‫قلعه جدید اونیمارو
‫آخرین کمپین ارعاب ‫اونیمارو شامل
‫یه جور قلعه جدید و همچنین ‫تصرف پارک سافاری گونما
‫و موزه علم نیگاتا هستش،
‫که قلمرو خودش رو ‫تو منطقه کانتو-کوشین گسترش می‌ده.
‫دولت هم تو آماده‌باش کامله.
‫لعنت به اون عوضی!
‫درست وقتی فکر می‌کنم برای همیشه از ‫شر اونیمارو خلاص شدیم،
‫اون با اون قلعه پرنده‌ی ‫تازه‌مدلش پیداش میشه.
‫انگار هیچ پیشرفتی نکردیم.
‫باورم نمی‌شه ‫چی دارم می‌شنوم!
‫ما هنوز یه حساب مهم داریم که تسویه کنیم!
‫می‌ترسم مبارزه کوچک ما ‫باید صبر کنه، یایبا کوروگانه!
‫شونوسکه!
‫همین الان منو ببر پیش اونیمارو!
‫صبر کن!
‫حالا بدون اون گوی می‌خوای ‫چیکار کنی؟
‫و اون قلعه برای ‫شونوسکه خیلی دوره.
‫اه… ولی آخه!
‫گوش کن، صبور باش.
‫یه شمشیرزن باید ‫خودشو کامل آماده کنه.
‫فقط اون وقته که پیروزی پیدا می‌شه.
‫خیله خب، باشه.
‫پس این یعنی وقت تمرینه!
‫کوجیرو! به کمکت نیاز دارم!
‫ها؟ کوجیرو کجاست؟
‫باشگاه من
‫شما یه معلم ‫فوق‌العاده‌اید، آقای کوجیرو!
‫شما بی‌نهایت خوش‌قیافه‌اید.
‫تا-دا! به لطف این معجون جادویی ‫به اسم قطره چشم،
‫قرمزی چشمام ناپدید می‌شه.
‫و من، خوش‌تیپ‌ترین شمشیرزن، ‫از قبل هم جذاب‌تر می‌شم!
‫تو خیلی بانمکی!
‫چه خوبه که…
‫اگه بیکاری، ‫پس می‌تونم یه تمرین برات در نظر بگیرم!
‫هی! اون گوشی لعنتی رو بذار کنار ‫و آماده شو باهام مبارزه کنی!
‫موتو، اینو ببین.
‫یکی داره تو باشگاه‌های ‫محلی دنبال دعوا می‌گرده.
‫همه تو اینترنت دارن دربارش حرف می‌زنن.
‫یه اراذل باشگاهی؟
‫یایبا کوروگانه عزیزم…
‫آه، چقدر مشتاق تو بودم.
‫برای سه سال طولانی ‫دنبال عزیز دل…
‫و حالا، شهرت تو ‫منو به سمت تو تو توکیو کشونده.
‫اگه داری جایی نزدیک تمرین می‌کنی، ‫پس می‌دونم که ما…
‫یایبا، محبوب من… باید به زودی ببینمت!
‫قسمت ۱۲: ‫نادشیکو یاماتو داره زنگ می‌زنه
‫نبرد با اونیمارو استقامت می‌خواد!
‫این یعنی باید یه پایه‌ی ‫خوب و قوی بسازی.
‫می‌تونی با دستی ‫تی کشیدن کف زمین شروع کنی!
‫حالا! برو، برو، برو!
‫طاقت بیار، یایبا!
‫بعدش لباسشوییه!
‫حالا، آماده کردن غذا!
‫اون کاسه رو بشور!
‫و حسابی جون بکن!
‫این چیزا واقعاً ‫منو قوی‌تر می‌کنه؟
‫هی… دیگه نق‌نق نکن!
‫حالا، ازت می‌خوام فرض کنی ‫اون کثیفی اونیماروئه!
‫شکست دادنش خیلی بیشتر ‫از اینا کار می‌بره!
‫وقتی اونجا تموم شد، ‫ورودی و حیاطو فراموش نکن، باشه!
‫لعنت به همه‌ این…
‫من هرگز تسلیم نمی‌شم!
‫تمرین واقعا آسون نیست.
‫آه، درسته!
‫اینا چین؟
‫فکر کنم گتای آهنی باشن.
‫یه چیزی بهم می‌گه ‫شاید اینا برات زیادی سبک باشن.
‫حالا، اینا چطور؟
‫بابا، سنگین‌ترینایی که داری همیناست؟
‫بد نیست!
‫خیلی سنگینن!
‫تمرین با اینا باعث می‌شه ‫قدرتت برسه به یه سطح بالاتر.
‫اوه، وای! برنامه‌ تلویزیونیم داره پخش می‌شه!
‫امروز دوئل جزیره گانریوئه.
‫حالا چطور می‌تونم اون رو از دست بدم!؟
‫یایبا!
‫میشه چندتا چیز ‫برام از مغازه بگیری؟
‫چی؟!
‫من درست وسط تمرینم!
‫خب، گِروزامون سرش شلوغه ‫داره مادربزرگ رو می‌بره قدم بزنه!
‫کیش و مات!
‫گروووو!
‫مامان و بابا سر کارن، ‫اون وقت تو اینجا مفتی زندگی می‌کنی!
‫حداقل کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که یه کم تو خرید کمک کنی!
‫باشه! باشه، انجامش می‌دم!
‫دارم می‌رم، دارم می‌رم!
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫گفتم حالم خوبه، مگه نه؟
‫این داره خطرناک میشه. ‫همینا رو دربیار!
‫یایبا من…!
‫و هیچ انحرافی نری. ‫مستقیم بیا خونه، باشه؟
‫آره، آره…
‫تو…
‫چطور جرئت می‌کنی از یایبای عزیز من سوءاستفاده کنی؟
‫تاوانشو پس میدی!
‫من تو رو به چالش می‌کشم!
‫چی؟
‫تو….
‫آماده باش!
‫گارد بگیر!
‫حالا ببین چی کار می‌کنم!
‫سایاکا، عزیزم، کمک! ‫لطفاً برام فیلم بگیر!
‫لطفاً، برای تاریخ!
‫الان مردم هر وقت دلشون بخواد ‫هرچیزی رو استریم می‌کنن.
‫دیگه لازم نیست ‫فیلم بگیری.
‫افتادیم تو دردسر!
‫این همه سر و صدا برای چیه؟
‫موتو؟
‫یکی داره ما رو به چالش می‌کشه!
‫دوجو رو به چالش کشیدن؟!
‫اوضاع خرابه‌ها!
‫درست وقتی که بابا و مامان‌بزرگ نیستن!
‫این روزا خیلی کم اتفاق میفته.
‫اگه داره دوجو رو به چالش می‌کشه، ‫حتماً وحشتناک قویه.
‫در واقع...
‫اون یه زنه. ‫اونم یه زنِ فوق‌العاده قوی.
‫یه زن؟!
‫این دیگه چیه...
‫بانو سایاکا، چی شده؟
‫محشره!
‫من دو تا شرط دارم.
‫اگه تک تک اعضای این دوجو رو شکست بدم،
‫اینجا رو تخلیه می‌کنید،
‫و از یایبا کوروگانه جدا خواهید شد!
‫چی؟ چرا یایبا؟
‫من و یایبای عزیزم ‫اینجا رو خونه خودمون خواهیم کرد.
‫چی؟ آخه تو کی هستی؟
‫منو یاماتو صدا کن.
‫نادشیکو یاماتو!
‫من با یایبا قول و قرار گذاشتم ‫که ازدواج مقدس کنیم!
‫چی؟!
‫ازدواج مقدس؟
‫خب، تخم مرغ و گوشت...
‫هووو، ‫امشب حتماً سوکی‌یاکی داریم!
‫سوکی‌یاکی!
‫عمراً! اصلاً و ابداً نه!
‫اه، ساکت شو! من فقط ‫دارم از دوجوی خانوادگیمون مراقبت می‌کنم!
‫یعنی اینه که ‫با من مبارزه می‌کنید؟
‫بله، البته که همین معنی رو میده.
‫-کوجیرو انجام میده. ‫-ها؟
‫منو ببخشید، ولی هرگز نمی‌تونم ‫به همچین زیباییِ کمیاب و نفس‌گیری آسیبی بزنم!
‫خب، پس اون زیبایی کمیاب و نفس‌گیر به یایبا می‌رسه.
‫کوجیرو ساساکی قبول می‌کنه ‫و در دوئل شرکت می‌کنه!
‫تو می‌تونی!
‫چه احمقیه.
‫ناگیناتا... جالبه.
‫بسیار خب، شروع کنیم!
‫هر طور میل شماست.
‫بالای سرم؟
‫حالا متوجه شدم...
‫شاید قوی باشی... ‫اما تجربه کافی نداری.
‫خب، نظرت چیه؟
‫اون یایبای لوس رو فراموش کن! ‫نظرت چیه که من دنبال تو بیفتم؟
‫من معلم صبور ‫و حواس جمع تو میشم.
‫فرار کردن فایده نداره.
‫خودتو آماده کن!
‫بزن! کوجیرو!
‫دراز شو! مونوهوشی‌زائو...
‫کوجیرو!
‫ای کله‌پوک!
‫نمی‌تونی یه شمشیر بامبوی معمولی رو دراز کنی!
‫عادت کردم...
‫کی می‌خواد با من مبارزه کنه؟
‫همین الان داری بهش نگاه می‌کنی.
‫نمیتونم بذارم یایبا ‫همه خوشیا رو خودش داشته باشه، مگه نه؟
‫موساشی!
‫درسته! داری میری مقابل ‫موساشی میاموتوِ بی‌رقیب!
‫اون همون کسیه که کوجیرو رو ‫تو جزیره گانریو شکست داد!
‫شماها چتونه؟
‫فکر کنم کمرم گرفته...
‫خب، نفر بعدی کیه؟
‫هیچ‌کس دل و جرأت نداره؟
‫بسیار خب، پس. دوجو و یایبا --
‫صبر کن!
‫من باهات مبارزه می‌کنم!
‫نه، غیرممکنه! تو در سطح اون نیستی!
‫پس دختر با دختر.
‫آقایون، لطفاً برین کنار.
‫این مبارزه نهایی خواهد بود.
‫اعتراضی نیست؟
‫آماده باش.
‫بیا!
‫اصلا کافی نیست!
‫بای بای!
‫شمشیرم...
‫با یه کم قدرت و تمرکز، ‫یه چوب معمولی هم شمشیر میشه.
‫تمام اون تلاش‌ها و تمرین‌ها ‫برای این بود که زن یایبای عزیزم بشم.
‫زنش؟
‫-حتماً یه جور اشتباه کردی. ‫-هیچ اشتباهی نیست!
‫اون... شیش سال پیش بود...
‫بابام، که یه کاوشگره، ‫منو با خودش به یه سفر به جنگل برد.
‫بابایی، کجایی؟
‫لعنتی! در رفت!
‫و تو چی هستی؟
‫داشتم می‌گرفتمش! ‫فقط برو کنار!
‫اوم...
‫تو زندگی منو نجات دادی. خیلی ممنونم!
‫اوم، میشه اسمتو بهم بگی؟
‫من؟ من یایبا کوروگانه‌ام! یه سامورایی!
‫فرشته شیرین من، یایبا کوروگانه...
‫چی؟ تو منو می‌پرستی؟
‫آره!
‫تا آخر عمرم دنبالت میام.
‫عمرا!
‫بابام همیشه میگه، یه شریک ضعیف الان ‫یه مانع میشه بعدا.
‫ضعیف؟
‫پس... خودم رو قوی می‌کنم!
‫دیگه ضعیف نمیشم.
‫اگه بتونم این کارو بکنم...
‫اجازه میدی باهات باشم؟
‫قبول می‌کنی؟
‫حتما! اگه قوی بشی، چرا که نه؟
‫واقعا؟
‫پس یه قوله!
‫من هیچ‌وقت اون حرفا رو فراموش نکردم.
‫اوه، وای...
‫-اوه، لعنتی. ‫-آره.
‫دروغ میگی! ممکن نیست!
‫یایبای عزیز من هیچ‌وقت دروغ نمیگه.
‫یایبا...
‫این مسابقه تمومه.
‫فقط تسلیم شو!
‫لعنتی!
‫این سایاکا، منو مجبور کرد همه‌ این چیزا رو بخرم!
‫هی! برگشتم!
‫ها؟ همه کجا رفتن؟
‫حالا، قبل از اینکه واقعاً به خودت آسیب بزنی، ‫بیخیال شو!
‫سایاکا!
‫بس کن! داغون شدی!
‫باشه، پس چاره‌ای برام نذاشتی.
‫خدانگهدار!
‫هی!
‫یایبا، عزیزم!
‫تو اون بچه‌ای... از رستوران سوبا!
‫چی؟
‫رستوران سوبا؟
‫"بچه"؟
‫چی داری میگی؟
‫مطمئنم. ‫ما خیلی وقت پیش تو جنگل همدیگه رو ملاقات کردیم!
‫دیگه ضعیف نمیشم. اگه بتونم این کارو بکنم...
‫اجازه میدی باهات باشم؟
‫قبول می‌کنی؟
‫آیا سوبا قبول می‌کنم؟
‫لطفا قبول کن!
‫حتما! اگه قوی بشی، چرا که نه؟
‫واقعا؟
‫پس یه قوله!
‫خانواده رستوران سوبا داره...
‫و اینجوری شد.
‫احمق! گفت: "قبول می‌کنی؟"
‫یعنی «با من ازدواج می‌کنی؟»
‫چی؟ چطور؟
‫خداحافظ یایبا، عزیزم.
‫هی! یه لحظه وایسا!
‫تو همه اینا رو تنهایی شکست دادی؟
‫پس با من تمرین می‌کنی؟
‫واقعا؟ جدی میگی؟
‫آره! من عاشق آدمای قویم!
‫و باید خیلی قوی‌تر بشم ‫اگه میخوام اونیمارو رو شکست بدم!
‫آره!
‫سایاکا...
‫من عاشق آدمای قویم!
‫من هم می‌تونم قوی باشم.
‫بفرما.
‫قضیه اینه که...
‫باید راهی پیدا کنیم ‫تا به اونیمارو برسیم.
‫مهم نیست چقدر سخت تمرین کنم ‫اگه نتونم باهاش بجنگم.
‫یایبا، عزیزم، یه بار دیگه می‌خوری؟
‫آره! حتما!
‫به هیچ وجه! ‫بعد از این تمرین داری.
‫نمیتونی همینطوری خودتو پر کنی.
‫نه، الان وقتشه که غذا بخوره.
‫نمیتونی با شکم خالی بجنگی، درسته؟
‫نه!
‫-من این کارو میکنم! ‫-نه!
‫میزمون خیلی شلوغ شده.
‫کاش می‌تونستم پرواز کنم...
‫شرط میبندم که احتمالا میتونی!
‫-بابا! ‫-عمو!
‫تو کی هستی؟
‫تو...
‫اوه، پیرمرد میاموتو، ‫همچنان سر حال و قبراق هستی، میبینم.
‫احمق...
‫با شمشیر معروف کُوتتسو من چیکار کردی ‫که با فریب ازم گرفتی؟
‫خیلی وقت پیش بود. ‫بیایید گذشته‌ها رو فراموش کنیم.
‫هی، بابا! حرفت راست بود؟
‫خب، آروم باش!
‫الان فقط شنیده‌هاست.
‫ظاهراً یه گوی وجود داره که بهت اجازه میده ‫پرواز کنی اگه اون رو تو اون شمشیر بذاری.
‫وای! واقعاً میتونه این کارو بکنه؟
‫بهش میگن گوی خدای اژدها.
‫نمیتونم بهت بگم کجاست،
‫اما ظاهراً هست ‫یه نقشه که جاش رو نشون میده.
‫احتمالا فقط یه ‫یه افسانه قدیمی مسخرست.
‫من، اوم...
‫در مورد اون نقشه، ‫فکر کنم قبلاً دیده باشمش.
‫واقعا؟
‫آره. پدرم خیلی بهش افتخار میکرد.
‫نقشه تعدادی مکان احتمالی برای گوی نشون میداد،
‫ولی مشخص نکرده بود ‫کدوم مکان اصلیه.
‫پس فقط باید ‫برم به هر جایی که تو نقشه هست
‫و گوی خدای اژدها رو پیدا میکنم!
‫آره! همینه روحیه، یائیبا!
‫اون گوی خدای اژدها رو بدست بیار
‫و این قضیه رو با اونیمارو ‫برای همیشه تموم کن!
‫باشه!
‫بریم انجامش بدیم!
‫پیداش میکنیم… ‫گوی خدای اژدها مال ماست!
‫هنوز داری فُجین‌کن رو تعمیر می‌کنی؟
‫خواهش می‌کنم کمی صبر داشته باشید، آقا.
‫نه، نه. دست نزنید!
‫اگه «بایوترون جی‌اکس» دوست‌داشتنی کوچولوی من ‫فقط کمی بهت بخوره،
‫قورتت میده ‫و هر تار مویی که تو تنت هست رو.
‫البته، ‫فکر کنم این برات مشکلی نیست.
‫تو که می‌فهمی…
‫اگه نتونی فُجین‌کن رو ‫به شکوه سابقش برگردونی،
‫روزهای زندگیت به شماره می‌افته.
‫وقتی فُجین‌کن رو تعمیر کردم،
‫و این قلعه ‫و توپ اونیمارو کامل بشن،
‫تمام ژاپن، نه، کل دنیا،
‫وحشت و تاریکی رو ‫مثل هیچ‌وقت تجربه می‌کنه.
‫حالا خوشحالم که ‫بهت فرصت دادم.
‫با فُجین‌کن، یائیبا رو نابود می‌کنم
‫و جایگاهم رو ‫به عنوان قوی‌ترین تو دنیا ثابت کنم.
‫ولی اول، این کشور رو متحد می‌کنم…
‫و از هر وسیله‌ای لازم باشه استفاده می‌کنم!
‫برای اینکه شانسی مقابل اونیمارو داشته باشه،
‫یائیبا باید گوی خدای اژدها رو پیدا کنه ‫تا بتونه پرواز کنه.
‫اما چطور پیداش می‌کنه؟
‫دفعه بعد، «پیدا کردن گوی خدای اژدها.»