خیلی گرمه.
خیلی تشنمه.
چرا نریم یه جایی خودمونو سیراب کنیم؟
باشه.
خب، به نظر من که خیلی تمیز میاد.
نظرت چیه؟
یوکو، صدای رودخونه رو می شنوم.
رودخونه؟
اون طرف.
گشت و گذار بعد از آخرالزمان
یهو یه جنگل شکوفه گیلاس بین این خونه ها ظاهر شد!
عجیبه، نه؟ مثل جادو!
پارکه.
انگار میشه همینجوری خوردش!
ولی اگه آلوده باشه، دل درد می گیریم و می میریم.
این رو که خوب می دونم!
PH— خوبه.
فلزات سنگین— صفر.
آلاینده ها— صفر.
سطح تشعشعات— خوبه.
برای احتیاط ضد عفونیش کنیم.
خیلی خب! چشمهات رو ببند!
باشه.
تموم شد!
آخ! چه سرد و خوشمزه!
قورت قورت قورت
حالا گشنم شد.
نظرت چیه بریم شکار؟ جستجوی غذا!
باشه.
خیلی از این خونه ها بزرگه، نه؟
کدوم رو انتخاب کنیم؟
هر چی که نیروهای نامرئی...
به ما بگن!
پس از اینجا شروع می کنیم.
هی، در شکسته.
اجازه هست! داریم میایم تو!
وای، چه افتضاحیه!
خونه های در باز معلومه توش افتضاحه، نه؟
هیچی اینجا نیست.
بریم خونه بعدی!
خونه کم نیست، مطمئنم یه چیزی پیدا می کنیم!
به نظرت "نیروهای نامرئی" چیه؟
نمیدونم.
شنیدم این اصطلاح ها تو هر منطقه فرق می کنه.
جدی میگی؟
ببخشید!
اینا گرسنگیمونو رفع نمیکنه.
(بو کشیدن)
خالیه.
ببخشید!
ببخشید.
اینجام خبری نیست.
ببخشید!
افتضاح بود!
دارم از گشنگی میمیرم.
آره.
هان؟
این خونه خیلی محکمه.
فکر کنم از اونجا بتونیم بریم تو.
ببخشید!
میدونستم! این خونه رو غارت نکردن!
بیا بگردیم.
یه حسی بهم میگه اینجا یه چیزایی هست!
(خش خش)
هوم...
(تند خوردن)
همش همینا رو پیدا کردیم؟
فقط ادویه جات.
سس باربیکیو سفت شده...
اون کوه فوجی هست!
میدونی، من یه خواب عجیب تو هاکونه دیدم.
نمیدونم قضیه‌ش چی بود؟
چی؟
اه!
آخ!
خوبی؟
این چیه؟
بوم!
آره!
وای.
به گنج رسیدیم! گنج رو پیدا کردیم!
ببین! کنسروهایی که خیلی میشه نگهشون داشت!
هنوزم خوشمزه است!
آه...
این خورشت خامه هست، و این یکی...
آش برنج!
خورشت...
عجب ضیافتیه، نه؟
بهتره گرمشون کنیم، مگه نه؟
خیله خب، میرم یکم آب جوش بیارم!
نمیشه. گاز قطع شده.
آهان.
هی، اینو میشناسم!
تلافی اون ضربه ای که به سرم زدی رو در میارم!
یوکو، یه کتاب پیدا کردم.
میتونی آتیش رو روشن کنی؟
الان انجامش میدم.
خیلی طول میکشه تا آب جوش بیاد، ها؟
چشامو میسوزونه!
به نظر خوب میاد!
بزن بریم!
به به!
به به.
فکر کنم این از غذایی که توی پناهگاه خوردیم خوشمزه تره!
هی، بیا نصف نصف کنیم!
باشه.
به به!
آخیش. خیلی خوردم!
سیر شدم.
دیگه نمیتونم بخورم.
زیادی خوردیم یهویی.
خیلی خوشمزه بود، نتونستیم جلوی خودمون رو بگیریم.
خب، فکر نکنم.
حالا که سیر شدم، کم کم داره خوابم میگیره.
میخوای امشب رو توی همین خونه بمونیم؟
اینجا اتاق خوابه؟
یوکو، اوضاع اونجا چطوره؟
مثل اینکه اینجا هیچی نیست.
بیا پایین بخوابیم.
هی، یه جایی هست که میخوام فردا برم ببینم.
اوهوم.
فکر کنم خیلی نزدیک باشه.
اینه، ببین؟
اونجا؟
آره. به گفته خواهر بزرگه،
میشه همه جور موتوری از سراسر دنیا رو اونجا دید.
ساختمونش هم شکل عجیبیه. جالبه، نه؟
ولی نمی‌دونم جاده زیر آب نباشه؟
میشه برسیم، میدونی که.
چی؟
آره. اگه با یوریکامومه بریم.
کامومه؟ سوار مرغ دریایی بشیم؟
ولی چطوری؟
هی، آیری! آیری؟
شب بخیر، آیری.
توکیو، هان؟
چه تاریکه.
گشت و گذار پس از آخرالزمان
یوریکامومه.
همین کامومه‌ای بود که می‌گفتی؟
میشه از پله‌ها بریم بالا؟
باشه!
از پسش برمیام!
وای وای وای وای وای!
یه ریل قطار!
صبر کن، داریم توش رانندگی می‌کنیم؟
درسته.
به نظر باحاله!
همه سوار شید!
راه بازه.
شروع...
حرکت!
آخ، چه نرم و روون.
ریله، ولی تراورس نداره، مگه نه؟
چه سواری راحتی!
چه قدر بالا اومدیم!
انگار داریم لای ساختمونا پرواز می‌کنیم!
خب، پس این یوریکامومه است.
خیلی خفنه!
ولی یه جورایی دلم می‌خواست سوار یه مرغ دریایی واقعی بشم.
آدم‌ها نمی‌تونن سوار مرغ دریایی بشن.
هی، می‌دونم!
از اینجا پل خلیج رو می‌بینیم!
نه. اون پل رنگین کمونه.
هان؟
چیه؟ عین همونه!
با یک سوت در شینباشی
قطار ما به سرعت ایستگاه را ترک می‌کند
با نگاهی به ماه بالای کوه آتاگو
در حالی که همسفر ماست، سفر خود را آغاز می کنیم
در سمت راست است
محل دفن ۴۷ رونین
حتی وقتی برف‌ها آب بشن
اسم‌شون تا هزار سال می‌مونه
از پنجره می‌تونی اودایبا رو از نزدیک ببینی
روبروی شیناگاوا، اون‌ور موج‌های درخشان
از اون‌ور دریا، می‌تونیم یه کم ببینیم
کوه‌های کازوسا یا بوشو رو
هی، اونجا نیست؟
درسته! مقصد پیدا شد!
بالاخره رسیدیم!
دقیقا مثل عکسی که خواهر بزرگه گرفته.
اینجا توکیو بیگ سایت‌ه!
عجب، واقعاً شبیه مثلث‌های وارونه‌ان!
چه شکل عجیبی!
دور و برش فقط دریاست.
اگه یوریکامومه نبود، عمراً می‌تونستیم اینجا رو پیدا کنیم.
سه، دو...
ها!
شاید واقعاً می‌خواستن یه هرم بسازن؟
یا شایدم نقشه‌شون رو سر و ته کردن؟
خب! بزن بریم تو همین الان!
شنیدم یه عالمه موتور مختلف اینجا هست!
دیگه نمی‌تونم صبر کنم!
طبقه‌های پایین توی اقیانوسه، ها؟
چرا نریم اون ساختمون اون‌ور هم یه نگاهی بندازیم؟
به نظرت اون موقع‌ها مردم شنا می‌کردن تا همه جا رو ببینن؟
اون موقع‌ها که زیر آب نرفته بود.
خب، ولی نمی‌تونم تصور کنم چه شکلی بوده وقتی توی دریا نبوده!
وای! بالا رفتن از پله برقی که کار نمی‌کنه یه کم سخته.
چون مکانیزم بدن ناخودآگاه حرکات و حالت خودش رو تنظیم می‌کنه
تا با پله برقی‌ای هماهنگ بشه که معمولاً در حال حرکت‌ـه.
این‌جوری فکر می‌کنن.
چی؟ این آیری منه!
خالیه...
ها؟ عجیبه!
هیچ موتوری نیست!
هوم. نکنه جای اشتباهی اومدیم؟
- چی؟ - فقط در اون زمان،
موتورها از سرتاسر جهان اینجا به نمایش گذاشته می‌شدن.
یعنی همیشه اینجا نیستن؟
نه. اینجا یه مرکز نمایشگاهی بود
که برای انواع رویدادها در طول سال استفاده می‌شد، نه فقط موتور.
ایری! تو دیروز هیچی از این موضوع نگفتی!
خب، خوابم می‌اومد، و درست ندیدم.
فهمیدم.
هیچ دوچرخه‌ای نمی‌بینیم، نه؟
پس بزن بریم.
اگه اینجا بمونیم، هیچی پیدا نمی‌کنیم.
یه چیزی اونجا هست.
ها؟
مجانی!
چاپ سنگی / پای سگ خود انتشاری!
فکر می‌کنی اینم یه جور مراسم بوده؟
تا وقتی ما هستیم، کو‌می-مو هیچ وقت تموم نمیشه! خرمن کشی اجباری کمیک!
مانگا، درسته؟ اینا همونا رو می‌فروختن؟
یه کتاب باریک.
آخر هفته! تور شکم گردی
وای، چه با استعداد!
رمان هم هست.
خوبه؟
من زیاد سر در نمیارم.
ولی به نظر میاد کسایی که اینا رو ساختن خیلی باهاش حال کردن.
من اصلاً نمی‌دونم چیه،
ولی یه چیزی مثل شور و شوق ازش حس می‌کنم!
شور و شوق.
باشه! نمی‌تونم همین‌جا بمونم!
بزن بریم، ایری!
از اونجایی که نتونستیم اون روز توی یوکوهاما یا یوکوسوکا انجامش بدیم...
چی؟
منظورم اینه، حالا که اینجا کنار دریاییم، باید ازش لذت ببریم!
یک، دو، سه، چهار...
چلپ
لـ لطفاً!
بسپارش به من.
یه چیزی اونجاست.
چی؟
ها؟ نگو که...
یه پنگوئن!
قار قار
چه شوره!
دریا واقعاً شوره! عجیبه!
درسته، ایری؟
ایری؟
آهان، آره، ایری. یادم رفت نمی‌تونی شنا کنی.
چون تو آب شناور نمی‌مونم.
به من توجه نکنید.
من همین‌جا بازی می‌کنم.
فقط بسپارش به من!
خوشحالم یه تیوپ اضافه داشتم!
خداحافظ!
خداحافظ.
هی، خیلی خوش گذشت!
چرا یه کم استراحت نکنیم؟
امسالم که دوباره پر از جمعیته، ها؟
این مدل جدید به موتور تو چرخ مجهز شده، جلو و عقب.
اون مدل نمایشگاهی خیلی جذابه!
موتورهای خارجی خوبن ولی هیچ‌چی موتور داخلی نمیشه.
باحاله! میذارن سوار موتور جدید بشیم!
بهترین موتورسوار دنیا باید روسی باشه!
فقط به این همه موتور نگاه کن!
یعنی تک تک‌شون یکی رو اینجا آوردن، درسته؟
باورنکردنیه!
هی...
این همون سرُو ۲۲۵ منه!
ولی یه کم فرق داره، فکر کنم؟
نکنه سرُوِ منه بالاخره؟
بزن بریم، آبجی بزرگ!
هنوز کارمون تموم نشده، آبجی بزرگ!
کلیک! جیر جیر، هوم!
وروم، وروم، وروم، وروم، وروم!
درسته، اصلش یه موتور بنزینی داشت
با یه سیلندر تک خنک‌شونده با هوا،
ولی بعداً تغییرش دادن که استارت برقی داشته باشه.
از کجا فهمیدی؟
می‌دونستم!
چجوری توضیح بدم؟
خیلی عجیبه، ولی تو خواب دیدم.
یا شایدم شنیدم؟
خواب؟
اوم، قضیه چی بود؟
خیلی واقعی بود، اون خواب.
با اینکه من معمولاً اصلاً خواب نمی‌بینم.
آهان.
هی. دوباره؟
- ها؟ - یه صدا.
من دارم موسیقی می‌شنوم.
موسیقی؟
اپلیکیشن رادیو رو روشن کن.
حدود ۸۵ مگاهرتز.
اصلاً اینجا امواج رادیویی هست؟
ما از وقتی پناهگاه رو ترک کردیم هیچوقت نتونستیم از اینترنت یا جی‌پی‌اس استفاده کنیم.
بالا نگهش دار. اون امواج رادیویی رو بگیر.
گرفتم.
چرخوندن
ژست گرفتن
همونجا. تو همون حالت بمون، تکون نخور.
امیدوارم این برنامه
- بهتون انرژی داده باشه! - آیری، این...
- پس منتظر برنامه بعدی هم باشین، - یه نفر اینجاست!
- باشه؟ - باشه.
خیلی خب، اگه فردا هم هوا آفتابی بود، دوباره همدیگه رو ببینیم!
از ایستگاه رادیویی آکیبا، اینم یار گوش‌هاتون،
دی‌جی آکیبا جیرو دوم، خداحافظ.