‫بسه دیگه گریه نکن، اوسامی.
‫ببخشید.
‫به‌خاطر من، رویامون برای اینکه همگی با هم بستنی بخوریم...
‫خب الانم داریم بستنی می‌خوریم.
‫اگه بستنی‌ای که تسوکا-چان نخریده...
‫قبول نیست.
‫اگه من آخری رو یکم بهتر می‌زدم...
‫ولی واسه اون یکی تیم هوم‌ران خیلی خفنی شد.
‫نمک رو زخمم نپاش.
‫غصه نخور دیگه... بهت تاکویاکی اضافه می‌دم.
‫جان من؟
‫سریع دنده عوض کرد.
‫حلـــه، از همین الان میرم تو کار سال دیگه.
‫کلاس 2 رو نابود می‌کنم!
‫حالا مگه معلومه سال دیگه هم بیسبال داشته باشیم؟
‫پس برای همه‌ی ورزشا تمرین فوق‌فشرده می‌ذاریم.
‫حرف نداره.
‫بچه‌ها!
‫ها؟
‫بعد از این‌جا... یکم وقت دارین؟
جمهتر
‫عه خب... معرفی می‌کنم.
‫دخترای کیکیو...
‫واگوری کائوروکو هستم.
‫هوشینا هستم.
‫و اینا هم بچه‌های چیدوری...
‫من اوسامی‌ام.
‫یوریتا هستم.
‫ناتسوساواام.
‫شرمنده بی‌‌برنامه...
‫ازتون خواستیم تا این‌جا بیاین.
‫نـ ـ نه... مشکلی نیست.
‫امروز مسابقه‌ی ورزشی داشتیم، ‫واسه‌ همین مدرسه زودتر از همیشه تعطیل شد.
‫وای... جدی؟
‫مسابقه‌ی ورزشی چطور بود؟
‫خب... توی فینال باختیم.
‫ای بابا چقدر بد...
‫ولی واقعاً مسابقه‌ی خوبی بود.
‫چه زودی گرم گرفتن... ایولا.
‫می‌گم... چرا حالا این‌جا که انقدر از مدرسه دوره...؟
‫گمونم برای اینه که کسی نبینتمون.
‫خب... بریم سر اصل موضوع.
‫بابت دیروز که نجاتمون دادین... ازتون ممنونیم.
‫خـ ـ خیلی مـ ـ ممنون.
‫نه بابا.
‫خدا رو شکر چیزیتون نشد.
‫و خب... دیگه اینکه...
‫اگه مشکلی ندارین، اینا رو با همدیگه بخورین.
‫عه؟ انقدر؟
‫برای تشکره.
‫واقعاً ازتون خیلی ممنونیم.
‫نه بابا... تشکر از ماست.
‫ها؟
‫چه خوبن...
‫خیلی ممنون.
‫می‌شه الان بخوریمشون؟
‫بفرمایین بفرمایین.
‫واقعاً که رقیب نداری تو.
‫بـ ـ ببخشید...
‫هوم؟
‫ها؟
‫بـ ـ بابت اون روز... توی کتابخونه...
‫با اینکه هیچ شناختی ازتون نداشتم، صرفاً ‫چون از چیدوری بودین باهاتون مثل دشمن رفتار کردم...
‫و حرفای خیلی بدی بهتون زدم.
‫واقعاً افتضاح بودم.
‫ببخشید.
‫مـ ـ می‌‌گم... شرمنده،
‫من اصلاً یادم نمیاد چی گفتی.
‫ها...
‫ها؟ ها؟
‫ها... چتونه خب!
‫قضیه مال یه ماه پیشه خب.
همچین چیزی یادتون می‌مونه؟
‫اون‌همه سرش دعوا کردیم...
‫معلومه که یادم می‌‌مونه.
‫جان من؟
‫خب چیزه...
‫من زیاد درگیر این‌چیزا نمی‌شم...
‫بعدم چپ و راست دارن بهمون از این حرفا می‌زنن.
‫منم ببخشید.
‫اگه بحث حرفای بد باشه... منم به شما گفتم.
‫پس... عذر می‌‌خوام.
‫نـ ـ نه چه حرفیه!
‫ساکو چه صادق‌تر شده
ایرادی داره؟
‫سوبارو..
‫اونو بده.
‫خجالت کشیدی ساکو-چان؟
‫صدا نده!
‫ساکوی ما هم نازه ها...
‫بـ ـ ببخشید...
‫منم یه چیزی محض عذرخواهی و تشکر براتون اوردم.
‫اگه دوست داشتین.
‫اوه!
‫این دیگه چه آب‌نبات گرونیه!
‫توی تلویزیون دیدمش!
‫اینا انقدر محبوبن به این راحتی گیر نمیان!
‫رینتارو آشنایی؟
‫آه چیزه آخه... مامانم خیلی دوستشون داره.
‫هوشینا-سان، واگوری-سان ما هم از شما ممنونیم.
‫خیلی ممنون.
‫قابلی نداشت.
‫می‌‌گم... بیاین همین الان بزنیم بر بدن.
‫شما دو نفر هم بخورین.
‫مطمئنین؟
‫ها... من نمی‌خوام.
‫مشکلی نیست بابا، بیاین با هم بخوریم.
‫اما...
‫من از کیکیوام.
‫ها؟
‫این چیزا واسه ما مهم نیست.
‫می‌دونیم شما از ما خوشتون نمیاد.
‫ولی ما فقط سعی می‌کنیم فاصله‌مون رو حفظ کنیم.
‫واسه اینکه نمی‌خوایم اذیتتون کنیم.
‫از رینتارو در مورد شماها شنیدیم.
‫که جفتتون باهاش خوب بودین و آدمای خیلی خوبی هستین.
‫اوی!
‫اگه رینتارو اینطوری می‌گه، پس همین‌طوره.
‫«چون از کیکیوام» «ببخشید» رو...
‫دیگه بی‌خیال شو.
‫از الان به بعد با هم دوست باشیم.
‫ها... خب...
‫خیلی ممنونم.
‫حسی که من تا الان به چیدوری داشتم...
‫برای چی بود اصلاً؟
‫درست همون‌طوره که کائوروکو گفت.
‫اگه با چشمای خودت درست نگاه نکنی، چیزی نمی‌فهمی.
‫هــــا! چقدر خوردیم!
‫کی فکرش رو می‌کرد با بچه‌های کیکیو دوست بشیم و کیک و شیرینی بخوریم.
‫همین.
‫آه... هوشینا-سان!
‫یه لحظه وقت داری؟
‫ها؟
‫یالا سوبارو!
‫اوهوم.
‫مغازه‌ی شیرینی‌هایی که امروز آوردی کجاست؟
‫واسه چی می‌پرسی؟
‫واسه مسابقه‌ی ورزشی سال دیگه از تسوکا-چان می‌خوام دعوتمون کنه.
‫نمی‌شه که... ببخشید هوشینا-سان.
‫خدا رو شکر که سوبارو هم باهاشون صمیمی شد.
‫رینتارو-کون خدا رو شکر که تو هم با دوستات حرفاتو زدی.
‫اوهوم... ممنونم.
‫واگوری-سان...
‫ها؟
‫می‌خوام برای اینکه توی درس کمکم کردی تشکر کنم...
‫چیزی هست که بخوای؟
‫خودم خیلی فکر کردم، ولی چیزی به ذهنم نرسید.
‫ها... البته اگه برات سخته، هیچ مشکلی نیست.
‫بـیا با هم بریم یه جایی.
می‌شه؟
‫رینتارو واقعاً آدم صادقی هستیا.
‫ها؟
‫«آدمای خوبی‌ان»، «می‌خوام بهشون ایمان داشته باشم»
‫با خودم گفتم؛ چقدر رک حرفشو می‌زنه.
‫یه‌طورایی... عوض شدی، رینتارو.
‫وقتی اوسامی این حرفو زد...
‫بنا به دلیلی اولین چیزی که اومد توی سرم...
‫ای وای... تا حد مرگ استرس دارم.
‫دفعه‌ی قبلی که رفتیم با هم درس خوندیم، دلیلمون مشخصاً برای درس بود.
‫اما دلیل امروز...
‫واقعاً برای قرار امروز ذوق دارم که خوش بگذره...
‫نه نه نه... ما فقط قراره یه‌جایی یکم وقت بگذرونیم.
‫این فکرا چیه؟
‫امروز روز تشکر از واگوری-سانـه.
‫اولویت من الان اینه که مطمئن شم امروز حسابی به واگوری-سان خوش می‌گذره.
‫ها.
‫رینتارو-کون؟
‫وا... گوری-سان؟
‫جفتمون سوار یه قطار بودیم.
‫آره انگار.
‫رینتارو-کون.
‫ممنون که خواسته‌مو قبول کردی.
‫بیا امروز حسابی خوش بگذرونیم.
‫آره.
‫خب بریم...
‫... آکواریوم؟
‫وای... چه خوشگله.
‫آره.
‫خیلی وقته نیومدم حس تازکی داره.
‫من... آخرین بار واسه راهنمایی اومدم.
‫من وقتی ابتدایی بودم، با خونواده‌م اومدم.
‫ها؟ خیلی وقت پیش می‌شه که.
‫اون‌موقع فقط از ماهی‌های بزرگ خوشم میومد...
‫تا یادمه اصلاً به کوچیکا نگاه نمی‌کردم.
‫خیلی باحالن خب... مثلاً کوسه.
‫اوهوم... باحالن.
‫راستی... برنامه‌ای که بیشتر از همه می‌خواستی ببینی چی بود؟
نمایش دلفینا؟
‫اوهوم! توی تلویزیون یه برنامه‌ی ویژه دیدم.
‫واسه یه مدت محدود یه برنامه‌ی ویژه برگزار کردن.
‫گفتم حالا که فرصتش هست با تو دوتایی ببینمش رینتارو-کون.
‫از اون‌جایی که برنامه ساعت 3 شروع می‌شه، ‫تا اون‌موقع می‌تونیم یکم بگردیم.
‫هـــــوم!
‫ها! اما دلم می‌خواد ناهارم بخوریم!
‫یکم شهربازی‌ هم بریم وسیله سوار شیم!
‫نمایش شیردریایی هم هست...
‫ها... وقت می‌شه یعنی؟
‫چیزی نمی‌شه، وقت می‌شه وقت می‌شه.
‫اما... چیزایی که تو دوست داری ببینی چی پس، رینتارو-کون؟
‫مشکلی نیست.
‫امروز باید همه‌ی کارایی که تو دوست داری رو انجام بدیم، واگوری-سان.
‫اوهوم.
‫ممنون بابت غذا.
‫اوه، خوشمزه‌ست.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫وای نگاه کن... دلقک ماهی هم داریم.
‫ها.
‫راست می‌گی، چه خفن.
‫چه نازن.
‫واگوری-سان.
‫بازم می‌خواستم بابت اینکه توی درسا کمکم کردی...
‫و همچنین برای بچه‌ها... واسه همه‌چی،
‫ازت حسابی تشکر کنم.
‫اوهوم.
‫مسابقه‌ی ورزشی چطور بود؟
‫خیلی خوش گذشت.
‫رینتارو-کون...
‫تا نمایش دلفینا هنوز یکم وقت داریم،
‫از جاهاییش که بهت خوش گذشت، واسه‌م بگو.
‫دوست دارم بشنوم.
‫هوم...
‫کم‌کم راه بیفتیم؟
‫راست میگی... خیلی برای نمایش دلفینا ذوق دارم!
‫قبلش می‌شه برم دستشویی؟
‫اوهوم... منتظرت می‌مونم.
‫ببخشید، زودی میام.
‫گنجمه!
‫فقط داریم خوش می‌‌گذرونیم، ولی...
‫واگوری-سان امروز یکم زیادی ناز نشده؟
‫من امروز چند بار به این فکر کردم که چه ناز شده؟
‫بعدم... داره به واگوری-سان خوش می‌گذره دیگه؟
‫می‌خنده پس یعنی مشکلی نیست دیگه؟
‫چمه من...
‫نمایش دلفینا الان شروع می‌شه.
‫واگوری-سان... منتظرت گذاشتم.
‫ها؟
‫اوه... رینتارو-کون.
‫این بچه...
‫گویا گم شده!
‫انگاری ترسیده بود برای همین صداش کردم.
‫که این‌طور...
‫می‌شه کمک کنیم خانواده‌ی این بچه رو پیدا کنیم؟
‫من مشکلی ندارم، ولی واگوری-سان، نمایش دلفین؟
‫من مشکلی ندارم، نمی‌تونم تنهاش بذارم.
‫می‌گم... می‌دونی کجا از همدیگه جدا شدین؟
‫خب... کوسه بودش.
‫ها... اون‌جا؟
‫نگران نباش.
‫من حتماً مامانت اینا رو پیدا می‌کنم.
‫اوهوم!
‫درسته...
‫واگوری-سان همچین آدمیه!
‫اسمتو بهم می‌گی؟
‫میکا!
‫میکا-چان، من کائوروام.
‫و ایشون...
‫ازم ترسید...
‫من رینتاروام، خوشوقتم.
‫رین-چان.
‫رین-چان؟
‫خب دیگه من...
‫می‌رم دنبال مامان و بابای میکا-چان بگردم.
‫عه؟ تنهایی میری؟
‫اگه خانواده‌ش هم دنبالش بگردن...
‫ممکنه از کنار همدیگه رد بشن و همدیگه رو نبینن.
‫آها...
‫میکا-چان، با رین-چان منتظر می‌‌مونی؟
‫اوهوم.
‫رین-چان؟
‫رینتارو-کون، میکا-چان پیش تو باشه.
‫آه... باش.
‫خب دیگه من برم.
‫فعلاً بیا بشینیم.
‫ببخشید.
‫ببخشید مزاحمتون شدم.
‫مزاحممون نشدی، مشکلی نیست.
‫اما...
‫مزاحم قرار کائوروکو-چان و تو شدم رین-چان.
‫قرار!
‫خب... دوست‌دختر دوست‌پسرین دیگه؟
‫دوـ... نه اینطور نیست.
‫واقعنی؟
‫اما رین‌-چان... قرار گذاشتن خیلی خوبه.
‫گمونم متوجه نشد.
‫میکا هم دوست داره با دایکی-کون بره سر قرار.
‫دایکی-کون؟
‫اهوم، دایکی-کون که باهام توی یه گروهه!
‫آدمیه که میکا خیلی دوستش داره.
‫دایکی-کون خیلی خفنه.
‫توی مهدکودک از همه تندتر میدوئه.
‫توی بارفیکسم عالیه.
‫موقع ناهارم همه‌ی غذاشو می‌خوره.
‫جدی؟
‫معلومه خیلی دوستش داری ها... دایکی-کون رو.
‫اوهوم، خیلی دوستش دارم.
‫میکا... وقتی خندیدن دایکی-کون رو می‌بینه...
‫خیلی خوشحال می‌شه!
‫آها!
‫ها... من... الان؟
‫میکا-چان، رینتارو-کون!
‫ها!
‫پیداشون کردم!
‫میکا
‫مامان بابا.
‫وای...
‫بهت گفتم سرخود جایی نرو.
‫ببخشید.
‫خدا رو شکر.
‫صداش می‌زدن و دنبالش می‌گشتن، برای همین پیداشون کردم.
‫ببخشید...
‫واقعاً خیلی ازتون ممنونیم.
‫ببخشید که براتون دردسر درست کردیم.
‫نه... خدا رو شکر که پیداش کردین.
‫و اینکه ما هم...
‫با میکا-چان حرف زدیم و بهمون خوش گذشت.
‫رین-چان، کائورکو-چان، خیلی ممنونیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب دیگه بریم.
‫اوه... یه لحظه وایسین.
‫رین‌-چان، گوشتو بیار.
‫هوم؟
‫رین‌-چان تو و کائورو-چان، به‌نظرم خیلی به‌هم میاین.
‫ها؟
‫هی‌هی... همین.
‫بای بای رین‌-چان
‫کائوروکو-چان تو هم بای‌بای.
‫بای بای.
‫دیگه گم نشی ها.
‫اوهوم!
‫وای! خدا رو شکر.
‫آروم شدم.
‫نمایش دلفینا هم تموم شد، ‌کم‌کم برگردیم.
‫ا ـ اگه دیر نشده...
‫گویا برای شبم برنامه هست، چیکار کنیم؟
‫ها، جدی؟ بریم!
‫اجرا به زودی شروع خواهد شد.
‫نورپردازی که سالن رو در 360 درجه رنگ‌آمیزی می‌کنه...
‫پرده‌ی آب..
‫با تولید پیشرفته،
‫از نمایش دلفین‌ها نهایت لذت رو ببرید.
‫چه خفنه!
‫حتی از چیزی که توی تلویزیون دیدم هم خفن‌تره.
‫خوشحالم اومدیم دیدیمش.
‫اوهوم!
‫رینتارو-کون، ممنون.
‫من اصلاً به جبران و این چیزا فکر نکرده بودم.
‫همین که تونستم بهت کمک کنم برام کافی بود.
‫برای همین اینکه اینطوری تونستیم بیایم بیرون،
‫خیلی خوشحالم کرد.
‫بابت امروز واقعاً ممنونم.
‫بهم... خیلی خیلی خوش گذشت.
‫اوهوم.
‫خودمم... اینکه بهش همچین حسی داشته باشم رو...
‫حتی به خوابم نمی‌دیدم.
‫میکا... وقتی خندیدن دایکی-کون رو می‌بینه...
‫خیلی خوشحال می‌شه.
‫الان دیگه برام روشن شد.
‫دیگه هیچ‌‌جوره نمی‌تونم چشممو روی این ‫احساساتی که دارن توی دلم جون می‌گیرن، ببندم.
‫دیگه...
‫نمی‌شه.