‫« بیمارستان کوروزو »
‫« گیریه گوشیما »
‫حلزون گوش
‫عضو داخل گوشه که صدا رو تشخیص میده
‫خلاصه بخوام بگم
‫احتمالاً واضح‌ترین مارپیچ بدن انسانه
‫« مدیر بیمارستان »
‫خانم سایتو، بنظر میاد حالتون داره بهتر میشه
‫بله دکتر. حالم خیلی بهتر شده
‫هنوزم از فکر مارپیچ می‌ترسین؟
‫آره. وحشت می‌کنم
‫متاسفم اینو می‌شنوم ‫پس بیا این روش رو امتحان کنیم
‫شما رو به بیمارستان روان‌پزشکی ‫شهر میدوریاما ارجاع میدم
‫مگه اونجا تیمارستان نیست...؟ ‫شویچی...
‫بابت رفتن به اونجا نگرانید؟
‫بخاطر بدنامی بستری بودن ‫توی یه "تیمارستان"ـه؟
‫خیالتون راحت، نیازی نیست نگران باشین
‫با دیدن عکس کالبدشناسی ‫ مدیر بیمارستان یادم افتاد
‫مادرم موهاش رو تراشید ‫و نوک انگشت‌هاش رو برید
‫حالا که قانع شده از شر
‫تمام مارپیچ‌های بدنش خلاص شده
‫تصور کن اگر از مارپیچ‌های ‫توی گوش‌هاش باخبر بشه چی میشه!
‫گندش بزنن! یه دسته پشه‌ی دیگه‌ست!
‫پشه‌های نر موقع تلاش برای جفت‌گیری ‫یه دسته تشکیل میدن
‫به شکل مارپیچه
‫حالا که گفتی یادم اومد ‫این مدت یه عالمه از اینا دیدم
‫برای همین این مدت ‫پشه‌ها اینقدر زیاد شدن؟
‫یه نفرینه. نفرین مارپیچه
‫یه آمبولانس دیگه!
‫فقط همین امروز صبح ‫بیش از 10 زن حامله بستری شدن
‫همه‌شون ادعا می‌کنن بعد از ‫هزاران نیش پشه حالشون بد شده
‫خانم گوشیما؟ بخش زایمان زیادی شلوغ شده
‫- مجبوریم از اتاقتون استفاده کنیم ‫- بله حتماً
‫کیکو؟
‫- می‌شناسینش؟ ‫- آره، دخترعمومه!
‫« کیکو ناکایاما » ‫« گیریه گوشیما »
‫- ممنونم، گیریه ‫- نه بابا این چه حرفیه
‫کیکو، این چیه؟ خیلی سنگینه...
‫می‌تونی بذاریش توی کشو
‫ باشه چشم
‫« بیمارستان کوروزو »
‫« مــارپــیــچ »
‫« بیمارستان کوروزو »
‫خدایا! این مریض مرده!
‫- دو نفر دیگه هم اینجا مردن! ‫- چی؟ دو نفر؟
‫چه بلایی سرشون اومده؟
‫انگار سرتاپای بدنشون سوراخ شده
‫آره. دلیلش هرچی بوده
‫ظاهراً هیچ خونی توی بدنشون نمونده
‫باید به پلیس زنگ بزنیم!
‫به قتل رسیدن؟
‫من که دیشب چیزی نشنیدم ‫تو شنیدی؟
‫تنها چیزی که یادمه ‫صدای وزوز پشه‌ها بود
‫« کیکو ناکایاما » ‫« گیریه گوشیما »
‫باورم نمیشه کسی اینجا به قتل رسیده! ‫اونم سه نفر! مگه نه؟
‫آره
‫می‌دونی چی شد، گیریه؟ ‫بچه داره کم‌کم تکون می‌خوره
‫واقعاً؟
‫- گیریه، حالت چطوره؟ ‫- شویچی!
‫یه پشه‌ی دیگه! ‫نمی‌ذارم یه قطره هم از خون من بخوری!
‫شویچی!
‫گیریه، می‌دونستی...
‫فقط پشه‌های ماده که تخم دارن خون می‌خورن؟
‫از خون حیوانات می‌خورن
‫تا تخم‌های توی شکمشون رو تغذیه کنن
‫چیکار داری می‌کنی؟ ‫برو بیرون ببینم! زود باش!
‫شرمنده کیکو! ‫این مدت رفتارش یه‌خرده عجیب شده
‫اشکال نداره، گیریه
‫« بیمارستان کوروزو »
‫کیکو؟ سعی کن نذاری ‫پشه‌ها نیشت بزنن، باشه؟
‫ممنون گیریه. ولی هیچ اشکالی نداره ‫مشکلی با پشه‌ها ندارم
‫راستش ازشون خوشم میاد ‫خیلی ازشون خوشم میاد
‫چیکار دارن می‌کنن؟
‫نباید اینجا باشی!
‫هی! چرا اینقدر سروصدا می‌کنین؟
‫بهم نزدیک نشین!
‫خونت! خونتو بهمون بده!
‫این همه سروصدا واسه چیه؟ ‫چی شده؟
‫بهمون خون بده!
‫- فکر کنم برای امشب کافیه ‫- خوشمزه بودا!
‫- وقتشه برگردیم اتاق‌هامون ‫- آره. بریم یکم بخوابیم
‫کجا با این عجله؟
‫فکر کردی می‌تونی بعد از ‫دیدن رازمون قسر در بری؟
‫بس کنین! ‫لطفاً کمکم کن، کیکو!
‫- خون... تمام خونت رو بهم بده! ‫- کیکو...
‫نزدیکم نشین!
‫بمیر!
‫« یوکیه سایتو »
‫عشقم... در مارپیچ به من ملحق شو!
‫نه! هرگز!
‫عاشق اینم که برم توی اون ‫مارپیچ داخل گوشت، عزیزدلم!
‫می‌خوام برم توش بخوابم!
‫« یوکیه سایتو »
‫« بیمارستان کوروزو »
‫- با چشم‌های خودم دیدم! ‫- یه‌خرده غیر معقول بنظر میاد...
‫مطمئنی کابوس نمی‌دیدی؟
‫نه، جدی میگم!
‫اون زن‌های حامله داشتن خون می‌خوردن!
‫پدرت یه حرف عجیبی زد
‫گفت توی گوش‌هام مارپیچ هست
‫ولی بابا که مرده!
‫خواب دیدی، مامان
‫باید مطمئن بشم! ‫باید خودم اون عکس کالبدشناسی رو ببینم!
‫مامان، خواهش می‌کنم!
‫دکتر! گوش...
‫غیبش زده! عکسه غیبش زده!
‫یکم قدیمی شده بود ‫برای همین انداختمش دور
‫چیکار کردی؟!
‫خب پس دکتر، باید خودت بهم بگی!
‫بهم دروغ نگیا، یه مارپیچ توی گوشم مخفی شده؟
‫مارپیچ؟ معلومه که نه ‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫واقعاً؟
‫مهم‌تر از اون، خانم سایتو ‫حتماً اون بریدگی‌های روی پات درد می‌کنن
‫- یه داروی مسکن بهش بدین ‫- چشم، دکتر
‫بیاین برگردیم اتاقتون، خانم سایتو
‫راست میگه؟ واقعاً راست میگه؟
‫« یوکیه سایتو »
‫نه...! تو رو خدا، نه!
‫توی گوش‌هاتن!
‫توی گوش‌هات!
‫نه!
‫مارپیچ توی گوش‌هاته!
‫توی گوش‌هامه! رفت توی مارپیچ‌های گوشم!
‫باید عجله کنم ‫باید درش بیارم...
‫فکر کنم با پایین آوردن اون عکس ‫خطر از بیخ گوشمون گذشت
‫بنظرم باید فوراً بفرستیمش ‫پیش یه متخصص
‫آره
‫چرا همه‌چی داره می‌پیچه؟
‫بدنم مدام می‌پیچه و می‌پیچه...
‫نه! نمی‌خوام تبدیل به مارپیچ بشم!
‫این که شبیه...!
‫« بیمارستان کوروزو »
‫« اتاق نوزادان »
‫« گیریه گوشیما »
‫- ممنون، فکر کنم سیر شدم ‫- تو که هیچی نخوردی!
‫زیاد از این قارچ‌ها خوشم نمیاد
‫یه‌خرده بوی خون میدن
‫قارچ‌ها خیلی خوشمزن، مگه نه؟
‫آقای کاواموتو متخصص زنان و زایمان‌مون ‫گفت برامون خوبه
‫می‌تونیم هرچقدر خواستیم بخوریم!
‫من که از خدامه! ‫درهرحال می‌خورمشون!
‫بنظرت صدای چیه...؟
‫بی‌‌صبرانه منتظرم برگردم!
‫برگردم اون جای گرم!
‫- ولی می‌تونیم برگردیم؟ ‫- معلومه که می‌تونیم!
‫اون مرده ما رو آورد بیرون ‫خودشم می‌تونه ما رو برگردونه داخل
‫ولی الان داره ماکیو رو برمی‌گردونه داخل!
‫- امیدوارم بعدش من برگردم داخل! ‫- منم همینطور، بی‌صبرانه منتظرم!
‫خیلی بدجنسی!
‫این صدای کیکو بود!
‫از اینجا بود!
‫دکتر کاواموتو! ‫صدای جیع کیکو رو شنیدم!
‫ناز بودن یه نوزاد یه ابزاره
‫که بهش اجازه میده صحیح و سالم ‫به بلوغ برسه و مستقل بشه
‫کوچولوهای سمجی هستن ‫مدام بند نافشون رو می‌برم
‫ولی جفت‌شون مدام ترمیم میشه
‫دوباره جفت رو آخر بند نافشون رشد میدن
‫اینقدر مصمم هستن ‫که به رحم محبوب‌شون برگردن
‫به شرایط زندگی دلخواه‌شون
‫اون چیزهای قارچ‌شکل ‫که روشون پر از مارپیچ بود...
‫آره. جفت هستن
‫وقتی داشتیم توی این اتاق به‌دنیا ‫میاوردیم‌شون، خودبه‌خود شروع به رشد کردن
‫کیکو!
‫دکتر، لطفاً... نیاز به خون دارم!
‫خوشمزه‌ست... خیلی خوشمزه‌ست...
‫- چقدر قارچ! ‫- اینجا رو ببین!
‫بیشتر... بیشتر نیاز دارم!
‫بابت همه‌چیز ممنونم
‫مراقب خودتون باشین، باشه؟
‫- بجنب! بیا بریم! ‫- داره دردم میاد!
‫قراره امشب یه جشن ‫برای بازگشت گیریه به خونه بگیریم!
‫امیدوارم توام بیای، شویچی
‫جشن؟ ایول!
‫خونه‌تون دقیقاً کنار تالاب سنجاقکه!
‫سرتاسر اونجا پر از مارپیچ شده!
‫جشن! بزن بریم!
‫- به خونه خوش اومدی، گیریه! ‫- آره، خوش اومدی آبجی!
‫ممنونم...
‫شویچی، خجالت نکش! ‫بفرما بخور!
‫باشه، خیلی ممنونم
‫حتماً خیلی گشنه بودی!
‫شویچی، بیشتر بیا اینجا پیشمون
‫چشم!
‫چی شده، شویچی؟
‫توام می‌بینیش، مگه نه شویچی؟
‫خیلی به اون اثرم افتخار می‌کنم!
‫پدرت مردی بود ‫که واقعاً هنر رو درک می‌کرد!
‫قبل از فوتش اومد باهام صحبت کرد
‫و گفت سفالگری هنر مارپیچه
‫حرف‌هاش چشمامو به روی ‫معنای واقعی هنر باز کرد!
‫طوفان درجه یک درحال نزدیک شدن ‫به سواحل ژاپن است...
‫شویچی بیچاره غذای چندانی نخورد، مگه نه؟
‫- آره ‫- خیلی ترسناکن
‫این اواخر همه‌ش داره از اینا درست می‌کنه
‫یه چهره‌ست...
‫شبیه چهره‌ی مامان بابای شویچی هستن...
‫دارم می‌سوزم! دارم می‌سوزم! دارم می‌سوزم!
‫شویچی! شویچی! نجاتم بده!
‫باید توی اون کوره رو ببینم!
‫عه شویچی، چند وقته اونجا وایسادی؟
‫داره منو صدا می‌زنه
‫یکی داره از داخل اون کوره منو صدا می‌زنه!
‫این چه حرف مسخره‌ایه. امکان نداره
‫شویچی!
‫- کمکمون کن، شویچی! ‫- شویچی!
‫چطور ممکنه؟ چطور ممکنه ‫مامان و بابام توی اون کوره باشن؟
‫شویچی!
‫الان زنگ می‌زنم آتش‌نشانی!
‫این طوفان قدرتمند ‫که در همچین زمان غیرمنتظره‌ای ظاهر شد...
‫به حرکت خود به سمت شمال ادامه خواهد داد
‫بابا، بیا پایین ‫توی این شرایط اون بالا زیادی خطرناکه!
‫کارم تموم شد
‫این طوفان هولناک ‫در آسمان شهر کوروزو متوقف شده...
‫و بادهای سهمگین بی‌وقفه ‫به پیکره‌ی آن شهر می‌کوبند
‫سازمان هواشناسی ژاپن ‫هنوز توضیحی برای این پدیده پیدا نکرده است
‫بطور زنده از شهر کوروزو با شما همراه هستم
‫کوبایاشی؟ یه چیزی کنار اون تیر برق می‌بینیم
‫چی؟ تیر برق؟
‫ممکنه یه قربانی باشه ‫که گرفتار طوفان سهمگین شده؟
‫- مرده؟ ‫- صدامو داری؟
‫- کوبایاشی، صدامو می‌شنوی؟ ‫- آره، صداتو می‌شنوم
‫قضیه چیه؟ دو ساعته ‫توی آسمون اینجا مونده!
‫حتی سازمان هواشناسی هم دلیلشو نمی‌دونه!
‫گیریه...
‫- صدای چی بود؟ ‫- نمی‌دونم
‫کیه؟
‫چشم طوفانه! ‫چشم طوفان داره دنبالت می‌گرده!
‫- باید بیای ببینیش آبجی! ‫- حرفای عجیب غریب نزن، میتسو
‫بهش میگن چشم طوفان ‫ولی طوفان‌ها که واقعاً چشم ندارن
‫گیریه...
‫اومدم!
‫- شویچی؟! ‫- گیریه! همراهم بیا!
‫اگر بمونی، خونه‌ت و خانواده‌ت نابود میشن!
‫ببین! این چشم طوفانه!
‫اون بادهای چرخشی شوم رو می‌بینی؟
‫نشنیدی؟ داره اسمتو صدا می‌زنه!
‫انگار با یک نگاه عاشقت شده! ‫تمام فکر و ذکر این طوفان تویی!
‫- جدی... جدی میگی؟ ‫- زود باش! از این طرف!
‫گیریه!
‫- گیریه! ‫- پام! گیر کردم!
‫- نمی‌تونی تکون بخوری؟ گندش بزنن! ‫- حالت خوبه؟
‫وایسا، الان میرم کمک میارم!
‫چشم طوفان بلعیدش!
‫چرا؟!
‫گیریه...
‫حتماً طوفان اونو با من اشتباه گرفت...
‫اگر طوفان بیشتر از این ‫ اینجا بمونه، کل شهر...
‫گیریه
‫بخواب زمین!
‫از این طرف!
‫طوفان قدرتمندی که خسارت بی‌اندازه‌ای ‫به شهر کوروزو وارد کرد
‫بطرز اسرارآمیزی ناپدید شد
‫هنوز توضیحی برای ‫ناپدید شدن ناگهانی آن پیدا نشده
‫- صداشو شنیدین؟ ‫- صدای موشه! خیلی از دستشون خسته شدم
‫اگر داستان‌ها رو باور کنی ‫این خونه‌ها از دوره‌ی میجی‌ هم قدیمی‌ترن
‫نمی‌دونم چرا خونه خرابه‌ای مثل این ‫توی طوفان خراب نشد
‫گمونم خیلی محکم‌تر از چیزیه که بنظر میاد
‫خودشه! هیولاست!
‫می‌دونستم شایعات حقیقت دارن! ‫شنیدم یه هیولا اینجا زندگی می‌کنه!
‫هر شب، هیولا سگ‌های محله رو می‌خوره!
‫چطور می‌تونی همچین حرف وحشتناکی بزنی؟
‫هیولاها که واقعی نیستن، عزیزم
‫حقیقت داره! میگن یه عالمه سگ ‫تابحال خورده شدن
‫عه، آقای واکابایاشی!
‫- دوست مادرته؟ ‫- توی خونه‌ی سمت چپی زندگی می‌کنه
‫امروز بعدازظهر خودمونو بهش معرفی کردیم
‫گفت اونم مثل ما ‫خونه‌ش رو توی طوفان از دست داده
‫- شبتون خوش! ‫- شب خوش! از آشناییتون خوشحال شدم
‫مشاور املاکی که کمکم کرد ‫اینجا رو پیدا کنم بهم گفت
‫که یه پیرزن بیچاره و پسرش ‫توی واحد سمت راستی‌تون زندگی می‌کنن
‫ظاهراً این صدای ناله‌های بی‌وقفه‌ی پسرشه
‫- چی؟ یعنی هیولا نیست؟ ‫- پس شایعات رو شنیدی؟
‫یواش!
‫میگن بخاطر یه بیماری مزمن ‫ظاهر خیلی عجیبی داره
‫شایعه‌ی هیولا همینطوری شروع شد
‫نگران نباشین
‫خداحافظ
‫ممنونم، خیلی لطف کردی!
‫خب، شاید پیرزن بیچاره ‫شنواییش ضعیف باشه
‫ اینجور که گفت ظاهراً خیلی پیره
‫آره، شاید بخاطر همینه
‫بازم داره سروصدا می‌کنه!
‫این صدا... بنظرت بیشتر شبیه ‫صدای یه پیرزن نیست؟
‫ناله‌هاش جوریه که انگار یه چیزیش شده!
‫اگر مشکلی پیش اومده باشه چی؟ ‫اگر اتفاقی براش افتاده باشه چی!
‫گیریه!
‫وایسا، گیریه! منم باهات میام!
‫من همراهش میرم!
‫خانم؟
‫خانم؟ همه‌چی مرتبه؟
‫پسرم... پسرم مرده!
‫وقتی پیداش کردی ظاهرش چه شکلی بود؟ ‫پسره رو میگم
‫در جایگاهی نیستم که بخوام ‫همچین جزئیاتی رو بهتون بگم
‫یک دقیقه پیش از پنجره‌ی پشتی ‫یه نگاه کوچیک انداختم
‫روی زمینی که پسره روش می‌خوابید ‫سوراخ‌های کوچیکی درست شده بود
‫اونقدر زیاد بود که نتونستم بشمرم!
‫بنظرت جای چی می‌تونسته باشه؟
‫واقعاً نمی‌دونم ‫گفتم نمی‌خوام در موردش صحبت کنم
‫گیریه... چه دختر زیبا ‫و بااراده‌ای هستی
‫نمی‌تونم ازت چشم بردارم
‫اینا دیگه چه کوفتین؟
‫آقای واکابایاشی؟
‫آبجی!
‫این دیگه چیه؟!
‫یاماگوچی؟!
‫یه فنر از بدنش زده بیرون!
‫فکر کنم فنر ماشینه!
‫- این دیگه چیه؟ ‫- چقدر وحشتناکه!
‫بجنب، بیا بریم
‫بهتره بریم
‫این اتفاقات همینطور ادامه داشتن...
‫و روی شهر‌مون و تمام ساکنینش تاثیر می‌ذاشتن
‫حالا که بهش فکر می‌کنم... تا اون زمان
‫دیگه نسبت به همه‌چیز کرخت شده بودم
‫« بر اساس رمان مصور مارپیچ » ‫« نوشته‌ی جونجی ایتو »