‫خدای من، عالیه!
‫این تاق دولوکسه. ‫باورتون میشه چقدر نازه؟
‫خیلی قشنگه
‫- خیلی دولوکسه ‫- عجب چیزی اجاره کردی، آره
‫یکم بیشتر هزینه برداشت، ‫ولی فکر کردم،
‫آدم چند وقت یه بار 25 سال ‫زندگی مشترک رو جشن می‌گیره؟
‫گاهی هیچوقت، درسته؟
‫- آره ‫- یه ذره به سمتِ چپ
‫می‌تونی به دقت نگاه کنی ‫و مطمئن شی درست باشه؟
‫شرمنده، یکم ایرادگیرم. ‫دارم ایراد می‌گیرم.
‫خب، چی باعث شد بخوای نیک رو ‫با این مراسم باحال غافلگیر کنی؟
‫نمی‌دونم، فقط می‌خواستم ‫یه کارِ خاص انجام بدم
‫یعنی، اون برام یه کوره خرید. ‫خودش نصبش کرد.
‫پس، امروز صبح بیدار شدم ‫و برای اولین بار روشنش کردم
یه سینی عروسیه
‫اونی که سال‌ها پیش گرفتیم شکست، ‫پس این رو طبق خاطراتم درست کردم.
‫خب، امروز هم عجب خاطره‌ای میشه
‫آره
‫- اَنی، از ما چی می‌خوای؟ ‫- سؤال خیلی خوبیه
‫لباس‌های شیکی که ازتون خواستم ‫برای این مراسم بیارید
‫پس برید بپوشیدشون و می‌تونید کمکم کنید ‫کارهای مراسم رو انجام بدم
‫ولی نیک تا دو ساعت دیگه برنمی‌گرده، ‫و بعدش فقط، می‌دونید که،
‫سورپرایز، عهدهای عروسی، کیک ‫و زندگی خوش و خرم تا ابد
‫نقشه‌ی خیلی خوبیه. ‫بی‌نقصه. آفرین دختر.
‫ازش متنفرم. از این مدل حرف زدن متنفرم. ‫می‌خوام برم.
‫جک، تو احمقانه رفتار می‌کردی
‫آره، چطور می‌تونی توی 50 سالگی ‫نسبت به 20 سالگی کمتر خونسرد باشی؟
‫اون برای زندگی مشترکش یه سنگِ قبر ساخته، خب؟
‫فکر کنم باید بهش بگیم
‫- به هیچ وجه این کارو نمی‌کنیم ‫- به هیچ وجه
‫- چرا؟ ‫- چون فکرِ همه جاش رو نمی‌کنی
‫چیه، قراره اَن رو از طرف نیک طلاق بدیم؟ ‫چطور باید همچین کاری بکنیم.
‫خب... با ملایمت
‫تجدید عهدهای عروسی احمقانه و نخ‌نماست ‫ولی واقعی نیست
‫پس، ما شیش تا اینجا می‌شینیم
‫و خیلی معذب این مراسم ‫کوچیک رو تماشا می‌کنیم،
‫و تموم میشه میره
‫اوه، خدایا
‫آخرالزمان زامبی‌هاست
‫اَن تمام آشناهاش رو دعوت کرده
‫سلام، من کلاود هستم. سلام. سلام
‫« فصل اول، قسمت دوم » ‫« بهار »
‫مرسی
‫جک، هیچ مشکلی پیش نمیاد
‫قضیه اون نیست. می‌تونی... ‫می‌تونی غدد لنفاوی‌ام رو حس کنی؟
‫خواهش می‌کنم
‫فقط مثل یه گردنِ عادیه
‫فقط احساس عجیبی دارم
‫می‌دونی، حس مریض بودن ندارم ‫بلکه حس عجیبی دارم
‫یعنی، دیروز آب دریاچه قورت دادم و...
‫تو که فکر نمی‌کنی انگلِ ژیاردیا گرفتم، نه؟
‫به نظرم فقط استرس گرفتی
‫ببین، مفصل‌های انگشت‌های شصتم ‫خیلی حساس شدن
‫این رو می‌بینی؟ نگاه کن
‫فقط این کار درد داره
‫خیلی بده
‫باورم نمیشه نیک این کارو می‌کنه
‫اون فقط می‌خواد خوشحال باشه. ‫مطمئنم برای اونم آسون نیست.
‫صبر کن، چرا طرفِ نیک رو می‌گیری؟
‫نه، من طرف نمی‌گیرم
‫فقط فکر می‌کنم ‫باید روی مشکلِ واقعی تمرکز کنیم
‫و تسلیم یه سری احساساتِ هیجانی نشیم
‫اوه، خب، ببخشید که احساسات هیجانی دارم
‫راستش تا وقتی که اینجوری نگفته بودی ‫«احساساتِ هیجانی» نداشتم
‫ببین، تو حالت خوش نیست، باشه؟
‫چرا نمیری یه موز بخوری و دراز بکشی؟ ‫و منم میرم پایین.
‫اگه دراز بکشم عصبانی نمیشی؟
‫نه
‫ممنون
‫این تنها موزیه که داری؟
‫آره
‫مطمئنی نباید به نیک زنگ بزنیم ‫و بهش بگیم چه خبره؟
‫سلام، شما با پیام‌گیر صوتی ‫نیک پاگانو تماس گرفتید
‫- لطفاً پیام بذارید ‫- پیام‌گیر صوتی
‫و اگه می‌خواید فکس بفرستید، ‫می‌تونید هر زمانی از این خط بفرستید.
‫مرسی، روز خوبی داشته باشید
‫سلام، نیک، کیت هستم. ‫آخرین بار کِی فکس گرفتی؟
‫در ضمن، اَن داره یه مراسم ‫تجدید عهدهای عروسی غافلگیرکننده برات می‌گیره
‫که با توجه به ذهنیتت، ‫شاید یه مشکل باشه.
‫لطفاً بهم زنگ بزن
‫ممنون
‫اگه موز دیگه‌ای پایین باشه، ‫می‌تونی بهم پیام بدی؟
‫آره
‫ممنون، جنسا. فقط همین. ‫آره، عالیه.
‫آره. آره، تو یه فرشته‌ی بهشتی هستی
‫خدافظ، خدافظ، خدافظ
‫آره، خیلی خب
‫- جنسا، زنیکه‌ی عوضی! ‫- همه چی روبراهه؟
‫نه. دسترسی‌ام به پورتال قطع شد، ‫واسه همین با پشتیبانی تماس گرفتم.
‫45 دقیقه پشت خط منتظر بودم. ‫بالأخره تلفنی با جنسا حرف زدم.
‫اون گفت درستش کرده. ‫ببین، به نظرت درست شده؟
‫شاید یه نشونه‌ست که ‫فعلاً نگرانش نباشیم
‫این نشونه نیست، دنی
‫رعد و برق، آتشفشان،
‫وقتی یه ماهی بی‌دلیل توی چشم‌هات زُل می‌زنه، ‫اینا نشونه هستن.
‫این؟ این یه مشکل قابل حله ‫و من حلش می‌کنم
‫باشه، فقط نفس بکش، خب؟
‫مطمئنی نمی‌تونی به وقت دکترت برسی؟
‫جراحی رو انجام بدی؟
‫پروژه‌ی میامی خیلی مهمه. ‫نمی‌تونم نصب رو از دست بدم.
‫و نمی‌تونی از خونه، ‫با تماس تصویری انجامش بدی؟
‫می‌دونی که باید شخصاً اونجا باشم ‫تا تمام اثاثیه رو ببینم
‫و تمام پارچه‌ها رو لمس کنم
‫چرا همیشه انقدر دلت می‌خواد ‫همه کارارو باهم انجام بدی؟
‫اوه
‫- چیه؟ ‫- آره
‫حتماً با زانوهات بلندش کن
‫و برو عقب، عقب
‫یکم دیگه به سمتِ چپ. ‫برو عقب، عقب. مواظب باش.
‫آره، می‌تونی درو باز کنی
‫- کلاود، یه سؤال ‫- بله
‫راه داره حاضر بشی توی مراسم بخونی؟
‫اَن!
‫این خیلی شخصیه
‫باعث افتخارمه
‫اوه، خوبه چون...
‫اون آهنگِ قشنگ رو که همیشه ‫توی کارائوکه می‌خونی رو یادته؟
‫- اون آواز ایتالیایی ‫- نه، نه، نه
‫اون آهنگ در مورد یتیم‌ها توی قحطیه، ‫نمی‌تونم اون رو بخونم.
‫آهنگ عروسی‌تون رو بلدم. اون چطوره؟
‫عالیه. ممنون
‫قراره مراسم خیلی خاصی بشه!
‫آره
‫آره، بیا تو
‫سلام، جک. ببخشید که اومدم...
‫وای، نه. حالت خوب نیست؟
‫اوه! نه، نه، نه. اصلاً. اصلاً
‫فقط دارم استراحت می‌کنم واسه
‫بعداً، بعداً
‫چیزی لازم داری؟
‫آره، فقط یه لحظه آینه قدی رو لازم دارم، ‫اگه اشکالی نداره.
‫تنها آینه قدیِ خونه‌ست
‫خدای من، البته. بفرما
‫خواهش می‌کنم، بفرما
‫- شرمنده، خیلی سریع ‫- بفرما و...
‫این...
‫لباس خیلی قشنگیه
‫این خیلی رو اعصابه، ‫ولی واسه موهام کمک لازم دارم.
‫پشتش رو نمی‌بینم
‫البته. آره، البته
‫اگه فقط چند تیکه بذاری روی بغل‌هاش
‫نمی‌دونم. هرچی که قشنگه
‫خیلی خب
‫توی روز عروسی‌ام لای موهام ‫گل ژیپسوفیلا داشتم
‫تو خیلی خوشگلی
‫بی‌صبرانه منتظرم قیافه‌ی نیک رو ببینم
‫قایم شدی؟ ‫اون ساندویچ رو از کجا آوردی؟
‫خودم درستش کردم
‫این غذاها واسه باربی‌هاست. ‫اوضاع و احوال جک چطوره؟
‫اوه نه، حالش خوب نیست. این ماجراها ‫باعث شده ژیاردیای عاطفی بگیره
‫متوجه شدم کلاود خیلی ‫واسه مراسم هیجان‌زده‌ست
‫قضاوتم نکن. ‫اگه ماجرای نیک و اَن رو بهش می‌گفتم،
‫فقط غش نمی‌کرد منفجر می‌شد
‫برای همین گاهی اوقات، ‫باید یه ذره مدیریتش کنیم.
‫- می‌فهمم ‫- اینجوری آسون‌تره
‫یعنی، تو که بهش دروغ نمیگی یا چی
‫- چیه؟ ‫- خیلی خب، عه...
‫خب، من...
‫دروغ نگفتم،
‫ولی یه داستانی سرِ هم کردم ‫که هفته‌ی بعد باید واسه کار
‫خارج از شهر باشم به جای انجام اون جراحی
‫می‌دونم! می‌دونم!
‫خدایا، قیافه‌ات گاهی خیلی ترسناک میشه!
‫ولی تو قراره جراحی رو انجام بدی
‫فقط یکم وقت لازم دارم که بهش فکر کنم ‫قبل از این که همه چیز قاتی بشه
‫فقط اینجوری می‌تونم برای فکر کردن ‫وقت پیدا کنم
‫ولی تو قراره...
‫یه بادکنکه که فرو می‌کنن ‫توی کشاله‌ی رانت، کترین
‫یه بادکنک فرو می‌کنن توی کشاله‌ی رانت
‫این افتضاح به نظر میاد
‫- ولی میذاری انجامش بدن، درسته؟ ‫- میذاری ساندویچم رو بخورم، زن؟
‫ما هیولا هستیم
‫همه‌مون هیولا هستیم
‫خیلی خب، اَن قراره شوکه بشه
‫جلوی باباش و کشیشِ جوانی پیرش ‫که از یوتیکا میاد
‫و ما دست روی دست گذاشتیم ‫و میذاریم اتفاق بیفته
‫باشه
‫- هنوز باهات تماس نگرفته؟ ‫- نه
‫عالیه، با منم تماس نگرفته
‫صبر کن، تو هم بهش زنگ زدی؟
‫- یه ذره، آره ‫- باشه، منم بهش زنگ زدم
‫پس همه بهش زنگ زدیم؟ ‫خب، پس می‌دونیم چه اتفاقی افتاده.
‫به وضوح، یه عالمه پیام صوتیِ هراسون گرفته
‫و ترسیده و فرار کرده
‫نه، اون همینجوری فرار نمی‌کنه
‫- من بودم این کارو می‌کردم ‫- تو بودی این کارو می‌کردی، هان؟
‫وقتی جشنِ تجدید عهدهای عروسی می‌گرفتم ‫من رو ترک می‌کردی؟
‫منظورم این نبود
‫باشه، می‌دونید چیه؟ ‫لعنت بهش. به اَن میگم.
‫- جک، نه، فکرش رو نکردی... ‫- من به اَن میگم!
‫- پس اینجایی. انقدر قایم نشو ‫- نه
‫جک یه مدته که با اَن حرف می‌زنه. ‫نیک حالا هزار دقیقه دیر کرده.
‫یعنی، بهتر نیست کم کم ‫به مردم بگیم برن خونه؟
‫- من این کارو نمی‌کنم. الان اینجا زندگی می‌کنم ‫- میشه از دستشویی استفاده کنم؟
‫اگه مادرِ اَن زنده بود ‫خیلی از این مراسم خوشش می‌اومد
‫- آره ‫- اون عاشق جشن‌های فضای باز بود
‫شما مدتِ زیادی باهم بودید
‫شصت و هفت سالِ شگفت‌انگیز
‫نصیحتی دارید؟
‫نمی‌دونم. می‌دونید، ‫ارتباط برقرار کنید.
‫سعی کنید سرِ مسائل کوچیک ‫جر و بحث نکنید
‫ولی همسرم یه ویژگی خاص داشت. اون...
‫- اون... ‫- بگید
‫اگه بهتون بگم باید انجامش بدید
‫ولی هر از گاهی بیدار می‌شدیم ‫و اون می‌گفت:
‫«تبریک میگم. امروز متعلق به توعه.
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫شاید بهتر باشه این رو با همسرت امتحان کنی. ‫خیلی ممنون و غافلگیر میشه.
‫می‌دونی، مثل اینه که یه سگ بیدار شه ‫و ندونه روز شکرگزاریه
‫و بعدش یهویی کلی آدم بیان،
‫و مشغول درست کردن بوقلمونِ شکم‌پر بشن
‫خیلی دوستت دارم
‫حالا، اگه من رو ببخشید، ‫امروز صبح قهوه‌ی واقعی خوردم.
‫آره، تنهاتون میذاریم. باشه
‫- هی ‫- کلاود
‫هی، می‌خوایم یه لحظه باهات حرف بزنیم
‫چی شده؟
‫عه...
‫نگرانِ اتفاقاتی هستیم ‫که ممکنه امروز بیفته
‫می‌دونی،
‫نیک بهمون گفت قصد داره اَن رو ترک کنه ‫و اَن هم خبر نداره
‫عیب نداره
‫«عیب نداره»؟
‫عیب نداره. یعنی، آدم‌ها همیشه ‫یه چیزهایی میگن،
‫ولی کی می‌دونه واقعاً چیکار می‌کنن
‫می‌دونید، من از صمیم قلب دعا می‌کنم
‫و امیدوارم عشق دوباره راهش رو ‫به قلبش پیدا کنه
‫چطوره؟
‫حالا بهتره برم گرم کنم. فعلاً
‫خیلی خب
‫کترین
‫اوه، سلام. حالت چطوره؟
‫- سلام ‫- سلام!
‫آره، خب، من با اَن حرف زدم
‫خب
‫آره و با این نیت رفتم که ‫مهربون ولی محکم باشم
‫باشه
‫و...
‫نتونستم انجامش بدم
‫یعنی، نتونستم انجامش بدم
‫یعنی، با دیدنش احساساتی شدم، خب؟
‫و فکر کنم زبونم بند اومد،
‫و آخر سر تقریباً 11 دفعه گفتم: ‫«دوستت دارم»
‫و تا وقتی بیام بیرون، ‫کاملاً برعکس عمل کرده بودم. خب؟
‫و حالا باید توی مراسم متن «وقتی دو نفر یکی هستند» ‫از کتاب ای جینگ رو بخونم
‫اوه، جک، تو فقط سعی کردی ‫کاری رو که فکر می‌کردی درسته انجام بدی
‫- ولی فکر می‌کنم این یه جورایی ثابت می‌کنه... ‫- نه، نه، کیت
‫می‌دونی، یکم که گذشت اَن گفت...
‫«جک، چیز دیگه‌ای هست ‫که می‌خوای بهم بگی؟»
‫- چون می‌تونست حسش کنه، خب؟ ‫- آره
‫و خب من گفتم: ‫نه، چیز دیگه‌ای برای گفتن بهش ندارم.
‫ولی خب می‌دونی، گفتم...
‫تو...
‫باهاش حرف داری
‫چی؟
‫می‌دونم. شرمنده. من افتضاحم. ‫خیلی بدم. هول شدم.
‫فقط اون لحظه فکر کردم ‫تو خیلی بهتر می‌تونی...
‫ای بابا
‫سلام علیکم
‫سلام
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ خیلی گرمه
‫گرمای کوره برای صدام خوبه
‫باشه، خب، میشه یه لحظه مزاحمت بشم؟
‫البته. چی شده؟
‫کلاود
دوست عزیزم
‫من واقعاً مجبور نبودم برم میامی
‫چی؟ پس بهم دروغ گفتی؟
‫نه
‫آره، ولی تازگی‌ها،
‫به نظر نمیاد بتونم در موردش تصمیم..
‫- تصمیم؟ ‫- ...جراحی
‫چجور تصمیمی باید بگیری؟
‫این که واقعاً نیاز دارم ‫انجامش بدم یا نه
‫- دیوونه شدی؟ ‫- خدای من!
‫حالا نمی‌خوای جراحی رو انجام بدی؟
‫دکتر گفت که شاید با رژیم و ورزش شاید...
‫اوه، حتماً، حتماً، حتماً
‫چرا نمیری آدامس بجویی و آرزو کنی؟
‫الان دستت رو خوندم. ‫می‌دونم چیکار می‌کنی.
‫- چی؟ ‫- همیشه نقشه‌ات همین بود
‫فکر می‌کردی می‌تونی قرار رو عقب بندازی ‫تا فراموشش کنم
‫خب، حدس بزن چیه؟ ‫این مثل زدنِ خالکوبی نیست.
‫همیشه این کارو می‌کنی. همیشه برای ‫رسیدن به خواسته‌ات دروغ میگی
‫نه. اینطور نیست. ‫میشه بریم یه جای دیگه بحث کنیم؟
‫اینجا خیلی گرمه
‫فقط...
‫نمی‌فهمم
‫یه کاری هست که می‌تونی ‫برای حل این مشکل بکنی،
‫و انجامش نمیدی
‫نه حتی به خاطر خودت
‫باشه
‫انجامش میدم
‫واقعاً؟
‫- یا اینم یه دروغ دیگه‌ست؟ ‫- نه
‫هفته‌ی آینده
‫جراحی رو انجام میدم
‫ولی این روایت رو رد می‌کنم ‫که من برای رسیدن به خواسته‌ام دروغ میگم
‫گاهی فقط یکم وقت لازم دارم
‫باشه
‫اوه، سلام کیت
‫- اوه، لایلا! ‫- سلام!
‫سلام! حالت چطوره؟
‫باورت میشه مامانم این کارها رو کرده؟
‫خدایا، اون خیلی تجملاتیه
‫باشه، می‌دونی بهش سخت نگیر. اون...
‫برج حوت سه‌گانه؟
‫اون مامانته و بابات رو دوست داره
‫می‌دونم
‫مطمئنم وقتی واقعاً اتفاق بیفته، ‫خجالت‌آور نمیشه.
‫- میرم بهش سر بزنم ‫- باشه
‫بیا تو
‫اَن، میشه یه لحظه بشینیم
‫عه، بستگی داره بخوای من لباسم سالم بمونه یا نه
‫اگه با این لباس بشینم ‫پاره می‌شه
‫عه...
‫اَن، من و تو خیلی وقته ‫که همدیگه رو می‌شناسیم
‫آره
‫و خیلی دوستت دارم
‫- امیدوارم ماشینش خراب نشده باشه ‫- چی؟
‫و یه جستجوی بی‌پایان ‫برای یه ماشین نو شروع کرد، خب؟
‫هر هفته به یه وبسایت جدید سر می‌زد ‫یا یه گفتگوی جدید داشتیم
‫اون دو سال ده دوازده‌تا ماشین ‫یا بیشتر رو تست کرد
‫با اَن حرف زدم، یه جورایی
‫و باید بدونی اون قبلاً...
‫امروز قرار نیست شوکه شه، ‫اگه این کمکی می‌کنه.
‫ای وای، پس همه‌ی اینا...
‫آره
‫- چون اون سعی داره... ‫- آره، فکر کنم
‫حتماً براش سخت بوده
‫خب، هر اتفاقی که افتاده،
‫فکر کنم من حسابی توش گند می‌زدم
‫نه، خیلی هم خوب عمل می‌کردی. ‫با حرف‌هات آرومش می‌کردی.
‫نه، بهم می‌ریختم، گریه می‌کردم،
‫بالا می‌آوردم و پیشنهاد می‌کردم ‫براش یه اسب بخرم
‫سورپرایز! ما عهدهامون رو تجدید می‌کنیم!
‫گمونم باید بیشتر بیگل می‌آوردم!
‫اوه!
‫بفرمایید
‫کلاود
‫می‌دونید، من توی عروسیِ اولشون نبودم، ‫پس وقتی من با بچه‌ها دوست شدم،
می‌خواستم آهنگ عروسیتون رو براتون بخونم
ولی دنی گفت شاید دوست نداشته باشید
‫پس مجبور شدیم صبر کنیم تا الان و...
‫ولی این یکی همیشه توی قلبم بود
‫♪ آره ♪
‫♪ به نظر میاد موفق شدیم ♪
‫♪ ببین تا کجا پیش اومدیم، عزیزم ♪
‫♪ شاید از راه طولانی اومدیم ♪
‫♪ می‌دونستیم یه روزی به مقصد می‌رسیم ♪
‫♪ همه گفتن ♪
‫♪ «مطمئنم اونا هیچوقت موفق نمیشن» ♪
‫♪ ولی ببین چطور باهم موندیم ♪
‫ببخشید، این آهنگِ عروسی ما نیست
‫ولی عالیه، لطفاً ادامه بده
‫خیلی متأسفم
‫خواهش می‌کنم، عاشقتم. ‫لطفاً ادامه بده.
‫♪ تو هنوز عشق منی ♪
‫♪ تنها کسی که خوابش رو می‌بینم ♪
‫♪ هنوز اونی هستی که ♪ ‫♪ قبل از خواب بهش فکر می‌کنم ♪
‫♪ خیلی خوشحالم که موفق شدیم ♪
‫♪ ببین تا کجا پیش اومدیم، عزیزم ♪
‫آره!
‫و تصمیمِ اونا برای اعلام جسورانه‌ی عشقشون...
‫خیلی متأسفم که حقیقت رو دستکاری کردم ‫چون این آهنگ رو دوست نداشتم
‫قول میدم حواسم باشه...
‫هفته‌ی آینده بلافاصله بعد از جراحی‌ام
پول باشگاهم رو باید بدی
‫...ولی کی می‌تونه این رو بهمون بگه ‫بیشتر از نیک و اَن؟
‫اَن، می‌تونی صحبت کنی
‫ممنون، ما خیلی خوش‌شانسیم ‫که شما امروز اینجا هستید
‫بابا، ممنون
‫توی عهدهای اصلی‌ام، ‫یه شعر نوشته بودم
‫که توش «هانی مون» رو ‫با «خرچنگ رنگون» قافیه چیده بودم،
‫پس خوشحالم که می‌تونم ‫دوباره انجامش بدم
‫این دفعه یه متن کوتاه و قشنگ آماده کردم
‫دوستت دارم
‫نه هر ثانیه از هر روز، ‫چون این حرف دروغه.
بیشتر از اون دوستت دارم
‫توی اوقاتِ خوش دوستت دارم،
‫توی اوقاتِ سخت‌تر دوستت دارم
‫مثل وقتی که دخترمون خیلی زودتر ‫به دنیا اومد و تو خیلی شجاع بودی،
‫و اتاق انتظار آی‌سی‌یوی نوزادان رو ‫توی هشت هفته‌ی آینده تبدیل به دفترِ کارت کردی
‫فقط عاشقتم
‫و خیلی اذیتم می‌کنی
‫و منم خیلی اذیتت می‌کنم
‫و خیلی خوشحال میشم ‫همدیگه رو اذیت کنیم
‫در بیماری و سلامتی ‫تا وقتی مرگ ما رو از هم جدا کنه
‫حالا، من یکم وقتِ بیشتری داشتم که ‫آماده شم پس یکم غیرمنصفانه‌ست، ولی...
‫باشه، عزیزم، نوبتِ توئه
‫عه...
‫واو!
‫اَنی...