‫می‌گن اگه حساب رهبر گله گرگ رو برسی
‫بقیه‌شون پراکنده می‌شن.
‫مراقب باش!
‫باید از اینجا بریم بیرون!
‫الان له می‌شیم!
‫خوش‌شانسی می‌آرن.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی، ننه‌توربو؟
‫من رو دست‌کم نگیر.
‫وقتی سِیکو آدرس خونه‌ی پسره رو گفت
‫برای همین یواشکی ‫رفتم توی کوله‌پشتی‌ت.
‫خب قشنگ باهامون می‌اومدی دیگه.
‫لعنتی! ‫چی شد؟
‫آخ.
‫کی این کار رو کرده؟
‫این عوضی‌ها مال خونواده‌ی کیتوان!
‫از سن‌وسال‌تون خجالت بِکشین!
‫فرار کن! ‫بچه‌های اتحادیه اومدن!
‫وایستین ببینم!
‫برین زندان آب‌خنک بخورین، عوضی‌ها!
‫ای جان. چه حموم خوبی بود.
‫ممنون که نجاتم دادی. ‫[ قسمت سیزدهم: «افسانه‌ی مار غول‌پیکر» ] ‫بله، همیشه من نجاتتون می‌دم.
‫دست خودم نیست، ‫قدرت‌هام یه‌هو ظاهر می‌شن.
‫عجب.
‫راستی خونه‌ی جی‌جی رو دیدی؟
‫نظرت چیـه؟
‫من که هیچی توش ندیدم.
‫اون خونه اصلاً خوب نیست.
‫اونجا خون آدم‌های زیادی ریخته شده.
‫وای! ‫این دیگه چیـه؟
‫چی‌کار کنیم، اوکارون؟
‫من هم نمی‌دونم.
‫صبر می‌کنیم تا آیاسه‌سان بیاد. ‫(سان: پسوند احترام در زبان ژاپنی.)
‫نمی‌شه یه‌هو بریم داخل.
‫آیاسه‌سان برگشت.
‫چه به‌موقع!
‫مومو! باورت نمی‌شه...
‫[ دان‌دادان ]
‫اون خونواده‌ی احمق ‫سر نبش رو می‌شناسی؟
‫هیچ‌وقت به آدم سلام نمی‌کنن!
‫حالم رو به هم می‌زنن.
‫ناسلامتی این منطقه واس ماس.
‫هرکی ادب نداره، ‫باید خودمون بهش حالی کنیم.
‫اونجا واینستا، جین. ‫بشین یه چیزی بخور.
‫سپاس!
‫آفرین. سعی کن همین‌طور مؤدب بمونی.
‫از صدقه‌ی سر منـه که ‫اینجا مفت زندگی می‌کنی.
‫خیلی مخلصـیم!
‫وقتی ننه‌باباها توان ندارن، ‫به بچه‌هاشون هم سخت می‌گذره.
‫اگه به‌خاطر ما نبود، ‫الان کارتُن‌خواب بودی.
‫راست می‌گه. ‫قدر ما رو بدون.
‫این‌ها چی می‌گن، جی‌جی‌سان؟
‫گفتم که ما مستأجریـم.
‫تا زمانی که مامان‌بابام بستری‌ان، ‫ازم اجاره نمی‌گیرن.
‫این‌ها خونواده‌ی کیتوان؛ ‫صاحب‌خونه‌ی ما.
‫به‌لطف اون‌ها، هنوز یه خونه دارم.
‫پس چرا دیوارشون رو ترکوندیم؟
‫اگه پرسیدن، بگو چیزی نمی‌دونی.
‫راستی، جین.
‫بدون این‌که به ما بگی، غیبِت زد.
‫دوستم می‌خواست بهم سر بزنه. ‫رفته بودم دنبالش.
‫این که اِشکال نداره دیگه؟
‫این کارها بهت نمی‌خوره.
‫نکنه باز یه مِدیوم با خودت آوردی؟ ‫(مِدیوم: فردی که با ارواح ارتباط داره و جن‌گیری بلده.)
‫یعنی چی؟ ‫چه غلط‌ها!
‫اینجا روح نداریم، پسره‌ی خر!
‫می‌خوای الکی آبروی محله‌مون رو ببری؟
‫باز به مردم نگی اینجا روح داره‌ها!
‫نه بابا.
‫آخه این کجاش شبیه مِدیوم‌هاست؟
‫اون قبلی‌ها کلاهبردار بودن.
‫یادت نره من مجوز شکار دارم.
‫توی کوه حوادث ‫ناگوار زیادی پیش می‌آد.
‫مثلاً می‌خوام یه گراز شکار کنم
‫ولی یه آدم می‌پره جلوم ‫و تیر می‌خوره.
‫آروم باشین.
‫اگه مجوز هم داشته باشین
‫اگه روی کسی نشونه بگیرین، ‫پلیس می‌آد سراغ‌تون.
‫سلام عرض شد!
‫چه داستانی شد.
‫بچه‌های اتحادیه پیدامون کردن.
‫اگه سوروچان کمکمون نمی‌کرد، ‫توی دردسر می‌افتادیم. ‫(چان: پسوند صمیمیتِ خیلی زیاد. ‫احترام خاصی توی این پسوند وجود نداره ‫و بیشتر خطاب به دخترها یا بچه‌ها بیان می‌شه.)
‫حمومه واقعاً داغون شده.
‫باید یه پاتوق جدید پیدا کنیم.
‫بی‌دقتی‌های شما کار دستم داده‌ها.
‫جمع‌کردن خراب‌کاری‌هاتون خیلی سختـه.
‫باز چه غلطی کردین؟
‫این یه رازه، ننه.
‫اگه ما یه روز دستگیر بشیم، ‫از چشم تو می‌بینیم، سوروچان.
‫به‌به، جین! ‫بالاخره اومدی.
‫پیش دوستم بودم.
‫دروغ نگی‌ها.
‫از همه بیشتر از دروغ‌گوها بدم می‌آد.
‫مخلصـم.
‫داش‌مون کیـه؟
‫دوست صمیمی‌مـه. ‫اومده بهم سر بزنه.
‫جین طرف‌دار کدوم تیم فوتبالـه؟
‫اگه دوست صمیمی‌ش هستی، ‫پس باید بدونی.
‫چیزه... اون...
‫ببند، جین.
‫تازه که با هم آشنا نشدین، آره؟
‫اگه دوست صمیمی‌ش نیستی
‫باید توضیح بدی چرا جین آوردت اینجا.
‫زنـ...
‫زن ژرمن.
‫باریکلا!
‫پس می‌دونی.
‫واقعاً رفیق جینگشـه.
‫[ زن ژرمن ] ‫حلالت، اوکارون! ‫هوی، جین!
‫یه دختر هم باهاتون بود.
‫کِی برمی‌گرده؟
‫والا دختری در کار نیست.
‫بیخیال، جین.
‫قرار نشد دروغ بگی.
‫نه، دروغم چیـه!
‫همین‌الان تابلو کردی.
‫پس واقعاً دروغ می‌گی.
‫فکر کنم اینجا همون ‫معبد سوچینوکو باشه.
‫حالا فاز این یارو چیـه؟
‫چیزی شده؟
‫عع...
‫اینجا معبد سوچینوکوئـه، درستـه؟
‫بله، درستـه.
‫شرمنده اگه معذب شدین.
‫می‌خوام یه بوتیوبر بشم.
‫بفرمایین داخل.
‫اِشکالی نداره من ببینمش؟ ‫خیلی عتیقه و این‌ها نیست؟
‫نه بابا.
‫هیچ‌وقت ازش پولی درنیاوردم.
‫خدا کنه زود بوتیوبر بشم.
‫وای، بی‌صبرانه منتظرم!
‫باید با اوکارون هم ‫دوباره بیام اینجا!
‫این سوچینوکوئـه؟
‫اصلاً شبیهش نیست.
‫کاملاً موافقـم.
‫[ ارباب مارها ] ‫توی اسناد این معبد نوشته ‫«اژدهایی که به‌سوی بهشت می‌رود، ‫رنگین‌کمانی ساطع می‌کند
‫و سپس خشم کوهستان، ‫روستا را در برمی‌گیرد.»
‫مردم این منطقه ‫یه مار بزرگ رو می‌پرستیدن.
‫باورشون این بود که
‫وقتی مار توی آتش‌فشان گرسنه بشه، ‫کوه فوران می‌کنه.
‫روستایی‌ها یه بچه رو قربانی کردن
‫تا حس گرسنگی مار از بین بره.
‫الان ۲۰۰ سالـه که ‫آتش‌فشان فوران نکرده
‫و حموم‌های روباز زیادی هم ‫به مردم هدیه داده.
‫اینی که شبیه کرم خاکی می‌مونه
‫در واقع مربوط به ‫اولین پوست‌اندازی مار بزرگـه.
‫پوست رو توی معبد نگهداری می‌کنن
‫تا روستا از آتش‌فشان در امان بمونه.
‫پس داستان سوچینوکو چیـه؟
‫بابام گفت
‫اگه بگیم این سوچینوکوئـه، ‫گردشگرهای زیادی می‌آن اینجا.
‫دهن‌سرویس‌ها.
‫ولی به‌لطف همین ماجراست ‫که امثال شما هنوز به اینجا سر می‌زنن.
‫افسانه‌ی مار غول‌پیکر ‫براساس یه گناه انسانیـه.
‫بعضی‌ها از روی ترس و جهالت
‫این چیزها رو جدی می‌گیرن ‫و حتی انسان قربانی می‌کنن.
‫ولی ما چنین رسومی نداریم.
‫همیشه این داستان‌ها رو ‫برای گردشگرها تعریف می‌کنم.
‫هرچند ترجیح می‌دم یه بوتیوبر بشم.
‫چرا همین ماجرا رو توی بوتیوب نمی‌گین؟
‫سوچینوکویی در کار نیست.
‫اوکارون قراره ضدحال بخوره.
‫ولی فکر کنم ‫از افسانه‌ی روستا خوشش بیاد.
‫خب دیگه.
‫ببینیم این دو پسر به کجا رسیدن.
‫من اومدم. ‫روحی چیزی ندیدن؟
‫قربانی‌هامون تکمیل شدن.
‫مراسم رو شروع می‌کنیم.
‫آخ.
‫آروم باش، عزیزم.
‫دختر خوبی باش. ‫داد نزن.
‫مرتیکه آشغال!
‫آخ.
‫کپه‌ی مرگم رو گذاشته بودم!
‫تو بودی داشتی من رو له می‌کردی؟
‫خدا خیرت بده، ننه‌توربو!
‫یه دستی بهم برسون.
‫شرمنده. کمکت نمی‌کنم.
‫حالا این اُسگل‌ها کی‌ان؟
‫من هم می‌خوام همین رو بدونم!
‫آروم باش، دخترجون.
‫نزدیک من نیا!
‫سریع گورتون رو گم کنین!
‫زود باشین!
‫دردم اومد.
‫واقعا؟
‫جنیفر!
‫لوپز!
‫آنـاکـانـدا!
‫الحق که شیرزنـی، ننه!
‫این دختره کیـه؟
‫ظاهراً قدرت عجیبی داره.
‫ننه، اونجا رو!
‫همه‌چی روی هوا معلقـه ‫و گربه‌هه داره حرف می‌زنه.
‫این اتاق عجیب‌تر نیست؟ ‫مورمورم شد!
‫این دختره کیـه؟
‫بهش نمی‌خوره مِدیوم باشه.
‫اگه می‌خوای مزاحم مراسم ما بشی
‫پس برای نابودی روستامون اومدی.
‫خاندان کیتو سال‌ها ‫محافظ این منطقه بوده.
‫نمی‌ذاریم به هدفت برسی.
‫ها؟
‫شماها به‌زور وارد ‫خونه‌ی یکی دیگه شدین
‫و همه‌چی رو به هم ریختین. ‫اون‌وقت حرفت اینـه؟
‫از اینجا گم شین!
‫بیخیال، دخترجون.
‫فکر کردی چرا تونستی
‫با آرامش بری حموم؟
‫چون ما ۲۰۰ سالـه که داریم
‫به ارباب مارها قربانی می‌دیم!
‫به‌لطف اونـه که ‫آتش‌فشان هنوز فوران نکرده
‫و حموم‌های آب‌گرم
‫به‌عنوان هدیه‌ی ‫ارباب به ما داده شده.
‫اگه خاندان کیتو مراقب این منطقه نبود
‫روستا تا الان ‫زیر مواد مذاب رفته بود.
‫صبر کن بینم. ‫گفتی قربانی می‌دین؟
‫گوش‌هات نمی‌شنوه؟
‫این خونه قربانگاه اصلی بود.
‫انسان‌ها در اصل اینجا قربانی می‌شدن.
‫ظاهرش کم‌کم تغییر کرد، ‫ولی قربانگاه سر جاشـه.
‫و ما هستیم که ‫قربانی‌ها رو به این خونه می‌آریم
‫و به ارباب مارها تقدیم می‌کنیم.
‫نکنه...
‫مامان‌بابای جی‌جی هم...
‫اون‌قدر خوش‌شانسـیم که ‫سه تا قربانی‌مون هم تکمیل شد.
‫آخه تازگی قربانی کم آوردیم.
‫اینجا چه خبره؟
‫ای وای!
‫زمین مثل ماسه شده!
‫با بَد کسی در افتادین!
‫باید بیام بیرون!
‫بیاین جلو ببینم!
‫وارد ماسه‌ها شدیم!
‫به قلمروی ارباب تعرض کردیم!
‫دستم رو بگیر، آیاسه‌سان!
‫زود باش دیگه!
‫از قدرتت استفاده کن، مومو!
‫دمتون گرم، بچه‌ها!
‫این چه وضعشـه؟
‫حالا چجوری برگردیم؟
‫این خونه‌ها چی می‌گن؟
‫زیر زمین، این‌همه خونه؟
‫مومو! اوکارون! ‫کمک کنین!
‫اینجا!
‫جی‌جی!
‫الان می‌افتم!
‫الان می‌گیرمت!
‫ارباب بزرگ مارها!
‫با حضورتون ما رو مستفیض کردید!
‫خاندان کیتو نماینده‌های ‫وفادار شما هستن!
‫درست ژست بگیرین، وگرنه می‌خورتون!
‫ایشون ارباب بزرگـه؟
‫تا حالا ندیده بودمش.
‫اون سه نفر رو به‌عنوان ‫پیشکش تقدیمتون می‌کنیم.
‫اون‌ها از خاندان ما نیستن!
‫ارباب مارها؟ ‫همونی که توی افسانه‌ی محلی اینجاست؟
‫وای! ‫یعنی واقعیـه؟
‫اون یه کوراگاری‌ـه.
‫کوراگاری دیگه چیـه؟
‫تو می‌دونی چیـه؟
‫اون یه کرم صحرای گُبی‌ـه!
‫یه کرم آدم‌خوار بزرگـه که ‫می‌گن توی صحرای گُبی زندگی می‌کنه.
‫ولی توی داستان‌هاش ‫می‌گن نهایتاً دو متره.
‫تا حالا کرم آدم‌خوار ‫این‌قدری ندیده بودم!
‫یعنی توی ۲۰۰ سال گذشته
‫این‌ها داشتن به یه کرم ‫آدم‌خوار قربانی می‌دادن؟
‫از هدیه‌ی ما لذت ببرید...
‫خوردشون!
‫الان باید چی‌کار کنیم؟
‫عمراً حریف همچین چیزی نمی‌شیم!
‫اوضاع حقیقتاً خیتـه!
‫فعلاً بریم توی یه خونه قایم بشیم!
‫آره، نباید بیرون بمونیم!
‫الان پیداتون می‌کنه!
‫چی شده؟ ‫حال‌تون خوبـه؟
‫همگی، آماده باشین!
‫چَشم!
‫افسانه‌ی دیوانه‌وار مار بزرگ!
‫هیشکی حریف کیتو ناکی نمی‌شه!
‫حتی اون موجودی که ‫از اعماق جهنم زاده شده
‫و اسمش...