‫اونا سراغ تو هم میان
‫اونایی که به قتل رسیدن، مثل کاساندرا
‫و من
‫پدر؟
‫پدر!
‫« شرمنده، مجبورم برم »
‫بقیه هم هستن
‫کسایی که به قتل رسیدن
‫مثل کاساندرا
‫و من
‫از این طرف برو!
‫از بغل برو! دور بزن!
‫- چراغ سبزه ‫- از کنارم برو!
‫سبقت بگیر برو!
‫سبقت بگیرید برید دیگه!
‫حالت خوبه؟
‫شرمنده
‫کمکی ازم بر میاد؟
‫نه
‫پدرم... پدرم مُرده
‫آره، اون مُرده
‫فقط واسه آهنگ نوستالژی وقت داریم
‫بعدش باید بریم سراغ اخبار
‫نمی‌فهمم چرا باید همچین کاری بکنه
‫« لازاروس » ‫« اثری از هارلن کوبن »
‫« دیلن به شدت به اختلال وسواس ‫فکری‌عملی مبتلاست و
‫به دلیل وسواس‌هاش، در عملکرد ‫روزمره‌ی اجتماعی‌اش مشکل داره »
‫« قضیه هنوز تمون نشده »
‫خب...
‫واسم توضیح نمیدی؟
‫من...
‫می‌خواستم برم خونه
‫آره. غیب گفتی. چرا؟
‫اینجا بودن، ذهنم رو به‌هم می‌ریزه
‫خیلی‌خب
‫که اینطور، پس برای آرامش ذهنت
‫با یادداشت خودکشی ِ ‫به شدت مُبهم پدرت ور میری
‫یه فرضیه دارم
‫در مورد؟
‫این یادداشت به شدت مبهم خودکشی
‫خب؟
‫خب، می‌دونم که دست‌خط پدرمـه
‫ولی از کِی تا حالا جملاتش رو ‫بدون حرف بزرگ شروع می‌کنه؟
‫وقتی توی فکر خودکشی بوده
‫احتمالاً نگارش و نقطه‌گذاری ‫توی اولویتش نبوده
‫مثل آخر جمله خونده میشه، ‫نه شروع جمله،
‫پس اگه...
‫یه صفحۀ اولی هم داشته باشه چی؟
‫- پلیس فقط اینو پیدا کرده ‫- آره، اون‌وقت کی
‫اول یادداشت رو پیدا کرده؟ ‫پلیس یا مارگو؟
‫- مارگو ‫- از کجا معلوم...
‫اون بنا به دلایلی صفحۀ اول رو برنداشته باشه؟
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫من چه بدونم. نمی‌دونم. من...
‫ولی خودت هم گفتی، ‫این یادداشت مسخره‌ست و
‫هیچ توضیحی نمیده. ‫کلاً سه کلمه‌ست و
‫یه نقاشی بی‌ربط. این عمراً نمی‌تونه
‫آخرین یادداشت یه مرد روان‌کاو و ‫نکته‌سنج باشه
‫به نظرم خستگی بهت غلبه کرده
‫اون مشغول خوندن یه کتاب بود
‫«بوته‌ی سرو: معصومیت از دست رفته» ‫اثر «سی‌سی آرنولد»
‫خب...؟
‫یه کتاب روان‌شناسی قدیمیـه ‫از سال 1954
‫بوتۀ سرو یه استعاره‌ست. توی انجیل،
‫عیسیِ نوزاد و والدینش پشت یه درخت سرو
‫از سربازهای هرود پنهون شده بودن. ‫این نمادِ معصومیتـه و نمادِ فقدان.
‫ساتن؟
‫لاز، داری ناراحتم می‌کنی
‫اگه مشکلی نداره، من...
‫میرم چایی دم کنم و
‫یکم کیک درست کنم
‫چیکار می‌کنی، رفیق؟
‫ترسیدی؟
‫آهای. آهای!
‫تو
‫- چیه، دنبال دعوایی؟ ‫- ها؟
‫این که مال این حرفا نیست، ‫لاغر مُردنیـه
‫چطوره با یکی گنده‌تر طرف شی؟
‫تو برو
‫بقیه‌تون
‫بنده اینجا در خدمتم
خفه
خفه؟
‫برید مدرسه‌تون
‫- سوار شو ‫- پیاده میرم
‫نمی‌خوام بهت برسن
‫نمی‌رسن چون دارم با تمام سرعت راه میرم
‫اگه بدوئن چی؟
‫نمی‌دوئن. اگه بدوئن ‫از خفن‌بودن‌شون کم میشه
‫مراقب خودت باش، خب؟
‫چقدر حرفت بی‌معنی بود، ‫چون من اصلاً در خطر...
‫نیستم
‫حق گفتی
‫- قهوه؟ ‫- همینطوریش دیرم شده
‫پس یه نیم ساعت دیرتر هم بشه ‫به جایی برنمی‌خوره
‫خیال می‌کنن دوباره معتاد شدم
‫- شدی؟ ‫- آره
‫ولی من که نمی‌خوام اونا ‫همچین فکری بکنن
‫آره مهمـه
‫این مدت داشتم به ‫خودکشی پدر فکر می‌کردم
‫یه جای کار می‌لنگه
‫طبق تجربه‌ام، وقتی پای عزیزانت ‫وسط باشه، معمولاً همینطوره
‫ولی کل فلسفه‌اش به لحاظ ‫حرفه‎ای و شغلی این بود که
‫«نذار حس تنهایی بکنن»
‫اون از تهِ دل باور داشت که ‫آدمای زخم‌خورده رو میشه نجات داد
‫کی حواسش به کسی‌ـه که ‫همیشه حواسش به بقیه‌ست؟
‫این مال کارتون‌هاست
‫ببین، اون اسلحه‌ای نداشت، سث
‫بررسی کردید ببینید ‫اثر انگشتی روش هست یا نه؟
‫از کجا معلوم یه نفر، مثلاً ‫یکی از مراجعانش نرفته اونجا و
‫خودکشی رو صحنه‌سازی نکرده؟
‫یه کُلت خیابونی معمولیـه. ‫هیچ‌جوره نمیشه ردش رو زد.
‫شواهد صحنۀ جرم چی؟
‫پودر باروت روی دستاش؟ ‫شما که از اینا سر در میارید
‫آره، سر در میاریم
‫ولی پرونده‌ها انباشته شدن، لاز. ‫متأسفانه باید بگم که خودکشی‌ها
‫جزو موارد فوری حساب نمیشن
‫آخه کی قصد جون پدرت رو می‌کنه؟
‫اول، قضیه‌ی کاساندرا رودز که ‫واسه 25 سال پیشـه
‫اصلاً اون پرونده‌های پلیس رو ‫که بهت دادم خوندی؟
‫دنبال ارتباط و زنجیره‌ای، ولی در کار نیست
‫مطمئنی؟
‫ماجراهای ساتن و کاساندرا و پدرت ‫سال‌ها با هم فاصله دارن
‫داری از دوستی‌مون سوءاستفاده می‌کنی
‫شانس آوردی که دلم پیش خواهرت گیره
‫« پرونده‌ی محرمانه پلیس »
‫« بایگانی‌شده »
‫« پروندۀ تحقیقات پلیس » ‫« مظنون اصلی: نیل کرافت »
‫« مکان نامعلوم »
‫« کاساندرا رودز »
‫افراد دیگه‌ای هم خواهند بود، پسرم
‫سراغ تو هم میان
‫« مظنون قتل یک دختر دانش‌آموز آزاد شد، ‫پلیس اعلام کرد سرنخ دیگری ندارد »
‫وای خدا...
‫سلام، دکتر لاز
‫این نیل‌ـه
‫دکتر لازاروس
‫تمایلی به اومدن نداشت، ولی ‫بهش گفتم که پیشنهاد شما بوده و
‫حواس‌تون هست هست که قضیه به...
‫«خرافات» کشیده نشه
‫آره، من به حرف زدن توی ‫اتاق و فضای بسته عادت ندارم
‫خب...
‫سعیم رو می‌کنم تا ‫رُک و پوست‌کنده بگم
‫یه گلویی تازه کن. ‫می‌تونه نوشیدنی بخوره؟
‫آره
‫- یه نوشیدنی می‌ریزم ‫- من نوشیدنی نمی‌خوام
‫- بخور دیگه ‫- بیخیالش
‫- نیل یه نوشیدنی بخور دیگه ‫- بس کن!
‫نیل
‫چرا نمی‌شینی اینجا؟
‫کاساندرا هم اینجا
‫خب...
‫مشاورۀ زوج... آره؟
‫نیل، از تو شروع کنیم. ‫به نظرت چرا اینجایی؟
‫فکر اون بود
‫تا رابطه‌مون رو بهبود بده
‫خیلی‌خب. کاساندرا، ‫همین سؤال رو از تو می‌کنم
‫خب، توی جلسات‌مون همیشه ‫تشویقم کردید که حقم رو بگیرم
‫و...
‫من یه دفترچه یادداشت روزانه دارم و...
‫هر باری که...
‫میشه... من حرف بزنم؟
‫خواهش می‌کنم
‫من جونم برای کاساندرا در میره
‫ولی گاهی به خاطر صلاح خودش، ‫اون نیاز داره به...
‫راستش همه‌چی به مادرش برمی‌گرده
‫آه نکش، کاساندرا
‫اون با مادری بزرگ شده که هیچ ‫حد و مرزی نداشت. بگو بهش.
‫می‌رفت توی خیابون‌ها و خلاف می‌کرد
‫- نه، نمی‌کرد ‫- بهش دروغ نگو
‫- آخه... ‫- به خاطر پول با مردها قرار می‌ذاشت
‫تا خرج بچه‌هاش رو بده، شاید، ‫ولی اون قطعاً...
‫میشه بس کنی؟
‫بچه‌هاش هم بزرگ شدن و ‫خیال کردن این وضعیت عادیـه
‫به نظرت خودت رو کسی می‌دونی که
‫معمولاً باید کنترل همه‌چی ‫توی زندگی دستش باشه؟
‫یه‌سری فکر میاد توی ذهنم ‫راجع به اینکه دنیا باید چه شکلی باشه و
‫وقتی اون تصویر تو ذهنم شکل گرفت، ‫می‌خوام دنیا دقیقاً همون‌جوری باشه.
‫- یه نوشیدنی کافیـه ‫- دیدی؟
‫گفتم یه نوشیدنی بسه برات
‫یکی دیگه هم می‌خوام!
‫من نوشیدنی‌ها رو توی گوی نگه می‌دارم
‫باعث میشه یادم نره که بیرون این اتاق، ‫یه دنیای بزرگ هست
‫اگه فضا بخوای، کجا میری؟
‫هند
‫- چرا؟ ‫- هزینۀ زندگی پایینـه
‫گم و گور میشی، ‫هیچکس هم اونجا پیدات نمی‌کنه
‫بهتره بری اونجا
‫شاید برم
‫- نمی‌تونی از من دور شی ‫- می‎تونم، ولی اون‌وقت چیکار می‌کنی؟
‫- کاساندرا، اون موقع چیکار می‌کنی؟ ‫- یه کاریش می‌کنم
‫احتمالاً به سرنوشت مادرت دچار میشی... جلو مردها زبون می‌ریزه واسه پول
‫- اینقدر اینو نگو ‫- همینـه یکی موی دماغت شده
‫باید با حقیقت روبرو بشیم دیگه. ‫مگه برای همین نیومدیم؟
‫نباید ماهیت‌مون رو قبول کنیم؟
‫مامانش واسه پول هر کاری می‌کرده و ‫کاساندرا نمی‌خواد قبول کنه
‫چون کیه که دلش بخواد اینطور فکر کنه که ‫مادرش عوضی بوده؟
‫ولی همینطور بوده. ‫کاساندرا از یه عوضی متولد شده.
‫ما هم باید قبول کنیم که گاهی بچه به مادرش میره...
‫جن؟
‫جن؟ اون مجسمه‌ای که مامان و بابا ‫توی ماه‌عسل‌شون خریدن رو یادته؟
‫الان ارباب‌رجوع دارم
‫سلام
‫شرمنده
‫اون رو یادت میاد؟ ‫مجسمۀ مادرِ نوازش‌گر؟
‫آره
‫توی دفتر بابا بود، ‫ولی دیگه نیست. چرا؟
‫نمی‌دونم
‫حالا میشه بذاری کارمو بکنم، لاز؟
‫صحیح
‫خیلی‌خب
‫خب، توی جلسات‌مون همیشه ‫تشویقم کردید که حقم رو بگیرم
‫آخه من
‫یه یادداشت روزانه نگه داشتم از...
‫جز ما کسی حاضر نبود ‫اونجا رو بخره
‫چندین سال بود که ‫خالی و متروکه مونده بود
‫بماند که کلی آت و آشغال ‫توی اتاق زیر شیروانی مونده بود
‫خب... من میرم بیرون
‫آره، هنوزم ارباب‌رجوع دارم
‫سلام
‫کارت 9 شمشیر
‫اوه اوه. مراقب باش
‫باید نگران باشم؟
‫نه. نه. نه
‫باشه
‫خب...
‫بازم تو
‫می‌دونم. شرمنده
‫گفتی وقتی این ملک رو خریدی
‫اتاق زیر شیروانی ‫درست‌حسابی تمیز نشده بود؟
‫درسته، ولی رفیق، الان وسط شامم و ‫دارم سریال کاونت‌داون رو می‌بینم
‫کاساندرا، زنی که ‫قبلاً اینجا زندگی می‌کرده
‫با وسایلش چیکار کردید؟
‫فقط چندتا جعبه‌ست
‫توی زیر شیروانی هستن. چطور؟
‫گمونم دفعۀ پیش گفتم
‫اون با پدرم آشنایی داشته و ‫بنا به دلایل عاطفی
‫می‌خوام ببینم چی از خودش به جا گذاشته
‫من که تو رو نمی‌شناسم
‫اومدی دم خونه‌ام
‫ممکنه دزد باشی، یا شیاد، یا...
‫کیف‌پولم رو میدم بهت، ‫موقع رفتن بهم پسش بده
‫سوئیچ ماشین؟
‫آره
‫باشه. بیا
‫« طبقۀ سوم »
‫این مجسمه
‫خب؟
‫مال کاساندرائـه؟
‫آره، توی زیر شیروانی بود
‫این مال پدرم بود
‫الان میگی تلویزیون 65 اینچی‌ام هم ‫مال بابات بوده
‫این توی دفترش بود
‫فقط می‌دونم همسرم ازش خوشش میاد
‫میای بالا مراقب باش
‫چیزهایی که می‌خوای اونجان
‫- اونا ‫- آره. اونا هستن
‫اوه
‫وقتی اینجا رو خریدیم، فکر کردم ‫اینجا می‌تونه اتاق بازی باشه
‫پلی‌استیشنم رو بیارم اینجا، ‫یه مینی‌یخچال نوشیدنی بذارم
‫ولی باید قشنگ چیده بشه
‫باید کف رو تقویت کنم و
‫این دیوار جداکننده هم برداشته بشه
‫خدا می‌دونه چرا اینطوری جداش کرده
‫ولی خانمم نذاشت
‫گفت اون‌وقت دیگه منو نمی‌بینی
‫من هم گفتم: «یجوری میگی ‫انگار چیز بدیـه»
‫کاساندرا اینجا رو جدا کرده؟
‫آره، بزن روش
‫اون طرفش آجریـه، ‫بعد همۀ این وسط، کنافـه
‫یه چیزی پشت اینجاست
‫- چی؟ ‫- باید نگاه بندازیم
‫- نه، باید الان نگاه بندازیم ‫- هوی هوی هوی!
‫باید نگاه کنیم!
‫برو کنار، روانی!
‫برو کنار!
‫یه چیزی اون پشت هست
‫سنگینـه
‫حالت خوبـه؟
‫آره. یکم جا خوردم
‫چرا اومدی اینجا؟
‫کاساندرا یکی از مراجعانِ پدرم بود
‫داشتم دفترش رو جمع و جور می‌کردم
‫اسمش رو روی یکی از پرونده‌ها دیدم
‫- کنجکاو شدم ‫- جدی؟
‫اگه جسد مال نیل، یعنی نامزدش باشه چی؟
‫نیل کرافت؟ وقتی کاساندرا به قتل رسید، ‫اون ناپدید شد
‫ولی اگه اون جسد نیل باشه، ‫یعنی نیل نمی‌تونسته قاتل کاساندرا باشه
‫واسه نتیجه‌گیری زوده. ‫هنوز هویت جسد رو نمی‌دونیم.
‫می‌دونی که باید اظهاراتت رو ثبت کنیم؟
‫بله؟
‫سوار شو
‫هوای آزاد می‌خوام، سث
‫سوار ماشین لعنتی شو، عوضی لعنتی!
‫آخه چطوری یه جسد پیدا کردی؟
‫سؤالی که باید بپرسی اینـه که
‫چطوری پلیس سال 1999 ‫پیداش نکرده بود؟
‫چرا رفته بودی اونجا؟
‫هان؟
‫کله‌خراب
‫این شغل منـه
‫اومدی سراغم، انواع و اقسام ‫کمک‌ها رو خواستی، لعنت!
‫داغ دیدی، من هم درکت می‌کنم
‫ولی الان قضیه جدی شده، ‫پس بهتره زبون وا کنی
‫وگرنه جفت‌مون به فنا می‌ریم
‫باشه، راستش رو بهت میگم
‫شاید یه نوشیدنی لازممون بشه
‫من با پدرم حرف زدم
‫همینطور کاساندرا رودز
‫می‌دونم اونا مُردن
‫میشه توضیح بدی؟
‫با کاساندرا شروع شد
‫من... من...
‫توی دفتر پدرم بودم
‫بدجور خسته بودم
‫روی مبلش لم دادم تا...
‫خودم رو بذارم جاش و...
‫چشمامم کم‌کم بسته شدن و
‫بعدش یهویی...
‫کاساندرا اومد داخل،
‫انگار جلسه‌ی روان‌درمانی داشت
‫خواب و رؤیا نیست؟
‫نه نیست
‫داروی خاصی مصرف می‌کنی؟
‫سث
‫خیلی‌خب
‫خب چی گفت؟
‫همون زنی که مُرده
‫از نظر خودش نمُرده
‫خیال می‌کنه برای جلسه مشاوره اومده
‫خیال می‌کنه من پدرم هستم و
‫میگه:
‫گوش‌ت با منـه؟
‫گفتم دوباره اون افکار سراغم اومد
‫خب بعدش چیکار کردی؟
‫چون تو... پدرت نیستی
‫من هم سه‌شو گرفتم و ‫نقشم رو بازی کردم
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫با خودم گفتم شاید کمکم کنه بفهمم ‫چرا پدرم خودکشی کرده
‫کمکت کرد؟
‫نه، اون...
‫در مورد یه نفر حرف زد که ‫افتاده بوده دنبالش
نامزدش نیل هم
‫امروز اونجا بود
‫خیلی‌خب، پدرت کجای قضیه‌ست؟
‫دیشب، برگشتم دفترش
‫داشتم به مراسم ختمش و ‫ساتن فکر می‌کردم
‫همه‌جور افکاری
‫یه صداهایی شنیدم...
‫بالا رو نگاه کردم
‫دیدمش
‫چی گفت؟
‫گفت:
‫افراد دیگه‌ای هم خواهند بود، پسرم
‫کسایی که به قتل رسیدن
‫مثل کاساندرا
‫و من
‫نگفت کی کُشتتش؟
‫نه
‫پرسیدی؟
‫نه
‫می‌دونم به نظر مسخره میاد
‫ولی اگه دروغ گفته باشم، چه توجیهی ‫برای اتفاقات امروز هست؟
‫گمونم فقط یه راه واسه فهمیدنش هست
‫پس مجسمه اینجا بوده
‫نیل داشت حرف می‌زد
‫کاساندرا داشت...
‫عصبانی می‌شد
‫نیل مدام می‌گفت که ‫مامان کاساندرا عوضیه
‫بعدش یهویی، اون مجسمه رو برداشت...
‫اون شال قرمز
‫به تن داشت، همونی که ‫موقع قتلش دور گردنش بود
‫پس میگی که اون کُشته...
‫شرمنده، شاید کُشته باشه
‫مردی رو که شک داشتیم ‫قاتل خودش باشه
‫و این قتل که شاید 25 سال پیش ‫اتفاق افتاده،
‫امروز به چشمت دیدیش
‫- لاز ‫- می‌دونم چه جلوه‌ای داره، سث
‫اگه بیماری این حرف‌ها رو ‫به من هم می‌زد، نگران می‌شدم
‫خب؟ بیرون این اتاق
‫من یه آدم منطقی‌ام. ولی اینجا...
‫باشه
‫خیلی‌خب، بیا شرایط رو بازسازی کنیم
‫دقیقاً همون حالتی که
‫این اتفاقات افتاده
‫چشم‌هامون رو ببندیم؟
‫آره
‫آره. آره آره آره
‫بعدش یهویی میان جلوی چشمت؟
‫اول... یه صدایی میاد
‫همیشه اول یه صدایی میاد
‫بعدش... بعدش میان
‫آها
‫خیلی‌خب، لاز
‫من هیچ توضیح منطقی‌ای ندارم
‫فقط می‌دونم که نمی‌تونم به همکارام بگم
‫تو مردی رو دیدی که احتمالاً مُرده
‫توسط زنی بهش حمله شده که قطعاً مُرده
‫توی دفتر پدرت که مُرده
‫که ایشون هم از قضا
‫میگه علت مرگش خودکشی نبوده و
‫ما باید دنبال قاتلش بگردیم
‫میرم دست شویی
‫« درخت سرو: معصومیت از دست رفته »
‫نباید به بقیه بگی که ‫ارواح رو می‌بینی، پسرم
‫می‌فرستنت دیوونه‌خونه
‫سث؟!
‫البته می‌دونم نباید ‫«دیوونه‌خونه» رو به کار ببرم
‫توی این دوره‌زمونه ‫بارِ معنایی تحقیرآمیز داره
‫ولی آخه دیگه ملت نمی‌دونن ‫چه اسمی بذارن
‫مخصوصاً امثال من که پیر هستیم
‫البته، پیر بودم
‫چطوری اینجایی؟
‫ما دفنت کردیم
‫چه بلایی داره سر من میاد، پدر؟
‫چرا... چرا دارم می‌بینمت؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫من که بیمارت نیستم
‫همه بیمارن، پسرم
‫چه توی این اتاق، چه بیرونش
‫پس...
‫حالت چطوره؟
‫خوبم
‫خوبم. فقط اینکه دارم ‫ارواح مُردگان رو می‌بینم!
‫آره
‫از کاساندرا برام بگو
‫آخرین باری که اینجا بود
‫با یه مجسمه زد کله‌ی نامزدش رو ترکوند
‫جدی؟
‫آره
‫توی همین دفتر
‫من همیشه تشویقش کردم که...
‫حقش رو بگیره
‫اون یه سال بعد از ساتن مُرد
‫بهم گفت یکی اونو زیر نظر گرفته
‫اگه ارتباطی بین‌ این قضایا باشه چی؟
‫کاساندرا. نیل
‫اونا من رو با تو اشتباه گرفتن
‫اونا میان اینجا. این... این...
‫این ارواح رو میگم. انگار... انگار...
‫انگار صحنه‌ها بازسازی میشن
‫مثل یه ماشین زمان
‫و تمام دانش حرفه‌ایم بهم میگه که ‫همچین چیزی شدنی نیست
‫لابد ذهنم قاتی کرده، ‫ولی من دارم می‌بینم‌شون
‫- اونا درست جلوم هستن ‫- باشه
‫باشه. بیا فرضیه‌پردازی کنیم
‫این افراد دارن همونطوری حرف می‌زنن که
‫توی جلساتِ من حرف می‌زدن
‫و این اتاق، شنونده‌ی قصه‌های زیادی بوده
‫کلی بدبختی رو شنیده
‫به دیوارهاش رسوخ کرده
‫رسماً شده بخشی از ماهیتش
‫خب حالا... چی؟
‫الان که مُردی داره از دیوارها تراوش می‌کنه؟
‫شاید
‫گفتی اونا تو رو با من اشتباه می‌گیرن
‫ولی این یعنی اونا دارن ‫توی زمان حال زندگی می‌کنن
‫زمان حالِ خودشون
‫پس اونا ارواح نیستن
‫ارواح می‌دونن که مُردن
‫آره چون تو می‌دونی که مُردی
‫ولی من روح روان‌کاوی گذشته‌ام!
‫اومدم انتقام بگیرم
‫زنجیرهام کجاست؟
‫پدر
‫پدر، خواهش می‌کنم
‫شرمنده
‫من زیاد بیرون نمیرم
‫دلت تنگ شده بود، نه؟
‫گرم گرفتنِ پدری‌پسری
‫ولی تو یه روان‌پزشکی
‫می‌دونی که مرگ آخر خطـه
‫اینکه من و تو
‫دیگه هرگز همدیگه رو نمی‌بینیم
‫و این سختـه
‫برای جفت‌مون که قبول کنیم
‫پس داری میگی...
‫اونقدر دلم برات تنگ شده که ‫ذهنم تو رو به تصویر کشیده؟
‫بابا، کُشته شدی؟ بهم بگو
‫اگه خودکشی نکردی، حتماً خودت می‌دونی
‫پدر، کی تو رو کُشت؟
‫- نمی‌دونم ‫- خواهش می‌کنم، بابا، لطفاً
‫اگه خودکشی عامل مرگت نبوده، ‫پس حتماً می‌دونی کی تو رو کُشته
‫و اگه کسی تو رو به قتل رسونده باشه
‫این یعنی ممکنه ارتباطی با ‫قتل ساتن هم وجود داشته باشه
‫خواهش می‌کنم
‫پسر قشنگم
‫تو گفتی...
‫«تموم نشده»
‫توی یادداشت
‫مربوط به ساتن بود؟
‫پدر؟
‫پدر، مربوط به ساتنـه؟
‫لاز
‫حالت خوبه؟
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫بیا از اینجا بریم
‫دوباره مشغول پخت و پزی؟
‫آره
‫کتاب «درخت سرو» رو نگاه انداختم
‫فقط یه کتابـه، جن. ‫نباید اصلاً می‌گفتم.
‫نه. نه، نه، نه. گوش کن
‫توی بعضی کشورها
‫نشونه‌ی تناسخ‌ـه
‫توی بعضی فرهنگ‌ها، ‫دونه‌ها رو می‌سوزونن و
‫اون دود، بخشی از یه جور تطهیر آئینی‌ـه
‫و بعضی‌ها معتقدن که کمک می‌کنه ‫با دنیاهای دیگه ارتباط برقرار بشه
‫البته یه تعبیر تاریک‌تر هم هست
‫- خب؟ ‫- که چوب سرو
‫موجودات شیطانی رو فراری میده
‫چه چرت و پرتی
‫نه، ولی شاید به‌عنوان پیغام ‫اونجا گذاشته باشتش
‫به نظرت به سرش زده بوده که ‫دوباره با مامان تجدید دیدار کنه؟
‫ممکنـه. هر چیزی ممکنـه
‫به نظرت خیال کرده که
‫- اون و ساتن... ‫- جن!
‫ببخشید، ببخشید. من خسته‌ام
‫میرم بالا
‫کارآگاه آلیسون براون
‫بیا داخل
‫اگه پزشکی‌قانونی رسماً تأیید کنه که ‫جنازه مال نیل کرافتـه
‫فکر می‌کنم باید این احتمال رو در نظر بگیریم ‫که این ممکنه آلت قتل باشه
‫و اگه کاساندرا نیل رو کُشته باشه
‫اون‌وقت کی کاساندرا رو کُشته؟
‫توی یادداشتت نوشته بودی ‫«تموم نشده»، مربوط به ساتنـه؟
‫« تبریک به پذیرفته‌شدگان سال 1998 »
‫سلام؟
‫کسی نیست؟
‫جوئل لازاروس؟
‫شرمنده. نباید می‌اومدم داخل
‫در زدم
‫لیموناد می‌خوای؟
‫می‌دونم نظرت درباره من چیه، ‫یا حداقل قبلاً چی فکر می‌کردی.
‫راستی، تسلیت میگم بابت مرگ پدرت
‫ممنون
‫آره
‫تا مدت‌ها فکر می‌کردم ‫تو خواهرم رو کُشتی
‫فقط تو نبودی که همچین فکری می‌کردی
‫حین لیموناد خوردن ‫این سؤال عجیبیـه، ولی
‫تو کُشتیش؟
‫بگم چطوری با ساتن آشنا شدم؟
‫در ضمن خیلی دختر دوست‌داشتنی و ‫مؤدبی‌ـه
‫داشت دنبال یه سگ می‌گشت. ‫به اسم رزلز.
‫سگِ پدربزرگ و مادربزرگ‌تون بود؟
‫بهش کمک کردم همه‌ی ‫باغچه‌ها و حیاط‌ها رو بگرده
‫بالاخره پیداش کردیم
‫اون خیلی خوشحال بود
‫اون اسباب‌بازی سگ رو...
‫واسه تشکر بهم داد
‫اینش توی کـَتم نمیره که ‫توی خیابون ما چیکار می‌کردی
‫شبی که مُرد، تو رو دیده بودن که ‫توی خیابون ما پرسه می‌زدی
‫«پرسه زدن». می‌بینی؟
‫لحن روزنامه‌ای
‫«عجیب‌غریب»، «گوشه‌گیر»
‫هر کی که یه‌ذره فرق داشته باشه و ‫باهاش حال نکنن
‫قبلاً ازت شکایت شده بود
‫واسه دزدیدن لباس‌ یه دختر از خونه‌اش
‫پس اونقدرا هم بی‌اساس نبوده
‫یعنی خودت به عمرت ‫هیچ کار غیرمنطقی‌ای نکردی؟
‫جوون بودم
‫خب اونجا چیکار می‌کردی؟
‫جوئل
‫من توی دهه‌ی بیست سالگیم بودم
‫هنوز هم بچه بودم
از زنِ واحد پنج خوشم میومد
‫پسرِ با اعتماد به نفسی نبودم؛
‫ولی توی اداره پست شنیدم که
‫اون زن قراره اون شب بره بیرون، پس من...
‫سعی داشتم یه راهی پیدا کنم ‫تا باهاش هم‌کلام بشم
‫یه فکری به سرم زده بود که ‫یه ایراد از ماشینش بگیرم،
‫ایرادی که خودم به وجود میارمش
‫مشکل این بود که نمی‌دونستم دقیقاً ‫کِی قراره بره بیرون
‫که اینطور
‫طبعاً، قبل‌تر شما رو دیدم که ‫داشتید می‌رفتید جشن پرام
‫این رو به پلیس گفتم
‫بهشون هم گفتم که بعدتر ‫دیدم بیلی مکینتایر
‫با ماشینش برگشت خونه‌تون و ‫خواهرت سوارش شد.
‫بیلی؟
‫انگار از خواهرت دلخور بود
‫جر و بحث سنگینی داشتن
‫بعدش مثل راننده‌ی رالی ‫گازش رو گرفت و رفت
‫خب بعدش که این رو دیدی ‫چیکار کردی؟
‫هیچی
‫یه اتفاق جزئی بود توی اون شب
‫فرض رو بر همون چیزی گذاشتم که ‫هر کسی بود میذاشت...
‫دعوای بین نامزدا
‫بعدش رفتی خونه؟
‫اوهوم
‫جای اینکه منتظر خانم واحد پنج بمونی؟
‫تو بدون اجازه وارد خونه‌ام شدی
‫من زنگ زدم پلیس؟
‫نه
‫بهت لیموناد تعارف کردم و ‫به سؤالاتت جواب دادم
‫پس اگه می‌خوای بازجوییم کنی ‫انگار که بازم سال 1998ئـه...
‫پیشنهاد می‌کنم بری
‫می‌خوام عروسک ساتن رو ببرم
‫برات میارمش
‫باید از اینجا کوچ می‌کردم
‫ولی اینطوری شبیه ‫عذاب‌وجدان به نظر می‌اومد
‫فکر می‌کردم فروکِش کنه
‫ولی بیلی مکینتایر از هر فرصتی ‫واسه بدنام کردنِ من استفاده می‌کرد
‫پلیس هم از همون روز اول ‫منو زیر نظر داشت
‫هر وقت یکی رو خفت‌گیری ‫می‌کنن یا آزار میدن،
‫حدس بزن واسه سین‌جیم سراغ کی میان
‫هنوزم شایعاتی هست
‫مخصوصاً توی اینترنت، سر سوزنی ‫مدرک ندارن، ولی مگه براشون مهمـه؟
‫می‌تونی تصور کنی چه حسی داره که
‫مردم با سوءظن نگاهت کنن
‫حتی الان؟
‫سلام. چه خبرا؟
‫سؤال تصادفی
‫هنوزم با بیلی مکینتایر حرف می‌زنی؟
وای
‫چی شد یاد اون افتادی؟
‫توی خاطراتت دیدیش؟
‫مراسم خاکسپاری پدرت اومده بود، ‫ولی زود رفت
‫هنوز شماره‌اش رو داری؟
‫احتمالاً
‫مگه اینکه عوض کرده باشه
‫گمونم بتونم از مارگو بپرسم
‫آره، مامانش قطعاً می‌دونه، ولی...
‫قراره چیکار کنی، ‫یهویی بی‌هوا بهش زنگ بزنی؟
‫چرا که نه؟
‫با بلا تجدید دیدار کردم. ‫چرا بیلی نه؟
‫بذار فکر کنم
‫چون بیلی یه احمق بی‌خاصیت بود
‫آره، حق گفتی
‫ولی اگه دیگه نخوام با بی‌خاصیت‌ها ‫حرف بزنم، اون‌وقت باید...
لعنت بهت!
‫بله؟
‫مرسی
‫« پرونده‌ی دکتر جاناتان لازاروس ‫تیم واکنش به جرم، شماره پرونده 4899 »
‫« بررسی بقایای گلوله، نتایج اولیه، محرمانه »
‫ساتن؟
‫سلام، پدر