هیچ‌کس نمی‌داند
مسابقه‌هایی که در آینده
در انتظار آن‌هاست چگونه پایان می‌یابند.
با این حال، آن‌ها به دویدن ادامه می‌دهند،
تنها به سوی خط پایان
که پیش روی آن‌هاست.
از بیرون،
یامانو پیاش به جلو می‌آید
در حالی که ۸۰۰ متر باقی مانده است.
کلود ارث محبوب در حال حاضر پانزده طول از پیشتاز عقب است!
او به سمت بیرون می‌رود.
گلد! بزن بریم! بزن!
ماروزنسکی اما به نظر می‌رسد او بیش از یک چهره‌ی زیباست.
آقای سی.بی. خوب، تا پایان مسابقه مطمئن نخواهیم شد.
این دِربی ژاپن است.
سمبولی رودولف این مسابقه در خط پایانی
شرکت‌کنندگان را به فراتر از محدودیت‌هایشان می‌کشاند...
گلد سیتی و توانایی‌هایی که حتی از آن بی‌خبر بودند را آزاد می‌کند.
به آن گام‌های قدرتمند نگاه کن!
گلد سیتی به سختی می‌تواند همراهی کند!
و اول از همه مری بیوتی!
برنده‌ی ما مری بیوتی است! مری بیوتی!
شش طول کامل! این دیوانه‌کننده است!
به این نگاه کن، شیباساکی!
جو کیتاهارا - مربی او با شش طول برنده شد! شش طول لعنتی!
کویچی شیباساکی - مربی آروم باش جو!
به جای تماشای مسابقات روی گوشی، روی مسابقه‌ی پیش رو تمرکز کن.
اوه، بیخیال...
مثل اینکه این حتی قابل مقایسه نیست...
هاشیما، استان گیفو - پیست مسابقات کاساماتسو
خب،
شرکت‌کنندگان امروز وارد پیست شده‌اند.
صبر کن، این کفش‌های جدید است؟
آره! امیدوارم امروز خیلی کثیف نشوند.
خب، شرکت‌کنندگان، بگوئید "پنیر"!
پنیر!
امروز خیلی خوب می‌دوم.
کار زیادی نمی‌تونیم بکنیم...
مسابقات ملی سطحش با مسابقات منطقه‌ای فرق داره.
از جمله امکانات، کارکنان و حتی اوماموسومی‌ها...
با این حال، مسابقات منطقه‌ای اگر دقت کنی...
هیچ ستاره‌ای اینجا نیست.
ببخشید؟
یک دونده که مردم بتونن باهاش ارتباط برقرار کنن...
کسی که از ته دل بخوان براش تشویق کنی...
یک ستاره‌ی واقعی.
وای!
این... چی بود؟
اوماموسومی
سیندرلا گری
قسمت ۱ من اینجا هستم
مراسم ورود آکادمی مرکز آموزش اوماموسومی کاساماتسو گیفو
از امروز...
من دانشجوی این آکادمی هستم!
جوی میکر.
حاضر.
ساوث هیروئین.
- زندگی مدرسه‌ای مسابقه‌ام بالاخره شروع شد! - حاضر!
از اینجا به بعد، خیلی سخت درس می‌خونم و تمرین می‌کنم!
و یه روزی، یه دونده می‌شم!
بلنو لایت.
بلنو لایت آه، حاضر!
- سکای توهه. - حاضر!
- پس این همکلاسی‌هام هستن. - واک دنسر.
- شرط می‌بندم همشون خیلی سریع هستن... - حاضر!
فوجی‌ماسا مارچ.
حاضر.
فوجی‌ماسا مارچ فوجی‌ماسا مارچ!
اون دانشجوی بورسیه‌ایه که تو امتحان ورودی
بهترین زمان رو ثبت کرد...
نورن ایس.
حاضر...
وای!
نورن ایس تو زادگاهش خیلی محبوبه!
رودی لیمونو.
رودی لیمونو آره.
مینی د لیدی.
مینی د لیدی حاضر!
فکر کنم هرجا بری یه آدم دردسرساز هست...
اما این آکادمی کاساماتسوه. هر دانش‌آموزی یه ویژگی خاص داره...
فو...
رسیدم.
نه، دیر کردی.
راجع به ویژگی‌های خاص...
لباست کو؟
ها؟ یونی فرم چیه؟
فکر کنم مشکل رو فهمیدم...
- چرا ژرزی پوشیده؟ - و کثیف هم هست...
فعلاً بشین.
می‌تونی کنار بلنو لایت بشینی.
صبر کن، چی؟
خوشوقتم...
چی شده... چرا اینجوری بهم نگاه می‌کنه...
شرکت‌کنندگان خب، گوش کنین کلاس.
خداروشکر...
در حالی که اوماموسومی‌ها چندین مسیر شغلی دارن،
آکادمی تراسن کاساماتسو تخصصش تو آموزش دوندگان مسابقه است.
تحت راهنمایی ما، مهارت‌های دویدن خودتون رو تقویت می‌کنین
و در نهایت وارد مسابقات می‌شین.
۱۵ پیست مسابقات منطقه‌ای
در پانزده پیست مسابقات سراسر کشور برگزار می‌شن.
از بین اون‌ها، شما دانش‌آموزان
اینجا، در پیست مسابقات کاساماتسو شروع می‌کنین.
خیلی سریع شروع شد، نه؟
چرا نقشه‌اش انقدر خوبه؟!
اگه خوب عمل کنین،
ممکنه حتی به پیست مسابقات ناگویای نزدیک دعوت بشین.
دِربی توکای اونجا می‌تونین
در معتبرترین مسابقه‌ی منطقه‌ی توکای،
دِربی توکای شرکت کنین.
فقط تعداد کمی از دوندگان به اونجا می‌رسن،
اما اگه برسین،
فقط بالاترین افتخار در انتظار شماست.
ها؟
این فقط منطقه‌ایه، درسته؟
راجع به سری تویینکل چی؟
آه...
مسابقات ملی، درسته؟
خب، این... چیزیه که لازم نیست نگرانش باشین.
دوندگان اونجا در سطح کاملاً متفاوتی هستن...
یک سطح کاملاً متفاوت...
خب.
به نظر جالبه.
چی می‌گی...
خر و پف
صبر کن، خوابیده؟
آیا تو خواب حرف می‌زد؟
هیچ دوستی پیدا نکردم...
آه... واقعاً باید کمتر منزوی باشم
و بیشتر با دیگران ارتباط برقرار کنم...
اون هم تنهاست...
خب، به نظر آدم بدی نمیاد...
و تازه گفتم که باید بیشتر با دیگران ارتباط برقرار کنم!
ه-هی!
می‌تونم اینجا بشینم؟
ممنون!
همه چیز به اندازه‌ی دلخواه! می‌تونین باور کنین غذاخوری به اندازه‌ی دلخواه سرو می‌کنه؟
فکر کنم اشتها داشتن برای اوماموسومی‌های در حال رشد مهمه!
من حتی دو تا کروکت کامل بردم...
آشپز! مواد تموم شد!
برنجم تموم شد!
چه کسی گفت باید به اندازه‌ی دلخواه سرو کنیم... صبر کن، من گفتم!
هی، ببین...
- ها... چی؟ - این... همه‌ش مال اونه؟
دیگه اشتهام رفت...
صبر کن، دختر کنارش...
نه...
آه، ه-هی، صبر کن!
می‌خوای دوست بشی با...
آه...
بسته
اما چرا...
اوم، اگه هنوز گرسنه‌ای...
مال منو بخور.
می‌تونم؟
بابا این چیه؟
یکی داره زیادی راحت می‌شه.
بزن بریم عزیزم! داره تاریک می‌شه!
دارم میام!
اوه تو... به لباس‌هات نگاه کن...
من یه توپ کوچولوی علفیم!
صبر کن مامان، می‌تونم یه بار دیگه از سرسره برم پایین؟
باشه، فقط یه بار.
آهاها، ییپپی!
خوابگاه آکادمی تراسن کاساماتسو
هی، داست بانی...
- خیلی دیر برگشتی، نه؟ - نیهههی...
- تو چه کاری داشتی که... - زمانم امروز بدتر بود...
آیا سرعتم رو اشتباه گرفتم؟
باید درستش کنم...
- آه، عصر... هی، تو!
منو نادیده نگیر!
وقتی باهات حرف می‌زنم، جواب می‌دی، فهمیدی؟
بابا مشکل چیه؟
- چه خبره؟ - نیییییهههه!
هی، بس کن!
خفه شو کوتوله.
ببین کی حرف می‌زنه، مینی!
آه راستی، داست بانی...
ظاهراً هماتاقی منی.
مسئله اینه که من کلی چمدون دارم،
و خیلی جا می‌گیرن...
که یعنی جایی برای تو نمی‌مونه تا بخوابی.
انباری خیلی متاسفم،
اما فکر می‌کنی امشب بتونی اینجا بخوابی... داست بانی کوچولو؟
انباری؟ داری چیکار می‌کنی...
مطمئن نیستم چرا ناراحتی،
اما دعوا بد است.
و در مورد اتاق هم حرفت رو قبول دارم. موفق باشی تو باز کردن چمدون‌ها.
بعداً می‌بینمت.
بابا مشکل چیه؟
شاید... فقط احمقه؟
...چه آدم بی‌حالی.
انباری
یک اتاق تمام برای خودم!
اتاق شخصی خودم!
با پتوهای نرم! و بالش!
حتی برق هم دارم!
عالیه... همه‌چیز لوکس و تمیز!
آیا من تو بهشتم؟
*دیدگاه اوگوری ممکن است با واقعیت متفاوت باشد غذاها خیلی خوشمزه‌ان، و به اندازه‌ی دلخواه سرو می‌شن!
*دیدگاه اوگوری ممکن است با واقعیت متفاوت باشد و همه‌ی دوستای جدیدم خیلی با ملاحظه هستن!
خیلی ممنونم که به من اجازه دادین تو آکادمی کاساماتسو ثبت نام کنم...
مامان...
تا-داااا!
خب؟
اوهو! چه نازنینی!
بهت میاد!
اما وای...
باور نمی‌کنم که داری می‌ری آکادمی.
وقتی کوچولو بودی، زانوهایت آنقدر ضعیف بود که حتی نمی‌تونستی راه بری...
همه‌اش به خاطر توئه مامان.
تو هر روز بهم ماساژ می‌دادی.
اما مطمئنی؟ می‌دونی آکادمی هزینه‌اش زیاده...
نگران نباش.
در مقایسه با قبض‌های خواربار، پول تو جیبی بود.
واقعاً متاسفم...
نباش.
کودکی که دوست داره بخوره، مشکلی نداره.
هرچقدر می‌خوای بخور، هرچقدر می‌خوای بدو...
و اوماموسومی‌ای بشی که قراره بشی.
هی‌هی‌هی...
انباری هه... ساعت پنج صبح...
مطمئناً داست بانی کوچولومون خوابیده.
اما حیف!
حتی تو خواب هم از دستم فرار نمی‌کنه!
حالا... اِهم.
بلند شو! بلند شو! داست بانی!
...ها؟
آیا چمدون‌ها رو بسته و رفته خونه؟
برنامه‌ی تمرین ۵:۰۰ - دویدن در جا با زانوهای بالا ۵:۱۰ - گرم کردن با پرش
به علامت هزار متری رسیدیم!
بالاخره چه کسی تاج دِربی توکای رو برنده می‌شه؟
بالاخره مسابقه‌ی واقعی شروع شد!
از بیرون کیتاهارا جونز میاد!
او حرکت می‌کنه!
کیتاهارا جونز سرعت می‌گیره! کیتاهارا جونز...
طلا رو می‌بره؟!
بکشینم.
موهای خاکستری... تقریباً مثل خاکستر...
این زانوها... خیلی انعطاف‌پذیرن.
خوابم نبرد...
آه، صبح بخیر!
دیشب خوب خوابیدی؟
بهترین خواب عمرم! آره، مثل یه کنده خوابیدم!
ها؟ صبر کن، تو انباری؟
خب، گوش کنین!
اومم، امروز می‌خوایم بهتون نشون بدیم که مسابقه با گیت چطوریه.
شما ۸۰۰ متر روی پیست خاکی می‌دوئین.
شما در مسابقات اولیه‌تون روی پیست‌های مشابه می‌دوئین، پس این رو مثل مسابقه‌ی واقعی در نظر بگیرین.
شما در گروه‌های چهارنفره مسابقه می‌دین.
و یادتون باشه، مسابقه تا وقتی که گیت‌ها باز نشدن شروع نمی‌شه.
عجب.
ما احمق نیستیم.
ببین، ببین!
اون‌ها مربی‌ها هستن، شرط می‌بندم! فکر می‌کنین ما رو انتخاب کنن؟
لباس تمرین؟
صبر کن، تو نمی‌دونی؟
مربی‌ها اوماموسومی‌ها رو انتخاب می‌کنن مربی‌ها کسانی هستن که تمرینات مسابقه‌مون رو نظارت می‌کنن.
به تیم‌شون بپیوندین... تا وارد مسابقات بشین! وقتی مربی شما رو انتخاب کنه و به تیمش بپیوندین، می‌تونین وارد مسابقات بشین.
...اوه.
حوصله‌ات سر رفته؟
حالا... امسال چه کسی رو انتخاب کنم؟
دارم به فوجی‌ماسا مارچ فکر می‌کنم.
هی، صبر کن، اون انتخاب اولمه!
صبر کن، شما هم؟! فراموشش کن!
من از قبل از ورودش به مدرسه چشم روش گذاشته بودم!
آیا بالاخره شاهد تولد یک ستاره خواهیم بود؟
نه، شک دارم...
آه، دارن شروع می‌کنن.
خب، آماده...
آماده...
برو!
اوه! چه شروع تمیزی!
فرمش هم عالیه!
اون قطعاً استعداد یه دونده رو داره!
به نظر میاد ستاره‌ی این نسل رو پیدا کردیم، نه جو؟
آره...
خیلی خوبه.
زمان...۵۰.۸ ثانیه!
WHOOOA
پنجاه ثانیه!
همین! من حق تقدم دارم!
بی‌انصافی نکن!
این قدرت...
- تعجبی نداره بورسیه گرفت... استعداد خالصه. - دوست داری به تیم من بپیوندی؟
- نه صبر کن، به تیم من بیا! - بگذارید درس رو تموم کنم!
- پشیمون نمی‌شی! - مزاحم نشوید!
به هر حال مهم نیست...
به تیم من که نمی‌پیوندی...
بعدی...
گروه بعدی!
همم... اون چیه؟
اون اوماموسومی موخاکستری
دانشجوی جدیده؟
وای، واقعاً انعطاف‌پذیره.
*در حال کشش*
...یه لحظه صبر کن.
این انعطاف بیش از حد نیست؟
خیلی خب، حله!
آره.
بذارین داست بانی کوچولو رو شکست بدین!
مگه می‌شه!
محاله!
حالا چیکار می‌کنی؟
هی‌هی!
آماده... تنظیم...
برو!
ص-صبر کن، داری چیکار می‌کنی؟
بند کفشم باز شد...
بند کفشت؟!
هاها!
باید قبل از ورود به گیت‌ها می‌بستیش!
زود باش! وقت تموم می‌شه!
این طوری...
هیچ وقت نمی‌رسیم...
هی‌هی‌هی، مقام اول مال منه!
نه، مال منه!
ها؟
سریعه! اما مهم‌تر از اون...
این حالت دویدن چیه؟
چطور می‌تونه این‌طور خمیده بدوه؟
شانه‌هاش؟
کمرش؟
نه...
زانوهاست!
انعطاف دیوانه‌وارش این فرم رو ممکن کرده!
هاها...
هیچ ستاره‌ای اینجا نیست.
یک دونده که مردم باهاش ارتباط برقرار کنن...
کسی که از ته دل براش هورا بکشین...
بالاخره پیداش کردم...
یک ستاره واقعی!
زمان... ۵۱.۱ ثانیه!
باورم نمیشه بند کفشم باز شد...
باید بیشتر دقت کنم...
و-وای خدای من...
وای خدای من...
تو چی هستی؟
ه-هی، هی!
ی-یه لحظه صبر کن!
آه، کیتاهارا جونز.
لطفاً فراموشش کن.
تو! اسمت چیه؟
اوگوری کپ.
"کپ"... مثل "قله"...
بهت میاد!
من کیتاهارا جو هستم!
دوست داری با هم دنیا رو فتح کنیم، اوگوری کپ؟
*اوگوری کپ*
قسمت ۲ بذار مسابقه بدم
در قسمت بعدی اوماموسومی: سیندرلا گری!