‫ارتش سلطنتیِ لیز صحبت می‌کنه.
‫برای تمام مردم کشور اخبار مهمی داریم.
‫در این‌لحظه، یک حمله وسیع اژدها ‫در شهری نزدیک به مرز درحال وقوعه.
‫شهروندانِ هر شهر باید از دستورات ارتش ‫ پیروی کرده و به پایتخت تخلیه کنند.
‫عالیجناب، تعداد مهاجرین درحال افزایشه.
‫اگه بیشتر از این بیان، برامون دشوار می‌شه.
‫مشکلی وجود نداره.
‫به همه اجازه ورود بدین.
‫درمورد آینده نگران نباشین.
‫مشکلی نخواهد بود. ‫مهم نیست یه‌نفر چقدر جاه‌طلب و توانمنده،
‫بعد از مرگ، فقط یه ظاهر بی‌روح ازشون می‌مونه.
‫جونی براشون نمی‌مونه.
‫از اینکه اومدی دیدنم ذوق‌مرگ شدم.
‫فکر می‌کنم بهتره تو رو ‫ در جریان وضعیت بذارم.
‫ها؟
‫نقشه از قبل شروع شده.
‫در ده روز، این امکان رو داریم
‫تا به تمام کسایی که در پایتخت ‫ جمع شدن، یه مرگ آروم ارائه بدیم.
‫آه، حله. خوبه که انقدر
‫هرچند، یک مشکل وجود داره.
‫اوه؟ اونوقت چی؟
‫جایگاه نهم، دورنیا، شکست خورده.
‫کسی که اینکارو کرده، ‫پرنسس دومِ این پادشاهی، استارلیا لیز بوده.
‫پرنسس نقره و سپاهش، ها؟
‫پس جایگاه پنجم، تاراتکتورا، و جایگاه ششم، ‫اولتوزورا رو سراغش فرستادم.
‫همینا که به‌نظر کافی باشه.
‫پس می‌خوای من چیکار
‫جایگاه سوم، دیزاس تروور،
‫و همینطور جایگاه هشتم، ملگوبده،
‫و جایگاه دهم، گریم‌ولت،
‫گفت ممکنه کارِ یه تهدید کاملاً ناشناس باشه.
‫پس عجب چیزیه! تنم مورمور شد.
‫کارهای عجولانه‌ی تو باعث این وضع شده!
‫اجازه نمی‌دم با کله‌شقی کاری کنی!
‫اوه، باشه. شرمنده بابا.
‫این‌بار کار اضافی نمی‌کنم، ‫پس خواهشاً قلبمو پس بده.
‫بهت دستور می‌دم شورشیان رو سرکوب کنی.
‫جایگاه دوم، پنجه آذرخش،
‫ولتکاموی.
‫باشه! بسپرش به خودم، ملکه من.
‫راستی،
‫چون خیلی سریعم.
‫تو به حقیقت چنگ انداختی
‫در جایی که سرنوشت نابود و تکه‌تکه می‌شه
‫اگه بتونم قوی‌تر بشم، همه‌کاری می‌کنم
‫از هر شکست درسی بگیر
‫تا دیگه هیچ‌ حسرتی نداشته باشی
‫تا آخرین نفس‌هام در اینجا ایستادگی خواهم کرد
‫درحالی که خاندان بال رو ‫ تعقیب می‌کردم، رسیدم اینجا.
‫فهمیدم که می‌خوان دوباره ‫به این منطقه حمله کنن.
‫ولی باختم.
‫دوباره.
‫یه‌بار دیگه بدون اینکه ‫ کار خاصی انجام بدم زنده موندم.
‫کافیه!
‫سکوت کن!
‫الان در حضور ملکه هستی.
‫بسیار خب...
‫چطور باید این انسان که ‫ از قتل‌عام‌مون زنده‌مونده،
‫و می‌خواست به بنیانگذارمون صدمه بزنه رو مجازات کنیم؟
‫می‌تونیم به نوبت نظرمون رو بگیم.
‫بفرمایید.
‫بله! برای چنین عمل گستاخانه‌ای، ‫گزینه‌ای جز مرگ وجود نداره!
‫دلیلی برای زنده نگه‌داشتنش نمی‌بینم.
‫در جواب به اینکه چطور مجازاتش کنیم،
‫چطوره اگه کسی دلش می‌خواد بخورتش؟
‫چطوره به سیخ بکشیمش و ‫ لاشه‌شو در معرض نمایش بذاریم؟
‫اجازه بدید در آزمایشاتم ازش استفاده کنم.
‫الان درحال توسعه سبک گل‌آرایی جدیدی ‫ با استفاده از انسان‌ها هستم.
‫اگه دنبال یه روش مرگ بی‌رحمانه ‫ و غیرمعمولید، یه خوبشو سراغ دارم.
‫سرشو دو شقه کنیم و ‫ از جمجمه مغزشو بخوریم!
‫من به اون مرد نکبتِ رقت‌انگیز علاقه‌ای ندارم.
‫هرکاری می‌خواین باهاش بکنین.
‫نظر تو چیه، تاراچان؟
‫من هم علاقه‌ای ندارم.
‫و منو «تاراچان» خطاب نکن.
‫به‌نظر من... خب...
‫بهتره با کم‌دردترین روش ممکن بکشیمش.
‫امم، چون در حضور بنیانگذار خاندان هستیم.
‫هرجور باشه فرقی نداره. ‫فقط بیاید زودتر تمومش کنیم.
‫ناله و زاری اون انسان گوش‌خراشه.
‫باد هم باهام موافقه.
‫تمام دشمنام درست جلوم وایسادن،
‫و نمی‌تونم یه‌ذره هم تکون بخورم.
‫فقط می‌تونم ناله کنم.
‫اگه کسی که زنده می‌موند لئو بود، بهتر می‌شد.
‫چرا هنوز زنده‌م؟
‫چرا هنوز انقدر ضعیفم؟
‫چرا؟
‫ولی این‌بار، از جونم نمی‌گذرن.
‫پس اینطوری دیگه خوبه؟
‫عیبی نداره تسلیم بشم؟
‫از این‌همه عصبانیت و طاقت آوردن خسته شدم.
‫بالأخره می‌تونم به آرامش برسم؟
‫الان خیالت راحت شد، مگه نه؟
‫دلت می‌خواست بمیری، نه؟
‫دلت می‌خواد حالا و همینجا بمیری؟
‫پس دیگه معلومه.
‫تو رو نمی‌کشیم.
‫با آتیشِ نفرت بسوز و تو ناامیدی‌ای که ‫باعث و بانیش ضعفته غرق شو.
‫از حالا به بعد، زندگیت عین جهنم می‌شه!
‫خودسرانه به‌جای همه تصمیم نگیر.
‫باد هم باهام موافقه.
‫خفه‌خون بگیر، فضول‌خان.
‫می‌خوای کسی که می‌خواد بمیره رو بکشی؟
‫از کِی تا حالا یه‌مشت ‫ اژدهای احساساتی شدیم؟ ها؟
‫زنده می‌ذاریمش.
‫اینجا کسی با تصمیم من مشکلی داره؟
‫از اونایی که یکپارچگی رو به‌هم می‌زنن بیزارم.
‫چند بار باید اینو بهت بگم؟
‫می‌خوای باز زیر نور خورشید بذاریمت؟
‫اوه، گرخیدم!
‫یه‌کم رحم و مروت داشته باش.
‫پس دهنتو ببند.
‫دوستان.
‫مایلم اون رو به خاندان‌مون دعوت کنم.
‫ها؟
‫چی؟ چرا آخه؟
‫همچین کسی رو لازم
‫کشوری فوق‌العاده پررونق، ‫با آب‌وهوای معتدل،
‫محصولات زیبا، و حکومت بی‌بدیل.
‫کشور دوست‌داشتنی‌ای بود.
‫ولی با این‌حال زنده موندی.
‫و تونستی تا به امروز زنده بمونی.
‫خداروشکر که جون سالم به‌در بردی،
‫از اینکه الان زنده‌ای واقعاً خوشحالم.
‫اون درباره چی حرف می‌زنه؟
‫تیا، تیا!
‫اون پسر احتمالاً اصلاً نمی‌فهمه ‫درباره چی حرف می‌زنی.
‫وقتی می‌گه به خاندان دعوتت می‌کنه،
‫یعنی می‌خواد به اژدها تبدیلت کنه.
‫ها؟
‫عموماً آدما فکر می‌کنن ما اژدهایان برتر،
‫اژدهایان رده میانی‌ای هستیم ‫که می‌تونن شکل انسانی بگیرن.
‫ولی کاملاً اشتباهه.
‫چیزی که شما انسان‌ها، ‫اژدهای برتر و میانی صدا می‌کنین
‫تنها موجوداتی هستن که از خونِ ما زاده شدن.
‫در واقع، ما اژدهایان بالغ،
‫همگی انسان‌هایی بودیم که ‫ از بنیانگذارمون خون دریافت کردیم.
‫شاد باش!
‫این هدیه‌ی تکامل داره بهت اعطا می‌شه ‫ تا زندگی‌ای فراتر از انسان‌ها داشته باشی!
‫برید به درک!
‫شماها لئو رو کشتین!
‫و نه فقط لئو، کلی آدم دیگه هم!
‫آدمایی که برام مهم بودن، ‫ آدمایی که ممکن بود باهام صمیمی بشن.
‫آدمایی که بهم کمک کردن، آدمایی که کنارشون جنگیدم، آدمایی که می‌خواستم ازشون محافظت کنم.
‫همه‌شون! ازم دزدیدین!
‫همه‌شونو دزدیدین!
‫قبلاً انسان بودین؟ می‌خواین منو اژدها کنین؟
‫منو مسخره کردین؟!
‫تنها چیزی که ازتون می‌خوام، مردنه!
‫بمیرین! بمیرین! بمیرین! بمیرین! بمیرین!
‫واسه خودمم همین اتفاق افتاد.
‫یکم قبل، اون نادون بهت گفت ‫ در آتیش نفرتت بسوزی؛
‫در جهنمی که ضعف خودت عاملش بوده، ‫در بین ناامیدی غرق می‌شی.
‫ولی من می‌خوام تو رو ‫ از همون جهنم نجات بدم.
‫حالا این تیغه‌ی خونی رو در قلبت فرو می‌کنم.
‫فقط...
‫نفرتت رو فراموش کن.
‫بیا در کنار هم محض رضای خداوند زندگی کنیم.
‫بین تمام کارهایی که می‌تونم برات انجام بدم، ‫این بهترین تاوانه.
‫مثل اینکه خواب جالبی می‌دیدی.
‫پس گذاشتم بخوابی...
‫در واقع یه بهونه می‌خواستم ‫ تا اسلایم رو خفه کنم.
‫زیپ دهنمو کشیدم!
‫چیز بدردبخوری یادت اومد؟
‫درسته که کریمزن پست‌فطرته؛
‫ولی نسبت آلتیماتیا خیلی بهتره.
‫اون...
‫زیادی مهربونه.
‫با اینکه مردم بی‌شماری رو کشت، مهربون بود.
‫این...
‫دوباره شکارش می‌کنم!
‫می‌دونم که از پسش برمیام!
‫درحال‌حاضر، نمی‌دونم چه مقدار ‫ از قدرشو می‌تونه استفاده کنه.
‫و نمی‌دونم برای استفاده از تمام قدرتش، ‫چه بهایی می‌پردازه.
‫در رابطه با شکست‌دادن آلتیماتیا،
‫ترجیح می‌دم چند سال صبر کنم و ‫ قبل از درگیر شدن باهاش آماده بشم.
‫اما...
‫احتمالاً الان هم از اتفاقای عجیب ‫ نزدیک مرز باخبر هستن.
‫ولتکاموی رو آزاد گذاشتن.
‫قوی‌ترین جنگجوشون از پایتخت خارج می‌شه.
‫در این حالت، الان تنها شانسمون ‫ برای حمله به آلتیماتیاست.
‫این یه آزمایش حیاتی برای ‫ تعیین اقدام بعدی‌مونه. ‫چرا انقدر ژست گرفتی؟ ‫اگه آلتیماتیا رو شکست بده که بهتره، ‫ولی اگه ببازه، خودم نجاتش می‌دم.
‫آخه برام یه ابزار جایگزین‌ناپذیری.
‫الان می‌تونیم پایتخت رو ببینیم.
‫پورو!
‫خب، بریم این بنیانگذار بالدار رو از نزدیک ببینیم.
‫در ذهن خداوند، اون کشور دیگه وجود نداره.
‫ما دستان خداوند هستیم.
‫خاندان به همین دلیل وجود داره.
‫هیچ‌کدوم نتونستید ‫ به‌عنوان دستان خداوند خدمت کنید.
‫شایسته‌ی خاندانِ ما نبودید
‫پورورورورو!
‫چه گنده‌شت!
‫این شهر بدجوری بزرگه!
‫ببند، اسلایم.
‫پورون.
‫ما الان تو محله جدید، ‫مرکز تجاری پایتخت هستیم.
‫شلوغ‌ترین منطقه‌ی این شهره؛
‫ولی ما اینجا کاری نداریم.
‫الان باید دیوار دومِ قلعه رو رد کنیم
‫و وارد محله قدیمی بشیم.
‫شما دوتا...
‫باید منو «ورونیکاسان» صدا کنید.
‫چشم، کرینیکاشاما!
‫کرینیـ...؟
‫تو که باهاش مشکلی نداری، را؟
‫ها؟
‫داره شکوفه می‌کنه!
‫چه حال‌به‌هم‌زن!
‫کلی آدم اینجاست.
‫دلم درد می‌کنه.
‫هی، به‌نظر واسه شوخی و خنده اینجاییم؟
‫مسخره‌بازی در نمیارم.
‫واقعاً می‌گم، به جمعیت حساسیت دارم.
‫این رفتار...
‫خیلی قبیحه!
‫قبیـ ـ
‫اگه به جمعیت حساسی، ‫چطور توی رونابرا دووم آوردی؟
‫اونجا هم شهر نسبتاً بزرگیه، نه؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم، ‫چطور اونجا چیزیم نمی‌شد؟
‫اوه، درسته.
‫برای اینه که لئو همیشه باهام بود.
‫آه!
‫چندشم شد!
‫تونست ذهنمو بخونه؟
‫خب؟
‫حالا که مریضی می‌خوای چیکار کنی؟
‫باید شکارو کنسل کنیم؟
‫مشکلی نیست.
‫مهم نیست چقدر مریض باشم، ‫حتی اگه دست‌وپام هم کنده بشه،
‫اگه اونو جلوم ببینم،
‫شکارش می‌کنم!
‫چشم‌انتظارشم.
‫پورون!
‫رسیدیم محله قدیمی!
‫خب دیگه، من می‌رم آماده‌سازی‌ها رو انجام بدم.
‫اسلایم، همینجا بمون و حواست به راگنا باشه.
‫روی چشمم!
‫حدوداً دو ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫خودتو تو دردسر ننداز
‫و جایی وایسا که تو دیدِ مردم نباشی.
‫درضمن، اسم دشمنو جار نزن.
‫و صد البته، اسم منو.
‫اگه کسی سعی کرد باهات صحبت کنه، ‫بدون حرفی جیم شو،
‫و پنج دقیقه بعدش برگرد.
‫همه رو تکرار کن.
‫تو چشم نباشم و دهنمو ببندم.
‫اگر نتوانید به قوانین فوق پایبند باشید، ‫شما را خائن می‌نامم.
‫دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫به سلامت، ارباب!
‫کلی آدم اینجاست.
‫اون که معلومه.
‫ولی هنوز تعدادشون خیلی کمه.
‫هجوم مهاجران به پایتخت ‫ باید از مرز دو میلیون نفر گذشته باشه.
‫شهر منطقاً باید پر از آدم باشه.
‫چطور ممکنه فضای کافی ‫ برا جا دادنِ اون‌همه نفر داشته باشن؟
‫ساده‌ست.
‫تعداد رو کاهش می‌دن.
‫بدون اینکه کسی بفهمه جریان چیه،
‫مثل معده‌ای که غذا رو هضم می‌کنه...
‫یک کشتار جمعی درحال وقوعه.
‫تفکیک‌سازیِ امروز رو انجام دادم.
‫حالا فقط...
‫باید منتظر تاریکیِ شب باشیم.
‫خوبه.
‫خب، بنیانگذارمون کجاست؟
‫عا!
‫خب، امم...
‫آلتیماتیاساما می‌خواستن خودشون ‫ وضعیت مهاجرین رو بررسی کنن.
‫گذاشتی بره بیرون؟!
‫و ـ ولی مکان دقیقش رو می‌دونم، پس
‫ای کله‌پوک!
‫وظیفه‌ی ما اژدهایان بالغه که ‫به هوس‌های ملکه‌مون اعتراض کنیم.
‫اگه فقط مثل یه نوکر، بله چشم کنی
‫پس دیگه فایده‌ی خدمت به ملکه‌مون چیه؟
‫بـ ـ ببخشید!
‫معذرت‌خواهی رو بذار واسه بعدا!
‫الان بنیانگذار کجاست؟
‫الان بنیانگذار تو محله قدیمیه.
‫سرگرد رووان.
‫خواهشاً قبل شریف‌فرمایی‌تون ‫ خبر بدین، ورونیکاساما.
‫اینطوری این خادم وفادارتون استقبال گرمی
‫بهت دستور داده بودم با ‫ جعل هویت یه افسر عالی‌رتبه‌ی ارتش، اطلاعات جمع کنی.
‫ولی به‌نظر بدجوری داری ‫ عشق دنیا رو می‌کنی، سرگرد رووان.
‫یا بهتره بگم، گولِم.
‫هـ ـ همونطور دستور دادین اطلاعات جمع کردم!
‫تو هم بیا بیرون...
‫کیمرا.
‫این‌همه سر و صدا واسه چیه؟
‫اون پرده برای چیه؟
‫انگار ارتش یه‌چیزی زیر سرش داره.
‫هی، آدمیزاد احمق مشنگ!
‫از سر راه برو کنار!
‫ج ـ جواب نمی‌ده.
‫وقتشه.
‫پرده رو پایین بندازین!
‫اژدها؟
‫اژدهایان مرده!
‫گوش فرا دهید، شهروندان لیز!
‫کشور ما زیر فشار درجات ‫ بی‌سابقه‌ای از حملات اژدهایانه!
‫شکی نیست که همه‌ی شما احساس ناآرامی می‌کنید.
‫«کشورمان سقوط می‌کنه؟»
‫«آیا خانواده و دوستانمان ‫ توسط اژدهایان بلعیده می‌شوند؟»
‫پاسخ ما به این سؤالات اینه!
‫ارتش سلطنتی لیز...
‫با انبوهی از صدها اژدهای مهاجم روبرو، ‫ و آنها را نابود کرد!
‫ارتش سلطنتیِ لیز بر اژدهایان چیره شده!
‫به شما دنیا رو برمی‌گردونیم!
‫ما هر حشره‌ای را که نیش خود را ‫علیه میهن ما تیز می‌کند، نابود خواهیم کرد!
‫ما صلح را به زندگی مردم خود باز می‌گردانیم!
‫زنده‌باد لیز! زنده‌باد لیز!
‫این آدمیزادهای احمق زیادی دارن جوگیر می‌شن.
‫خودم تو نهایت شصت ثانیه ‫ اینجا رو یه‌سره می‌دم بالا.
‫تله‌ست.
‫پورو؟
‫دیگه می‌ری؟
‫الان درست نمی‌دونم هدفشون چیه؛
‫اما به‌ قطعیت می‌دونم ‫ کی اونارو ناچار به اینکار کرده.
‫و یه‌چیز دیگه.
‫بالأخره دور از ذهن نیست که اتفاق بیفته.
‫اگه یه‌وقت پستت به اون زن خورد،
‫تحت هیچ شرایطی سعی نکن تنها باهاش بجنگی.
‫وگرنه همون لحظه، ‫شکارت به آخر قصه‌ش می‌رسه.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫صورتت مثل گچ سفیده.
‫ناخوش احوالید؟
‫آلتیماتیا!