‫خب؟
‫هوشیار بمون، هیچی نمی‌شه.
‫چیزی نمی‌شه. بیدار بمون.
‫حالا می‌فهمی چه حسی داره.
‫چرا؟ این کارتون واسه چیه؟
‫حالا می‌فهمی چه حسی دارم.
‫الان یکی از عزیزانت خودت ‫داره جلوی چشم‌هات جون می‌ده.
‫در اختیار خودتونه.
‫خودت کاری کردی این بلا ‫سرت بیاد یوجین کسیدی.
‫نه، نه، نه، نمی‌خواد صحبت کنی.
‫چیزی نیست.
‫هیچی نمی‌شه.
‫نه، نه، نه، صحبت نکن. ‫صحبت نکن.
‫دوستت دارم.
‫می‌دونم. من هم دوستت دارم.
‫چقدر صحنه قشنگی شد.
‫باید بتونم...
‫خیلی‌خب رفقا.
‫دیگه کافیه.
‫حوصله‌ام سر رفت.
‫خالی کنین! تفنگ‌هاتون رو خالی کنین ‫و یه گوشه بندازیدشون!
‫وگرنه یه گلوله تو سرش خالی می‌کنم.
‫خودتون هم می‌دونین دروغ نمی‌گم.
‫زود باشین!
‫حالا بلندش کنین و توی ماشین بذاریدش.
‫عجله کنین!
‫زود باش!
‫بذارش داخل!
‫برید عقب!
‫عقب وایستین.
‫سوئیچ اون یکی ماشین رو بهم بده.
‫زود باش!
‫هوشیار بمون.
‫روی زخمش فشار بدین. ‫باز هم گاز استریل بیارین.
‫با اتاق عمل کار دارن.
‫باید در عرض نیم ساعت ‫اتاق رو خالی کنیم.
‫خانم سی ساله‌ای داریم که تیر خورده،
‫دو سه لیتر از ناحیه‌ی...
‫پایین سمت چپ شکمش خونریزی کرده.
‫اوضاع حیاتیش چطوره؟
‫فشار خونش داره کم می‌شه.
‫ضربان قلبش بالا رفته.
‫خب. داره شوک بهش وارد می‌شه.
‫باید از مجرای تنفسیش آزمایش بگیریم.
‫می‌شه یه واحد خون ‫از بانک خون برام بیارین؟
‫پروتکل انتقال خون رو شروع می‌کنیم.
‫ببخشید، اجازه ندارین اینجا باشین.
‫- آخه دوست دخترمه. ‫- خواهش کردم آقا.
‫حالشون خوب می‌شه، خب؟
‫حواسمون بهش هیست. ‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫باید بذارین دکتر به کارش برسه.
‫به هوش اومدی.
‫خدایا شکرت، به هوش اومدی.
‫تشنه‌امه.
‫تشنه‌ای؟
‫- تشنه‌امه. ‫- باشه.
‫الان برات آب میارم.
‫- بده بگیرم. ‫- چی شد؟
‫- چی؟ ‫- اومدیم بیمارستان.
‫یادت میاد دقیقا چی شد؟
‫تو کی هستی؟
‫اسمم چیه؟
‫وای خدا، این هم شوخیه تو می‌کنی؟
‫بعد اینکه از عمل سنگین به هوش اومدی...
‫شوخی خرکی می‌کنی؟
‫آخه اگه الان نمی‌کردم ممکن بود...
‫دیگه فرصتش پیش نیاد.
‫آخ، خدایا به دادم برس. ‫چقدر درد دارم.
‫خب، خب، خب، تکون نخور. باشه؟
‫تکون نخور و صحبت نکن.
‫فقط استراحت کن، باشه؟
‫باشه.
‫باورم نمی‌شه زنده‌ای.
‫باور کن.
‫تحمل از دست دادنت رو ندارم هلن.
‫دیگه کافیمه.
‫بیا بریم خونه.
‫علت اینکه اینجا اومدیم ‫دنبال جواب بودیم.
‫ولی لزومی نداره آدم ‫بعضی مسائل رو بفهمه.
‫مخصوصا وقتی هر چیزی ‫که نیاز داشتیم برامون فراهم بود.
‫خدایا.
‫واقعا قشنگ منظورت رو گفتی.
‫من هم چنین حسی دارم.
‫بیا بریم.
‫خب...
‫البته قطعا الان که نباید بریم.
‫هر موقع حالت بهتر شد و...
‫مرخصت کردن، می‌ریم.
‫به نظرت می‌تونیم اول سوار بشیم؟
‫معلومه.
‫روی صندلی چرخ‌داری.
‫واسه چنین افرادی صف ندارن.
‫از مزایای بیمار بودنه.
‫البته به نظر عجیب میاد.
‫چون انگار اینکه روی صندلی نشستم...
‫باعث می‌شه نفر اول صفی باشم ‫که همه توش قراره بشینن.
‫خب، از طرفی محل پارک خوبی هم برات دارن.
‫مستراح‌هاشون توی همون طبقه است.
‫پس دیگه حرف نداره، نه؟
‫آره.
‫باورم نمی‌شه بالاخره داریم می‌ریم.
‫یعنی همیشه حرفش رو می‌زدیم،
‫ولی الان واقعا اقدام کردیم.
‫مطمئنی مشکلی نداری...
‫که کل این قضایا رو پشت سر بذاری؟
‫یعنی به خاطر من نیست که...
‫به هیچ‌کدومشون نیازی نداریم.
‫خب، وقتی دیدم مامانت ‫چاقوی آشپزخونه‌ای...
‫توی کاسه چشم یکی فرو کرد، ‫بهت حق می‌دم چنین حرفی بزنی.
‫- آره، من هم موافقم. ‫- آره.
‫جدی می‌گم.
‫دل تو دلم نیست زودتر ‫هواپیمامون بلند بشه...
‫و بریم دیگه پشت سرمون هم نگاه نکنیم.
‫می‌خوام زودتر باقی عمرم رو کنارت سپری کنم.
‫خانم‌ها و آقایون، مسافران اولویت‌دار...
‫لطفا از گیت ۲۲۳ سوار بشن.
‫خب، قراره زود به مراد دلت برسی.
‫نوبت ما شد.
‫همیشه خواب این لحظه رو می‌دیدیم. ‫الان هم واقعی شد.
‫مشکل اجاق گازه. معذرت می‌خوام.
‫مشکل قطع و وصلی داره. ‫فقط باید یه گاز جدید بگیرین.
‫یا می‌تونین عین مستاجران سابق اینجا...
‫در کشویی گاز رو ببندین.
‫تا صداش اذیتتون نکنه.
‫آها، می‌شه بدونم قبل اینجا، ‫کجا مستقر بودین؟
‫البته اگه راحت نیستین تعریف نکنین. ‫مگر اینکه راحت باشین.
‫نه، راحتیم. راستش ما... ‫زیاد در رفت و آمد بودیم.
‫پس می‌خواین جای ثابت مسقر بشین؟
‫البته امیدوارم پررویی نکرده باشم.
‫اگه دلخور شدین بهتون حق می‌دم.
‫نه، اتفاقا درست گفتین. ‫می‌خوایم جای ثابت مستقر بشیم.
‫خیلی هم دلمون می‌خواد.
‫بهینه‌سازی محیط این خونه ‫با صندلی چرخ‌دار فوق‌العاده است.
‫اگه ناراحت نمی‌شین اشاره کنم...
‫صرفا خواستم بگم اینجا...
‫سیستم گرمایشیش زیر زمینه ‫و پریز برقش در دسترسه.
‫اِم، من که قرار نیست ‫زیاد روی این صندلی بمونم. از این جهت...
‫اون مستراح ژاپنیه؟
‫درسته.
‫از همون مدله که خشک‌کن داره؟
‫اِم، « خشک‌کن»؟
‫امـ...
‫گمون کنم از همون مدل باشه.
‫خب، پس این خونه حرف نداره.
‫- البته به جز مشکل گازش. ‫- آره.
‫حالا می‌تونیم بعدا گاز جدید بگیریم.
‫پس یه دونه جدید می‌گیریم.
‫پس پسند کردین، درسته؟
‫پسند کردیم.
‫ای خدا.
‫این کثافت رو یادم رفته بود.
‫نمی‌دونم این پشتی قفسه است، ‫یا زیرشه یا درشه.
‫می‌دونم قفسه در نداره‌ها.
‫خواستم مزاح کنم.
‫فهمیدی از چه کلمه‌ای استفاده کردم؟ ‫«مزاح» گفتم.
‫شنیدم.
‫[راهنمای کامل گردشگری در ایرلند]
‫این که جور در نمیاد.
‫آهای. حالت خوبه؟
‫آها. آره، خوبم.
‫فردا فیزیوتراپی می‌ری دیگه، نه؟
‫معلومه.
‫آره، چند هفته شده که نرفتی.
‫می‌دونم. آخه دلم می‌خواست ‫توی روند اسباب‌کشی باشم.
‫صرفا حواسم به همه‌چی باشه.
‫آها، من هم صرفا خواستم بگم ‫چون مدام پشت گوش می‌انداختیش.
‫فردا دیگه می‌رم.
‫بیا با هم قراری بذاریم.
‫تا وقتی به جلساتت نرفتی ‫گاز رو درست نمی‌کنم.
‫خب؟
‫باشه.
‫قبوله.
‫[راهنمای کامل گردشگری در ایرلند]
‫خفه شو دیگه.
‫مدت زیادی بود که شیفته کلیر بودم.
‫درسته.
‫راستی، ندیدی کلیدم رو کجا گذاشتم؟
‫هلن.
‫خوبی؟
‫شرمنده. خیلی خسته‌ام.
‫ندیدی کجا گذاشتم؟
‫چی رو می‌گی؟
‫کلیدم رو می‌گم. ‫شیفتم نیم ساعت دیگه شروع می‌شه.
‫آها.
‫ببخشید حواسم نبود. ‫نه، ندیدم کجا گذاشتی.
‫ببین، می‌خوام گاز رو عوض کنم.
‫وای خدا هلن، دیوانه شدم انقدر این گاز...
‫- بیپ‌بیپ می‌کنه... ‫- پس عوضش کن.
‫قرارمون یادت نبود؟
‫می‌رم دیگه. آخه...
‫این مدت سرم شلوغ بود.
‫بعدش قول می‌دم برم.
‫قول دادم.
‫خیلی‌خب.
‫[استنلی همچنان مفقود است]
‫[مفقود شدن الیوت استنلی...]
‫[پنج سال از گم شدن مرموز استنلی می‌گذرد...]
‫[هواپیمای باربری مفقود شد]
‫[هواپیمای باربری ایگل ایر]
‫[هیچ شواهدی از محل سقوط هواپیما یافت نشد.]
‫[کارخانه کیلگال...]
‫[کارخانه کیلگال دیروز در موزه، ‫از مجسمه یادبود الیوت استنلی رونمایی کرد.]
‫[هواپیمایی که به نظر می‌رسد در جریان ‫طوفان دوم فوریه سقوط کرده باشد.]
‫[دفتر کارآگاه خصوصی امرالد]
‫با کارآگاه خصوصی امرالد تماس گرفتین، ‫مارلی هستم.
‫شرمنده. یه لحظه اجازه بدین.
‫الو.
‫کمکی از دستم ساخته است؟
‫الو.
‫سلام.
‫می‌خواستم ازتون کمک بگیرم.
‫دیگه از حرف زدن خسته شدم.
‫می‌دونم.
‫آخ، بدجور احساس کثافتی دارم.
‫آخه ساعت سه صبح هم بیدار شده بودی.
‫- سه بود؟ ‫- آره.
‫بیدار شدی و بهم گفتی از موهام خوشت میاد،
‫بعد گفتی می‌خوای موهات رو بلند کنی...
‫تا شبیه مال من بشه.
‫تو رو خدا...
‫چنین کاری نکن.
‫قرار هم نیست بکنم.
‫کتابت به کجا رسید؟
‫آها، ممنون که پرسیدی. ‫خیلی خوب پیش رفته، آره.
‫صرفا مونده کمی روی بخش میانی داستان و...
‫پیش‌زمینه بعضی شخصیت‌ها فکر کنم.
‫ببین،
‫می‌شه خواهش کنم که در مورد...
‫همه‌چی رو ردیف کردم. ‫یک ماه دیگه می‌رم.
‫تنها وقت خالیشون اون موقع بود.
‫باشه پس.
‫بعد که رفتی، من هم گاز رو درست می‌کنم.
‫- عالیه. ‫- خیلی هم عالی.
‫عه، گمونم دیگه...
‫بهتره راه بیفتم.
‫سلام، منم.
‫چی دستگیرت شد؟
‫خب، اگه اشتباه نکنم ‫مدارکی که فرستادم به دستت رسید.
‫آره، به دستم که رسید.
‫ولی این اعداد چی هستن؟
‫مسئله اصلی همینه.
‫این اعداد چی هستن؟
‫اِم، آره دیگه.
‫من هم پرسیدم این اعداد چی هستن؟
‫نه، منظورم این بود هنوز مشخص نیست.
‫واسه همین گفتم مسئله اصلی همینه.
‫توی پوشه‌ای از هارد فرانک مک‌دانل ‫که اسم پوشه‌اش...
‫الیوت استنلی بود، پیداشون کردم.
‫انگار رمزه.
‫خودت هم کارآگاه خوبی می‌شی خانم‌خانم‌ها.
‫می‌دونم من رو پای این پرونده گذاشتی،
‫ولی از دید من انگار می‌خوای...
‫الیوت استنلی‌ای که هر روز ‫کنارشی رو...
‫بیشتر بشناسی.
‫صرفا...
‫احساس می‌کنم یه جای کار می‌لنگه.
‫همین و بس.
‫جلوی کنجکاویت هم نمی‌تونی بگیری.
‫خب،
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫به محض اینکه اطلاعات بیشتری پیدا کردم.
‫خفه شو دیگه گاز کثافت.
‫می‌خوام برم دوش بگیرم.
‫اوهوم.
‫بعدش تو می‌ری؟
بعد من دوش بگیر. سرحال بشیم.
‫نمیری؟
‫عه، معذرت می‌خوام.
‫آخه حواسم... به کتاب بود.
‫باشه.
‫چندین هفته است از خونه بیرون نرفتی.
‫آخه با صندلی چرخ‌دار کجا برم؟
‫فیزیوتراپیت رو برو. ‫این کارت رو نمی‌فهمم.
‫انگار خوشت میاد کل روز یه جا بشینی.
‫انقدر اذیتم نکن دیگه.
‫الیوت، این چه کاریه؟!
‫- دیگه به اینجام رسیده. ‫- چرا رفتارت انقدر عوض شده؟
‫نه از خونه بیرون می‌ری،
‫نه جلسات فیزیوتراپیت رو می‌ری،
‫فقط کل روز یه گوشه می‌شینی.
‫مگه چیه؟ دارم کتابم رو...
‫آها، راست می‌گی. ‫سرت گرم کتاب بود، نه؟ آره دیگه!
‫هلن چمبرز و کتابی که خیلی وقته ‫دلش می‌خواد بنویسه،
‫ولی هیچ‌وقت فرصتش رو پیدا نمی‌کنه...
‫که داستانش رو بنویسه.
‫الیوت، آروم باش.
‫نه، نمی‌خوام آروم باشم. ‫چون اصلا کتابی ننوشتی.
‫- تو از کجا...؟ ‫- با کی پای تلفن حرف می‌زدی؟
‫چی؟
‫کیه که هر شب چند ساعت باهاش حرف می‌زنی؟
‫همون که انقدر نمی‌خوای من بفهمم، ‫می‌ری توی اتاق و...
‫در رو پشت سرت می‌بندی تا نشنوم.
‫- بیا بهش زنگ بزنیم. ‫- الیوت.
‫نه دیگه، بیا دو نفری بهش زنگ بزنیم.
‫باور کن خوش می‌گذره. زنگ بزن.
‫طرف کارآگاه خصوصیه.
‫دل تو دلم نیست بفهمم ‫چه اطلاعاتی برات داره.
‫[دفتر کارآگاه خصوصی امرالد]
‫بهش گفتم در مورد تمام اتفاقاتی...
‫که توی ایرلند افتاد، تحقیق کنه.
‫هنوز نتونستی بی‌خیالش بشی، نه؟
‫بی‌خیال کارهای وحشتناکی که کردم نشدی،
‫بی‌خیال زندگی سابقم که قبل...
‫اون تصادف توی برنت ریج داشتم، نشدی.
‫خودت بودی که گفتی به ایرلند بریم...
‫تا بتونی ویژگی خوبی در موردم پیدا کنی.
‫انگار تمام این مدت ‫با هیولایی زندگی می‌کردی،
‫و با این کار صرفا می‌خواستی ببینی...
‫که دندون‌هام چقدر تیز بوده.
‫مسئله این نبود.
‫نه. اصلا نبود.
‫فقط می‌خوام واقعیت رو بدونم.
‫متوجهی؟ صرفا...
‫می‌خوام بدونم چی توی اون هواپیما بود،
‫یا بدونم چرا به خودت الیوت استنلی گفتی.
‫اصلا نگرانی‌هام برات مهم نیست؟
‫احیانا هیچ مدرکی پیدا کردی ‫تا ثابت کنه که...
‫من آدم خارق‌العاده‌ای هستم...
‫که با همه خوش‌مشرب رفتار می‌کنم؟
‫من برات عین لکه‌ای می‌مونم...
‫که نمی‌تونی از زندگیت پاکش کنی.
‫هر کاری هم بکنم برات کافی نیست، مگه نه؟
‫فقط دلت می‌خواد اون چیزی که...
‫اون مدرکی که دنبالشی رو پیدا کنی...
‫تا باهاش من رو از تمام ‫اشتباهاتم مبرا کنی و...
‫به خودت ثابت کنی که آدم خوبی‌ام.
‫الیوت.
‫الیوت، نکن. نرو.
‫وایستا!
‫الیوت.
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫سلام عرض شد خانم کوچولو.
‫به جا آوردی؟
‫چون من که مطمئنم تو رو به جا آوردم.
‫سلام.
‫ببخشید بیدارتون کردم.
‫نه، اشکال نداره.
‫این هفته کلا فرصت نشد استراحت کنین.
‫براتون یه تخت خالی کردم،
‫اگه شرایط تغییری کرد...
‫فورا بهتون می‌گم.
‫از پیشش نمی‌رم.
‫ولی لطف کردین که گفتین.
‫حالش تغییری کرده؟
‫عه، وقتی نوبت آزمایشاتش تموم شد ‫دکتر بهتون اطلاع می‌ده.
‫ولی حتما به هوش میاد دیگه، مگه نه؟
‫خود دکتر بهتون اطلاع می‌دن.
‫آها، یکی توی سالن غذاخوری...
‫بهم گفت این رو تحویل شما بدم.
‫توی سالن منتظرتون هستن.
‫مرسی.
‫[باید در مورد پسرمون صحبت کنیم.]
‫اِم...
‫می‌خوام برم یه خرده قهوه بخورم.
‫تو چیزی نمی‌خوای؟
‫دستت درد نکنه. ‫همین الان یکی خوردم.
‫سلام کلیر.
‫وای خدا،
‫باورم نمی‌شه خودتی.
‫من رو هم به جا آوردی؟
‫مگه حافظه‌ات رو از دست نداده بودی؟
‫نه، آخه تابلو بود خودتی.
‫از طرفی جوری لباس پوشیدی ‫انگار شخصیت فیلم جاسوسی‌ای،
‫تازه امکان نداشت اسم ‫یکی از اون آقایون کلیر باشه.
‫آره، راست می‌گی.
‫اِم...
‫پس اصلا جریان خودمون رو...
‫یادت نمیاد؟
‫اصلا.
‫درست نبود اینجا بیام.
‫من هم نباید می‌اومدم.
‫آخرین باری که با ‫یکی از اقوامت دیدار کردم...
‫دوست دخترم رو با تیر زدن.
‫واقعا شرمنده شدم. حالش خوبه؟
‫نه، دختره رو فرستادن تو کما.
‫پس قطعا شرمندگی تو برام...
‫پشیزی اهمیت نداره.
‫عه، توی نامه‌ات گفته بودی ‫که کارت باهام فوریه.
‫در مورد فرگاله.
‫فرگال توی دردسر افتاده.
‫فرانک و دونال گفتن...
‫گفتن براش برنامه دارن.
‫می‌خوان اثبات کنه که مک‌دانل واقعیه.
‫دقیقا این داستان کجاش به من ربط داره؟
‫داری می‌گی ما رو یادت نمیاد؟
‫خیر سرم با تمام وجود دوستت داشتم.
‫فکر می‌کردم تو هم چنین حسی بهم داری.
‫فکر کنم ویژگی‌ اصلیت ‫که باعث شد عاشقت بشم...
‫این بود که حاضر بودی...
‫به هر قیمتی از افراد مهم زندگیت، ‫محافظت کنی.
‫عه...
‫ولی ولت کردم. ‫فرگال هم ول کردم و رفتم.
‫علت اینکه رفتی این بود ‫که نمی‌خواستی دونال متوجه بشه.
‫قصد داشتی ازمون محافظت کنی.
‫الان هم ازت می‌خوام ‫دوباره ازمون محافظت کنی.
‫منظورت چیه؟
‫کتکم می‌زنه.
‫به زعم خودش دوستم داره،
‫ولی بهم صدمه می‌زنه.
‫انقدر پیش اومده شب‌ها وقتی برمی‌گرده...
روی مبل خوابش برده باشه...
‫که دیگه شمارش از دستم در رفته.
‫من هم بالای سرش می‌ایستم،
‫با خودم می‌گم چقدر راحته ‫که بطری رو بشکنم...
‫و با قسمت تیزش گلوش رو ببرم.
‫ولی از پس من برنمیاد.
‫اون وقت فکر کردی از پس من برمیاد؟
‫شک نکن دنبالت میاد.
‫دیگه بحث مرگ و زندگی خودت یا اونه.
‫سراغ آدم اشتباهی اومدی.
‫شماره‌ات رو اینجا بنویس.
‫وقتی فهمیدم کجا قراره باشه، ‫بهت پیام می‌دم.
‫از دست تو ریکی، ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شوهرت می‌خواست بدونه کجایی...
‫و چرا عین آدری هپبرن لباس پوشیدی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫عه، فکر می‌کردم.
‫عین وقت‌هایی که آدم نیاز داره ‫کمی با خودش خلوت کنه.
‫اون‌وقت به چی فکر می‌کردی؟
‫مگه تو دانای کل نبودی؟
‫از اونجا که پدرخوانده‌ای...
‫البته باید «مادرخوانده» می‌گفتم.
‫تو همون «قیم» بگو.
‫کلیر به دیدنم اومده بود.
‫پس همچنان اندازه نخود عقل نداره.
‫می‌خواد بهم بگه چطور دونال رو پیدا کنم.
‫کجا تک و تنها گیرش بیارم.
‫تو دیگه اون آدم نیستی، نه؟
‫نیستم.
‫یعنی می‌خواد به همین سادگی ‫شوهرش رو عین لقمه آماده تقدیمت کنه؟
‫واقعا فکر کردی می‌تونی ‫بهش اعتماد کنی؟
‫به مک‌دانل جماعت اعتماد کنی؟
‫آخر و عاقبت خوشی نداره.
‫پس فقط اینجا بشینیم.
‫در حالی که هلن روی تخت بیمارستان بیهوشه.
‫ولی که چی بشه؟
‫صبر کنیم تا خودش سراغمون بیاد؟
‫شاید راه دیگه‌ای باشه ‫که این قضیه رو فیصله بدیم.
‫گمونم بتونم باهاش صحبت کنم.
‫خب، به بخش اتاق عمل اطلاع بدین.
‫سرنگ انتقال خون رو بیارین.
‫دو واحد خون هم بیارین.
‫ای وای، چی شده؟
‫دچار خونریزی مجدد از زخم شده.
‫حالش خوب می‌شه؟
‫ازتون می‌خوام عقب وایستین آقا.
‫اجازه بدین کارمون رو بکنیم.
‫من که نمی‌فهمم. ‫پنج دقیقه نمی‌شه که رفتم.
‫تضمین می‌کنم...
‫هر کاری از دستمون بر بیاد، انجام می‌دیم.
‫شما که نمی‌تونین کاری بکنین.
‫اگه می‌شه بیرون منتظر بمونین ‫تا دکتر واتکین کارشون رو بکنن.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داری کتاب می‌نویسی، ها؟
‫چطوری اینجایی؟
‫تو که مرده بودی.
‫مادر من هم زمانی می‌خواست کتابی بنویسه.
‫شما جماعت نویسنده هم شغل جالبی دارین.
‫واقعا جالبه.
‫برو عقب!
‫از این خبرها نیست خانم‌خانم‌ها.
‫اتفاقا الانه که نباید عقب بکشم.
‫اذیتم نکن دیگه.
‫کاری نکن انقدر راحت کلکت رو بکنم.
‫حداقل کمی مقابله کن که لذت ببرم.
‫بلند شو وایستا خوشگله.
‫نمی‌تونم.
‫خوب هم می‌تونی.
‫تصمیمت رو گرفتی.
‫همون جا که هستی بلند شو وایستا.
‫خودت هم می‌دونی هر موقع دلت می‌خواست...
‫می‌تونستی از روی اون صندلی بلند بشی.
‫دیدی؟ اونقدر هم سخت نبود، نه؟
‫اذیت نکن دیگه!
‫بهت که گفتم،
‫این بار دیگه نباید عقب بکشم.
‫واسه چی اومدی؟
‫خودت من رو تا اینجا آوردی هلن.
‫من گرگ بزرگ و بدجنستم، مگه نه؟
‫وقتی هم اومدم خونه‌ات رو ‫روی سرت خراب کنم، الیوت شوهرت...
‫پیشت نبود تا نجاتت بده.
‫توی این شرایط چه جور آدمی جلوه می‌کنه؟
‫الیوت استنلی.
‫یوجین کسیدی.
‫حالا هر اسمی که می‌خوای روش بذار.
‫جلوه قهرمانانه پیدا می‌کنه؟
‫یا نکنه همون آدم بی‌مصرف و کثافتیه...
‫که تو رو قاطی این مصیبت کرد؟!
‫الان هر جا که هست، ‫کتابی که داری می‌نویسی در مورد خودشه.
‫تو توی این کتاب پاورقی‌ای بیش نیستی.
‫بس کن! التماست می‌کنم.
‫همه‌اش تقصیر تو بود.
‫خودت ما رو تا اینجا آوردی.
‫من که نمی‌خواستم اینطوری بشه.
‫ولی با این حال کار به اینجا کشیده.
‫صرفا چون نمی‌تونی انقدر ‫زخمی که بازه رو نخارونی.
‫حتی با این وجود که داری ‫مثل سگ خونریزی می‌کنی!
‫چون بلد نیستی گذشته‌ها رو فراموش کنی!
‫برو گم شو.
‫تو رو خدا.
‫[دونال اینجاست. اتاق پونزده.]
‫سلام.
‫با این اوصاف گمونم خودت هم باور کردی...
‫که کتک‌خورت ملسه.
‫قبول داری؟
‫لابد خانم دونال هم قبول داره،
‫موافقی؟ آخه اینطوری برات دام پهن کرده بود.
‫حالا هم بلند شو.
‫شک ندارم دوست داره رو در رو ‫با هم صحبت کنین.
‫نه، نه، نه!
‫حالا می‌خوای کجا بری، ها؟
‫یوجین!
‫فعلا فقط قصد دارم اجازه ندم ‫شما دو تا مرغ عشق...
‫بزنین دهنم رو سرویس کنین.
‫دوست داری توی این مورد کمکم کنی؟
‫گوش کن،
‫دونال ازمون خواسته بود ‫که زیاد سر و صدا نکنیم،
‫یعنی کاری نکنیم...
‫که جلب توجه کنه.
‫ولی...
‫اگه همین الان تن لشت رو از توی ‫مستراح بیرون نیاری، شروع می‌کنم...
‫به در و دیوار شلیک می‌کنم.
‫چون امروز تیم راورز بازی مهم داره،
‫من هم نمی‌خوام به خاطر احمقی ‫مثل جنابعالی از بازی جا بمونم.
‫نکنه می‌خوای تا پنج بشمرم؟
‫اهل هشدار نیستم‌ها.
‫مستقیم تیراندازی می‌کنم.
‫کثافت.
‫باشه، باشه. الان میام.
‫شلیک نکن!
‫دارم میام.
‫کثافت بی‌همه‌چیز.
‫آهای.
‫خوبه که مادرت انقدر خوب می‌شناستت.
‫سلام.
‫حواست به جلوی پات باشه.
‫مگه انتظار داشتی چطور پیش بره؟
‫گفتم شاید بشه با حرف حلش کرد. ‫می‌خواستم بهش بگم عقب بکشه.
‫درک می‌کنم، با این اوضاع ‫برات سخته شرایط رو درک کنی.
‫آدم وقتی عزیزی از دست می‌ده اینطوری می‌شه.
‫خودم شخصا شاهدش بودم.
‫بعد اینکه برادرت مرد...
‫دیدم خودت هم درگیر این حالت شدی.
‫منظورت چیه؟
‫مثل الان که بیرون زدی، ‫اون موقع هم گوشه‌گیر شدی.
‫اسمم هم عوض کردم.
‫از کشور خارج شدم.
‫ظاهرا که اینطور بوده.
‫شاید اونقدر که فکر می‌کردم عوض نشدم.
‫اصلا مگه کسی عوض می‌شه؟
‫[بیمارستان دراملی]
‫سلام عرض شد.
‫اگه امکانش هست به عیادت ‫هلن چمبرز اومدم.
‫ببخشید. کاری داشتین؟
‫منم کارلوس. ایتم...
‫رفیق جان، من که چند هفته است...
‫دارم به اینجا میام.
‫پس گمونم هنوز نمی‌تونم ببینمش.
‫دنبال هلن چمبرز می‌گشتم.
‫ببین کی اینجاست.
‫سلام رویری.
‫سلام...
‫ایتان.
‫تو واسه چی اینجا اومدی؟
‫عه، صرفا...
‫به هلن توی همون مسئله کمک می‌کردم.
‫واسه همین اومدم.
‫فهمیدم.
‫به هر حال جفتتون مجری قانون بودین.
‫آره. دقیقا.
‫واسه همین خواستم به لحاظ حرفه‌ای، ‫بیام و بهش ادای احترام کنم.
‫اجازه ملاقات ندارین.
‫پس نمی‌کنم.
‫آره، قوانین سفت و سختی دارن.
‫قبول داری کارل؟
‫هم‌مسیر بشیم؟
‫به نظرت افرادی که به کما می‌رن...
‫همچنان صداهای اطرافشون رو می‌شنون؟
‫راستش هیچ اطلاعاتی ندارم.
‫چون من با اون پکیج‌های صوتی تو خواب...
‫تونستم یک کیلو وزن کم کنم.
‫جدی می‌گی؟
‫در واقع بیشتر حس می‌کردم ‫که وزنم داره کم می‌شه.
‫[ورودی]
‫آخرین باری که دیدمت...
‫اوضاع جالبی نداشتی رویری.
‫منظورم هم جریان اوداناهیز نیست.
‫راست می‌گی.
‫حال و روزم که خوب نبود، ولی...
‫تو خیلی کمک حالم بودی ایتان. ‫کمکم کردی از اون شرایط خارج بشم.
‫بهم یاد دادی بخشنده باشم.
‫به رهایی برسم.
‫خب، قبول داری حس خوبیه؟
‫[بیمارستان دراملی]
‫خب، حالا بگذریم.
‫راستی، ممکنه حرفم مسخره به نظر بیاد...
‫ولی دوست داری نوشیدنی بخوریم؟
‫الان که فکر می‌کنم ‫ایده بدی هم نیست‌ها.
‫[بیمارستان دراملی - ورودی]
‫یوجین. وای خدا.
‫خدایا شکرت که زنده‌ای.
‫نمی‌خواستم به اونجا بفرستمت.
‫مجبورم کردن.
‫حالت خوبه؟
‫طرف گفته بود به زور ازت حرف کشیده.
‫آره خب.
‫آدم بالاخره عادت می‌کنه.
‫گوش کن، باید خیلی حواست به خودت باشه.
‫دونال می‌خواد سراغت بیاد.
‫طرف هلن رو راهی کما کرده، ‫تو رو هم سیاه و کبود کرده،
‫اون‌وقت عین آدم‌های بی‌گناه ‫قراره آزادانه بچرخه؟
‫به نظر خودت چیکارش می‌شه کرد؟
‫هر کاری می‌خوای بکنی، ‫باید زود دست به کار بشی.
‫اگه حتی ذره‌ای بو می‌برد ‫که باهات صحبت کردم...
‫پشت خط خودشه؟
‫کی؟
‫یوجین رو می‌گم.
‫نه.
‫واسه همین تا اومدم سریع قطع کردی؟
‫دروغ می‌گی.
‫می‌شه بگی چه مرگته؟
‫می‌خوای واسه خاطر این آدم ‫به تمام کارهایی که...
‫بابا برات کرده، پشت کنی؟
‫آروم باش، خب؟ خودش زنگ...
‫از وقتی پاش رو اینجا گذاشته، ‫زندگیمون رو...
‫راستش رو بخوای...
‫براش عین روز روشنه.
‫الیوت رو می‌گم.
‫از نگاهت می‌فهمه چه حسی بهش داری.
‫اون موقع که کوفانگان بودین،
‫لب ساحل داشتی از دور نگاهش می‌کردی...
‫که با اون دختره صحبت می‌کرد ‫و بعد پولی بهش داد.
‫مدتی بعد هم...
‫بهت گردنبند دست‌ساز خوشگلی داد...
‫که از همون دختر خریده بود.
‫ولی هیچ‌وقت بابت اون نگاه ‫پرمفهومی که بهش می‌کنی...
‫ازت نپرسید، مگه نه؟
‫اون نگاه...
‫که کلی سوال توش نهفته است.
‫«داری ازش چیز بدی می‌خری؟»
‫«می‌خوای شماره دختره رو بگیری؟»
‫«می‌خواستی ببینی این دختر ‫که سه هزار کیلومتر تا اونجا اومده...»
‫«دست بر قضا کمی مواد ‫جایی جاساز کرده یا نه؟»
‫خفه خون مرگ بگیر.
‫دیگه اونقدر به عشقم مطمئنم.
‫ولی مگه این عشق کافیه؟
‫کسی که باهاش فرار کردی خودش شیطانه.
‫رد پای مسیری که رفتی ‫پررنگ جلوت سبز می‌شه.
‫متوجهش نیستی؟
‫مریم خونین، مریم خونین، مریم خونین.
‫می‌خوام بیام تو هلن.
‫قراره سوراخی روی این دیوار ایجاد کنم.
‫که این سوراخ قراره از بدن خودت رد بشه.
‫همین الان.
‫ازت نمی‌ترسم.
‫توی بخش مراقبت‌های ویژه ‫بیمارستان دراملی هستی.
‫تقریبا یک هفته‌ای می‌شه...
‫که توی کما بودی.
‫حالت به زودی خوب می‌شه.
‫یکی به عیادتت اومده.
‫الیوته؟
‫می‌دونم با خودت می‌گی ‫کاش اول من رو نمی‌دیدی.
‫حالا که دیدم سالم موندی ‫خیالم راحت شد.
‫الیوت کجاست؟
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫ولی زنده است. نگران نباش.
‫حداقل آخرین باری که خبرش رو گرفتم ‫هنوز زنده بود.
‫دکترها می‌گن این یک هفته‌ای که کما بودی...
‫شبانه روز از کنار تختت جم نمی‌خورد.
‫تا امروز که با کلیر مک‌دانل توی کافه‌تریا...
‫داشتن غذا می‌خوردن.
‫مامان فرگال رو می‌گم.
‫ازش می‌خواست کسی رو بکشه...
‫که باعث شد به این روز بیفتی.
‫باید... باید بهش زنگ بزنم.
‫اگه دوست داری که بزن.
‫گوشیش خاموشه.
‫چنین کاری نمی‌کنه.
‫آره.
‫احتمالا...
‫رفته اطراف کمی قدم بزنه.
‫هوایی تازه می‌کنه.
‫هیچ لزومی نبود این اتفاقات بیفته.
‫منظورت چیه؟
‫فرانک گفته بود اگه چیزی که ‫دزدیده بودی رو پس بدی،
‫می‌ذاره فرگال و الیوت هم رو ببینن.
‫باز این بحث پیش کشیده شد.
‫درسته من هیچ‌وقت واسه ‫کارآگاهی آزمون ندادم،
‫ولی اونقدر توی کارم خبره بودم که بتونم...
‫راست و دروغ حرف کسی رو تشخیص بدم.
‫تو چیزی از فرانک دزدیدی ‫که براش ارزشمند بود.
‫ضمنا فکر می‌کنم همچنان هم دستته.
‫اون‌وقت بر چه اساس ‫چنین فکری پیش خودت می‌کنی؟
‫احساسم می‌گه.
‫آها، احساست می‌گه؟
‫بهتره آدم بعضی مسائل گذشته رو ‫دوباره باز نکنه.
‫اصلا انتظار نداشته باش امشب برگردم.
‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫شناختیش؟
‫با خودم گفتم اگه به قدری مناسب بود...
‫که بخوای من رو اینجا بکشی،
‫پس لابد واسه خودت هم مناسبه.
‫[پذیرش هتل]
‫چیز خنده‌داریه بگو من هم بخندم.
‫به خودت می‌خندم.
‫اینکه یادت نمیاد اینجا کجا بوده.
‫منظورت چیه؟
‫نشونت می‌دم.
‫باورش واقعا سخته.
‫قدیم ندیم‌ها...
‫می‌گفتن این هتل جای باحالیه.
‫پس از افرادی بود که...
‫دوست داشتن اطراف دریاچه پیاده‌روی کنن.
‫[دریاچه تامار]
‫تا اینکه چندین سال پیش...
‫همه‌چی به گند کشیده شد.
‫[دریاچه تامار]
‫همینطوری موند.
‫خالی موند.
‫بهترین جایی بود که می‌شد ‫بدون اینکه کسی صدایی بشنوه...
‫دو تا گلوله نثار برادرت کنیم.
‫می‌خوای بدونی چرا کشتمش؟
‫- برام مهم نیست. ‫- ولی باید باشه یوجین.
‫چون از اول قرار بود خودت رو بکشم.
‫لابد اون پیش خودش فکر کرده بود...
‫از پسش برمی‌اومد...
‫نمی‌دونم چه فکر و خیالی کرده بود، ولی...
‫من بیرون بودم.
‫به هر چی باور دارم قسم، ‫از پشت پنجره که نگاه انداختم...
‫قیافه نحس خودت رو دیدم.
‫پس از جهتی می‌شه گفت:
‫تقصیر خودته که برادرت مرده.
‫بالاخره دل و جرئت پیدا کردی، نه؟
‫یا اتفاق بدی افتاده که عصبانی‌ای؟
‫نکنه خانم کوچولوت زنده نموند؟
‫اگه اینطوری باشه خیلی ناراحت می‌شم.
‫واقعا مریض و کثافتی، خبر داری؟
‫آره بابا.
‫من ذات خودم رو خوب می‌شناسم.
‫ولی سوال اینه: ‫خودت می‌دونی یوجین؟
‫خودت می‌دونی دقیقا کی هستی؟
‫بشین.
‫روی زانوهات بشین!
‫زود باش.
‫با این کار هیچی عوض نمی‌شه.
‫عین چرخه‌ای بی‌پایان از انتقامه. ‫تو سر ما تلافی می‌کنی...
‫- ما هم دوباره سراغت میایم. ‫- خفه شو!
‫راستش فکر می‌کردم...
‫وقتی اینجا بودم و تو...
‫تو رو به کلی دستگاه وصل کرده بودن و...
‫بالای سرت استرس گرفته بودن...
‫با خودم می‌گفتم نکنه...
‫الان که خوبم.
‫الیوت،
‫کجا بودی؟
‫صرفا...
‫صرفا لازم بود کمی بیرون برم.
‫مغزم توان کشش این اتفاقات رو نداشت.
‫من چند ساعته به هوش اومدم.
‫گوشیت خاموش بود.
‫آره.
‫آره، اِم...
‫آخه یک هفته کامل اینجا بودم...
‫اصلا هم از کنارت تکون نخوردم.
‫یه بار هم نرفتم. بعد...
‫اینکه دیدم انقدر طولانی ‫روی تخت بیمارستانی...
‫نیاز داشتم کمی با خودم خلوت کنم، متوجهی؟
‫وقتی به هوش اومدم مامانت به عیادتم اومد.
‫بهم گفته بود به دیدن مامان فرگال رفته بودی.
‫بهم گفته که...
‫انگار فرگال توی دردسر افتاده.
‫عه...
‫فرانک و دونال...
‫روش حساب کردن تا...
‫مثلا وادارش کنن کاری براشون بکنه.
‫گفت ازت خواسته شوهرش رو بکشی.
‫درسته.
‫ولی بهش گفتم که هیچ ربطی به من نداره.
‫مشکل من که نیست. ‫چرا باید براش تلاش کنم.
‫واقعا؟
‫جدی می‌گم.
‫خب، حالا می‌خوای کمی استراحت کنی؟
‫من که کنارتم.
‫سعی کن یه کم بخوابی.
‫وقتی بیدار شدی...
‫می‌تونیم...
‫کل این ماجرا رو فراموش کنیم.
‫زندگیمون به روال سابق برمی‌گرده.
‫[بیمارستان دراملی]
‫معترضان همچنان به مخالفتشان ‫علیه طرح توسعه‌ی...
‫برنامه‌های شورا، پافشاری می‌کنند.
‫به سراغ اخبار محلی می‌ریم. ‫پیکر بی‌جان دونال مک‌دانل تاجر...
‫دیشب پیدا شد.
‫آقای مک‌دانل با پدرشون در شرکت...
‫کیلگال کار می‌کردند، که مدت مدیدی بود...
‫مشکوک به فعالیت‌های...
‫جرایم سازمان‌یافته و قاچاق بودند، ‫در حالی که هیچ شکایتی...
‫رسما علیه آنان تصویب نشده بود.
‫ضارب آقای مک‌دانل دو گلوله ‫از فاصله نزدیک به او زد.
‫خوبی؟
‫دونال مرده.
‫چی؟
‫داشتن توی اخبار می‌گفتن...
‫یکی با تیر زدش.
‫الیوت. نکنه تو...
‫نه بابا، این چه حرفیه؟!
‫معلومه که من نکشتمش.
‫همسرش رو دیده بودی.
‫ازت خواسته بود چنین کاری کنی.
‫هلن...
‫چند ساعت هم نبودی.
‫گوشیت خاموش بود.
‫بعد که برگشتی جوری رفتار کردی...
‫هلن، گوش کن چی می‌گم.
‫راستش رو بهم بگو.
‫ببین، با خودم تا هتل متروکه‌ای بردمش...
‫توی ذهنم...
‫یاد شرایطی که داشتی افتادم...
‫نمی‌دونستم قراره زنده بمونی یا نه،
‫حتی نمی‌دونستم چه خاکی به سرم بریزم. ‫حسابی کفری شده بودم.
‫ببین، حتی تفنگ رو روی سرش گذاشته بودم و...
‫گلوله‌ای هم شلیک کردم، ولی...
‫کنار گوشش شلیک کردم، ‫چون جربزه کشتنش رو نداشتم.
‫با وجود تمام کارهایی که باهام کرده بود، ‫همچنان نتونستم بکشمش.
‫بهم دروغ گفتی.
‫دیشب که پیشم برگشتی...
‫در مورد جایی که بودی، دروغ گفتی.
‫چون نمی‌خواستم ناراحت بشی.
‫فکر نمی‌کردم درکم کنی.
‫بهم دروغ گفتی.
‫الان چی؟
‫نکنه انتظار داری این حرف‌هات رو باور کنم؟
‫آره.
‫آره هلن.
‫معلومه که انتظار دارم. ‫تو باورم نکنی کی باورم کنه؟
‫مگه جز تو دیگه کی رو دارم؟
‫- از این حرف‌ها نزن. ‫- باور نمی‌کنی، نه؟
‫چون از ته دل، یعنی منظورم...
‫از صمیم قلبت...
‫فکر می‌کنی من آدمی هستم ‫که چنین کاری ازم بر بیاد،
‫درست می‌گم؟
‫به نظرت من همون آدمم؟
‫همون آدمی که دلت نمی‌خواد باشم،
‫و داری سعی می‌کنی...
‫به خودت ثابت کنی که نیستم.
‫الیوت، من...
‫یوجین کسیدی هستین؟
‫بله.
‫شما رو به اتهام پرونده‌ای موسوم به...
‫«قتل دونال مک‌دانل»...
‫که دیروز، بیست و دوم مه رخ داده...
‫بازداشت و به زندان منتقل می‌کنم.
‫اگر تمایل دارین، حق دارین که...
‫سکوت اختیار کنین.
‫ولی تمام گفته‌های شما ثبت شده...