اینجا که میدان جنگ کاواناکاجیما بوده...
شینگن تاکدا و کنشین اوسوگی اینجا با هم جنگیدن
اون موقع دوره جنگ‌های داخلی بوده
انگار الان شده یه پارک بزرگ
میدان جنگ سابق کاواناکاجیما
پس اینجا همون جاییه که گوئمون منتظرمونه، نه؟
یایبا، عشقم!
نادشیکو!
منتظرت بودم!
شنیدم قراره کاواناکاجیما بجنگید،
اومدم کمک کنم.
این کیه؟
اوه، این جوبیئه. گفت کمکم می‌کنه بجنگم.
جوبی میتسویوشی یاگیو، در خدمت شما
یعنی اون...؟!
باشه، دیگه همه مون جمع شدیم.
ها؟ کوجیرو کو؟
خب، غیبتشو بذارین پای علاقه‌ش به دختر خانوما!
قبل از رسیدن شما یه کم تحقیق کردم،
انگار گوئمون تو این پارک کلی تله گذاشته.
تله؟
خوب، بذار حالشو ببره!
حالا اگه نگاه کنید اینجا...
یه نقشه از این منطقه تو خونه‌م پیدا کردم، گفتم شاید به درد بخوره.
او! اون خونه‌ی شما که گنجینه‌ی واقعیِ!
ولی چیه؟
انگار از دوره جنگ‌های داخلیه...
هیچ شباهتی به الان نداره...
معذرت می‌خوام.
اه، ولش کن!
با شما و جوبی قوی‌تر شدیم.
و البته، خودمم هستم!
هیچ ترسی نداریم!
آره! قراره اون گوی‌ها رو از دست اون گوئمون دیوونه پس بگیریم!
آره!
قسمت ۱۸ بحران تو کواناکا-جیما
چه مرگشه...
اینجا کسی نیست!
حریف صدا کنه، بعدم بذاره منتظر بمونه...
اسم جنگجو رو لکّه کرده.
درسته!
خودت چی؟
یادمه تو جزیره گانریو هم همین کارو با کوjiro کردی.
اون سموره‌ی دزدکی قایم شده بود!
چه دفاع خوبی!
منتظرت بودم!
خب، ببین کی از سوراخ موش دراومد... گوئمون!
اینقدر معطل کردی فکر کردم ترسیدی فرار کردی!
حرومزاده!
برو
بیا بگیرم!
وای... عالم و آدمشون اینجان!
تشکیل بالِ جرثقیل رو گرفتن.
بالِ چی؟
یه آرایش جنگی مقعر با بال‌های جلو اومده.
که دشمن رو محاصره کنن.
اگه اینطوریه...
قبل از اینکه محاصره شیم سریع از خطشون رد میشیم!
اون اراذل اوباش رو ول کن،
گوئمون رو تو اردوگاه اصلی بزن زمین!
یعنی، آرایش پولک ماهی!
حمله!
حرکت کنین! راهتونو ادامه بدین!
اوه! حتما اردوگاه اصلی اونه!
جلو! یایبا!
آقای یایبا! صبر کن، نباید تکون بخوری!
یایبا و کاگه‌تُرا...
اینجان!
آماده باش گوئمون!
چی؟
ها؟ هوی!
شبیهشه!
فکر کردی پیدا کردن اصلیش انقدر راحته؟!
چی؟!
لعنتی...
پس تله بود.
حالا یه موش تو تله ای!
درسته! درسته!
اینجا پر از تله است! هرگز، هرگز نمیتونی فرار کنی!
شاید جوبی غافلگیرمون کرد،
ولی رایجینکن و گوی‌ها هنوز مال ماست!
شما عوضیا!
خردشون میکنیم!
کاگتورا؟!
خیلی راحت بود، نه؟
لعنتی!
کثافت حقه باز!
یه بمب...
موساشی!
دسته‌ی من! لهشون کنید!
سایاکا، اون گوی غول‌پیکرو بده به من!
چی؟
ولی هنوز شارژ نشده!
باشه، بده دیگه!
بزرگ
قدرت کافی داره که یه انرژی خوب بهم بده.
حداقل یه شانسیه!
سرش خیلی بزرگه!
از مال من هم بزرگتره…
پاهام میلرزه!
گفتم که هنوز آماده نیست!
نادشیکو!
ولشون کنین به من!
جوبی!
آقا یائبا… گوئمون!
عالیه! بریم یه حالی ازشون بگیریم!
خیلی ماهری!
یائبا اینجاست…
نمی‌تونستم بذارم دوباره ببینه شکست خوردم!
آماده شو گوئمون!
چه پر جنب و جوشی! خر کوچولو!
دارم میام!
یائبا! گوی آتش!
نه اینقدر زود، خوشگله!
آتیش!
حروم زاده!
یائبا!
یائبا کوروگان، گیر آوردمت!
گوی آتش و گوی غول‌پیکر مال منن!
برای شکست دادن یائبا به خیلی بیشتر از این نیاز داری!
چیزی می‌گی که نمی‌فهمم!
یائبا هیچ جا نمیره!
آتیش!
خنده داره… یه چیزی می‌شنوم.
داغه!
یائبا!
چی…؟!
داغ داغ داغ!
آب…
گرفتیش گوئمون؟
طلا - آب
گوها!
کوچولو…
هنوز نمردم…
این تازه اولشه!
اوه نه…
حرامزاده…
حرامزاده! قراره تبدیل بشی به یه هیولا، نه؟
خب، نمیذارم!
چی شد؟!
یه خرسه… با آرایش کابوکی!
باشه، خیلی خنده داره، حالا…
اینو بگیر!
آماده شو برای جهنم!
لعنت! فک کنم الان یا هیچ وقت…
رایجینکن مرگبار…
شمشیر برق!
فکر می‌کنی همون ترفند قدیمی روش من جواب میده؟
لعنت! دو شمشیر!
یایبا...
دسته‌ی من!
هی! چیکار می‌کنین؟!
ولم کن، عوضی!
وقتشه تمومش کنم!
بخور اینو!
لعنتی، خیلی تنده!
یایبا...
همینه دیگه!
یه لشکر ریختین سر یه نفر، ترسو!؟
شونوسوکه!
خفه شو!
سایاکا!
لعنت بهت!
سایاکا!
دختر احمق!
همین میشه که دخالت می‌کنی!
چی گفتی؟!
دیگه زیادی رو داری...
تیکه پاره ات می‌کنم!
آماده‌ی مرگ شو!
اووو... از ترس میلرزم، ضعیف!
باید بدونی سایاکا...
این کارو برای تو می‌کنم...
انتقام می‌گیرم!
هر چی می‌خوای تلاش کن، هیچی عوض نمیشه!
بی رحمن...
نه! می‌تونم ادامه بدم!
لعنتی!
آقا موساشی!
ببخشید دیر رسیدم.
باید بریم کمک یایبا!
درسته!
باز!
یاااایبا!
بیشرف!
عقب بمون…
عقب بمون، موساشی!
یاایبا…
منو ول کن…
مواظب سایاکا باش!
این یارو مال منه.
از ریشه نابودش میکنم!
دهنتو ببند!
سربازا!
خانم سایاکا پیش من امنه!
برو یاایبا!
وقتتو داری تلف میکنی!
نمیتونم نزدیک بشم، اینا جلون!
یه راه بیشتر واسه زمین زدنش نیست…
همینه!
مگه میشه؟!
پس خیالت راحت نیست چی سر این گوی میاد، نه؟
گوی جدید؟
پریشون شدی.
وقتی یه برگ برنده داری… آخرش بازی می‌کنی.
احمق!
حرفمو از دهنم دزدیدی!
دیگه یه جزئی ازتی شدی! گیر افتادی با من!
چی؟!
وایبا، عزیزم، فوق العاده بود!
بردم…
هی! ساکایا!
بیدار شو… ساکایا!
ساکایا!
بیداری؟
-شوریکن! -آخ!
گوئمون با آرایش کابوکی!
ارتش نینجا…!
وایبا، عزیزم!
اگه نگران گوئمون هستی، وایبا ازش مراقبت کرد.
چی؟ اون برد؟
وایبا، این عالیه!
می‌دونستم میتونی!
این دختره چه مرگشه؟
می‌دونستم میتونی، وایبا!
گوی آب، گوی طلا، گوی آتیش، گوی غول پیکر…
و حالا، این گوی.
کلی جمع کردی ها!
امیدوارم گوی خدای اژدها باشه.
آره، وقتشه خودش رو نشون بده.
باشه!
بزار یه امتحان کنم!
حواست باشه یایبا.
نگران نباش!
تا حالا که خوب بودم، نه؟
بیا خودتو نشون بده، گوی خدای اژدها!
تاریکی
ها؟ داره چیکار می‌کنه؟
-چی…؟! -آقا یایبا!
جوبی!
ی...
یایبا!
تاریکی
-آقا یایبا، خوبی؟ -درد می‌کنه…
این چه غلطی بود؟
تاریکی
انگار داریم میریم تو گوی.
آها.
اون گوی ما رو کشید تو، بعد از اون بالا افتادیم.
فکر کنم فقط ما دوتا اینجاییم.
تو یه سرزمین تاریکی هستیم.
باید زود یه راهی برای فرار پیدا کنیم.
خب، بریم از یکی بپرسیم.
گفتم که فقط ما دوتا اینجاییم!
نگاه کن! یه خونه اونجاست!
کی اینجا زندگی می‌کنه…
این چه صداییه؟
سلام!
کِرو؟
تاریکی
حالا چی کار کنیم؟
انگار گوئمون اون گوی تاریکی رو داشت.
دقیقا چه کار می‌کنه؟
من یه چیزی خوندم راجع به یه گویی که هر کی دستش بزنه می‌کشه تو.
میشه که…
این امکان نداره!
هیچ راهی برای درآوردنشون نیست؟
خونه‌ی خودمون، یادمه یه طوماری بود…
با اطلاعاتی در مورد فرار از گوی، ولی…
واقعا؟!
حشره‌ها بیشترش رو خورده بودن…
آها، فهمیدم…
پس باید این کارو بکنیم…
اون شمشیر رو بده به من!
آقای موساشی؟
فهمیدی چی به چیه؟
اینو به من بسپار!
صبر کن!
بس کن!
یایبا و جوبی رو له می‌کنی!
باید بگم، منم همینو می‌گم!
اگه زود درشون نیاریم، همه چی خراب میشه!
این اتفاق نمیفته!
می‌دونم یایبا راهشو پیدا می‌کنه!
می‌دونم!
هورا! آدما!
شما اولین آدما بعد از قرن‌ها هستین!
بیا بیا! بازی کنیم!
کلی بازی دارم!
چه جوری دوست داری؟
ولی خب... تو اصلا کی هستی؟
ها؟ من؟
من کروکچی کاپام!
راهنمای تو توی دنیای تاریکی!
دنیای تاریکی؟
اینجا جاییه که آدمایی که آرزو و رویا دارن تهش میرن،
دنیای گوی تاریکی.
هرچی آرزوت قوی‌تر باشه، زودتر می‌کشه توش.
ولی خب، این مدلیا زیاد نداشتیم اخیراً.
وای، این گوی خیلی بده...
این صدای شکمتِ که می‌شنوم؟
این طرف بیا!
غذا! غذا!
کی این کارو کردی؟
اینجا رو با آرزوی مردم ساختن.
هر آرزویی رو برآورده می‌کنه.
خوشمزه!
چیزی نمی‌خوری؟
من که به شماها اعتماد ندارم.
اینجوری نباش...
بخور لطفا!
نمی‌خورم!
این چطوره؟
گفتم که... نمی‌خورم!
نه نه... حتی این وسوسه‌های قشنگم نمی‌خوام!
اگه چیز دیگه ای دوست داری، مشکلی نیست!
لذیذ!
آره خب...
پس بقیه‌ی کسایی که گوی کشیده بودشون کجان؟
زیر پاتون.
ها؟ زیر پامون؟
چی؟!
تاریکی
اینجا هرچی تو خواب ببینی مال خودته،
فقط آرزوی رفتن رو برآورده نمی‌کنه.
به زودی تو هم همه آرزوهات رو می‌بینی
و یادت میره بخوای فرار کنی.
بعدش...
مرگ میاد!
خب...
بیا با هم بازی کنیم!
چیکار کنیم؟
یایبا و جوبیو کشیده تو اون گوی!
برگش یایبا!