‏بازم تو.‏ ‏اینجوری نگو.‏ ‏این یکی تقصیر من بود.‏
‏چرا...‏
‏این همه اینجا هستن؟‏
‏بعد از اینکه با اومه تماس گرفتم،‏ ‏اون احضارشون کرد اینجا.‏
‏خب، بشین.‏
‏هعی. کاریش نمیشه کرد.‏
‏وایسا! ساکورا-سان، همین؟‏
‏ها؟ چی شده باز؟‏
‏مـ-منظورم...‏
‏تـ-تمام چهار پادشاه‏ ‏و معاوناشون جمع شدن.‏
‏یعنی اتفاقی که دیروز افتاد‏ ‏مهم‌تر از چیزیه که فکر می‌کردیم.‏
‏اوه، همه همین الانشم اینجان؟‏
‏بیخیال بابا.‏
‏خودت خبر نداری‏ ‏که تو نماینده‌ای.‏
‏عجیبه. تو معمولاً اولین نفر میای.‏
‏همه همچین وقتایی دارن.‏
‏صبح بخیر، اومه! اصلاً اشکالی نداره!‏
‏خواب مونده؟‏
‏ساکورا، سوئوو، نیری. ممنون که این اول صبحی اومدین.‏
‏خب...‏
‏بیاین شروع کنیم!‏
‏خیابان خرید تومپو‏
‏سبزیجات بهاری‏
‏تخم‌مرغ‏
‏سیگار‏
‏هر کسی از این نقطه به بعد، که باعث درد بشه‏ ‏که نابودی به بار بیاره‏ ‏که شرارت تو قلبش داشته باشه‏ ‏بدون استثنا توسط بوفورین پاکسازی میشه!‏
‏بوفورین‏
‏اینم ساندویچ‌های مخصوص کوتوها!‏
‏چون خیلی اول صبحه،‏ ‏بیاین همینطور که می‌خوریم کارا رو انجام بدیم!‏
‏قهوه هم هست.‏
‏باشه! من ساندویچ تخم‌مرغ می‌خوام!‏
‏من یه کم قهوه می‌خوام.‏
‏برای همین دیر کردی؟‏ ‏فکر کنم این... خب...‏
‏آخی اومه، تو خیلی مهربونی!‏ ‏تو تو ملاحظه کردن یه هیولایی!‏
‏عالیه! من هنوز صبحونه نخوردم.‏
‏هی، این چه کوفتیه؟‏ ‏نمی‌خوای بخوری؟‏ ‏الان همشون تموم میشن.‏ ‏همم، شاید یه پیک‌نیک؟‏
‏ممنون.‏
‏بیا. کلی برات درست کردم.‏
‏ممنون، کوتوها!‏
‏ساندویچ‌هات بهترین ساندویچ‌های ژاپنن!‏
‏فقط خفه شو و بگیرشون دیگه.‏
‏یه صحبت مهم دارین، درسته؟‏ ‏دیرتون میشه.‏
‏ممنون.‏
‏اوه، ممنون.‏
‏اوه، سوگیشیتا! ممنون، رفیق.‏
‏حس بدی دارم چون‏ ‏تو هم کمک کردی اینا رو بیارم.‏
‏نه، چیزی نیست.‏
‏سـ-سوگیشیتا-سان!‏
‏من انجامش میدم!‏
‏صبح بخیر، سوگیشیتا-کون.‏
‏متأسفم!‏
‏قیافه‌ت شبیه اینه که "اینجا چه غلطی‏ ‏می‌کنی؟"‏
‏خـ-خیلی ممنونم.‏
‏هعی.‏
‏لعنتی! یکی هم به من بده!‏
‏مگه تو دستت نیست؟‏
‏لعنت بهش، چجوری با این لیوان‏ ‏کوفتی چیزی بخورم؟‏
‏شما دوتا واقعاً با هم نمی‌سازین.‏
‏هیراگی داشت زیر لب می‌گفت که‏ ‏روز اول چه گندی بود.‏
‏اوه؟ سال اولی‌هاتون سرسختن، ها؟‏
‏بیخیال، سوگیشیتا. اینقدر بدجنس نباش.‏
‏و تو هم نباید لیوان‌ها رو هدر بدی.‏
‏د-درستش کرد.‏
‏به نظر می‌رسه هر لحظه ممکنه بیفته.‏
‏خوبه، خوبه! یه لیوانو هدر ندادی!‏
‏اشکالی نداره؟‏
‏باید به اومه دست مریزاد گفت.‏ ‏تو خیلی بخشنده‌ای.‏
‏چطور این اشکالی نداره؟‏
‏دیگه بسه! بیا جلو، حسابت رو می‌رسم!‏
‏شماها، دیگه بس کنین!‏
‏هی، اومِمیا.‏
‏غذا عالیه و همه چی، ولی می‌تونی‏ ‏زودتر بری سر اصل مطلب؟‏
‏بله، درسته.‏
‏بذار ببینم، اول از همه...‏
‏من...‏
‏فقط باید توضیح بدم‏ ‏دیروز چی شد، درسته؟‏
‏نه، من از سوباکی شنیدم.‏
‏ها؟‏
‏کانجی هم ازم تشکر کرد.‏ ‏کارتون عالی بود.‏
‏بذار منم یه بار دیگه بگم.‏
‏خیلی خیلی ممنونم.‏
‏نـ-نه، من کاری نکردم.‏
‏واقعاً چیزی نبود.‏
‏ا-امم، اگه نمی‌خواستین ما‏ ‏خودمون رو توضیح بدیم، پس...‏
‏دلیل احضار ما‏ ‏به اینجا امروز چی بود؟‏
‏هی، ساکورا.‏
‏بعد از اینکه اِندو رو دیدی‏ ‏نظرت در موردش چی بود؟‏
‏نظرم چی بود؟‏
‏فقط یه عوضیه.‏
‏یه عوضی، ها؟‏
‏از سوباکی شنیدم‏ ‏که خیلی ازت خوشش اومده.‏
‏پس برای همینه که...‏
‏فکر کردم بهتره‏ ‏بیشتر در مورد اِندو بدونی.‏
‏و برای این کار، باید داستان رو‏ ‏با چگونگی تأسیس بوفورین شروع کنم.‏ ‏بوفورین‏
‏برای همین همه‌تونو اینجا جمع کردم.‏
‏چـ-چگونگی تأسیسش...‏
‏فورین متحد شد چون‏ ‏گروه اومِمیا-سان وارد مدرسه شدن،‏ ‏فورین‏
‏بوفورین‏ ‏و اون شد بوفورین.‏ ‏داستان اینطوریه.‏
‏آره، خلاصه داستان همینه.‏
‏چیزی که الان می‌خوام بهتون بگم‏
‏چیزیه که وقتی اولین بار‏ ‏بوفورین رو ساختیم پشت سر جا گذاشتیم.‏
‏داستان سایه.‏
‏نیری.‏
‏بـ-بله!‏
‏چقدر با جزئیات در مورد‏ ‏داستان بوفورین که قبلاً گفتی می‌دونی؟‏
‏دو سال پیش بود، 7 آوریل.‏
‏دبیرستان فورین به عنوان یه مدرسه معتبر برای خلافکارا بدنام بود.‏
‏پنج تا دانش‌آموز با یه هدف مشابه‏ ‏وارد مدرسه شدن.‏
‏اون موقع، فورین جنگ‌های گروهی،‏ ‏مسابقات رده‌بندی،‏
‏و همچنین جنگ‌های منطقه‌ای با مدارس‏ ‏و تیم‌هایی که از بیرون میومدن داشت.‏
‏اوج هرج و مرج بود.‏
‏ولی وقتی اون پنج نفر‏
‏وارد مدرسه شدن، تمام گروه‌های اصلی‏ ‏که داخل مدرسه بودن رو به چالش کشیدن‏
‏و یکی پس از دیگری‏ ‏سرکوبشون کردن.‏
‏با شکست دادن سریع یه گروه بعد از دیگری،‏
‏با سرعت سرسام‌آوری خودشون رو‏ ‏به بالای فورین رسوندن.‏ ‏تق تق‏ ‏حتی سال بالایی‌هاشون، سال دومی‌ها و سومی‌ها،‏ ‏نتونستن جلوشونو بگیرن!‏
‏اونا دشمنان شکست خورده‌شونو به متحد تبدیل کردن،‏ ‏و نفوذشون رو در سراسر مدرسه گسترش دادن.‏
‏با این کار، درگیری داخل فورین‏ ‏به تدریج کم شد.‏
‏درست وقتی یه سال گذشت،‏
‏کاری کردن که قبلاً هرگز انجام نشده بود،‏ ‏و اتحاد فورین رو به سرانجام رسوندن.‏
‏بوفورین‏ ‏و اون آدمایی که فورین رو متحد کردن شدن‏ ‏بوفورین، کسایی که از این شهر محافظت می‌کنن.‏
‏و بقیه‌ش تاریخه.‏
‏انگار داشتم به‏ ‏یه داستان راکوگو گوش می‌دادم.‏
‏وای، چه فصیح صحبت کردی!‏
‏می‌خوای بیای رو صحنه ما‏ ‏این کارو امتحان کنی؟‏
‏عجب چیزیه.‏
‏خـ-خیلی ممنونم.‏
‏رفیق، ممنون. یه دنیا ممنون.‏
‏آره. اگه خلاصه کنی،‏ ‏فکر کنم همینجوری بود.‏
‏ها؟ چی؟‏
‏این چرت و پرتا رو تحویل من نده!‏ ‏به این سادگی‌ها هم نبود داستانش!‏
‏بیخیال دیگه. اومه بیشتر‏ ‏به آینده نگاه می‌کنه تا گذشته.‏
‏تو خیلی اومِمیا رو لوس می‌کنی.‏
‏به نظر می‌رسه قراره یه داستانی رو بشنوم‏ ‏که قبلاً نشنیده بودم.‏
‏عصبانیت قبلی نیرِی-کون‏ ‏همین الانشم از بین رفته.‏
‏وقتی تو داشتی‏ ‏با یه رهبر گروه تک به تک می‌جنگیدی،‏
‏من مجبور شدم سی تا یارو رو از پا در بیارم!‏ ‏هیچوقت یادم نمیره!‏
‏کلی بار توسط سال بالایی‌های‏ ‏ترسناک محاصره شدم.‏
‏ولی اومه همیشه بعدش ازم تعریف می‌کرد.‏
‏پس ارزششو داشت.‏
‏اینطور بود؟‏
‏تو کوچولوی...‏
‏اوه نه، من قدرشو می‌دونم، باشه؟‏
‏الان مطلقاً‏ ‏هیچ حسرتی تو زندگیم ندارم.‏
‏از مردی که به آینده نگاه می‌کنه‏ ‏کمتر از این انتظار نمیره.‏
‏داره اغراق می‌کنه.‏
‏رنج همیشه با یه انقلاب همراهه.‏
‏تو میگی، که هر بار‏ ‏عینکت می‌شکست از کوره در می‌رفتی.‏
‏عینک یه چیز دیگه‌ست.‏
‏منم مثل اومه-کون هستم.‏
‏فقط یادمه چطور داشتم نقاشی می‌کشیدم.‏
‏واقعاً هرجا می‌رفتی‏ ‏داشتی نقاشی می‌کشیدی.‏
‏کلی سختی کشیدیم، ولی خوش گذشت.‏
‏تو همیشه همینجوری هستی.‏
‏احساس هیراگی رو درک می‌کنم.‏
‏مطمئناً خیلی سختی کشیدن.‏
‏هی رفیق.‏
‏کجای اون داستان‏ ‏سایه داره؟‏
‏اونـ-اون اِندو-سانه، مگه نه؟‏
‏خب، درسته، ولی...‏
‏ها؟ "ولی"؟‏
‏پس، نیری. سؤال بعدی.‏ ‏چقدر در مورد اِندو می‌دونی؟‏
‏ا-اگه آرزوی رفتن به فورین رو داشته باشی،‏ ‏قطعاً در مورد اِندو-سان می‌دونی.‏
‏اون یه افسانه‌ست.‏
‏اونقدر معروفه، حتی منم در موردش می‌دونم.‏
‏مثل گروه اومِمیا-سان،‏ ‏اونم یه سال اولی بود.‏
‏اون یه گروه از مبارزای فوق‌العاده ساخت.‏
‏اونا حتی در برابر سال دومی‌ها‏ ‏و سومی‌ها هم شکست رو نمی‌شناختن.‏
‏ولی برخلاف گروه اومِمیا-سان‏
‏که با جنگیدن و گسترش قدرتشون‏ ‏متحد به دست آوردن،‏
‏اونا یه گروه کوچیک از نخبه‌ها بودن.‏
‏ظاهراً فقط بچه‌های فورین رو له نمی‌کردن،‏ ‏بلکه تیم‌های بیرونی رو هم له می‌کردن.‏
‏شنیدم که بعد از اینکه گروه اِندو-سان‏ ‏دعوا می‌کنن،‏
‏هیچی پشت سرشون باقی نمی‌موند‏ ‏انگار که تا خاکستر سوزونده شده.‏
‏پـ-پس، اگه چشم اِندو-سان تو رو بگیره،‏ ‏کارت تمومه.‏
‏چون اون همچین آدمی بود،‏
‏اون آخرین و بزرگترین مانع‏ ‏برای اتحاد فورین بود.‏
‏حتی اون موقع هم، قهرمان افسانه رو شکست داد.‏
‏و فورین متحد شد.‏
‏اما، گروه اِندو-سان،‏ ‏برخلاف آدمای گروه‌های دیگه،‏
‏طرف فورین متحد رو نگرفتن،‏ ‏و به جاش فورین رو ترک کردن.‏
‏برای همینه که اون سایه‌ست، درسته؟‏
‏ها؟ چرا اون باید‏ ‏بشه سایه؟‏
‏مـ-منظورم اینه که، اون فورین‏ ‏متحد رو رد کرد و رفت.‏
‏این یعنی با اعتقادات‏ ‏گروه اومِمیا-سان موافق نبود.‏
‏چون متفاوت فکر می‌کنن،‏ ‏ممکنه با هم دشمنی کنن.‏
‏برای همینه که از فورین کینه به دل داره‏ ‏و این باعث میشه سایه بشه، شاید؟‏
‏این چه حرفیه؟‏ ‏اون فقط ازش کینه داره.‏
‏تو یه جوری گفتی انگار معنی‌دار بود.‏
‏این درست نیست.‏
‏نیری، دو تا اشتباه‏ ‏تو داستانی که گفتی بود.‏
‏یک. اون بچه‌ها واقعاً‏ ‏بر اساس کینه عمل نمی‌کنن.‏
‏با این حال، با شنیدن‏ ‏چیزایی که بهم گفتی،‏
‏شکی ندارم که اِندو‏ ‏دوباره با فکر فورین داره عمل می‌کنه.‏
‏و-ولی...‏
‏مهم نیست از اینجا به بعد چی میشه،‏ ‏گروه اومِمیا-سان همین الانشم یه بار برده.‏
‏این بار هم حالمون خوب میشه، درسته؟‏
‏اون اشتباه دومته.‏
‏اونا فورین متحد رو رد نکردن.‏
‏اونا به میل خودشون فورین رو رها کردن.‏
‏و این کارو درست قبل از اینکه‏ ‏سال اول تموم بشه انجام دادن.‏
‏شما تونستین فورین رو‏ ‏درست بعد از گذشت یه سال کامل متحد کنین، درسته؟‏
‏اگه درست قبل از—‏
‏ایـ-این یعنی...‏
‏ما...‏
‏بوفورین‏ ‏شکستشون ندادیم.‏
‏شـ-شما شکستشون ندادین؟‏
‏منظورت از این حرف چیه؟‏
‏همونطور که می‌دونی، ما فورین رو متحد کردیم،‏ ‏با همه متحد شدیم،‏
‏و محافظت از شهرمون رو هدفمون قرار دادیم.‏
‏ولی گروه اِندو...‏
‏اونا فورین قدیمی رو می‌خواستن،‏
‏یه جایی از هرج و مرج که همیشه‏ ‏دعواهای گروهی و چالش داشت.‏
‏ما چندین بار با گروه اِندو‏ ‏جنگیدیم.‏
‏هر بار یه نبرد تا پای مرگ بود.‏
‏ولی در نهایت،‏ ‏هیچوقت برنده مشخصی نداشتیم.‏
‏در همین حین، ما به جنگیدن‏ ‏با گروه‌های دیگه ادامه دادیم،‏
‏و به تدریج تعدادمون زیاد شد.‏
‏بنابراین، جو داخل فورین شروع‏ ‏به تغییر کرد، و منظم‌تر شد.‏
‏و بعد، در پاسخ به اون...‏
‏اِندو و گروهش علاقه‌شونو به یه فورین درست،‏ ‏منظم از دست دادن و خودشون رفتن.‏
‏هرج و مرج و خشونت‏ ‏فورین قدیمی رو تو خودشون نگه داشتن.‏
‏و این سایه‌ایه که پشت سر جا مونده.‏
‏درسته.‏
‏اون سایه داره دوباره‏ ‏به فورین نزدیک میشه.‏
‏جزئیاتش رو نمی‌دونم چرا،‏ ‏ولی تو بدترین حالت،‏
‏ممکنه بخوان فورین رو‏ ‏به حالت سابقش برگردونن.‏
‏نـ-عمراً.‏
‏عالیه.‏
‏اگه قراره اونا بیان سراغ ما،‏ ‏وقت منو برای رفتن سراغشون تلف نمی‌کنه.‏
‏ساکورا-سان؟‏
‏چیه؟ ترسیدی؟‏
‏کاری که باید بکنیم ساده‌ست.‏
‏مهم نیست کی باشه، ما فقط باید‏ ‏هر کسی که سر راهمونه رو له کنیم.‏
‏واقعاً خنده‌م می‌گیره.‏
‏پست‌ترین آدم‌ها، که همه ازشون متنفرن،‏ ‏و جز مشتاشون هیچی ارزش ندارن...‏
‏جنگیدن برای شماره یک شدن‏ ‏بهترین چیزه.‏
‏من قبلاً همچین حرفایی می‌زدم، با این حال...‏
‏آدما، چیزا، احساسات...‏
‏تو همونی میشی که می‌خوای باشی.‏
‏تا خود قله.‏
‏پس، منم تمام تلاشمو می‌کنم‏ ‏تا بتونم بهت برسم.‏
‏عالیه، ساکورا-کون! خوب گفتی!‏
‏یه جورایی خیالم راحت شد.‏
‏ما واقعاً این اخلاقتو دوست داریم!‏
‏...مثل پسرهام هستن!‏
‏ممنون.‏
‏قراره از چیزایی که‏ ‏برامون عزیزه محافظت کنیم، درسته؟‏
‏مگه ما، بوفورین، کارمون همین نیست؟‏
‏اون بچه ساکورا...‏
‏شنیده بود فورین قبلاً چطور بوده،‏ ‏و برای همین اومد به این شهر.‏
‏گفت برای اون عالیه.‏
‏ولی من اینطور فکر نمی‌کردم.‏
‏می‌فهمم.‏
‏امیدوارم بتونیم رفیق بشیم.‏
‏چی؟ چـ-چیه؟‏
‏چون لبه‌ی نرده نشستی.‏
‏ساکورا.‏
‏واقعاً خوشحالم که به این شهر اومدی.‏
‏پس، ساکورا.‏
‏اگه کار به جاهای باریک کشید،‏ ‏بهت اعتماد دارم که از پس اِندو بربیای.‏
‏اون به ندرت از کسی خوشش میاد.‏
‏ولی حالا که خوشش اومده، حسابی‏ ‏پیگیر میشه. خودتو آماده کن.‏
‏عالیه.‏
‏بوفورین‏
‏بعداً بهم نگی که‏ ‏شکار تو رو گرفتم یا از این چرت و پرتا.‏
‏اوه، نه. اِندو از اولش هم به من‏ ‏علاقه‌ای نداره.‏
‏حتی وقتی تو فورین بود،‏ ‏ما هیچوقت تک به تک نشدیم.‏
‏وایسا، یه لحظه.‏
‏تو همین الان گفتی که چندین بار‏ ‏با گروه اِندو روبرو شدی.‏
‏آره، اینو گفتم. "گروه اِندو."‏
‏یه افسانه دیگه هم هست.‏
‏ها؟ چه کوفتی؟‏
‏من هیچوقت اینو نشنیده‌م.‏
‏مـ-منم نمی‌دونستم.‏
‏یه افسانه یعنی یه نفر دیگه هم هست‏ ‏که مثل اِندو-سانه.‏
‏نه. اون یارو خیلی قوی‌تر از اِندوئه.‏
‏اون تنها کسیه که هیچوقت شکستش ندادم.‏
‏نـ-عمراً. همچین آدمی...‏ ‏کیه؟‏ ‏اسمش چیکا تاکییشیه.‏
‏اون احتمالاً قوی‌ترین آدم‏ ‏تو تاریخ فورینه.‏
‏بیخیال، این چه کوفتیه؟‏
‏هی، تاکییشی؟‏
‏می‌خواستم چندتا فشفشه روشن کنم،‏ ‏ولی اونا همین الانشم اینجا بودن.‏
‏خب، آره تقصیر اوناست.‏
‏پس، چرا داری همشونو رو هم می‌چینی؟‏
‏واضحه، بهتره فشفشه‌ها تا جای ممکن‏ ‏بالا پرتاب بشن.‏
‏اون یکی خیلی پر زرق و برق بود!‏
‏هنوز یه چیزی کم داره.‏
‏فکر کردم یه کم بالاتر میره.‏
‏فکر کنم باید بلندتر رو هم بچینمشون.‏
‏قدرت برای دیگری‏
‏اِندو و تاکییشی، ها؟‏
‏برام مهم نیست اگه کسیه که‏ ‏اون تو گذشته نتونسته شکستش بده.‏
‏اگه می‌خواین بیاین سراغمون.‏ ‏من همه‌تونو له می‌کنم!‏
‏ما هم هستیم.‏