‫غیرقابل قبوله که بعد از همچین سخنرانی‌ای،
‫اون مرد هنوز بتونه اینور اونور بره.
‫- خودم درستش میکنم. ‫- یه کار درست و حسابی، البته.
‫اگه گندش دربیاد، همه‌مون اینجا گیر میفتیم.
‫اوضاع... اونطوری که باید پیش نرفت.
‫همه‌شون رو به خاطر بی‌کفایتی تیربارون میکنم.
‫تو بزرگترین احمق همه‌شونی!
‫محاکمه فاشیسم:
‫ماتئوتی کجاست؟
‫فقط یه دشمن، میتونه این جنایت رو انجام بده
‫که فریادهای خشم رو از ما بیرون میکشه!
‫فقط میخوام که همسرم، اگر زنده است، ‫ اجازه بدن به خونه برگرده.
‫اگر مرده، بقایاش رو ‫برای خاکسپاری مسیحی برگردونن.
‫من هیچی نمیدونم.
‫- صبح بخیر. ‫- بررسی مطبوعات امروز.
‫- به خانم بدید. ‫- همه‌اش. همه‌اش، ممنون.
‫- حتی آوانتی؟ ‫- آره، حتی آوانتی.
‫لا نووا تریبونا.
‫- بفرمایید. ‫- برای شما، ممنون.
‫ "عوامل اخلاقی و سیاسی ناپدید شدن ‫نماینده محترم ماتئوتی رو خفه و نابود کنید."
‫ "راز ناپدید شدن نماینده ‫محترم ماتئوتی همچنان پابرجاست."
‫ "معمای ناپدید شدن ‫نماینده ماتئوتی همچنان ادامه دارد."
‫خیلی تند میرن.
‫ "یا این دولت بره، یا عدالت اجرا نمیشه."
‫"جسد ماتئوتی برگردونده نمیشه
‫تا قتل وحشتناکش پنهون بشه."
‫ "فاشیسم رو از دولت بیرون کنید."
‫ "استعفا! استعفا! استعفا!"
‫استعفا.
‫- ادامه بدم؟ ‫- نه. نه.
‫به عنوان خارق‌العاده‌ترین ‫شاهکار فاشیسم در تاریخ ثبت میشه،
‫خارق‌العاده. فوق‌العاده.
‫کشور رو تو دستامون داشتیم، تو دستامون.
‫قدرتی بیشتر از هر کس دیگه‌ای.
‫و ظرف 48 ساعت... پوف!
‫48 ساعت، سزارینو، 48 ساعت.
‫روزنامه‌ها دارن به ما شلیک میکنن،
‫صنعت‌گراها استعفای منو میخوان،
‫تکه‌هایی از اکثریت ‫خودم آماده‌ان علیه من رای بدن.
‫علیه من.
‫ما قدرتمند بودیم، قدرتمند، قدرتمند.
‫سزارینو، قدرتمند.
‫ما همچنین در این شاهکار موفق شدیم ‫که یه آدم کوچولوی فضل فروش رو،
‫یه دردسر بزرگ رو، به یه قهرمان، ‫یه قدیس تبدیل کنیم!
‫یه قدیس.
‫نگاه کن، ما مقدسش کردیم، آره.
‫اونجاست...
‫اون هست، حسش میکنم.
‫اگه تکون نخوریم، این مرده‌ست ‫که ما رو دفن میکنه، سزارینو.
‫- آره، میفهمم، بنیتو. ‫- نه.
‫- رئیس جمهور، از این طرف. ‫- دوچه! دوچه!
‫پسرم، دوچه! اون فرانسوی هم حرف میزنه!
‫همه‌شون برای ماتئوتی عزاداری نمیکنن.
‫ازشون حالتون بهم نمیخوره؟
‫فکر میکنن من کشتمش،
‫و هنوز اینجا التماس میکنن ‫برای یه شغل، یه توصیه،
‫یه ترفیع.
‫الان بیشتر از همیشه، ‫ انسان برام تهوع‌آوره، سزارینو.
‫تهوع‌آوره.
‫مجلس باید بسته بمونه، بذارید تابستون بگذره.
‫- به چالش میکشن. ‫- کی، اون شاه ترسو؟
‫صداتو بیار پایین.
‫ضروری الان اینه که مردم رو بی حس کنیم.
‫باید ملت رو بخوابونیم.
‫باید کاری کنیم که ‫اتفاقی که افتاده رو فراموش کنن.
‫یه فرمان صادر میکنیم: "انتشار هر خبری که
‫ممکنه به ملت آسیب برسونه، ‫برای مطبوعات ممنوعه."
‫و هیچ چیز مضرتر از پرونده ماتئوتی نیست.
‫فقط یه استثنا مجازه،
‫انتشار اخبار مربوط به جستجوی جسد.
‫چه جستجویی؟
‫سزارینو. سزارینو، چه جستجویی، به خدا،
‫به خودت بیا لعنتی!
‫با دقت و با صرف هزینه ‫ و انرژی زیاد دنبالش میگردیم.
‫همه‌جا دنبالش میگردیم، رودخونه‌ها، ‫دریاچه‌ها، غارها، معادن، همه‌جا.
‫ولی دور از جایی که اون احمقا گذاشتنش.
‫بذارید گفته بشه که دولت ‫تمام تلاشش رو برای پیدا کردنش کرد.
‫بذارید گفته بشه که متاسفانه، ‫بیشتر از این نمیشد کاری کرد.
‫و اون موقع دست از جستجو برمیداریم.
‫و اینطوری خشم و اندوه تبخیر میشه،
‫چون جایی که جسد نیست، مرده هم نیست.
‫اینم اون عوضی.
‫چیزی که میخوام بپرسم...
‫نه، لطفا عقب برید و سوالی نپرسید.
‫ممنون.
‫مراقب باشید، شماها هی عکس میگیرید.
‫به لطف غواص‌هامون داریم ‫کف دریا رو جستجو میکنیم.
‫یه گزارش داشتیم.
‫به نظر میرسه جسد نماینده محترم ‫ماتئوتی رو تو دریاچه انداختن.
‫گزارش موثقیه؟
‫اگه فکر نمیکردیم موثقه، ‫خودم شخصا اینجا نبودم.
‫ولی ببخشید، اگه تو دریاچه انداخته باشنش،
‫جسد نمیومد رو آب؟
‫به نظر میرسه با طناب‌هایی که به ‫تخته سنگ‌ها بسته شده، ته دریاچه نگه داشته شده.
‫ژنرال.
‫با اجازه.
‫زود باش، بجنب!
‫به دوچه درود میفرستیم.
‫د بونو، دنبال خودت میگشتم.
‫خیلی طول کشید تا جستجو رو سازماندهی کنی.
‫- دوچه. ‫- با این حال...
‫...اون چیز مربوط به طناب‌ها ‫و تخته سنگ‌ها رو خوندم، جالبه.
‫دوچه، متاسفم که خبر بد میارم.
‫د بونو، صداتو بلند کن، ‫وقتی حرف میزنی، صداتو بلند کن!
‫گرفتنشون.
‫نباید بهم دست بزنید! عوضی‌ها!
‫نمیدونید من کیم!
‫پوورومو.
‫ویولا.
‫مالاکریا.
‫ولپی.
‫گرفتنشون.
‫- دومینی چی؟ ‫- اونم همینطور.
‫در واقع، اون کسیه که ‫بیشتر از همه نگرانم میکنه.
‫دومینی به من وفاداره. اون نگرانت میکنه؟ ‫دومینی وفادارترینه.
‫از همه.
‫بالاخره.
‫چرا اینجام؟
‫تو رئیس پلیس هستی یا نیستی؟
‫معنیش این نیست که میتونم ‫تک تک پلیس‌های ایتالیا رو کنترل کنم.
‫موافقم.
‫بخشیده شدی. حالا بذار برم بیرون لعنتی.
‫وضعیت حساسه، باید یکم صبر کنی.
‫یکم، چقدر؟
‫یکم، تا گرد و خاک بخوابه.
‫گذاشتمت سلول انفرادی
‫که کسی مزاحمت نشه.
‫که بهتر بتونی کنترلم کنی؟
‫دومینی، دومینی...
‫فکر نمیکنی اینجا میمونم ‫و برای همه مصلوب میشم، نه؟
‫چه مصلوب شدنی؟
‫مایلم این دستگیری رو ‫به عنوان یه توهین در نظر بگیرم.
‫باشه.
‫یا اعتراف کنم کی واقعا ‫این گندکاری قشنگ رو خواست؟
‫این عوضی داره منو تهدید میکنه؟
‫داره منو تهدید میکنه.
‫راحتش کن، د بونو، همه‌شون رو راحت کن.
‫باید همه رو راحت کنی، لعنتی!
‫همین الان فراهم میکنم، دوچه.
‫و بذارید واضح باشه، اگه من نجات پیدا نکنم، ‫هیچکس نجات پیدا نمیکنه.
‫ناوارا!
‫- منو از دست این مگس‌ها خلاص کن. ‫- بله، قربان.
‫و یه لباس برام بیارید که برم پیش پادشاه.
‫- همین الان، قربان. ‫- خوبه.
‫پر از مگسه.
‫پر.
‫یه مشت بدبخت ما رو غرق نمیکنن.
‫ما بی‌گناهیم.
‫ما سالمیم. ما پاکیم.
‫شما هستید.
‫چقدر آرزو میکردم از جنس شما بودیم.
‫که بارون خیسم نمیکرد،
‫که نگاه‌ها آزارم نمیداد...
‫...که اتهامات خراشم نمیداد.
‫ببخشید.
‫ما سیب‌های گندیده نیستیم، ‫ما یه نیروی جوونیم.
‫من به شما از بیگانگی مطلق... اطمینان میدم.
‫اعلیحضرت، ما آماده‌ایم عقب‌نشینی کنیم،
‫اما باید عواقبش رو در نظر بگیرید.
‫فریب این چپ‌های متفرق رو نخورید،
‫که خودشون رو از مجلس بیرون کردن.
‫هیولای سرخ همیشه آماده ضربه زدنه.
‫سوسیالیست‌ها دوباره سر بلند میکنن، ‫هرج و مرج میشه.
‫ملتی که با اعتصاب، خشونت و ناآرامی فلج شده.
‫از شما خواهش میکنم در نظر بگیرید
‫که ما یه نیروی جوونیم،
‫و اینکه اجماع عظیم حول ما،
‫باعث شد عناصری به صفوف ما نفوذ کنن که...
‫بنیتو، چطور... چطور پیش رفت؟
‫- بنیتو، داری نابودم میکنی. ‫- جنگیدم.
‫تمام تلاشم رو کردم، سزارینو.
‫ "کوتوله" نترسید؟
‫نه.
‫این قابل پیش‌بینی بود.
‫اون در نظر گرفته بود.
‫بعد از دستگیری‌ها،
‫فشارهایی که بهش وارد کردن ‫تا ما رو کوچیک کنه، ظاهرا،
‫- قوی‌تر از ترس بود. ‫- خب؟
‫خب...
‫خب مجبور شدم امتیاز بدم.
‫حتی امتیازهای خیلی دردناک.
‫از وزارت کشور دست کشیدم، و میدونی چقدر...
‫مجبور شدم د بونو رو از ریاست پلیس بردارم،
‫و میدونی چقدر به د بونو علاقه دارم.
‫و قول پاکسازی در صفوف فاشیسم رو دادم.
‫و اون قبول کرد؟
‫میدونستم.
‫بهت گفته بودم.
‫خوبه، خوبه، خوبه.
‫زنده باد دوچه. ایا ایا آلالا.
‫زنده باد دوچه.
‫اوه، بنیتو، بیخیال. اوه.
‫مگه خوشحال نیستی؟ تموم شد.
‫از نظر انسانی متاسفم.
‫بنیتو، کی به اون د بونو گیج اهمیت میده.
‫- چزاره. ‫- بله؟
‫وطن رو دوست داری؟
‫- معلومه. ‫- فاشیسم چی؟
‫- بیشتر از وطن. ‫- دوچه‌ات چی؟
‫دوستت دارم، بنیتو.
‫برات خودمو تو آتیش میندازم.
‫من اینقدر ازت نمیخوام، رفیقم. ‫اینقدر ازت نمیخوام.
‫متاسفم، کسی عزیزتر از تو برام نیست.
‫ولی باید بفهمی.
‫باید خوب بفهمی که اگه ‫اون پنج تا اراذل اسم تو رو بیارن...
‫داری منو دور میندازی؟
‫چاره دیگه‌ای ندارم، سزارینو.
‫ولی فقط برای چند ماهه، ‫برای چند ماه، سزارینو.
‫چند ماه دیگه هیچکس هیچی ‫در مورد ماتئوتی یادش نمیاد.
‫دیگه هیچکس نمیدونه ماتئوتی کی بود.
‫سزارینو، چند ماه. و چند ماه چیه،
‫در مقابل عظمت آینده مشترکمون؟
‫چیه؟
‫ه-هیچی.
‫این فداکاریت رو بلدم چطور جبران کنم.
‫بهش مطمئنم.
‫همینجا وایستا.
‫بنیتو، ما با هم سوسیالیست بودیم،
‫با هم روزنامه تاسیس کردیم، ‫با هم فاشیسم رو راه انداختیم،
‫همه چی با هم بود، تو باید ازم محافظت کنی،
‫نباید از شرم خلاص بشی.
‫دستام بسته‌ست.
‫ولی من دستور تو رو اجرا کردم.
‫من هیچ دستوری ندادم.
‫این تو بودی که آدم‌های ‫بی‌کفایت استخدام کردی،
‫- قاتل‌ها، تو بودی! تو! ‫- اینو میتونی به همه بگی، ولی نه به من!
‫تو، تو بودی!
‫نمیتونی اینو به من بگی! ‫من خودم رو، مطلقا، قرض نمیدم،
‫خودم رو قرض نمیدم. ‫در واقع، ببین، بهت هشدار میدم...
‫- ...دارم بهت هشدار میدم. ‫- چی؟
‫اگه این بدجنسی که الان داری نشون میدی،
‫باعث بشه دستوراتی علیه من صادر کنی،
‫بدون که نابودت میکنم.
‫چون من کسی هستم که همه چیز رو میدونه.
‫کسی که همه چیز رو در مورد تو میدونه، ‫هر کاری که کردی.
‫از اونجایی که هیچوقت نمیخواستی ‫خودت دستات رو کثیف کنی،
‫- من همه دستوراتی که بهم دادی رو میدونم! ‫- بریم.
‫از اونجایی که هیچوقت نمیخواست ‫خودش دستاش رو کثیف کنه...
‫...من همه دستوراتی که بهم دادی رو میدونم!
‫من این کارو نکردم.
‫عصر بخیر.
‫خانم ماتئوتی.
‫ببخشید، من...
‫چه کاری از دستم برمیاد؟
‫وقتی بتونیم دفنش کنیم، ‫نمیخوام هیچ نماینده‌ای
‫از شبه‌نظامیان فاشیست تابوت رو اسکورت کنه.
‫هیچ شبه‌نظامی فاشیستی، با هر درجه یا مقامی.
‫نذارید هیچ پیراهن مشکی‌ای ‫جلوی چشمم ظاهر بشه،
‫نه در طول سفر، نه در قبرستان.
‫ولی خانم...
‫و وقتی برای دفن میریم، ‫ماشین‌های ویژه نمیخوام،
‫کوپه‌های رزرو شده، ‫ امکانات یا امتیازات. هیچی.
‫میخوام مثل یه شهروند ساده سفر کنم،
‫کسی که وظیفه‌اش رو انجام میده ‫تا بتونه حقوقش رو مطالبه کنه.
‫انجامش بدید.
‫خانم، بذارید حداقل یه شعله امید روشن بمونه.
‫امید به چی، موسولینی؟
‫- شاید شوهرتون... ‫- خداحافظ.
‫این یه احتماله، اگه جسد پیدا نشه...
‫لیلا
‫لیلا.
‫لیلا، بیا اینجا.
‫برو.
‫جسد در جنگل کوارتارلا پیدا شد...
‫ناوارا!
‫دارو رو از کشو بیار!
‫- قربان. ‫- دارو رو.
‫همین الان، قربان.
‫چقدر طول میکشه لعنتی؟
‫بفرمایید، قربان، همین الان.
‫من هیچ دخالتی نداشتم.
‫حقیقت رو بگو، ژنرال.
‫اگه به خاطر حس عدالت نه، ‫حداقل به خاطر خودت این کارو بکن.
‫که متهم به قتل نشی.
‫من فقط سعی کردم دومینی و بقیه رو ‫پوشش بدم، همونطور که خواسته بودن.
‫خواسته بودن؟ کی ازت خواست؟
‫هر چیزی که قابل انکار باشه، انکارش میکنم.
‫ولی اگه بگن من از دستورات اطاعت کردم،
‫خب، معلومه که از دستورات اطاعت کردم.
‫- دستورات از طرف کی؟ ‫- روسی.
‫روسی.
‫همه‌تون اسم روسی رو میارید.
‫اتفاقا، روسی پیدا نمیشه.
‫"برای من واضحه که شما من رو انتخاب کردید،
‫و فقط من رو،
‫به عنوان قربانی
‫بدبختی که گریبان فاشیسم رو گرفت."
‫باید به هر قیمتی پیدا بشه،
‫نمیتونیم ریسک کنیم که اون، ‫با احساس متهم بودن،
‫تصمیم بگیره همه‌مون رو پایین بکشه.
‫پیداش میکنم و میکشمش.
‫خوبه، آره، اینطوری اونا منو هم مقصر میدونن.
‫من مثل بقیه بی‌عرضه نیستم. ‫اگه از من خواسته بودی...
‫من از هیچکس هیچی نخواستم! میفهمی بالبو؟
‫فقط پیداش کن!
‫ "نمیتونم قبول کنم."
‫ "من قربانی نیستم."
‫کشف جسد نماینده مرحوم ماتئوتی،
‫اوضاع رو تسریع کرد.
‫و دخالت چهره‌هایی، نزدیک به شما،
‫در قتل و سایر اقدامات جنایی،
‫اقدامات بسیار رادیکال‌تری رو ایجاب میکنه
‫نسبت به صرفا برکناری مدیران میانی.
‫اعلیحضرت، من عدم اطلاع کامل ‫خودم از وقایع رو تکرار میکنم.
‫موسولینی، افکار عمومی متزلزل شده.
‫مطبوعات خواستار لغو سانسور هستند.
‫نیروهای تولیدی و سیاسی کشور،
‫از جمله اعضای اکثریت خود شما،
‫خواستار جدایی قاطع و فوری،
‫از روش‌های غیرقابل قبول ‫برای یک سلطنت مشروطه هستند.
‫- با خشونت، با خودسری... ‫- از من خواسته شده عروسک خیمه شب بازی باشم.
‫و مجلس رو دوباره باز کنم.
‫اعلیحضرت، من برای کاری که ‫مرتکب نشدم، مصلوب میشم.
‫اگه الان... اعلیحضرت، ‫اگه الان شما هم باور کنید...
‫آروم باش...
‫بیا اینجا.
‫موسولینی، من دوستتم،
‫ولی شرایط کار رو برام سخت و سخت‌تر میکنه.
‫پادشاه‌ها دیگه مثل قبل نیستن، ‫ الان قانون اساسی هست.
‫دستام بسته‌ست.
‫قربان.
‫از این طرف.
‫قربان، از این طرف.
‫چی...
‫آماده‌سازی برای جشن تولد اعلیحضرت. لطفا.
‫هیچ امیدی نبود، خودت خوب میدونستی.
‫حالا چی میشه؟
‫خانم.
‫...دولت از شما مراقبت میکنه. ‫دیگه لازم نیست نگران باشید.
‫بچه‌هاتون، هیچی کم نخواهند داشت،
‫بهترین آموزش رو در پادشاهی خواهند داشت.
‫من شخصا تعهد میدم.
‫چرا؟
‫چرا شخصا تعهد میدید اگه ‫در این جنایت دخیل نیستید؟ بهش فکر کنید.
‫برمیگردم.
‫- داری چیکار میکنی؟ ‫- مگس‌ها.
‫قربان، هی اسپری میکنم، ‫ولی همیشه اینجا هستن، نمیتونم توضیح بدم.
‫به جای اینکه وقتت رو برای مگس‌ها تلف کنی،
‫باید جلوی اون زن رو بگیری ‫که دیگه نیاد اینجا
‫و مزاحم من بشه!
‫قربان، ولی شما بهم گفتید حل کنم...
‫- دقیقا کدوم زن، قربان؟ ‫- بیوه، زن ماتئوتی.
‫نمیفهمم، قربان.
‫اون روز تو دفترم بود
‫و الان تو پله‌ها جلوم رو گرفت.
‫قربان، واقعا فکر نمیکنم.
‫بهت میگم اینجا بود.
‫قربان، نمیخوام باهاتون مخالفت کنم، ‫ولی غیر ممکنه.
‫خانم ماتئوتی دیگه برنگشت،
‫بعد از اولین مصاحبه‌تون.
‫مطمئنم! داری منو مسخره میکنی، ناوارا؟
‫داری شوخی میکنی؟
‫وقتت رو با مگس‌ها تلف میکنی ‫به جای اینکه چک کنی! برو بیرون!
‫اینجا بود.
‫الو؟
‫بنیتو.
‫راشل.
‫حالت چطوره، بنیتو؟
‫میدونی که دوران سختیه.
‫آره، میدونم، میدونم.
‫راشل، باور نکن، حرفاشون رو باور نکن،
‫در واقع، اصلا گوش نده.
‫بنیتو، من باورت دارم.
‫خوبه. تکیه‌گاهم.
‫بنیتو، ولی...
‫ولی چی؟
‫ولی همه اینا، ما اینجا، تو اونجا،
‫همه اتفاقات بد این روزها.
‫من هم برای تو میترسم و هم ‫برای خودمون، مردم بد نگاهمون میکنن،
‫حتی بیرون هم نمیریم.
‫ارزشش رو داشت؟ ‫مگه وضعمون خوب نبود؟ چی کم داشتیم؟
‫تو چی کم داشتی؟ ‫روزنامه‌ات رو داشتی، خونه کوچیکمون رو.
‫به نظر من قبلا خوشبخت بودیم.
‫هیچ کدوم از ما بیشتر از این ازت نخواستیم.
‫بنیتو. بنیتو. بنیتو. بنیتو. منتظرم.
‫- راشل، الان باید برم. ‫- نه، وایستا، باهام حرف بزن.
‫درباره چی حرف بزنم، ‫چی باید بهت بگم، راشل؟ میخوای چی بگم؟
‫نمیدونم، یه چیزی!
‫من زنت هستم و تو هیچوقت هیچی بهم نمیگی.
‫بهترین سال‌های زندگیمون خواهد بود.
‫چی از جونم میخواد؟ ‫هنوز چی میخواد؟ دوباره برگشت!
‫نه!
‫- قربان، یه نفر... ‫- ناوارا، همین الان چی گفتم؟
‫- گفتم نذارید رد بشه! ‫- ولی خانم نیستن.
‫رئیس؟
‫بیانکا.
‫رئیس جمهور، نه رئیس.
‫آه، ببخشید.
‫خیلی اومدم، ولی همیشه صف بود...
‫خیلی‌ها بهتون نیاز داشتن ‫و نمیخواستم مزاحمتون بشم.
‫امروز کسی نیست.
‫آره.
‫خوشحالم اومدی دیدنم. بچه چطوره؟
‫خیلی بزرگ شده.
‫خیلی شبیه شماست.
‫ویولن میزنه، میدونی؟
‫- اوه، واقعا؟ ‫- آره.
‫من دیگه نمیزنم.
‫چرا؟ خیلی خوب بودی.
‫بیانکا.
‫- یکم زنگ زده‌ام. ‫- اصلا. ادامه بده.
‫- نه. ‫- لطفا.
‫لطفا.
‫بیانکا.
‫رئیس.
‫ما اینجا هستیم...
‫...پیش شما، تا بهتون بگیم ‫از دنبال کردن این راه خسته شدیم.
‫زندان‌ها پر از فاشیست‌هاست، بنیتو.
‫اینجا یه محاکمه سیستماتیک ‫ از فاشیسم در حال انجامه.
‫اینجا یه محاکمه سیستماتیک ‫از فاشیسم در حال انجامه!
‫و تو، ها؟
‫نمیخوای مسئولیت انقلاب رو به عهده بگیری.
‫ما به عهده میگیریم، مگه نه؟ ‫مسئولیت رو.
‫یا همه بیرون، آزاد، یا همه تو زندان.
‫چی میخواید؟ دور من رو خالی کردن،
‫این جسد رو سر راهم انداختن.
‫دوچه، دوچه، دوچه.
‫یه جسد در مقابل انقلاب چیه؟
‫بیاید به این "انقلاب" پایان بدیم، باشه؟
‫یا خودمون رو به عنوان جنایتکار تسلیم کنیم.
‫نذاریم دشمنانمون ‫افتخار تصمیم‌گیری رو داشته باشن.
‫یا همه بیرون، یا همه تو.
‫شما هم شاملش میشید.
‫دوچه.
‫نگاه کن، کبود شدی.
‫اونا میخوان به انقلاب پایان بدن،
‫همونطور که ملت و پادشاه از من ‫میخوان فاشیسم رو از خشونت جدا کنم.
‫تسلط زور رو انکار کنم.
‫ولی فاشیسم خشونت است، بیانکا.
‫فاشیسم حکومت زوره.
‫اراده‌ی معدودیه که خودش رو ‫به اراده‌ی اکثریت تحمیل میکنه.
‫زورگوییه، خودسریه،
‫قانون قوی‌ترینه.
‫نفرته، هیجان توده‌ایه،
‫خشم، تحقیر ضعفه، تردیده،
‫قانون چماق در برابر هرج و مرج ذهنه!
‫تصمیم در مقابل میانجی‌گریه، رد سازشه!
‫جدید در مقابل قدیمه!
‫رئیس جمهور، من... نه، ببخشید، معلومه که نه.
‫منظورم این نبود. ببخشید.
‫- ناوارا. ‫- من...
‫رئیس جمهور، من، در واقع، ‫امروز هم اومده بودم...
‫...چون، ببینید، من به اون... نیاز داشتم.
‫من به یه شغل نیاز داشتم.
‫ببینید، چون بچه داره بزرگ میشه و من...
‫بله، قربان.
‫بچه داره بزرگ میشه، و من نیاز دارم...
‫منو بیرون بیارید!
‫من کجام؟
‫من چزاره روسی هستم.
‫- پنجره رو ببند. ‫- وسط روزه، قربان.
‫برام مهم نیست، ناوارا. تنهام بذار.
‫میترسم مناسب نباشه، قربان.
‫- "مناسب باشه..." ‫- دست خط رو میشناسم.
‫در مواجهه با مسئولیت‌های سنگین،
‫نه تنها اخلاقی و سیاسی، بلکه جنایی،
‫وظیفه خودم میدونم که از شخصیتم
‫به عنوان یک شهروند و یک فاشیست دفاع کنم.
‫و برای همین میخوام همه، همه، ‫از مطبوعات تا افکار عمومی،
‫تا مقامات، بدونن ‫این مسئولیت‌ها به عهده کیه.
‫"هر اتفاقی که افتاد، همیشه...
‫...با اراده مستقیم دوچه اتفاق افتاد."
‫"حملات، کتک زدن‌ها،
‫همیشه توسط دوچه تایید یا دستور داده میشد."
‫ "حتی در مورد ماتئوتی، البته."
‫آدم ربایی، از این فضای رنجش ‫و ترس سرچشمه گرفت،
‫ "و بعد به سرکوب تبدیل شد."
‫ "این یک قتل سیاسی دولتیه."
‫ "و امروز در ایتالیا دولت کیه؟"
‫یک سال سلطه فاشیستی.
‫فاشیست‌ها یه کارگر رو میکشن.
‫یکی دیگه رو جلوی دخترش با چاقو میزنن.
‫حدود 20 نفر رو زخمی میکنن.
‫پنج فاشیست وارد تعاونی مردم میشن
‫و همه حاضرین رو با عصا میزنن.
‫یه کارگر رو تو خونه خودش حبس میکنن،
‫جلوی زنش با چوب میزنن و بعد با چاقو.
‫فاشیست‌ها خونه‌های شخصی ‫و مغازه‌ها رو غارت میکنن.
‫معلم مدرسه ابتدایی رو تو خیابون ‫توسط پیراهن مشکی‌ها سنگسار میکنن،
‫چون متهم به طرفداری از سوسیالیست‌ها بود.
‫عضو شورای شهر مورد حمله قرار میگیره ‫ و تا حد مرگ کتک میخوره.
‫شیرفروش رو کتک میزنن و با چوب میزنن
‫چون تو انتخابات رای نداده بود.
‫دو کارگر رو تا حد مرگ با چوب میزنن.
‫کشیش رو لخت میکنن، ‫به درخت میبندن و با چوب میزنن.
‫حمله و ضرب و شتم با چوب.
‫فاشیست‌ها به جلسه تراموا حمله میکنن
‫و همه حاضرین رو با چوب میزنن.
‫دبیر خانه کارگر با ‫سه گلوله به صورت ترور میشه
‫با سه گلوله به صورت.
‫ساختمان شهرداری توسط پیراهن مشکی‌ها ‫اشغال میشه، کارمندان با چوب زده میشن...
‫فاشیست‌ها به دسته مذهبی ‫حمله میکنن و متفرقش میکنن.
‫با گلوله کشته میشه.
‫مجبور به نوشیدن روغن کرچک. ‫به آتش کشیده میشه، نابود میشه.
‫صنعتگر با ضرب و شتم مجبور میشه ‫کارگرانی رو اخراج کنه
‫که در روز کارگر تظاهرات کرده بودن.
‫فاشیست‌ها به یه غذاخوری حمله میکنن!
‫زنان و کودکان مرده.
‫- منابع موثق میگن استعفا میده. ‫- دیگه چه کاری میتونست بکنه؟
‫آقایون.
‫سخنرانی که الان میخوام ‫جلوی شما ایراد کنم، شاید...
‫...شاید نشه به طور دقیق طبقه بندیش کرد...
‫...به عنوان یه سخنرانی پارلمانی.
‫این یه سخنرانی پارلمانی نیست، ‫یه کیفرخواسته.
‫کیفرخواست علیه خودم.
‫فریاد زده میشه:
‫"فاشیسم یه گله وحشیه که تو کشور اردو زده،
‫و یه جنبش ساخته شده از دزدها و غارتگرهاست."
‫خب...
‫...من اینجا، در حضور این مجلس، اعلام میکنم،
‫و در برابر دیدگان همه مردم ایتالیا...
‫...که من خودم مسئولیت سیاسی، اخلاقی،
‫تاریخی همه اتفاقاتی که ‫افتاده رو به عهده میگیرم.
‫اگه فاشیسم چیزی جز روغن کرچک و باتوم نبود،
‫و به جاش شور و شوق فوق العاده ‫بهترین جوانان ایتالیایی نبود،
‫من مقصرم.
‫اگه فاشیسم یه سندیکای جنایی بود،
‫من رهبر این سندیکای جنایی هستم.
‫اگه همه خشونت‌ها نتیجه یه فضای سیاسی،
‫تاریخی و اخلاقی خاص بود...
‫...مسئولیتش با منه.
‫چون این فضای تاریخی، سیاسی ‫و اخلاقی رو من... من خلقش کردم!
‫وقتی دو عنصر در حال ‫مبارزه هستند و آشتی ناپذیرند،
‫تنها راه حل در قدرته!
‫هیچوقت در تاریخ راه حل ‫دیگه‌ای نبوده و نخواهد بود.
‫اگه من، یک صدم...
‫...از انرژی‌ای که برای مهار خشونت گذاشتم رو ‫برای رها کردنش میذاشتم...
‫...آره، اون موقع میدیدید.
‫اون موقع میدیدید.
‫هر چی باید میگفتم رو گفتم.
‫حالا نوبت شماست.
‫ماده 47 قانون اساسی میگه...
‫"مجلس نمایندگان حق داره ‫وزرای پادشاه رو متهم کنه...
‫و اونها رو به دادگاه عالی عدالت ببره."
‫من رسما میپرسم ‫آیا در این مجلس، یا خارج از این مجلس،
‫کسی هست که بخواد از ماده 47 استفاده کنه؟
‫شما قدرت دارید این خود اتهام من رو...
‫...به یه عمل رسمی تبدیل کنید.
‫من رو به دادگاه عالی عدالت بکشونید.
‫فقط کافیه یکی از شما درخواستی بده.
‫یکی کافیه.
‫فقط یکی، و بنده حقیر برای همیشه تموم میشم.
‫زود باش.
‫زود باش!
‫سکوت.