‫می‌گم...
‫تو به خاطر اینکه من اون تشتو انداختم رو کله‌ت، ‫اینقدر از من کینه داری دیگه؟
‫من اصلاً قصد ندارم با تو دخترخاله بشم.
‫ولی همچینم سرِ جنگ ندارم باهات.
‫اون موقع یکم زیاده‌روی کردم.
‫شرمنده.
‫پس تو هم این‌کارو بکن...
‫از اوکارون به خاطر اینکه دستش انداختی معذرت‌خواهی کن.
این‌جوری می‌شه گفت که برابریم، درسته؟
‫تو انگار هیچی نفهمیدی، آیاسه مومو.
‫من به خاطر اون تشت، تو رو دشمن خونیم نمی‌دونم.
‫من به خاطر اینکه معتقدم تو اهریمنی، دنبال جونتم.
‫مگه نگفتم که اشتباه می‌کنی؟!
‫اگه بخوای سرِ هیچ و پوچ با من در بیفتی، ‫هیچی جز یه سرِ خر نیستی!
‫پس بهم بگو این چه کوفتیه؟!
‫تاکاکورا-کون، اون موقع که با آکرو-ابریشمی می‌جنگید، شبیه اهریمن بود!
‫بعدشم!
‫امکان نداره که اون آدم مادربزرگت باشه!
‫هم خوشگله هم خیلی جوونه!
‫چی گفتی؟!
‫چه دختر ماهیه!
‫راست گفتی، مومو اهریمنه.
‫عجوزه... تو ببند! ‫داری قیمه‌ها رو می‌ریزی تو ماستا!
‫می‌دونستم!
‫تاکاکورا-کون و خواهرجان اهریمنن.
‫تو هم مسئولشونی، رئیس بزرگ!
شرط می‌بندم دنبال نابودکردن دنیایین، آره؟
‫تو جدی جدی خلی؟!
‫اگه همچین قدرتی تو وجودم بود...
‫با پکوندن اون مخِ پوکت شروع می‌کردم!!
مثل کلاس هشتمیا
‫توهــــــم نزن!!
مخ منو بپوکونی؟
‫دیگه اون روی کثیفتو بهم نشون دادی!
‫ولی من الان اونقدر قدرت ندارم که شکستت بدم.
‫ولی حتماً قوی‌تر می‌شم و شکستت می‌دم!
‫عه، چه باحال!! اگه می‌تونی امتحان کن!!
‫دهنتو سرویس می‌کنم!!
‫انگار منو دست کم گرفتی،
‫ولی انگار یه چیزو فراموش کردی.
‫من اون فرد منتخبی هستم که برای محافظت از دنیا برگزیده شده!
‫از بس که من خوشگل و نازم!
‫ببخشید که مزاحم شدم!
‫نودل سومنتون خیلی خوشمزه بود، خواهرجان!
‫وایسا بچه!!
‫من هنوز باهات حرف دارم!
‫تو می‌تونی، آیرا! بزن مومو رو نفله کن!
‫آبجی‌جونت حمایتت می‌کنه.
‫کثافت عجوزه‌ی الاغ! ‫تو برای چی داری حمایتش می‌کنی؟
ها؟
‫تاکاکورا-کون...
‫با اینکه تو یه اهریمنی، ‫ولی چندبار سعی کردی نجاتم بدی.
چرا؟
‫برای اینکه اهریمن نیست بابا!
‫دلیلی نداشتم.
‫اگه کسی تو دردسر افتاده باشه، باید نجاتش داد دیگه...
‫که اینطور.
انگار هنوزم تو وجودت یه قلب انسانی می‌تپه، نه؟
‫شک نکن که هرطوری هست از چنگال آیاسه مومو نجاتت می‌دم!
‫اوی! چی شد الان؟!
به طرز محالی دچار سوءتفاهم شده، مگه نه؟
‫این دختره واقعاً یه چیزیش هست!
‫نکن... این احساس واسه تو نیست.
‫من یه انسانم... اونم یه اهریمنه آخه.
‫اشتباهه اصلاً!
تق تق تق تق
با این سرعت دیگه نمی‌شه جلوشونو گرفت
با زور و قدرتشون دارن ما رو هل می‌دن
بکش کنار، سر راهی
من یه روی دیگه‌ی خودتم
با ارواحی مثل سادا-چان و کایا-چان
سرزمین مرده‌ها مثل سرزمین عجایب می‌مونه
نمی‌خوام مزاحم دعا و وردات بشم
ولی ساعت 4:44 روتو برگردون
با چهار پـا، چهار چنگولی وچهار متر قد
میان سراغت و رو سرت هوار می‌شن
Hey اگه شنیدی که یکی صدات می‌کنه
تسخیر شدی، خسته نباشی
تسخیری
سرگردون که بیرون خزیدم، مــــــه بالا اومد
عناصر ناهمگون خیلی خوب باهم جفت و جور شدن
دردام روی هم مماس شدن
قلب، بدن و ذهنم،حال و هوای طغیان دارن
‫اگه رو پشتمون پر و بال داشتیم، همین الان...
با این تاریکی لعنتی خداحافظی می‌کردیم
پر می‌کشیدیم و خیلی دور می‌شدیم
قلب، بدن و ذهنم،حال و هوای طغیان دارن، یه گرمای نوستالژیک دارن
‫اگه همین الان زیر پاهامون گل سبز می‌شد و غنچه ‌می‌کرد...
با این تاریکی لعنتی خداحافظی می‌کردیم
پر می‌کشیدیم و خیلی دور می‌شدیم
‫هرچند بار هم که می‌شد...
درون تو یا درون اون زندگی می‌کردم
پشت اون پلکاتون، توی اون گوشاتون
میون ریتم و ملودیهاتون
و اونجا موندگار می‌شدم
‫وایسا!
‫نمی‌تونی یکم عادی‌تر انجامش بدی؟!
‫اینقدر گه مفت نخور اینجا!
‫دارم شخمتو واست جا می‌زنم.
‫به امید یه بازی سفت و سخت!
‫تو واسه چی چوب برداشتی؟! ‫پیچرمون ریده تو خودش! هی هی هی!
‫ریدم تو خودم؟ فکر کردی با کی حرف می‌زنی؟!
‫وقتی پرتاب ننه‌توربویی منو ببینی...
‫اینقدر چرت و پرت... تفت نمی‌دی!
‫استرایک! بتر اوت!
‫وقتی توپ می‌خوره تو خشتکت، باید هوا بپری!
‫نه!!
‫برگشت!!
‫الان دیگه یه توپمو پس گرفتم!!
‫ای‌ولا! ‫خوبه!
‫اون پرتاب بالا و داخل بود.
‫بعدی رو می‌کوبم.
پرتابه دود می‌کرد، نه؟
‫خوش به حالت، اوکارون. ‫یکی از شخماتو پس گرفتی.
‫خجالت بکش بابا!
‫حالا اون به کنار...
‫هیچ‌ سرنخی از اون یکی شخمت نداریم.
‫درسته.
اوکارون... تو کامپیوتر نداری؟
نمی‌تونی تو انجمنای فراطبیعی و اینا بگردی؟
‫عذر می‌خوام، ندارم.
‫انگار باید کار پاره‌وقت بیشتری اضافه کنم و گوشی بخرم.
‫وام چهار ساله واقعاً کلاهبرداریه.
خب... موقع ناهار رو بوم می‌بینمت، باشه؟
‫آه... چیزه... عذر می‌خوام، آیاسه-سان.
‫فکر کنم بهتره موقع ناهار ‫رو یه گزارش کار کنم.
‫آه... که... این طور...
بعد مدرسه چی؟ بریم کافی‌نت؟
‫عذر می‌خوام... بعد از مدرسه هم همین‌طور.
‫عه... گرفتم.
‫یه حس جالب انگیزی دارم. قسمت هشتم
‫مردم از گشنگی!
‫بیاین باهم بخوریم!
چی شد؟ اوکارون کو؟
‫گفت باید رو گزارش کار کنه.
‫چه باکلاس! باید بگم مال منم انجام بده.
‫اوکارون خیلی جدیه‌ها.
ولی یه جورایی... عجیب می‌زنه، نه؟
ها؟ یعنی چی؟
‫کاملاً مشخصه که داره یه‌چیزیو قایم می‌کنه...
نکنه... پای یه زن در میونه؟
‫نــــــــــه...
‫اوکارون آخرین کسیه که چنین شکی بهش می‌کنم، ولی...
‫نه... نمی‌شه که...
چه خبره؟
‫یه جورایی... به دلم بد افتاده.
‫برم یه سرکی تو کلاس C بکشم؟
‫نه... نمی‌خوام مزاحمش شم.
‫آخه داره گزارش می‌نویسه.
‫14... 15... 16... 17... 18...
‫19... 20...
‫با این وضع، فایده نداره.
‫همین‌طور که دنبال توپ طلاییم می‌گردم...
‫مطمئنم که یه هیولای خطرناک دیگه هم پیدا می‌شه و مجبورم بجنگم.
‫شنا... حرکت شکم... حرکت کششی پشت به علاوه‌ی اسکات!
‫5 ست 100 تایی!
‫باید قوی‌تر شم... خیلی قوی‌تر.
‫ اگه نشم... دوباره آیاسه-سانو به خطر میندازم.
‫تاکاکورا-کون...
‫شیراتوری-سان...
چیزی نیاز دارین؟
‫تو یه اهریمنی... من یه آدم.
‫این احساسو نمی‌تونم سرکوب کنم!
‫تاکاکورا-کون! فقط سر جات ثابت بمون!
عه؟ عه؟ چی شد...؟ ‫تکون نخور.
‫فقط چشماتو ببند!
‫وایسا ببینم!
‫چرا جاخالی می‌دی؟! خیلی عجیبی، تاکاکورا-کون!
‫دِ...
‫اونی که عجیبه، تویی!!
‫یهویی... این چی بود دیگه؟!
‫آخه...
‫آخه... اگه بخوای عشقتو اعتراف کنی، باید طرفو ببوسی دیگه؟!
‫ها؟!
‫اینو از یه کتاب گفتم!
‫اعتراف عشقی مساویست با بوسه!
‫شیراتوری-سان، تو که حسابی بین پسرا محبوبی، مگه نه؟!
‫چرا جوری رفتار می‌کنی که انگار تو رابطه ناشی‌ای؟!
ها؟
‫حرف تو دهنم نذار!
‫می‌شه ‌تمومش کنی؟
‫یه دختر محبوب نباید از این کارا بکنه!
‫محبوبیت و عشقو با هم یکی نکن!
‫تو نمی‌دونی چقدر زحمت پشت محبوبیت خوابیده!
‫بعدم من توی رابطه‌ی عاطفی ناشی نیستم!
‫فقط در موردش نمی‌دونم! مسخره‌م نکن!
‫خب اینکه دقیقاً همونه!
‫بعدم الان همه‌چیزو با هم قاطی کردی!
‫من اولین باره همچین احساسی دارم. بذار اعتراف کنم.
‫د ـ دیوونه شدی!؟
‫یا نکنه بازم چیزی تسخیرت کرده؟
‫آیاسه-سان! اشتباه فهمیدی!
‫اصلاً اون‌طور که فکر می‌کنی نیست.
‫گفتی می‌ری روی یه گزارش کار کنی، ‫ولی پا شدی اومدی با این دختره بازی می‌کنی.
‫کتتو درآوردی چون عرقت در اومده.
‫منظورش بازی سادیستی و مازوخیستیه. ‫بعدم اونا چیه روی مچت؟ ها؟
‫همه‌ی اینا دلیل دارن!
‫من علاقه‌ای به شنیدن دلایلت ندارم.
‫گزارش هم چاخان بود؟
‫ا ـ اون آره دروغ بود.
‫خب دیگه فهمیدم.
‫ولی دلیل همه‌ی اینا...
‫گفتم که دیگه فهمیدم.
‫پامپیم کجاست؟
‫دادمش به خورد زمین.
‫عه؟ یعنی چی؟ شوخی جدیده؟
نداشتن یعنی؟
‫یه لحظه وایسا. الان فکرم درگیره.
‫ها؟
‫میگوی آخوندکی با سرعت 80 کیلومتر بر ساعت مشت می‌زند.
‫و تقریباً نیرویی برابر با 150 کیلوگرم دارد.
‫اگر با مقیاس انسانی در نظر بگیرید، حدود 700 تن می‌شود.
‫با چنین مشتی می‌توان یک فیل را از پای در آورد.
‫این نیرو در زیر آب و با چنان مقاومتی بسیار برجسته و عجیب است.
‫حال، اگر در هوا آزادانه رها شود، بار تخریبی آن چقدر خواهد بود؟
‫حقیقتاً، همچنان نامعلوم است.
‫این...
‫شکی توش نیست.
‫روح یه میگوی آخوندکی تسخیرش کرده.
‫حق با آیاسه-سان‌ـه.
‫بهونه آوردن دیگه فایده‌ای نداره.
‫فکر کردم اگه بدون اینکه بفهمه قوی‌تر بشم، خفن‌ به‌نظر میام.
‫اصلاً از اولش هم رو آوردم به دروغ.
‫خودم کردم که لعنت بر خودم باد.
‫اگه آیاسه‌-سان برام مهمه،
‫نباید بهونه بیارم، فقط باید قوی‌تر بشم.
‫هی! کسی اون‌جاست؟
‫شیراتوری-سان؟
‫شیراتوری-سان، بقیه کجان؟
‫چه خبره؟
‫بیرون از پنجره‌ها تاریک تاریکه. چه خبره؟
‫نکنه کار آیاسه موموـه؟
‫وایسا ببینم، اصلاً آیاسه-سان کجاست؟
‫آیاسه-سان این‌جایی؟
‫نیستش.
‫این حس... قبلاً هم همچین احساسی داشتم.
‫لعنتی. به کل این تو گیر افتادم.
‫چه خبره...
‫یه چیزی واقعاً داره نزدیک می‌شه.
‫این دیگه چه کوفتیه؟ دایناسوره؟
‫ای بابا! اوکارون اینجا نیست؟
‫صدای چی بود؟
‫نمی‌دونم. ولی مثل صدای انفجار بود.
‫هی، الان دقیقاً چه خبره؟
‫تو و آیاسه مومو می‌خواین برای من پاپوش درست کنین؟
‫پاپوش چیه دیگه. من خودمم نمی‌دونم چه خبره.
‫ولی قبلاً هم یه همچین اتفاقی افتاده.
‫بیرون تاریک تاریک شده بود و ما کاملاً داخل گیر افتاده بودیم.
‫اون‌موقع چیکار کردین؟
‫خب، وقتی آدم‌فضاییه رو شکست دادیم، به حالت نرمال برگشت.
‫آدم فضایی؟
‫مثل اینکه دارن اندام‌های تولید مثل آدما رو جمع می‌کنن.
‫چیکوچیتا، رویایی داری؟
‫چی- چیکوچیتا، چی-چیکوچیتا-چی.
‫چیکوچیتا، چیکوچیتا، رویایی داری؟
‫چی-چیکوچیتا، چی-چی-چیکوچیتا.
‫چی-چی-چیکوچیتا، شا- شای چیتوچیکی من واسه تو. ‫پیرم می‌کنه.
‫چی-چیکوچیتا چی-چی چیکوچیتا-چی.، ‫آه، ای وای ای وای. ‫چی-چیکوچیتا. ‫چیکوچیتا، رویایی داری؟ ‫واسه من غیرممکنه که از یه دختر محافظت کنم‌یو. ‫چی-چی-چی-چی-چیکوچیتا. ‫چی-چی-چیکوچیتا. چی-چی-چیکوچیتا.
‫شا-شای چوتوچیکی من واسه تو.
‫آهاها، غرب و شرق. ‫آیرا-چان، تو دست و پامی، شرو کم کن.
‫آه، آه، شمال و جنوب. ‫«آ ـ آیرا-چان؟» ‫هنوز حتی همدیگه رو نبوسیدیم، این‌طوری صدام نزن. ‫آهاها، صبح، ظهر و شب. ‫اصلاً روال نیستم.
‫ماها... کارکنای نمایشیم.
‫تاکاکورا-کون!
‫بازم همدیگه رو دیدیم، آدمیزاد.
‫سرپویانا.
‫هی شماها.
‫ازش فاصله بگیرین!
‫من به حسابتون می‌رسم!
‫شیراتوری-سان، فرار کن!
‫اینا دنبال دختران.
‫شیراتوری-سان!
‫اما این فضای خالی رو طوری تنظیم کردیم تا ‫فقط اونایی که نیروی معنوی بالایی دارن بتونن وارد شن.
‫یعنی دستگاه خرابه؟
‫ماها اومدیم، چون اندام‌های تورو می‌خوایم.
‫می‌خوایمش.
‫تف توش.
‫چرا همه دنبال دم و دستگاه منن؟
‫چون نیاز هست.
‫تو قدرت بی‌نظیر داری که از تکنولوژی علمی ما هم پیشی می‌گیره.
‫ما تواناییت رو می‌خوایم.
‫می‌خوایم روت آزمایش انجام بدیم...
‫و توانایی‌های تو رو به خودمون پیوند بزنیم.
‫اون قدرت نفرینه.
‫نفرین؟ این چه نوع وضعیت اندامه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫تف توش. اصلاً نمی‌تونم تبدیل شم.
‫مثل اون‌موقع‌هاست که آیاسه-سان با نیروی ذهنیش جلوی نفرین رو می‌گیره.
‫خب بریم که...
‫... عملیات رو شروع کنیم.
‫می‌دونستــــــم. من واقعاً انتخاب‌شده‌ام.
‫تاکوکارو-ساما رو ول کنین!
‫من آدمم، اون هیولاست.
‫می‌دونم اشتباهه، اما نمی‌تونم جلوی این احساساتمو بگیرم.
‫تاکاکورا-ساما رو از دست باس شیطانی اهریمنی، آیاسه مومو نجات می‌دم.
‫برای بار هزارم اشتباه گرفتی.
‫ادغام! ‫سرپو ‫داور دیمون ‫نسی! قسمـــــت