« سیگنال »
الو؟
این غیرممکنـه...
الو؟
داره از کجا میاد؟
الو؟
پیامگیر درونی رو می‌خوایم.
باید خیلی با دقت بهم گوش کنی...
برو بیرون!
- باید... - کمک! کمک!
کمکـم کن.
زنـت داشته توی اطاقک خلبان چیکار می‌کرده؟
- داشته درمورد چی صحبت می‌کرده؟ - هیچ ایده‌ای ندارم.
- مطمئنی؟ - اسون؟
باید خیلی با دقت بهم گوش کنی...
- کمک! کمک! - نمی‌تونی تنها انجامش بدی.
- متاسفم! دوستـت دارم. - خاموشش کن.
- می‌تونم بلندترش کنم. - متاسفم. دوستـت دارم!
- خاموشش کن! - مامانی؟
- چارلی... - مامانی؟ کجاست؟
چارلی! اینجا نیست چارلی.
صداش رو شنیدم!
چارلی! اون...
اینجا نیست چارلی!
- مامان! مامان! - چارلی! چارلی اون مامانـت نبود!
- کجاست؟ صداش رو شنیدم! - نه، نه. صدای ظبط شده بود.
- صدای ظبط شدۀ چی؟ - گفتن از اتاقک خلبانـه.
- کدوم اتاقک خلبان؟ - از پرواز.
- اصلاً چرا اونجا بوده؟ - نمی‌دونم چارلی. هیچی نمی‌دونم.
هادی.
هادی، پاشو.
الو؟
- مال کِی هست؟ - همین الان.
و حالا این...
دیگه نمی‌تونم پیداش کنم. شاید اشتباه کردم.
شاید از روی زمین اومده.
ببین، ما الان وسط منطقه مرده هستیم. دقیقاً روی اقیانوس اطلس.
میشه قایق بوده باشه؟
- یه قایق؟ - آره.
نه. نمی‌تونسته قایق باشه. اونجا. یه نگاه به آنتن بنداز.
!روش به زمین نیست
پس از دورترین بخش‌های فضا اومده.
بله.
یه بچه.
واقعاً شک دارم یه بچه بوده باشه.
داره سعی می‌کنی صدایی که ما تولید می‌کنیم رو تقلید کنـه.
باید بقیه رو پیدا کنیم.
پاولا!
یه لحظه وایسا.
اگه اون سیگنال واقعاً از فضا اومده، پس حتماً مسئله مهمیـه.
عمراً اجازه بدن دوتا جوجه دانشمند از بخش خصوصی نزدیکـش بشن!
- سیاسیون قضیه رو به دست می‌گیرن، هان؟ - بعد دیگه کار از دست ما در میاد.
ببین، دنیای ما توی شرایط بحرانیـه.
پاولا، می‌دونم دارم چی میگم.
من توی آلمان بزرگ نشدم. من دیدم چقد اوضاع می‌تونه خراب بشه.
دلت نمی‌خواد خودت بفهمی.
لعنتی. آره، شاید.
بیا سعی کنیم دوباره سیگنال رو پیدا کنیم.
خیلی خب، شاید تو راست میگی.
- شاید اول باید مطمئن بشیم. - درسته.
- آره. - بیا شروع کنیم.
- بهرحال دیگه خواب نمیرم. - من که دیگه هیچ وقت خواب نمیرم.
- اما دارن دنبال چی می‌گردن؟ - نمی‌دونم، چارلی.
می‌تونن همه‌جا رو بگردن؟
هرجا که بخوان.
مهمون دارید.
- عذر می‌خوام. - نمی‌تونه همچین اتفاقی بیوفته.
- مامان بزرگ! - اوه، چارلی!
اینجا چه خبره؟
شاید شما بتونی کمکمون کنی بفهمیم.
بزارید رد بشم.
پیامگیر درونی رو می‌خوایم.
اسون؟ تو باید...
کمک! کمک!
شرمنده، دوستـت دارم.
تا زمانی که جعبه سیاه رو پیدا کنن، این تنها چیزی هست که داریم.
اگه اصلاً پیدا بشه.
یکی گلخونه رو بررسی کنـه.
کی داره گلخونه رو بررسی می‌کنـه؟
خیلی خب. تکون بخور، تکون بخور.
چیز دیگه‌ای هم هست که بتونی درموردش بهمون بگی؟
هر اطلاعاتی کمک می‌کنـه.
- ما فقط داریم سعی می‌کنیم بفهمیم... - نه.
هیچی.
انتخابش با خودتـه.
بی فایده ست.
الان دیگه زیادی عمیق شدیم و داریم فرکانس‌های زمین رو هم می‌گیریم.
آره.
باید دیجیتالی انجامش بدیم.
به طور سیستماتیک. با دقت زیاد.
نمی‌تونیم دستی انجامش بدیم.
دارم میام پیشت.
پاولا؟
آره؟
اگه چیزی بود...
اگه چیزی بود بهت می‌گفتم.
توافقمون همین بود.
- خیلی خب. - من فقط خسته ام.
خدایا، بدجوری خسته ام.
اما حق با توئه. جواب نمیده.
بی فایده ست.
- بیا فردا به بقیه بگیم. - پاولا.
باید بقیه رو راضی کنیم قضیه رو بین خودمون نگه دارن.
نمی‌تونم تنها انجامش بدم.
غیرمنطقیـه؟
نه.
خیلی خب پس.
احتمالاً حق با توئه.
خیلی خب.
خیلی خب، بیا سعی کنیم چند ساعتی بخوابیم.
خیلی خب.
نکن.
چارلی.
برای فردا.
میشه من برم تو اتاقم.
آره، خیلی خب.
میام پیشت.
مسواک بزن!
اگه این اتفاقی هست که افتاده...
عذاب وجدان اون آدم‌ها میوفته دنبالمون.
و تو دقیقاً می‌دونی منظورم چیـه.
کلیسای سیستین.
باخ، بتهوون، موتزارت.
پوتین، ترامپ، بولسونارو.
- ژان دارک. مادر ترزا. - رزا لوکزامبورگ.
پل پوت، مائو، هیتلر، استالین.
ایاصوفیه، انگکور وات، ماچو پیچو.
کره شمالی، 11 سپتامبر، اویغورها، دولت اسلامی، بوکوحرام.
- گوانتانامو - ابوغریب، سربرنیتسا.
قتل عام و نسل کشی، تجارت برده، جنگ های صلیبی.
تفتیش عقاید، محاکمات جادوگری در سیلم!
همونطور که گفتم نمی‌تونی با یه معلم تاریخ سروکله بزنی
چون علمش از بدخواهی و بی رحمیِ بشر
حد و مرز نداره.
آره.
- پس نتیجه نهایی چیـه؟ - نتیجه نهایی؟
که خوب زندگی کنی، به خانواده‌ات عشق بورزی و زمین رو به پاکی‌ زمانی که اومدی، ترک کنی.
همیشه خیال‌های بسیار خوب دنیا رو تبدیل به جای بدتری کردن.
هر ایده خوبی که داشتیم رو در نهایت خراب کردیم.
- درسته. درسته. - درسته.
روشن فکری.
- چی؟ قرن 17، روشن فکری.
کانت. خوشفکری.
خروج بشر از نابالغی خودخواسته.
خب، رومون رو کم کرد.
داری چیکار می‌کنی؟
منتظرم زنگ بزنـه.
می‌دونی چیـه؟
زنگ زد.
قبل از پروازش یه پیغام گذاشت.
جدی؟
آره، و می‌دونی چی گفت؟
که من و تو نباید دعوا کنیم.
- اصلاً متوجه نمیشم. - منم همینطور.
- اگه دعوا کنیم از کجا می‌فهمه؟ - درسته.
ما دعوا نمی‌کنیم، ما تیم زمینی هستیم.
خیلی خب. وقت خوابـه.
- باید سوئیشرتت رو در بیاری. - نه.
می‌پزی.
می‌خوام تنم باشه.
خیلی خب.
بیا اینجا.
من اینجا پیشت هستم چارلی، خب؟
خیلی خب.
- من ازت مراقبت می‌کنم. - می‌دونم همینطوره.
خوبـه.
شب بخیر.
نه، وایسا!
لطفاً روشنـش بزار.
سمعک‌هات توی گوشت هستن، نمی‌تونی با این نویز بخوابی.
صداش رو دوست دارم.
مامان میگه این چیزی هست که از بیگ بنگ مونده.
صدای ستاره هاست.
اسون!
- ♪ تاریکترین رؤیاها... ♪ - وایسا، یه لحظه وایسا.
♪ زندگی واقعی من هستن ♪
♪ ذهنم رو مه گرفته ... ♪
- بیا. - ♪ آگاهیم یه دزده ♪
♪ تو نمی‌خوای... ♪
- کجایی؟ - اینجا.
- اینجاما. اینجام. - ♪ بمون ♪
♪ اینجا با من... ♪
پاولا؟
♪ من دارم می‌بازم ♪
♪ به یه جریان نقره‌ای ♪
پاولا!
درش بیار! درش بیار!
- هی! هی! - درش بیار درش بیار!
پاولا! پاولا! پاولا!
با این فکر بیدار شدم که...
کاش یکی بهم یه تخم مرغ آب پز یا هم زده می‌داد.
با چند تیکه کیک و سیرپ افرا.
اما نه، من باید این غذای کوفتی پک شده رو بخورم.
هی، ایناهاش! صبح بخیر عزیزم!
دیشب خواب‌های خوبی دیدی؟
خب راستـش...
حالا اهمیتی هم نداره، خواب‌هامون تو فضا با خواب‌های زمین فرقی نمی‌کنن.
بیا یکم صبحانه بخور.
- خیلی خب. - قطعی تا پنج
چهار، سه، دو.
و حالا دیگه تک و تنهاییم.
خب پس چهار دقیقه وقت دارم، سعی می‌کنم سریع انجامش بدم.
باید یه چیزی بهتون بگیم بچه‌ها.
و فکر می‌کنیم همه باید با هم تصمیم بگیریم که
قبل از فهمیدن عموم باید چیکار کنیم.
ضرب لطفاً!
آره پاولا، چی شده؟
توی قطعی بزرگ دیشب، یه سیگنال پیدا کردم.
- و از طرف زمین هم نیست. - تو چیکار کردی؟
درست بعدش گمش کردم.
اما من و هادی دیشب یه تایم زیادی دنبالـش گشتیم و ...
آره. آره.
خب، شاید بهتر باشه خودتون بشنویدش.
اولی که شنیدمش ظبطش کردم.
من باید...
- یه لحظه وایسا. - من...
خیلی خب، دوباره.
من، من...
پاشو، اونجا...
در اونجاست.
خیلی خب، صبر کنید.
دستت انداختیم!
چی؟
فک می‌کنم واضح هست که فضا زده شدی.
عوضی‌ها.
- دستـش انداختید. - دارید شوخی می‌کنید؟
اوه مرد، تقریباً سکته کردم.
شرمنده مرد.
فکر نمی‌کردم آلمانی‌ها هم شوخ طبعی داشته باشن.
اوه آره، ما آلمانی ها دوست داریم..
دوست داریم ملت رو سرکار بزاریم، مگه نه پاولا؟ درسته؟
آم...
دست انداختن.
- درسته، دقیقاً. دوست داریم دست بندازیم. - خوب دستمون انداختید.
عجب عوضی‌هایی هستید. عجب روحیه‌ای.
آره.
چقد راحت دست افتادی.
حالا دیگه قطعاً بخشی از تیم هستی.
- جیک. - بریم.
بیا یه حقه یادت بدم. بریم.
آم...
- درموردش بهم بگو، اونا... - نمی‌خواستن بشنون.
حتی نمی‌دونم چطور صبحانه‌ای می‌خورن.
متوجه نمیشم.
هی.
چی شده؟
خدا لعنتـش کنـه! بهم دست نزنید! بهم دست نزنید!
نه، نه، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
نه!
- جفتمون شنیدیمش. - چی رو؟
تو نشسته بودی کنار من. تمام شب رو دنبالش گشتیم، تو...
- چی داری میگی؟ - فقط توی سر من نیست!
- نمی‌تونه فقط توی ذهن من باشه! - پاولا...
- هادی، خواهش می‌کنم. - همه چی درست میشه، خب؟
باشه؟
هی، تو تنها نیستی.
- من اینجام. - حالا من چیکار کنم؟
باید راهی پیدا کنی که آروم بشی.
خیلی خب.
- باشه؟ - باشه.
از پسـش برمیایم.
اما چطوری؟
من دوباره دارم چیزایی می‌بینم. چیزایی که واقعاً وجود ندارن.
خیلی خب پاولا....
برو بخواب و از کیف اورژانس استفاده کن، خب؟
من لاپوشونیـش می‌کنم.
بهشون میگم مریضی چیزی هستی، خب؟
یه فکری می‌کنیم.
بیرونـم.
- وایسا، الان میام. - خیلی خب.
اسون، ازمون چی می‌خوان؟
بهشون چی بگیم؟
اونا توی اتاقک خلبان چیکار می‌کردن؟
میرا...
اگه دوباره اتفاق افتاده باشه چی؟
نه، احمقانه ست.
فقط بدشانسی آورد. مواد بهش نساخت.
- می‌تونست برای همه‌مون اتفاق بیوفته. - ولی واسه ما اتفاق نیوفتاد.
آره، چون هر آدمی ادراک خاص خودش رو داره. قطعاً.
هرچند قضیه نساختن مواد نبود.
روان پریشی بود، از نوع پیشرفته.
الان دائم تکرار کردن اینا چه فایده‌ای داره؟
دکتر بهش گفته اگه دوباره انجامش نده هیچ مشکلی پیش نمیاد.
- این یه اخطار بوده. - کی گفته؟
پاولا.
اینطوری گفته؟
آره.
- چطور؟ - مزخرفه.
می‌خوای بدونی دکتر چی گفت؟
در بدترین حالت، ممکنه تصویر‌های گذشته رو ببینـه.
- تصویر های گذشته؟ - آره.
وقتی که هیجان زده بشه یا استرس بگیره.
یا حتی بدون هیچ دلیلی. واسه همین هم قرص می‌خورد.
- برای احتیاط. - چه قرصی.
دکتر براش قرص‌های کنترل روان پریشی تجویز کرد.
- چی؟ - پس قضیه بخاطر اون مشکلـش نیست.
خوب بود. خوب بود!
وایسا.
هادی چهار ماه قبل از حرکت دیگه آخر هفته ها گل نکشید.
چون نگران آزمایش خون بود.
پس چطوری پاولا با این داروها توی خونش آزمایشش رو خوب داده؟
تصمیمـش با خودتـه.
پس از آنالیز مخابره فضانوردان آلمانی،
پاولا گروت و هادی هیراج مظنونین
حادثه سقوط عمدی پروار 7606 ایر ایلون هستند.
- بزارید رد بشم! - پیامگیر درونی رو می‌خوایم!
- پخش شده. - اسون، باید...
- کمک! کمک! - متاسفم.
هی.
خب، خب، ایناهاش.
برگشتت به زندگی مبارک.
وای خدا! چقد خوابیدم؟
بیشتر از بیست ساعت.
چی؟
آره.
می‌دونی، یه لحظه فکر کردیم رفتی اون دنیا.
فک کنم فضازدگی دیگه داره کم کم یه چیز واقعی میشه.
شرمنده که اصلاً حرفـش رو زدم.
وای نه اشکالی نداره. من...
فقط یه خورده ضعف دارم، همین.
آخ بیچاره. باید یکم غذا بهت بدیم، خب؟
پاشو زیبای خفته. بزن بریم.
خیلی خب. الان میام.
خودت بیدار شدی؟
- چقده اینجا نشستی؟ - نمی‌دونم.
- تاریک بود. - چارلی.
چند نفری بیرونن.
چارلی...
نمی‌تونی اینطوری ادامه بدی. بیا اینجا.
نمی‌خوام...
نمی‌خوام که امید الکی داشته باشی.
کسی رو پیدا کردن؟
- کجا؟ - توی دریا؟
نه، فک نکنم پیدا کرده باشن.
می‌بینی؟ نمی‌دونیم مُرده یا نه. هیچکس نمی‌دونه.
چارلی...
این آدما چی می‌خوان؟
بیا بریم صبحانه بخوریم، خب؟
هی، چطوری؟
خب، وایسا...
- اونا... - نگران نباش.
فکر می‌کنن تب داشتی. و فکر می‌کنن که وقتی زمین رو ترک کردی هم مریض بودی.
- خیلی خب. - آره.
ظبط پیغام صوتی...
بنیشا، پاولا هستم. همه چی رو خراب کردم.
خیلی بد. شرمنده.
لطفاً بهم زنگ بزن.
ارسال پیغام ضوتی.
پیغام صوتی ارسال شد.
چرا اینجان؟
یادت میاد که گفتم...
که بهت گفتم مامان توی اتاقک خلبان بوده
اومدن توی چمن‌ها.
میشه لطفاً قطعش کنی.
- ازم پرسیدی داشته اونجا چیکار می‌کرده. - آره.
دقیقاً مثل تو اونا هم می‌خوان بدونن که اونجا چیکار می‌کرده.
- جلوی پنجره واینستا. - فکر می‌کنن که مامان...
نه چارلی، اهمیتی نداره اونا چی فکر می‌کنن.
خب؟
- اسون! - دیگه کافیه.
فقط داری همه چی رو بدتر میکنی.
- آقای گروت... - از همه‌تون می‌خوام از ملک شخصی من برید بیرون.
دوربین رو خاموش کنید. دوربین رو خاموش کنید. برید!
این یه ملک شخصی هست. برید. برید توی خیابون. خیلی خب؟ ممنون.
[هیاهو در مقابل خانۀ فضانورد مظنون]
خیلی ممنون. فقط برید.
اون دوربین لعنتی رو خاموش کنید!
- خاموش کن لعنتی رو! خاموش! - چارلی.
گفتم که، برید توی خیابون!
- نه، جدی که نمی‌گی؟ - بیا بیرون!
- ما عدالت می‌خوایم! - برای الان دیگه یعنی چی؟
حتماً باید یکی بزنه پنجره‌ای چیزی رو بشکونه؟
- خودت رو نشون بده! ترسو! - دختر نه سالۀ من اینجاست.
تازه مادرش رو از دست داده.
باید عذاب وجدان دختر من رو داشته باشید!
عوضی! کثافت!
ما حق داریم که بدونیم!
چی گفتن؟
- نمی‌تونن هیچ کاری بکنن. - قاتل!
- درواقع نمی‌خوان کاری بکنن. - قاتل!
- بیا بیرون! - حقیقت رو بهمون بگید!
می‌دونی بدترین قسمتـش چیـه؟ این که دخترم ازم گرفته شده نیست.
قاتل
- بدیش اینه که اجازه ندارم عزاداریش رو بکنم. - صورتت رو نشون بده!
قاتل!
این غیرقابل‌قبولـه. این بچه نباید اینا رو بشنوه.
- بیا بیرون! - بذاریدش توی ماشین.
- از اینجا ببریدش. چارلی! - بیا بیرون!
- نه! - لباسات رو زود بپوش!
می‌خوام اینجا منتظر بمونم.
نمی‌تونی، نمی‌تونی، خب؟
- اگه زنگ بزنه و نباشم چی؟ - چارلی!
ما حقیقت رو می‌خوایم!
قرار نیست زنگ بزنـه.
زودباش!
- فکر کردی می‌تونی قایم بشی؟ - خودتو نشون بده!
بیا بیرون! بیا بیرون! بیا بیرون!
- بیا بیرون! بیا بیرون! - فقط چند روز.
- زودباش چارلی! - باشه؟
تا وقتی جوابی نگیریم از اینجا نمیریم!
- مردم از دست رفتن! - داری چیکار می‌کنی؟
قاتل!
زود باش!
قاتل!
- بیا بیرون! - بهم اعتماد داری؟
بیا بیرون! بیا بیرون! بیا بیرون! بیا بیرون!
- بیا بیرون! بیا بیرون! - بیا بیرون، بزدل!
- بیا بیرون! بیا بیرون! - چرا داری قایم میشی؟
بیا بیرون! بیا بیرون!
ما جواب می‌خوایم!
جوابـت به این رو... اگه جواب بدی...
.میام دنبالت
[ارزشش رو داشت؟]
وایسا، صبر کن! دور بزن!
- ما جواب می‌خوایم. - جواب.
دوازدهمین مدار!
وایسا، چخبره؟ داری چیکار می‌کنی؟
دوازدهمین مدار! دوازدهمین مدار!
به اندازه کافی صبر نکردم.
نمی‌تونم برم! نمی‌تونم برم. لطفاً مجبورم نکن برم!
لطفا، لطفا، لطفا، لطفا!
نمی‌تونم برم!
یه بچه بود.
اولش فکر کردم چارلیـه، اما دیگه خیلی مسخره میشد.
صدا؟ چطوری بود؟
خیلی واقعی بنیشا. خیلی واقعی.
متاسفم.
نه، نه. فقط گریه نکن. گریه نکن.
- متاسفم. - لازم نیست بگی متاسفی.
ببین، این کاریـه که همش می‌کنیم. گریه می‌کنیم و بعدش معذرت خواهی...
خیلی خب، فقط... صاف بشین. صاف بشین.
بهم بگو.
دروغ گفتم. هرکاری که می‌تونستم کردم که بیام این بالا.
تا برنامه رو تموم کنم، تا چیزی که دنبالـش هستیم رو پیدا کنم.
بی پروا بودم.
دختر خوب.
من و تو بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنی شبیه به همیم.
نه، من خطرناکـم.
برای خودم. برای بقیه این بالا.
نکته آدم‌هایی که چیزایی می‌بینن همینـه.
یه سری میوفتن زندان، یه سری هم جایزه نوبل می‌گیرن.
گاهی سخت هست که فهمید تفاوتشون چیـه.
الان چطوری؟
خوبم.
- هنوز هم چیزی می‌بینی؟ - داروی آی‌مپ مصرف کردم.
- به اندازه کافی داری؟ - آره.
خوبه. مشکل تحت کنترلـه.
بنیشا، من دروغ گفتم. یه دروغ بزرگ.
دختر گل، الان که نمی‌تونی دیگه
سوار آسانسور بشی بیای پایین، گذشته از این
تو کاری داری که باید انجام بدی.
اگه توهم ها ادامه پیدا کنن چی؟ من ترسیدم.
بیا بهشون نگیم توهم، خب؟
بیا بگیم تصویر.
می‌بینی؟ الان حس بهتری داره مگه نه؟
آره.
آره. پس خوبـه. کافیه.
می‌تونی بری. برگرد به روال عادیت.
چی؟
آخه از کجا بفهمیم چی واقعیـه؟
هنوز متوجه نیستی دختر گل، مگه نه؟
اهمیتی نداره.
همه‌چی واقعیـه.
- بهم قوت قلب داد. - کارمون کنسل نیست؟
- گفت باید برگردیم سرکار. - پس برگشتیم به بازی؟
آره، برگشتیم به بازی.
برگشتیم به بازی. آره!
- قاتل! - قاتل!
زودباش!
چارلی!
لعنتی!
من مشکلی ندارم.
دیگه مواد نمی‌زنم. قرص هام رو هم دارم می‌خورم.
دکترم رو هم می‌بینم. خوبـم.
خیلی خب، ببین. بیا.
گزارش پزشکیـم.
علنیش کن و بعد من دیگه کارم تمومه.
میشینم کنارت روی تراس.
آشغال‌ها رو می‌برم بیرون.
برای همسایه‌ها دست تکون می‌دم و می‌شینم سرجام.
اگه این چیزی هست که می‌خوای، من انجامـش میدم.
می‌دونی من چی نمی‌خوام؟
نمی‌خوام یهویی از زندگیم محو بشی.
اما اگه من رو اینجا مثل یه گل آپارتمانی نگه داری این اتفاق میوفته، اسون!
شاید توی فضا گم نشم. شاید توی راکت پرتاب کباب نشم.
اما کم کم از زندگیت محو میشم تا جایی که دیگه نباشم.
انتخاب با خودتـه.
سکوت نجاتت نمیده!
بیا بیرون!
الو؟
نه! نه!
محالـه! ولمون کنید لعنتی‌ها!
[قاتل]
من امروز به اینجا اومدم
تا از صمیم قلب به شما تسلیت بگم.
چیزی که شما دارید پشت سر می‌گذارید یکی از بدترین چیزهایی هست
که می‌تونه تو زندگی هرکی اتفاق بیوفته.
- یعنی از دست دادن عزیز. - ما جواب می‌خوایم!
و بدتر از اون اینه که ندونید چه اتفاقی برای اونا افتاده.
مشخصاً این وضعیت باعث میشه که آدم پاش رو از مرزها فراتر بگذاره.
اما می‌خوام یک چیز رو مشخص کنم.
همه ما هنوز منتظر جواب هستیم.
حتی اگه بعضی‌ها ادعا کنن که ما داریم چیزی رو پنهان می‌کنیم.
اما ما بر اساس قوانین زندگی می‌کنیم.
و تا زمانی که تحقیقات ما تموم نشدن، همه بی گناه در نظر گرفته میشن.
برگرد پیش میلیاردرت!
بنشیا مودهی گفته که کاملاً پشت فضانوردهامون می‌ایستیم.
خفه شو زنیکۀ دورو!
ببخشید، من می‌خوام...
گور بابای تو و رئیس خرپولـت! توام مسئولی!
- عوضی! - بیا بیرون!
- خون روی دستاتـه! - بهمون جواب بدید!
- ما رو خفه نکنید! - دورو!
آره فرار کن! باهامون حرف بزن!
بهتری؟
گمشو عوضی!
می‌دونی که حقیقت داره.
- چی؟ - حق با اونـه.
خون روی دست های من هست.
یکم چای می‌خوای؟
- کارلوتا چطوره؟ - نمی‌خواد باور کنـه.
همش منتظر می‌شینه کنار رادیو. حتی همین الان که اینجاییم.
- خودت رو نشون بده! - وای خدا!
خودت رو نشون بده
یکم پیش یک لحظه حس کردم بهش حسودیم میشه.
پاولا هنوز توی دنیای اون زنده ست.
- خب من چیکار کنم؟ - کدوم گورین؟
اون رو هم ازش بگیرم؟
پاولا هیچوقت نباید می‌رفت اون بالا.
و این تا حدی تقصیر منـه.
من هنوز هم فکر می‌کنم مناسب‌ترین آدم برای رفتن به اونجا بود.
بیا بیرون دیگه!
مودهی می‌خواد یه کانال خصوصی به اون داشته باشی.
وقتی این رو فشار بدی مستقیم وصل میشی به ما.
- بدون تلفن؟ - من تلفن اونـم.
یکم شکاکـه.
فکر می‌کنـه هر گوشی‌ای می‌تونه هک بشه.
مثل من.
بازم اگه کاری هست که از دست ما برات برمیاد...
اگه مودهی می‌تونه چوبش رو بچرخونه
و اون آدم‌های بیرون خونه رو مثل جادو غیب کنـه،
پیشنهادت رو قبول می‌کنم.
می‌تونیم این کار رو بکنیم.
چی؟
وقتی داغ، درد یا غم بوجود میاد، همه به شکل متفاوتی تجربه‌شون می‌کنیم.
اما همه یک چیز مشترک دارن.
اون هم این هست که همه قیمت خودمون رو داریم.
هی. ولش کنید!
بهش دست نزن! ولش کنید!
واو! هی!
- گمشو! - تو خوبی؟
برگرد اینجا!
امیدوارم هرچی برات مهم هست رو از دست بدی.
بابا! بابا، بیا!
چارلی!
چارلی...
چارلی!
من با مامان حرف زدم.
- چی؟ - همین الان با مامان حرف زدم.
باشه.
- داری چیکار می‌کنی؟ - به اندازه کافی کشیدم چارلی.
دیگه دارم جلوش رو می‌گیرم.
- گوش می‌کنی؟ مامان زنگ زد. چارلی، مامان... مامان مُرده.
- باشه؟ اون مُرده. - حقیقت نداره!
- داری چیکار می‌کنی؟ - باید تمومـش کنم.
این آشغال داره تو رو هم دیوونه می‌کنـه.
- پسش بده! پسش بده! - بسه!
کافیـه!
کاش تو بجای مامان می‌رفتی.
چارلی، صدای آدمای بیرون رو می‌شنوی؟ می‌شنوی دارن چی میگن؟
میگن مامان باعث شده هواپیما سقوط کنـه و همه بمیرن. که اون دیوونه شده.
و می‌دونی بدترین چیز چیـه، چارلی؟
حق با اوناست.
گمشید! ولمون کنید! خدایا!
اسون، راینر هستم.
می‌تونی بچه‌ام رو برگردونی؟
دیگه نمی‌تونم اخبار ببینم. نمی‌تونم تحمل کنم.
آره می‌دونم که وحشتناکـه. نمی‌دونم چطوری توضیح بدم چون...
هرچی که دارن میگن افتراست.
قضیه کلاً یه چیز دیگه‌ست اسون.
تو همه اینا رو می‌دونستی. یه چیزی درست نیست، این یه لاپوشونیـه.
جان؟
نمی‌تونم چیزی بهت بگم...
خودم رو توی...
داری چی میگی؟
یه لحظه وایسا اسون. یکی پشت دره.
نه راینر. وایسا راینر!
آه...
شخصی که با آن تماس گرفته‌اید موقتاً در دسترس نمی‌باشد.
چارلی. چارلی!!
شخصی که با آن تماس گرفته‌اید موقتاً در دسترس نمی‌باشد.
لعنتی!
چارلی؟
شرمنده‌ام.
بیا دعوا نکنیم. این چیزیه که مامان گفت.
لعنت!
اون چیـه؟
عوضی خدانشناس احتمالاً زیادی پیچیده بوده
احتمالاً نمی‌دونستن چطوری بنویسنـش.
- خبری از راینر شد؟ - نه. نتونستم باهاش تماس بگیرم.
یه چیزی درست نیست.
زود برمی‌گردم، خب؟
اون نمی‌خواد بشنوه. برمی‌گردم.
می‌دونستم.
اوه لعنتی!
بله!
راینر!
♪ من رو ببر به ماه ♪
♪ و بگذار میان ستاره‌ها بازی کنم ♪
♪ بگذار طعم بهار رو بچشم ♪
♪ بر روی مشتری و مریخ ♪
♪ بزار اینطوری بگم، دستم را بگیر ♪
♪ بزار اینطوری بگم، من رو نگاه کن ♪
- ♪ قلبم رو سرشار از آواز کن... ♪ - راینر.
♪ و بگذار بخونم برای... ♪
راینر؟
♪ تو تنها اشتیاق منی ♪
♪ تنها چیزی که ستایش می‌کنم و می‌ستایم ♪
♪ بزار اینطوری بگم، لطفاً واقعی باش ♪
♪ بزار اینطوری بگم، دوستت دارم... ♪
[به شدت محرمانه] [تنها برای استفاده درون کشوری]
- الو؟ - اون یه چیزی پیدا کرده!
اون دیوونه نبوده!
الو؟
اون دیوونه نبوده.
هادی و پاولا یه چیزی پیدا کرده بودن.
باورنکردنیـه.
چارلی! چارلی! پاشو.
- کجا رفته؟ - چارلی.
- چارلی! - الان اینجا بود...
لعنتی! لعنتی! لعنتی! لعنتی!
الو؟
چارلی؟
چارلی!
ماشین کوفتی رو نگه دار
♪ تاریکترین رؤیاها ♪
♪ زندگی واقعی من هستن ♪
♪ ذهنم رو مه گرفته ♪
♪ آگاهیم یه دزده ♪
♪ تو نمی‌خوای بمونی ♪
♪ اینجا با من ♪
♪ من دارم می‌بازم ♪