‫فاطمه ییلماز؟
‫آشنا نیست واست؟ ‫قبلا این مرد رو دیدی؟
‫این یکی چی؟آشناست؟
‫میدونی کی اون کشته ؟
‫کار تو بود، مگه نه؟
‫-اسلحه داری؟ ‫- نه
‫ما اسلحه رو پیدا کردم ‫پوکه گلوله هم پیدا شده
‫میخوای این جنایتو به گردن بگیری؟ها؟
‫-از کسی میترسی؟ ‫-از کی باید بترسم؟
‫پس بهم بگو فاطمه ییلماز ‫کی این مردا رو کشته ؟
‫چه ارتباطی باهاشون داشتی؟
‫من یه نظافتچیـم
‫فــاطمـه
‫«جاذبـه»
‫سِرا؟
‫-سِرا! ‫-خوش اومدین خانم
‫آه، فاطمه ‫ترسوندیم زن!
‫ببخشید، فقط صداتونو شنیدم و میخواستم...
‫سِـرا؟
‫سِـرا!
‫-هیس ‫-دخترم بیا، کجایی تو؟
‫-هیس ‫-فاطمه، سـِرا رو دیدی؟
‫آه، سِرا رو هیچ جا ندیدم
‫مامانش، سـِرا گم شده انگار
‫خیلی بد شد، براش هدیه خریده بودم ‫اگه نیستش که بایر برم پسشون بدم
‫-نه،پسشون نده!من اینجام مامان ‫-چیکار باید بکنم؟
‫دخترم اینجا نیست
‫-دخترم گم شده ‫-من اینجام! اینجا!
‫رفته، نمیتونم ببینمش ‫کجا رفته نمیدونم
‫-صداشو نمی شنوم، کجاست یعنی؟ ‫-اینجام مامان! اینجا!
‫من اینجام
‫اوه دختر خودمه!
‫ظفر؟
‫ظفر، خودتی؟
‫ظفر،قربانت بشم من، یه چیزی بگو
‫خودتی؟
‫الو؟
‫الـ..الو؟
‫فاطمه؟
‫زودباش، اون گوشی رو بزار کنار و ‫یه چایی برامون حاضر کن
‫بیا یکمی حرف بزنیم
‫-هنوزم خیری از شوهرت نشده؟ ‫-نه، آبجی
‫آزاد شده و بعدش... ‫دیگه هیچ کسی خبری ازش نداره
‫غیبش زده، ولی حالا همش بهم زنگ میزنن
‫«من هی میگم «ظفر تویی، فدات بشم یه چیزی بگو
‫یه کلمه حرف نمیزنه
‫-جوابتو نمیده؟ ‫-فقط گوش میده و بعدش قطع میکنه
‫بعد از کجا مطمئنی اینی که زنگ میزنه، ظفره؟
‫-شاید یکی دیگه باشه ‫-نه، مطمئنم
‫دیگه کی میتونه باشه؟
‫هیچکی جز اونو هم ندارم
‫پس، اون...
‫پس هنوز درباره اوز نمیدونه
‫نه
‫وقتی برگرده، بهش میگم
‫لوازم خانگی! لوازم خانگی خودتونو تهیه کنین!
‫خواهر، محض رضای خدا دیگه نیا اینجا
‫همه اینجا از ظفر متنفرن، اگه بیاد اینجا ‫مطمئن باش خبردار میشی، این چیه؟
‫اینو به شیشه مغازه میچسبونی، ها؟ ‫شاید یکی بشناسدش
‫خواهر، فکر میکنی این فایده داره؟
‫اگه میخواست بیاد، تاحالا اومده بود ‫نمیشناسی ظفر رو؟
‫فقط اینو بزارپشت شیشه مغازه ‫زود باش
‫- سلامت باشی ‫-ای خدا...
‫فاطمه
‫داداش
‫چه خبره؟
‫نمیدونم، گفتم شاید یکی دیده باشدش
‫ما به اندازه کافی دیدیمش، خوب میدونیم ‫اون قیافه لعنتیش چه شکلیه
‫میخوای مسخره خاص و عام کنی ما رو، ها؟
‫میخوای سر هر چهارراهی عکسشو بچسبونیم؟
‫اینو چاپ کردم که گزارش گم شدنشو بدم، داداش
‫میخوای تو شهر دوره بیافتی...
‫و بزاری همه مردا بفهمن که شوهر ‫بالا سرت نیست مراقبت باشه، ها؟
‫همینو میخوای؟
‫نه، این چه حرفیه؟
‫پول نیاز داری؟
‫هر زمان به چیزی احتیاج داشتی میتونی ‫بیای پیش من
‫نه، چیزی نیاز ندارم
‫برو دیگه
‫فاطمه!
‫-فاطمه! ‫-چیه؟
‫بیا
‫واسه این دنبالم دوییدی؟
‫-پس واسه چی باید می اومدم؟ ‫-نمیدونم
‫فکر کردم مثل بقیه میخوای مسخره ـم کنی
‫حرفای اسماعیل رو ول کن
‫چون مثل تو نمیتونه فوتبال بازی کنه ‫همش دستت میندازه
‫-توام بهم خندیدی ‫-من هیچ وقت ندیده بودم دختر بتونه فوتبال بازی کنه
‫بعدشم، من مثل اونا صدات نزدم ‫آقا فاطمه
‫چطور یه پسربچه میتونه اینقدر خوشگل باشه؟
‫ظفر
‫هی!اونطرفی نیست ‫برگرد اینجا!
‫ظفر!
‫برگرد، گم میشیا ‫با توام!برگرد اینجا!
‫سلام
‫-چطوری قدری؟ ‫-خوبم
‫شرمنده این وقت شب اومدم اینجا، ولی من...
‫گشنته؟تازه شام درست کردم ‫میخوای چیزی بخوری؟
‫نه، ممنون ‫سیرم
‫میدونی، برق خونمون باز رفته
‫اگه زحمت نمیشه میتونی به داداش اسماعیل بگی
‫لطف کنه با این، پول برق رو بده؟
‫اسماعیل هنوز نیومده خونه
‫بهش میگم، ولی این برای پول برق کافی نیست که
‫فقط یه مقداری از پولو بدی که برق رو ‫وصل نمیکنن برات که فاطمه
‫همه مثل ما بخشنده نیستن، خواهرم
‫حق با توئه
‫فعلا فقط همینون دارم ‫بقیه شم خیلی زود میارم
‫-وقتی ظفر برگرده، همه قرضامو... ‫-ظفر دیگه نمیاد فاطمه
‫منتظر بودی از زندان بیاد بیرون ‫و حالا آزادم شده و نیومده
‫کاری نداری دیگه؟ ها؟
‫دارم پیاز سرخ میکنم،ها؟
‫باشه، خوش اومدی
‫فاطمه! خونه ای دختر؟
‫در رو باز کن
‫در رو باز کن، فاطمه
‫اونجایی، دختر؟
‫فاطمه، میدونم صدامو میشنوی
‫بیا بیرون، بازی کنیم با هم
‫فاطمه!
‫اسماعیل؟
‫چیه؟
‫-اومدی؟ ‫-ها؟
‫-بازم خوردی؟ ‫-باز شروع نکن
‫-نصفه شبه ‫-خدا لعنتت کنه
‫-از دستت خسته شدم ‫-منم دست کمی ندارم، ول کن
‫فقط باید کلید یدکی روبهم بدی
‫البته، چرا که نه؟
‫دوست داری خونم رو بدم به تو؟
‫-حالا کی چشم به این خونه تو داره؟ ‫-شنیدم چی گفتی فاطمه، شنیدم
‫خوبه، ماشاله هروقتی به نفعت ‫باشه همه چیو خوب میشنوی
‫دو ساعته پشت درم، نشنیدی دارم در میزنم؟
‫شنیدم و در رو هم برات باز کردم
‫اگه میتونی بشنوی، واسه چی در رو باز نمیکنی پس؟
‫-کی گفته در رو براش باز نمیکنم؟ ‫-همسایه ـت
‫«این نویسنده که اینجاست، هر وقت دلش بخواد در رو باز میکنه»
‫اون روز صبح هم در رو واسه ‫پسره که آب تحویل میده، باز نکردی
‫چرا آب سفارش میدی، بعد در رو باز نمیکنی؟
‫خب، تو خونه آب نبود دیگه ‫چطوری داروهامو میخوردم؟
‫نیست داروهاتو میخوری، همیشه همونطوری ‫همونجا هستن، دیدمشون دیگه
‫-داد زدن، جیغ کشیدن، فریاد زدن ‫-چی؟
‫-خونه ـش همیشه آروم بود و حالا... ‫-آه، بیخیال
‫میخواد حرف خونه ـی منو بزنه؟
‫-اینو میبینی؟ ‫-آره
‫اینطوری، اون کشته شده
‫می بینمش، میدونی...چیزه...
‫درباره یه موضوع مهمی حرف میزنن که به ‫درد داستانم میخوره، واسه همین نگاه میکنم
‫-اون زن رو میبینی؟ باباش گم شده ‫-آها
‫یا بهتر بگیم، کشته شده
‫حالا همه فامیل دارن میگن که بگن ‫یارو یه عوضی به تمام معنا بوده
‫و زندگی همشونو جهنم کرده بوده
‫البته، حالا پلیس به همشون شک داره
‫دارن تحقیقات میکنن
‫-خب؟ ‫-چی رو «خب»دخترم؟
‫این واسه تو، یه چیز عادیه ؟
‫یه جوری دارن تعریف میکنن انگار فیلمه ‫و از رو فیلمنامه دارن میخونن
‫بنظرت داستانش ساختگیه؟
‫چیز تازه ای نیست
‫مطمئنم کلی از اینجور داستانا داریم تو کشورمون
‫ببین چی میگه، البته تو سواد ‫درست و حسابی هم نداری، چی میدونی؟
‫خب، برخلاف تو، من یه نویسنده این ‫مملکتم که کلی داستان نوشتم
‫حالا، فهمیدی منظورم چیه؟
‫ولی این داستانها، این چیزا معمولی نیستن
‫ما عادیشون کردیم
‫-تابلو نیست؟ ‫-چی؟
‫دختره باباشو کشته
‫چرت و پرت نگو ‫این حرفا رو از کجا آوردی دیگه؟
‫چطوری میتونه یکی از اعضای خانواده ‫خودشو بکشه ؟
‫بیا تو
‫بله؟
‫قربان، بهم گفتن که جلسه دارین
‫گفتم بهتره بیام اینجا رو تمیز کنم
‫باشه، میتونی تمیزکاریتو بکنی
‫بازچیه؟ بگو ‫میخوای حرف ظفر رو بزنی، میدونم دیگه
‫میدونستم ‫از لحظه ای که اومدی میدونستم
‫«رو صورتت نوشته «ظفر
‫ای تف تو روحت ظفر
‫چند بار دیگه قراره این بحثو داشته باشیم؟
‫من بیشتر از مشتریای خودم ‫برای تو جلسه گذاشتم
‫دیگه بسه
‫کار تو فودکورت، چطور پیش میره، ها؟ ‫(مجموعه رستورانی)
‫-چی؟ ‫-مگه تو مرکز خرید کار نمیکنی،نه؟
‫طبقه آخر؟
‫میدونی اون قسمتی که تو بازار میری تمیز کاری ‫میدونی اسمش چیه ؟
‫بهش میگن فودکورت، آره
‫بزار ببینم معنی «کورت »چی بود؟
‫چرا بهش میگن کورت؟
‫اونجا تنها جایی نیست که تمیز میکنیم
‫-همه بازار رو تمیز میکنیم ‫-«کورت»
‫و هیچکسی براش مهم نیست که کل هفته تمیز کاری کنی ‫یا فقط آخر هفته برای تمیز کاری بری
‫زیاد فرقی نداره، ولی موندم که...
‫آخر هفته ها چقدر کار میکشن از آدم
‫هنوزم، خدا خیرت بده
‫از کلمه «دادگاه »میاد ‫چه ربطی داره؟
‫-چی؟ ‫-ها، چی؟
‫گفتم خدا خیرت بده
‫آه؟ آها، خواهش میکنم ‫کاری نکردم، خوشحالم برات
‫که یه کاری هست بتونی انجام بدی ‫خوبه تا وقتی میتونی کار کنی، مگه نه؟
‫خب، اینا برن اینجا
‫ظفر بهتون بدهی داشت، داداش؟
‫ظفر چه بدهی به من داشت ؟
‫چرا فکر کردی که ظفر به من بدهکار بوده؟
‫-نه فقط پرسیدم چون... ‫-چون چی؟
‫خب...
‫قبل اینکه بره زندان، گفته بود
‫«داداش بایرام خواسته که مساله شوکت رو براش حل کنم»
‫گفت «لبه پرتگاه گذاشته منو»یه همچین چیزی
‫این حرف دیگه چیه؟ ‫واسه چی باید یکیو تحت فشار بزارم؟
‫چرا باید لبه پرتگاه نگه دارم کسیو ‫راحت تره بخوام پرتشون کنم پایین که،ای خدا
‫چه مزخرفاتی، فکر کنم ظفر ‫فقط واست داستان میساخته
‫اصلا معلوم نیست الان کدوم گوریه ‫برای کی داره فیلم بازی میکنه
‫مساله شوکت چی بود؟ ‫تو از ظفر چی میخواستی ؟
‫چرا من باید از ظفر چیزی میخواستم؟ ‫اصلا میدونی با کی داری حرف میزنی؟
‫اگه نیاز به کمک داشته باشم ‫تو چشم به هم زدن، صد تا آدم ردیف میکنم اینجا
‫و مساله بین من و شوکت هیچ ربطی به ‫ظفر نداشت، فهمیدی؟
‫فهمیدی چی گفتم؟ ‫بیا تو
‫ببخشید، رسیدن آقا بایرام ‫-اوه، اومدن! رسیدن
‫اومدن، رسیدن
‫آه...
‫بیا
‫-داداش بایرام، بمون ‫-جلسه دارم
‫-صبر کن ‫-بعدا، بعدا حرف میزنیم
‫تو رو خدا گوش کن بهم
‫-بایرام! ‫-اومدم داداش جان
‫شما بفرمایین تو ‫راحت باشین
‫تو رو خدا، گوش کن چی میگم
‫بایرام، من میدونم هر از گاهی ‫میزد به سرش و گم و گور میشد
‫اونم یه عالمه وقت ‫ولی این سری فرق داره
‫خیلی نگرانم
‫باید یه چیزی بدونی ‫من چیکار کنم؟ کمکم کن
‫خب تا جایی که من میدونم ‫ظفر یه بدهی به شوکت داشت
‫شاید واسه همین خودشو قایم کرده ‫تو ظفر رو میشناسیف شک ندارم همینه
‫نمیدونم، من و شوکت دیگه شریک نیستیم ‫باشه ؟
‫قبلا با هم دوست بودیم ولی الان...دشمن هم شدیم
‫اصلا نمیدونم این مساله بدهی و اینا ‫چقدر واقعیت داره، هر چی میدونستم رو گفتم
‫پس فکر میکنی شوکت میدونه ‫کجا میتونم شوهرمو پیدا کنم؟
‫شاید چیزی بدونه، من هیچی نمیدونم
‫بایرام، یه لحظه بمون
‫برم پیش شوکت و درباره ظفر ازش بپرسم؟
‫-میخوای بری از شوکت بپرسی؟ ‫-آره
‫آره؟ باشه ‫موفق باشی
‫فقط میخوام بدونم چطوری یه زن میتونه ‫از زیرزبون شوکت حرف بکشه
‫ببین، ببینش ناظم ‫هیچ جایی همچین جنسی پیدا نمیکنی
‫اینو دیدی؟ چی بهتون گفته بودم؟
‫گفته بودم عینک آفتابیتونو بیارین، رضا
‫ببین! میتونی ببینش؟ ‫بگیرش، حسش میکنی
‫این سنگا، از اون سنگای ارزون نیستن
‫اینا رو سفارش میدیم، مخصوص ‫از آفریقا برامون میارن
‫کجا میتونم شوکت رو پیدا کنم؟
‫بفرما خواهر، با کی کار داری؟
‫اینجا دفتر شوکت آلانوره؟
‫آها، چی میخوای؟
‫شما شوکت آلانور هستی؟
‫کجا میتونم شوکت آلانور رو پیدا کنم؟
‫اسمت چیه خواهر؟
‫فاطمه
‫و چیکاره ای؟
‫-نظافتچیـم ‫نظافتچی
‫از شوکت چی میخوای، ها؟
‫بایرام منو فرستاده اینجا
‫چرا؟ پول میخواد؟
‫نه، آقا
‫اون لعنتی از من چی میخواد؟
‫دیگه شریک نیستیم ‫و پول اونم دست من نیست
‫فکر کردی اینجا کجاست؟
‫هر کسی سرشو بندازه بیاد ‫بفرما، خوش اومدی
‫-به سلامت ‫-تو شوکت آلانوری؟
‫آره، من شوکت آلانورم ‫خب که چی؟
‫-ظفر رو میشناسی؟ ‫-کدوم ظفر؟
‫شوهر من ، ظفر ‫ظفر ییلماز
‫-ظفر ییلماز؟ ‫-خودشه
‫همونی که پسر خل و چل داشت؟
‫تو زن اونی؟ تو زن اون ظفر لعنتی هستی؟
‫تو زن اون ظفر آشغالی؟
‫اون آشغال کلی پول بهم بدهکاره
‫ولی ما پولی نداریم که بهت بدیم داداش
‫بایرام تو زندان کلی پول بهش داد
‫اگه اون بی شرف پول نداره ‫باید تو رو حراج بزاره خب
‫باید پولی که بدهکاره رو بده ‫میتونه تو رو بفروشه
‫منو ببین! دارم با تو حرف میزنم ‫تو باید پول منو پس بدی
‫لطفا دست از سر شوهرم بردار
‫میدونی شوهرتو ببینم چیکارش میکنم؟ ‫تیکه تیکه ش میکنم شوهرتو
‫-بلایی سر شوهرم آوردی؟ ‫-نه هنوز، ولی پیداش کنم میکشمش
‫نه فقط اون، پدر تو رو هم درمیارم
‫-منو ببین، ببین منو ‫-خواهش میکنم
‫-باید پولمو پس بده ‫- تمومش کن برادر من
‫اون کثافت بهم بدهکاره
‫-گوش نمیدی چی میگم داداش ‫-باید همه پولمو پس بده!
‫بهتره گورتو از اینجا گم کنی ‫شنیدی چی گفتم؟
‫اگه دستم به شوهرت برسه ‫کاری میکنم از اومدنت پشیمون بشی
‫گم شو برو!
‫نمیدونم صدا از کجا اومد
‫ظفر؟
‫ظفر، خودتی؟
‫الو، منم
‫-قاتل رو پیدا کردن ‫-چی؟
‫میگم فهمیدن کی قاتله، دخترم
‫دختره باباشو کشته بود، تو از کجا فهمیدی، ها؟
‫این قضیه بهم ایده ـی نوشتن یه داستان جدید رو داد
‫الو؟
‫الو؟ فاطمه؟
‫هر جسمی که وزن داشته باشه
‫به جسم دیگری که وزن داشته باشه ‫جذب میشه
‫حتی زمین و ستارگان و سیارات هم ‫از این قاعده مستثنی نیستن
‫حتی خود تو
‫از لحظه ای که رو زمین به دنیا اومدی ‫با این نیرو مبارزه میکنی
‫به عنوان مثال، اگه قدت کوتاهه ‫بخاطر همین جاذبه ست
‫اگه وقتی داری زمین رو تمیز میکنی ‫نفس کم میاری
‫به خاطر جاذبه ست
‫اگه در شرق باشی، تا وقتی به خاطر بیاری
‫سعی میکنی غرب رو نگاه کنی، فاطمه
‫این نیرو باعث حرکتت میشه ، فاطمه
‫ولی تو هیچی دربارش نمیدونی
‫البته
‫الان درون یک سیاه چاله ای ‫که نیروی جاذبه ـی بیشتری داره
‫از صبح اونقدر بهم زدن که گوشی تلفن ‫شده بخشی از گوشم
‫چقدر مسخره، شوکت رو میشناسی ‫یکی بهش شلیک کرده
‫دوساعت پیش منو بردن اداره پلیس ‫و یه برگه دادن دستم
‫بعد من...یه لحظه بمون ‫بعدا بهت زنگ میزنم، باشه؟
‫از سر صبح پلیس پدرمو درآورد
‫دارم از حال میرم، به خدا
‫یکی به شوکت شلیک کرده ‫و اون لعنتیم افتاده مرده
‫توام که اصلا تلفنا رو جواب نمیدی ‫فکر کردن کار من بوده
‫وقتی جواب تلفنا رو نمیدی ‫همه به من شک میکنن
‫منو ببین
‫داری یه کاری میکنی فکر کنن من کشتمش،ها؟
‫نه، چرا باید همچین کار بکنم ‫آقا بایرام؟
‫یه بار دیگه این کار رو بکن ‫بعد ببین چه بلایی سرتون میاد
‫ای خدا، من قربونت برم ‫با این چیکار کنم من؟
‫فاطمه، بشین
‫چرا وایستادی ‫بشین و بپرس ظفر کجاست
‫تو که هیچ سوال دیگه ای جز ظفر نداری ‫همش ظفر، ظفر
‫میدونی چیه ؟ یه چیزی بهت بگم ‫بهتره اصلا سراغ ظفر رو نگیری
‫خب اگه دیدیش هم بگو خودشو ‫تو سوراخ موش قایم کنه
‫و هر جا که هست بمونه
‫یادته درباره شوکت بهت گفتم؟ ‫همون عوضی که باهاش کار میکردم
‫یکی دیروز زده شوکت رو کشته ‫واقعا جالبه، خدا رحمتش کنه
‫واقعا دوستش داشتم، هرچند...
‫آقا بایرام، پلیسا اینجان
‫بیا، قایمش کن
‫خوش اومدین سرکار
‫-چه کمکی ازم برمیاد؟ ‫-سلام
‫سلام، خوش اومدین
‫صبح رفته بودم کلانتری برای مساله شوکت ‫اظهاراتمو دادم
‫اگه میدونستم دنبالم میگردین یه سرم یه دفتر شما میزدم
‫خواهر جان، میخوایم اتاقو بگردیم
‫میشه یه چند دقیقه بری بیرون وایسی؟
‫میخوایم اینجا رو بگردیم
‫باشه، بفرمایین ‫هر کاری میخواین بکنین
‫الو؟
‫ظفر، تویی؟
‫الو؟
‫بیا تو
‫سرکار
‫فاطمه ییلماز
‫بیا تو
‫فاطمه ییلماز
‫خب، خواهر ‫بگو ببینم
‫نمیدونم چطور این اتفاق افتاد
‫خیلی یهویی بود
‫عین چشم به هم زدن
‫فقط میخواستم برم اونجا ازش بپرسم
‫گفتم شاید یه نشونه ای از ظفر داشته باشه
‫و واقعا نمیدونم چطور این اتفاقا افتاد
‫شوهرم، ظفر، تو زندان بود
‫الان گم شده
‫از هر کسی که ممکن بود خبر داشته باشه، پرسیدم
‫-بعد رفتنش تک و تنها موندم... ‫-چایی؟
‫چایی میخوری؟
‫نه، ممنون قربان ‫امروز چایی زیاد خوردم
‫من تنها موندم ومجبور شدم برای مخارج زندگی
‫دو تا چایی واسه ما بیار
‫نظافتچی بشم
‫فاطمه ییلماز
‫خب، تعریف کن ببینم
‫تو زن ظفر ییلمازی؟
‫آها
‫میدونی شوهرت کجاست؟
‫-نه نمیدونم ‫-نمیدونی کجاست؟
‫چرا نمیدونی؟
‫همینو نمیدونم دیگه ، برای همینم نگرانم
‫شوهرت برای بایرام کاراداغ کار میکرد؟
‫بله، با هم کار میکردن
‫ولی اون افتاد زندان ‫و بعد آزادیش پیداش نیست
‫گزارش گم شدنش رو دادی؟
‫اومدم گزارش بدم، اطلاع دادم، اومدم
‫درباره شوهرم بهشون گفتم
‫ولی بهم گفتن باید کارت شناساییشو بیارم
‫وقتی آوردم، گفتن که تاریخش گذشته
‫چطوری میتونستم بدون ظفر تمدیدش کنم؟
‫ولی کارت شناسایی جدید و این چیزا ‫واسم مهم نیست
‫فقط میخوام شوهرمو پیدا کنم و برش گردونم خونه
‫جایی مخفی شده؟
‫چرا باید قایم کنه خودشو؟
‫گزارشا میگن به خاطر شلیک به شوکت آلانور...
‫زندانی شده بوده
‫خبر نداشتی شوهرت یکیو زخمی کرده بوده؟
‫نمیدونی چرا شوهرت افتاده بوده زندان؟
‫نمیدونی شوهرت کجاست ؟ ‫و چیکار میکنه؟
‫اصلا چیزی میدونی ؟ ‫اصلا میدونی خودت کی هستی، فاطمه ییلماز؟
‫خب، شوکت آلانور کشته شده ‫اینو میدونستی؟
‫منظورت چیه ؟
‫بهم بگو، رابطه ظفر و شوکت چی بود؟
‫چرا زده بودش؟
‫کار اون نبوده، کار یکی دیگه بوده ‫ظفر تقصیرا رو به گردن گرفته بود
‫-اینو به تو گفته بوده؟ ‫- بله
‫کار کی بوده؟
‫نمیدونم ‫به هر حال ظفر زندانیشو کشیده
‫عکس جدید از شوهرت داری؟
‫بده من ببینم
‫یالا
‫باشه
‫میتونی بیرون بمونی ‫کارم که تموم شد، صدات میزنم
‫اینطرف، خواهر
‫میتونی اونجا بشینی
‫آه، خیلی خوشحالم میبینمت فاطمه
‫تا تو نیومدی، اون عوضی نزاشت بیام
‫ببخشید آیسل
‫پلیس چی میخواست؟
‫بخاطر گزارش گم شدن ظفر، خواسته بودن منو
‫اعصاب این چیزا رو ندارم فاطمه ‫که پلیس بیاد اینجا و این مسائل
‫فاطمه اومد، من دیگه میرم
‫دیدی چیکار کرد؟
‫بدون در زدن یهویی اومد تو
‫دختر، نزار اینطوری باهات حرف بزنه
‫باید یه وقتایی صداتو بالا ببری
‫اگه اینطوی نکنی، همینطوری هی بهت زور میگن
‫اگه قبول کنی، یه کار تازه برات دارم
‫چه کاری؟
‫برای تمیزکاری رفته بودی دفتر شوکت، درسته؟
‫یه همچین کاری
‫اشتباه میکنی، من نرفتم
‫ازش پرسیدم ‫«داداش بایرام، این زن چطور میتونه؟»
‫«چطور یه زنی که توالتا رو تمیز میکنه» ‫«میتونه شوکت رو بکشه؟»
‫اینو بهم داد
‫«گفت « فورا این پولو ببر برای فاطمه
‫خب، خب
‫پس اون زنی که تا دیروز گند و کثافتا ما رو تمیز میکرد ‫کارای کثیف دیگه ای میکنه
‫دمت گرم
‫من سهم خودمو برداشتم، بقیه ـش مال تو
‫من این پولو نمیخوام ‫ببرش، نمی گیرمش
‫ما هوای همدیگه رو داریم
‫مفهومه؟
‫با شوهرت هم همین قرارمون بود
‫-پس تو میشناسیش؟ ‫-همه چیزشو میدونم
‫ظفر کجاست؟
‫کجاست؟ ‫منم دنبالش میگردم
‫تو چرا دنبالش میگردی؟
‫تا پولی که بهش دادمو پس بگیرم ‫اینطوری میتونم از پسر مریضش مراقبت کنم
‫«پسرم مریضه، به اون پول نیاز دارم»
‫«پول دوا درمون خیلی میشه »
‫ظفر فقط پول میخواست، فقط میخواست
‫تو پسر مریض نداری، داری؟
‫میدونی چند وقته دارم دنبالت میکنم ؟
‫ظفر به من دروغ میگفت، مگه نه؟
‫نه
‫پسرم مرده
‫دیگه پول به چه دردم میخوره؟
‫ظفر هنوز چیزی نمیدونه
‫اگه میدونست، تنهام نمیزاشت ‫خبر نداره
‫وقتی ظفر برگرده، بهش میگم چی شده
‫بایرام میگه ‫هیچ کسی به تو شک نمیکنه
‫وقتی پلیسا تو دفترش بودن ‫تو واسه خودت راهتو گرفتی رفتی
‫چطور تونستی آدم بکشی؟ ‫تو که قاتل نیستی
‫شوهرت یه جایی قایم شده، نه؟ ‫ظفر شوکت رو کشته، درسته؟
‫من این کارو کردم
‫فرضا که واقعا تو این قدر شجاعت داری
‫میدونم زدی یهویی طرفو کشتی
‫همیشه به همین راحتی نیست
‫آدمای جسور زیاد عمر نمیکنن
‫حس میکنی تمام وجودت گزگز میکنه و ‫انگار از یه بلندی افتادی پایین؟
‫ولی وقتی پریدی، باید زمین خوردن رو هم ‫بلد باشی
‫اصلا نمیدونی ظفر کجاست، نه؟
‫بهت میگم گه چیا میدونم، باشه؟
‫ظفر بابت کارای قبلی کلی بهم بدهکاره ‫و تو باید بدهیشو صاف کنی
‫باید هر کاری بایرام بهت میده رو انجام بدی ‫و سهمم منم از اون کار باید بدی
‫از الان، من اسلحه رومیارم و تو ماشه رو میکشی
‫فهمیدی؟
‫همه کاراش مال منه، همه چیزش مال منه