تور بعد از آخرالزمان
"بزرگترین کله‌بر دنیا اون موقع، که تونل زیرآبی آکوا-لاین رو حفاری کرده!"
"اینجا جای باحالی واسه عکس گرفتنه! یه دونه واسه یادگاری از سفرمون بندازیم!"
"نیمکتای ماهی‌ای!"
"زنگ خوشبختی."
"وقتی زنگش می‌زنی، یاد کی میفتی؟"
دینگ-دونگ، دینگ-دونگ.
خودش میگه!
یه جا پر از خاطره واسه آبجی بزرگه.
یه کم از مسیر اصلی دور شدیم تا برسیم اینجا، و زدیم به اون طوفان...
ولی خیلی خوشحالم که بالاخره رسیدیم اینجا.
این چیه؟
میگه، "نمای شبونه‌ی توکیو. یه جای خفن واسه دیدن نمای شبه."
البته از این عکس درست معلوم نیست.
همچنین میگه، "عکس گرفتن از نمای شبونه سخته."
ولی...
حتی اگه طوفان هم نبود، بازم نمی‌تونستیم نمای شب رو ببینیم.
آدمی تو توکیو نیست، پس راهی نداره.
اصلاً هیچ چراغی نیست.
بیاین یکم استراحت کنیم، و وقتی آفتاب زد،
میخوای از همون جاهایی بازدید کنیم که تو تورینگرام هست؟
اوه، عجب...
ها؟
پس آخرش دیدیش، ها؟
اوه.
بزرگترین ضدحال این سفر که هیچ کاریش هم نمیشه کرد...
مطمئناً اینه، درسته؟
هرجا میریم، این تنها چیزیه که واقعاً ضدحالمونه!
تخصص همبرگر استیک ساردین غذای محلی که فقط میتونیم نگاش کنیم!
میخوام...
اونا رو هم بخورم.
اوه، توروخدا! منم دارم طاقت میارم، چون فایده نداره!
منوی پیشنهادی کوفته‌ی چینی حراج شده! چرا این پوسترهای غذا رو همه‌جا تو این جاهای توریستی چسبوندن؟ بستنی قیفی شیری نان توت‌فرنگی شیرین و خوشمزه
غذای امروز یه همبرگر استیک ساردین بود. همیشه یه دونه میخورم وقتی میام. #غذای_روح #خوشمزه این یکی حتی نوشته، "تازه از سرخ‌کن دراومده"!
آبجی بزرگه همه‌ی چیزای خوب رو گیر آورد! واقعا عادلانه نیست!
منم میخوام برم یه سفر شکم‌گردی!
اوه...
آخ... راه رفتن گشنه‌ترم کرد.
یه کم که استراحت کردیم، یه چیزی هم بخوریم.
آره.
آخ!
خوبی؟
آره بابا، یه کوچولو دستمو بریدم. مزه فلز میده
ایول! اینجا که عین چیباست!
به نظرت خیلی شیرینه؟
بریم رصدخونه؟
دیدن منظره شب؟ باحاله! بزن بریم.
چیزی شده؟
نه، هیچی نیست.
هوم؟
هی یوکو!
خوراکی‌های مخصوص استیک همبرگر ساردین نوشته استیک همبرگر ساردین!
تازه از سرخ کن در اومده؟
خب؟
معلومه که باید بخوریم!
آخ!
به به!
تازه از سرخ کن در اومده! چه لذتی!
هی، من خیلی وقته از اینا ندیدم!
دستگاه سکه‌ایه!
عاشق اینم با پول نقد کار کنم!
پول خرد داریم؟
ساخت چیبا در سال ۱۹۷۵، این قهوه مال اون موقع‌اس!
دلم میخواد امتحانش کنم!
آره، نه؟ بابام یه بار برام تعریف کرده بود.
میگن خیلی شیرینه، درسته؟
یه کم پول پیدا کردم!
اوه!
هی، ببین.
اوه، عجب منظره شب توکیو!
محشره!
چی اینقدر محشره؟
ها؟
چیه؟
چه خوابی دیدم؟
خواب؟
بزن بریم ایری!
خلیج توکیو آکوا-لاین
داریم کجا میریم؟
شاید یه چیز خفن ببینیم.
یه چیز خفن.
اوکی، انگار اشتباه کردم، ها؟
بازم همون خوابو دیدم.
همون خواب خیلی وقت پیش؟
توش نمای شب رو دیدم!
نمای توکیو رو؟
دقیقا! خیلی قشنگ‌تر از عکسی بود که دیده بودم!
کاش میتونستم بهت نشونش بدم، آیری.
ولی خب، انگار خواب فقط یه خوابه، نه؟
ها؟
چیه؟
انگار همون مغازه سوغاتی توی خوابمه.
همون جایی که همبرگر ماهی ساردین تازه از توری دراومده رو خوردم!
ها؟ تو خوردی؟
فقط تو خواب بود!
خوشمزه بود؟
اوم، یادم نمیاد،
ولی یه حسی بهم میگه که بود!
چرا فقط تو، یوکو؟ واقعا نامردیه!
گفتم که فقط یه خواب بود، اوکی؟
هی، منم همینو الان اینجا اومدم!
دقیقا همونیه که تو خواب دیدم!
اینا رو هم میشناسم!
ساخت سال ۱۹۷۵ چیبا، این قهوه اس!
شنیدم خیلی شیرینه!
- میشه اینو یه لحظه بگیری؟ - باشه.
وای!
این همون پولیه که دختره تو خوابم انداخت!
اینجا چه خبره؟ عجب چیزیه، ها؟
سالش هم درسته؟
سال؟
سال، ها؟
اوم، راستش، اینو یادم نمیاد.
اینجا بیشتر هست.
ایناها. منم چندتا پیدا کردم.
اوه، عجب چیزیه!
انگار داریم گنج پیدا میکنیم، ها؟
تهش بیشتر هست.
اوه، اوکی. یعنی عادیه که زیر دستگاه فروش اتوماتیک پول پیدا کنی؟
فکر کردم ما پول توی خوابمو پیدا کردیم.
ولی اصلا پول به درد چی میخوره؟
چی؟
اه اه.
یوکو!
اینا کِی از راه رسیدن؟
یه عالمه‌ان!
آیری! بزن بریم یه جا دیگه!
موافقم!
اوخ!
نزدیک نیا!
عجب تیراندازی بود، آیری!
پس پوله بالاخره به درد خورد!
هنوز ۱۵۱۰ ین داریم.
اوناهاش!
بیا اینو بگیر.
ای بابا، انگار تمومی ندارن!
مزاحما.
حالا که کار به اینجا کشیده...
آیری، از این طرف!
یوکو، همینجوری الکی دست و پا زدن خطرناکه.
من الکی تکون نمی‌خورم! من تو خواب دیدمش،
پس کل اینجارو حفظم!
ببین! یه راه راست تا سرو!
وقتی سوار سرو بشیم، دیگه حله!
آخ.
خیلی نزدیک بودیم.
آیری؟
خیلی زیادن.
می‌خوای بهشون حمله کنی؟
یه لحظه صبر کن، نمی‌تونم.
خیلی تاثیرگذار نیست در مقابل این همه حریف کوچیک و پراکنده،
و یه حرکت اشتباه می‌تونه باعث شه ساختمون فرو بریزه و ما زنده زنده توش گیر کنیم.
آره، احتمالا.
با این وضع، قبل اینکه به سرو برسیم، تیکه تیکه‌مون می‌کنن.
چیکار باید بکنیم؟
هوم...
انگار سوختِ درز کرده رو آتیش زد.
آتیش زد...
شعله‌ها دارن می‌ترسوننشون و دورشون می‌کنن!
الان وقت خوشحالی نیست.
شاید این وسیله پر بنزین باشه.
داره از همه‌جا می‌ریزه بیرون.
چی؟
آیری! ما هم می خوایم در بریم!
آیری!
بیسته بیست!
هرچی پول داری خرج کن!
- من رفتم. - چی؟
لعنتی!
فایده نداره! نمیشه از دستشون خلاص شد!
آیری، بدرخش!
هر کاری که می تونی بکن!
وگرنه موش ها می خورنمون!
اوکیم.
کباب شد رفت، ها...
اومیهوتارو؟
پیش بینیت دوباره درست از آب در اومد، یوکو.
اوم...
فکر نکنم قضیه این باشه.
تو این دنیا مهم نیست چه جور پیش بینی ای داشته باشی.
دنیا خیلی خطرناک و بی رحمه، همین.
یه حسی بهم میگه اون چیزی که حس کردم یه هشدار از طرف خودم بود.
مثلا، "انقدر غرق خوشگذرونی شدی که شاید یادت رفته؟"
چقدر مضطرب بودیم وقتی پناهگاه رو ترک کردیم،
چقدر دنیای بیرون برامون ترسناک بود...
یوکو...
- ها؟ - ها؟
اوه...
- اومیهوتارو. - چیه؟
این یه "اوستراکود"ـه.
یه موجودیه که مواد شیمیایی تابناکی از خودش ساطع میکنه
وقتی داره از خودش در برابر دشمناش دفاع میکنه
اومیهوتارو...
این نور...
زنده‌ست.
هی! اونجا!
اونجا هم!
اومیهوتارو و رعد و برق.
پس بالاخره تونستیم ببینیمش، ها؟ نمای شب رو.
هی، آیری...
این دنیا واقعا عجب چیزیه!
یادته چقدر بی رحم بود یکم پیش؟
ولی الان اینجوری خوشگل شده.
خیلی غیر قابل پیش بینیه، واسه همین ترسناکه...
ولی...
واسه همینه که اینقدر هیجان انگیزه، درسته؟
عجوبه که نمیتونم دست از سفر کردن بردارم!
جای تعجب نیست که نمی‌تونم از سفر کردن دست بکشم!
بجای اینکه فقط به عکسا زل بزنیم تو پناهگاه امنمون،
ترجیح میدم دنیا رو با چشمای خودم ببینم!
شرط میبندم واسه اونایی هم که قبل از ما بودن همینجوری بوده! درسته؟
میدونم!
اوم...
فکر کنم راهی نیست که بشه یه عکس خفن از منظره شب گرفت.
یه چیز دیگه که با پیشینیانمون توش مشترکیم.
آبجی بزرگه ۱ پیام
گشت و گذار پس از آخرالزمان
آبجی بزرگه ۱ پیام
ها؟
چی؟
ایمیل از آبجی بزرگه؟
ولی چطوری؟ نکنه اینجا آنتن میده؟
اوه! ها؟ چی؟
یه لحظه آنتن اومد!
هی آییری، ممکنه سیگنال موبایل تو دنیای بیرون باشه؟
ها؟
آییری؟
داری گوش میدی؟ چت شده؟ هنگ کردی.
دارم با تو حرف میزنم!
آی—
آییری؟
آییری! هی، آییری!
آییری! هی آییری!
- آخ! - ها؟ چی؟
خوبی؟
اوم... خوبم.
فقط یهو افتادم یه همچین چیزی.
چی؟ تو الان خاموش شدی، نه؟
فقط یه ذره هولت دادم، بعد افتادی!
نمیدونم چی داری میگی.
چی؟
نکنه توهم زدم؟
ولی...
ایمیل چی؟
ها؟
وای ترسوندیم، اصلا یادم رفت!
فقط افتادم همین.
از آبجی بزرگه ست.
ببینیم چی نوشته؟
آبجی بزرگه ۱ پیام
چی؟
آبجی بزرگه حتما از این ایمیل یهویی کپ کرده بودی. ولی خیلی مهمه، پس درست و حسابی بخون و جواب بده. این... "مهم. درباره‌ی تعمیرات ضروریِ آیری..." مالِ من؟
یوکو، آیری، سفرتون رواله؟
همین الان یه باگ سیستمی تو مدل AI-Re06 شناسایی شده...
به عبارتی، مدل آیری.
"باگ سیستمی"؟
مشکل حادی نیست، ولی ممکنه یه لحظه هنگ کنه.
حتما همون بود که الان اتفاق افتاد، آیری، درسته؟
راست میگیا، انگار یه جاهایی از خاطراتم پریده.
ولی نگران نباش.
اگه برنامه‌ی تعمیر رو اجرا کنی، مشکلی پیش نمیاد.
خداروشکر! خوب میشی!
پس لطفا برو به مرکز تحقیقات و تحت تعمیرات قرار بگیر.
موفق باشی!
مرکز تحقیقات؟
ظاهرا... تو تسوکوبا ست!
وای، خیلی خیلی خوشحالم!
خیلی خوشحالم.
این همون آبجی بزرگه خودمونه! همه‌چیو میدونست!
چه حالی میده!
چه روز خوبی برای لباس شستن، مگه نه؟
آسمون چه صافه!
انگار نه انگار دیروز طوفان بود!
کفشامونم شستم.
زود خشک میشن.
آیری؟
خب. تب نداری.
نه.
خوب خوابیدی؟
مثل یه تیکه گوشت.
اشتهات چطوره؟
سالمه.
پس به محض اینکه لباسامون خشک شد، بزن بریم!
اوکی.
مرکز تحقیقات. میدونستی یه همچین جایی وجود داره؟
نه.
شاید یکی منتظرمون باشه؟
نمیدونم.
تسوکوبا چه جور جاییه؟
قبلا به عنوان شهر علوم تسوکوبا شناخته میشد،
محل برگزاری نمایشگاه علوم.
یه قطب علمی بود.
برای موسسه های تحقیقات فضایی و زیست شناسی و دانشگاه ها... انگار.
مسخره میکنی؟ باحاله که!
تا من دارم تعمیر میشم، چرا تو هم یه چکی نمیکنی خودتو؟
منم؟
اوه، ولی من که خوبم.
میدونی که من تا حالا یه بارم مریض نشدم، درسته؟
خیلی به سلامتی خودم ایمان دارم!
میگن یه سری تیپ ها اصلا سرما نمیخورن.
حتی اگه آسیب ببینم، با یه چرت کوچولو خوبِ خوب میشم.
ولی خودت گفتی خوابای عجیب غریب میبینی.
چی؟
آره دیگه...
راست میگی. قبلا فکر میکردم
شاید دارم خواب چیزایی رو میبینم که توی تورینگرام دیدم.
ولی دیروز، تونستم توی این ساختمون راه برم،
که اصلا اسمی هم ازش توی تورینگرام نبود.
یعنی چی؟
یعنی...
این خوابا قدرت های ویژه و مخفیِ منه!
شاید ناخودآگاه دارم اونا رو توی خواب فعال میکنم
و توی زمان سفر میکنم به دنیای قدیم!
یه روزی، شاید بتونم
بین گذشته و حال رفت و آمد کنم!
من فکر میکنم تو کلا باید یه چک بشی داداش.
همینه! عین همونه!
زنگ خوشبختی، که وقتی داری به عزیزانت فکر میکنی زنگش رو میزنی.
آره!
دعا میکنی که تو و عزیزانت یه آینده ی خوش داشته باشین.
یه هل دیگه.
هی آیری، داشتی به کی فکر میکردی وقتی زنگ رو زدی؟
این که تابلوئه.
میدونم دیگه، نه؟
سه، دو...