‏پسر، همه چی خوشمزه به نظر میاد!‏
‏اینو. میوشی، این مورد علاقه‌ی توئه.‏
‏فهمیدم. فقط بیارشون اینجا.‏
‏اوه، این تازه از تو روغن در اومده!‏
‏هیداکا، من یه دونه برمی‌دارم.‏
‏احمق! هنوز اونا رو تو ظرف نچیدم!‏
‏داغه، داغه، داغه!‏
‏چه صدای خوشمزه‌ای. نت فا دیِز.‏
‏اُوتووا-کون فوق‌العاده‌ست. حتی می‌تونه‏ ‏نت‌ها رو از همچین صدایی تشخیص بده.‏
‏اوه، نمی‌دونستی؟‏
‏با اینکه موقع تمرین آواز همراهیت می‌کنه؟‏
‏همه نوشیدنی گرفتن؟‏
‏بله!‏
‏برای جشن گرفتن عملیات بزرگ نجات شیزوکا،‏
‏و برای یادبود پیوستن سوزوری به ما،‏
‏رستوران هیداکا‏ ‏می‌خوام که همه حسابی‏ ‏بخورن و بنوشن.‏ ‏همه‌ش مهمون من.‏
‏خیلی خب.‏
‏به سلامتی!‏
‏خب، بزن بریم بخوریم!‏
‏این آبمیوه خوشمزه‌ست، هیداکا-کون.‏
‏منم دوستش دارم.‏
‏از اینا برای مغازه‌ی خودمون هم می‌خوام.‏
‏این ترکیب آبمیوه‌ی مخصوص خودمه!‏
‏بیاین، بیاین!‏
‏اگه چیزی هست که می‌خواین بخورین،‏ ‏بهم بگین. براتون می‌کشم تو ظرف.‏
‏ای بابا، شماها هم.‏
‏نشستن و غصه خوردن برای چیزی که تموم شده فایده نداره.‏
‏یا نکنه دارین میگین نمی‌تونین چیزی رو بخورین‏ ‏که من برای شما پسرا آوردم؟‏
‏نـ-نه اینطور نیست.‏
‏فقط برامون غیرممکنه بعد از اون اتفاق‏ ‏جوری رفتار کنیم که انگار هیچی نشده.‏
‏اون حرومزاده.‏
‏باید تقاص پس بده.‏
‏خیابان کیسِی‏
‏در هر صورت،‏ ‏شماها حالتون خوب میشه؟‏
‏یه نفر اون بیرون هست که درخواست‏ ‏آدم‌ربایی شیزوکا رو داده بود، درسته؟‏
‏درسته.‏
‏هی.‏
‏اصلا خوب نمیشه، نه؟‏
‏مشکلی نیست. باهاش حرف می‌زنم و قضیه رو حل می‌کنم.‏
‏حلش کنی، هان؟‏
‏کی به حرف یه بازنده گوش میده؟‏
‏کارتو خیلی سرسری انجام دادی.‏
‏من واقعاً آدم‌شناس خوبی نیستم، نه؟‏
‏ولی خب بیخیال.‏
‏یه برگ برنده دیگه علیه فورین دارم.‏
‏از کجا فهمید ما از فورین هستیم؟‏
‏حتی یونیفرممون هم تنمون نیست.‏
‏چرا...‏
‏تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟‏
‏خفه شو. من هرجا دلم بخواد میرم.‏
‏من همیشه همینجوری بودم، درسته؟‏
‏یه جایی که باحال‌تر باشه‏ ‏و بهم حال بهتری بده.‏
‏بالاخره زندگی فقط یه راهه برای وقت تلف کردن‏ ‏تا وقتی که بمیری.‏
‏این یارو کیه؟‏
‏به نظر می‌رسه سوباکینو می‌شناستش.‏
‏لعنتی، چقدر درد داشت!‏
‏هان؟ وقتی از طبقه‌ی دوم می‌پرم پایین‏ ‏انقدر درد داره؟‏
‏آدمای تو تلویزیون خیلی راحت انجامش میدن‏ ‏و خیلی خفن‌تر و اینا به نظر میان.‏
‏این یارو چشه؟‏ ‏داره ما رو مسخره می‌کنه؟‏
‏ساکورا. شماها دخالت نکنین.‏
‏چطور جرئت می‌کنی روتو اینجا نشون بدی.‏
‏چرا؟‏
‏چرا اونا انقدر‏ ‏با عصبانیت جوش آوردن؟‏
‏بیخیال، این اولین تجدید دیدارمون‏ ‏بعد از یه مدته.‏
‏ولی اگه شماها انقدر مشتاقین، پس...‏
‏اینجوری خون منم به جوش میاد.‏
‏اوه، چقدر عالی.‏
‏بچه‌ها دارن جوری رفتار می‌کنن‏ ‏انگار برای خودشون مردی شدن!‏
‏تو فقط با من کار داری.‏
‏اونا هیچ ربطی به این قضیه ندارن.‏
‏بذار تنها باهات حرف بزنم.‏
‏بیا بریم یه جای دیگه.‏
‏که اینطور.‏
‏پس ماجرا اینه.‏
‏پس کار تو بود.‏
‏تو مغز متفکر‏ ‏پشت همه‌ی این قضایایی.‏
‏بیشتر شبیه...‏
‏تو یهو پیدات شد.‏ ‏تو دیگه کدوم خری هستی؟‏
‏هی، سوباکی.‏
‏منو درست و حسابی به‏ ‏سال پایینی‌هات معرفی کن.‏
‏قیافه‌ش کاملاً گیج به نظر می‌رسه.‏
‏این یارو...‏
‏هم‌دوره‌ی منه،‏ ‏و یه دانش‌آموز سابق فورینه.‏
‏یاماتو اِندو.‏
‏دانش‌آموز سابق فورین...‏
‏اِندو.‏
‏هان؟ چیه؟‏
‏اونقدر معروفه که حتی منم می‌شناسمش.‏
‏هیچکس تو فورین نیست‏ ‏که اونو نشناسه.‏
‏اون چیزیه که بهش میگن یه افسانه.‏
‏داری خجالتم میدی.‏
‏البته، من فقط یه سال اونجا بودم.‏
‏چطور...‏
‏چطور این یارو یه افسانه‌ست؟‏
‏ساکورا. بس کن...‏
‏برام مهم نیست هر نوع افسانه‌ای که هستی...‏
‏تو یکی دیگه رو وادار می‌کنی‏ ‏برات آدم‌ربایی کنه.‏
‏تو یه عوضی بی‌ارزشی!‏
‏عوضی بی‌ارزش، هان؟‏
‏این خوب نیست.‏
‏بچه‌های فورین قهرمانای شهرن.‏ ‏نباید از اینجور کلمات استفاده کنی.‏
‏به هر حال...‏
‏که اینطور.‏
‏تو باید ساکورا باشی.‏
‏اون رنگ مو و چشم...‏
‏تو تو اون گروهی بودی که‏ ‏مقابل کیل ایستادن، آره؟‏
‏من تمام ماجرا رو دیدم.‏
‏اینکه چطور سر خود عمل کردی...‏
‏اینکه چطور به هیچ‌جا نمی‌رسیدی چون‏ ‏حواست به آدمای دورت پرت شده بود.‏
‏اون موقع بود که یه فکری به سرم زد.‏
‏ساکورا.‏
‏آدمایی مثل تو به فورین تعلق ندارن.‏
‏بهتره زودتر انصراف بدی.‏
‏اصـ-اصلاً اینطور نیست!‏
‏تـ-تو چی از ساکورا-سان می‌دونی؟‏
‏وقتی هیچی ازشون نمی‌دونی‏ ‏این حرفو نزن!‏
‏بیخیال، صدات داره می‌لرزه.‏
‏این یهو چی بود؟‏
‏حرفتو پس بگیر.‏
‏هان؟ من فقط...‏
‏هیچکس به اندازه‌ی اون به فورین نمی‌خوره.‏
‏ولی تو که اصلاً جزو فورین نیستی.‏
‏پس...‏
‏اگه یه نفر از خود فورین بگه‏ ‏اشکالی نداره؟‏
‏ای بابا.‏
‏منو از قلم نندازین!‏
‏واقعاً که. به کل داستان گوش کنین.‏
‏من مسخره‌ش نمی‌کنم یا چیزی.‏
‏در واقع، برعکسه.‏
‏من براش خیلی ارزش قائلم.‏
‏فقط فکر می‌کنم داره استعدادهاشو هدر میده.‏
‏آدمای دیگه دارن جلوتو می‌گیرن.‏
‏مهارت‌های واقعی تو باید‏ ‏خیلی بالاتر از اینا باشه.‏
‏آدمایی مثل اون تنها باشن بهتره،‏ ‏می‌دونی؟‏
‏حرف مفت نزن.‏
‏تمام این مدت داشتی یه جوری وراجی می‌کردی‏ ‏انگار منو می‌شناسی.‏
‏مهم نیست بقیه چی بگن...‏
‏من خودم تصمیم می‌گیرم به کجا تعلق دارم.‏
‏این عالیه.‏
‏قصد نداشتم این کارو بکنم.‏
‏ولی فکر کنم قبل از اینکه برم‏ ‏یه کم بازی کنم.‏
‏وایسا.‏
‏سوزوری!‏
‏هی، تو هیچ ربطی به این قضیه نداری!‏
‏درسته. من دیگه اصلاً به تو‏ ‏اهمیت نمیدم. گمشو.‏
‏اهمیت نمیدم و کوفت.‏
‏دلیل اصلی چیزی که الان‏ ‏اینجا داره اتفاق میفته منم.‏
‏تو اومدی اینجا که ببینی من در چه حالم.‏
‏این قضیه باید فقط بین من و تو باشه.‏
‏نمی‌تونم اینا رو بیشتر از این درگیر کنم.‏
‏سوزوری.‏
‏پس، خواهش می‌کنم.‏
‏عقب بکش.‏
‏من مسئولیت کامل رو به عهده می‌گیرم.‏
‏سـ-سوزوری-سان.‏
‏سوزوری! فرار کن!‏
‏من آدمای زیادی رو دیدم که التماس می‌کنن،‏
‏ولی کسی که انقدر روحیه داشته باشه‏ ‏زیاد پیدا نمیشه.‏
‏ولی بازم، چرا اینقدر رقت‌انگیز به نظر می‌رسه...‏
‏ا-ل-ت-م-ا-س ک-ر-د-ن.‏
‏باشه. بی‌حساب می‌شیم.‏
‏اون پیرمردی که منو استخدام کرد‏ ‏هم کارای کثیف زیادی می‌کنه.‏
‏اگه یه کم تهدیدش کنم...‏
‏احتمالاً دیگه هیچکس با اون‏ ‏دختر کاری نخواهد داشت.‏
‏منظورت چیه؟ چه نقشه‌ای تو سرته؟‏
‏هان؟ هیچی.‏
‏اگه چیزی باشه، به خاطر اینه که‏ ‏حالم خوبه!‏
‏درسته.‏
‏تو همیشه همینجوری بودی.‏
‏هیچکس نمی‌دونه تو کله‌ت چی می‌گذره.‏
‏ای بابا.‏
‏بعد از اون خنده‌ی گنده دیگه‏ ‏حتی حال دعوا کردن هم ندارم.‏
‏به زودی میام فورین تا دوباره بازی کنیم.‏
‏فعلاً.‏
‏هان؟ دست بردار! وایسا!‏
‏ساکورا-کون!‏
‏گفتم «فعلاً»، نگفتم؟‏
‏پسر کوچولو.‏
‏ساکورا، دنبالش نرو.‏
‏دیدی چی شد. باید به حرف‏ ‏سال بالایی‌هات گوش کنی.‏
‏بالاخره تو یه سال اولی هستی.‏
‏لعنت بهش!‏
‏امروز تعطیلیم‏
‏لعنتی. اون حرومزاده...‏
‏باید تقاص پس بده!‏
‏سـ-ساکورا-سان، اگه اونجوری‏ ‏غذا رو ببلعی، گلوت گیر می‌کنه.‏
‏واقعاً متاسفم.‏
‏این تقصیر منه که شما با‏ ‏اون یارو درگیر شدین.‏
‏از همه بدتر، من نمی‌دونستم که‏ ‏اون یه دانش‌آموز سابق فورینه.‏
‏واقعاً نمی‌دونم چی بگم.‏
‏چرا تو باید عذرخواهی کنی؟‏
‏چون من...‏
‏می‌خوای بگی چون تو اینجا بودی‏ ‏اون پیداش شد.‏
‏خب که چی؟‏
‏من از اینکه اون پیداش شد عصبانی نیستم.‏ ‏من از خود شخص اون عصبانیم.‏
‏پس هی تا ابد عذرخواهی نکن.‏
‏چون این بیشتر عصبانیم می‌کنه.‏
‏اههه! فکر کردن بهش عصبانیم می‌کنه!‏
‏وایسا، ساکورا-سان.‏
‏«پسر کوچولو» و کوفت!‏
‏فقط دو سال بزرگتره!‏
‏سوزوری، چیزی نیست که تو باید نگرانش باشی.‏
‏ما هم یه بخشی از این ماجرا بودیم.‏
‏غذا داره سرد میشه.‏ ‏زود باشین بخورین.‏
‏خوشمزه‌ست.‏
‏من هیچوقت چیزی...‏
‏به این خوشمزگی تو زندگیم نخورده بودم.‏
‏دوستش داری، هان؟‏
‏بخور! از اینم بخور!‏
‏آ-آره.‏
‏چطور کسی که برای سیر کردن شکمش‏ ‏سختی می‌کشه، می‌تونه کاری که می‌خواد رو انجام بده؟‏
‏هی، سوزوری.‏
‏اون کاری که می‌خواستی انجام بدی چی بود؟‏
‏از جوری که قبلاً حرف زدی...‏
‏مگه چیزی نیست که بخوای انجامش بدی،‏ ‏چیزی که دوستش داشته باشی؟‏
‏خب، چیه؟‏
‏بـ...‏
‏بازی.‏
‏بازی؟‏
‏مثل اتللو یا ورق بازی؟‏
‏نه، از اونایی که به تلویزیون وصل می‌کنی.‏
‏آها، فهمیدم!‏
‏به یه تلویزیون، یه کنسول و بازی نیاز داری.‏ ‏نمی‌تونم الان سریع آماده‌ش کنم.‏
‏اوه، ولی اگه یه مدل قدیمیش باشه،‏ ‏شاید یه چیزی تو کمدم داشته باشم.‏
‏اشکالی نداره. خودم کار می‌کنم‏ ‏و پولشو جمع می‌کنم تا—‏
‏من یکی دارم.‏
‏بزن بریم!‏
‏اوه خدای من، هیداکا! دمت گرم!‏
‏نه، نه. اون دکمه نه.‏
‏آره! این یکی مال منه!‏
‏افتادم!‏
‏هی سوزوری، داری اشتباه میری.‏
‏لعنتی، وایسا، کانجی!‏
‏بزن بریم، هیداکا!‏
‏آره، من اول شدم!‏
‏کان-چان، تو هنوز مثل همیشه خوبی.‏
‏اه، دوباره باختم.‏
‏سوزوری دوباره آخر شد.‏
‏چطوره، سوزوری؟‏
‏در مورد اولین تجربه‌ی‏ ‏بازیت چی فکر می‌کنی؟‏
‏خـ-خیلی باحاله!‏
‏شنیدی، سوباکی.‏
‏چه خوب...‏
‏اوه، باید برم دستشویی.‏
‏خیلی خب، ساکورا! وقت تعویضه!‏ ‏نوبت توئه!‏
‏هان؟‏
‏عالیه! بیا اینم دسته.‏
‏اوه، پس من...‏
‏احمق. تو به بازی ادامه میدی.‏
‏من هیچوقت اینو بازی نکردم.‏
‏که اینطور! پس یه توضیح سریع میدم.‏
‏این گازه، و اینم ترمز.‏
‏۱۰ برد پیاپی‏ ‏۱۰ باخت پیاپی‏
‏سوزوری، تو خیلی پیشرفت کردی.‏
‏ساکورا-کون، تو باید بیشتر‏ ‏شبیه سوزوری-سان باشی.‏
‏ولی بازم، نیرِی-کون،‏ ‏تو واقعاً تو این کار خوبی.‏
‏سـ-سوئو-سان، لطفاً حواست باشه چی میگی!‏
‏نمی‌دونم، ولی متاسفم.‏
‏یه دور دیگه بازی می‌کنیم، لعنتی!‏
‏سوئو-سان، لطفاً با من عوض کن.‏
‏هان؟ تماشا کردنش برای من باحال‌تره.‏
‏هی!‏
‏اینقدر این کارو ادامه میدیم تا من ببرم.‏ ‏مهم نیست چند بار طول بکشه.‏
‏نمی‌ذارم ببری و در بری.‏
‏آدمایی مثل اون تنها باشن بهتره،‏ ‏می‌دونی؟‏
‏باشه! من پات هستم!‏
‏همه چی خوبه؟‏
‏بله، من خوبم.‏
‏منظورم اون نیست.‏
‏دارم در مورد اِندو حرف می‌زنم.‏
‏بله، من قبلاً به اومه گفتم.‏
‏می‌تونم درک کنم که اِندو به فورین گیر بده.‏
‏ولی فکر نمی‌کردم‏
‏که به خود ساکورا‏ ‏علاقه‌مند بشه.‏
‏من مسخره‌ش نمی‌کنم یا چیزی.‏
‏در واقع، برعکسه.‏
‏من براش خیلی ارزش قائلم.‏
‏اون هیچوقت از اونایی نبود‏ ‏که از اینجور تعریف‌ها بکنه.‏
‏درسته.‏
‏هرچند یه استثنا وجود داشت.‏ ‏مطمئن شو که حواست بهش هست.‏ ‏کی می‌دونه‏ ‏چه جور تحریک‌هایی در انتظارشه.‏ ‏البته.‏
‏ساکورا، نیرِی، سوئُو.‏
‏بله؟‏
‏یه خواهشی ازتون دارم.‏
‏می‌تونین فردا صبح یه کم زودتر‏ ‏بیاین پشت‌بوم؟‏
‏بازم تو.‏
‏این حرفو نزن.‏
‏این یکی تقصیر من بود.‏
‏چرا...‏
‏انقدر آدم اینجاست؟‏
‏بعد از اینکه با اومه تماس گرفتم،‏ ‏اون احضارشون کرد اینجا.‏
‏خب، بفرمایین بشینین.‏
‏ای بابا. همینه که هست.‏
‏وایسا! ساکورا-سان، فقط همین؟‏
‏هان؟ باز چیه؟‏
‏مـ-منظورم اینه...‏
‏هـ-همه‌ی چهار پادشاه‏ ‏و فرمانده‌هاشون جمع شدن.‏
‏یعنی اتفاقی که دیروز افتاد‏ ‏مهم‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردیم.‏
‏اوه، همه از قبل اینجان؟‏
‏بیخیال، رفیق.‏
‏تو اصلاً خودآگاهی نداری‏ ‏که نماینده هستی.‏
‏عجیبه. تو معمولاً اولین نفری هستی که میاد.‏
‏اینجور وقتا برای همه پیش میاد.‏
‏صبح بخیر، اومه! اصلاً اشکالی نداره!‏
‏خواب مونده؟‏
‏ساکورا، سوئُو، نیرِی. ممنون که‏ ‏این وقت صبح اومدین.‏
‏خب...‏
‏بیاین شروع کنیم!‏
‏پس از طوفان‏
‏ساکورا-سان!‏ ‏خواهش می‌کنم، دیگه دست بردار!‏
‏بهت گفتم اینقدر بازی می‌کنیم تا من ببرم!‏
‏اه، چرا نمی‌تونم این پیچو رد کنم؟‏
‏نمی‌تونی همش گاز بدی!‏ ‏باید ترمز بگیری!‏
‏عمراً ترمز بگیرم!‏
‏باز چیه؟‏ ‏داری اشتباه میری.‏