‫« آنچه گذشت... »
‫کی از دیوار بالا رفته؟
‫پیت مک‌دانا و مرل کالهان
‫سورپرایز
‫چیکار می‌تونم برات بکنم؟
‫مشکلی با طرز کار و مدیریت من داری؟
‫- من وفادارم، مرل ‫- خوبه
‫لامار، بهت چی دادن؟
‫هیچکس چیزی بهم نداده
‫شیش ماه قبل، حین مواد فروختن ‫توی پاتوق فرانک گیر افتادی،
‫تو حسابی توی دردسر افتادی
‫یه راهی برای خلاصی هست
‫یه جوری می‌تونی برای بانی جبرانش کنی
‫این همه سال گذشته و ما هنوز اینجاییم،
‫همه چی رو سر پا نگه داشتیم ‫وقتی بقیه رفتن زیر خاک
‫مایکی، خیلی متأسفم
‫اون آشغال خونه‌ات رو آتیش زده، مایک
‫اون کجاست؟ به من نگاه کن
‫کالهانِ پدرسگ کجاست؟
‫کایل...
‫اون کدوم گوریه؟!
‫استیوی قراره با پتی حرف بزنه. ‫اون رو توی سردخونه ببینه
‫به عنوان پلیس براش خاکسپاری می‌گیرن
‫آره. خوبی؟
‫آره، بهتر از این بودم،
‫یعنی، خودش این بلا رو سرِ خودش آورد
‫رابرت خودش رو بدبخت کرد
‫این رو یادت باشه. ‫هر کاری تونستی کردی
‫آره
‫و از وضعیتِ کالهان چه خبر؟
‫افتضاحه محضه
‫یعنی، تا رسیدن پلیس بلویل،
‫فلنگ رو بسته بود، ‫ولی همه روش کار می‌کنن، مایک، همه!
‫این کثافت آشغال رو می‌گیریم
‫آره، خب، باید به خاطر کایل هم که شده ‫این عوضی رو بکشم
‫- برادرِ بیچاره‌ام ‫- آره
‫سلام
‫باورنکردنیه، مایک
‫عینِ بُزدل‌ها خودش رو خلاص کرده
‫مایک، بابتِ تریسی خیلی متأسفم
‫ممنونم
‫به کمکت نیاز دارم
‫باشه؟
‫می‌خوام کایل همین الان بیاد بیرون
‫کایل تحت نظره، مایک. اون در امانه
‫نه. نه، اونجا هیچ در امانی وجود نداره، خب؟
‫تا الان سه بار نزدیک بوده کشته شه،
‫و حالا در آستانه‌ی خودکشیه
‫باشه؟ این قضیه اینجوری تموم نمیشه
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫به نظرم می‌دونی چیکار می‌تونی بکنی، خب؟
‫تعقیب رابرت رسماً تموم شده
‫نمی‌تونی بیشتر از این به عدالت نزدیک بشی
‫پس دیگه نیازی نیست برادرم توی زندان باشه
‫پس راهش رو هموار کن،
‫چون فرانک موزس قراره اشتباه کنه
‫این بازیِ بزرگیه، مایک
‫آره، من اون رو بهت تحویل میدم
‫باشه؟ حرفه‌ات رو بساز، این رو بهت مدیونم،
‫و تو هم کایل رو میاری بیرون، ‫این رو بهم مدیون هستی
‫فقط اینجوریه که این اتفاقات ‫با عقل جور در میاد
‫تو موزس رو تحویل بده،
‫بهم یه پرونده‌ی قابل پیگیری بده،
‫من ۲۴ ساعته کایل رو میارم بیرون
‫باشه. قاضی رو واسه جلسه بیار زندان
‫امروز. ردیفش کن
‫سلام
‫امروز روز تیره و تاریه
‫روز تیره و تاریه
‫آره، همینطوره
‫دیروز زن‌داداشم رو از دست دادم
‫تسلیت میگم
‫ولی بهت میگم که دوستم،
‫تنها دوستِ لعنتی‌ام، ‫دیشب به گلوله بسته شده
‫تقریباً ۵۰ سال دوشادوش هم بودیم
‫من و ال‌جی، ما بیشتر از همه زنده موندیم
‫جنازه‌های زیادی روی هم تلنبار کردیم،
‫دیگه تلاش نکردم به یاد بیارم ‫همه‌شون کی بودن
‫ما آتیش عزاداری روشن کردیم، مایک
‫ولی توی اینجا، توی این جهنمِ خراب‌شده،
‫یه عوضی خُرده‌پا اون رو کشت؟
‫آره، متأسفم، فرانک
‫- می‌دونی کارِ کی بود؟ ‫- ال‌جی داشت ماشین رو می‌آورد
‫و یه نفر توی پیاده‌روی لعنتی بهش شلیک کرد
‫اون به صورتِ برادرم شلیک کرد
‫مسئول خاکسپاری میگه قراره روش کار کنه،
‫ولی نمی‌تونه قولِ تابوت باز بده
‫نه
‫هیچکس چیزی ندیده
‫هیچ شاهدی پا پیش نذاشته
‫همونطور که می‌دونی اینجا از این خبرها نیست
‫متأسفم
لعنت به تأسفت، مایک، ‫با کمال احترام
‫آره
‫وقتی کارم تموم شه اظهار تأسف نمی‌کنی
‫چون من دیگه خودداری نمی‌کنم،
‫کل این شهر لعنتی رو با خاک یکسان می‌کنم
‫اگه همچین کاری برای گیر آوردن ‫اون بُزدل حروم‌زاده لازم باشه
‫آره، متوجهم چی میگی
‫این رو می‌فهمم
‫وقتی برادرم کشته شد،
‫خون می‌خواستم، می‌خواستم همه تقاص پس بدن
‫می‌خواستم اون عوضی رو پیدا کنم،
‫خودش و تمام نسلش رو بکشم
‫و این کارو کردی؟
‫نه. منصرفم کردن
‫کسی نمی‌تونه من رو منصرف کنه
‫هرگز سعی نمی‌کنم همچین کاری بکنم
‫ببین، فرانک، ما اینجا چیزهای زیادی ساختیم
‫که بذاریم به همین سادگی از هم بپاشه
‫پس من می‌فهمم کارِ کی بوده، ‫بهت قول میدم،
‫و هدف رو برات میارم
‫خب، تو این کارو بکن
‫اون رو بهم تحویل بده
‫و من و تو شریک‌های واقعی می‌شیم
‫زن‌داداشت به مرگِ طبیعی مُرده؟
‫- مرگِ طبیعی؟ ‫- آره
‫عه، اینجا همچین اتفاقی نمی‌افته، فرانک
‫من رو قال گذاشتی؟
‫چه غلطی می‌کنی، مایک؟ ‫من هر کاری که گفتی کردم لامصب!
‫بس کن، لامار
‫الان وقتیه که نباید حرف بزنی ‫و باید گوش کنی، خب؟
‫من سرگرم جمع کردن گندت بودم
‫اولاً، موزس رو قانع کردم ‫بیرون از کینگزتاون
‫دنبال مهاجم بگرده و پیگیر تو نباشه
‫بانی رو قانع کردم فکر کنه ‫تو یه فرشته‌ی انتقام‌جویی،
‫نه خائنی که واقعاً هستی
‫من از مخمصه درت آوردم، خب؟ ‫قابلت رو نداشت
‫می‌تونی برگردی سرِ کارت ‫انگار هیچ اتفاقی نیفتاده
‫- باشه؟ ‫- جدی میگی؟
‫آره. الان وقتیه که باید بگی: ‫«ممنون، مایک»
‫از کجا بدونم می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫چون من دقیقاً کاری رو می‌کنم ‫که میگم قراره انجام بدم،
‫مگه نه؟
‫و به هر حال جایگزینت چیه؟
‫تنهایی این کارو می‌کنی؟
‫شانست رو امتحان می‌کنی و فرار می‌کنی؟ ‫یعنی، محض رضای خدا، لامار،
‫دوتا از گُنده‌ترین گانگسترها افتادن دنبالت، پسر
‫فکر می‌کنی تنهایی چقدر دوام میاری؟
‫چرا این کارو برام می‌کنی؟
‫چون این کارِ لامصبمه
‫خیلی خب، دوستان، گوش کنید
‫ما به همکاری با مقاماتِ محلی ادامه می‌دیم
‫من به محض دریافت اطلاعات جدید ‫شما رو در جریان قرار میدم
‫همونطور که همه‌تون می‌دونید، ‫روزهای سختی داشتیم
‫یکم رسیدگی به امور داخلی داشتیم
‫معاون تورس فوراً استعفا داده
‫پس برید بیرون، کارتون رو بکنید
‫تمام مدت کاملاً هوشیار باشید
‫همین
‫افسر برین
‫میشه لطفاً یه لحظه باهات صحبت کنم
‫استعفای تورس واقعاً مایه‌ی تأسفه
‫تا جایی که می‌دونستم کارش درست بود
‫آره، همینطور بود
‫ببین، افسر، قبل از این که تورس ‫استعفاش رو تحویل بده،
‫من رو در جریان یه شکایتِ توسل به خشونتِ بیش از حد قرار داد
‫و؟
‫و تو کسی هستی که متهم شدی
‫خدای بزرگ، ما مشکلات بزرگ‌تری نداریم؟
‫این چرت و پرتا چیه، رئیس؟
‫این «چرت و پرتا» مهمه، برین،
‫و باید تحقیق و بررسی کنیم
‫مطمئنم در جریان هستی که ‫باید جلوه‌مون رو حفظ کنیم
‫آره، من رو تعلیق می‌کنی؟
‫به خاطر انجام وظیفه‌ام معلقم می‌کنی؟
‫به خاطر فرستادن یه زندانی به درمانگاه ‫وظایف محدود بهت می‌سپارم
‫شوخیت گرفته لعنتی؟
‫وقتی با من حرف می‌زنی باید مراقب ‫طرز و لحن حرف زدنت باشی، مفهومه؟
‫آره، فقط...
‫شرمنده، متأسفم...
‫فقط وقتی برمی‌گردی سرِ کارت ‫به خودت یادآوری کن
‫با توجه به گذشته و شهرتت ‫که همه ازش خبر دارن
‫شانس آوردی که توی سلول زندان نیستی
‫خودت رو به اسلحه‌خونه معرفی کن
‫زندانی
‫کایل
‫باید حرکت کردنت رو ببینم
‫هی
‫من می‌تونم کمکت کنم
‫خیلی خب، افسر نگهبان،
‫وقتی کارت اینجا تموم شد، ‫می‌خوام خشاب‌های ام۴ رو پر کنی
‫مگه من منشیِ انبارداری چیزی‌ام؟
‫فقط کارِ لامصبت رو بکن ‫و دهنت رو ببند
‫وظایفت محدود بهت محول شده
‫یعنی می‌تونی یه مدت از مارها ‫توی مزرعه‌ی مار دور شی
‫اشتباه میگم؟ خوشحال باش
‫خوبم. نمی‌خوام
‫بهش نیاز داری
‫هر طور راحتی
‫کایل فرم رضایت رو امضا می‌کنه،
‫من دادخواست لغو اعتراف ‫به گناهش رو ثبت می‌کنم،
‫اگه دفتر دادستانی واقعاً همکاری کنه، ‫جلسه‌ی رسیدگی برگزار میشه
‫چون باید بگم، من یکم شک دارم
‫آره، تو همیشه شکاکی، بری
‫چرا همچین کارِ خیری می‌کنی؟
‫فقط یه شرط داره
‫البته
‫به من مربوط نیست
‫قاضی‌ات رو راضی کن ‫تقویم کاری رو باز نگه داره
‫آره، به محض این که زنگ بزنم،
‫جلسه رو توی انکر بی برگزار می‌کنیم،
‫ولی واقعاً قراره بری اونجا
‫و بهشون بگی دفاعیاتت دروغ بودن؟
‫تا جایی که به من مربوطه، ‫وکالتِ بد نیست، اِولین
‫موکلم در بوته‌ی آزمایش زندان متنبّه شده
‫اگه مجبورم یکم دستم رو کثیف کنم، ‫بخشی از کارمه
‫قطعاً همینطوره. من آماده میشم
‫بهش اعتماد داری؟
‫دلم نمی‌خواد این همه بدبختی بکشم ‫تا اون دوباره اتهامات رو مطرح کنه
‫آره، بهش اعتماد دارم
‫حتماً شرط خیلی سفت و سختیه
‫خب، تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫کایل رو راضی کنی اسناد رو امضا کنه
‫آره، درسته، تنها کاری که باید بکنم ‫اینه که زنده نگهش دارم
‫میگه ملاقاتت نمی‌کنه
‫می‌دونه چرا اینجام؟
‫- آره، می‌دونه. در جریانه ‫- باشه
‫خشکش زده. به زور می‌تونم ‫وادار به حرکتش کنم
‫تنفسش رو چک می‌کنم ‫مثل کاری که با بچه‌های کوچیکم می‌کردم
‫آره. باشه، ببین، من باید ببینمش
‫هی، کایل
‫لازم نیست باهام حرف بزنی
‫لازم نیست بهم نگاه کنی
‫فقط می‌خوام بهم گوش بدی
‫امروز آخرین روز زندانی بودنته، کایل
‫بری اسناد آزادیت رو برات میاره
‫فقط کافیه امضاشون کنی
‫این تنها کاریه که باید بکنی،
‫و بعدش از اینجا میاریمت بیرون
‫دیگه دیره، مایک
‫نه، کایل
‫دیر نشده
‫الان وقتِ تسلیم شدن نیست
‫قدم به قدم پیش می‌ریم
‫باشه، تو یه پسر داری
‫تو یه پسر داری که بهت نیاز داره
‫اون به پدرش نیاز داره
‫من بهت نیاز دارم
‫تو برادرمی
‫ما تنها چیزی هستیم که باقی موندیم
‫پس می‌خوام از این درد لعنتی استفاده کنی،
‫از این همه خشم استفاده کنی،
‫نیاز دارم به نفع خودت ازش استفاده کنی. ‫می‌شنوی چی میگم؟
‫هر کاری که لازم باشه بکنیم، ‫این حیوون رو پیدا می‌کنیم
‫دفنش می‌کنیم و من کمکت می‌کنم انجامش بدی
‫این... مهم‌ترین لحظه‌ی زندگیته
‫و باهم پشت سرش میذاریم
‫فقط اینجوری می‌تونیم دوام بیاریم
‫چطور پیش رفت؟
‫فکر کنم اسناد رو امضا می‌کنه
‫وکیلش امروز بعد از ظهر میاد
‫باید بیاد توی زندان
‫من وقت برای تلف کردن ندارم، می‌فهمی؟
‫دفتر قاضی ساپیانو ‫در مورد اتاق کنفرانس زنگ زد
‫باشه، عالیه. ممنونم
‫تحسین‌انگیزه. موفق شدی انجامش بدی
‫برات خوشحالم، مایک
‫داری جون برادرت رو نجات میدی
‫آره، خب، شاید خیلی کم و خیلی دیر باشه
‫خواهیم دید
‫تو چی؟ کاری می‌تونم برات بکنم؟
‫به اندازه‌ی کافی سرت شلوغه
‫آدم‌هات رو راضی کردی بکشن عقب؟
‫یه قربانی دیگه لازم دارن
‫اونی رو که گند زد گیر آوردن
‫حالا اونی رو می‌خوان که ‫اتفاق افتادنش رو دیده،
‫اونی که به کریپ‌ها اطلاعات داده،
‫و بعدش من آزاد میشم
‫آره، کِی شده که همچین اتفاقی بیفته؟
‫آره. هرگز
‫تعریفِ دیوانگی محضه
‫آره
‫من احساس گناه می‌کنم، مایک
‫من تورس رو به این منجلاب کشوندم
‫احتمالاً فکر می‌کردی برعکس بوده
‫اون کارِ من بود. تورس مرد خوبی بود
‫اون مرد وفاداری بود
و می‌بینی چطور پاداش وفاداریش رو گرفت
‫آره، خب، اون خودش رو قربانی کرد، نینا
‫هرکسی که این دنیا رو انتخاب می‌کنه ‫بهاش رو می‌دونه
‫اگه نمی‌دونست، هرگز به این دنیا تعلق نداشته
‫خیلی خب؟
‫ببین، وقتی این قضیه جمع و جور شه،
‫اون باید تا بیرون بدرقه شه، ‫تو بدرقه‌اش می‌کنی
‫فقط خودت
‫خیلی خب؟
‫- ممنون ‫- آره
‫می‌دونی، مایک، من این زندگی رو انتخاب کردم
‫یه اسم واست پیدا کردم
‫کارِ لامار بود
‫لامار ال‌جی رو کشته
‫پلیس فیلمش رو داره
‫دوربین پمپ بنزینی چیزی
‫اون آدمِ دورینه
‫- آره ‫- ولی چرا؟
‫مایک، چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫چرا باید لاورنس رو بکشه؟
‫چرا؟
‫لعنتی
‫می‌خوای جدی حرف بزنیم؟
‫فرانک، خودت جواب این سؤال رو می‌دونی
‫باشه
‫آره. لامار جاسوسِ توئه
‫تو سعی کردی بانی رو بکشی، ‫سعی کردی کینگزتاون رو بگیری،
‫و وقتی این نقشه جواب نداد و بانی زنده موند،
‫لامار لای منگنه گیر کرد
‫یا باید کارِ بانی رو تموم می‌کرد ‫یا تو رو می‌کشت
‫اون گزینه‌ی دوم رو انتخاب کرد ‫و موفق نشد انجامش بده
‫و تو چند وقته به این مشکوک هستی؟
‫آپولو هوا کردن نیست، فرانک. ‫فقط کاره، خب؟
‫بیخیال
‫تو ازم خواستی مردی رو که ‫دوستت رو کشته برات بیارم
‫من همونطور که گفتم ‫اون رو بهت میدم
‫می‌خوای یه بار دیگه سعی کنی بانی رو بکشی،
‫این کاملاً به خودت بستگی داره
‫و تو راحت این تصمیم رو قبول می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. اصلاً نمی‌دونم لعنتی
‫بیشتر اعضای خانواده‌ام مُردن، فرانک
‫یه برادر دارم که به زور سر پاست،
‫و اون آخرین بازمانده‌ی ماست
‫من از این شهر خراب‌شده خسته شدم
‫از جنگ خسته شدم. ‫از خونریزی خسته شدم
‫به خاطر این شهر چیزهای زیادی رو از دست دادم
‫پس هرچی که آرامش رو به این وادی میاره،
‫اون چیزیه که می‌خوام
‫اگه تویی، پس ملالی نیست
‫پس می‌دونی لامار کجاست؟
‫می‌تونم آمارش رو بهت بدم
‫بقیه‌اش دستِ خودت رو می‌بوسه
‫بله
‫همه چی ردیفه. کایل امضا کرد
‫خدا رو شکر. خیلی خب، ممنون. لطف کردی
‫آره، قابلت رو نداشت، مایک
‫سلام
‫گوش کن
‫می‌خوام بری خیابون ایسترن، پلاک ۸۶۴
‫ایسترن... واسه چی؟
‫قراره موزس رو حین ارتکاب جرم بگیری
‫باشه؟ بذار بره داخل،
‫هرچی که برای دستگیرش لازم داری گیر میاری
‫می‌فهمی؟ صداش رو در نیار، ‫فقط خودت و استیوی برید
‫خب یعنی چی، بگم یه پیام ناشناس گرفتم یا چی؟
‫نمی‌دونم
‫هر اسمی می‌خوای روش بذار
‫فقط گند نزن، این کار کایل رو ‫از زندان در میاره
‫- این جونش رو نجات میده ‫- باشه. هوات رو دارم
‫آره
‫توی یه سرزمین خیلی دور
‫خوبه
‫خیلی خوبه
‫می‌دونی دیگه
‫دوباره دارم وارد تعامل با ساختار اجتماعی میشم
‫روز به روز
‫آره. بذار غذای کوفتی‌ام رو تموم کنم
‫مایک، من آدمِ حاشیه نیستم
‫مایک، خودم میرم موزس رو پیدا میکنم
‫هی. بانی
‫ببین، می‌دونم می‌خوای خونش رو بریزی، خب؟
‫ولی باید صبر کنی
‫اولاً، پلیس اینجاست،
‫اونا با یه ماشینِ بی‌نشون می‌برنت ‫یه خونه امن، خب؟
‫پلیس هیچ غلطی نمی‌کنه. من میرم خونه
‫باشه
‫کفش‌هام کدوم گوری‌ان مایک؟
‫پیداشون می‌کنیم. آروم باش لامصب. خدایا
‫- همونطور که شلوارت رو پیدا کردیم ‫- اصلاً بامزه نیستی
‫ولی راست میگی
‫آره، فهمیدم چی میگی. ‫خودم کارش رو تموم می‌کنم
‫آره، در ضمن حالا که حرفش شد ‫با رئیس زندان کنار اومدم
‫چطور تونستی این کارو بکنی؟
‫اون زیاده روی کرد، ‫من کمکش کردم برگرده
‫پس، وقتی کایل آزاد شه، ‫شاید بهتر باشه کوین رو ول کنی
‫نظرت چیه؟
‫چیه، الان داری بهم دستور یا اجازه میدی یا چی؟
‫- فقط دارم میگم ‫- فقط داری میگی
‫- آره ‫- الان می‌خوای کاری بکنی؟
‫کفش‌های لعنتی‌ام رو پیدا کن
‫- خیلی خب؟ ‫- باشه. آره
‫اوناهاش اونجان. بذارشون توی این کیف
‫خیلی خب؟ توی این کیف لویی، ‫و برام ببرش پایین
‫هان؟ لطفاً این کارو می‌کنی؟
‫- هوات رو دارم ‫- بفرما
‫و کیفِ کوفتیت. خدای بزرگ
‫پسر، اون کیف کوفتی نیست
‫اون لویی ویتونه
‫مالِ آبجیته مردک
‫لعنتی. زودتر بیا
‫- سلام ‫- خوبی؟
‫مرخص شدی؟
‫خب الان روی جونِ هفتمت هستی؟
‫داری به اونجا می‌رسی، بان
‫فقط دارم با این پیر پاتال‌ها ارتقا پیدا می‌کنم
‫پسر، ردیفیم. ردیف!
‫خب برنامه چیه؟ سریع توضیح بده
‫چون این گوشی داره خاموش میشه
‫لعنتی، میرم یه استیک و سیب‌زمینی ‫می‌گیرم می‌خورم و یکم می‌خوابم
‫به خودم میام و بعد تمام کلمبیایی‌های آشغال ‫توی منطقه‌ی شهری رو قلع و قمع می‌کنم
‫می‌گیری چی میگم؟
‫من کارهای بیرون رو ردیف می‌کنم، ‫تو کارهای اون تو رو ردیف کن
‫با کمال میل، بان،
‫ولی بعد از فرار اون سفیدپوستِ عوضی ‫هنوز توی قرنطینه‌ایم
‫و چندتا گوشی یکبارمصرف لازم دارم
‫باشه، ببینم چیکار می‌تونم بکنم
‫شهردار یه حرکاتی با رئیس زده
‫- آماده‌ی حرکت باش ‫- حله
‫دریک
‫بله، فرانک
‫سوئیچ رو بده بهم
‫فرانک
باید برم یه جایی
‫ممنون
‫این کار چقدر طول می‌کشه؟
‫روحمم خبر نداره
‫هیچ خبری نیست، من باید برم دستشویی
تحمل کن
‫- بهتره چیز بزرگی باشه... ‫- هیس. اوناهاش، اوناهاش
‫- خفه شو، خفه شو ‫- آره، هیچی نگفتم
‫آره، خب، تا کِی دووم میاره؟
‫اوناهاش اونجاست
‫خب کِی دستگیرش می‌کنیم؟
‫نمی‌تونیم واسه رفتن روی ایوان
‫- و باز کردنِ در دستگیرش کنیم ‫- آره، لعنت بهش
‫استیوی، مایک گفت بذاریم بره داخل،
‫و وقتی بیاد بیرون، دستگیرش می‌کنیم
‫بعد علتش رو می‌فهمیم
‫می‌دونی چیِ این قضایا بیشتر عصبانی‌ام می‌کنه؟
‫من نیومدم اینجا که نظافتچی باشم
‫من توی دیترویت دنیا رو می‌گردوندم
‫دست‌هام هیچوقت کثیف نمی‌شدن ‫مگر این که خودم میذاشتم بشن،
‫ولی خب این شهر،
‫مثل گردابیه که تو رو به داخل و زیر می‌کشه ‫و همه چی رو می‌بلعه
‫و تو توی اون گردابی ‫و الان منم با توی الدنگ توشم!
‫ال‌جی ازش آزاد شده
‫خدا رو شکر، ولی نه جوری که می‌خواستم
‫چون اون مرد قرار بود روزهای آخر عمرش رو
‫کنارِ یه رودخونه یه جایی ‫توی بهشت روی زمین می‌گذروند
‫و در آرامش ماهی قزل آلا می‌گرفت ‫و روی آتیش کبابشون می‌کرد
‫ولی نه
‫نه
‫هیچ آرامشی برای برادرم وجود نداره
‫من این رو بهت دادم، لامار
‫من تو رو بلند کردم،
‫من بهت آینده و امکانات پیشنهاد کردم
‫من بهت یه فرصت دادم
‫و الان اینجاییم
‫من اینجام و آشغال تمیز می‌کنم
‫انگار یه بچه‌ی کوچیکم ‫که داره کارهاش رو می‌کنه
‫می‌دونی،
‫نسلِ شما رو نمی‌فهمم
‫لامار، اصلاً درکتون نمی‌کنم
‫خدایا...
‫کارِ ما هم خیلی جالبه، مگه نه؟
‫اغلب اوقات بی‌دوست و تنها می‌مونیم
‫بی‌دوست
‫ولی من نه. من اینطور نبودم،
‫نبودم، نبودم، من تنها نبودم
‫من تا الان تنها نبودم ‫و تو من رو تنها کردی
‫و نمی‌تونم ببخشمت
‫خودشه
‫همونجا وایسا، فرانک. ‫دست‌هات رو ببر بالا لعنتی
‫حالا، دیگه کی اون توئه؟
‫فرانک، به سرت شلیک می‌کنم لعنتی
برام مهم نیست. همونجا
‫بخواب روی زمین لعنتی. ‫لعنت بهت!
‫بخواب
‫شیطان و یهودا اون تو هستن
‫- شیطان و یهودا، افسرها ‫- اون چه زری داره می‌زنه؟
‫«زهرِ خود را پشت سخنان شیرین پنهان نکن»
‫- استیوی، من میرم ‫- آره، گرفتمش، گرفتمش. برو
‫عقلش رو از دست داده
‫همین الان بیا پایین،
‫وگرنه تیم استخراج این کارو می‌کنه
‫تو یه آشغالی، تری، این رو می‌دونی؟
‫می‌دونم اون تو چه غلطی می‌کنی
‫لعنتی،
‫- چندش کثافت! ‫- خدای من!
‫پاته‌ی ذرت و بامیه سِرو می‌کنیم
‫باید ببریمش بیمارستان
‫- اون ارزیابی روانی لازم داره ‫- بیخیال
‫نه، باید ببریمش حموم،
‫بندازیمش توی سلول موقت ‫و اینجا رو تمیز کنیم
‫برو گوشه، تری
‫گفتم برو گوشه‌ی لعنتی، تری!
گمشو، کلاید!
‫یالا، تری. الان! ‫همین الان، تری!
‫کی قراره این گندکاری رو تمیز کنه؟
‫تمام نیروهای خدماتی توی قرنطینه هستن
‫هی برین، برنامه عوض شده
‫فوراً برو بند انفرادی. یه تِی هم بیار
‫یه تِی؟
‫تف توش
‫این دیگه چه کوفتیه؟ جدی میگم،
‫- واقعاً این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- برو تو کارش
‫لعنتی، چرا من؟ چرا من؟
‫چرا این کارو باهام می‌کنید؟ ‫این کارِ من نیست
‫اشک‌هات رو پاک کن، احمق،
‫در حال انجام وظایف محدودی
‫شانس آوردی که اخراج نشدی
‫- بیمه بیکاری بگیری، باشه؟ ‫- آره. لعنتی
‫خیسش کن...
‫تِی‌ات رو خیس کن، بشور بره
‫کارت اینه
‫تو بی‌عرضه‌ای، برین
‫باید دبیرستان رو تموم می‌کردی، اسکل
‫برین گُه می‌خوره. برین گُه می‌خوره
‫برین گُه می‌خوره! برین گُه می‌خوره!
‫برین گُه می‌خوره!
‫برین گُه می‌خوره! برین گُه می‌خوره!
‫برین گُه می‌خوره
‫بذار برم بیرون. ‫همین الان بذار از این خراب شده برم بیرون!
‫هی، یه نقطه رو جا انداختی!
‫کجاست؟
‫دارن میان. توی راهن
‫چطور؟
‫مهم نیست. کاری رو که گفتم انجام دادم
‫خود اون مرد و اسطوره، ‫فرانک موزسِ افسانه‌ای لعنتی
‫اون دهه‌ها از دست پلیس دیترویت، ‫پلیس ایالتی میشیگان و اف‌بی‌آی قسر در رفت
‫به خاطر کشته شدنِ زیر دستش ‫دچار لغزش شد؟
‫یه ذره بیشتر از این حرف‌هاست، اِولین، ‫اون مردی بود که...
‫براش مهم بود. دوست و برادرش بود
‫این رو درک می‌کنم
‫می‌دونم این یعنی چی
‫یعنی، می‌دونم من بودم چیکار می‌کردم، ‫چیکار می‌خواستم بکنم،
‫کاری که می‌کنم اگه کسی برادرم رو بکشه
‫متأسفانه خیلی خوب می‌دونم
‫موزس مرد انجیله،
‫و این انجیلیه
‫صحیح
‫فقط احساس می‌کنم ‫اسطوره‌ی واقعی جلوم وایساده
‫اوه، بیخیال. هی
‫پیروزی رو قبول کن، باشه؟
‫اگه درست از این فرصت استفاده کنی ‫می‌تونی فرماندار بشی
‫آره، مایک، فکر کنم ارتباطاتم مانعش بشن،
‫از جمله کسی که الان کنارمه
‫خیلی خب، نوبت توئه
‫به محض ورودش از اون در...
‫آره، قاضی رو روی شماره‌گیری سریع دارم
‫- فرانک ‫- چه اتفاقی افتاد؟
‫چه اتفاقی افتاد، مایک؟
‫چه غلطی می‌کنی...؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
بمیر!
‫دیوونه شدی یا چی؟
‫- لطفاً، لطفاً! ‫- بمیر!
‫یه تیرانداز فعال توی بند انفرادی داریم
‫برین، صبر کن...
‫تیرانداز فعال توی بند انفرادی
‫- خواهش می‌کنم... ‫- بمیر!
‫اون دیوونه شده!
بمیر
‫بذار از اینجا بیایم بیرون، داداش
روانی داره ما رو می‌کشه
‫نه، نه، نه، چیکار می‌کنی؟
‫نه، برین، این کارو نکن، داداش، ‫التماس می‌کنم!
بمیر!
‫- نه، نه، نه ‫- بمیر!
‫می‌خوام بیام بیرون...
‫- می‌خوام از اینجا بیام بیرون ‫- بمیر!
بمیر
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید...
بمیر
‫هی
‫بالأخره اومد
‫به خونه خوش اومدی
‫دارم بسته بندیش می‌کنم، مایک
‫آره، می‌خوای چیزی برات بگیرم؟
‫فقط، یه لحظه بهم فرصت بده
‫آره، اصلاً عجله نکن
‫عجله نکن
‫باشه
‫- مرسی، سارا ‫- خواهش
‫سعی می‌کنیم یه چیزی برات گیر بیاریم
‫قبل از این که برگردی، ‫یه ردی از این عوضی پیدا می‌کنیم
‫آره
‫باید برم خونه
‫- باشه ‫- آماده‌ای؟
‫بریم
‫لعنتی!
‫لعنتی، مایکی
‫- لعنتی، بخوابید رو زمین! ‫- بخواب!