‫بدین وسیله شما را برای جرایمی ‫علیه تایم‌لاین مقدس بازداشت میکنم.
‫ادعاتون چیه؟
‫آنچه در «لوکی» گذشت
‫خیلی وقت پیش، دانایان کل، ‫نگهبانان زمان ظهور کردن،
‫و تایم‌لاین مقدس رو ‫ساخته و سازمان‌دهی کردن.
‫اما بعضی وقتا، آدمایی مثل شما از مسیر خارج میشن.
‫ما اونا رو واریانت خطاب میکنیم.
‫راستی، من مامور موبیوس هستم.
‫- چقدر اینجا بودی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫گفتنش سخته، زمان اینجا ‫تو تی وی ای جور دیگه‌ای میگذره.
‫نمی‌تونم برگردم، مگه نه؟
‫ببین، نمیتونم بهت پیشنهاد رستگاری بدم. ‫ولی شاید بتونم پیشنهاد بهتری بهت بدم.
‫یه متغیر فراری اخیرا افرادمون رو میکشه.
‫متغیری که دنبالشیم تویی.
‫- اعتماد به این مرد، فکر خوبی نیست. ‫- می‌تونم کنترلش کنم.
‫محافظان زمان شمارو نساختن.
‫از خط زمانی دزدیدنتون!
‫شما به تی وی ای خیانت کردین.
‫خودتم تو اتاق نگهبانان زمان بودی.
‫- اونا واقعی نبودن. ‫- چرا فکر کردی
‫- این چیزی رو تغییر میده؟ ‫- این همه‌چی رو تغییر میده.
‫لمنتیس، خلا.
‫هر قدمی که برای رسیدن به اینجا برداشتین،
‫من مسیرش رو هموار کردم.
‫اگه من رو بکشین و اینجا رو نابود کنین، ‫فقط یه شیطان نخواهد بود،
‫شیطان‌های بی‌شماری پیداشون میشه.
‫یا جای من رو می‌گیرین و به ‫عنوان حاکمین تی وی ای برمی‌گردین.
‫- اگه حقیقت رو گفته باشه چی؟ ‫- اون یه دروغگوئه، لوکی.
‫به زودی می‌بینمت.
‫یکی داره میاد.
‫نسخه‌های متفاوت بی‌شماری از یه شخص خطرناک.
‫و همه‌شون می‌خوان جنگ راه بندازن. ‫باید آماده بشیم.
‫آروم باش. ‫تو مال کدوم بخشی؟
‫- چی؟ داری چی میگی؟ ‫- تو کی هستی؟ اسمت چیه؟
‫نیروها همین الان راه بیفتین. بیاین بایگانی.
‫همونجا بمون واریانت!
‫اینجا چه خبره؟
‫موبیوس، منم.
‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫هی!
‫ذهن خود را آرام کنید و خونسرد باشید.
‫حالم خوبه، حالم خوبه.
‫صبح بخیر!
‫مشکلی براش پیش نمیاد.
‫متعرض سطح پنج.
‫پریده توی ماشین پست ‫و به طبقه پایین‌تر رفته.
‫کیسی.
‫ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫کیسی، کمکم کن. ‫لطفا بگو که تو می‌دونی چه خبره.
‫من رو یادت نمیاد؟
‫پیداش کردم. متعرض رو پیدا کردم.
‫متعرض رو پیدا کردم!
‫لوکی.
‫چی؟
‫همین یه ثانیه پیش، من رو نمی‌شناختی.
‫کیسی. کیسی.
‫کیسی، یه اتفاقات خیلی وحشتناک داره میفته.
‫من دارم کشیده میشم...
‫صبر کن، نه.
‫اون همیشه اونجا بوده؟
‫شکستگی؟ ‫از وقتی من یادمه اونجا بوده.
‫من تو گذشته بودم.
‫موبیوس کجاست؟ بی-15؟
‫اون‌ها احتمالا تو
‫محوطه زمانی سه هستن...
‫لوکی؟
‫حالا چی؟
‫الان، انشعاب‌ها بزرگتر و بزرگتر میشن،
‫و ما به افراد تو «تی وی ای» حقیقت رو می‌گیم.
‫و فکر می‌کنی مردم آماده‌ن ‫حقیقت رو بشنون؟
‫مردم تو خط زمانی زندگی می‌کنن موبیوس.
‫آره، می‌دونم.
‫باید فرصت داشته باشن ‫تا زندگیشون رو ادامه بدن.
‫راجبش فکر کن.
‫هی، هر کاری که تا الان می‌کردین اشتباه بوده ‫و همه خداهاتون مرده‌ن.
‫مردم چه واکنشی به این خبر نشون میدن؟
‫باید امتحانش کنیم.
‫هی، موبیوس، ‫لوکی داشت دنبالت می‌گشت.
‫لوکی اینجاست؟
‫- بود، بعد یهو ناپدید شد. ‫- نفهمیدم.
‫جلو چشمام ناپدید شد.
‫انگار داشت درد می‌کشید.
‫شاید «خانم دقیقه‌ای» بتونه پیداش کنه.
‫همین الان دیدیش؟
‫آره.
‫خانم دقیقه‌ای؟ کار نمی‌کنه.
‫هی، من یه سوال دارم.
‫می‌تونم کمکت کنم، اکس-5؟
‫ما تو رو خیلی این پایین نمی‌بینیم.
‫اینی که اینجاست. ‫این تو خط زمانی مقدس موجوده؟
‫چون باحال به نظر میاد.
‫جت اسکی، سی-دو. ‫(سی-دو: برند سازنده جت اسکی)
‫یکی از اینا اسمت رو صدا می‌کنه موبیوس؟
‫خب، صدا کردن رو نمی‌دونم،
‫ولی به آرومی زمزمه می‌کنه.
‫«موبیس، بیا بریم یه چرخی بزنیم!»
‫نکته جالب درباره جت اسکی‌ها اینه که
‫همه فکر می‌کنن یه آب‌پیمای شخصیه،
‫ولی در واقع یه برنده، ‫مثل وایتکس.
‫موبیوس، برام مهم نیست.
‫چرا پرسیدی؟
‫حالا که رنسلیر غیبش زده، ‫یه شورای قضات جدید تشکیل شده.
‫واسه همین، ژنرال داکس و قاضی گمبل
‫می‌خوان جفتتون رو تو اتاق نبرد ببینن.
‫واسم سواله چرا؟ هان؟
‫موبیوس کجاست؟
‫تو اتاق نبرده.
‫الان باید به شورای قضات جواب پس بدیم؟
‫- احتمالا شایعات رو شنیدن... ‫- موب...
‫چی؟
‫هیچی. بیا یواش یواش قضیه رو بهشون بفهمونیم.
‫- می‌خوایم راستش رو بهشون بگیم. ‫- موافقم. اما آروم آروم.
‫- چه خبره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫موبیوس، من فقط داشتم کارم رو انجام می‌دادم.
‫منظورت متلاشی کردنمه.
‫آره خب، گمونم فقط داشتی ‫از دستورات اطاعت می‌کردی.
‫در واقع رنسلیره که باید ازم عذرخواهی کنه.
‫جو داخل چطوریه؟
‫شما همتون واریانتید!
‫تمام کسایی که تو تی وی ای کار میکنن.
‫محافظان زمان شما رو نساختن، ‫از خط زمانی دزدیدنتون
‫و حافظتون رو پاک کردن.
‫حافظه‌هایی که اون میتونه از طریق ‫ افسون بهشون دسترسی پیدا کنه.
‫یعنی قبل از این یه گذشته داشتی، ‫یا شاید یه زندگی یا یه خانواده.
‫انشعاب‌ها دارن بزرگتر میشن. ‫خیلی از خط قرمز رد شدن.
‫و شما دستور دادین متلاشی کردن رو متوقف کنن.
‫یه لحظه وقت می‌خوایم توضیح بدیم.
‫تو میکروفن صحبت کنید، شکارچی.
‫داریم جلسه رو طبق روال ‫پیش می‌بریم و ضبط می‌کنیم.
‫یه لحظه وقت می‌خوایم توضیح بدیم.
‫کاری کنین با عقل جور دربیاد.
‫تو واقعا یه شگفتی هستی.
‫رهبری کردن به همراه تو مایه افتخارمه.
‫تو در این جنگ تفاوت ایجاد کردی.
‫ممنون که طرف من بودی.
‫برای ما.
‫برای تمام زمان.
‫همیشه.
‫راوونا رنسلیر، ‫تو واقعا یه شگفتی هستی.
‫رهبری کردن به همراه تو مایه افتخارمه.
‫اونوقت با اختیار کی دستور توقف ‫متلاشی کردن انشعاب‌ها رو دادین؟
‫ما وقت کافی برای اجرای پروتکل نداشتیم.
‫نمی‌فهمین؟ ما همه‌مون واریانتیم!
‫دی-90 شهادت داد
‫که وقتی وارد تایم‌لاین شد، ‫واریانت رنسلیر رو دید.
‫که این مطلقا حرف بی-15 رو تایید می‌کنه.
‫درسته.
‫رنسلیر تو تایم‌لاین زندگی می‌کرد.
‫- ضبطش کن، 15. ‫- گور بابای ضبط.
‫تو تو تایم‌لاین زندگی داشتی.
‫و همینطور شما.
‫همینطور من.
‫ببینین، نگرانی‌های شما رو می‌فهمم ‫چون ما هم این نگرانی‌ها رو داشتیم.
‫اما بیاید قبول کنیم که ‫تایم‌لاین داره منشعب میشه.
‫آسمون به زمین نیومده، ما...
‫به کدوم آسمون داری نگاه می‌کنی؟
‫این کله ربات رو روی میز می‌بینی؟
‫آسمون داره به زمین میاد موبیوس. ‫این همه‌چی رو تغییر میده!
‫این هیچی رو تغییر نمیده.
‫ما اجازه نمی‌دیم تایم‌لاین منشعب بشه. ‫متاسفم، شکارچی.
‫اگه ازش محافظت نکنیم، ‫پس پیشنهاد میدی چه گلی به سرمون بگیریم؟
‫محافظت؟ فکر می‌کنین ‫تا الان داشتیم محافظت می‌کردیم؟
‫با نهایت احترام خانم،
‫ما محافظت نمی‌کردیم، ‫نابود می‌کردیم.
‫تو اون انشعاب‌ها، مردم دارن زندگی می‌کنن
‫و هر باری که یه انشعاب رو متلاشی کردیم،
‫- مرتکب جنایت شدیم. ‫- جنایت؟
‫- بله. ‫- مراقب لحن حرف زدنتون باشین.
‫اسمش رو هرچی می‌خواین بذارین، اما ‫یه لحظه وقت بذارین تا درک کنین چه...
‫- یه لحظه وقت نداریم. ‫- شما نظر خودتون رو بیان کردین.
‫پس یعنی الان واسه پروتکل هم زمان نداریم؟
‫و شما هم نظر خودتون رو بیان کردین، شکارچی.
‫کل زندگیم، فقط یه حکم صادر کردم.
‫گناهکار.
‫نگهبانان زمان اینطور می‌خواستن.
‫خانم، می‌دونم چقدر سخته
‫تا به همه اعتقاداتتون پشت کنین.
‫اما تی وی ای باید تغییر کنه ‫و باید از همین الان شروع بشه.
‫نمی‌تونیم اون انشعاب‌ها رو متلاشی کنیم.
‫من می‌تونم هرکاری بکنم.
‫هرکاری.
‫به تی وی ای بگین که متلاشی ‫کردن رو همین الان متوقف کنه.
‫لوکی؟
‫- موبیوس. من رو می‌شناسی. ‫- کدوم گوری بودی؟
‫- هی. ‫- کمکم کن.
‫- هی! ‫- الان چی شد؟
‫- یه لحظه پیش من رو نمی‌شناختی! ‫- همه آروم باشن!
‫- بگو که من رو می‌شناسی. می‌شناسی؟ ‫- آره.
‫همگی ساکت!
‫- بیا. بیا اینجا. ‫- موبیوس. ما پیداش کردیم.
‫- کی رو؟ ‫- اون رو.
‫لوکی؟
‫برو عقب!
‫اون کسیه که اینجا رو ساخته! ‫اون کسیه که زندگی شما رو دزدیده!
‫اون کسیه که داره برمی‌گرده.
‫خیلی خب.
‫آروم باش، بذارش زمین.
‫- بذارش زمین. ‫- اون می‌خواست بکشدش.
‫- کی، سیلوی؟ ‫- موبیوس، آره.
‫سیلوی؟ اون کجاست؟
‫- نمی‌دونم. ‫- چیزی نیست همه‌چی مرتبه.
‫- بیا. ‫- من رو با لگد پرت کرد توی یه دروازه زمان.
‫نگهبانان زمان قلابی‌ان، ‫اما اخطارهاشون واقعی بودن.
‫به نظر من که خیلی هم راسته.
‫می‌خواین چیکار کنم؟
‫باید فهمیم تو ‫«پایان زمان» چه اتفاقی افتاده.
‫سیلوی رو پیدا کن.
‫بخاطر اونه که تو همچین بلبشویی هستیم.
‫اون کیه؟ با سیلوی چیکار داره؟
‫ژنرال داکس. نگران نباش. حالت خوبه؟
‫- هیولای ابرها رو چی کردین؟ ‫- اِلایِث؟
‫الایث یه حواس‌پرتی بود.
‫یه سگ نگهبان بود. ما پیداش کردیم.
‫یه سیتادل تو «پایان زمان».
‫- اما سیلوی کجاست؟ ‫- نمی‌دونم، هنوز اونجاست.
‫من وقت می‌خواستم فکر کنم.
‫انتخاب کردن غیر ممکن بود، ‫اما سیلوی خیلی مطمئن به نظر می‌رسید.
‫چطور می‌تونست عواقب احتمالیش رو قبول کنه؟
‫- من فقط زمان می‌خواستم فکر کنم. ‫- خیلی خب، آروم باش لوکی.
‫زمان می‌خواستی فکر کنی، پس بیا فکر کنیم.
‫همه‌چی مرتبه.
‫موبیوس،
‫ما رسیدیم به مرد پشت صحنه «پایان زمان»،
‫و حرفاش با عقل جور در اومد.
‫ما فکر می‌کردیم قضیه ‫راجب آزاد کردن تایم‌لاینه،
‫اما این کار باعث شرارت، ‫خشونت و جنگ بیشتری میشه.
‫واریانت‌های بیشتر اون. اونا دارن میان.
‫- همه‌شون دارن میان. ‫- کی؟
‫- «شما اومدین که شیطان رو بکشین.» ‫- نمی‌فهمم چی میگی.
‫شاید اون شیطان بود.
‫اما شاید هم نبود. ‫سیلوی قانع شده بود که اون شیطانه.
‫ما با هم جنگیدیم موبیوس، و اون ‫من رو با لگد پرت کرد تو یه دروازه زمان.
‫خب، می‌خواستم بپرسم ‫کی مبارزه رو برد، اما...
‫مساوی شدیم.
‫جفتتون همدیگه رو همزمان با لگد ‫پرت کردین تو یه دروازه زمان؟
‫نه. من مدام سعی می‌کردم باهاش مبارزه نکنم.
‫سعی کردم جلوش رو بگیرم. ‫می‌خواست بکشدش.
‫ولش کن. آروم باش. فراموشش کن.
‫ببین، رنسلیر هم کم بلا سر من نیاورده. ‫گوش کن، فقط خونسرد باش.
‫آرزو می‌کنم کاش بیشتر تلاش می‌کردم، ‫کاش زمان بیشتری داشتیم.
‫کاش و اما و اگر رو بیخیال شو. ‫رو دانسته‌هامون تمرکز کن.
‫اون.
‫دانسته‌مون اونه. ‫جنگ. و تو راهه.
‫شاید راست باشه، هر کاری که داشت می‌کرد، ‫متلاشی کردن،
‫نگهداری از تایم‌لاین مقدس.
‫می‌خواست نذاره بیشتر از خودش بیاد.
‫انتخاب ساده‌ای وجود نداشت، ‫راه دیگه‌ای وجود نداشت.
‫- این همونیه که تو اتاق نشونمون دادی؟ ‫- او که باقی می‌ماند.
‫اینجا امپراتوری اونه.
‫و گفت که ما رو در امان نگه می‌داره، ‫اما چطوری باید باور کنیم؟
‫- اون اینجا رو ساخته. ‫- نه، پس چرا من یادم نمیاد؟
‫- اون چطوری... ‫- چون اون حافظه‌ت رو پاک کرده.
‫و پر واضحه که بیشتر ‫از یه بار این کار رو کرده.
‫- اونا باید به حرف ما گوش کنن. ‫- هی!
‫باور کن به حرفت گوش دادن. باشه؟ ‫ما صدات رو بلند و واضح شنیدیم.
‫باید دقیق برام توضیح بدی،
‫چطوری اونجا پدیدار شدی؟
‫مستقیم از «پایان زمان» اومدی؟
‫نه، تو گذشته بودم.
‫منظورت چیه گذشته؟ کجا؟
‫- اینجا. تی وی ای قدیم. ‫- نه، تی وی ای قدیمی وجود نداره.
‫- زمان اینجا اونطوری کار نمی‌کنه. ‫- کار می‌کنه، واسه من داره اتفاق میفته.
‫- غیر ممکنه. نه نیست. ‫- ممکنه.
‫- دیدیش؟ ‫- آره، دیدمش.
‫آره؟ چطور... چطور به نظر میاد؟
‫به نظر... یعنی چه حسی داره؟
‫اونقدرم بد نیست.
‫واقعا؟ آخه به نظر...
‫گمونم اونقدرم بد به نظر نمیاد،
‫اما حتما باید یه کاری به حالت بکنیم.
‫بذار به خانم دقیقه‌ای زنگ بزنم.
‫- نه. نمی‌تونی به اون اعتماد کنی. ‫- چی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- کاملا مطمئنم.
‫خانم دقیقه‌ای تو پایان زمان پیش اون بود.
‫نه، باید تو رو یه چک آپ بکنیم.
‫آره، بیا یه سر به بخش ‫تعمیرات و بهبود بزنیم. یالا.
‫- اونا یه نگاهی بهت میندازن. ‫- اونجا کجاست؟ من باید برگردم پایان زمان.
‫یالا.
‫می‌دونم می‌خوای کمکم کنی، اما ‫الان باید مشکل بزرگتر رو حل کنیم.
‫- او که باقی می‌ماند. ‫- می‌فهمم. سراغ اونم می‌ریم.
‫ولی واسه اون کار من به یه ‫لوکی که باقی می‌ماند نیاز دارم.
‫ما باید به این موضوع که ‫مدام ناپدید میشی بپردازیم.
‫چی؟ من مدام ناپدید نمیشم. ‫ما وقت نداریم...
‫لوکی...
‫همین الان ناپدید شدی.
‫نمی‌تونم بهت نگاه کنم چون وحشتناکه.
‫چی؟ فکر کردم گفتی ‫اونقدرها هم بد به نظر نمیاد.
‫دروغ گفتم.
‫وحشتناکه، انگار داری ‫هی به دنیا میای یا می‌میری
‫یا شایدم همزمان به دنیا میای و می‌میری.
‫- دارم وحشت می‌کنم. ‫- اشکال نداره.
‫واقعا دردناک به نظر میاد.
‫- اونقدرهام بد نیست. می‌تونم تحمل کنم. ‫- تو بگو. چطور به نظر میاد؟
‫خیلی خب، اونوقت اینکه سیلوی با لگد ‫تو رو از دروازه زمان پرت کرد به گذشته
‫یجورایی باعث شد اینجوری شدنت شروع بشه؟
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که تو گذشته بودم.
‫تمپاد او که باقی می‌ماند بود، ‫پس شاید واسه همین تونستم برم به گذشته.
‫صبر کن ببینم، این همونیه که ‫گفتی حافظه من رو پاک کرده؟
‫آره. او که باقی می‌ماند.
‫تو اینطوری صداش می‌کنی یا اسمش اینه؟
‫اینطوری خودش رو معرفی کرد.
‫چه مغرور. مثل این می‌مونه که ‫به خودت بگی «آخرین شخص به جا مانده». ‫(یک فیلم سینمایی با بازی بروس ویلیس)
‫اگه بتونی اثباتش کنی هم مغرورانه‌ست؟
‫- می‌تونه اثباتش کنه؟ ‫- آره.
‫ترسناکه.
‫- حالا یه میلیون تا ازش تصور کن. ‫- ترجیح میدم نکنم.
‫داری من رو کجا می‌بری؟
‫مشکلی نیست، ‫یه ذره جاش پرته.
‫من خاطره‌ای از پاک شدن حافظه‌م ندارم.
‫- مطمئنی می‌دونی کجا داری میری؟ ‫- آره، یکم جلوتره.
‫مدتی از آخرین باری که اینجا بودم می‌گذره.
‫راستش اصلا مطمئن نیستم ‫که قبلا اینجا بودم یا نه.
‫اوه سلام. به بخش ‫تعمیرات و بهبود خوش اومدین.
‫خوبه. درست اومدیم.
‫یه مشکل کوچولویی داریم که ‫می‌خواستیم با تو درمیون بذاریم.
‫موبیوس!
‫واو.
‫خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫منم خوشحالم. آره، من...
‫لوکی، بذار معرفی کنم...
‫اوروبوروس هستم.
‫- خوشوقتم لوکی. ‫- ببخشید.
‫اوروبوروس.
‫- اوروبوروس، سلام. ‫- اما اون صدام می‌کنه او.بی.
‫آره، من صداش می‌کنم او.بی.
‫لقبیه که من بهش دادم. آره.
‫واو.
‫چه مدت شده؟
‫چه مدت شده؟ آم...
‫تقریبا، سی، چهار...
‫- چهارصد سال. ‫- چی؟
‫- آدم حس می‌کنه هزار سال شده، مگه نه؟ ‫- آره.
‫یادته، طبقه رو اشتباهی اومدی و من ‫بهت گفتم که طبقه رو اشتباهی اومدی...
‫صبر کن، درسته! آره!
‫یکم موندم. اون من رو برد...
‫- تو موندی... ‫- نه، تو فورا رفتی.
‫خب، الان که برگشتم.
‫درسته، برگشتی.
‫شاید باورت نشه، ولی اون ‫آخرین نفری بود که بهم سر زد.
‫واو.
‫- تجدید دیدار. بعد چهارصد سال. ‫- آره.
‫- درسته. ‫- آره.
‫- هی، بقیه بچه‌ها چطورن؟ ‫- کدوم بقیه بچه‌ها؟
‫- فقط او.بی. اینجاست.
‫- آره. او.بی.
‫- اوه، یه لحظه. ‫- صبر کن او.بی. خیلی خب.
‫اگه استراحت کنم، کارها رو هم انبار میشن، ‫واسه همین همینطوری ادامه میدم.
‫تا ابد. بدون خواب.
‫او.بی.، ما فقط می‌خوایم یه سوال ازت بپرسیم.
‫جزوی از تیم بودن عالیه.
‫خب، اوضاع تیم اون بالا چطوره؟
‫عالیه. آره. یعنی، خب...
‫راجب نگهبانان زمان می‌دونی و...
‫این! این هی اتفاق میفته.
‫واو. لغزش زمانی.
‫- چی، تو... لغزش... می‌دونی اون چیه؟ ‫- آره.
‫- قبلا دیدیش؟ ‫- آره.
‫- می‌تونی برطرفش کنی؟ ‫- نه.
‫لغزش زمانی تو تی وی ای غیر ممکنه.
‫می‌دونم، ولی الان دیدیم که اتفاق افتاد.
‫آره. پذیرفتنش برام سخته.
‫اوروبوروس.
‫میشه «او.بی.» صدات کنم؟
‫«او.بی.»؟
‫خوشم اومد.
‫- من تو رو می‌شناسم؟ ‫- آره.
‫تو آینده. خب، در واقع آینده تو.
‫حال من. یکم پیچیده‌ست.
‫من تو زمان‌‌های مختلف
‫- تی وی ای کشیده میشم... ‫- لغزش زمانی.
‫همین!
‫من هی تو تی وی ای لغزش زمانی می‌کنم...
‫تو تی وی ای نمیشه لغزش زمانی کرد.
‫- اما دیدی که اتفاق افتاد. ‫- آره.
‫پذیرفتنش برام سخته.
‫به نظر میومد دوستت داره لغزش زمانی می‌کنه ‫اما ممکنه یه چیز دیگه باشه.
‫من تا حالا ندیدم چیزی حتی ‫یکم شبیه به این اتفاق بیفته.
‫صبر کن.
‫نه.
‫یه بار بود.
‫این یارویی که اینجا بود اسمش چی بود؟
‫- لوکی؟ ‫- آره.
‫خیلی وقت پیش اومد سراغ من ‫و راجب لغزش زمانی غر زد.
‫- چطوری یادم نیومد؟ ‫- وایستا، اون داره تو گذشته باهات حرف می‌زنه
‫و تو الان داره یادت میاد؟
‫واو. کاملا با عقل جور درمیاد.
‫- هیچ ایرادی تو استدلالت وجود نداره. ‫- آره.
‫- لغزش زمانی تو تی وی ای ممکنه. ‫- آره. یادت اومد.
‫- بهش چی گفتی؟ ‫- بهش گفتم...
‫غیر ممکنه.
‫غیر ممکن نیست چون من ‫الان پیش تو توی آینده بودم.
‫هممم... فکر کنم همچین چیزی رو یادم می‌بود.
‫آره، اما هنوز برای تو اتفاق نیفتاده.
‫- متوجهی؟ ‫- نکته خوبی بود.
‫خیلی خوب می‌شد اگه ‫این گذشته بود و ما تو آینده
‫این بحث رو انجام می‌دادیم.
‫خب همینه دیگه. الان... ولش کن.
‫او.بی.، به فرض،
‫بیا بگیم که، لغزش زمانی تو تی وی ای ممکنه،
‫- یه نفر چطور... ‫- ممکن نیست.
‫فهمیدم.
‫اما از لحظ تئوری، اگه لغزش ‫زمانی تو تی وی ای ممکن بود،
‫چطوری باید برطرفش کرد؟
‫اول از همه، یه نفر تو ‫زمانی که می‌خوای توش باشی،
‫باید یه استخراج کننده هاله زمانی داشته باشه.
‫- یکی از اینایی که میگی داری؟ ‫- ندارم.
‫ها! درست کردم.
‫یه استخراج کننده هاله زمانی.
‫عالیه.
‫میشه تا وقتی رفیقم موبیوس ‫میاد پیشت نگهش داری؟
‫نه. صبر کن.
‫دارم؟
‫راستش یه دونه استخراج کننده اینجا دارم.
‫یه استخراج کننده هاله زمانی.
‫و با دوستم راجب نحوه استفاده‌ش صحبت کردی؟
‫باید بری تو بافنده زمان،
‫تا استخراج کننده بتونه لوکی رو ‫مستقیما از جریان زمان بیرون بکشه.
‫صبر کنن بینم، پس من باید ‫برم داخل بافنده زمان
‫تا استخراج کننده بتونه لوکی ‫رو از جریان زمان خارج کنه؟
‫- اما می‌تونه خطرناک باشه. ‫- چقدر خطرناک؟
‫اگه سریع باشی خیلی هم بد نیست.
‫- باید سریع عمل کنم. ‫- اگه خیلی توش بمونی،
‫اونجور انرژی زمانی ‫می‌تونه پوستت رو کامل بکنه.
‫فکر کردم گفتی خیلی هم بد نیست،
‫اونوقت الان میگی پوستم کامل کنده میشه؟
‫در مقایسه با کاری که ‫لوکی باید بکنه خیلی بد نیست.
‫چطور، لوکی باید چیکار کنه؟
‫به طرز خشنی خودم رو از ‫هر رشته زمان و فضا جدا کنم؟
‫- به طور همزمان؟ ‫- یعنی خودت رو متلاشی کن.
‫- چرا؟ ‫- وقتی یه چیزی متلاشی میشه،
‫از چنگال زمان آزاد میشه،
‫پس امید اینه که بعد از اینکه ‫خودت رو متلاشی کردی،
‫استخراج کننده تو رو می‌کشه میاره تو حال.
‫البته.
‫آره.
‫آم... اونوقت اگه نتونه چی؟
‫شنیدی اگه بیفتی تو یه سیاه چاله فضایی ‫به اسپاگتی تبدیل میشی؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫هرچی راجبش کمتر بدونی، بهتره.
‫لعنت بهش!
‫هی، لوکی برگشته.
‫گمونم شما دو تا آماده‌این.
‫صبر کن، من آماده‌م که ‫پوستم کنده بشه؟ نمی‌دونم.
‫و من آماده‌م که خودم رو به طرز ‫خشنی از هر رشته زمان جدا کنم؟
‫من ترجیح میدم کار اون رو بکنم.
‫ترجیح میدی تک تک اتم‌هات ‫از هم جدا بشن و دیگه به هم نچسبن؟
‫خب می‌خوای پوستم کنده بشه؟
‫حداقل زنده می‌مونی.
‫زنده می‌مونم؟ زندگی بدون ‫پوستم چه فایده‌ای داره؟
‫باید یه راه دیگه‌ای هم باشه.
‫- هاه. از صبح اینطوری می‌کنه. ‫- نه، مشکل از چراغ نیست.
‫سرتاسر تی وی ای مشکل برق داریم.
‫چی گفتی؟
‫پس تایم‌لاین داره منشعب میشه؟
‫شرط می‌بدنم مشکل برق به خاطر همینه.
‫- احتمالا لغزش زمانی توام همینطور. ‫- واقعا؟ چطوری؟
‫اوضاع بالا خیلی بلبشوئه. ‫امیدوارم کارتون مهم باشه.
‫مهمه.
‫منشعب شدن دارن باعث سرریز ‫بافنده زمان میشه.
‫- بافنده زمان؟ ‫- این بده.
‫می‌دونی دیگه، بافنده زمان.
‫- تو کتاب راهنمای تی وی ای هست. ‫- چی؟
‫سر هر میز تی وی ای یه دونه هست.
‫یه فهرست راهنمای باجزئیات از همه ‫درجه‌بندی‌های مکانیکی
‫و روال نگهداری هر بخش، هر دستگاه
‫و هر برنامه کامپیوتری ‫تی وی ای به حساب میاد.
‫خودم نوشتمش.
‫خیلی خب، او.بی. ‫این قطعه از اینجا جدا شد.
‫مهمه؟ به نظرم که...
‫بافنده زمان، قلب تی وی ایه.
‫جاییه که زمان خام به ‫زمان فیزیکی تبدیل میشه.
‫و طراحی نشده تا اینهمه ‫انشعاب جدید رو به هم ببافه،
‫واسه همین داره سرریز می‌کنه.
‫تا حالا هیچوقت این شکلی ندیده بودمش.
‫شبیه یه فاجعه‌ست.
‫چون یه فاجعه‌ست.
‫حدس می‌زنم خیلی این پایین نمیای.
‫هیچوقت مجبور نبودم.
‫خانم دقیقه‌ای ترتیب همه کارها رو می‌داد.
‫من هر چند صد سال یه بار ‫ایراداتش رو بررسی می‌کردم.
‫خب، او.بی. چیکار کنیم؟ ‫چطوری فروپاشیش رو متوقف کنیم؟
‫باید اون انشعاب‌های اضافه رو متلاشی کنیم.
‫این یعنی مرگ بی‌شمار آدم. ‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫پس باید درهای انفجار رو ببندم ‫تا از تی وی ای محافظت کنیم،
‫تا بفهمم چطوری ارتقاش بدم ‫تا بتونه همه انشعاب‌ها رو مدیریت کنه.
‫- لغزش زمانی چی؟ ‫- وقتی اون درها رو ببندیم،
‫دیگه نمی‌تونیم تو رو با زمان هماهنگ کنیم، ‫پس یا الان باید انجام بدیم یا هیچوقت نمی‌تونیم.
‫چی؟
‫خیلی خب.
‫- الان! ‫- وایستا!
‫گفتم الان، ولی منظورم دقیقا همین الان نبود.
‫هنوز موبیوس سر جاش مستقر نشده.
‫اما اول...
‫موبیوس، واسه برطرف کردن لغزش زمانی لوکی،
‫میری اون بیرون تا ‫استخراج کننده رو راه بندازی،
‫که لوکی رو قبل از اینکه من درهای ‫انفجار رو ببندم از جریان زمان خارج می‌کنه.
‫لوکی، این زمان‌سنج با بافنده هماهنگه.
‫آماده می‌مونی تا چند لحظه بعد اینکه ‫این سبز شد خودت رو متلاشی کنی.
‫سبز یعنی موبیوس موفق شده.
‫سبز یعنی خودت رو متلاشی می‌کنی.
‫اگه خیلی دیر کنی، ‫تا ابد تو زمان گم میشی
‫و موبیوس کل پوستش رو از دست میده.
‫خیلی خب، تقریبا یه ساعت وقت داری.
‫تقریبا پنج دقیقه وقت داری.
‫خیلی خب، من میرم همه‌چی رو حاضر کنم.
‫باشه.
‫داکس و افرادش دارن ‫اسلحه‌خونه رو غارت می‌کنن.
‫دارن میرن دنبال سیلوی. ‫تنها سرنخشونه.
‫واو. واو. واو. ‫داری چیکار می‌کنی؟ داری کجا میری؟
‫- سیلوی، داکس... ‫- نه!
‫ما واسه این کار فقط یه فرصت داریم.
‫داکس رو بسپرید به من.
‫موفق باشید.
‫موبیوس، اگه من...
‫- اگه من موفق نشدم برگردم... ‫- موفق میشی.
‫صحیح، وقتی از این ‫استفاده کنم، ممکنه برنگردم...
‫اون برمی‌گرده.
‫اینجا آینده‌ست.
‫میله زمان.
‫وقتی این درها باز بشن،
‫تشعشعات زمانی باعث کهنه شدن لباست میشه،
‫پس برو آخر پل،
‫استخراج کننده هاله زمانی رو جاگزاری کن
‫و وقتی بهت گفتم، ضربتی برگرد بیا.
‫- تو این لباس چطوری ضربتی بیام؟ ‫- مجبوری.
‫وگرنه چی؟
‫وگرنه درهای انفجار بسته میشن ‫و اون بیرون می‌مونی.
‫و بعدش لباس کهنه میشه و تو سنت میره بالا،
‫و بعدش خیلی پیر میشی و بعدش ‫کل پوستت کنده میشه و می‌میری.
‫این شکسته؟
‫- حل شد. ‫- او.بی.!
‫یه ضربتی اومدنی بهت ‫نشون بدم که تا حالا ندیدی.
‫خیلی خب.
‫تمامی پرسنل، به نزدیک‌ترین دروازه زمان ‫مخصوص استخراج مراجعه کنید.
‫میله زمان.
‫تی وی ای کد 1127.
‫تمامی پرسنل، به نزدیک‌ترین دروازه زمان ‫مخصوص استخراج مراجعه کنید.
‫یالا. میله زمان.
‫تی وی ای کد 1127.
‫هنوز وقت هست.
‫تمامی پرسنل، به نزدیک‌ترین دروازه زمان ‫مخصوص استخراج مراجعه کنید.
‫لعنتی!
‫یالا.
‫نه.
‫موبیوس، باید درهای انفجار رو الان ببندم
‫تا بشه بافنده زمان رو تعمیر کرد.
‫بیشتر بهش زمان بده. ‫هنوز می‌تونه موفق بشه.
‫موبیوس، 30 ثانیه وقت داریم.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫نه. هنوز نه.
‫هنوز نه!
‫بیشتر بهش وقت بده!
‫ببخشید.
‫نه. نه.
‫موبیوس، بهم گوش کن.
‫هیچ کاری نیست که بتونی براش انجام بدی.
‫اون تو زمان گم شده.
‫دیگه موفق نمیشه.
‫اوناهاشی!
‫باید سیلوی رو پیدا کنیم.
‫دارن کجا میرن؟
‫همه اینا واسه سیلوی؟
‫من تو کتم نمیره.
«پس از تیتراژ ادامه دارد»
‫«1982» ‫«براکستون، اوکلاهوما»
‫«خط زمانی منشعب»
‫چطوری سفارش بدم؟
‫چی دوست دارین؟
‫سنجاب نباشه، صاریغ نباشه، موش نباشه.
‫یه چیز از قبل مرده باشه، ‫که صورت نداشته باشه.
‫لطفا.
‫می‌تونین مک‌ناگت مرغ جدیدمون رو امتحان کنین،
‫مک بزرگ داریم، فیله ماهی،
‫و همینطور همبرگر و چیزبرگر.
‫من خودم کوارتر پاندر دوست دارم، که می‌تونین ‫به همراه پنیر یا بدون پنیر امتحان کنین.
‫می‌خوام همه‌چی رو امتحان کنم.
‫خیلی خب.