‫خیلی خب، چاقوی جراحی.‬
‫بهش گفتم، "متاسفم، ولی من نمی تونم 30 دقیقه منتظر بمونم‬
‫وقتی که دارم پول زیادی برای منوی غذای سرآشپز می دم."‬
‫اونجا خیلی گرون تر از چیزیه که ارزش داره. آره، 800 دلار بعدش فهمیدم.‬
‫حتی در مورد قیمت های خیلی بالای نوشیدنی ها هم حرف نمی زنم.‬
‫بچه ها، فشار داره می افته. دکتر پیتمن، اون هنوز بیهوشه؟‬
‫آره، داروی بیهوشی بیشتر. فشار خونش هنوز داره می افته.‬
‫می تونیم داروی بیهوشی بیشتری بهش بدیم؟ نه، الان نه.‬
‫هی، داره بیدار میشه. باید دوباره بیهوشش کنی.‬
‫فشارش پایینه. اگه داروی بیشتری بدم، ممکنه بکشمش.‬
‫دکتر پیتمن؟ صبر کن. خب، می تونیم از پسش بر بیایم.‬
‫نه، نمی تونیم. باید به 115 زنگ بزنیم.‬
‫صبح بخیر.‬
‫من یه بیگل دارم.‬
‫کروسان بادومی.‬
‫و قهوه لاکچری.‬
‫هر چی که بخوای، نه.‬
‫اوه، خب...‬
‫مسئله اینه. ما رسماً با بابا وضعیت قرمز اعلام کردیم.‬
‫من براش حدود یه دوجین پیامک گذاشتم.‬
‫باید برم پایین. اوممم.‬
‫و دوست دارم که تو هم با من بیای.‬
‫من خسته ام. دیشب تا دیروقت بیرون بودم.‬
‫اون نارسایی احتقانی قلب داره. من رفته بودم رقص.‬
‫اون نارسایی احتقانی قلب و دیابت داره.‬
‫هارپر.‬
‫ما مستحق یه روز تعطیلیم، باشه؟ لطفاً.‬
‫باشه.‬
‫پس من خودم تنها می رم.‬
‫فقط امیدوارم که بالا نباشه.‬
‫این...‬
‫باشه. اوه خدای من. باشه، تو بردی.‬
‫کیش و مات. تبریک می گم. ممنون. ممنون.‬
‫من حتی اونو نمی خوام.‬
‫اون شیر جو دوسر داره. گرون بود.‬
‫نه، مامی! نمی تونی خانواده رو بیاری.‬
‫نمی ذارن بیان تو. ولی اونا می خوان تو رو ببینن!‬
‫خیلی زیادن.‬
‫ببین... دکتر تازه رسید. بعداً بهت زنگ می زنم.‬
‫فراموش نکنی.‬
‫بوس. بوس. دوستت دارم.‬
‫برات برانچ آوردم. ببین.‬
‫جو دوسر و یه موز.‬
‫عجب.‬
‫خیلی وقته که این ورا پیدات نیست.‬
‫خب، آخه داری بهتر می شی. پس... می دونی، می تونیم خیلی زود بفرستیمت خونه.‬
‫می خوای از شرم خلاص شی.‬
‫هرگز. اه. ریلکس کن.‬
‫اشکالی نداره اگه اون بوس یه اتفاق یهویی بود.‬
‫من هیچ انتظاری ندارم.‬
‫می دونی، من کل قضیه تو رو می فهمم.‬
‫کل قضیه من؟‬
‫اوه، می دونی دیگه. بی تعهدی.‬
‫آها.‬
‫من واقعاً دنبال هیچی جدی نیستم.‬
‫و گذشته از این، تو واقعاً نباید با یه بیمار قرار بذاری، پس...‬
‫احتمالاً بهتره که تمومش کنیم. باشه.‬
‫آره.‬
‫ولی تو دیگه خیلی وقت نیست که بیمار باشی.‬
‫اگه من نخوام تمومش کنم چی؟‬
‫هیچ تفریحی داری؟‬
‫من خیلی باحالم.‬
‫واقعاً؟ آره.‬
‫چون حس می کنم تنها کار همه شما جراح ها کار کردنه.‬
‫می دونی؟ من دوست دارم یه زندگی خارج از کارم داشته باشم.‬
‫خب، یه طوفان اومده.‬
‫و برای اطلاع شما، امروز روز تعطیل منه.‬
‫دکتر سوریانو منو دعوت کرده که باهاش برم گلف بازی توی فیشر آیلند.‬
‫پس تنها روز تعطیلت رو، با رئیست می گذرونی؟‬
‫تو روش کراش داری.‬
‫اون موفق ترین جراح توی بیمارستانه.‬
‫خیلی جدی به نظر می رسه. فکر می کنی اون همون آدمه؟‬
‫باشه. من دیگه میرم. اوقات خوبی داشته باشی.‬
‫خیلی آسون خودتو در اختیارش نذار.‬
‫می تونستی اون کارت رو نوبت قبل بازی کنی و مجبورم کنی کارت بردارم.‬
‫می تونستم؟ اصلا ندیدمش.‬
‫داری می ذاری من ببرم. نه، اینطور نیست.‬
‫دروغ گفتن رو بس کن. من دارم بازی می کنم.‬
‫من هشت ساله نیستم.‬
‫من... من می دونم چه اتفاقی برای بقیه توی اتوبوس افتاد.‬
‫می خوام بدونم چه اتفاقی برای من افتاد.‬
‫هیچ چیز غیر معمولی.‬
‫تو یه آسیب آئورت داشتی، و ما ترمیمش کردیم.‬
‫بیشتر از اینهاست. من...‬
‫من طرز نگاه کردن مردم به خودم رو می بینم.‬
‫مردم چطوری بهت نگاه می کنن؟ همونطوری که تو به من نگاه می کنی.‬
‫انگار یه چیزی هست که به من نمی گی.‬
‫می دونی من می خوام چی بدونم؟‬
‫می خوام درباره اون خالکوبی پرنده روی مچ پات بدونم.‬
‫متاسفم. آسیب آئورت.‬
‫حرف زدن درد داره.‬
‫اوم...‬
‫خیلی مناسبه.‬
‫وای چه لباسیه. نسخه محدوده.‬
‫امیدوارم اینطور باشه. آره، درسته؟‬
‫کجا میری؟ دارم با سوریانو برای گلف بازی قرار دارم.‬
‫تو این تاریکی؟‬
‫تو فیشر آیلند، جایی که مردم واقعا سلیقه دارن.‬
‫من روی تو شرط می بندم، چون بقیه رو کور می کنی.‬
‫آره، خیلی خنده داره.‬
‫وقتی دارم سالاد دریایی مو تو ایوون می خورم،‬
‫به یاد شماهایی می افتم که دارین مرغ سوخاری مخصوص ناهار می خورین.‬
‫هی. اینو برات آوردم.‬
‫چرا؟ این یه مافین «متاسفم-که-مجبور-شدی-یه-پیرزن-رو-بکشی» عه؟‬
‫نه. این یه مافین تجسمه. دارم یه روز بهتر رو برات تجسم می کنم.‬
‫و اگه کسی نمیره، صد در صد بهتر میشه.‬
‫چی؟‬
‫نه، فقط یه جوری میشینی که مامانم قبل از جشن پانزده سالگی بهم یاد داد.‬
‫من اینطوری نیستم. داری درباره چی حرف می زنی؟‬
‫درسته. یه جور عجیبی میشینی. انگار تو یه تاک شو هستی.‬
‫شماها کار بهتری ندارین انجام بدین؟‬
‫اوو، حواستون باشه. یه مصدومیت اورژانسی داریم.‬
‫بفرمایید.‬
‫باشه.‬
‫چان. به تو هم نیاز دارم.‬
‫خانم 28 ساله، در حین عمل جراحی پروتز سینه و لیپوساکشن.‬
‫حالش بد شده.‬
‫صبر کن. اون جراحی می کرده؟ این از کجاست؟‬
‫یه جایی به اسم جراحی پلاستیک لاس پالماس.‬
‫خدای من، اونا همینطوری ولش کردن، پوشوندنش با گاز و پتو؟‬
‫آرام بخشی با فنتانیل و پروپوفول در راهه، با دو لیتر نرمال سالین.‬
‫هنوز فشارش پایینه، تاکی کاردی داره.‬
‫مامانش باهاش بوده. درست پشت سرمونه.‬
‫خیلی خب. آماده باشین، با شمردن من.‬
‫یک، دو، سه.‬
‫یه کیت شروع سرم نیاز دارم.‬
‫جراحی که این کارو کرده کجاست؟‬
‫هیچ ایده ای ندارم. اون عقب موند.‬
‫مسخره است. کامیلا، سونوگرافی؟‬
‫آره، گرفتم.‬
‫یه لیتر دیگه سرم. یکی لوله سرم رو بیاره.‬
‫اوه، لعنتی.‬
‫هنوز کاملا بازه.‬
‫صداهای تنفسی خوب در هر دو طرف. چرا وسط عمل انتقالش دادن؟‬
‫این کلینیک ها فقط می تونن خدمات جراحی اولیه رو انجام بدن.‬
‫هر مشکلی پیش بیاد، اونا دست و پاشونو گم می کنن.‬
‫اصلا خوب نیست. مایع آزاد زیادی تو شکمش هست.‬
‫هموگلوبین کنار تخت رو داریم؟‬
‫اوم... هموگلوبین، 7.4. خون زیادی از دست داده.‬
‫داره تو شکمش خونریزی می کنه. یعنی بهش نفوذ کردن.‬
‫دو واحد بهش خون تزریق کنیم و یه گرم TXA بدیم.‬
‫دکتر کشیک امروز کیه؟ دکتر کروز هستن.‬
‫به دکتر کروز بگین بیان اینجا.‬
‫و سوفی، ببین می تونی جراحی که این کارو کرده رو پیدا کنی.‬
‫سلام. خوشت اومد؟‬
‫خیلی براقه.‬
‫آره. مرده تو مغازه گفت این چیزیه که همه حرفه ای ها این روزا می پوشن، پس...‬
‫آره، مطمئنم همینو گفته. فقط، اوم...‬
‫جایی که داریم میریم، یکم ساده تره.‬
‫خیلی پولدارای قدیمی هستن.‬
‫بدون مارک، کمتر بیشتره، از این جور چیزا.‬
‫اینارو از کجا میدونی؟‬
‫بابام مربی گلفه. تقریبا تو زمین های گلف میامی بزرگ شدم.‬
‫صبر کن، چرا تا حالا اینو بهم نگفتی؟ چون تو هیچوقت نپرسیدی.‬
‫بیخیال، کول.‬
‫تنها موقعی که ازم درباره خودم میپرسی‬
‫اینه که ببینم میتونیم رابطه داشته باشیم یا آخرین شایعات بیمارستان چیه.‬
‫این درست نیست.‬
‫نه؟ نه.‬
‫خیلی خب. تولد من کِی هست؟‬
‫من خواهر برادر دارم؟‬
‫غذای مورد علاقه من چیه؟‬
‫کجاها سفر کردم؟‬
‫چه ورزش هایی انجام میدم؟ منظورتو فهمیدم.‬
‫در حالی که من همه چیزو درباره خانواده ت میدونم،‬
‫کجا بزرگ شدی، کجا مدرسه پزشکی رفتی‬
‫هی. هی، ببین. ببین.‬
‫متاسفم. باشه؟‬
‫من عذرخواهیتو قبول میکنم.‬
‫و من پیشاپیش معذرت میخوام‬
‫که قراره تو و سوریانو رو تو زمین گلف نابود کنم.‬
‫سوریانو. "زمان بازی گلف به تعویق افتاد."‬
‫"یه آدم مهم به مشاوره جراحی نیاز داره. منو بالا ببین."‬
‫هی.‬
‫این یه چیز خوبه. بهش فکر کن.‬
‫اگه سوریانو میخواد تو برای یه آدم مهم بری بالا، یعنی بهت اعتماد داره.‬
‫گلف میتونه چند ساعت صبر کنه... باور کن.‬
‫آره، حق با توئه.‬
‫با کمال میل. یه علامت تعجب. الان میام. یه علامت تعجب.‬
‫اون علامت تعجب دومیه رو حذف کن. واقعا؟‬
‫آره.‬
‫آره، حق با توئه.‬
‫دکتر پیتمن؟‬
‫بله، مهمه.‬
‫خیلی خب، دوباره بهتون میگم. دکتر سوفی چان هستم‬
‫از مرکز پزشکی مگوایر.‬
‫چان. چان.‬
‫هی، سوفی.‬
‫الیاس میخواد بدونه، مستقیم میبریمش سی تی اسکن، یا میفرستیمش اتاق عمل؟‬
‫کروز باید تصمیم بگیره. درسته.‬
‫فکر میکنی ازت بخواد دستیارش بشی؟ اون اصلا نمیدونه من کیم.‬
‫وای خدا، معلومه که میدونه تو کی هستی.‬
‫منظورم اینه، تو یه ساله اینجایی.‬
‫یه بار بهم سر تکون داد، ولی فکر کنم فقط یه حشره بود.‬
‫آره. من هنوز اینجام.‬
‫بله، من هنوز… منتظر میمونم.‬
‫فکر میکنی شاید به این خاطره که تو خوب نمیتونی خودتو معرفی کنی؟‬
‫چه ربطی داره؟‬
‫خیلی هم ربط داره. زود باش، همین الان خودتو معرفی کن.‬
‫تمرین.‬
‫من دکتر سوفی چان، اینترن جراحی هستم.‬
‫دیدی؟ بی روحه.‬
‫بی روح. یه جورایی خسته کننده است.‬
‫آره.‬
‫منظورم اینه، باید یه جزئیات به یاد موندنی رو معرفی کنی، میدونی؟‬
‫یه چیزی که باهاش تو رو به خاطر بسپارن.‬
‫مثلا، اهل کجایی.‬
‫کدوم قسمت ایندیانا هستی؟ چوروباسکو.‬
‫باشه، چوروباسکو.‬
‫خب، چه چیز جالبی درباره چوروباسکو وجود داره؟‬
‫ام...‬
‫نمیدونم. خب، ما یه جشنواره داریم به اسم روزهای لاک پشت.‬
چون مردم раньше е верили, что
‫یه لاک پشت گازگیر هیولا صفت وجود داشته که دریاچه فالک رو تسخیر میکرده.‬
‫اوه...‬
‫من فقط چیزی نمیگم. باشه، خوبه.‬
‫چی داریم؟‬
‫یه خانم ۲۸ ساله از یه جراحی پلاستیک سرپایی آورده شده‬
‫در شوک خونریزی.‬
‫سونوگرافی نشون داد مایع آزاد در شکم.‬
‫هموگلوبینش هفتِ. دو واحد بهش خون تزریق کردیم.‬
‫مثل اینکه برای بزرگ کردن سینه و لیپوساکشن بوده.‬
‫به پرده صفاق آسیب زدن. لعنتی.‬
‫باید سریع ببریمش اتاق عمل. بفهمیم به چی زدن.‬
‫جراحی که مسئول بوده کجاست؟‬
‫هنوز تو یه جراحی دیگه است. داریم سعی میکنیم باهاش تماس بگیریم.‬
‫با بیماری که نزدیک بود بکشه نیومده؟‬
‫آره. منظورم اینه، نه، نیومده.‬
‫مادر بیمار اینجاست. اسم بیمار؟‬
‫ام... پاتریشیا آکوستا.‬
‫راستی، من سوفی ام. میدونم شما کی هستید. ممنون، دکتر چان.‬
‫بذارید دستگاه های قابل حمل رو بهش وصل کنیم و سریع ببریم به اتاق عمل.‬
‫انگلیسی صحبت نمیکنه. ممنون.‬
‫خانم آکوستا.‬
‫من دکتر کروز هستم، جراح.‬
‫پاتریشیای من، حالش چطوره؟‬
‫زنده است، ولی حالش وخیمه.‬
‫باید سریع عملش کنیم.‬
‫نه. لطفاً یه عمل دیگه نه.‬
‫اون الان توی بیمارستانه.‬
‫اون توی دستای امنیه.‬
‫از کجا بدونم، اگه دکتر پیتمن هم اینجا دکتره؟‬
‫ببین.‬
‫اون یه کارتی بهم داد که روش نوشته مگوایر.‬
‫هوم.‬
‫خیله خب.‬
‫میدونم گیج کننده است.‬
‫ولی پاتریشیا الان مریض منه،‬
‫نه دکتر پیتمن.‬
‫و اون قراره بهترین مراقبت ممکن رو دریافت کنه.‬
‫بهت قول میدم.‬
‫باشه؟ پرستار.‬
‫میخواید با یکی دیگه از اعضای خانواده تماس بگیرید؟‬
‫نه...‬
‫اشکالی نداره.‬
‫از هر کسی اینجا بپرسید تا بفهمید حالش چطوره.‬
‫باشه؟ نگران نباشید.‬
‫لطفاً، از این طرف.‬
‫دکتر کروز. بله؟‬
‫اون جراح پلاستیک، دکتر پیتمن،\ بالاخره زنگ زد.‬
‫اون یه عمل دیگه داره، و بعداً یه سر میزنه.‬
‫اوه، فوق العاده است. منتظرشم.‬
‫زود باش، سوفی. بریم. تو قراره با من آماده شی.‬
‫تو میتونی. برو.‬
‫چیزی درباره لاک پشت ها نگو. فهمیدی.‬
‫♪ سرم رو بالا میگیرم فقط به اندازه ای که آسمون رو ببینم ♪‬
‫♪ و وقتی میریم، آروم نمیریم خیلی سخت میجنگیم ♪‬
‫♪ وقتی توی خاک محو میشن و ♪‬
‫این خوب نیست. چی شده؟‬
‫کامیونش اینجاست، ولی گوشیش رو جواب نمیده.‬
‫بیاید این رو تمومش کنیم. صبر کن. ام…‬
‫باهاش دشمنی نکن.‬
‫و حرفی از بیمارستان نزن. میدونی چقدر از اونجا متنفره.‬
‫و نرو تو و همون اول شروع کنی بهش دستور دادن.‬
‫میخوای همه اینا رو بنویسی که چیزی یادم نره؟‬
‫فقط اگه کلافه شدی، اون کاری رو بکن که مثلاً آجیل میشماری یا هرچی.‬
‫خیلی جلوترم ازت.‬
‫بابا!‬
‫بابا، ماییم!‬
‫هی! بابا؟‬
‫اون بالایی؟‬
‫هی، برو بالا ببین اونجاست یا نه.‬
‫بابا، اینجایی؟‬
‫بابا!‬
‫این چه سر و صداییه؟‬
‫خوبی؟ هی!‬
‫من اینجام.‬
‫هی. شماها اینجا چیکار میکنید؟‬
‫در نمیزنید؟‬
‫ما… ما زدیم. فقط در زدیم.‬
‫منتظر مهمون نبودم. فرصت نکردم جمع و جور کنم.‬
‫بابا، چقدره تو اون صندلی بودی؟‬
‫کمرم رگ به رگ شد وقتی میخواستم پنجره ها رو برای طوفان چسب بزنم.‬
‫خیلی پیش نرفتی. کمرم رگ به رگ شد، همونطور که گفتم!‬
‫هیچکدوم از اینا، باشه؟‬
‫ما فقط اومدیم بهت کمک کنیم تمیز شی.‬
‫برای همین اومدیم؟‬
‫و بعدش کمرت رو معاینه میکنیم، باشه؟‬
‫من، آم...‬
‫چه خوب که اومدی، دنی بنانی.‬
‫خواهش می کنم.‬
‫از دیدنت خوشحالم.‬
‫اگه پوستم به این صندلی نچسبیده بود، برای منم بهتر بود.‬
‫آره، خب... خوب شد که اومدیم.‬
‫شما دوتا خیلی نگرانید. من خوبم.‬
‫تو خوب نیستی.‬
‫اگه به ما نیاز داشتی، می تونستی زنگ بزنی یا، می دونی، گوشیتو جواب بدی.‬
‫میخوای یه کاری برام بکنی؟‬
‫چرا یه صفحه نذاشتی؟‬
‫چرا به پیام های هارپر جواب ندادی؟‬
‫گوشیمو بالا جا گذاشتم. هیچ اتفاق اورژانسی نیفتاده.‬
‫بیخیال.‬
‫می خواستی اون نگران شه.‬
‫می خواستی اون بیاد. درسته؟‬
‫می دونی اگه تو طبقه بالا باشی، اون نمی تونه به تنهایی بیاد اون بالا، پس من مجبورم بیام.‬
‫این فقط منفعل پرخاشگرانه است، بابا. انقدر عوضی نباش.‬
‫نمیخوای اینجا باشی... فقط برو.‬
‫ما فقط سعی می کنیم کمک کنیم. من هیچ وقت ازت کمک نخواستم.‬
‫نه! من خوبم! آره؟‬
‫آره. بلند شو. نشونم بده.‬
‫همین الان می تونم بلند شم و برقصم.‬
‫بابا، نمی تونی نفس بکشی. اون نمیذاره پاهاشو معاینه کنم.‬
‫چه خبره؟‬
‫همش بهش میگم، مشکل از پاهام نیست. مشکل از کمرمه.‬
‫فقط دو نفر تو این اتاق مدرسه پزشکی رفتن.‬
‫تو یکی از اونا نیستی. دنی، نه.‬
‫اون نارسایی احتقانی قلب داره.‬
‫اون با اینجا مثل یه... مثل یه شوره زار رفتار می کنه،‬
‫و من تضمین می کنم که داروهاشو مصرف نکرده،‬
‫که یعنی پاها و ریه هاش پر از مایعه،‬
‫و به همین دلیله که نمی تونی سر پا وایسی.‬
‫هی، بابا، چرا نمیذاری پاهاتو معاینه کنیم،‬
‫بعدش به کمرت می رسیم، باشه؟‬
‫باشه، ولی فقط تو.‬
‫تو.‬
‫برو بیرون.‬
‫چی؟‬
‫اوه خدای من. منو اینجا آوردی؟‬
‫فکر کردی رستوران مورد علاقتو یادم میره؟‬
‫باورم نمیشه. یادم رفته بود اصلا بهت گفته بودم.‬
‫تو بهم گفتی پدرت قبلا تو رو اینجا میاورده.‬
‫برای سالگرد پنج ماه و پونزده روزگیمون، اینجا تنها جاییه که به اندازه کافی خوبه.‬
‫اوه خدای من.‬
‫خب، من کل اینجا رو اجاره کردم.‬
‫امشب مال خودمونه.‬
‫وای.‬
‫من...‬
‫ال تورو!‬
‫اوه خدای من، اون بازی.‬
‫آره.‬
‫خاطرات خوبی با این داری؟ اه...‬
‫خاطرات خسته کننده.‬
‫غیرممکن.‬
‫اوه.‬
‫پس این رکوردت نیست.‬
‫♪ همه چی رو آسون میگیرن ♪‬
‫عجب.‬
‫♪ زیر نور ماه میرقصن... ♪‬
‫هی. هی.‬
‫بازم ممنون که کمک کردی. خیلی ارزش داره.‬
‫هی. اون همه چیزو درباره‌ت بهم گفت.‬
‫اوه.‬
‫و من گفتم، من دو تا دختر کوچولو رو یادمه‬
‫که شبای مسابقه با پدرشون میومدن اینجا.‬
‫همدیگه رو تو سالن بازی دنبال میکردن و حسابی شلوغ میکردن.‬
‫آره، هارپر خیلی سریع بود. همیشه منو میبرد.‬
‫خواهرت چطوره؟‬
‫اون...‬
‫اون خوبه. اون...‬
‫اون... اون یه دکتره.‬
‫در واقع، جفتشون دکترن.‬
‫آره، همه چی خوبه.‬
‫برو.‬
‫با کمال میل.‬
‫خب، بابی موریس، یه آقای ۶۲ ساله با سابقه سرطان روده‬
‫که الان تو دوره خاموشیه.‬
‫درد شدید شکم داره، که نگرانش کرده که نکنه سرطانش برگشته.‬
‫اون کیه؟‬
‫منظورت اینه، چرا ما دو تا تو روز تعطیلمون اینجاییم؟‬
‫اون یکی از بزرگترین سازنده‌های مجتمع‌های مسکونی لوکس تو فلوریدا‌ست.‬
‫و کمک مالی زیادی به بیمارستان میکنه.‬
‫نمیشه باهاش بحث کرد. آره.‬
‫آقای موریس، سلام. حالتون خوبه؟‬
‫خانم موریس، سلام. هی.‬
‫سلام. شنیدم که کنار جاده موندید، ها؟‬
‫روبن، خیلی خوشحال شدم وقتی گفتن قراره تو بیای.‬
‫البته، آره. خب، بذار ببینیم میتونیم دوباره سرع و سامونت بدیم.‬
‫اوه، این دکتر کوله. رزیدنت جونیورمه.‬
‫اون به من کمک میکنه. سلام.‬
‫این آقا و خانم موریس هستن. خب، اگه میشه یه کم بشینید.‬
‫فقط همینطوری. من بهش گفتم دراز بکشه.‬
‫آره، من فقط یه کم اینجا رو لمس میکنم.‬
‫دردش از دیروز شروع شده. آهان.‬
‫اون همیشه سعی میکنه قهرمان باشه، میخواست تنها باهاش کنار بیاد.‬
‫ولی ممکنه عود کرده باشه، درسته؟‬
‫اون کاملاً در حال خاموشی بود. هفته پیش یه مهمونی "5 سال بدون سرطان" گرفتیم.‬
‫اوه، متاسفم.‬
‫نگران نباشید. هر چی که هست، روبن از پسش برمیاد.‬
‫آهان. آخرین پت اسکن کی بود، تام؟‬
‫شش ماه پیش. سالم بود. ممنون.‬
‫خیلی خب، ما فوراً یه سی تی اسکن ازت میگیریم، و به زودی با نتایج برمیگردیم.‬
‫پس فقط یه کم صبر کن، و یه نفر میاد دنبالت. باشه؟‬
‫دکتر سوریانو، خیلی نادره که این نوع سرطان‬
‫به این سرعت عود کنه، مگه نه؟‬
‫اینقدر دردناک باشه؟ بله، نادره.‬
‫پس من اینجا گیج شدم.‬
‫آره، من نیستم.‬
‫لعنت. خب، دیگه گلف تعطیل.‬
‫اون چیه؟‬
‫به احتمال زیاد یه قوطی خوشبو کننده هواست.‬
‫آره، اولین بار نیست، ولی نمیخواستم زود قضاوت کنم.‬
‫خیلی خب، حالا، این قسمت مهمه.‬
‫ام… زنش نباید از این موضوع خبردار بشه.‬
‫ولی چطوری؟ خب، فقط کاری که میگم رو انجام بده.‬
‫باشه؟‬
‫خب، ما یه انسداد پیدا کردیم.‬
‫یه توده است. اوه، نه.‬
‫نه، ولی ظاهر توده،‬
‫هیچ کدوم از مشخصات یه... یه ضایعه سرطانی رو نشون نمیده.‬
‫ولی از کجا میدونید؟ چه مشخصاتی داره؟‬
‫خب، صافه، استوانه ایه. میدونی، شکل نامنظمی نداره.‬
‫و هیچ نشونه ای وجود نداره که نشون بده داره رشد میکنه یا حتی محکم...‬
‫متصله.‬
‫واقعاً، اگه قرار باشه یه توده داشته باشی، این همون نوع توده ایه که میخوای.‬
‫ولی، میدونی، داره جریان خون رو مختل میکنه.‬
‫باید هر چه زودتر جراحیش کنیم تا از هر گونه آسیب دائمی جلوگیری بشه.‬
‫ولی نگران نباشید. نه، زود میای و میری. باشه.‬
‫اوه اوه. آره.‬
‫دیگه نمیتونیم گلف بازی کنیم.‬
‫جراحی؟ روی یه آدم مهم؟‬
‫متاسفانه، آره.‬
‫بذار حدس بزنم.‬
‫راستش، فکر نمیکنم بتونی تو یه میلیون سال حدس بزنی.‬
‫جسم خارجی.‬
‫از کجا میدونی؟‬
‫اه... اوم.‬
‫چه رایحه ای؟‬
‫نمیدونم.‬
‫ترجیح میدم کل بعدازظهرم رو صرف فهمیدنش نکنم.‬
‫داری شوخی میکنی؟‬
‫کال، بیا دیگه.‬
‫اکثر رزیدنت های سال دومی حاضرن بمیرن تا این وقت با کیفیت رو با سوریانو داشته باشن.‬
‫بعدش، می تونیم شام رو بعد از اینکه کارت تموم شد بخوریم.‬
‫آره، شام عالیه.‬
‫خیله خب، خوبه. حالا برو بترکون.‬
‫اوه، و پرستار اسکراب اسطوخودوس برداشت،‬
‫پس من می رم سراغ مه استوایی.‬
‫پنج دلار شرط می بندم سر مرکبات.‬
‫جراح پلاستیک هیچ سرنخی نداره.‬
‫وقتی حال بیمار وسط عمل بد میشه، اون رو پرت می کنه توی آمبولانس.‬
‫آیا دکتر پیتمن توی مگوایر دکتره؟ من تا حالا اسم این یارو رو نشنیدم.‬
‫اون «هیئت علمی بالینی وابسته» است،‬
‫که یعنی اون حداقل میزان کشیک رو انجام میده.‬
‫تا بتونه از مرکز پزشکی مگوایر روی کارت ویزیتش استفاده کنه.‬
‫فشار داره میفته. خیله خب. ساکشن اینجا.‬
‫باید ببینیم خون از کجا میاد. هنوز داره میفته. سریع.‬
‫چهار واحد خون دیگه سریع تزریق کنین.‬
‫اون کبد رو پاره کرده.‬
‫باید کنترلش کنیم.‬
‫اوم، مانور پرینگل. پس انجامش بده.‬
‫دارم رباط کبدی دوازدهه ای رو پیدا می کنم.‬
‫خیله خب. اونجاست.‬
‫کلمپ عروقی به من بده.‬
‫فشار داره تثبیت میشه.‬
‫دکتر چان، شما الان جون این زن رو نجات دادین.‬
‫چه حسی داره؟‬
‫فوق العاده.‬
‫هنوزم فکر می کنی ارزش به یاد موندن رو نداری؟‬
‫من باهاش صحبت می کنم. می تونم تو راه رفتنم بهت پیام بدم، ولی، مرد…‬
‫خیله خب، باید برم. باید برم.‬
‫دکتر پیتمن، خیلی خوش اومدین.‬
‫تا تونستم سریع خودمو رسوندم. حتماً روز خیلی شلوغی داشتین.‬
‫وقتِ سرخاروندن هم نداشتم. و، آم…‬
‫نمی تونستم بقیه مریض ها رو ول کنم. چرت و پرت.‬
‫باید با آمبولانس میومدین،‬
‫و باید بهم زنگ می زدین و گزارش می دادین چی شده.‬
‫اون رو به بهترین بیمارستان تروما توی ایالت سپردم.‬
‫بیمارستانی که زباله دونی شخصی شما نیست.‬
‫شما در برابر مریض تون مسئولیت داشتین.‬
‫چیزی که من توی بدن اون دیدم، سهل انگاری بود، واضح و ساده.‬
‫خوش شانس بودین… که تونستیم جونش رو نجات بدیم.‬
‫می خوای قدردانی منو ببینی که کمکم کردین؟ باشه.‬
‫ممنونم. نه، خوبم. ممنونم.‬
‫ولی دیگه اینجا کارت تمومه.‬
‫من مجوزت برای طبابت توی این بیمارستان رو لغو می کنم،‬
‫و اسم ما رو از قصابی خودت برمی داری.‬
‫نه…‬
‫نه!‬
‫نمی تونی این کارو بکنی.‬
‫اوه، می خوای سر این قضیه با من بجنگی؟‬
‫عالیه. دوست دارم سر این موضوع شکایت کنم.‬
‫بیاین جلوی هیئت مدیره بیمارستان و دونه دونه قدم هایی که‬
‫اینجا اتفاق افتاد رو بررسی کنیم.‬
‫هر لغزش. هر اشتباه غیر اجباری.‬
‫ببینیم اون ها میان سراغ مجوزت یا نه. خیلی خب.‬
‫چطور می تونیم این مسئله رو حل کنیم؟‬
‫خب، چطوری قراره این مسئله رو حل کنیم‬
‫اینه که وقتی مریض تون به هوش اومد، شما به اون و مادرش توضیح میدین‬
‫که دقیقا سرش چی آوردین،‬
‫و بعدش از اینجا می رین و دیگه هیچ وقت برنمی گردین.‬
‫ایناهاش، این چیزیه که اون نمی خوره. خدا، این موزها رو سه هفته پیش خریدم.‬
‫خب، راستش من پاهاشو یه نگاهی انداختم.‬
‫آره، بدتر از اینم دیدم.‬
‫می تونیم دوز لازیکسش رو برای چند روز دو برابر کنیم.‬
‫که مایعاتش کم بشه؟‬
‫چی؟‬
‫اون نمی تونه بلند شه.‬
‫اون خیلی فیلمه.‬
‫گوش کن. الان بخوایم بریم خونه، دو ساعت طول می کشه،‬
‫چرا یکم غذا سفارش ندیم؟‬
‫می فهمی؟‬
‫یه شام براش بگیریم.‬
‫بمونیم پیشش؟‬
‫باشه. براش شام سفارش می دیم.‬
‫اگه بذاری پاهاشو ببینم.‬
‫باشه؟‬
‫دنی، واقعاً؟‬
‫چیه؟ هی، هی.‬
‫من دارم به 911 زنگ می زنم. اون الان میره بیمارستان.‬
‫چه غلطا! من حقوق خودمو می دونم.‬
‫بابا، تو هیچ جا نمیری. دنی، اونو عصبی نکن.‬
‫به حرفش گوش کن. اون هاروارد رفته. اون می دونه.‬
‫اون فقط نمی خواد ناراحتت کنه.‬
‫اون تلفن کوفتی رو بذار زمین. همه آروم باشین.‬
‫دنی، من پیشش می مونم. من میزان ادرارش رو زیر نظر می گیرم‬
‫تو بوشو حس نمی کنی؟‬
‫کل خونه بوی ادرار و چسب زخم خیس میده.‬
‫می خوای چیکار کنی؟ می خوای پیتزا سفارش بدی و با هم یه آهنگ بخونیم؟‬
‫دست همدیگه رو بگیریم؟ دیگه ناراحتش نکن.‬
‫چون فشار خونش زده بالا؟ هر تکونی می تونه باعث ایست قلبی بشه؟‬
‫می خوای منو از اینجا ببری،‬
‫بهتره به گارد ملی لعنتی زنگ بزنی!‬
‫بابا، آروم باش، لطفا. هارپر! اون به شدت دچار افزایش حجم خون شده.‬
‫تو پاهاش ورم گوده ای داره. تو ریه هاش مایع جمع شده.‬
‫مرحله بعدی نارسایی حاد قلبیه.‬
‫می خوای بمیره؟ خفه شو!‬
‫هی.‬
‫تو حق نداری اینو به من بگی.‬
‫یا الان میره بیمارستان... یا من میرم.‬
‫بذار بره. بابا.‬
‫خداحافظ.‬
‫دنی.‬
‫هی، متاسفم اگه...‬
‫این خاطرات بدی رو زنده کرد.‬
‫نه.‬
‫اونا خاطرات خوبی هستن.‬
‫آره.‬
‫تو عالی انجامش دادی. بی نقصه.‬
‫باحال.‬
‫باورم نمیشه این کارو برام کردی.‬
‫چرا که نه؟‬
‫تو لیاقت اینو داری که خوشحال باشی.‬
‫و ای کاش تو هم اینو باور داشتی.‬
‫نگران نباش، دارم اوبر می گیرم.‬
‫نمیتونی مجبورش کنی بره بیمارستان.‬
‫باشه، خیله خب.‬
‫چرا همیشه این کارو می کنی؟ اوه…‬
‫الان تقصیر منه؟‬
‫آره، اون پیره. قرار نیست عوض شه.‬
‫این دلیل نمیشه. آره، این واقعیته.‬
‫واقعیت؟ نه.‬
‫نه، واقعیت اینه که اون ازت سواستفاده می کنه و تو هم اجازه میدی.‬
‫چرا؟ چون دوسش دارم؟‬
‫شاید چون قبولش دارم؟ من قبولش ندارم.‬
‫من قبول ندارم حسی که اون بهت میده، انگار باید ازش مراقبت کنی،‬
‫و همه چیو درست کنی، و هیچوقت بهش نگی واقعاً چه حسی داری.‬
‫من از مراقبت ازش خوشم میاد. متوجهی که اون میتونه از پس هزینه کمک بربیاد.‬
‫با بیمه خدمات درمانی و دوتا حقوق بازنشستگیش، اون میتونه هر روز یکی رو استخدام کنه.‬
‫اون نمیخواد یه غریبه دور و برش باشه.‬
‫نه، نمیخواد.‬
‫اون میخواد دخترش بیاد، لوسش کنه، براش غذا درست کنه و بخندونتش‬
‫و هیچوقت درباره چیزای جدی حرف نزنه.‬
‫خدای من. منظورم اینه، بذار درباره نارسایی احتقانی قلبیش حرف نزنیم.‬
‫یا مامان.‬
‫یا اون شب. حرفشو نزن.‬
‫فقط حقیقتو بگو.‬
‫فقط یه بار.‬
‫چرا فقط صادق نیستی و نمیگی؟‬
‫اون هلت داد.‬
‫یه تصادف بود.‬
‫من افتادم. اون…‬
‫اون… هلت داد…‬
‫چون داشتین بحث می کردین.‬
‫درسته؟‬
‫داشتین سر من بحث می کردین.‬
‫قرار بود ازت محافظت کنم و نکردم! نمی خوام در این مورد حرف بزنم!‬
‫می خوای مثل اون تو سکوت زندگی کنی، تو یه قبر تا آخر عمرت؟‬
‫خیلی خب!‬
‫می خوای من بگم؟ همش تقصیر تو بود.‬
‫داشتیم سر تو بحث می کردیم.‬
‫آره، تو دیوار رو با رنگ موی آبی ات کثیف کرده بودی.‬
‫کاغذ دیواری ای که تازه زده بود. می دونستی اون عصبی میشه.‬
‫می دونستی عصبانیش می کنی،‬
‫و برات مهم نبود.‬
‫و اون داشت میومد که حسابی از خجالتت دربیاد.‬
‫و... من ازت دفاع کردم.‬
‫خب، آره. این چیزیه که می خوای بشنوی؟‬
‫کمکی می کنه؟‬
‫حداقل داریم صادقانه حرف می زنیم.‬
‫شاید نخوام باشم.‬
‫شاید نخوام به مامان یا نارسایی قلبی یا صندلی فکر کنم.‬
‫شاید نخوام به این فکر کنم‬
‫که چقدر ازم دلخوری که مجبور شدی ازم مراقبت کنی، و‬
‫من... من ازت دلخور نیستم، هارپر.‬
‫من هیچوقت ازت دلخور نبودم. هیچوقت.‬
‫تو خودتو خیلی بدبخت می کنی‬
‫چون فکر می کنی زندگی من یه تراژدی مزخرفه.‬
‫اینطور نیست!‬
‫اگه می خوای به خاطر یه چیزی ازت متنفر باشم، آره، به خاطر همینه که ازت متنفرم.‬
‫چرا گرامافون روشنه؟‬
♪ Even though we ain't got money ♪
♪ I'm so in love with you, honey ♪
‫بابا؟ سلام.‬
‫لعنتی.‬
‫بابا. سلام.‬
‫اون... اون داره نفس می کشه؟‬
‫خوبی؟ بابا؟‬
‫♪ و همه چیز رو بهم بگو ♪‬
‫♪ همه چی روبراه میشه ♪‬
‫♪ به نظر می رسه یه ماه پیش بتا چی بودم ♪‬
‫♪ هیچوقت نشئه نکردم... ♪‬
‫بیارینش داخل. چی شده؟‬
‫مرد 65 ساله با نارسایی احتقانی قلب. توی وضعیت حاد تنفسیه.‬
‫فشارخون بالا و کمبود اکسیژن. لاسیکس در راه داده شد.‬
‫یه تخت براش آماده کنید. یک، دو، سه.‬
‫هی. بابا، حالت خوب میشه.‬
‫فقط به نفس کشیدن ادامه بده. یه آنژیوکت دیگه بزنیم.‬
‫خرخر منتشر در دو طرف ریه. دستگاه BiPAP رو وصل کنید.‬
‫فشار ورید مرکزی بالا. 40 تا دیگه لاسیکس وریدی بزنید.‬
‫هنوز فشارش بالاست. فشارش 220 روی 110.‬
‫اسپری نیتروگلیسیرین رو بدید، و یه سرم شروع کنیم.‬
‫ممنون.‬
‫بابا، دهنت رو باز کن.‬
‫نه. به من نگاه کن.‬
‫دهنت رو باز کن. نه.‬
‫بابا. هی، فقط بذار من انجامش بدم. باشه؟‬
‫ممنون.‬
‫هی، بابا. این به قلبت کمک می کنه. می تونم انجامش بدم؟‬
‫باشه.‬
‫درست زیر زبون. یک، دو…‬
‫این به نفس کشیدنت کمک می کنه. دستگاه BiPAP رو وصل کنیم.‬
‫آره.‬
‫نیتروگلیسیرین داره اثر می کنه. فشار داره میاد پایین.‬
‫باورم نمیشه انقدر بالا بود. نارسایی حاد قلبی جبران نشده.‬
‫اگه یه کم دیگه دیرتر می رسید نمی تونست دووم بیاره. خدا رو شکر که آوردیمش.‬
‫واقعا؟‬
‫چی؟ من... اون... من... تو درست می گفتی.‬
‫همین رو می خواستی بشنوی، نه؟‬
‫عجیبه.‬
‫هی! اون مافین تجلی جواب داد.‬
‫روز خیلی خوبی داشتم.‬
‫نه، این خیلی عالیه.‬
‫شماها چه مرگتونه؟‬
‫باشه، از دست ما عصبانی نشو، باشه؟ فهمیدیم چرا تو عجیب می شینی.‬
‫دختر شایسته کوچک جونیور چوروبوسکو.‬
‫وای خدای من.‬
‫هی، گوش کن. قسم می خوریم به هیچکس نمی گیم، باشه؟‬
‫منظورم اینه، ممکنه بگیم. نه، حتما می گیم.‬
‫هی، بس کن.‬
‫باشه.‬
‫خیله خب.‬
‫هوم.‬
‫بهشون بگو. چی؟‬
‫آره، بفرما.‬
‫به همه حقیقت رو درباره من بگو. ولی حداقل درست بگو.‬
‫چون شما فقط به دختر شایسته کوچک جونیور چوروبوسکو نگاه نمی کنید، باشه؟‬
‫دارید به دوشیزه... نگاه می کنید‬
‫جشنواره بالن کیوانیز، 2016.‬
‫دوشیزه نوجوان ایندیانا، 2017.‬
‫و دوشیزه قلب سرزمین هووزیر، 2018.‬
‫و امروز...‬
‫...او جان یک نفر را نجات داد.‬
‫چون اگه بتونی ساعت ها برقصی و لبخند بزنی‬
‫با 500 تا سنجاق سر توی موهات، می تونی هر کاری بکنی... عزیزم.‬
‫به اندازه کافی به یاد موندنی بود؟‬
‫دکتر کروز.‬
‫فقط می خواستم ببینم حالتون چطوره.‬
‫می دونی که دکتر پیتمن هم اومد.‬
‫اون چیزی که اتفاق افتاد رو بهم گفت‬
‫در حین جراحی اش.‬
‫گفت خیلی متاسفه.‬
‫فکر کردم خیلی خوب بود از طرفش.‬
‫نه؟‬
‫بود.‬
‫خیلی ممنونم.‬
‫سلام.‬
‫ببین، باشه؟ اون خالکوبی هیچ معنی ای نداره.‬
‫باشه؟‬
‫لارا می خواست خالکوبی کنه، ولی نمی خواست تنها این کارو بکنه،‬
‫برای همین من باهاش این کارو کردم.‬
‫و اون یه پرنده است چون اون پروانه رو انتخاب کرد.‬
‫و پرنده کنارش بود توی، مثلا، منوی خالکوبی ها، پس...‬
‫همینه.‬
‫باشه.‬
‫خب، بگو. می خوام بدونم چه بلایی سرم اومده.‬
‫باشه؟ نسخه کامل فیلم ترسناک.‬
‫حق با توئه.‬
‫اتفاق بدی افتاد.‬
‫من سعی کردم خیلی زود از دستگاه تنفس جدات کنم چون برق بیمارستان قطع شد.‬
‫و باتری دستگاه تنفست داشت تموم می شد.‬
‫فکر کردم تصمیم درستی بود.‬
‫ولی وقتی این کارو کردم... نتونستی نفس بکشی.‬
‫جلوی چشمای من داشتی خفه می شدی.‬
‫قلبت وایساد و نزدیک بود بمیری.‬
‫و اگه این اتفاق می افتاد، تقصیر من بود.‬
‫مامان.‬
‫من خوبم.‬
‫من اینجام، باشه؟‬
‫من اینجام.‬
‫اوه، متاسفم.‬
‫نه، اشکالی نداره، داداش. من همیشه یادم میره درو قفل کنم.‬
‫ام، یه اتاق خالی هست ته راهرو. آخریه.‬
‫آهان؟ ممنون. آره. ته راهرو.‬
‫تو فردا شیفتی؟‬
‫آره. آره.‬
‫مسخره است، نه؟ الان بیشتر از وقتی هم سن تو بودم کار می کنم.‬
‫جذبه طب آکادمیک.‬
‫یه چیزی که تو 30، 40 سال آینده منتظرش باشی، درسته؟‬
‫وای خدا.‬
‫نه. نه، این... این یه چیز خاصیه که ما می تونیم انجامش بدیم.‬
‫آره. آره. درسته.‬
‫اوه، اونجا تو سالن کراکر با کره بادام زمینی خوب هست اگه گرسنه ای.‬
‫اوه، ممنون. نه، خوبم.‬
‫من فقط می خوام قبل از اینکه بخوابم یه سر به یه مریض بزنم. پس...‬
‫نگران نباش. می خوای موقع بیرون رفتن چراغ رو بزنی؟‬
‫آره.‬
‫شب بخیر. باشه. شب بخیر.‬
‫خب...‬
‫قرار چطور بود؟‬
‫می دونستم.‬
‫نمی تونی متعهد شی.‬
‫برو دوباره بخواب.‬
‫بیا تو.‬
‫♪ مردم لبخند می زنن و بهم می گن من خوشبختم ♪‬
‫♪ و ما تازه شروع کردیم ♪‬
‫♪ فکر کنم قراره یه پسر داشته باشم ♪‬
‫♪ اون مثل من و اونه ♪‬
‫♪ مثل یه فاخته آزاد ♪‬
‫♪ که توی عشق به وجود اومده ♪‬
‫♪ خورشید قراره بالا سرمون بدرخشه ♪‬
‫♪ حالا، من لبخند می زنم و با دختری که اسم من رو داره روبرو میشم، آره ♪‬
‫♪ حالا من با این بازی تموم کردم ♪‬
‫♪ این پسر دیگه هیچوقت مثل قبل نمیشه ♪‬
‫♪ و حتی اگه ما پول نداریم ♪‬
‫♪ من خیلی عاشقتم، عزیزم ♪‬
‫♪ و همه چیز یه زنجیره عشق رو به ارمغان میاره ♪‬
‫♪ اوه، اوه، اوه ♪‬
‫♪ صبح وقتی بیدار میشم ♪‬
‫♪ تو یه قطره اشک شادی به چشمام میاری ♪‬
‫♪ و بهم میگی همه چیز ♪‬
‫♪ درست میشه ♪‬
‫♪ و حتی اگه ما پول نداریم ♪‬
‫♪ من خیلی عاشقتم، عزیزم ♪‬
‫♪ و همه چیز یه زنجیره عشق رو به ارمغان میاره ♪‬
‫♪ و صبح وقتی بیدار میشم ♪‬
‫♪ تو یه قطره اشک شادی به چشمام میاری ♪‬
‫♪ و بهم میگی همه چیز ♪‬