‫مالکوم، مالکوم، تو مدرسه، ‫یه چیز خیلی باحال یاد گرفتیم
‫یه سری آدما بودن که یه برنامه‌ای رو
‫درباره متقاعد کردن همه از اینکه ‫بیگانگان اینجا فرود اومدن، پخش کردن
‫پس کاری که ما می‌کنیم،
‫اینه که منتظر می‌شیم ریس بخوابه
‫بعدش چندتا چراغ بیرون پنجره‌ش می‌زاریم
‫بعد تلویزیون روشن می‌شه ‫و ما یه نوار درست می‌کنیم..
‫دیوی، تو زیادی بهش فکر کردی
‫ریس، بیگانگان پایین خیابون فرود اومدن
‫خودت رو نجات بده
‫اوه
[زیرنویس اختصاصی]
‫مامان یک هفته زودتر از ‫خونه خاله سوزان برمی‌گرده
‫رفتارمون بعد از رفتنش ‫خوب بود اما بازم ما باید..
‫قبل برگشتنش چندتا کارو راست و ریس کنیم
‫حرکت کن، حرکت کن
‫حالا یادتون باشه، پسرا، ‫وقتی باب‌کت رو می‌بینید
‫قهرمان بازی درنیارید
‫روی یک صندلی بایستید و ‫از سوتتون استفاده کنید
‫از اینجا برو، فومی! برو خونه
‫فکر می‌کنید متوجه چمن سوخته بشه؟
‫فقط یادتون باشه، تا اونجایی که ما می‌دونیم
‫دیوی از قبل هم نوک ‫انگشتش رو از دست داده بود
‫بچه ها ما خونه‌ایم
‫وای بچه ها دلم براتون خیلی تنگ شده بود
‫بابا دیوار اتاقت رو خراب کرد
‫چی؟
‫عزیزم، می‌دونم خیلی درست به نظر نمیاد،
‫آغاز یه گسترش بزرگ..
‫.. از یه طرحه
‫نقشه‌های ساختاریشو دارم
‫ببین، ببین
‫ببین چطوری ادامه‌ش تو دستامه؟
‫قراره یه چیز واقعا خوب واسه تو و بچه باشه
‫با یه جایگاه کنار پنجره و لطفا فقط قول..
‫بده عصبی نشی و باز ترکمون نکنی
‫انگار به اندازه کافی احساس بدی نداشتی
‫نه، هال، من فکر نمی‌کنم به ‫ریس اهمیت کافی داده باشیم
‫فکر می‌کنم اگر کمی ‫مسئولیت بیشتری
‫به ریس بدیم، اون از ‫پس چالشش برمیاد
‫حالا من در مورد دادن کلید خونه
‫بهش یا چیز دیگه‌ای صحبت نمی‌کنم
‫فقط فکر می‌کنم یکم باید بیشتر تشویقش کنیم
‫خیلی‌خب
‫اوه
‫عزیزم، بیا اینجا
‫از تخم بیرون اومدن
‫صبح‌بخیر
‫دیوی، مامان اومده خونه
‫ها؟
‫درسته
‫بنابراین، برای بستن دیوار حداقل
‫800 دلار هزینه نیازه
‫فکر می‌کنم می‌تونم برگردم ‫و تو داروخونه کار کنم
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫من مطمئنم که می‌تونم روزی
‫هشت ساعت روی پاهام بایستم
‫و اگه زمین بخوری، مایع آمنیوتیک
‫یک بالشتک عالی ایجاد می‌کنه
‫یه فکری می‌کنیم
‫سلام، چیزهای زیادی تو گاراژ
‫هست که ازشون استفاده نمی‌کنیم
‫چرا نزاریمشون رو چمن جلویی
‫و ببینیم می‌تونیم بفروشیمشون؟
‫یعنی فروش گاراژی؟
‫این ایده فوق العاده‌ایه، ریس
‫فکر نمی‌کنی این ایده خوبیه، هال؟
‫در واقع من بودم...
‫می‌دونی چیه؟
‫شما می‌تونید مسئولش باشید
‫شما می‌تونید موارد رو ‫سازماندهی کنید، می‌تونید قیمت‌ها
‫رو تعیین کنید، می ‫تونید تاریخ رو انتخاب کنید
‫چرا؟ من هیچ کاری نکردم
‫ریس، این یه مجازات نیست
‫این نشون‌دهنده ایمان ما به توئه
‫چون می‌دونم
‫قراره کار بزرگی انجام بدی
‫بهت ایمان داریم
‫مگه نه، هال؟
‫به خاطر خدا، اون پسر منه
‫یعنی دوستش دارم
‫فقط جواب سوالو بده، هال
‫کی آبمیوه می‌خواد؟
‫من
‫نمی‌‌تونید تمام وسایل قدیمی‌‌ من رو بفروشی
‫همه چیز تو اون گاراژ نشون‌دهنده یه
‫خاطره ارزشمند دوران کودکیه
‫این یه دسته از مجلات ‫قدیمیه، یه یویو شکسته
‫و یه مکعب روبیک تک رنگ شده
‫خوب، سعی کن حلش کنی
‫من قرار نیست باهات بحث کنم
‫ده ثانیه فرصت داری تا یه دلیل خوب
‫برای نگهداری از اون همه آشغال بیاری،
‫یا از شرشون خلاص می‌شم
‫ببین، به همین دلیله که یه مادر وحشتناکی
‫چون تو هر مسئله‌ای حس رقابت داری
‫اوه، اینطور نیست
‫- تلفن رو قطع می‌‌کنم! ‫- من اول گوشی رو قطع می‌کنم
‫نه من... لعنتی!
‫تو نباید در مورد خانوادت ‫اینطوری صحبت کنی فرانسیس
‫هیچ چیز مهمتر از این نیست که...
‫این نامه‌ای از پسرمون، روتگره!
‫ما باید فوراً قایمش کنیم
‫چرا باید نامه‌ای رو ‫از پسرت پنهان کنی؟
‫اوتو، نه!
‫چیکار می‌‌کنی؟
‫هیچی، چون این اتفاق نیفتاد
‫هیچ اتفاقی نیفتاد
‫جز اینکه من بهت بگم ‫که هیچ اتفاقی نیفتاده
‫این اتفاق افتاد، اما فقط همین
‫همه چیز دوباره اتفاق می‌افته.. دوباره
‫حالا
‫اوه، ببین، نامه اومد
‫هوم، هوم، هوم..
‫به محض اینکه ورم مچ پام بخوابه
‫می‌خوام سریعا ‫برگردم و با شما پسرا کار کنم
‫ممنون، عزیزم
‫مهم نیست که بچه چی می‌شه
‫ریس، اگه جعبه‌های ‫سنگین رو اول پایین..
‫بیاری و بعد جعبه‌های ‫سبک رو روشون بچینی...
‫این داره تو رو می‌‌کشه که من ‫مسئولم، اینطور نیست؟
‫اوه وای!
‫اون چیه؟
‫این فرستنده ‌ایستگاه ‫رادیوی
‫دزدان دریاییه زمانه دانشگاهمه
‫فقط چند وات بود، اما ‫من حقیقت رو در سه
‫بلوک ضلع غربی ‫دانشگاه برای همه بیرون کشیدم
‫تا اینکه "شورای ملی ایالات متحده"
‫واسه اینکه گفتم اینطوریه، ساکتم کرد
‫و بخاطر نداشتن مجوز
‫ببین روش کارش...
‫من فقط سعی کردم مودب باشم
‫فکر نمی‌کردم بخوای ‫منو بخاطرش تنبیه کنی
‫هی، اسپارکی
‫نصف دانشگاه..
‫داشت به سمت آتیش حرکت می‌کرد
‫تا توسط رقصنده‌ها، شست‌وشوی مغزی بشند
‫فوت زن جادویی [ افسانه آلمانی ‫کهفوت زنی بچه‌هارا با خود می‌برد]
‫اونا می‌خوان ما فراموش ‫کنیم که به این موسسه اومدیم
‫اما کودک شارلمان نیستیم
‫من اینجام تا به دنبال دانش باشم
‫بیا بریم،‌هال
‫و سرتو یادت نره
‫قبوله
‫من این اسباب بازی رو یادمه
‫واسه داشتنش ماه‌ها التماس کردم
‫قرار بود راه بره و اسم منو یاد بگیره
‫اما این موجود احمق اصلا کار نکرد
‫ربات، ربات، ربات،
‫ربات، ربات، ربات...
‫خوب، حالا من به یه ‫تیر پنج اینچی نیاز دارم
‫داره میاد
‫هی، ببین، دستکش بیسبالم
‫بابا، این مال توئه؟
‫نه، حتما مال هم اتاقیم بوده
‫می‌دونی، فکر کنم ‫ممکنه یه چیزی باشه...
‫بندازش بیرون. زباله‌ست
‫ریس، شاید باید سعی ‫کنیم بفهمیم چیه
‫مامان!
‫مالکوم به رهبری ‫من احترام نمی‌ذاره!
‫مالکوم، باید به رهبریه ریس احترام بزاری
‫یالا
‫آره!
‫گفت برمی‌گردم
‫و اینکه نمی‌شه ساکتش کرد
‫بچه شارلمانی دوباره ‫روی آنتن می‌ره
‫اون هرگز و هرگز احساساتش رو بروز نمی‌ده
‫به غار خوش اومدین
‫مطمئنم از اقامتتون لذت می‌برید
‫و بازدید از فروشگاه ‫هدیه رو فراموش نکنید
‫اوه.. شاید فردا،
‫دوست داشته باشی بری اسب سواری
‫روی اسب عمو اوتو!
‫مالکوم، شام!
‫هال، من قرار نیست ‫دوباره باهات تماس بگیرم!
‫چیزهای زیادی وجود داره
‫که دولت نمی‌خواد تو بدونی،
‫و به همین دلیله که اونا بچه ‫شارلمانی رو روی این میکروفون نمی‌‌خواهند
‫من کشورم رو دوست دارم؟ آره
‫من رای می‌دم؟
‫می‌دادم، تا وقتی که اونا ‫محل رای‌گیریمون رو به
‫یه خونه با یه سگ بزرگ منتقل کردند
‫هال! گفتم شام!
‫بچه شارلمانی دوباره ‫روی آنتن می‌ره
‫من فکر می‌‌کنم ما باید فروش ‫گاراژ رو حدود ساعت 7:00 شروع کنیم،
‫چون خریدارای جدی ‫دوست دارند زودتر شروع کنند
‫مگر اینکه ‌ایده متفاوتی داشته باشی
‫که مطمئنم عالیه
‫داشتم به ساعت 11:30 فکر می‌‌کردم
‫بنابراین می‌‌تونم کارتون تماشا کنم
‫اوه، بنابراین تو ‫به خوبی استراحت
‫می‌کنی و بهتر ‫می‌‌تونی تمرکز کنی
‫فکر خوبیه
‫امروز بعدازظهر کجا بودی؟
‫من بهت دستور دادم که کش‌های ‫پیچشی رو بر اساس طول جدا کنی
‫اون تموم روز همینطوری بوده
‫داشتم مشقامو انجام می‌دادم
‫هیچ تکلیفی بیشتر از ‫20 دقیقه طول نمی‌‌کشه
‫هال، اون بیرون چیکار می‌کنی؟
‫من واسه شش هفته رفتم و حالا
‫تو خونه‌م و به ندرت می‌بینمت
‫منم دلم برات تنگ شده
‫چرا آهنگ نمی‌زارم؟
‫این چه نیاز کودکانه‌ایه که ‫برای سرپیچی از اختیار من داری؟
‫منو بکش.درست زمانی که
‫داشتم درباره تواناییام حس ‫اعتمادبنفس پیدا می‌کردم
‫مالکوم، از اینکه همیشه ‫داداشتو پایین بکشی، خسته شدم
‫این پروژه ریسه و تو باید ازش حمایت کنی
‫و اگه دولت ماشینی نداره که
‫آب بپاشه،
‫پس این همه سد واسه چیه؟
‫ریس مسئول فروش این گاراژه
‫و تو از دستوراتش اطاعت می‌کنی
‫مهم نیست که اون ازت چکاری بخواد
‫تو انجامش می‌دی
‫- اما اون.. ‫- مالکوم، می‌‌تونی بهش..
‫اجازه بدی مسئول فروش گاراژت باشه
‫یا می‌‌تونی بهش اجازه بدی..
‫تا آخر عمر هر روز مسئول خودت باشه
‫و اگه نفهمیدی،
‫املای "هنهاحول هداس" برعکسه ‫ "ساده لوحانه"ست!
‫وای، مثل این
‫که اون مرد همون چیزی رو ‫می‌گه که همه ما بهش فکر می‌کنیم
‫هال، اون..
‫اون موشکارو خاموش می‌کنی؟
‫خب، حدس می‌‌زنم ‫نمی‌‌تونم انتظار داشته
‫باشم که یه زن خونه‌دار ‫حومه شهر بفهمه..
‫دیوی، چیکار می‌کنی؟
‫توپ تنیس با فوتبال مطابقت نداره
‫به درد موز سرامیکی می‌خوره
‫احمقانه‌ست
‫چرا همه چیز رو بر اساس ‫رنگ دسته بندی می‌‌کنیم؟
‫چون من می‌‌گویم
‫و چون ترتیب حروف الفبا ‫سرعت ما رو کم می‌‌کرد
‫ما؟
‫این بهتره خوب باشه
‫اگه جیلیبین از ماساژش بیدار
‫بشه، و منو میز..
‫کناریش نبینه، همه بدبختیم
‫اوه خدای من!
‫اون نورتره؟
‫این یه نورتر 680بیه
‫این اولین کامپیوتر شخصیه ‫که تاحالا ساخته شده
‫تو از این چیزا خوشت میاد، مگه نه؟
‫تعداد زیادی ازشون باقی‌نمونده
‫واسش 5 دلار بهت می‌دم
‫باشه، خوبه
‫آنلاین چک کردم
‫شرایطش عالیه
‫حداقل 1300 دلار ارزش داره
‫معامله بدون پس گرفتن،
‫جادوی سیاه دوبل، ‫بعدش ضربه می‌زنی، بمبارونش می‌کنی
‫می‌اندازیش تو توالت
‫می‌‌فهمی ‌‌که چند روزی ‫طول می‌‌کشه تا پول رو
‫- بگیرم. ‫- این دقیقا همون ‫چیزیه که من می‌خوام
‫می‌خوام این شنبه..
‫تو فروش گاراژ ما بخریش
‫جلوی همه، با پول نقد
‫حسابی وحشت‌زده می‌شی اگه..
‫بهت بگم ریس می‌خواست ‫اینو بندازه تو سطل زباله
‫و بعد به همه می‌گی،
‫اونا باید...
‫تموم مدت به من گوش بدن
‫می‌‌دونی، در حال حاضر تو خیلی
‫شبیه یه شخصیت ‫شرور جیمز باندی
‫من؟ من مشکلی ندارم
‫من خوبم
‫و درسته
‫و درسته!
‫و در روز شنبه، همه
‫متوجه این می‌شند
‫بسیارخب، اما این نقشه‌های ‫انتقام جویانه نتیجه معکوس می‌دن
‫سخن بزرگان
‫اگه می‌خوای یه حیله‌گری انجام بدی..
‫اینکارو با معده خالی نکن
‫یه نفر با انگشتش روی پرتو
‫مرگه و داره از ماهواره نگاهت می‌کنه
‫و یه جای دیگه، یکی هم اونو زیر نظر داره
‫اما کی اون رو تماشا می‌‌کنه..
‫وای نه! وای نه
‫آقا، می‌دونی چرا جلوتو گرفتم؟
‫مطمئناً برای راه‌اندازی یه ایستگاه ‫رادیوی غیرقانونی دزدان دریایی نیست
‫منظورم اینه که حتی اگه ‫تجهیزاتش رو تو دانشگاه داشته باشم،
‫برای استفاده، تا الان نگهشون نمی‌داشتم
‫به هر حال ماجرای این سوالا چیه؟
‫حکم داری؟!
‫نیم مایل عقب‌تر تابلوی ایستو ندیدی
‫چی؟
‫هیچ علامت ایستی وجود نداره
‫تو مسیر ورود به کلوپ کشوره
‫اونا گذاشتنش اونجا
‫اون علامت ایست اعلان جنگه!
‫این برای گربه‌های چاق بالای
‫تپه‌ست که گلف بازی می‌‌کنند
‫در حالی که ما جوهای ‫معمولی برای کار دوم
‫یا کلیسا یا شام با ‫خانواده خودمون دیر می‌رسیم
‫"خب متاسفم
‫"من اولین قدم‌های بابی ‫کوچولو رو از دست دادم، عزیزم،
‫"اما من مجبور شدم فقط به خاطر..
‫اون دزدای اشرافی نمی‌تونند دو طرفشون ‫رو نگاه کنند، یه ایست کامل داشته باشم
‫گرچن، چیکار می‌‌کنی؟
‫دارم چندتا از وسایل نوجونیای راتگر
‫رو نگاه می‌اندازم
‫یادم نمی‌اومد که انقدر چاق بوده، پسر
‫شلوپی!
‫شلوپی کیست؟
‫اوتو و راتگر قبلا ‫شلوپی رو دوست داشتند
‫اوتو شلوپی رو می‌‌پوشید و
‫راتگر می‌‌خندید و می‌‌خندید
‫واسه اون تقریبا..
‫مثل یه برادر کوچیک بود
‫شلوپی می‌‌تونست همه چیزهایی ‫رو که اوتو نمی‌‌تونست بگه رو، بیان کنه
‫مثل "برو بخواب"
‫و "درست رفتار کن"
‫و "انگشتت رو از اونجا بیرون ‫بیار، منزجر کننده‌ست!"
‫آه، عشق توی اون خونه
‫و حالا..
‫رفته
‫گرچن، از اینکه تورو ‫انقدر ناراحت ببینم، متنفرم
‫باید در این مورد ‫با اوتو صحبت کنی
‫هیچ راهی واسش نیست
‫اون حتی اشتباهشو نمی‌پذیره
‫اوه!
‫اوه.. آه
‫پس پولو داری، درسته؟
‫آره سه لولوس کوچولو و یه
‫بشقاب کاپیتان ‫پیکارد برام تموم شد
‫امیدوارم خوشحال باشی
‫من می‌رم کامپیوتر رو بیارم
‫این متن رو حفظ کن
‫ریس، این یه ایده عالیه که
‫احتمالا واسه کمک به اون خانم..
‫هرکس سعی کنه یه چیزی بخره
‫آره، باشه
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫هزینه جارو برقی چقدره؟
‫یه مجموعه کامله که فقط در ‫صورت خرید لامپ، می‌تونی بخریش
‫اما من نیازی به لامپ ندارم
‫پس نیازی به جارو برقی نداری
‫اون برمی‌گرده
‫و لامپ بدون مخلوط‌کن کار نمی‌‌کنه
‫واضحه که در این مورد خیلی فکر کردین
‫پدرت کجا..
‫غیبش می‌زنه؟
‫و سپس ارتش علامت توقف
‫وارد عمل می‌شه، همه در حمایت
‫مجموعه باشگاه‌های ‫ صنعتی نظامی‌ کشور
‫اما این پایان ماجرا نیست
‫اوه
‫باشه، به‌ این توجه کن
‫تابلوی ایست چند ضلع داره؟
‫هشت
‫تقریبا اندازه قضات توی یه دادگاه
‫دیوان عالی کشور
‫یه لحظه صبر کن، آمریکا
‫خیلی ازت ممنونم
‫اون قلک خوکیه من بود
‫این اتاق من بود
‫آروم باش. دو دلار بابتش گرفتم
‫16 دلار داخلش بود!
‫وای.. وای
‫شیر ریخته
‫مامان، ریس احمق، احمقانه‌ترین
‫کار رو با من کرد..
‫تو اندازه مالکوم بدی
‫نمی‌خوام دیگه تا آخر روز،
‫ازتون گلایه‌ای بشنوم، فهمیدید؟
‫حالا برو! به برادرت کمک کن
‫ببخشید
‫مایکروفر برای فروش داری؟
‫نه ما..
‫خوب، در واقع، بله
‫آره، داریم
‫دنبالم بیا
‫ببخشید، مالکوم، منم، کریگ
‫چی تو دستاته؟
‫منظورت اینیه که سعی کردم نجاتش بدم؟
‫که ریس در تموم مدت اصرار
‫داشت که صرفاً یه آشغاله؟
‫آشغال؟
‫چرا، برادرت نمی‌‌تونه ‫بیشتر از این اشتباه فکر کنه
‫یا درست‌تر بگه
‫لطفا
‫به من اجازه بده
‫به ازای مبلغ زیادی از تو بخرمش
‫با من بیا
‫بابا چیکار می‌کنی؟
‫کریگ، برگرد اینجا
‫مامان.. داری با ‫اون چیکار می‌کنی؟
‫دستور دادم این رو دور بریزی!
‫ولش کن، احمق!
‫- بده! ‫- نه!
‫بفرمایید. 16 دلار
‫متشکرم
‫سلام، اون استریو برای فروشه
‫قیمت پیشنهادی؟
‫چون به قانون اساسی اعتقاد داریم!
‫ما فکر نمی‌‌کنیم که قانون
‫اساسی یه وعده تو خالیه
‫ما به منشور حقوق اعتقاد ‫داریم، اینطور نیست؟
‫خوب، من هرگز نفهمیدم که
‫تو تقسیم‌بندیه سربازا چه مسئله‌ای مهمه
‫تا زمانی که نیاز نباشه ‫جلوشون دولا و راست بشم
‫این روح آزادی بیانه
‫این آزادی اساسیه که هزاران
‫مرد واسش جون دادن
‫تو ریورتون به سمت چپ برید
‫توجه، شما مستقیما قانون
‫اف‌سی‌سی، ماده 27 رو نقص کردین
‫بزن کنار
‫من بدون جنگ پیاده نمی‌شم
‫من صدای مردم عادیم
‫مرد روی تیر
‫مرد در خیابان
‫مردی که با مرد می‌‌جنگد!
‫اوه خدای من!
‫تو بچه شارلمانی هستی
‫چیکار می‌‌کنی؟!
‫من چیزهای زیادی برای فروش
‫دارم و وقت ندارم ‫با این مرد کوچولو بحث کنم
‫من یه جت اسکی در انتظارمه،
‫که مغازه‌ش ساعت 6 می‌بنده
‫درباره چی حرف می‌زنی؟
‫من با پول فروش ‫خیابونیم جت اسکی می‌خرم
‫اون پول مال تو نیست
‫قراره دیوار اتاق ‫خواب ما رو بازسازی کنه
‫اما تو گفتی من مسئولم
‫یعنی من پولو می‌گیرم!
‫نه، اینطور نیست
‫پس چرا باید بخوام مسئول باشم؟
‫ریس، این بهت کمک می‌کنه تا فرد بهتری بشی
‫و عزت نفس پیدا کنی،
‫که اگه 1300 دلارو اینطوری دور می‌ریزی،
‫که‌این خانواده به ‫شدت بهش نیاز داره
‫معلومه بهش نیاز داری
‫من دارم همکاری می‌کنم!
‫من قبلاً این مرد رو ندیده بودم
‫من از قانون اساسی متنفرم
‫از آزادی بیان متنفرم
‫من خبرچینم
‫من یه چیزای می‌دونم
‫چی؟
‫بسه، ماموران دولت
‫اخطاره جریمه، آقا
‫فرارتون باعث می‌شه 80 ‫دلار به جریمتون اضافه بشه
‫اوتو، بیا بیرون
‫می‌دونم اینجایی
‫این مسخرست
‫سه روز شده
‫ببین، می‌‌دونم که نمی‌خوای ‫درباره‌ش حرف بزنی
‫اما نمی‌تونی هی قایم بشی
‫اینجوری خوشحالی؟
‫من خوشحال به نظر نمی‌‌رسم؟
‫گرچن ترسیده
‫مهمونا دارن می‌رند
‫و مافی می‌خواد غرفش برگرده
‫باید جلوشو بگیری
‫چیزی نیست که جلوشو بگیرم، ‫چون هیچ اشتباهی رخ نداده
‫حالا برو گمشو
‫ببین، اگه من تو یه چیز تخصص داشته باشم،
‫اون اختلاف‌ خانوادگیه بیهودست
‫و اگه راتگر یکمم شبیه من باشه..
‫باید اولین حرکت رو تو بزنی
‫این یعنی تو باید با احساسات خودت کنار بیای
‫من نمی‌‌تونم
‫می‌دونم که نمی‌تونی
‫به همین دلیل ازت می‌خوام انجامش بدی
‫هوم؟
‫به حلقه ازدواجت نگاه کن
‫هوم؟
‫اوه
‫شلوپی؟
‫بله، شلوپی
‫من فکر می‌‌کنم وقتش رسیده همه چیزو بسنجی
‫فکر کنم وقتی روتگر
‫نیومد، یکم ناامید شدم
‫و بعد..
‫وقتی نامه‌ها رسیدن..
‫خیلی دردناک بود
‫طاقت نداشتم
‫من اون رو خیلی ‫دوست دارم، فرانسیس
‫و من قسم خوردم که ‫هرگز با پسرم این کارو نکنم
‫حالا نگاه کن
‫راتگر پسر فوق العاده‌ایه
‫اون خیلی حساسه
‫اون.. اون خیلی باهوشه..
‫من قصد دارم واسه شلوپی یه گوشی بخرم
‫یه چیزی بهت می‌گم
‫20 سال پیش، از حصار می‌گذشتم
‫و دریچه رو باز می‌کردم
‫اوه، خدا
‫چطور ممکنه در مورد ‫ریس اینقدر اشتباه کرده باشم؟
‫هال، فقط دوباره بگو لطفا
‫من واقعا نیاز دارم بشنومش
‫باشه، باشه
‫ریس..
‫ناامیدکننده‌ست
‫متشکرم
‫آه ببخشید
‫سلام؟
‫مامان؟ فرانسیس؟
‫گوش کن، من داشتم فکر می‌‌کردم
‫و فقط می‌‌خواستم بهت بگم
‫که حتی اگه همیشه ‫با هم کنار نیایم
‫حدس می‌‌زنم تو فکرت، ‫کاریو می‌کنی که..
‫به صلاحمه و من ازش ممنونم
‫وای
‫فرانسیس، چی باعث این اتفاق شد؟
‫نمی‌‌دونم
‫حدس می‌‌زنم من فقط به یه ‫موفقیت بزرگ دست پیدا کردم
‫به هر حال می‌خواستم در مورد این
‫اتفاقی که تو دبیرستان ‫افتاد بهتون بگم..
[زیرنویس اختصاصی]