‫با خودم گفتم که... «پس همچین آدم‌های رو راستی هم وجود دارن.»
‫تو چشمام نگاه کرد... و بهم گفت ‫که آدم ترسناکی نیستم.
‫مشتری ما، واگوری-سان...
‫ولی، کی فکرش رو می‌کرد که...
‫واگوری-سان... دانش آموز کیکیو باشه.
‫در باران، زیر چتری کوچک... ‫در باران، زیر چتری کوچک...
باریکه نوری به سمت منی که خودم رو قایم کردم می‌تابه باریکه نوری به سمت منی که خودم رو قایم کردم می‌تابه
‫دوباره بیخیال یه‌چیز دیگه میشم... ‫دوباره بیخیال یه‌چیز دیگه میشم...
‫بدنم احساس سبک‌تری پیدا می‌کنه ‫بدنم احساس سبک‌تری پیدا می‌کنه
‫از ورای خطی که پشت قدم‌هایم کشیدم... ‫از ورای خطی که پشت قدم‌هایم کشیدم...
کسی برایم دست تکان می‌دهد کسی برایم دست تکان می‌دهد
‫چگونه است که لبخند تو به تنهایی... ‫چگونه است که لبخند تو به تنهایی...
همه وجود قبلی‌ام را دگرگون می‌کند؟ همه وجود قبلی‌ام را دگرگون می‌کند؟
‫گویا این احساس، اسمی دارد... ‫گویا این احساس، اسمی دارد...
لرزش قلبم کلافه‌ام کرده لرزش قلبم کلافه‌ام کرده
‫هنگامی که با تو چشم در چشم میشم... ‫هنگامی که با تو چشم در چشم میشم...
‫هنگامی که انگشت‌هامون به هم می‌خوره... ‫هنگامی که انگشت‌هامون به هم می‌خوره...
‫حس می‌کنم که عمیقاً به درونِ وجودِ واقعیِ من... ‫حس می‌کنم که عمیقاً به درونِ وجودِ واقعیِ من...
راه پیدا کرده‌ای راه پیدا کرده‌ای
‫هر بار که حرف می‌زنیم... ‫هر بار که حرف می‌زنیم...
‫هر وقت که عقاید مشترکی پیدا می‌کنیم... ‫هر وقت که عقاید مشترکی پیدا می‌کنیم...
‫می‌خوام تویی که دنیای من رو روشن کردی رو... ‫می‌خوام تویی که دنیای من رو روشن کردی رو...
بیشتر بشناسم بیشتر بشناسم
‫تو حتی از میان آن ابرهای بلند قامت عبور کردی... ‫تو حتی از میان آن ابرهای بلند قامت عبور کردی...
و مستقیم به سمت من اومدی و مستقیم به سمت من اومدی
‫خیره‌کننده، اما نرم و لطیف... ‫خیره‌کننده، اما نرم و لطیف...
نگاه تو، به‌مانند نور است نگاه تو، به‌مانند نور است
‫صبح بخیر.
‫آه... ‫دیگه نمی‌کشم.
چی رو؟
‫کیکیو رو میگم دیگه! کیکیو!
‫امروز هم داشتن بهم چپ‌چپ نگاه می‌کردن!
بعد اینهمه مدت الان گیر میدی؟
‫آره، همینطوره! ‫دیگه حتی منم امروز آمپر چسبوندم!
‫اینا چشونه آخه؟!
‫منم با میل خودم نیومدم چیدوری خب...
منظورت اینه که فقط اینجا تونستی قبول بشی دیگه؟
‫هن؟!
‫اَه، فکر کردم خبریه... ‫ساکو و آیاتو ان که.
‫صبح بخیر!
‫بخیر!
‫آخه گوش بده ببین چی شده!
‫این انرژی شوهِی از کجا میاد؟
چیه، چیه؟ قضیه کیکیوعه؟
‫یکم پیش یه چشم‌غرّه نثار ما هم کردن.
یعنی با وجود ساکوی محبوب هم همین آش و کاسه‌ست؟
‫من... از کیکیو خوشم نمیاد.
‫نازپرورده‌های کیکیو با احمق‌های چیدوری...
‫خب... هرطوری بهش نگاه کنی، به هم نمی‌خورن.
‫درموردش شنیدم، مثل آتیش و روغن!
‫اون آب و روغن‌ـه.
هه؟
راستی، پیشونیت چی شده؟
‫حواسش نیست...
‫گویا به جایی خورده.
دقیقا با چه شدتی خورده مگه؟
ها؟ رینتارو، تو این پرده رو کشیدی؟
چی؟... چی شده؟
‫با خودم گفتم عجیبه که این پرده کشیده باشه.
‫آها...
‫ای وای... ‫همینطوری ولش کردم مونده...
خب، دیدن ساختمون کیکیو اعصاب آدم رو بهم می‌زنه دیگه، نه؟
‫اینطور نیست!
‫اوه...
چـ... چت شد یهو؟
‫شرمنده، چیزی نیست.
‫صرفا نور خورشید اذیت می‌کرد.
‫خو همیشه نور زیاده ولی نمی‌بندیش.
‫میگی «گرمم میشه»
‫بعضی وقت‌ها می‌بندمش.
‫خب، به این ترتیب...
‫قبل از اسم انسان و غیرانسان...
‫توضیحی مثلِ «اون شخص رو، اون شیء رو» رو اضافه می‌کنیم.
‫واگوری-سان یکم پیش...
‫خیلی... تعجب کرده بود.
‫یهویی ناخودآگاه پرده رو کشیدم، ولی...
‫حالا که فکرش رو می‌کنم، واقعا بی‌ادبی کردم!
کیکیو و چیدوری، ها؟
‫دیگه احتمالا مغازه هم نیاد.
‫شاید صلاح همین بوده.
‫به هرحال، ارتباط گرفتن با منی که از چیدوری‌ام، هیچ خیری توش نیست.
‫چه برسه به اینکه طرف مقابل از کیکیو باشه.
‫همینطوری خوبه...
‫همینطوری خوبه.
‫میگم رینتارو!
‫امروز وقت داری؟ ‫بریم یکم بگردیم!
‫ها...
ها؟
جست‌و‌جو همه مامان شوهِی ساکو حله شوهِی یک استیکر ارسال کرد دوستان گروه‌ها ‫مامان درخواست کمکی نکرده.
‫حله. ‫کجا می‌ریم؟
‫اوهو! ‫چه عجب!
‫دیگه دیگه.
‫عوض اون دفعه که نتونستم بیام رو هم براتون می‌خونم.
‫منم کوپن سیب‌زمینی سرخ کرده مجانی دارما!
‫پس سراغ اونم می‌میرم!
‫امیدوارم امروز بتونی بیشتر از 95 امتیاز بگیری.
‫بسپرش به خودم!
‫این روزا یه آهنگی رو دارم تمرین می‌کنم...
‫امروز یه جورایی حالم خوبه، فک کنم از پسش بر بیام!
‫آخ آخ...
یکم... شلوغ نیست؟
‫- منم می‌خوام ببینم دیگه! ‫- جدی میگی؟
عجیب نیست؟
منتظر کیه؟
چی شده؟
‫آها، خب راستش اون...
‫دختره منتظره.
‫وا-! ‫واگوری-سان؟!؟
‫چرا اینجاست؟! ‫اصلا برای چی اومده؟!
‫ اوی! اوی! اوی! اوی! اوی! ‫ اوی! اوی! اوی! اوی! اوی! ‫ اوی! اوی! اوی! اوی! اوی! ‫ اوی! اوی! اوی! اوی! اوی! ‫ اوی! اوی! اوی! اوی! اوی!
‫اهل کیکیو تو چیدوری چیکار می‌کنه؟!
‫ای کله خر!
‫این پسره، امروز... هرکسی از کیکیو ببینه می‌پره بهش.
ها؟
‫هه؟ ‫خب... منتظر کسی‌ام.
هان؟؟؟ منتظر کی هستی دقیقا؟
‫اوسامی.
‫نترسونش.
‫اوه...
‫ببخشید.
‫خـ... خیر...
‫گفت منتظره... با کسی از چیدوری آشنایی داره؟
‫اوه...!
‫یعنی چی آخه...
‫حسودیم میشه!
ها؟
‫از کیکیو بدم میاد، ولی...
‫به اینکه دوست‌دخترش دم مدرسه ‫منتظرشه حسودیم میشه!!!
‫تُف توش!!!
‫منم دوست‌دختر می‌خوام!
‫خدا رو شکر که عقل نداره.
‫کائوروکو!
‫داری چیکار می‌کنی؟!
‫آیو... ‫سوزوکو...
‫همچین جایی واینسا، زودباش برگردیم!
‫ولی...
‫ولی بی ولی!
شوخیه دیگه؟ چرا اون دختر سمت چیدوریه؟
‫اگه بری اون‌طرف حماقتشون بهت سرایت می‌کنه ها!
‫اوه، کیکیویی‌ها اومدن...
‫دوباره گرفتن رومون!
‫خوشحالم که هوشینا-سان اینجا نیست...
‫یالا! ‫برمی‌‌گردیم.
‫هوی!
‫میکوبی به ملت ‫ یه معذرت خواهی ساده بکن حداقل!
‫کائوروکو، زودباش دیگه!
‫اوی! وایسید ببینم کیکیویی‌ها!
‫این کارتون یادتون بمونه!
‫ای تف توش...
چرا این بلاها فقط باید سر من بیاد؟
‫خب... خودت اول پریدی جلو دیگه.
‫آخرش هم نفهمیدیم قضیه‌ی اون دختره چی بود.
‫نمی‌دونم! ‫بخاطر همین چیزهاست که از کیکیو... اَه!!!
‫اوه... یه لحظه سکته رو زدم...
‫نکنه اون...
برای دیدن من اومده بود؟
‫نه! نه! نه!
‫شاید آشنای دیگه‌ای داره!
‫ولی، اگه واقعا اینطوری باشه...
‫میگما، تو هم اینطور فکر نمی‌کنی رینتا-
‫هع؟!
‫تو... قیافه‌ات یجوری شده ها!
ها؟
‫راست میگه. ‫تاحالا تو این قیافه ندیده بودمت.
‫ترسناک‌تر از همیشه شدی...
‫خـ... خفه بابا!
‫عجب... بابا اینطوری نترسونیدمون دیگه.
‫خب چون تو همش بقیه رو نگران خودت می‌کنی.
‫اهه! ‫تقصیر منه؟!
این دیگه چه حسیه؟
‫نمی‌فهمم چرا، ولی...
خوشحال شدم؟
‫آه... نه، دارم به چی فکر می‌کنم؟!
‫نتیجه‌اش این شد که، دوباره باعث شدم بترسه...
‫دیگه... معلومه که بهتره هم رو نبینیم.
‫حتی اگر در یکدیگر تنیده شویم هم...
‫آه، با تو به جستجویش خواهم رفت...
در پیِ آن تک‌ستاره‌ی درخشان
که از هر چیز دیگری پرنورتر... می‌درخشد رینتارو، آهنگ بعدی رو انتخاب کردی؟ ‫شرمنده، الان انتخاب می‌کنم. ‫اوهوم.
‫اَه! ‫به 90 نرسید!
‫کارت عالی بود!
‫اگه امتیاز نده فایده‌ای نداره!
‫راستی، رینتارو...
اخیرا اتفاقی افتاده، نه؟
ها؟
‫راست میگه؟!
آه... حالا که فکرش رو می‌کنم امروز هم یکم رفتارش عجیب بود، نه؟
‫اگه موردی هست، حداقل می‌تونیم بهش گوش بدیم.
‫درضمن، اون زخم هم... بنظر یه برخورد ساده نمیاد.
بهشون بگم؟
درمورد واگوری-سان بگم که چی بشه؟
اصلا انقدری مهمه که مطرحش کنم؟
‫حتی اگه بگم هم، حتماً...
کیکیو، ها؟
‫از کیکیو بدم میاد.
‫بابا این کیکیویی‌ها رو اصلا بهشون اهمیت نده!
‫درکشون می‌کنم که بخوان همچین چیزهایی بگن.
‫اما...
‫یه‌جورایی خوشم نمیاد.
‫چیزی نیست بابا، من خوبم.
‫که اینطور!
‫خب، هروقت مشکلی پیش اومده بهمون بگو ها!
‫همم...
‫یالا، یالا! خودتونو جمع و جور کنین، بریم سراغ آهنگ بعدی!
‫ ها؟... من که هنوز نذاشتمش.
‫من گذاشتمش، ازوناست که گام بلندی داره! ‫اصطلاح «کی گا تاکای» (キーが高い) به آهنگی اطلاق می‌شود که گام یا پرده آن بالا است و خواننده برای اجرای آن نیاز به خواندن نت‌های بسیار زیر دارد.‫ ‫این عبارت از ترکیب «کی» (キー)، وام‌گرفته از کلمه انگلیسی "Key" به معنی «گام»، و صفت «تاکای» (高い) به معنی «بالا» ساخته شده است.
‫ ها؟ قصد جونمو کردی؟!
‫یالا، اینم میکروفون!
‫ ناتسوساوا.
‫ببخشید که نگرانت کردم.
‫آه... دقیقا منظورم همین رفتارات بود رینتارو...
هان؟
‫منم می‌خونم، میکروفون رو بده.
‫اِه؟ ساکو؟ عجیب نیست؟!
‫آه... گلوم درد می‌کنه...
ها؟
‫ساعت تعطیلی که خیلی وقته گذشته...
‫برگشتم.
‫میگم، در مغازه بازه هـ...
‫رینتارو-کون!
‫خوش برگشتین...
‫ واگوری-سان، چرا...
‫معذرت می‌خوام!
‫واسه اینکه اون بلبشو رو راه انداختم...
‫بدیِ رابطه‌ی چیدوری و کیکیو رو دست‌کم گرفته بودم...
‫هه؟ اصلا بابتش ناراحت نیستما!
‫اشکالی نداره. لطفا سرتون رو بالا بگیرید.
‫هااه، بالاخره برگشتی!
‫خوش اومدی.
‫ممنون. ‫اصطلاح «تادایما / اوکایری» (ただいま / おかえり) یک زوج احوال‌پرسی ثابت توی ژاپنی‌ان. ‫«تادایما» توسط فردی که وارد خونه می‌شه برای اعلام ورود، و «اوکایری» توسط فرد حاضر در خانه ‫برای خوشامدگویی به کار میره. ‫«تادایما» خلاصه‌شده‌ی «همین الان برگشتم» هست. واسه همینم، اگر در پاسخ به یک «اوکایری» ‫ دیرهنگام تکرار بشه، ترجمه تحت‌اللفظیش تو فارسی غیرطبیعیه، چون دیگه نقشش اعلام ورود نیست، ‫بلکه «پاسخ و تکمیل کردن آیین خوشامدگویی»ـه.
‫اگه قراره دیر کنی حداقل یه زنگ بزن.
‫واگوری-سان کل این مدت منتظر تو مونده ها!
هه؟
‫واگوری-سان...
‫اگه هنوز وقت داری، بازم کیک می‌خوری؟
‫آه، نه، امروز دیگه...
‫معذرت می‌خوام! شرم‌آور بود...
‫حتی رینتارو-کون هم...
‫ببخشید... یلحـ... ببخشید ببخشید...
‫واگوری-سان...
‫کیک میل ندارید؟ با هم بخوریم.
‫بله.
واقعا با لذت می‌خوره، نه؟
‫میگم...
چونه‌ی دوستتون خوبه؟
‫آها، اوسامی رو می‌گین.
‫حالش خوبه، سخت‌جونه.
‫خداروشکر!
‫چرا جلوی مدرسه‌ی ما بودین؟
‫دلم می‌خواست رینتارو-کون رو ببینم.
‫پس به‌خاطر من بوده!
‫ولی، دیگه کار سبک‌سرانه‌ای نمی‌کنم.
‫ببخشید.
‫نه! اونی که اول شروعش کرد ما بودیم به هر حال.
‫تازه، وقتی واگوری-سان رو دیدم... خوشحال شدم... یعنی...
‫از دهنم در رفت!
نه! ببخشید! حال‌بهم‌زنم مگه نه؟
‫حرف الانم رو نشنیده بگیرید!
‫هه؟ نمی‌خوام!
‫نخواه نشنیده بگیرمش!
‫کـ... کیکتون رو... نمی‌خواید بخورید؟
‫اِه... بله، می‌خورم!
‫یعنی، فکر نمی‌کردم بیاین مغازه‌مون...
شاید چون یهو اومدم؟
‫ نه... چون فکر می‌کردم دیگه کلا مغازه‌مون نیاین...
چرا؟
‫آخه... خب... چون کیکیو و چیدوریه دیگه...
‫چون واگوری-سان دانش‌آموز کیکیو ئه...
‫فکر نمی‌کردم بیاید منو ببینید...
‫در ارتباط بودنتون با من، هیچ پیامد خوبی...
‫من...
‫خیلی خوشحال شدم.
‫وقتی فهمیدم رینتارو-کون دانش‌آموز چیدوریه...
هه؟
‫آه! دیگه دیروقته!
‫ببخشید، دیگه برمی‌گردم.
‫آه...
‫وا... واگوری-سان!
‫واقعا می‌گم ها.
‫تو فکرم این بود که شاید اینطوری بتونم ‫رینتارو-کون رو، کلی بهتر بشناسم!
‫وا... ‫ممنون بابت کیک!
چرا اون قیافه رو گرفت؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم، ولی...
‫من... ناراحتش کردم... ‫اصطلاح «کیزوتسوکه‌تا» (傷つけた) به معنای «آسیب زدن»ـه و می‌تونه هم به آسیب فیزیکی (زخمی کردن) ‫و هم به آسیب روحی و احساسی اشاره داشته باشه. ‫توی بافت احساسی، این عبارت به معنای «جریحه‌دار کردن احساسات» یا «دل شکستن»ـه. ‫
‫عه؟ رینتارو!
‫واگوری-سان رفت؟
‫هی، گوش میدی؟
‫هااااااااااااااااااا!
‫آهای! حالت خوبه؟!
‫من که یادم نمیاد اسکلت زاییده باشم!
‫فـ... فعلا، اونجا بشین!
‫هوم... پس این‌طوریاس.
‫آخ!
‫آی!
‫آخه تو دیگه...
‫اول از همه باید می‌رفتی دنبال واگوری-سان!
‫مگه همین چند روز پیش یاد نگرفتی تنها بودن یه دختر تو شب چقدر خطرناکه؟!
‫واقعا که...
‫واگوری-سان... گفت خوشحاله که منو می‌شناسه...
‫دیگه از همون‌جاش به بعد رو اصلا نمی‌فهمم!
‫تو دیگه خیلی کُندفهمی!
‫من اشتباه بزرگش کردم؟
‫ها؟
‫میگم...
ها؟
‫چرا باید دلش بخواد منو ببینه؟
‫با این که دانش‌آموز کیکیو ئه...
تو... جدی‌جدی نفهمیدی؟
چی رو؟
‫داری همون کاری رو می‌کنی که با خودت کردن.
‫با اینکه خیلی بدت میومد که فقط از روی ظاهر قضاوتت کنن...
‫حالا فکر و ذکر خودت فقط شده «کیکیو، کیکیو».
‫وقتی فهمید تو دانش‌آموزِ چیدوری هستی...
‫واگوری-سان حتی یه بارم رفتارش رو باهات عوض کرد؟
تو به چیِ واگوری-سان نگاه می‌کنی رینتارو؟
‫به هر حال، ارتباط گرفتن با منی که از چیدوری‌ام، هیچ خیری توش نیست.
‫شنیدم رینتارو-کون اینا قنادی دارن.
اصلا بهش نمیاد مگه نه؟
‫اون یارو معروفه به ترسناک بودن.
‫آخه... واگوری-سان دانش‌آموز کیکیوئه... ‫آخه... واگوری-سان دانش‌آموز کیکیوئه...
آهای، گوش میدی؟
عه! وایسا! چیکار داری می‌کنی؟
‫دستمال! دستمال!
‫من... خیلی پستم...
‫من همون کاری که اونا می‌کردن رو، با واگوری-سان کردم...
‫مامان...‍‍
‫ ممنون.
هه؟
رینتارو... کون؟
‫چرا؟
‫ چون فکر کردم اگه صبح زود بیام می‌تونم ببینمتون.
‫واگوری-سان...
‫ب... بله!
‫ببخشید که ناراحتتون کردم.
‫ببخشید...
ناراحتم کردین؟
‫چون باعث شدم قیافه غمگین به خودتون بگیرین...
‫چ... چ... چی شده؟
‫که همچین قیافه‌ای داشتم... خجالت می‌کشم...
‫این که غمگین شدم حقیقت داره.
‫ولی، تقصیر خودم بود...
‫با این حال، بدون این که چیزی بگم گذاشتم رفتم ‫ و دوباره رینتارو-کون رو به دردسر انداختم.
‫ببخشید!
‫برعکس، این منم که...
‫بیش از حد مهربونی، رینتارو-کون.
‫ واگوری-سان همیشه، از همون اولش سعی کرد بهم بفهمونه...
‫منم... باید باهاش رو به رو بشم!
‫ وقتی دیدم اون آدمای چیدوری دارن از کیکیو بد میگن...
‫معمولا هیچ حسی بهم دست نمیده.
‫چون تو ذهنم عادی بود که از هم بدمون بیاد.
‫ولی... وقتی فکر کردم دارن به واگوری-سان بد میگن...
‫ناراحت شدم.
‫ناراحت شدم، ولی...
‫«اگه با من در ارتباط باشه، بازم تجارب ترسناک سراغش میان.»
‫نتونستم جلو برم.
‫این که گفتم حرفمو نشنیده بگیرید رو... لطفا اجازه بدین پس بگیرم!
‫ببخشید که فقط حواسم به مدرسه بود و واگوری-سان رو ندیدم.
‫من هم خوشحال شدم!
‫اوم، واگوری... سان؟
‫اوه!
‫دیگه خوبم! ‫ ببخشید.
‫رینتارو-کون!
‫من واگوری کائوروکو هستم!
‫مـ... می‌دونم.
‫و شما... تسوموگی رینتارو-کون هستین!
‫هیچ ربطی هم به چیدوری و کیکیو نداره!
‫چون این خود شما هستین، نه کس دیگه‌...
‫که من دوست دارم بشناسمش!
‫در ارتباط با دیروز عذر می‌خوام، که یهو پرده رو کشیدم. واگوری کائوروکو ‫امیدوارم از الان به بعد هم با هم در تماس باشیم! ‫منم همین‌طور! ‫خوشحال می‌شم در تماس باشیم.
‫آه، اصلا به دل نگرفته بودم.
آها! صبح زوده و الانم کسی اینجاها نیست، مگه نه؟
‫ آه، همینطوره.
‫پس...
‫می‌خوام بیشتر بشناسمش...
‫واگوری-سان رو.
‫دنیایی که فکر می‌کردم تا آخر عمرم هیچ ربطی بهم نخواهد داشت...
‫حس کردم که یکم... بهم نزدیک‌تر شده.
‫بعد از آنکه اشک‌هایم سرازیر شده بودند، به آسمان نگاه می‌کردم...
و به تو فکر می‌کردم
حتی بعد از گریه کردن هم، اشک‌هایم بند نمی‌آیند
و همچنان، بوی تو... به مشامم می‌رسد
‫توی اون تماس تلفنیِ دلگیر با تو، به زور خودم رو به خنده می‌زدم...
‫و زیر آسمون ابری گفتم: «امروز نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم.»
آه... عجیبه که یه چیز اینقدر کوچیک، می‌تونه اینقدر دردناک باشه
چهره‌ای از عشق که تو به تصویر کشیدی
‫می‌خواهم که تا ابد... نظاره‌گرش باشم!
می‌خواهم که همراه تو بخندم
حتی در زندگی روزمره هم، بوی عشق به آرامی در هوا می‌پیچد
‫و هرلحظه ساده‌ای که باهم می‌گذرانیم...