‫آنچه گذشت...
‫ایتالیا منو دوست داره و ازم نظم،
‫بازدهی و امنیت میخواد.
‫بالدو، میلیشیای فاشیست رو به تو میدم.
‫خجالت بکش.
‫این دیگه یه مبارزه سیاسی نیست، وحشی‌گریه.
‫جاکومو ماتئوتی، سوسیالیست پوست خزدار.
‫برو زمین رو شخم بزن، ‫به جای اینکه مخمو بخوری.
‫هرکی 25 درصد رای‌ها رو بگیره، ‫ 65 درصد کرسی‌ها رو میگیره.
‫این قانون مرگ همه‌مونه، نمیفهمی؟
‫ایتالیا دوستت داره.
‫عشق میاد و میره.
‫لحظه‌ها، اگه نتونی ‫ ازشون استفاده کنی، فرار میکنن.
‫ما انتخابات جدید میخوایم.
‫دو سوم ایتالیایی‌ها به من رای دادن.
‫374 تا نماینده از 535 تا... مال منه.
‫این آخرین باریه که انتخابات برگزار میشه.
‫دفعه بعد به جای همه رای میدم.
‫رومانیا چقدر قشنگه.
‫خیلی خوب کردی که این خونه رو خریدی.
‫و حالا که اوضاع خوب پیش میره،
‫میتونیم یکم مدرنش کنیم، درسته؟
‫هوم.
‫حق با تو بود که اومدی اینجا.
‫هواش خوبه، بچه‌ها دارن خوش میگذرونن.
‫میلان مناسب نیست.
‫دوست دارم یکم اینجا وقت بگذرونم.
‫آروم کردن اعصاب. مسئولیت‌ها منو زنجیر کردن.
‫شاه گردنبند مقدس‌ترین ‫بشارت رو به من میده، میدونستی؟
‫بالاترین افتخار خاندان ساوویا. ‫پسرخاله شاه میشم.
‫میتونم با اسم کوچیک صداش کنم.
‫میتونی یه چیزی بگی.
‫مطمئنا تهمته، یا نه؟
‫یا هست؟
‫و چون دنیا پر از تهمت زن و دیوونه‌ست،
‫یه نفر رو اینجا میذارم که ‫مراقب اسم و رسممون باشه.
‫و مراقب پاکدامنی تو.
‫جای کوفتی.
‫پسرخاله ها.
‫جناب ماتئوتی، ایشون الان سخنران هستند.
‫چشم‌هات رو بپوشون، ‫این مرد برات لهشون میکنه.
‫یه جور ابرقدرته، حرف میزنه، ‫عدد و رقم رو خرد میکنه،
‫آمار و ارقام، و چشم‌ها عذاب میکشن.
‫انگار که زیر تگرگ بیرون نگهشون داشتی.
‫آروم باشید، همکاران. آروم باشید.
‫رای‌ها آزادانه به دست نیومدن.
‫خفه شو!
‫هیچ رای‌دهنده‌ای آزاد پیدا نشد.
‫این ننگه!
‫آروم باشید، لطفا. آروم باشید.
‫و این به خاطر اینه که هر شهروندی میدونست
‫که میلیشیای مسلح فاشیست ‫برای کنترل و تهدید اونجاست.
‫آقایون، لطفا.
‫سراسر ایتالیا میلیشیای مسلح ‫دور صندوق‌های رای بودن.
‫جمع‌آوری امضا برای ارائه ‫لیست‌ها رو ممنوع کردن،
‫برگزاری تجمعات رو ممنوع کردن!
‫جناب رئیس محترم، ‫من دارم واقعیت‌ها رو نقل میکنم.
‫من واقعیت‌ها رو بدون صفت، ‫بدون توهین نقل میکنم
‫و اجازه صحبت کردن بهم نمیدن!
‫آقایون، لطفا، برگردیم سر جامون.
‫برگردیم سر جامون. بحث رو خراب نکنیم.
‫آقای ماتئوتی، لطفا ادامه بدید، ‫ولی مختصر و مفید تمومش کنید.
‫من... من باید مختصر و مفید باشم؟
‫شما باید بقیه رو آروم کنید.
‫و تمومش کنید!
‫نامزدها، حتی نمیتونستن ‫آزادانه رفت و آمد کنن.
‫خیلی‌ها از نامزدی انصراف دادن
‫چون میدونستن در خطرن!
‫چه خطرهایی؟ داری چی میگی؟
‫جناب ماتئوتی، لطفا تمومش کنید
‫و آشوب به پا نکنید.
‫این بقیه هستن که نمیذارن من حرف بزنم،
‫من نیستم که آشوب به پا میکنم! من نه!
‫شما منو نمیترسونید، شما منو نمیترسونید.
‫- زنده باد میلیشیا! ‫- گمشو!
‫نماینده ماتئوتی، ادامه بدید، ولی با احتیاط.
‫من میخوام حرف بزنم، ‫نه محتاطانه یا غیرمحتاطانه،
‫بلکه به صورت پارلمانی!
‫موارد مستندی وجود داره که ‫افراد 10 یا 20 بار رای دادن.
‫- داری چی میگی؟ ‫- داری چی میگی؟
‫لطفا تمومش کن، ماتئوتی.
‫تمومش میکنم.
‫تمومش میکنم با گفتن اینکه ‫به خاطر همه این دلایل و خیلی دلایل دیگه،
‫که اجازه ندادن مطرحشون کنم،
‫ما خواستار ابطال انتخابات هستیم!
‫ابطال انتخابات!
‫من سخنرانی‌ام رو کردم. ‫حالا شما مرثیه مراسم تدفین من رو آماده کنید.
‫این غیرقابل قبوله.
‫غیرقابل قبول، غیرقابل قبول، حق با توئه.
‫- چی غیرقابل قبوله؟ ‫- چی؟
‫دقیقا چی برای شما غیرقابل قبوله؟
‫اِ، حرف‌هایی که زد.
‫ما دموکراتیک پیروز شدیم.
‫نه.
‫نه، نفهمیدم.
‫غیرقابل قبوله که بعد از همچین سخنرانی،
‫اون مرد هنوز بتونه اینور اونور بره.
‫این غیرقابل قبوله، سزارینو. لعنتی. ‫در عوض، داره میچرخه.
‫میچرخه، انگار نه انگار اتفاقی افتاده.
‫با کلاه کوچولوش، کیفش، یه بچه مدرسه ای.
‫شاگرد اولی که دنیا رو ‫به خوب و بد تقسیم میکنه.
‫رقت انگیزه، رقت انگیزه.
‫با اصول آهنینش، اخلاق انعطاف ناپذیرش.
‫پسر پولدار که انتخاب کرد با فقرا باشه،
‫با استثمار شده ها، با ضعیف ها.
‫دقیقا برعکس من.
‫من، پسر فقر، عاشق قدرتم، از بدبختی متنفرم
‫و ضعیف ها رو تحقیر میکنم.
‫ولیا؟
‫بچه ها؟
‫از وقتی به دنیا اومدیم مخمون رو خورده.
‫106 سخنرانی پارلمانی، 106 تا، سزارینو.
‫همش علیه ما.
‫و یه کتاب. 91 صفحه، سزارینو.
‫91 صفحه در دو ستون، پر و پیمون.
‫ "یک سال سلطه فاشیست."
‫این رو گوش کن:
‫"پسر رئیس اجرایی بونچی گوئرینو چاقو میخوره،
‫در تاریکی شب."
‫"فاشیست ها شبانه ‫به خانه اومبرتو کورتیزی، پدر، حمله میکنن،
‫اومد بیرون از پسرش دفاع کنه، ‫با چوب کشته میشه."
‫"ترزا کاناله، در حالت بارداری پیشرفته،
‫مجبور میشه روغن کرچک بخوره، ‫کتک میخوره و دزدیده میشه."
‫91 صفحه، سزارینو، آخه چطور ممکنه؟
‫ما سرمون شلوغ بوده.
‫مقدمه رو بخون.
‫- بنیتو... ‫- بخون، سزارینو، بخون.
‫بخون.
‫- ولی نمیخوام... ‫- بخون، سزارینو، مقدمه رو بخون.
‫- میخونم... ‫- بخون.
‫مقدمه.
‫- "یک سال سلطه فاشیست." ‫- بلندتر، بلندتر.
‫- "دولت فاشیست توجیه میکنه... ‫- بلندتر."
‫- "دولت فاشیست... ‫- بلندتر، گفتم! بخون!"
‫"دولت فاشیست توجیه میکنه فتح مسلحانه
‫قدرت سیاسی رو..."
‫"دولت فاشیست توجیه میکنه فتح مسلحانه
‫قدرت سیاسی رو..."
‫ "استفاده از خشونت و خطر جنگ داخلی."
‫"با نیاز فوری به بازگرداندن اقتدار...
‫...قانون و دولت."
‫"و برای بازگرداندن اقتصاد...
‫...اقتصاد و دارایی ‫با نجات آنها از ویرانی شدید."
‫اعداد، واقعیت ها، اسناد در این صفحات،
‫در عوض نشان میدهند که هرگز، ‫به اندازه سال فاشیستی،
‫خودسری جایگزین قانون نشده است.
‫دولت برده جناح.
‫ملت به دو طبقه تقسیم شده است، ‫حاکمان و رعایا.
‫سود سفته بازی و سرمایه داری خیلی زیاد شده.
‫فاشیست ها!
‫و به همان اندازه، ‫غرامت و منابع کاهش یافته است
‫برای طبقه کارگر و طبقه متوسط
‫که با هم تمام آزادی ‫و تمام حیثیت شهروندی را از دست داده اند!
‫آنها با هم تمام آزادی ‫و تمام حیثیت را از دست دادند!
‫اما این کمی بیشتر از یک جزوه مخفیانه است.
‫و به هر حال، کی دیگه کتاب میخونه؟
‫میره خارج از کشور این حرف ها رو میزنه.
‫و به همین خاطر پاسپورتش رو گرفتیم.
‫بنیتو...
‫...تهدیدش کردیم، شکنجه اش کردیم،
‫کتکش زدیم، حتی باتوم رو تو دهنش فرو کردیم.
‫هر جا میره، ‫مردم ما ممکنه استخون هاش رو بشکنند.
‫بیشتر از اینکه تو آفتاب باشه، قایم شده.
‫سال هاست که از همسر ‫و بچه های کوچکش جدا شده.
‫این هیچ وقت به کسی صدمه نزده.
‫حواست باشه، این برای همه صدق نمیکنه.
‫زندگی فقیرانه ای داری.
‫و بیشتر از همه، بدون هیچ عادت دلچسبی.
‫بدون هیچ آسایش مادی.
‫هرگز.
‫چند سالی گذشته،
‫و آنها را بیشتر با اندوه ‫کاشته شده تا با شادی یافتیم.
‫و وقتی فکر کردیم آرامشی پیدا کردیم،
‫فقط یک آشوب جدید پیدا کردیم.
‫اما با این وجود،
‫امید و عشق کم نمیشه.
‫اما تموم میشه،
‫برای همیشه متحد میشیم،
‫تخت خودمون، شمع خودمون، ‫گوشه گرم خودمون رو خواهیم داشت،
‫جایی که بتونیم یه ساعت ‫آرامش رو با هم بگذرونیم.
‫بهم بگو دوستم داری،
‫با وجود این زندگی وحشتناک،
‫که هرگز نمیذاره از هم لذت ببریم.
‫احساسات تهوع آور.
‫زوج هایی هم هستن که همدیگه رو دوست دارن،
‫و از اینکه نمیتونن با هم باشن ‫رنج میکشن، میدونی؟
‫- چرا با این لحن بهم میگی؟ ‫- چه لحنی؟
‫- لحن خودت. چه لحنی؟
‫فقط میخوام بهت بگم که هر کاری ‫از دستمون برمیومد براشون کردیم،
‫هیچ چیز قابل قبولی رو ‫ازش دریغ نکردیم، بنیتو،
‫هیچی رو ازش دریغ نکردیم. ‫کی اهمیت میده به این چیزا!
‫همه روش‌های ما رو میدونن،
‫و مانع از این نشدن که رئیس دولت بشی.
‫برعکس.
‫ولی نمیتونه همینجوری بگه ‫ما انتخابات رو دستکاری کردیم.
‫اونا در هر صورت بهم رای میدادن.
‫ایتالیایی‌ها منو دوست دارن و میخوان ‫من حکومتشون رو به دست بگیرم.
‫میخوام همه‌شون اینو بخوان. ‫و اون مزاحم میشه!
‫و با اون به عنوان دبیر،
‫سوسیالیست‌ها هرگز به سمت من برنمیگردن.
‫بنیتو، کی اهمیت میده به این چیزا.
‫مگه اصل مطلب اینه.
‫پس اصل مطلب چیه؟ اصل مطلب چیه؟
‫- با این چیکار کنم؟ ‫- شیره، فکر میکنی چیه؟
‫حرف بزن لعنتی!
‫ظاهرا...
‫...ماتئوتی یه سری اسناد رو به دست آورده.
‫دست از این حرف زدن تیکه تیکه بردار. ‫چشم‌هات رو میکنم، سزارینو!
‫امتیاز نفت به آمریکایی‌ها، بنیتو.
‫ایتالیایی‌ها و دنیا اصلا به تقلب اهمیت نمیدن
‫و به خشونت هم اهمیت نمیدن. ‫ولی من تعجب میکنم...
‫...که به اتهام رشوه چه واکنشی نشون میدن؟
‫اوهوم.
‫غیرقابل قبوله.
‫فهمیدم، ولی حتی یه یادداشت هم نه، ‫هیچی، عادی نیست.
‫ولیا. کجا بودی؟
‫- پارک. ‫- نگرانم کردی.
‫- چی شده؟ ‫- تو مجلس، اوضاع سخت بود.
‫جاکومو، باید به کاری که میکنی ‫و حرفی که میزنی فکر کنی.
‫ولیا، فاشیسم خودش سقوط نمیکنه.
‫و فقط مسئله نفت هم نیست.
‫ظاهرا مدارکی هم داره
‫که یه بودجه دولتی دستکاری شده ‫به شاه ارائه شده.
‫و راسته؟
‫سوال احمقانه تر از این نمیتونستی ازم بپرسی،
‫با این کفشایی که پاته، با این حال.
‫ماتئوتی دیوونه‌ست.
‫الان باید بدونه که موسولینی گهگاهی... ‫به خون نیاز داره.
‫بنیتو دقیقا چی گفته؟
‫گفته غیرقابل قبوله که ‫اون مرد آزادانه اینور اونور بره.
‫واقعا غیرقابل قبوله.
‫و بعد اینکه تو...
‫من چی؟
‫داری حرف میزنی.
‫- ها؟ ‫- تو...
‫بازم اینکه من حرف میزنم؟ ‫این منو عصبی میکنه.
‫فورنی رو جمع کردم یا نه؟
‫بهش بگو.
‫- من حرف الکی نمیزنم. ‫- بهش ثابت کن. - خودم درستش میکنم.
‫یه کار درست و حسابی، البته.
‫اگه گندش دربیاد، همه‌مون اینجا گیر میفتیم.
‫بهت گفتم خودم درستش میکنم.
‫ "لطفا فورا اینجا رو ترک کنید. تمام."
‫ "حضور شما طبق قرارداد تبلیغاتی الزامی است."
‫ "تمام."
‫کافیه.
‫یه تلگراف برای شما.
‫خب، خوشت اومد یا نه؟
‫مطمئن بودم خوشت میاد.
‫یکپارچه است، قشنگه.
‫قشنگ‌ترین هدیه‌ایه که تا حالا گرفتم.
‫خوبه.
‫این هدیه خداحافظی منه.
‫- خسته‌ام. ‫- قشنگه.
‫خسته‌ام.
‫خداحافظ، بنیتو.
‫فکر نمیکنی دیگه به من احتیاج نداری.
‫به این موضوع مطمئنی.
‫تو داری منو ترک میکنی؟
‫من کسی‌ام که از دست تو خسته شده.
‫چه بهتر، دلت برام تنگ نمیشه.
‫برو.
‫گمشو بیرون!
‫دارم همین کارو میکنم.
‫و اگه بخوای، برات داد میزنم.
‫بهت احتیاج ندارم!
‫به هیچ چیز و هیچکس احتیاج ندارم.
‫ناوارا!
‫قربان، چیزی لازم دارید؟
‫یه لیوان شیر.
‫به چی میخندی؟
‫یه سوسیالیست تو باشگاه هست
‫که هنوز ورق‌های بازی دستشه ‫و مثل احمقا بهم نگاه میکنه.
‫- صداتو بیار پایین، صداتو بیار پایین. ‫- پو-پو-پو! سه تا شلیک تو صورتش.
‫اوسته! اوسته، یکی دیگه!
‫نه.
‫چرا که نه، به هر حال ‫حزب سیاسی پولشو میده، درسته؟
‫مشکل اینه که منو دستگیر میکنن. ‫و کی تو دادگاه نجاتم میده؟
‫- کی؟ ‫- کی؟ کی؟ کی؟
‫اون.
‫اون تو دادگاه حاضر میشه ‫و برای من شهادت دروغ میده.
‫دوچه. و اون موقع هم نماینده بود.
‫- زنده باد دوچه! ‫- زنده باد دوچه!
‫زنده باد دوچه!
‫آه...
‫میتونه لباس بپوشه، قربان.
‫انگار یه حیوون از داخل داره منو گاز میگیره.
‫راستشو بگو، جدیه؟
‫خب، من فکر میکنم حمله زخم معده باشه.
‫- آره، ولی جدیه؟ ‫- نه، تو این مرحله نه.
‫تو این مرحله نه؟
‫انگار شعله های جهنم تو معده‌مه.
‫زخم معده. یه چیزی براتون تجویز میکنم.
‫البته باید رژیم غذایی کنترل شده داشته باشید.
‫و احتمالا لحظاتی رو هم ‫به استراحت اختصاص بدید، قربان.
‫عامل عصبی در این نوع اختلال کم اهمیت نیست.
‫اعصاب چه ربطی به معده داره؟
‫خیلی ربط دارن.
‫در واقع، قربان در مرحله‌ای هستن
‫که به شدت فرسوده کننده عصبیه.
‫- ببین. ‫- ولی ما به آرام شدن زندگی سیاسی امیدواریم.
‫بس کنید، یه چیزی بهم بدید، ‫به خاطر خدا!
‫شعله‌های جهنم رو دارم!
‫فقط یه پرش سریع، لطفا. ‫یه داروخونه تو میدون هست.
‫آه... لعنتی، انگار یه زخم خنجره.
‫خفه شو.
‫حداقل شیشه رو بده پایین، باشه؟
‫نباید کسی ما رو ببینه.
‫خب، انگار این ماشین جلب توجه نمیکنه، ها.
‫یکی لطفا اینو پایین بیاره.
‫مال نوشیدنی کیانتیه، من کیانتی رو هضم نمیکنم.
‫مخصوصا اگه سه لیترشو بخوری، هضمش نمیکنی.
‫- ساعت چنده؟ ‫- 4:40 بعد از ظهر.
‫دقیق کار میکنه، میدونی چطوری به دستش آوردم؟
‫آره، پسرخاله رئیس ایستگاه.
‫"شیء خیلی خاص...
‫بسه دیگه، تو جنگ حتی ‫به اتریشی‌ها هم در موردش گفتی.
‫- لعنتی، بجنب! ‫- تهوع آوری!
‫آه، ولی این تهوع آوره!
‫بجنب، انگار گلوتو بریدن، ‫به رگ گردنت نگاه کن.
‫لعنتی، چطوری ماشین رو برگردونم؟ ‫همه‌اش بالا آوردم؟
‫- الان میتونیم پنجره‌ها رو باز کنیم؟ ‫- نه.
‫آه، خیلی بهتر شد. بعضی وقتا ‫آدم فقط باید خودشو خالی کنه.
‫- سالواتوره، صبح بخیر. ‫- جناب نماینده.
‫- چه خبر؟ صبح بخیر. ‫- خوبم، ممنون.
‫نماینده، حواستون باشه خیسه.
‫حواستون باشه خیسه، ببخشید. ‫روز خوبی داشته باشید.
‫- خودش اینجاست. ‫- خودشه، بدون شوخی.
‫- هوم؟ ‫- صبر کن، کلاه نداره.
‫ها؟
‫کلاه، یه آدم حسابی ‫بدون کلاه بیرون نمیره، حتی تو این گرما.
‫- خودشه یا نه؟ بجنب. ‫- معلومه خودشه، بجنب.
‫- بجنب، راه بیفت، سریع! ‫- داره چه غلطی میکنه؟ داره چیکار میکنه؟
‫- داره چه غلطی میکنه؟ ‫- برو، راه بیفت!
‫- برو، برو، برو! ‫- رانندگی کن، لعنتی رانندگی کن!
‫ماشین رو روشن کن!
‫اوضاع... اونطوری که باید پیش نرفت.
‫ "اونطوری که باید پیش نرفت."
‫ن-نه.
‫دقیقا چی اونطوری که باید پیش نرفت؟
‫یه کم...
‫...کمتر احتیاط کردن، بگیم،
‫از شب قبلش.
‫اوهوم.
‫آقایون شب قبل از حادثه رو تو هتل گذروندن.
‫و دقیقا...
‫...هتل دراگونی.
‫با پول حزب پرداخت کردن.
‫خیلی سر و صدا کردن ‫و همسایه‌ها به پلیس زنگ زدن.
‫ویولا. ویولا رو ‫با یه هفت تیر تو اتاق گرفتن.
‫دومینی رو اما، من رئیس ستاد ‫فرماندهی پلیس رو وادار کردم آزادش کنه.
‫- خودش شخصا؟ ‫- خودش شخصا، بنیتو.
‫و بعدش مشکل ماشین هم هست.
‫از یه گاراژ عمومی اجاره‌اش کردن.
‫و... شب قبل از عملیات،
‫اون رو تو یه پارکینگ دولتی پارک کردن.
‫به کارابینیری‌های نگهبان،
‫دومینی اطمینان داد که ‫برای یه کار مهم برای دولت لازمه.
‫یه ماشین بود که همینطور عقب و جلو میرفت.
‫یه لانچیا لامبدا بود، مثل لیموزین.
‫نگران شدیم چون فکر کردیم دزدن
‫که داشتن منطقه رو چک میکردن.
‫آره، از وقتی دوچه انتخاب شده، ‫همه‌مون امنیت بیشتری داریم،
‫ولی خب، هیچوقت نمیشه مطمئن بود، مگه نه؟
‫شما امنیت بیشتری دارید.
‫خفه شو، سیاست رو ول کن، که مال تو نیست.
‫من شماره پلاک رو یادداشت کردم، کمکی میکنه؟
‫و شماره پلاک رو عوض نکردن؟ برش نداشتن؟
‫روش نریختن که ‫ با گرد و خاک پوشیده بشه؟ هیچی؟
‫ما این تحقیقات رو متوقف کردیم، درسته؟
‫- د بونو. ‫- مشکل اینه که ما نفوذ کافی نداریم...
‫- ما نداریم؟ نشنیده بودم. ‫- اوهوم.
‫ما نفوذ کافی نداریم. ما یه رژیم جوونیم.
‫نمیشه یهویی کاری کرد، ‫به زمان بیشتری نیاز بود.
‫بعضی از نیروهای دولتی ‫هنوز تحت کنترل ما نیستن،
‫عناصری که مفهوم وظیفه قدیمی دارن.
‫ساعت چند بود، یادتونه؟
‫ساعت 4:30 بعد از ظهر بود.
‫بعد از ظهر سه شنبه.
‫من با دوستام کنار رودخونه بازی میکردم.
‫کنار ما یه ماشین بود ‫که چند تا آقا ازش پیاده شدن.
‫و اون مرد رو محاصره کردن.
‫- چند نفر بودن این آقایون؟ ‫- پنج نفر.
‫اون مرد داشت جیغ میزد و لگد میپروند. ‫نمیتونستن نگهش دارن.
‫و بعد سر و پاهاش رو گرفتن
‫و سعی کردن ببرنش داخل ماشین.
‫ماشین درست از کنار ما رد شد
‫و میشد فهمید که اون مرد تسلیم نشده.
‫تو هیچی ندیدی، باشه. ‫وگرنه برمیگردم و میکشمت.
‫الان میتونم برم خونه؟ گشنمه.
‫خوب کاری کردی.
‫وایستا، وایستا! لعنتی!
‫جیغ نزن لعنتی!
‫خفه شو! خفه شو لعنتی!
‫چی شد؟
‫سگ‌های لعنتی، عوضی‌ها. کله پوک‌ها.
‫همه‌شون رو به خاطر بی‌کفایتی ‫تیربارون میکنم، از اول تا آخر،
‫د بونو.
‫همه‌شون رو.
‫تو چی؟ تو، که فکر میکنی از همه باهوش‌تری،
‫مغز متفکر شرکت.
‫تو بزرگترین احمق همه‌شونی!
‫یا داری سعی میکنی منو بپیچونی؟
‫بنیتو، داری چی میگی؟
‫به من نگاه کن.
‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه. ‫باید کنترل رو دوباره به دست بگیریم.
‫این مسئله نجات فاشیسمه.
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم.
‫ماتئوتی ربوده شد
‫توی ماشین
‫کجاست؟ ترسوها!
‫کجاست؟
‫نماینده مجلس کجاست؟
‫محاکمه فاشیسم:
‫باید از خودتون خجالت بکشید!
‫ماتئوتی کجاست؟
‫کجاست؟
‫کشته شده؟
‫کجا قایمش کردید، عوضی‌ها؟
‫از حرفاش میترسید؟
‫چطور تونستید؟ چطور تونستید؟
‫- چطور تونستید؟ چطور تونستید؟ ‫- ماتئوتی کجاست؟
‫رذل‌ها!
‫فکر میکنم...
‫فکر میکنم مجلس...
‫...نگران خبرهایی درباره سرنوشت ‫نماینده محترم ماتئوتی است.
‫ناگهان ناپدید شد،
‫تحت شرایط مکان و زمانی
‫که هنوز به خوبی مشخص نشده...
‫...اما همچنان طوری که فرضیه... ‫را موجه کند...
‫...قتل.
‫قاتل!
‫کجاست؟
‫آقایون، بذارید رئیس موسولینی ‫حرفش رو تموم کنه.
‫یه قتل...
‫یه قتل، یه قتلی که "اگر"...
‫... "اگر" انجام شده باشه...
‫...نمیتونه خشم و احساسات... رو ‫برانگیزه نکنه.
‫...دولت و مجلس.
‫پلیس، به دستور اکید من...
‫...در تحقیقات سریع خودش، پلیس...
‫...رد عناصر مشکوک رو گرفته،
‫و هیچ چیز برای روشن شدن ‫ماجرا از قلم نخواهد افتاد،
‫برای دستگیری مجرمین ‫و سپردن آنها به دست عدالت.
‫امیدوارم...
‫...نماینده محترم ماتئوتی ‫ به زودی به مجلس برگرده.
‫آقایون، لطفا. ساکت، احترام بذارید!
‫خودمون رو تو این رسوایی قاطی نکنیم!
‫بریم بیرون، رفقا!
‫دارید چیکار میکنید؟
‫نه.
‫نه!
‫نور و عدالت اجرا خواهد شد!
‫حاکمیت قانون بار دیگر اثبات خواهد شد.
‫این وظیفه منه، و این وظیفه انجام خواهد شد!
‫فقط دشمنی که، از شب‌های طولانی،
‫نقشه شیطانی علیه من کشیده،
‫میتونه این جنایتی که با وحشت ‫به ما ضربه میزنه رو انجام بده
‫و فریادهای خشم رو از ما بیرون میکشه!
‫اگر کسی در این دادگاه حق عزاداری داره
‫و خشمگین شدنه...
‫...اون کسی منم!
‫درود بر دوچه!
‫زنده باد دوچه!
‫دوچه، لطفا، به خاطر پسرم.
‫زنده باد دوچه!
‫قربان؟ قربان؟
‫اون زن داشت بهم زل میزد. داشت بهم زل میزد.
‫فهمیدی؟ انگار تقصیر من بود.
‫انگار تقصیر منه. ولی تقصیر من نیست.
‫نه!
‫گفتم نه، دارم حرف میزنم!
‫- قربان. ‫- ناوارا، مگه نمیشنوی دارم چه غلطی میگم؟
‫خانم ماتئوتی اینجاست.
‫بفرستش تو.
‫حتما، قربان.
‫خانم.
‫چیزی که میتونم بهتون اطمینان بدم ‫اینه که دولت به طور کامل،
‫وظیفه خودش رو انجام میده.
‫فقط میخوام که همسرم، اگر زنده است، ‫اجازه بدن به خونه برگرده.
‫اگر مرده، بقایاش رو برای ‫خاکسپاری مسیحی برگردونن.
‫من هیچی نمیدونم.
‫و اگه میدونستم زنده است یا مرده، ‫شوهرت رو بهت برمیگردوندم.
‫بهت قسم میخورم.