‫زمانی که فریادهای تقلا توسط باد ‫ خفه می‌شن و به پوچی می‌رسن؛
‫واقعاً دوستش دارم.
‫البته فقط اگه فریاد زن‌ها باشه.
‫باد، نظر تو هم همینه؟
‫فکرشو می‌کردم.
‫شما سرگرمی ارزشمندی هستید که باد رو تقویت می‌کنه ‫و به من حس همبستگی رو نشون می‌ده.
‫کمک کنین...
‫گفتی کمک، ها؟
‫چه ایده خوبی.
‫درسته؛ عالی می‌شد اگه یکی برای کمک میومد.
‫اونوقت باد و من به بی‌حوصلگی نمی‌افتیم.
‫همگی گوش کنین!
‫اینجاست که باید محکم وایسیم!
‫بیاید نشون بدیم ‫شکارچیان اژدها چندمرده حلاجن!
‫آره!
‫شکارچیان اژدها به چه دردی می‌خورن؟
‫ا ـ اون کیه؟
‫وقتی همه‌ی اینا تموم شد، سرت رو می‌زنم.
‫احسنت!
‫بهتره شروع کنیم...
‫نبردی که سرنوشت جهان رو تغییر می‌ده
‫و داستانِ من و تو ‫از نابودی تمام اژدهایان.
‫پورورورو!
‫یه‌لحظه وایشین!
‫پو!
‫جلو ارباب خیلی مغرور رفتار می‌کنی، آدمیزاد خرفت!
‫اسلایم.
‫مشتاق دیدار.
‫پو!
‫چایی نخورده پسرخاله نشو!
‫من خدمتکار شماره یکِ ‫پادشاه اژدها، کریمزن هستم!
‫اشلایم اهریمنیِ وفادارشم!
‫تازه‌کاری مشل تو، باید با گفتن ‫اشلایم-شنپای بهم احترام بذاره.
‫باشه؛ از دیدنت خوشوقتم، اسلایم-سنپای.
‫شِدات رو خوب نمی‌شنوم!
‫یه‌بار دیگه بلند و واضح بگو
‫دهنتو ببند، اسلایم.
‫چندتا پادشاه اژدها رو تونستیم بکشیم؟
‫هوی!
‫خیلی یهویی اعتمادم بهت ‫ داره کم و کمتر می‌شه.
‫از این کار مطمئنی؟
‫خاطرات مبهمی تو ذهنم هست،
‫ولی نمی‌تونم آزادانه به‌یادشون بیارم.
‫اوهو؟
‫حتی خودتم از اول به‌یاد نیاوردم.
‫لحظه‌ای که صورتت رو دیدم، ‫ بلافاصله یادم اومد.
‫پس یعنی، هرکدوم از خاطراتت برای یادآوری، ‫ نیاز به یه محرک خاص دارن؟
‫هاه!
‫چه به نفع تو شد.
‫و از طرفی کامل به ضرر من شد.
‫لازم نیست نگران اون باشی!
‫هنر جنگیِ نقره‌فام توی ذهنم نیست، تو بدنمه!
‫جناب فرشته مرگ، جناب جادوگر.
‫اسم من مایکله؛ یه شکارچی اژدهام.
‫با این‌حال...
‫ازتون درخواست خجالت‌آوری داشتم.
‫اژدهایی هست که فقط ‫شما دو نفر از پسش برمیاید.
‫گفتی یه اژدها؟
‫بله؛ ما فرار کردیم.
‫در شهر تورتیر، یه گردباد بزرگ وجود داشت.
‫ا ـ اون دیگه چیه؟
‫و یه حس قطعی داشتم...
‫که در میان بادهای گردباد، ‫یه موجود وحشتناک بود.
‫جایگاه سوم؛ اژدهای زندانِ طوفانی، دیزاس ترووِر.
‫اژدهایی که خودشو تو باد می‌پوشونه.
‫می‌شناسیش؟
‫معلومه؛ چون جادوگرم.
‫چـ ـ چی شد؟
‫تو...
‫محدودیت‌های ذهنت رو برداشتی، مگه نه؟
‫خب، فقط همه‌ چیز رو بسپر به من.
‫یادته چی گفتم؟ ‫قراره ازشون استفاده کنم.
‫خب، نمی‌تونم بذارم اینطوری بشه.
‫پیشنهادتونو رد می‌کنم
‫مگه نمی‌شه فقط تسلیم شید و فرار کنید؟
‫اهل این کشور نیستین، مگه نه؟
‫هیچ تعهدی ندارین که برای این کشور بجنگین.
‫بهم پیشنهاد پول دادید، ‫ولی نه برای محافظت ازتون،
‫بلکه کشتن اژدها به‌جای شما. ‫چه درخواست بخصوصی.
‫آه، حالا فهمیدم.
‫شما احساس گناه می‌کنین.
‫محدوده حمله‌ی اژدهای طوفان گسترده‌ست.
‫و سریع هم حرکت می‌کنه.
‫برای فرار ازش، باید درلحظه تصمیم بگیرین ‫ و با نهایت سرعت عقب‌نشینی کنین.
‫حداقل این چیزیه که تصور می‌کنم.
‫درحال فرار، پشت‌سرتون صداهایی که ‫ درخواست کمک می‌کردن شنیدین، نه؟
‫بعد، اون ضجّه‌ها، توسط باد ‫ بلعیده و ساکت شدن.
‫راستی، اگه بخواین بدونین برای افرادی که ‫داخل گردباد فرو می‌رن چه اتفاقی می‌افته،
‫بادِ بُرنده بدنشون رو تیکه‌تیکه می‌کنه،
‫و تا جایی که می‌دونم، ‫ در شکنجه‌ای وحشتناک زجر می‌کشن.
‫و اینطوری اسم اژدهای زندانِ طوفانی رو گرفت.
‫زمانی که از گردباد فرار می‌کردین،
‫یهو تو آسمون بارونی از خون ندیدین؟
‫شلپ.
‫صداش...
‫واقعاً شرمسار بودین.
‫پس آدمایی که هنوز زنده بودن رو جمع کردین،
‫و به اینجا فرار کردین تا ‫ سعی کنین لااقل از اونا محافظت کنین.
‫صداش داره ذهنم رو سوراخ می‌کنه!
‫ولی در آخر...
‫لطفاً تمومش کن!
‫هرچیزی که گفتی حقیقت داره.
‫ولی دیگه چیکار می‌تونستیم بکنیم؟
‫شکارچی‌هایی مثل ما نمی‌تونن ‫ یه خراش هم رو یه اژدهای برتر بندازن!
‫وظیفه‌ی یه شکارچی اژدها اینه که ‫ با یک شمشیرِ نقره از مردم محافظت کنه.
‫به این کار افتخار نمی‌کردین؟
‫آره، درسته؛ شاید یه‌زمانی ‫ همچین حسی داشتم، ولی...
‫تازه یه‌چیزی رو فهمیدم.
‫من شکارچی اژدها نیستم!
‫فقط شکارِ اونام!
‫ولی اگه مثل شما دوتا، قدرت آسیب‌زدن ‫به اژدهایان رو داشتم، اونوقت...!
‫اوه!
‫با این شمشیرِ فرشته مرگ، تضمین می‌کنم ‫ می‌تونین اژدهایان هم بکشین.
‫با این وجود، تضمینی به جونتون نیست.
‫ا ـ این چطور ممکنه؟
‫جادو.
‫جادو معرکه‌ست!
‫تا حالا تفنگی مثل این ندیدم.
‫این یه تفنگِ جادوییه؟
‫این تفنگ‌ها بارها قوی‌تر از اونایی هستن ‫ که الان تو کشور قابل دسترسن،
‫ولی هنوز فقط تفنگ‌های معمولی‌ان.
‫چیزی که درموردشون مهمه...
‫گلوله‌ست.
‫هاه!
‫این تفنگ حرف نداره!
‫با این دیگه راحت همه رو اذیت میکنم! ‫اینو کسی می‌گه که اخم به ابرو گرفته.
‫چیزی ناراحتت کرده؟ ‫آره! بیاید بریم اژدها بکشیم! ‫واسه اینه که اونا رو بازیچه خودم کردم؟
‫نه خیلی. با اون مشکلی ندارم.
‫بالأخره، می‌خوای کاری کنی که برنده شن، درسته؟
‫اما خب قول ندادم زنده هم می‌مونن.
‫حالا سر چی نارحتی؟
‫اولاً، به‌قدری خسته‌م که روی زمین دراز کشیدم.
‫دوماً هم، خب...
‫لطفاً «فرشته مرگ» صدام نزن ‫و باهام معرکه راه ننداز.
‫فرشته مرگ کبیر!
‫لطفاً از این بندگان حقیر حفاظت کنید!
‫نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام دور و ورم بپلکن.
‫چون ممکنه به مرگشون ختم شه.
‫اون‌سری گفتی
‫فقط می‌تونی کنار کسایی که نمی‌میرن ‫ یا بهت آسیب نمی‌زنن بمونی.
‫برای همینم منو انتخاب کردی،
‫و به همین دلیل اون دختره، لئو رو ول کردی.
‫ولش نکردم!
‫خیلی هم ولش کردی.
‫از زاویه دیدِ بی‌طرف اینطور به‌نظر میومد،
‫و احتمالاً اون دختر هم ‫ کارتو همین‌شکلی برداشت کرده.
‫این به تو مربوط نمی‌شه.
‫اگه دوباره لئو رو جلوی چشمام از دست بدم چی؟
‫فقط فکر کردن بهش...
‫قلبمو به درد میاره.
‫از اینکه حرف دلتو بهم زدی ممنونم.
‫حالا یه‌کم بهتر درکت می‌کنم.
‫باعث خوشحالیمه.
‫من فضاهای ذخیره دارم، مگه نه؟
‫یکی‌شون رو واسه تو باز می‌کنم.
‫اونجا زندانیش کن.
‫چیزخورش کن و تو حالت ‫ بی‌هوشی قرارش بده تا تقلا نکنه.
‫وقتی که خوابه می‌تونی ازش مراقبت کنی.
‫این کارا رو دوست داری، درست نمی‌گم؟
‫باید به‌خودم دست‌مریزاد بگم! ‫نصیحت درجه‌یکی بود.
‫اول باید سریع بدزدیم
‫مشکلت چیه؟
‫بگو می‌شنوم.
‫مشکلم اینه که تو یه عوضیه!
‫اینو زیاد می‌شنوم.
‫به‌نظر خودم که از نقاط قوتمه. ‫توئم همین فکرو می‌کنی؟
‫اینکه بدونی یه عوضی‌ام ‫ و اینکه واقعاً جهنمو بیارم جلو چشمت،
‫دوتا موضوع کاملاً متفاوتن، نه؟
‫از وقتی همو دیدیم، از این اخلاقِ ‫«خیلی چیزا درباره‌ت می‌دونم» بیزار بودم.
‫جایگاهتو بشناس.
‫تو می‌تونی همونجا با قلب شکستت دراز بکشی
‫و برای ترکیب گلوله با نقره‌فامت جِز بزنی.
‫اوه، درضمن...
‫خیلی راجع به اینکه ‫نفرین‌شده‌ای و این‌چیزا حرف می‌زنی.
‫ولی اشتباه می‌کنی.
‫یه نفرین...
‫تو نفرین‌شده نیستی.
‫دیگه هیچ‌وقت دوباره واسم ‫ مظلوم‌بازی در نیار و آه و ناله نکن.
‫پورو!
‫کریمزن-شاما!
‫بی‌نقص! همونطور که خواشتی ‫یکی از چشمام رو فرشتادم پایین تا شهر رو بپّاد.
‫درحال حاضر شهر تو همچین وضعیتیه!
‫پر خرابه‌ست!
‫یه گردباد هم وسط شهره!
‫اژدهای طوفان هم بین همونه!
‫کلی هم آدمیزاد جلوی گردباد رو هوان!
‫اوه.
‫مجموعاً شونزده تا.
‫تو خون غوطه‌ورن ‫ و یه‌سری هم اندامشونو ندارن.
‫همه‌شون زنن؟
‫پورو! بله که هشتن!
‫ترووِر فرمان داره تا توی شهر آماده‌باش وایسه
‫و داره با ریز ریز کردنشون وقت می‌کشه.
‫کله‌پوکِ رقت‌انگیزیه.
‫اما لااقل تا وقتی سرش گرمه ‫سعی‌ نمی‌کنه این‌طرفی بیاد.
‫واقعاً ممنون می‌شم اگه ‫ اون زنا تا جای ممکن طاقت بیارن.
‫پورورو!
‫کریمزن-شاما، ‫مثل همیشه خوراک لذیذی هشتید!
‫نباید بذارم راگنا و ‫اون شکارچیان اژدها در این‌مورد بدونن.
‫هیچ بازمانده‌ای توی شهر نمونده.
‫فقط همینو بدونن کافیه؛ ‫همین جواب می‌ده.
‫جدی؟
‫عه، پس اومدین.
‫ولی خب از کمک دیگه گذشته.
‫خوش آمدید.
‫باد نیز به پیشوازتون اومده.
‫اما متأسفانه، به طلوع نزدیکیم.
‫باعث تأسفه، ولی باید ازتون بخوام زمان دیگه‌ای
‫اِهم!
‫ما شکارچیان اژدها هستیم!
‫واقعاً صبح دلپذیریه!
‫صبحی بی‌نظیر برای شکارِ اژدهای پست ‫ که رفتارهای به‌شدت ظالمانه‌ای از خود بروز داده.
‫و وقتی می‌گم «اژدهای پست»، ‫جنابعالی مدنظرم هستی.
‫داری تظاهر می‌کنی که مثلاً با باد گپ می‌زنی
‫درحالی که فقط داری یه نمایش تک‌نفره اجرا می‌کنی.
‫فرمانروات باید عقلش کم باشه که ‫ تو رو تنهایی توی همچین جای دورافتاده‌ای منتظر گذاشته!
‫دلمون می‌سوزه، پس باهات بازی می‌کنیم. ‫دنبالمون بیا.
‫تنها؟
‫من؟
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫تو اصلاً کی‌ای؟
‫چرا یه انسان ناچیز درباره خاندانمون وراجی می‌کنه؟
‫پیشنهاد می‌کنم درمورد ‫موضوعاتی که نمی‌دونی حرف نزنی.
‫البته فقط درحد پیشنهاده.
‫اولاً، اصلاً قادر هستی ‫عظمتم رو به‌طور کامل درک کنی؟
‫معلومه که نمی‌تونی!
‫اگه می‌تونستی، همچین حرف‌های شنیعی نمی‌زدی. ‫من از کجا می‌دونم؟
‫چون من دیزاس ترووِر هستم، ‫جایگاه سوم در خاندان بال.
‫جایگاه سوم یعنی من بین سه‌نفر برترم.
‫اصلاً حالیت می‌شه یعنی چی؟ می‌شه؟
‫زبونت انگار بند اومده، ها؟ ‫پس مجبورم باهات راه بیام.
‫براساس شایعاتی که از باد شنیدم، ‫یه‌سری از انسان‌ها منو زندانِ طوفانی صدا می‌زنن.
‫ظاهراً دلیلی که این لقبو گرفتم
‫این بوده که انسان‌هایی که با بادم می‌رقصن ‫ جهنمی وحشتناک رو به‌چشم می‌بینن.
‫این باعث رنجشم می‌شه.
‫باور ندارم کاری که انجام می‌دم قبیح باشه،
‫و قطعاً باد هم تقصیری نداره.
‫چه بسا انسان‌ها باید تلاش کنن با باد همراه بشن.
‫اظهاراتِ گستاخانه و بی‌نزاکتیِ ‫چند لحظه پیشت رو می‌بخشم.
‫ولی از چیزهای دیگه چشم‌پوشی نمی‌کنم!
‫توهین‌هات نسبت به خاندان قابل‌بخشش نیست!
‫گفتی «کم‌عقل»؟
‫بنیانگذارمون رو کم‌عقل خطاب می‌کنی؟!
‫حاکم ما، رهبر خاندان‌مون ‫که نجوای خداوندگار رو می‌شنوه!
‫امثالِ یک انسان جرئت کرده اونا رو خوار بشمره!
‫به‌هیچ‌وجه قابل‌بخشش نیست!
‫همه‌جا رو خون می‌گیره!
‫همه‌جا! همه‌جا! همه‌جا! همه‌جا!
‫خودِ باد چنین دستوری صادر می‌کــنـــه!
‫چه هالویی.
‫دوستان، طلوع آفتاب نزدیکه!
‫نبرد در شرف وقوعه.