‫چه خبره این‌همه پشه؟
‫مشکلی نیست، رفیق
‫میگن انسان‌ها سالانه ناخواسته ‫مقدار زیادی حشرات می‌خورن
‫فکر کنم این یه واقعیت علمیـه، ‫نه که پیشنهاد به خوردنش بدی
‫باورتون میشه؟ نگاهش کنید!
‫باید حداقل نیم‌ساعت صبر کنی که ‫ضدآفتاب جذب بشه
‫آره، من هم منتظر ضدآفتابم
‫آره
‫من نمی‌خوام
‫اصلاً می‌دونید چیه؟ مرتکب نشدم!
‫برو که رفتیم! می‌بینم‌تون!
‫« چهار فصل: اقامتگاه بوم‌گردی » ‫« تابستان »
‫« ساحل، چادرهای دایره‌ای »
‫آره، یه پست توی اینستاگرام دیدم ‫درباره‌ی هتل‌های بدون زباله،
‫ظاهراً این چهارُمینشـه
‫اوه
‫آره، حتی خروجی توالت‌ها رو هم برای
‫کوددهی باغ‌های انبه استفاده می‌کنن!
‫چی؟
‫آره، کسی اون مقاله‌ی ‫«جنبش سان‌رایز» رو خونده
‫که می‌گفت توسعه‌ی تجاری
‫حسابی داره جمعیت ‫کرم‌های خاکی رو نابود می‌کنه؟
‫- می‌دونم به نظر بامزه‌ست، ولی بامزه نیست ‫- نه
‫کرم‌های خاکی ریه‌های زمین هستن
‫- عجب! ‫- موهای بلوند!
‫- عالی شدی! ‫- می‌دونم
‫میشه بگم شبیه «سیسکو» شدی؟
‫نه!
‫میشه من بگم شبیه سیسکو شدی؟
‫آره
‫طی سه ماه گذشته،
‫تنها ماجراجویی‌ام ‫همین موهای سرم بوده
‫وای خدا، درسته. ‫نیک بهم گفت اخیراً قلبت رو جراحی کردی.
‫عمل سر پایی بود، ولی آره. ‫این مدت کلاود تمام‌وقت مراقبم بوده.
این همه شیپور برای چیه؟
‫کرم‌های خاکی ریه‌های زمین هستن؟
‫چی؟!
‫اولاً، همه می‌دونن که
‫اقیانوس‌ها ریه‌های زمین هستن
‫آره، یه لحظه فکر کردم ‫عقلم پاره‌سنگ برداشته
‫- پاره‌سنگ ‫- وای خدا
‫می‌فهمم. اون دختر جوون و جذابـه، مگه نه؟
‫به نفعم نیست که این سؤال رو جواب بدم
‫نیک داره چیکار می‌کنه؟
‫به خاطر دوست‌دختر سی‌ساله‌اش ‫داره کل شخصیتش رو عوض می‌کنه
‫شده عین «زلیگ» ‫[فیلم زلیگ، تولید 1983]
‫عجب ارجاع تازه و مُدرنی!
‫باید اینو جلوی جینی بگی
‫وقتی هم پرسید زلیگ چیه، ‫باید بگی:
‫یه فیلم ساخته‌ی وودی آلنـه که ‫تو ازش خوشت میاد
‫خیلی‌خب، هر چی
‫چرا نمی‌تونه بحران‌های میان‌سالیش رو ‫نگه داره واسه خونه‌اش؟
‫چرا باید بیارتش توی تعطیلات من؟
‫می‌دونم! من هم دور و بر آدم جدید ‫زیاد راحت نیستم
‫اگه بخوام آروق بزنم چی؟ ‫اگه اَن صداش کنم چی؟
‫اَن صداش نمی‌کنی
‫دارم در می‌زنم، ولی صداش ‫از پارچه در نمیاد
‫گمونم راجع به وحشتناک بودنِ ‫این شرایط حرف می‌زنید
‫آره، جینی داره انرژی و مود ‫کل گروه رو به‌هم می‌زنه
‫نه، منظورم این هتلِ افتضاحـه
‫به نظرم مسخره‌ست که فقط بعد از ‫پنج هفته رابطه، برنامه‌ریزی سفرمون رو
‫داده دستِ دختره
‫آره، در ضمن، همه‌مون ‫بر این باوریم که فقط پنج هفته بوده؟
‫من چندین ماهه که توی خونه حبس بودم
‫یه تجربه‌ی لوکس حقمـه، نه یه مشت ‫کنف کپک‌زده و انبه‌های کود داده‌شده
‫می‌دونی تنها کسی که از این هتل ‫بدش نمی‌اومد کیه؟ اَن
‫نیک هم اصلاً دلش نمی‌خواست ‫با اَن بیاد
‫حال اَن چطوره؟ با پیامک ‫در ارتباط بودیم، ولی من...
‫خوب نیست
‫بدم میاد که مجبور شدم ‫این سفر رو مخفی نگه دارم
‫ولی اون الان وضعیتش خیلی داغونـه
‫انگار دلش می‌خواد بقیه هم ‫عین خودش بدبخت باشن
‫اوه!
‫سلام؟
‫کسی نیست؟
‫یالله!
‫می‌دونی کمپوستِ هسته‌های انبه کجاست؟
‫نه، من که اینجا کار نمی‌کنم. ‫گویا کس دیگه‌ای هم اینجا کار نمی‌کنه.
‫میشه ازت یه درخواستی بکنم؟
‫از اینجا خوشم نمیاد. ‫امکان نداره از اینجا خوشم بیاد.
‫ازت می‌خوام که از اینجا خوشت بیاد
‫اینجا افتضاحـه
‫این هتل مثل یه پسر سفیدپوست ‫با موهای بافته‌شده می‌مونه!
‫باید توی هتلی بمونیم که امکاناتش ‫توی قد و قواره‌ی «لنی کراویتز» باشه
‫- نه، نه، نه ‫- آره
‫از خواننده‌ی محبوبم ‫علیه خودم استفاده نکن، لطفاً
‫ببین، می‌دونم اینجا بی‌نقص نیست،
‫ولی جینی واسه هماهنگ کردن ‫این سفر زحمت زیادی کشیده
‫نیک، خیال کردی تو اولین ‫مرد مُسنی هستی که
‫با یه زن جوون‌تر قرار میذاری؟
‫ما زمستونی‌ها، باید بهاری‌ها رو ‫به سمت سبک زندگی خودمون سوق بدیم
‫نه که ما مثل اونا بشیم
‫ولی از اینکه دوباره ‫احساس جوونی می‌کنم خوشحالم
‫خیلی‌خب
‫وقتی میری به بخش سفال یونان باستان ‫توی موزه هنر متروپولیتن،
‫تصویری از پیرمردهایی که روی زمین نشستن و
‫با زن‌های جوان تیله‌بازی می‌کنن پیدا می‌کنی؟
‫نه!
‫دارن نوشدنی می‌خورن و به ‫موسیقی چَنگ گوش میدن
‫باید جینی رو با لذت هتل‌های لوکس
‫با تراکم بالا آشنا کنی،
‫نه اینکه روی تشکی بخوابی که ‫بوی پیاده‌روی یخ‌زده میده!
‫می‌فهمم که نسبت به این موضوع ‫خیلی گارد داری
‫- خفه‌ات می‌کنم ‫- نه. میشه اقلاً وانمود کنی؟
‫خواهش می‌کنم
‫وای، چه آفتاب تیزی!
‫- روی اون قایق حسابی گرم میشه ‫- خدایا
‫اون چیه؟
‫کلاهم
‫فکر کردم موقع بستن چمدون ‫نتونستی پیداش کنی
‫درسته
‫عجیب هم بود، چون همیشه ‫میذاشتمش همون جای همیشگی
‫ولی «بنازم به زندگی»
‫اینو توی فرودگاه خریدم
‫باشه. می‌تونی بذاریش سرت ‫اگه من بتونم موهامو کوتاه کنم
‫یه عکس از «اَن هاتاوی» با موهای کوتاه دارم ‫که می‌خوام به آرایشگرم نشون بدم
‫خیلی‌خب ملوان‌ها. واسه بهترین ‫سواری عمرتون آماده‌اید؟
‫آره!
‫هورا!
‫- خیلی قشنگه ‫- آره
‫تو خوبی؟ یا خدا!
‫بفرما
‫- مرسی ‫- خواهش
‫خب، گفتید چطوری آشنا شدید؟
‫داستانش بامزه‌ست. من تعریف می‌کنم
‫کیت و جک و دنی هم‌دانشگاهی بودن
‫ولی قبل اینکه کیت و جک ‫خاطرخواه همدیگه بشن، وایسا...
‫دی دی دین...
‫خیلی‌خب، زیادی دی دی دین زدی
‫کیت و دنی توی رابطه بودن. بوم!
‫وای خدا. چطوری می‌تونی بگی توی رابطه ‫نبودیم؟ سه بار همدیگه رفتیم سر قرار
‫دو بارش اجرای نقش تئاتر بود
‫آره، ولی سومیش واقعاً از روی کسالت بود
‫- با هم تصادف کردیم ‫- آخی
‫اون‌موقع، اصلا آروم نبودم
آره وحشتناک بود
‫تو هم واسه نیک کار می‌کردی، درسته؟
‫آره، به مدت چهار سال
‫عالی بود
‫- اخراجم کردی! ‫- تازه سه سال دیرتر!
‫تو خیلی خوش‌مشرب بودی، ‫ولی از تحلیل بازار هیچی بارت نبود
‫خب، فقط می‌خواستم کسب‌وکارهای ‫کوچیک هم موفق باشن
‫- جینی دستیار دندان‌پزشکمـه ‫- عجب!
‫هر باری که دندونم رو تمیز می‌کرد، ‫از ماجراجویی‌های خفن و
‫هیجان‌انگیز آینده‌اش برام می‌گفت
‫حالا با هم داریم تجربه‌شون می‌کنیم
‫راستش، ماه دیگه قراره بریم ‫جشنواره‌ی «برنینگ من»
‫یه کلاه استیم‌پانک خریدم
‫واسه قایق‌سواریه. ‫به خاطر شما نیست.
‫ضدآفتاب داری؟
‫چون گونه‌هات دارن قرمز میشن، بث
‫وای خدا
‫بث نه. جینی
‫بث؟
‫- بث کیه، نیک؟ لازمه نگران بشم؟ ‫- نه
‫- اسم رایجی‌ـه ‫- کیت!
‫بث دخترتـه، خنگ
‫- آره ‫- اون 17 سالشـه
‫چهره‌اش خیلی بچگونه‌ست. ‫خیلی خیلی خیلی کم‌سن به نظر میاد.
‫شرمنده. خیلی متأسفم
‫وای خدا. نه. طوری نیست. ‫مشکلی نیست. بیخیالش شو.
‫جینی
‫با هتل خیلی حال کردیم
‫آره
‫- عالیه ‫- آره
‫- خیلی خوبه ‫- مرسی
‫- حوله‌های تازه رو از کجا گرفتی؟ ‫- بعید می‌دونم تازه باشن
‫- حتی شاید حوله هم نباشن ‫- اَه اَه! چرا استفاده‌نکرده خیسن؟
‫این خراب‌شده عین تله‌ی مرگـه
‫اقلاً بر خلاف میلت ‫ضدآفتاب می‌زنی
‫آره
‫باید بعد از جراحیم می‌دیدیم
‫یه بار،
‫بیدار شدم دیدم داره پاهام ‫باد می‌کنه
‫وای خدا
‫- آره ‫- ولی خطر رفع شد دیگه؟
‫بستگی داره از کی بپرسی. ‫اگه از دکترم بپرسی، صد درصد.
‫اگه از کلاود بپرسی، می‌زنه زیر گریه
‫چون یه تخته‌اش کمـه
‫آره
‫ولی رفیقمونه دیگه
‫- آهای ‫- ها؟
‫- داره بهشون خوش می‌گذره؟ ‫- آره
‫مگه نشنیدی دنی گفت ‫هتل رو خیلی دوست داره؟
‫آره
‫همه یجورایی خسته به نظر میان
‫گمونم قیافه‌شون همین شکلیـه
‫آره، ولی هر بار که گفتم بریم سوار دوچرخه‌ی ‫غذا‌خوری بشیم، کسی جوابی نداد
‫جدی؟
‫- نه ‫- گمونم دادن
‫باشه، می‌تونی یه نگاهی به این ‫برنامه‌ی سفر بندازی و راستشو بگی؟
‫بهم بگو به نظرت ‫از اینا خوش‌شون میاد یا نه
‫باشه
‫«یوگا موقع طلوع آفتاب»
‫باحاله
‫«پدل‌بوردینگ در آب‌های آزاد.» ‫به نظر خفنـه
‫حمام صوتی با شمن جِی
‫مشتاقم باهاش آشنا شم
‫همگی عالی‌ـن. خوش‌شون میاد
‫جدی؟
‫آره، غمت نباشه
‫آهای. آهای. آهای
فکر کنم جینی رو ترسوندم
‫- چیه؟ ‫- داشتم از حیاط پشتی استفاده می‌کردم
‫و... خیلی‌خب، بذار برگردم عقب‌تر
‫دقت کردی که نسیم اقیانوس اینجا
‫به طرز عجیبی قوی‌تره؟
‫آره، باد بردت؟
‫آره. خیلی‌خب، قبل اینکه ‫ادامه بدم، یادت باشه
‫اینجاها پر از شن و ماسه‌ست
‫فقط بگو چی شد
کل بدنم رو شن گرفته بود مخصوصا صورت...
‫داشتم دقت به خرج می‌دادم که ‫حسابی تمیز بشه، خب؟
‫و اون یهویی اومد و من رو اون شکلی دید...
‫خیلی‌خب، خیلی بده. ‫همینطوری اخم کرده بودی؟
‫خب، هی شن بیشتر می‌شد! ‫قیافه‌م واقعا ترسناک بود!
‫ببین، تو هم یه کار خجالت‌آور کردی
‫«بث» رو یادت رفت؟
‫نه. الان هیچکس یادش نیست
‫چطور میشه که هم ‫عرق کردم و هم سردمـه؟
‫تو معذب نشدی؟
‫توی ارتش ایتالیا ‫حال و روزم بدتر از این بود
‫وای، چطوری گذاشتم نیک ‫عذاب وجدان بهم بده که اینجا بمونم؟
‫حس می‌کنم وقتی برگردم، ‫از وقتی که رفتم هم خسته‌تر باشم
‫به هیچ وجه. هنوز توی دوره‌ی نقاهتی
‫خیلی‌خب
‫برو لب ساحل بشین
‫وقتی برگردی، اتاق هیچ مشکلی نداره
‫- چی؟ ‫- برو
‫خیلی‌خب! خیلی‌خب! باشه!
‫ببین، ببین
وای
‫لونه درست کردی
‫بهتر از لونه
‫پیله
‫دراز بکش
‫چی؟
‫الان نیک رو دیدم که تنهایی ‫کنار آتیش نشسته بود و
داشت گریه می‌کرد
‫گریه می‌کرد؟
‫گریه می‌کرد
‫خیلی عجیبـه
‫جدی؟ یا این اولین اتفاق منطقی امروز بوده؟
‫شاید بالاخره فهمیده که ‫زندگیش رو به فنا داده
‫نمی‌دونم. بعیده بشه اینطوری ‫تظاهر به خوشحالی کرد
‫بهش فکر کن
‫ما فقط یه روزه که تحت فشاریم و ‫مخ‌مون رد داده
‫اون چند هفته‌ست که وضعش اینه. ‫خب؟ لابد حسابی خسته شده.
‫می‌دونه این رابطه موندنی نیست و
‫باید دلِ یه عالمه جینی دیگه رو ‫توی یه عالمه قرار اول ببره
‫مجبوره از خودش بپرسه: ‫«این پیراهن به پروفایلم می‌خوره؟»
‫تا روز مرگش
‫وای خدا، چقدر ترسناک
‫خب، گمونم دیگه ‫ریختِ جینی رو نمی‌بینیم، نه؟
‫اون که نباشه، دیگه خبری از ‫حس شرمندگی نیست
‫با این حساب،
‫به نظرم بهتره بری پیشش ‫چون انگار خیلی ناراحت بود،
‫یه رفیق پیشش باشه بد نیست
‫آره
‫« اخطار! به کروکدیل‌ها غذا ندهید! »
‫اوه
‫آخ
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫باید قرص انالاپریلت رو بخوری
‫باید صبح تا قبل 7 بخوریش. ‫هر روز صبح.
‫باشه، باشه. قرصم رو ‫خودم می‌تونم بندازم، مامان جون
‫اوهوم
‫بیا
‫خیلی‌خب
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫- فقط حس می‌کنم... ‫- چیه؟
‫هیچی، خوبم، خوبم، خوبم
‫به خاطر اینجاست. بد خوابیدی
‫دیگه یه شب دیگه‌ هم نمی‌تونیم ‫اینجا بخوابیم
‫وای خدا، نگاه
‫یه اقامتگاه چهار ستاره ‫حدوداً یه کیلومتر دورتر هست
‫آ...
‫نه، به نیک قول دادم که ‫از این هتل در نرم
‫بعدش برمی‌گردیم، ‫ولی امروز رو بریم
‫لب استخر بشینیم، ریلکس کنیم
‫باید بریم
‫- صبح بخیر ‫- سلام، صبح بخیر!
‫- صبح بخیر! ‫- سلام
‫صبح بخیر
‫ممنون
‫شب‌تون چطور بود؟
‫بد نبود. اصلاً بد نبود، آره
‫- خوبه. خوبه ‫- چه چیزای باحالی
‫وای خدا، نیک، این چیه؟
‫یه تشکر کوچیک واسه همچین ‫سفر محشری که برامون چیدی
‫وای خدا، چقدر خوشگله
‫آخی
‫یه جعبه‌ی کوچیک کشمش از یه برند ‫غیرمعروف! وای خدا، عاشقشم. ممنون!
‫آره، می‌دونی چیه؟ فکر کنم ‫رسیدِ هدیه‌ همین دور و بره
‫کجاست؟ اگه می‌خوای پسش بدی. ‫آها، ایناهاش، بفرما.
‫این خیلی عالیه
‫خیلی باحاله. حس و حال‌تون، هتل. ‫همه‌ش بی‌نظیره.
‫خب، امروز من و کلاود قراره یه گردش ‫تاریخی کوچیک داشته باشیم،
‫اگه کسی از شما علاقه داره باهامون بیاد
‫- کجا؟ ‫- سنگ‌نگاره‌های باستانی
‫با ماشین دو ساعت راهـه و ‫45 دقیقه پیاده‌روی
‫ولی وقتی برسی اونجا،
‫می‌تونی تقریباً نقاشی‌های ‫حک‌شده روی سنگ‌ها رو ببینی
‫- من نیستم ‫- نه، قربون مرامت
‫آره، خفنـه
‫- به نظرم ما همینجا بمونیم ‫- آره
‫- خیلی‎‌خب ‫- باشه!
‫حالا اگه خواستید ما نبودنی برید ‫دوچرخه‌سواری، مشکلی نیست
‫- اصلاً مشکلی نیست ‫- باشه
‫- خوش بگذره ‫- خداحافظ!
‫یالا
‫کسی چیزی داره که بخواد ‫براش کمپوست کنم؟
‫آره، اصلاً بذار منم کمکت کنم
‫- الان برمی‌گردم ‫- آره، حله
‫میشه در مورد یه چیزی ‫باهات حرف بزنم؟
‫البته. هر چی بخوای
‫آ...
‫میشه تو و جک ‫اینقدر عجیب الخلقه نباشید؟
‫چی؟
‫جفت‌تون دارید عین روانی‌ها رفتار می‌کنید و ‫این داره سفر رو ناجور می‌کنه
‫تابلوئـه دنی و کلاود واسه همین رفتن
‫عه، من عجیب رفتار می‌کنم؟
‫اونی که کلاه استیم‌پانک سفارش میده و
‫از ریه‌های زمین حرف می‌زنه بنده هستم؟
‫همش چشم‌غره می‌رید و ‫زیر لب حرف می‌زنید
‫- بعد جینی رو «بث» صدا کردی؟ ‫- شانست گرفت «اَن» صداش نکردم
‫خیلی‌خب، پس قضیه اینه. ‫حرفت رو بزن.
‫باشه
‫این حالت عجیب نیست
‫ولی اینا؟
‫اینا عجیبـن!
‫عجیبـه که اَن اینجا نیست و
‫عجیبـه موقعی که «رونالد ریگان» تیر خورد ‫دوست‌دخترت هنوز به دنیا نیومده بود
‫این دیگه چجور معیاریـه؟
‫عجیب اینـه که همه‌ی ما رو مجبور کردی ‫طوری رفتار کنیم که انگار اینا عادیـه
‫می‌دونی چیه؟ به نظرم بهتره ‫پدل‌بوردینگِ امروز رو نیای
‫به جینی میگم که خسته‌ای
‫نه، خیلی هم ردیفم. ‫تویی که خسته‌ای.
‫الان هم میرم و وسط این وضعیت ‫عجیب‌غریبی که ساختی
‫توی چشمات خیره میشم
‫بریم برای پدل‌بوردینگ، جیگر!
‫این آخریش بود؟
‫خیلی‌خب، عالیه. ‫داروخونه کِرِم رو داشت.
‫- جینی گرفته داره میاد ‫- باشه
‫خب، تا برگرده،
‫این داروی منـه
‫- مرسی ‫- حس می‌کنم تقصیر منـه
‫نه، خودم این بلا رو سر خودم آوردم
‫ولی دفعه‌ی بعدی که از دستم عصبانی بودی،
‫لازم نیست تحریکم کنی ‫از صخره‌ها بالا برم
‫فقط بگو: برو بمیر
‫- نه، اینجوری نگو ‫- چرا، می‌خوای
‫همه‌تون می‌خواید
‫من اَن رو ول کردم. ‫حالا خیال می‌کنید خیلی آشغالم.
‫ما همچین فکری نمی‌کنیم، خب؟ ‫اگه اینطوری بود، نمی‌اومدیم
‫آره. شرمنده. می‌دونم این طلاق ‫برای تو هم سخت بوده
‫سخت بوده
‫شدید
‫آره
‫طوری نیست. ما پیشتیم. ‫ناسلامتی دوستاتیم.
‫آره، در ضمن نیکی، ‫لازم نیست جلوی ما وانمود کنی
‫منظورت چیه، وانمود؟
‫یعنی، ما سی ساله که می‌شناسیمت و ‫من درک می‌کنم
‫جینی جذابـه و تازه اومده
‫ولی هر کسی به سن و سال ما، ‫از این‌همه فعالیت خسته می‌شد
‫من خسته نشدم
‫من توی خوشحال‌ترین برهه‌ی ‫ممکن از زندگیم هستم
‫می‌دونید کِی خسته بودم؟
‫وقتی زندگیم وضعیت سابق و ‫مزخرف رو داشت
‫درست عین تو بودم، جک
مردم رو با سر و قیافه‌م می‌ترسوندم!
اینطور نبود. ‫شن خیلی زیاد بود...
‫برام مهم نیست اگه ‫حرفمو باور نمی‌کنید
‫من از همیشه خوشحال‌ترم
‫ولی... دیدم کنار آتیش گریه می‌کردی
‫می‌دونی چرا داشتم گریه می‌کردم، کیت؟
‫چون باورم نمی‌شد ‫چه پدرسگ خوش‌شانسی‌ام
‫رو به عرش الهی کرده بودم و
‫از خدا تشکر می‌کردم که گذاشت ‫با جینی آشنا بشم
‫واسه فرصت دوباره‌ای که بهم داد
‫من رسماً مُرده بودم
‫حالا زنده‌ام
‫پس من سالاد آنتی‌اکسیدان می‌گیرم. ‫این‌طوری بهتره.
‫مرسی
‫اَن؟