی فقط میگفت، "تو قرار بمیری."
- برو، داداش! - زودباش.
ولی اون صدای دیگه میگفت...
- " به هیچ وجه!" - زودباش، کریس. برو!
و یه دفعه، تو قسمت های مختلفی از خودت رو کشف میکنی.
بنابراین، همه چی رو از روی خودم بستم و به خودم گفتم...
"فقط از اینجا بزن بیرون."
خوبه، ایول! برو، مرد بزرگ. برو!
- برو، برو! پیش برو! - اره، داداش! پیش برو!
اوه، به این میگن جرات.
به ذهنت غلبه کن. به ذهنت غلبه کن. تبدیلش کن به یه جنگ.
ده تای آخر. ده تای آخر! تمومش کن. تمومش کن!
اره! اره!
اره، مرد گنده!
اره! اره! اره! تو یه حیوونی.
- اره، کریستو! - اره، پسر!
اره، اره. بیا بالا، رفیق. ایول.
بیا اینجا، بیا اینجا، بیا اینجا، بیا اینجا. بیا اینجا، بیا اینجا، بیا اینجا، بیا اینجا.
اینو بنداز دورت که بتونیم... بچرخ، بچرخ.
- اوه، سرم خیلی گیج میره. - بپوش، بپوش.
اره، دستکش داریم؟ دستکش داریم؟
بشین، بشین. زودباش. بشین اینجا، بشین اینجا.
بشین اینجا، بشین اینجا، بشین اینجا،
بشین اینجا، بشین اینجا، بشین اینجا.
هیچوقت تا حالا همچین حسی نداشتم، جسمانی و احساسی خیلی چالش برانگیز بود
در یه همچین دوره کوتاهی از زمان.
اره! اره!
و این یه تجربه ایه که همیشه باهام میمونه.
تو دقیقا همون کارایی رو کردی که بهت گفته بودم.
تو تونستی، و حتی بیشتر.
و این باعث شد من فکر کنم که چه قدر راحتی داشتم
در تمام این سال ها و این مدت،
و اینکه ما چه قدر توانایی داریم در برابر انجام دادن چیز هایی
که فکر میکنیم غیر ممکن هستن.
کریس، دوربین ها آماده نبودن. باید یه بار دیگه انجامش بدی، رفیق.
هیچوقت دیگه این کارو نمیکنم!
فراموش کردیم فیلم رو بارگزاری کنیم.
میدونی، ما یه فرصت داریم برای بیشتر زندگی کردن، بهتر زندگی کردن.
بغل کردن گروهی، بغل کردن گروهی!
- اره! - تو تونستی!
به چالش کشیدن بدنم با دمای غیر عادی...
به من کمک کرد به اونجا برسم.
- قراره یخ منو آب کنن. - اره.
- اره.
من میدونم بدنم میتونه از پسش بر بیاد،
و من اطمینان داشتم که جادی داخل سلول هام کار میکنن.
تو کارائیب میبینمت.
- من زمستونی شدم. من زمستونی شدم. من وفق پیدا کردم. - کاملا زمستونی.
تو کاملا زمستونی شدی. اره!
- زمان خوبیه. - کارت خوب بود، رفیق.
- زمان خوبیه برای زنده موندن. - اره، پسر.
و سرما هیچوقت منو اذیت نمیکنه به هیچ وجه.
مترجمین: امیر قدمگاهی، علیرضا عطاری
اوه، خدای من. برو بریم.