این‌جا روز به روز خطرناک‌تر می‌شه.
جناب، از UK-MTO خبری هست؟
این کاپیتان A.K. Singh از UK-Kyival هستم.
یه چیزی برات دارم.
چرا باید برامون مهم باشه یه کشتی اوکراینی؟
دهلی ازمون کمک خواسته.
نگران نباش.
کارو انجام می‌دم.
چرا دنبالم میای؟
می‌خوام کمکم کنی.
در عوض کمک به تو چی گیرم میاد؟
مصونیت. برای تو و خانوادت.
اگه من فرمانده بشم،
تو می‌شی نفر دوم.
همه می‌گن رئیس Gabul.
رئیس Gabul.
Jamilah، Ismael رو پیدا کردیم.
Faisal، اینجا چی کار می‌کنی؟
پنج میلیون؟ ده تا می‌دم بهت.
اگه دوباره باهام ور بری،
اون زن خوشگلت و پسرت،
همشونو می‌کشم.
یه تیم نیروی دریایی آمریکا میاد واسه نجات.
فقط یه تضمین می‌خوام که خدمه‌م آسیبی نبینن،
و همه سالم بیرون بیان.
نه، نه، نه.
به نظر میاد Al-Muharib داره مفت و مجانی می‌ره، آقایون.
آقای شهردار، اگه زود جلوشونو نگیریم،
همه زمین‌هامونو می‌گیرن.
ببین، باید بفهمی که سخت خواهد بود.
آقایون.
معذرت می‌خوام که دیر اومدم.
آه، مرد لحظه.
و امیدوارم، رئیس بندر بعدی.
ولید، این اولین باری نیست
که یکی چیزی که مال ماست رو می‌قاپه.
اون آقای Ozman رو اونجا می‌بینی.
اون قبلا صاحب افتخار
بزرگ‌ترین شرکت ساختمونی تو سومالی بود.
الان با پیمان‌کاری فرعی سر می‌کنه.
و آقای Yaseen اونجا.
زمانی سلطان شکر بود.
حالا تو آسیاب شکر خودش کار می‌کنه.
به من نگاه کن.
من به نفع اقتصادمون کار کردم.
بندر رو از تهدید بین‌المللی محافظت کردم.
ولی حس می‌کنم کمتر از یه نگهبان اداره‌ام.
می‌دونی نقطه مشترک بین همه‌مون چیه؟
اون شرکت ساختمونی که مال Gandhiهاست.
آسیاب شکری که مال Gandhiهاست.
ریاست بندر...
Gandhi!
دیروز Robert Shah بود.
الان Vikrant Gandhi هست.
غریبه‌ها! مهاجرها!
بله.
با کمال احترام به کسانی که اینجا نیستن،
فکر نمی‌کنم درست باشه آقای Gandhi رو سیاه جلوه بدیم.
اون کارهای خوبی برای کشورمون کرده.
هیچ کاری برای سومالی و مردمش نکرده.
فقط برای خودش خوب کار کرده.
و حالا با دشمن‌های ما دست به یکی کرده.
اون Al-Muharib که گفتی.
Vikrant بهشون اسلحه می‌ده
و در جنگشون کمکشون می‌کنه
علیه جمهوری فدرال سومالی.
Al-Muharib فقط یه بهانه‌س.
Vikrant دشمن واقعی ماست.
بله!
و اگه الان جلوشو نگیریم،
همه‌مون رو می‌کشه.
و همراه با ما،
روح کشور عزیزمون رو هم می‌کشه.
و تنها راه جلوگیر‌ی ازش، تموم کردنشه.
بله!
و برای این کار،
به حمایت شما نیاز دارم.
به پایان Vikrant!
بله!
با اون محموله، اون روز،
شانس‌های من برای پادشاهی سومالی هم غرق شد.
Robert دوباره راست می‌گفت.
می‌گفت، اگه جرات کردی رویا ببینی،
باید جرات داشته باشی که ببینی رویاهات نابود می‌شن.
همیشه دیوونگی رو به خانواده‌م ترجیح دادم.
وقتشه که خانواده‌مو انتخاب کنم،
تا قولی که دادم رو نگه دارم.
وقتشه که داستانی که شروع کردم رو تموم کنم.
عجله کن.
آدمامونو با افتخار به خانوادشون برسون.
تفنگدارهای دریایی رو بنداز تو آب.
دزدا رو بده لاشخورا بخورن.
شاید بهتره تو رو هم بفرستم پیش لاشخورا.
وقتی با من حرف میزنی مواظب حرف زدنت باش.
اگه من و آدمام نبودیم،
همتون دیشب مرده بودین.
خب که چی؟ میخوای ازت تشکر کنم؟
چشاتو باز کن، برکاد.
نمی‌بینی چه خبره؟
داری پیر می‌شی.
آدمات دیگه براشون احترامی نمونده.
اون عوضی کوچولو، ویکرانت.
حالا کنترل رو از دستت گرفته.
کاپیتان و افرادش...
دارن با مغزت بازی می‌کنن.
بهش فکر کن.
چه راحت...
که همشون دیشب داخل بودند.
چون من فرستادمشون اونجا.
به خودت گوش کن.
هی...
دیشب کجا بودی، کاپیتان؟
منظورت چیه؟ اینجا بودم.
اینجا بودی؟
به من دروغ نگو، کاپیتان!
دیشب کجا بودی؟
اینجا بودم، برکاد.
خب، پس چطور چراغا خاموش شد؟
آقای گاندی.
چه شب پرماجرایی.
باید می‌دیدی.
ده تا تفنگدار اومدن.
اونا به ما شلیک می‌کردن؛ ما به اونا شلیک می‌کردیم.
آدم‌ها داشتن می‌مردن.
ولی ما اونا رو کشتیم.
تک تک...شون.
قطعی برق؟ نمی‌دونم.
کاپیتان، به من دروغ نگو.
ده نفر دیشب مردن.
سه تا از اونا آدمای من بودن.
سه تا بچه جوون.
بچه‌های بی‌گناه.
رفته‌ان!
و تو نمی‌دونی چطور چراغا خاموش شد؟
من اونا رو نکشتم.
کاپیتان.
سعی کردم باهات خوب باشم.
تو به خاطر من زنده‌ای!
و حالا منو اینجوری جلوی آدمام شرمنده می‌کنی.
ولی متاسفم، ویک.
نتونستم بچه‌ات رو نجات بدم.
-مرده. -لعنتی، فیصل.
فکر می‌کنی این مسخره‌بازیه.
داداش، آروم باش.
آروم باش. اون بچه‌ات نیست.
زنده‌ست، ویک. زنده‌ست.
دیشب زود رفتی.
کجا بودی؟
یه کاری داشتم.
معلومه.
خیلی سرت شلوغه.
آدم پر مشغله.
بذار یه چیزی رو برات روشن کنم، آقای پر مشغله.
خدمه اینجا می‌مونن
تا وقتی پول رو بگیریم.
خب، آقای گاندی،
متوجه شدیم؟
هی، اینجا چی کار می‌کنی؟
اینجا چی کار می‌کنی؟
لطفا منو اذیت نکن.
-بیا. بیا با من. -لطفا منو اذیت نکن.
-بیا، باید بریم. -برو بیرون.
باشه، باشه. آروم، آروم.
منو اذیت نکن.
نمی‌خوام اذیتت کنم، خانم.
نمی‌خوام اذیتت کنم.
باشه. نگاه کن، نگاه کن.
باشه.
-فقط بذار-- -لطفا برو بیرون. برو بیرون.
باشه، باشه.
فقط می‌خوام بذارمش زمین، باشه؟
ببین.
نمی‌خوام اذیتت کنم.
ببین.
خانم، باید برگردی با من.
کسی نباید روی این کشتی آسیب ببینه.
لطفا.
من نمی‌رم هیچ جا.
اگه پیدات کنن، اذیتت می‌کنن.
نه، من نمی‌رم هیچ جا.
من نمی‌رم هیچ جا. لطفا برو بیرون.
لطفا بذار برگردونمت پیش خدمه‌ت.
لطفا تنهام بذار!
لطفا.
اسمت چیه، خانم؟
من اسماعیل هستم.
صدام می‌زنن شاهین،
ولی اسم واقعی‌ام اسماعیله.
و تو؟
اسمتون چیه، خانم؟
قول میدم بهت آسیبی نزنم. من مثل بقیه نیستم.
می‌تونی به من اعتماد کنی.
عایشه.
عایشه...
باید با من بیای.
وگرنه، جفتمون آسیب می‌بینیم.
خواهش می‌کنم.
می‌تونی به من اعتماد کنی.
قول می‌دم.
پس فقط... بذارش زمین،
و میریم. باشه؟
باشه؟
قاسم، کومبه رو دیدی؟
نه.
صلاح؟
نه.
جلو کشتی رو نگاه کردی؟
آره. آره، نگاه کردم.
اونجا نیستن.
دنبالم بیا. بیا.
شاید فرار کرده.
اینجا نیست.
اینجا نیست. قاسم، دیشب روی عرشه نبود.
شاید سربازی رو دیده، ترسیده و از کشتی پریده پایین.
نه. این کار از کومبه بعید هست.
برخد.
کومبه و صلاح رو دیدی؟
روی کشتی نیستن.
چی شده اینجا؟
فقط یه خراشه.
فقط یه خراش؟
حالا شجاع شدی، نه؟
احساس قدرت می‌کنی.
کومبه و صلاح
روی کشتی نیستن.
-کسی که بچه نیست-- -اینا بچه نیستن.
باید یه جایی باشن.
دنبالشون گشتیم.
همه جا رو گشتیم.
-اینجا نیستن-- -احتمالاً رفتن بندر.
-برمی‌گردن. -کوری؟
کسی از کشتی نرفته بیرون.
کومبه و صلاح گم شدن.
اینا از خودمونن.
گابول.
چون تو برادرم هستی،
فقط یه بار می‌گم.
گمشو بیرون.
روهان...
کشتَمش.
نه.
نشد که جلوشو بگیرم.
آوی.
کی برمی‌گردی خونه؟
خیلی ترسیدم.
چی؟
ترسیدی؟
ویک.
اینجا اوضاع خوب نیست.
احساس می‌کنم اتفاق بدی قراره بیفته.
تو اخبار می‌گن که ال‌محارب به زودی به موگادیشو می‌رسه.
دیروز، به جز جمیله، هیچ‌کی سر کار نیومد.
من و آریامن تنها اینجاییم.
هیچی نمیشه، آوی.
تا وقتی من اینجام،
تو و آریامن در امانین.
کار اینجا تقریباً تمومه.
نترس.
زود برمی‌گردم.
و اسماعیل رو هم با خودم میارم.
دلمون برات تنگ شده.
مواظب خودت باش.
و زود برگرد خونه.
دوست دارم.
دوستت دارم.
آقا.
یکی از مرداشونو کشته.
میدونی اگه بفهمن چی میشه، نه؟
چطور بفهمن اگه کسی بهشون نگه، زافر؟
داری طوری حرف می‌زنی که انگار می‌خوام بهشون بگم.
من همچین حرفی زدم؟
لازم نیست بگی.
چشات همه چی رو می‌گن.
می‌دونی چیه، آقا؟
دیگه خسته شدم.
دیگه تحمل اینو ندارم.
هر چی می‌خوای دربارم فکر کن.
ولی اگه اتفاق دیگه‌ای بیفته،
به جهنم دنیا.
فقط می‌خوام برم خونه، همین.
زافر داداش.
هیچ‌وقت به کسی دیگه فکر کردی--
دارم با تو حرف می‌زنم؟
زافر آقا.
ببخشید، آقا.
منم دیگه نتونستم تحمل کنم.
خب، دونا؟ دورا؟
-دورا. -اوه، مهم نیست.
بلاروس، ها؟ مینسک.
بله.
نامزد داری؟
نه!
دوست داری--
حرف بزن.
سلام علیکم، آجای.
این فایسال ابراهیمه.
به من گفتن که تو و ویکرانت نمی‌خواین اسلحه‌هامو بدین.
امروز مردای من فاحشه‌تو کشتن.
پول دزدا رو بده.
فهمیدی؟
ببخشید برای ناراحتی.
خداحافظ، آقای کوتوال.
روز خوبی داشته باش.
بیا اینجا، گری.
بیا اینجا...
دفعه بعد، قبل از اینکه با تروریستا کار کنی،
چهره اون دختر مرده رو به یاد بیار.
باورم نمیشه تو پسر منی.
بی‌شعور.
بیا تماس بگیریم.
صدا رو بلند کن.
یوکی-کیوال، جواب بده. اینجا دسایه.
سلام. اینجا کاپیتان آ.ک. سینگه.
سلام، کاپیتان. همه چطورن؟
بله، ما--
-اگه یک بار دیگه باید بهت بگم-- -هی، هی.
لطفا. انگلیسی.
بله.
میخوان ما به انگلیسی حرف بزنیم.
ما خوبیم. من خوبم.
خدمه خوبن.
باشه.
آیا آقای برکاد صدای منو می‌شنوه؟
بله.
خوبه.
آقای برکاد، من یه خبر خوب براتون دارم.
صاحبان کشتی با درخواست‌های شما موافقت کردن.
خب، این یه مبلغ خیلی زیاده.
پس یه مقدار زمان می‌بره تا این پول رو جور کنیم.
در همین حین، صاحبان کشتی
فوراً 15 میلیون دلار به شما انتقال میدن،
به عنوان نشانه‌ای از قصد.
اما در عوض، ما انتظار داریم
که همه اعضای خدمه خوب رفتار بشن.
موارد ضروری مثل غذا و آب فراهم بشه.
قراره معامله کنیم؟
بله.
خوبه. و من--
قطع.
بچه‌ها، معامله شد!
معامله شد.
داره اتفاق میفته.
شماها دارین برمیگردین خونه.
هند.
داداش.
یک دقیقه.
میخوام برم بیرون حرف بزنم.
حالا، بچه‌امو پس بده.
هنوز نه، ویک.
اول باید خسارتمو جبران کنی.
پولمو بده.
بعد بچه آزاد میشه.
من می‌زنمش داغون می‌کنم!
-سلام. -من توفیق مهدی هستم.
منو یادت میاد؟
آقای مهدی، البته یادم میاد.
چطوری؟
نگاه کن، بلال.
دوستت، آقای ویکرانت گاندی تمومه.
این حقیقت خداست.
تو الان داری با رئیس جدید بندر حرف میزنی.
آقای مهدی، فکر میکنی او رو کنار زدن کمکی میکنه؟
من ویکرانتو میشناسم.
تو نمی‌دونی اون چیکار می‌تونه بکنه، آقای مهدی.
اونایی که توی سومالی قدرت دارن نمی‌ذارن زنده بمونه.
داستانش تمومه.
اما تعداد صفحاتی که از داستان تو مونده
بستگی به طرفی داره که انتخاب می‌کنی.
آقای مهدی، من پولتو نمی‌خوام.
اگه جای تو بودم، حتی یه لحظه هم فکر نمی‌کردم.
عاقلانه انتخاب کن، بلال علی.
ممنون، آقای مهدی.
در تماس خواهیم بود.
گند زدیم.
یه چشم به اسماعیل باشه.
و همینطور اون.
دفعه قبل که بهت کار دادم،
کشتی رو به دزدا دادی.
اگه الان چیزی اشتباه پیش بره--
چی میگی، ویکرانت برادر؟
آروم باش.
می‌تونم جونمو برات بدم.
به زندگی تو کی اهمیت میده؟
مراقب خودت باش.
-میبینمت، فیصل. -کجا میری؟
کجا فکر می‌کنی؟
پولمونو بگیریم؟
تنهایی نمیری.
بچه‌هام باهات میان.
فکر نمی‌کنم ویکرانت برگرده.
این عوضی همیشه با ما بازی می‌کرده.
نمیتونم این مزخرفات رو باور کنم.
باس، تو یا من؟
ما تو یه تیمیم، باشه؟
می‌دونی، فکر کنم اون از حمله خبر داشت.
واسه همینم دیشب اینجا نبود.
تو اون شب اینجا نبودی.
شاید به جای ویکرانت باید تو رو بکشم.
چرا باید بهت اعتماد کنم؟
خب، تو کار ما، نمیشه به هیچکس اعتماد کرد.
مخصوصا به من.
ولی یه چیزی بهت میگم.
تنها چیزی که میتونی بهش اعتماد کنی شرایطمونه، فیصل.
من یه تاجر هستم،
و دیگه هیچ استفاده‌ای از اون ندارم.
اون منو بازی داد. تو رو هم بازی داد.
همه رو بازی داد.
کشتن من کمکی نمی‌کنه، فیصل.
ولی همکاری با هم می‌تونه.
دشمنِ دشمن من، دوسته.
-چی گفتی؟ -دشمنِ دشمنم دوسته.
ویکرانت به درک!
بیا.
سلام.
برو جلو، آجای.
آره، داره میاره.
مامان. مامان.
تو کی هستی؟
برو بیرون!
برو بیرون! برو بیرون!
لعنتی.
اونجا! اونجاست!
داری چیکار می‌کنی؟
جونتو نجات میدم. بشین تو ماشین.
بشین تو ماشین!
اینجا بوی گند میده.
کومبه!
لعنتی.
فکر می‌کنی داری چیکار می‌کنی؟
-دارم چیکار می‌کنم؟ -ما بهشون زنده نیاز داریم!
اونا کومبه رو کشتن!
اونا یکی از ما رو کشتن!
اونا کومبه رو کشتن!
کی کومبه رو کشت لعنتی؟
تو کومبه رو کشتی؟
کی کومبه رو کشت لعنتی؟
تو کومبه رو کشتی لعنتی؟
تو عوضی.
تو یه عوضی هستی.
اونجا وایسادی و هیچ کاری نمی‌کنی.
کومبه مرده.
کومبه لعنتی مرده.
تو ترسوی لعنتی.
تو ترسوی لعنتی!
بیا با من.
این حرومزاده‌ها رو بکش.
کی کومبه رو کشت؟
نمیدونیم.
کی اونو کشت؟
نمیدونم.
میگی تو تیم مایی.
حالا بهم بگو کی کومبه رو کشت.
-سلام. -بهش نگاه نکن.
دارم ازت میپرسم. کی کومبه رو کشت؟
نمیدونم.
واقعا نمیدونم.
ببین...
بهم بگو کی کومبه رو کشت لعنتی.
به من اعتماد کن. واقعا نمیدونم.
بله؟
چی میگی فرار کرده؟
پولا چی؟
برخد!
چی؟
اون مرد پولهات با پولای من فرار کرده.
گند زدی به اینکار.
گوش کن، تقصیر رو گردن من ننداز.
آدمای تو بودن که نتونستن بگیرنش.
-چی گفتی به من؟ -هی، برادرها!
الان وقت دعوا نیست.
-وقتشه حرکت بعدی رو بزنیم. -حرکت بعدی؟
اون چیه، آدم زرنگ؟
حرکت همونه که بود.
ما مذاکره می‌کنیم و پول‌ها رو می‌گیریم.
به صاحبا زنگ بزن.
الان.
-سلام. -من توفیق مهدی هستم.
عوضی.
بیا اینجا. کجا داری میری؟
بیا اینجا.
چی شده؟
بار افتاد تو آب.
دوستت همش بهت ضربه می‌زد،
و تو هم گذاشتی.
اون بود که کشتی ما رو دزدید.
و حالا با پول‌ها فرار کرده.
کجا فرار کرده؟
۱۵ میلیون دلار.
پول تو نیست، پول من ۱۵ میلیون دلار!
می‌کشمش، بابا.
هیچ کاری نمی‌کنی.
الان هیچ کاری نمی‌کنی.
-امشب میری لندن. -ولم کن.
امشب!
لعنتی.
لعنتی...
لعنتی.
گند زدی به من.
لعنت به ویکرانت.
لعنتی لعنتی.
حرومزاده.
چطور تونستی این کار رو با من بکنی؟
آره؟
چی؟
دسای کجاست لعنتی؟
کریشنان کجاست؟
همه مردن؟
باشه، وصلش کن.
آره، من آجی کوتوال هستم.
مدیرعامل شرکت Vista Shipping صحبت می‌کنه.
بگو.
گوش کن، ما پول رو می‌خوایم.
همه‌ش رو می‌خوایم. همین الان می‌خوایم.
چی؟
الان؟
الان یعنی چی لعنتی؟
ما همین الان بهت ۱۵ میلیون دلار دادیم.
دوستت گند زد به ما.
همه پول رو برداشت و فرار کرد.
من پول می‌خوام،
یا شروع می‌کنم به کشتن خدمه.
می‌دونی چیه؟
من هیچ پولی نمی‌دم.
می‌تونی همشون رو بکشی.
همه‌شون رو بکش.
اصلا برام مهم نیست.
کافیه، دیگه خسته شدم.
می‌دونی چیه، آقای کریم.
می‌تونی ... بشی.
آره، می‌تونی این کار رو بکنی.
می‌تونی ... بشی. می‌تونی بری به جهنم.
از من یه قرون هم نمی‌گیری.
شنیدی؟
حرومزاده!
لعنتی!
لعنتی! لعنتی! لعنتی! لعنتی!
متاسفم.
باید یه درس بدیم.
باید به این حرومزاده‌ها نشون بدیم با کی طرفن.
باید بفهمن که عواقبی داره.
بیا اینجا.
گابول، نباید اینجا می‌بودی.
این جا جای پسر بچه نیست.
آماده نیستی.
متاسفم.
ببخشید.
متاسفم.
داری چکار می‌کنی؟
متاسفم.
گابول...
ببخشید.
متاسفم.