‫چی میل داری؟ - ‫فقط قهوه، لطفا -
‫مرسی
‫تخم مرغ‌ها چطورن؟
‫حالشون خوبه
‫خوبه
‫ببخشید، میشه شکر بیارید؟
‫این شیرین کننده مصنوعی و طبیعی
‫و اینجور چیزاست
‫شکر واقعی داری؟
‫فکر نکنم، ولی چک می‌کنم
‫باشه مرسی
‫خدای من
‫از شکر خودت میترسی؟
‫شکر قهوه‌ای
‫یه جور حس طعم اومامی‌گونه به قهوه می‌ده
‫خداجون، اومامی
‫من الکم.
‫سلام. من... من رجینام.
‫سلام.
‫ببخشید، اگه مزاحمتم بگو.
‫یکم وراجی می‌کنم بعضی وقتا.
‫نه بابا، راحت باش. من هنوز کامل بیدار نشدم!
‫خب، به سلامتی بیدار شدن ‫از سمت خوب بار!
‫وای، نوشیدنی؟!
‫- آره، دقیقاً. ‫- صبح به‌خیر!
‫یه کم کمک می‌کنه اعصابم آروم شه، ‫راننده‌ی اتوبوسم دیگه.
‫این واقعاً توی کار من نیست، خب...
‫ولی یه ذره دیوونه‌بازی درمیارم الان.
‫توی بار هتل که قانون نداریم، نه؟
‫انگار توی آب‌های بین‌المللیه!
‫اِم، ببخشید...
‫میشه برام یه میموزا یا بلادیمری بیارید؟
‫بلادیمری خوبه، نه؟
‫آره، خوبه.
‫- آره. ‫- آره.
‫شاید تو هیچ‌وقت این کارو نکنی،
‫ولی من *واقعاً* هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنم.
‫خب، ببین ما رو!
‫ببخشید باید بپرسم،
‫چون این بار دومه که همچین چیزی می‌بینم،
‫و خب، یه‌کم شبیه فیلمای جاسوسی شده.
‫فیلم جاسوسی؟!
‫نه بابا، فقط مدارک کاریه
‫که تحویل می‌دن. همین.
‫مرسی.
‫- می‌تونم... -خواهش می‌کنم. ‫- خب باشه.
‫بیا این‌ور پیشم.
‫خب، تو چیکار می‌کنی؟
‫قبلاً برنامه‌ی سفر می‌چیدم
‫واسه آدمای خیلی پولدار،
‫ولی الان اوضاع سخت شده،
‫واسه همین مسیرمو عوض کردم،
‫و دوباره خودمو جمع کردم
‫با استفاده از یه‌سری آشنایی‌هایی
‫که تو بازار سفر لوکس پیدا کردم.
‫دقیقاً چه کاری براشون می‌کنی؟
‫خدمات خاص و سفارشی.
‫خب، ولی یعنی چی؟ دقیقاً چی کار می‌کنی؟
‫دارم مبهم حرف می‌زنم چون... غیرقانونیه؟
‫واقعاً هست؟ واقعاً...
‫کارم توی سفرهای لوکس باعث
‫شد نزدیک شم به یه سبک زندگی
‫که هیچ‌وقت قرار نبود برای خودم باشه.
‫پس یه تصمیم گرفتم...
‫که یه کار احمقانه بکنم،
‫یه کار یه‌ذره دیوونه‌وار، و حسابی ترسناک
‫واسه اینکه یه تیکه کوچیک از اون زندگی رو ‫برای خودم بردارم.
‫تا وقتی که هنوز می‌تونم
‫ازش لذت ببرم، می‌دونی؟
‫آره.
‫کاملاً می‌فهمم چی می‌گی.
‫هیچ‌وقت اسکی نرفتم.
‫هیچ‌وقت هم رابطه‌ی یه‌شبه نداشتم.
‫منم همین‌طور.
‫خب، خانوم دیوونه،
‫حالا نوبت توئه.
‫تو ساعت ۸:۳۰ صبح تو بار هتل
‫چیکار می‌کنی دقیقاً؟
‫وای...
‫خب، منم واسه کار اومدم.
‫واسه یه مؤسسه‌ی خیریه کار می‌کنم ‫که مربوط به بچه‌هاست...
‫درواقع خدمات پزشکی رایگان ‫به بچه‌های یتیم ارائه می‌دیم.
‫اسمش هست صندوق ملی یتیم‌ها.
‫واقعاً؟ مادر ترزای جدید پیدا شد!
‫نه بابا، من یکی از مسئولای بخش جذب کمک‌هام.
‫و دیشب یه تورنمنت بینگو برگزار کردیم.
‫کل شب طول کشید.
‫منم ۲۴ ساعته نخوابیدم، ولی خب...
‫تونستیم بیست هزار دلار جمع کنیم!
‫می‌خواستم پولارو ببرم بانک اون نزدیکی...
‫ولی صندوق شبانه‌اش گیر کرده بود.
‫برا همین فقط دارم وقت‌کشی
‫می‌کنم تا بانک باز شه.
‫(با خنده) آره، یه‌جورایی دارم
‫وقت می‌گذرونم تا بانک باز شه.
‫کارمو خیلی دوست دارم، واقعاً.
‫بچه‌هاش واقعاً فوق‌العاده‌ن.
‫ولی راستش هیجان خاصی تو زندگیم نیست.
‫آدم خیلی راحت می‌افته تو یه روال تکراری.
‫- آره دقیقاً. ‫- کاملاً درکت می‌کنم.
‫بعدش یهو می‌بینی ۴۳ سالته و تنها
‫زندگی می‌کنی با یه ماهی زینتی!
‫نه سفر می‌رم، نه کارای هیجانی می‌کنم...
‫هیچوقت از روی احساس کاری نمی‌کنم.
‫یا مثلاً اون کارایی که گفتی...
‫دیوونه‌بازیای هیجان‌انگیز.
‫من...
‫خب، ببین ریجینا، باید یه چیزی بهت بگم...
‫صدام کن رِجی.
‫باشه، رِجی.
‫تو الان داری با یه غریبه
‫تو یه بار هتل، ساعت ۸:۳۰ صبح نوشیدنی می‌خوری!
‫این خودش یعنی یه کار دیوونه‌وار و باحاله!
‫یه کوچولو هم خوش می‌گذره، نه؟
‫یه‌جوری حس خوبی داره، نه؟
‫واقعاً حس می‌کنم...
‫این حرفی که می‌خوام بزنم
‫شاید یکم عجیب باشه...
‫شایدم زیادی احساسی باشه...
‫- ببخشید. ‫- نه، نه...
‫ولی حس می‌کنم تو دقیقاً توی
‫بهترین لحظه وارد زندگیم شدی.
‫درست وقتی که می‌خوام یه تصمیم
‫دیوونه‌وار و بزرگ بگیرم.
‫نمی‌دونم همچین حرکتی توی
‫زندگی من اصلاً چه شکلیه...
‫ولی حس می‌کنم وقتشه.
‫من دیگه باید برم اتاقم...
‫اتاقت تو همین هتله؟
‫چرا می‌خندی؟
‫واقعاً شغلت چیه؟
‫خواهش می‌کنم نگو تو اون کیف مدارکه، چون...
‫تو اسلحه داری!
‫کسی که اسلحه داره، پرونده پر نمی‌کنه.
‫واقعاً اینجا چی کار می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی من پلیسم یا یه همچین چیزی؟
‫واقعاً نمی‌دونم تو چی هستی...
‫ولی حس می‌کنم دلت می‌خواد
‫حرف بزنی. راستشو بگی.
‫فکر می‌کنم دنبال یه نفر
‫می‌گردی که باهاش درمیون بذاری.
‫باشه...
‫ولی قراره خیلی عجیب به نظر بیاد.
‫یکی از مشتریای سابقم،
‫خب، اون یه پادشاهی داشت
‫پادشاهی‌ای که به‌طور فنی
‫جزئی از کشور گرجستان بود،
‫کشورِ گرجستان، نه ایالتش.
‫اون... واقعاً یه پادشاهی داشت؟!
‫اون خلع شده، و خب...
‫الان تو آمریکا تبعیده.
‫میلیاردها لاری گرجستانی داره... پول نقد.
‫همشو نقد آورده.
‫برداشته آورده‌شون از کشور بیرون.
‫ولی خب نمی‌تونه از لاری استفاده کنه.
‫تو یه آپارتمان کوچیک زندگی می‌کنه،
‫و میلیاردها پول بی‌ارزش رو
‫گذاشته جلوش، شده میز قهوه‌خوری.
‫واسه همین شروع کردم به کمک کردن بهش.
‫یه مقدار پول نقد جور می‌کردم،
‫با بادی‌گاردش قرار می‌ذاشتم، دلار می‌دادم
‫و دو برابرش لاری می‌گرفتم.
‫بعد می‌رفتم بانک، لاری
‫رو تبدیل می‌کردم به دلار.
‫خیلی ساده‌ست. جواب می‌ده.
‫و کم‌کم به‌م اعتماد کرد.
‫الان بهم اعتماد داره.
‫تا حالا با مبالغ کم کار
‫می‌کردم، پنج هزار، ده هزار.
‫ولی امروز...
‫امروز قراره ریسک کنم.
‫الان تو اون کیف، چهارصد هزار دلار نقد دارم.
‫همه‌ی دارایی‌هامو گذاشتم،
‫و هر هم‌کلاسی‌ای که می‌شد بهش
‫اعتماد کرد رو راضی ‫کردم سهم بذاره.
‫تا یه ساعت دیگه، بادی‌گارد
‫اون دیکتاتور گرجی
‫میاد در همین اتاقو می‌زنه...
‫و منو تبدیل به یه آدم خیلی پولدار می‌کنه.
‫این هیجان‌انگیزترین چیزیه
‫که تو عمرم برام اتفاق افتاده.
‫می‌خوام پولارو ببینم.
‫می‌خوای پولارو ببینی؟
‫– آره. ‫– باشه.
‫وای خدای من، واقعی‌ان.
‫تا حالا این‌همه پول یه‌جا ندیده بودم.
‫رجی، دلم می‌خواد بهت اعتماد کنم...
‫ولی اگه دارم حماقت می‌کنم چی؟
‫اگه درست روزی که نباید،
‫دارم حماقت می‌کنم چی؟
‫بیا رو پول‌ها بازی کنیم.
‫چی گفتی؟
‫پخش‌شون کنیم رو تخت و...
‫آخه راستش فکر نکنم اونقدری
‫که به‌نظر میاد، حال بده.
‫خب.
‫می‌خوام موقع معامله اینجا باشم.
‫– نه. ‫– می‌خوام بخشی از این ماجرا باشم.
‫در واقع تو باید همین الان بری.
‫اگه زودتر بیاد...
‫نه، من جایی نمی‌رم.
‫رجی.
‫ببین، هردومون یه کم مستیم،
‫و این ماجرا کلن
‫دیوونه‌بازیه، خطرناک هم هست.
‫این آدم واقعی تو نیست.
‫باید برگردی سر زندگی واقعیت.
‫اگه این واقعاً خودم باشم چی؟
‫اگه تمام عمرم اشتباه کرده باشم چی؟
‫شاید باید مثل تو ریسک کنم...
‫و فقط بپرم وسط ماجرا.
‫نه.
‫نه، عمراً.
‫اگه این پول رو بذارم تو اون کیف...
‫یه ساعت دیگه، چهل هزار دلار دارم، درسته؟
‫یعنی کمک دو برابر برای یتیمای دو برابر.
‫نه.
‫یعنی آره...
‫از نظر تئوری می‌تونی پولتو دو برابر کنی،
‫ولی همیشه احتمال داره یه چیز بدی پیش بیاد.
‫لعنتی.
‫باشه، الان می‌رم درو باز کنم.
‫تو برو تو دستشویی و منتظر بمون.
‫نمی‌خوام وقتی اون میاد تو اینجا باشی.
‫فقط برو اونجا منتظر بمون
‫و... و اون کیفو قفل کن.
‫رجی، تو یه آدم امن، معمولی و کسل‌کننده‌ای
‫که یه ماهی خونگی داره.
‫یه وقت کاری نکن احمقانه باشه.
‫یه کار احمقانه.
‫باشه... باشه.
‫خب.
‫سلام.
‫چی بیارم برات؟
‫یه نوشابه‌ لطفاً، پر فاوور.
‫دارم واسه دوتا می‌خورم.
‫نه که حامله باشم!
‫نه، منظورم خودم و خداست.
‫و یه... یه کوپن صبحونه هم دارم،
‫واسه یه تخم‌مرغ لطفاً.
‫باشه.
‫نوشابه‌ی صبحگاهی!
‫نوشابه‌ی صبح، روزو یه کم مبهم‌تر می‌کنه.
‫صبح بخیر.
‫چطوری؟ صبح بخیر.
‫عاشق هم‌سفره‌های صبحونه‌م.
‫آره...
‫می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم من فقط دوست دارم هر چی بخورم
‫که بدونم می‌تونسته تبدیل به نوزاد بشه!
‫قیمتشم خوبه.
‫آره، منم که مجانی گرفتمش.
‫ببین، من یه کاری می‌کنم که
‫کوپن صبحونه‌ی رایگان جمع می‌کنم
‫از هتل‌های مختلف، برای صبحونه‌ی مجانی.
‫خب، این کوپن‌ها رو همه‌جا می‌شه گیر آورد.
‫آره، می‌دونی...
‫شهرای مختلف، هتلای مختلف...
‫می‌تونی هرجا استفاده‌شون کنی،
‫چون آدما معمولاً زیاد چک نمی‌کنن.
‫مثلاً این تخما رو از یه هتل
‫تو بیورِرتُن، اورِگان گرفتم.
‫آره خب.
‫منم می‌دونم ۸:۳۰ صبح تو بار چی‌کار می‌کنم.
‫حوصله‌م سر رفته و یه جورایی این
‫پرنده‌ی بدخوابو باید رد کنم بره.
‫تو لازم نیست در مورد زندگی من چیزی بدونی.
‫تو چی؟ این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
‫راستی، من چارلیم.
‫– اَلِک. ‫– چِرت و پرته!
‫ببخشید ولی اسم مستعار، اسم جنگی،
‫یا هرچی... به من ربطی نداره. راحت باش.
‫بگو هرچی هست.
‫یه جورایی، ترکیب کار و تفریحه.
‫تو این هتل موندم واسه یه جلسه کاری.
‫از بیرون شهر اومدم.
‫چِرت و پرته!
‫چی؟ نه، جدی می‌گم...
‫من با مشتریای خاص لوکس کار می‌کنم
‫که نیاز به حریم خصوصی دارن.
‫بازم چِرت و پرته! واقعاً تا حالا
‫این‌قدر چرت و پرت اول صبح نشنیده بودم!
‫– خانوم... ‫– خانوم؟!
‫– خب، دوشیزه... ‫– "دوشیزه" بدتره حتی!
‫ببین خانوم...
‫ببخشید ولی خودت با من شروع کردی
‫بعد یهو تو صورتم داد می‌زنی "چِرت و پرته"!
‫ببین، من واقعاً اینو لازم ندارم الان.
‫امروزم خودش پر استرسه، باشه؟
‫ببخشید بابت اون حرفا.
‫امروز قراره مهم‌ترین
‫معامله‌ی عمرم انجام شه.
‫چِرت و پرته!
‫داداش، جریان چیه واقعاً؟
‫فقط من و تو اینجاییم تو این بار.
‫اصلاً قضیه اون‌قدر جدی
‫نیست که بخوای دروغ بگی.
‫نیازی نیست به من دروغ بگی.
‫باشه، دیگه چیزی نمی‌گم.
‫برمی‌گردم سر تخمام، باشه؟
‫باشه... باشه...
‫برمی‌گردم سر صبحونه‌م، قبوله؟
‫چی... به‌ سلامتی چه خبره اینجا؟
‫این... این یه جور عملیات
‫پلیسی عجیب و غریبه مگه؟
‫نه نه...
‫فقط اینه که... ببین،
‫من یه استعداد خاص دارم.
‫من می‌فهمم کی داره دروغ می‌گه،
‫یه جورایی مثل دستگاه دروغ‌سنج انسانی‌ام.
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫بیاین دوباره شروع کنیم.
‫از آشناییت خوش‌وقتم. من یه شیّادم.
‫من چارلی کیل‌ام و حرفتو باور می‌کنم.
‫بچه‌ها! باید با چارلی کیل آشنا شین.
‫باور نمی‌کنین کیه!
‫هی!
‫من اهل ابینگتون، ماساچوستم.
‫راست می‌گه.
‫– گروه خونی‌م AB منفیه ‫– چرت گفتی.
‫یه داداش به اسم کارل دارم.
‫دروغ گفتی.
‫دیدین چی گفتم؟
‫بچه‌ها! این فوق‌العاده‌ست. بی‌نظیره.
‫درسته. مرسی.
‫نه، جدی‌ام.
‫من کارم دروغه، ولی استعداد تو عجیبه.
‫تا حالا چیزی مثلش ندیدم.
‫آره، مرسی رفیق.
‫تا حالا هیچ‌کی گولم نزده.
‫– من اولین نفر می‌شم. ‫– ببخشید!
‫ولی فکر کنم گول‌نخوردنی‌ام.
‫هیچ‌کی گول‌نخوردنی نیست.
‫تو فقط خیلی خوب نشونه‌های دروغو می‌فهمی.
‫آره.
‫مثلاً قرمز شدن، یه حرکت خاص سر...
‫چیزایی که موقع دروغ گفتن ازشون در میاد.
‫آره بابا، می‌دونم نشونه یعنی چی.
‫ولی من معتقدم اونایی که درباره نشونه‌ها
‫طوری حرف می‌زنن که انگار
‫علمه، خودشون چرت می‌گن.
‫هم علمه هم هنره.
‫– یه اجراست. ‫– دقیقاً.
‫دروغ یعنی تفاوت بین اون‌چیزی
‫که به بقیه نشون می‌دی
‫و حقیقتی که قایم کردی.
‫و نشونه، همون لحظه‌ی تَناسُخ اون دو تاست.
‫یعنی برخورد بینشونه.
‫و مثل هر واکنش فیزیکی
‫دیگه، می‌تونه سرکوب بشه.
‫عجب! مردی که می‌تونه
‫نشونه‌هاشو کنترل کنه...
‫تو تخت باید معرکه باشه!
‫من...
‫آره خب، شاید در حد تئوری یه جامعه‌ستیز خفن
‫بتونه منو گول بزنه، ولی تو نه.
‫تو خیلی دل‌رحمی.
‫باشه چارلی کیل. بازی شروع شد!
‫خب، نمی‌خوای منو با رفقای ترسناکت آشنا کنی؟
‫فکر کنم تو سردسته‌شونی، نه؟
‫حدس خوبی بود.
‫من نقشه‌ها رو می‌نویسم.
‫کل عملیات زیر سر منه.
‫این یارو واقعاً نابغ‌ه!
‫– من منی‌ام. ‫– سلام.
‫من مشاورشم، مدیر صحنه‌م،
‫گاهی هم نقش آدم بدا رو بازی
‫می‌کنم و مسئول خوراکی‌هام!
‫چیزی می‌خوای برات بیارم؟
‫منی، وقتی می‌تونی خودت
‫کلمه‌ی «مشاور»و بنویسی،
‫اون موقع بگو مشاور منی.
‫آره، من فقط می‌خواستم
‫بگم... اون زور بازوی تیمه.
‫اینم جینه.
‫سلام، من جینم. حسابدارم.
‫یه جورایی نابغه‌ی اعدادم، مثل فیلم بن افلک.
‫«ویل هانتینگ نابغه»؟
‫نه بابا، «حسابدار»!
‫تو کلاه‌برداری بزرگ، بیشتر از
‫چیزی که فکر می‌کنی ریاضی لازمه!
‫دیوید یه بازیگر نابغه‌س.
‫قبل اینکه خودش بگه، بگم
‫که تو جولیارد درس خونده.
‫کاراکترسازی با منه.
‫شاید زیادی دقیق باشه،
‫ولی کل کلاه‌برداری ما یه اجراست در اصل.
‫و آموزش‌هام تو جولیارد،
‫کمک می‌کنه طبیعی‌تر باشیم.
‫وای، شرط می‌بندم مام و
‫بابات کلی بهت افتخار می‌کنن.
‫اون درِکِه، اون یکی براینه، اون جوئه،
‫و کلیف اون‌طرف کارآموزه‌مونه.
‫یادداشت‌بردارمونه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- سلام.
‫- جلیقه‌ت خیلی باحاله. ‫- مرسی.
‫خب، ببین...
‫ببخش اگه یکم مشکوکم.
‫اصلاً الان دیگه کلاه‌برداری یعنی چی؟
‫مثلاً کلاهبرداری ارز دیجیتال، دزدیدن هویت؟
‫نه بابا، از اون چرت‌وپرتای مدرن نه.
‫شاید ما تنها گروهی باشیم تو کل آمریکا
‫که هنوز سبک قدیمی رو انجام می‌دیم.
‫همون مدلای قدیمی. همون مدلای قدیمی!
‫ساکت شو لطفاً.
‫نون و آبمون از «گرجی پُررو» درمیاد.
‫همونی که می‌خواستم تو بار سرت بیارم.
‫یه جورایی مثل «پیشنهاد کبوتره»
‫ولی یه چاشنی بین‌المللی داره.
‫خب، چجوری کار می‌کنه؟
‫فرض کنیم من یه دروغ‌سنج زنده نبودم...
‫اون‌وقت امروز صبح چی می‌شد؟
‫خب ببین...
‫تماس اول خیلی مهمه.
‫باید طرف حس کنه خودش سر صحبت رو باز کرده.
‫مثل وقتیه که یه کارت رو
‫مجبور می‌کنی طرف برداره.
‫بعدش قلاب رو می‌اندازی.
‫تو این حقه، داستان درباره‌ی
‫یه دیکتاتور از گرجستانه،
‫گرجستانِ کشور، نه ایالت آمریکا،
‫که من نقش صرافش رو بازی می‌کنم.
‫وای وای وای، این بیشتر شبیه
‫یه کلاه‌برداری ایمیلی افتضاحه.
‫اصلاً کی همچین چرتی رو باور می‌کنه؟
‫اگه مستقیم بخوای بهشون بندازی، کسی نمی‌خره.
‫ولی اگه قایمش کنی، اگه کاری
‫کنی خودشون بهت اعتماد کنن...
‫اعتمادشونو جلب کنن که برسن به اصل ماجرا...
‫کنجکاوی گربه رو می‌کشه دیگه.
‫دقیقاً.
‫بعدش بهشون ضرب‌العجل می‌دی.
‫می‌گی گرجیه تا یه ساعت دیگه می‌رسه.
‫این آخرین باریه که این
‫معامله رو انجام می‌دم.
‫میای یا نه؟
‫حالا طرف فقط یه ساعت وقت داره بره عابربانک
‫و هرچی پول می‌تونه بکشه بیرون و بیاره.
‫بهش می‌گن «فرستادنش تو ماموریت».
‫خب ولی وقتی رفت، چطوری گیرش نگه‌می‌دارین؟
‫ممکنه به خودش بیاد و دیگه برنگرده.
‫ولی همیشه برمی‌گردن.
‫با آدمای خوب طرف نیستی چارلی.
‫طمعشون همیشه از احتیاط
‫و اخلاقشون جلو می‌زنه.
‫اینجاست که من وارد ماجرا می‌شم.
‫من نقش محافظ اون گرجیه
‫رو بازی می‌کنم، درسته؟
‫- تفنگ دارم. ‫- خفه شو منی.
‫آره، منی نقش بادیگارد گرجیه رو بازی می‌کنه.
‫لباسای مخصوص دارم، منی به ظاهر
‫منو می‌زنه، اونام در می‌رن.
‫فکر می‌کنن خوش‌شانس بودن
‫که جون سالم به در بردن.
‫این بخش آخره، انفجار نهاییه.
‫همین بود، نقشه‌ی «گرجیه‌ای کثیف».
‫خب، یه اشکال داره.
‫اگه طرف بخواد پولارو قبل از
‫گذاشتن تو کیف بررسی کنه چی؟
‫خیلی باهوشی.
‫یه مقدار پول واقعی می‌ذاریم رو سطحش.
‫پولی که از کلاهبرداری قبلیه استفاده می‌کنم.
‫یه جورایی مثل حساب واسطه‌ست.
‫ما فقط وقتی پول درمیاریم
‫که نقشه‌ی بعدی موفق باشه.
‫در واقع یه جورایی
‫افتضاحه، باید تغییرش بدیم.
‫ولی خب امنیت شغلی داره، و هیچ‌کس
‫نمی‌تونه از گروه گای جدا شه.
‫راستش من بعد از مارس دیگه برنمی‌گردم.
‫یه کار تو ان‌‍بی‌سی گرفتم
‫شغل رویایی‌م بود، پیج شدم اونجا.
‫بفرما، کلیف؟
‫مرسی
‫کار خطرناک نمی‌شه؟
‫نه، من همیشه مراقب گروهمم.
‫- وای! ‫- فقط مشقه.
‫فقط فشنگ مشقیه.
‫ولی همین تهدیدش کافیه.
‫ما فقط سه قانون داریم که هیچ‌وقت نمی‌شکنیم.
‫اول: زیاده‌روی نکن.
‫دوم: بذار خود طرف هدایت کنه.
‫سوم: اگه یه ذره هم احساس
‫خطر کردی، بزن بیرون.
‫شلوارم پایین، داشتم از دست
‫راهبه‌ها فرار می‌کردم...
‫داشتم جیغ می‌زدم «پروسترویکا!»
‫تنها کلمه‌ی روسی‌ای بود که یادم مونده بود.
‫چه زندگی‌ای دارین شماها...
‫بیا اینو ببین...
‫- فیس‌سواپه دیگه. ‫- وای نه، اووه!
‫منی، منی، باید برام بفرستیش
‫چون یه مدتیه، می‌دونی، ‫که گوشی نداشتم.
‫می‌خوام بذارمش پس‌زمینه گوشیم.
‫من یه بارم با سگم ساختم!
‫رابین گفت: «ما شیش ‫ساله ازدواج کردیم،
‫فکر نکنم دیگه بتونم ببوسمت.»
‫چی؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫خنگ خل و چل بی‌مغز!
‫فیس‌سواپه لعنتی!
‫این یه اپ شخص ثالثه که روی کلوده
‫و تو الان عکس اون قیافه گندت
‫و میز ابزار ما رو آپلود کردی!
‫که کلی وسیله قابل شناسایی
‫از کلاه‌برداری‌های ‫قبلیمونه توشه!
‫ببخشید، کار احمقانه‌ای بود، ‫تکرار نمی‌شه.
‫فقط خواستیم یه کم خوش بگذرونیم.
‫ما اینجا نیومدیم خوش بگذرونیم.
‫خب، اون حسابی جو رو ترکوند.
‫کلیف، همه‌اشو تو صورت‌جلسه ننویس.
‫هی منی.
‫چرا می‌ذاری اون اینطوری باهات رفتار کنه؟
‫فقط وقتی یه کاری ‫کنم که احمقانه‌ست
‫اینطوری میشه.
‫حق تو این نیست.
‫راستش رو بخوای، یعنی،
‫این چیزایی که داریم انجام می‌دیم
‫واقعا نابغه‌بازی نیست.
‫تو به اندازه‌ی همون گای، بازی رو بلدی.
‫می‌تونی بدون اونم این کارو ادامه بدی.
‫نه نه نه، نمی‌تونم، من... ولش کن.
‫من... منظورم اینه که...
‫رابطه‌مون اونجوری صمیمی نیست.
‫اون هیچ‌وقت رابین رو ندیده.
‫ما شش ساله ازدواج کردیم.
‫گای استادمه، خب؟
‫می‌دونم هیچ‌وقت ‫بهم خیانت نمی‌کنه،
‫و منم بهش خیانت نمی‌کنم.
‫آفرین، شش ساله؟ باحاله.
‫تبریک می‌گم، عالیه.
‫مرسی خیلی زیاد.
‫فکر نمی‌کردم یه روزی واسه منم بشه.
‫منم یه نفر رو داشتم، من...
‫لعنتی...
‫ببین، می‌تونم این چتر رو
‫از تو وسایل بردارم؟
‫چارلی، اون وسایل واسه نگه‌داشتنه. نه!
‫بی‌خیال، از اون یکی
‫دسته هر چی خواستی بردار.
‫چیز مهمی توش نیست.
‫اوکی.
‫تو مشکلی نداری کلیف؟
‫نه.
‫من حدود ۴۵ تا ۱۰۰ تا
‫هدشات (عکس پرتره) ‫چاپ شده لازم دارم.
‫میتونی این کارو بکنی، کلیف؟
‫هی. هی.
‫سلام.
‫نگاه تو چشات رو دیدم وقتی داشتم
‫اون نقشه رو تعریف می‌کردم.
‫کدوم نگاه؟
‫فکر کنم یه قسمت از وجودت
‫هست که جذب این کاراست.
‫و با اون استعدادی که داری...
‫خب، نمیتونم بگم که کنجکاو نشدم.
‫باحاله، یه حس رمانتیک داره.
‫انگار یه بازی بزرگه. ولی...
‫ولی چی؟ چی جلوتو گرفته؟
‫خب، داری با کلی واژه‌های قدیمی و نمایشی
‫و ادا اطوار، ماجرا رو قشنگ جلوه می‌دی
‫انگار تو یه فیلمه،
‫ولی آخرش که چی؟
‫تهش داری از آدمای درست حسابی می‌دزدی
‫و من نمی‌تونم با این کنار بیام.
‫نمی‌شه یه آدم درستکارو کلاه گذاشت.
‫باور کن، هرکی رو سرش کلاه گذاشتیم خلافکاره.
‫اونا واسه پول توی اون کیف،
‫راحت آدم می‌کشن یا می‌دزدن.
‫ما فقط داریم کاری می‌کنیم تو
‫یه محیط امن این کارو بکنن.
‫آهان. یعنی فقط از خلافکارا می‌دزدین.
‫- دقیقاً. ‫- شدی مث دکسترِ حقه‌بازا!
‫دقیقاً. همش نمایشیه.
‫هیچ‌کس واقعا آسیبی نمی‌بینه.
‫راستشو بخوای، من معمولاً تنها کار می‌کنم.
‫ولی اینکه یه تیم داشته
‫باشم، یه جذابیتی داره.
‫دیدنت فردا، چارلی کیل.
‫احتمالاً، آره.
‫«بنیاد ملی یتیم‌ها، ۲۰،۰۰۰ دلار؟»
‫هی، گای!
‫بالاخره پیدات کردم. یه کلمه باهات کار دارم.
‫چی شده، چارلی؟
‫از اون ورِ ماشین بیدار شدی یا چی؟
‫دیشب یه چیزی توی جعبه
‫وسایل نمایشت پیدا کردم.
‫یه رسید بانکی بود، یه کم عجیب بود برام.
‫واسه یه واریزی ۲۰۰۰۰ دلاری
‫به حساب بنیاد ملی یتیم‌ها.
‫تو آدم خیریه‌بازی به نظر نمی‌رسی،
‫واسه همین رفتم تحقیق کردم...
‫یه مقاله توی روزنامه‌ی محلی پیدا کردم.
‫یه نفر این بیست هزار دلار
‫رو از یه زنی دزدیده بود
‫که واسه یه شب خیریه‌ی
‫بینگو پول نگه داشته بود،
‫واسه خیریه‌ی بچه‌های یتیم.
‫کی به جهنم از یتیم‌ها دزدی می‌کنه؟
‫یعنی... خیلی وحشتناکه.
‫ولی خب، یه جورایی همون
‫کاریه که ما می‌کنیم دیگه.
‫فکر می‌کردم... فک‌فک‌فکر می‌کردم که گفتی
‫فقط سر کسایی کلاه می‌ذارین که لیاقتشو دارن.
‫آره، درسته.
‫ولی این زن واقعاً واسه اون خیریه کار می‌کرد.
‫اسمش رجینا گیلوِری بود.
‫خب؟
‫سه روز پیش خودش رو از رو پل پرت کرد پایین.
‫بدشانسیه دیگه.
‫یه زن فرشته‌صفت که به یتیم‌ها کمک می‌کرد...
‫که... یه غریبه رو تو بارِ هتل،
‫ساعت ۸:۳۰ صبح، اغوا می‌کنه
‫و حاضر می‌شه ۲۰۰۰۰ دلار
‫پول خیریه رو قمار کنه
‫چون هیجانش حال می‌داد بهش.
‫رجی بهترین طعمه بود.
‫هر آدم عاقلی درجا پا پس می‌کشید.
‫ولی اون با کله رفت وسط تموم زنگ خطرها.
‫یه یارو با اسلحه، کیف پر از پول،
‫یه دیکتاتور گرجی که پول‌شویی می‌کنه.
‫طمع کورش کرده بود،
‫دزد بود تو دل خودش.
‫انقدر آماده‌ی بازی بود
‫که حتی فرصت نشد نقشه‌ی اصلی رو براش بچینیم.
‫فقط مجبور شدیم بداهه جلو بریم.
‫خودش منو برد اون اتاق،
‫پولشو گذاشت تو کیف،
‫و خدا رو شکر من جابه‌جا کرده بودم پول رو،
‫چون وقتی دو نفر جلو پاش مرده بودن،
‫اون چیزی رو دزدید که فکر
‫می‌کرد ۴۰۰هزار دلاره.
‫فکر می‌کنی یه قرون از اون پول
‫به اون یتیمای لعنتی می‌رسید؟
‫پس...
‫نه.
‫عذاب وجدان ندارم که پول اون آدمو برداشتم.
‫و اگه نتونست با عواقب کار خودش کنار بیاد...
‫اون دیگه مشکل خودشه.
‫مشکل خودشه.
‫نه.
‫ببخشید، ولی اون بهترین طعمه نبود، باشه؟
‫اون فقط یه آدم بود.
‫و ببخشید، ولی اینکه از
‫یکی وقتی تو بدترین وضعیتشه
‫سوءاستفاده کنی،
‫یه اصطلاح قدیمی تو این بازی داره...
‫بهش می‌گن: «نامردیه».
‫حداقل باید این پول رو پس بدی به خیریه.
‫معلومه.
‫نه.
‫آره.
‫یا می‌رم پیش پلیس.
‫هی رئیسی، ببخشید مزاحمت شدم،
‫ولی تو هتل یه طعمه‌ی خوب داریم.
‫اگه به پلیس خبر بدی،
‫شاید گیر بیفتیم، شاید نه.
‫ولی یه ریال از پول خیریه رو نمی‌بینی.
‫ولی اگه با ما بیای و کمک
‫کنی این طعمه رو بازی کنیم،
‫۲۰ هزار دلار سهمت می‌کنم
‫و هر کاری خواستی باهاش می‌تونی بکنی.
‫چه کاری قراره بکنیم؟
‫می‌خوایم یه نیروی امدادی رو بدزدیم
‫تا من ۲۰ هزار دلار رو به
‫یه خیریه‌ی یتیم‌ها پس بدم؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫این طعمه حسابی مشکوکه.
‫میای یا نه؟
‫گفتی چکار می‌کنی برای زندگیت؟
‫یه کم اینو، یه کم اونو.
‫الان کارم اینه که واسه بقیه
‫کارای جورواجور انجام بدم.
‫قبلاً دویدن می‌کردم، یعنی
‫واسه مواد مخدر و پیک و هرچی.
‫ولی بعد با یه آدم باحال آشنا شدم.
‫اون یه بازی پوکر خیلی سنگین راه انداخته.
‫یه نفر ماه پیش دندون طلای
‫خودش رو به عنوان شرط گذاشت.
‫خدای من، خیلی جالبه.
‫باشه رفیق، یه سوال دارم.
‫بگو.
‫اون کیف پول چی؟
‫تو می‌ری بانک، پولش رو دلار می‌کنی برامون.
‫آسان و بی دردسر.
‫ببخشید، احتمالاً
‫کمی ناراحت شدی؟
‫نه، نه، نه، نه، این...
‫این یه کار واقعی و درست و حسابیه.
‫- هی، اجازه هست... ‫- بفرما.
‫ببخشید.
‫فکر می‌کنی دوست گرجی‌ات
‫راضی باشه که منم وارد بازی بشم؟
‫بد برداشت نکن.
‫نمی‌دونم... نمی‌دونم کار می‌کنه یا نه.
‫باید پول رو ظرف یه ساعت بیاری.
‫اون خیلی زود میاد.
‫خیلی دقیق سر وقت میاد. گرجیا همین‌طورن.
‫آره، این یه کلیشه‌ی شناخته
‫شده درباره‌ی گرجیاست.
‫من پول رو راحت جور می‌کنم.
‫آره، دسترسی به یه عالمه
‫پول از بازی پوکر دارم،
‫و هیچ کس تا ساعت‌ها متوجه کم شدنش نمی‌شه.
‫و تا اون موقع، پولی که برداشتم
‫رو دوباره جبران می‌کنم.
‫احتمالاً می‌تونم ۴۰۰ هزار دلار بهت بدم.
‫راستش من مشکل قمار دارم،
‫پس هیچ‌کس وقتی عجیب رفتار
‫می‌کنم شک نمی‌کنه، می‌دونی؟
‫۴۰۰ هزار دلار؟ جدی می‌گی؟
‫نمی‌دونم عزیزم.
‫چی فکر می‌کنی؟ باید بهش سهم بدیم؟
‫دیوانه شدی عزیزم؟
‫فهمیده، خوشم اومد ازش.
‫آره، خوشبختانه من رئیسیم هنوز.
‫پس یک ساعت دیگه قبل از
‫مبادله، تو اتاق ۷۰۳ باش.
‫باشه رئیسی.
‫هی، اسکچ، اسکچ.
‫سلام. آره، نمی‌دونم، خوشبختم.
‫اسکچ، اسکچ.
‫مبادله یک ساعته، چه برگردی چه نه.
‫- آره، مشکلی نیست. ‫- باشه، حله.
‫- یک ساعته می‌بینمت. ‫- چشم.
‫منی، حق با تو بود. این طعمه دُرداره.
‫چی؟
‫داری چی می‌گی؟
‫قطعاً باید این کلاه‌برداری رو تموم کنیم.
‫هیچ‌جور رهاش نمی‌کنیم.
‫۴۰۰ هزار دلاره.
‫ظاهراً برای یه گروه محلی کار می‌کنه.
‫خیلی عصبیه.
‫اعتیاد به قمار داره.
‫اسمش هم اسکچه.
‫۴۰۰ هزار دلار.
‫گفتی قانون چیه، اگه خطر دیدی فرار کن.
‫یادم رفت قانون اوبر رو بگم:
‫اگه یه طعمه ۴۰۰ هزار
‫دلار داره، باید دزدی کنی.
‫- پسر. ‫- ببخشید چارلی.
‫نکات خوبی می‌گی.
‫ولی من بهش اعتماد دارم.
‫اگه گفت اوکیه، منم هستم.
‫کاش راست نمی‌گفتی منو.
‫واقعا همین‌طوره، منی.
‫یه خبر کوچیک برات دارم.
‫این کلاه‌برداری قرار نیست
‫چه خوشت بیاد چه نه.
‫اسکچ دیگه از اون دستگاه
‫خودپرداز برنمی‌گرده.
‫من بهش هشدار دادم.
‫ببخش چارلی. اون‌ها همیشه برمی‌گردن.
‫تو تنها کسی نیستی که می‌فهمی کی دروغ میگه.
‫باشه، حالا چی؟
‫تو بشین همونجا.
‫هیچ حرفی نزن.
‫وقتی منی با اسلحه میاد طرفت
‫که بخواد طعمه رو بترکونه،
‫تو برو تو دستشویی
‫و همونجا بمون.
‫باشه؟ همه‌چی زود تموم میشه.
‫این یه جور...
‫اون دغل‌بازی‌ها نیست؟
‫نمی‌دونم.
‫مثلاً یه نقشه‌ست و داری
‫می‌خوای سرم کلاه بذاری؟
‫سر چی؟
‫نمی‌دونم، شاید غرورم.
‫ولی این حرف‌ها بی‌معنیه.
‫پس چرا اجازه نمیدی برم؟
‫تقریباً همه‌چی تموم شده.
‫نمی‌شه.
‫اسکچ دلش به اشلی خوشه.
‫اگه بری، ممکنه بترسه.
‫اون هر لحظه میاد.
‫با وجود همه چی، بهت اعتماد دارم.
‫چرندیات.
‫بازگشته. مرد مهم.
‫آره.
‫یه کم سخت‌تر از حد فکرمی بود،
‫ولی تونستم همه‌ش رو جمع کنم.
‫فقط یه ثانیه صبر کن.
‫لعنتی!
‫دخترا چرا عمداً این کارا رو می‌کنن؟
‫اون اسلحه داره.
‫البته منم اسلحه دارم.
‫فکر کردی من چه قمارباز معتادی‌ام؟
‫گای؟ لعنتی، باید حقیقت رو بهش بگی.
‫حقیقت رو بگو.
‫داری چی می‌گی عزیزم؟
‫باشه، ببین این یه بازیه.
‫یه دغل‌بازی، همه‌چی دروغه.
‫آرام باش عزیزم. ببخشید بابت همسرم.
‫قبل از ورود اون آقا خیلی عصبی میشه.
‫- گای! الان حقیقت رو بگو... ‫- ساکت شو اشلی.
‫قبل از اینکه منی بیاد تو.
‫هی! ساکت شو، ساکت!
‫دیگه این بازی نیست.
‫تو برو دستشویی، بذار ما کارمون رو بکنیم.
‫باشه گای، جدی باید تمومش کنی.
‫- ساکت باش. ‫- چه خبره؟
‫منی! نکن.
‫نه!
‫گای، کمک کن!
‫گای!
‫چی؟
‫لعنتی.
‫یا خدا، جمع شید پسرها!
‫تو هم کلیف.
‫کریسمس امسال زود رسید.
‫باشه.
‫اول بد خبر.
‫باید سریع‌و‌جوری جمع کنیم بریم.
‫شاید یکی از تیم رو از
‫دست بدیم، که خیلی بده.
‫ولی کیف پول دست منه.
‫کل پولامون به‌علاوه چهارصد هزار دلار دارم.
‫- بزرگ‌ترین دزدی عمرمون! ‫- بیا بریم.
‫"یک صبحانه رایگان از سان‌شاین
‫این، دیس ماینز، آیووا."
‫از اون کیف پول لعنتی پولامون رو گم کردی؟
‫آخه احمق، می‌خوای بکشم‌ت؟
‫لعنتی.
‫من می‌کشم‌ت.
‫لعنتی، پلیسه.
‫عع، دارن میان. لعنت!
‫چارلی کیل.
‫لعنتی.
‫لعنت، لعنتی.
‫لعنتی.
‫بابا.
‫واقعا انجامش داد؟
‫یعنی واقعاً گذاشتت اینجا بمونی بمیری.
‫دقیقاً مثل اینکه خودت می‌گفتی.
‫این یه مادرِ سنگدل لعنتیه.
‫- بهت گفتم. ‫- لعنتی منی، کارت واقعاً گرفت.
‫تو تو این کار عالی هستی. آره.
‫مثل... مثلاً دکسترِ کلاه‌بردارها هستی؟ آره.
‫می‌تونی این کارو حرفه‌ات کنی، می‌دونی؟
‫نمی‌دونم، شاید. می‌تونه باحال باشه،
‫ولی دیگه نمی‌خوام به هیچ‌کس آسیب بزنم.
‫دیگه نمی‌خوام مثل رِجینا بشه.
‫ولی باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫به محض اینکه پلیسا گای رو گرفت،
‫اون سریع می‌فرسته‌شون برگردن.
‫حالا چی کار می‌کنیم؟
‫مثلاً زیر پل قرار می‌ذاریم،
‫بیست هزار دلار رو تقسیم کنیم؟
‫نه، تو بگیرش.
‫بده به یتیم‌ها. از طرف من و رابین.
‫مگه من نمی‌تونم نظر بدم؟
‫خیلی مهربونی‌ها.
‫به خاطر همین بهش اعتماد کردم.
‫به خاطر همین باهاش ازدواج کردم.
‫- می‌بینمت چارلی. ‫- می‌بینمت.
‫باشه باشه.
‫چه خبره؟