‫‏- این چیه؟ ‫‏- این چه صداییه؟
‫‏ ا... اوی، اون!
ا..اون چیه؟
‫‏یه خبر فوری
‫‏به صورت زنده از محل حادثه ‫‏گزارش میدیم
‫‏من ‫‏خبرنگار شیوجی هستم،
‫‏اونیمارو اینجاست. ‫‏اونیمارو ظاهر شده
‫‏اونیمارو که ناگهان ساختمان ‫‏مجلس ملی رو به قلعه تبدیل کرد ‫‏و قصد فتح ژاپن رو داره
‫‏اون واقعا کیه؟!
‫‏ هه هه هه...
‫‏ژاپن دیگه مال منه،
‫‏موجودات حقیر
‫‏ از من اطاعت کنین!
‫‏چه اونیمارویی؟ ‫‏مسخره بازی درنیار!
‫‏ مردم ژاپن به این ‫‏راحتی تسلیم نمیشن!
‫‏ درسته! درسته!
‫‏ ما قبول نداریم!
‫‏ هه... باشه
‫‏پس قدرتم رو ببینین!
‫‏هااا...
‫‏ها!
‫امکان نداره...
‫‏ واقعا؟
‫‏ دیدین، نوکرها؟!
‫‏این قدرت رو خوب یادتون ‫‏بمونه!
ا...اونیمارو ساما
‫‏ چیه؟
‫‏ خب...
‫‏به نظر میرسه بت‌گای ‫‏شکست خورده...
‫‏ چی؟!
‫‏میگی اونم شکست خورده؟
‫‏پس دیگه هیچکدوم از ‫‏هشت دیو نمونده...
‫‏ ه... هنوز من هستم...
‫‏ و اونا؟
‫‏ ...ظاهرا دارن ‫‏به سمت جزیره گانریوجیما میرن
‫‏جزیره گانریوجیما...
‫‏عالیه
‫‏ازشون جلو میزنیم و اونو ‫‏دوباره زنده میکنیم
‫‏اون کیه؟
‫‏ یه سامورایی از 400 سال پیش
‫‏اسمش...
‫‏ساساکی کوجیرو
‫‏ ساساکی کوجیرو
‫‏اون یه شمشیرزن نابغه بود که ‫‏هر صد سال یه بار از اینا پیدا میشه، و...
‫‏جذاب هم بود
‫‏هرچند یه کم از من پایین‌تر بود
‫‏ این داستان رو قبلا هم شنیدم
‫‏به شمشیر جادویی اون ‫‏نیاز داری، نه؟
‫‏ آره
‫‏یه شمشیر جادویی که ‫‏میشه اندازه اش رو تغییر داد
‫‏بهش میگن "چوب رخت"
‫‏400 سال پیش، من با کوجیرویی ‫‏که اون شمشیر جادویی رو داشت جنگیدم، و...
‫‏بردم
‫‏ چطوری؟
‫‏ هه هه هه...
‫‏باشه، برات تعریف میکنم
‫‏اهم!
‫‏وقتی شنیدم اون شمشیر جادویی ‫‏رو بدست آورده، یه نقشه سری کشیدم
‫‏ نقشه؟
‫‏ آره، اون...
‫‏عمدا دیر به دوئل رفتم
‫‏ یه جورایی ناجوانمردانه ست...
‫‏ اینم جزئی از استراتژیه!
‫‏اون مثل تو عجول بود
‫‏ خفه شو
‫‏اون بیقرار شده بود و ‫‏عصبانیتش شمشیرش رو کند کرده بود
‫‏و به محض اینکه دوئل شروع شد...
‫‏اون از همون اول فن "توبامه گاشی" ‫‏رو اجرا کرد
‫‏اما من اونو به راحتی ‫‏شکست دادم!
‫‏واقعا؟...
‫‏"کوجیرو شکست خورد"
‫‏این دوئل گانریوجیما بود که ‫‏بعدها نسل به نسل نقل شد!
‫‏چیز زیادی از گذشته یادم نیست...
‫‏ شاهدا خیلی خوب ‫‏جزئیات رو یادشون مونده
‫‏ببین، اینجا همه چیز با جزئیات ‫‏نوشته شده، خوب بخونش
‫‏ اوه...
‫‏ منم میخوام ببینم
‫‏ببین، داره پدیدار میشه
‫‏اون جزیره گانریوجیماست
‫‏وا... واقعا همچین جایی ‫‏قبر وجود داره؟...
‫‏ها؟
‫‏اوه...
‫‏وای، واقعا وجود داشت
‫‏چندشه
‫‏به لطف نیروی شیطانی این شمشیر ‫‏جادوییه که مومیایی نشده
‫‏خب، بعدی...
کاپا...
‫‏اشک اژدها و کمی پودر پروانه...
‫‏اوه، بدنش که خوبه
‫‏از اینجا به بعدش سخته
‫‏اول باید نیروی شیطانی شمشیر ‫‏جادویی رو که 400 ساله جمع شده آزاد کنیم...
‫‏هیییی!
‫‏با... با این نیرو...
‫‏لحظه مرگ کوجیرو رو ‫‏نشونه می‌گیریم و...
‫‏یه سوراخ تو فضا-زمان باز می‌کنیم!
‫‏و بعد روحی که ازش جدا شده رو ‫‏می‌گیریم و برمی‌گردونیم...
‫‏اوه!
‫‏آرهههه!
‫‏فقط باید اینو بذاریم تو بدنش!
‫‏خب، برگرد به زندگی!
‫‏ها؟
‫‏عجیبه
‫‏هی! بیدار شو دیگه
‫‏یه جای کار رو اشتباه کردم؟
‫‏تو بودی که به صورت زیبای من ‫‏مشت زدی؟
‫‏لعنتی! تو کی هستی؟
‫‏وایسا تا تیکه‌تیکه‌ت کنم!
‫‏ص… صبر کن!
‫‏من که دشمن تو نیستم
‫‏به دستور اونی‌مارو...
‫‏شما رو که 400 سال پیش مردی ‫‏زنده‌ت کردم!
‫‏اوه...
‫‏مردم...
‫‏صبر کن… من…
‫‏ها؟
به این زودی رسیدن؟
‫‏زود باش بذارش سر جاش و قایم شو!
‫‏کوجیرو، تو هم قایم شو!
‫‏یادم نمیاد...
‫‏چه جزیره بی‌خودیه
‫‏نگاه کن! ‫‏اونجا یه مجسمه هست
‫‏مجسمه کوجیرو و ‫‏من، شمشیرزن بزرگ، میاموتو موساشی
‫‏به خودش میگه “شمشیرزن بزرگ”
‫‏ها؟ اون سیاهه چیه؟
‫‏ها… این حس… موساشی‌ه؟
‫‏صبر کن ببینم...
‫‏گول تاکتیک مسخره‌بازی‌ش رو خوردم و...
‫‏بعد از اینکه یه ضربه خوردم دیگه هیچی یادم نمیاد
‫‏من اون زیر خوابیدم
‫‏یعنی…
‫‏من… من…
‫‏مردم؟!
‫‏برای همین من ‫‏زنده‌ت کردم
‫‏خیلی وقته ندیدمت کوجیرو
‫‏اوه...
‫‏تو یه شمشیرزن نابغه بودی که ‫‏صد سال یه بار پیدا می‌شه
‫‏واقعا حیف شد که ‫‏یه همچین قهرمانی رو از دست دادیم
‫‏موساشی، ‫‏یه بارم که شده حرف خوبی زدی
‫‏اما...
‫‏من یه شمشیرزن فوق‌العاده بزرگم که ‫‏میلیون سال یه بار پیدا می‌شه!
‫‏یه سامورایی آماتور مثل تو ‫‏هیچ شانسی در برابر من نداره!
‫‏هی‌هی… هی‌هی…
‫‏حریف بدی رو انتخاب کردی
‫‏خفه شو موساشی!
‫‏من از خواب طولانی ‫‏برای شکست دادن تو...
‫‏از دنیای مردگان برگشتم!
‫‏ساساکی کوجیرو، حاضرم!
‫‏کو… کوجیرو؟!
‫‏وا… واقعیه؟
‫‏این دیگه چه وضعشه؟
‫‏من زنده‌اش کردم
‫‏اولین باره که از نزدیک می‌بینمت
‫‏من یکی از هشت دیوم
‫‏کومو-اوتو گرو!
‫‏داشتم ‫‏خودمو معرفی می‌کردم!
‫‏لعنتی! این دفعه کومو-اوتو‌ه؟
‫‏شمشیر رایجین رو بهت نمی‌دم!
چی؟
‫‏دیگه نمی‌تونم ‫‏بیشتر از این خوشحال باشم
‫سنسه! لطفا کمکتون رو دریغ نکنید!
‫‏هنوز یه چیزایی هست که نمی‌فهمم، اما...
‫‏باشه
‫‏اول موساشی! ‫‏تو رو تیکه تیکه می‌کنم و...
‫‏ها؟ اوه، راستی ‫‏موساشی کجاست؟
‫‏اینجا
‫‏من میاموتو موساشیم
‫‏چی… چی؟!
‫‏این پیرمرد خرفت؟
‫‏اون صورت خوشگلت ‫‏که بعد از من دوم بود چی شد؟
‫‏هنوزم از تو سرترم!
‫‏تو چی هستی؟ ‫‏چشمات چرا انقدر قرمزه؟
‫‏بعد از 400 سال خواب، هنوز خوابت میاد؟
‫‏ای بابا… ‫‏هنوزم چرت و پرت می‌گی…
‫‏مبارزه کنیم موساشی!
‫‏همینو می‌خواستم!
‫‏-آآآخ! ‫‏-چیه؟
‫‏اووه…
‫‏تو وقتی تو تابوت بودی ‫‏تمرین کردی، نه؟
اون ‫‏توی که ضعیف شدی!
‫‏دراز شو!
‫‏چوب رخت!
‫‏شمشیرش واقعا دراز شد!
‫‏پیر شدی موساشی
‫‏قبلا راحت ‫‏جاخالی می‌دادی
‫‏آماده باش!
‫‏نمی‌ذارم!
‫‏بچه… تو می‌خوای با ‫‏کوجیروی بزرگ مبارزه کنی؟
‫‏بچه نیستم! من یایبام!
بیخیال
‫‏تو حتی نمی‌تونی ‫‏به من دست بزنی
‫‏خفه شو!
‫‏خیلی… قویه!
‫‏اینجا…
داره میاد؟
‫‏بگیر!
‫‏سنپوکن!
‫‏دراز شو! چوب رخت!
‫‏چی؟!
‫‏برای مقابله با این فن ‫‏لازم نیست از روبرو بجنگیم…
‫‏فقط باید از پایین ‫‏بزنیمش بالا
‫‏‫‏سنپوکن شکست خورد!
‫‏سنپوکن!
‫‏کار نمی‌کنه…
‫‏همینجا تمومه
‫‏فرار کن…
‫‏پرستوی برگشتی!
‫‏ها؟
‫‏نمی‌تونم جاخالی بدم!
‫‏اوه…
‫‏چی… چی بود؟
‫‏نمی‌ذارم فرار کنی!
‫‏لعنتی!
‫‏گرفتمت!
‫ می‌میرم...
‫‏چی…
‫‏یا… یایبا!
‫‏آخخخخ…
‫‏اینجا…
‫‏تو… تو کی هستی؟!
‫‏ها؟
‫‏اون بزرگوار…
‫‏جناب ایما مورا ستسونوکامی آیناگا هستن! ‫‏می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫‏ها؟
‫‏اینجا… کجاست؟!
‫‏سایاکا و بقیه کجان؟
‫‏و کوجیرو کو؟
‫‏این… این دیگه چیه…
‫‏ ‫‏مهم نیست! بکشینش!
‫‏بله!
‫‏-آآآخ! ‫‏-شمشیر… واقعیه
‫‏شما نوچه‌های اونی‌مارو هستین؟
‫‏هوی… هوی…
‫‏صبر کنین!
‫‏ها؟
‫‏اون که هنوز بچه‌ست
‫‏یه مشت سامورایی ‫‏ریختن سرش…
‫‏بی‌ادب! اسمتو بگو!
‫‏یه رونین از ساکشو…
‫‏میاموتو موساشی
‫‏-اوه… ‫‏-موساشی؟
‫‏می… میاموتو موساشی…
‫‏شمشیرزن بزرگی که می‌گن ‫‏به تنهایی صدها نفر رو شکست داده…
‫‏نمی‌دونم شمشیرزن بزرگیه یا نه
‫‏اوه… بهتر دردسر درست نکنیم
‫‏عقب‌نشینی! عقب‌نشینی!
‫‏تو واقعا موساشی هستی؟
‫‏ ها؟
‫‏شما ‫‏منو می‌شناسین؟
‫‏معلومه که می‌شناسیم…
‫‏ آآآ…
‫‏الان… سال چنده؟
‫‏ سال هفدهم کیچوئه
‫‏چییی؟!
‫‏ ها؟
‫‏یعنی ما ‫‏به 400 سال پیش، دوره ادو…
‫‏سفر در زمان ‫‏کردیم!
‫‏چییی؟!
‫‏…سفر در زمان دیگه چیه؟
‫‏ چه قیافه‌های داغونی
‫‏ پس شما ‫‏از آینده اومدین؟
‫‏ بله
‫‏ باورم نمی‌شه
‫‏هی، چرا ما ‫‏به گذشته اومدیم؟
‫‏اگه زود برنگردیم، اون‌ها…
‫‏ اونی‌مارو گفت ‫‏شمشیر جادویی "چوب رخت"…
‫‏قدرت سفر در زمان داره
‫‏حتما مرد عنکبوتی…
‫‏با اون قدرت ‫‏یه سوراخ تو زمان باز کرده…
‫‏به زمان حال ما…
‫‏کوجیرو رو ‫‏آورده
‫‏و ما از اون سوراخ…
‫‏اومدیم اینجا
‫‏پس اینجا…
‫‏کوجیرو ‫‏دیگه نیست؟
‫‏اشتباه میکنی
‫‏قراره 7 روز دیگه ‫‏با کوجیرو مبارزه کنم
‫‏کسی که اونو شکست می‌ده و ‫‏قوی‌ترین ژاپن می‌شه، این میاموتو…
‫‏موساشی نیست!
‫‏- ها؟ ‫‏- چی؟
‫‏ کو… کوجیرو!
‫‏اوه…
‫‏ اون کوجیرو نیست؟
‫‏پس اون ریشویه موساشیه؟
‫‏ دعوا شروع می‌شه
‫‏ واقعا میخوان مبارزه کنن
‫‏ هی، ببین
‫‏ ها؟
‫‏اوه! وای… مواضب باشین!
وااااااو
‫‏ عالیه ‫‏همه چوب‌های غذاخوری شدن
‫‏اسم هر دوتاشونم روشونه
‫‏ دقیقا 10000 تا از هر کدوم
‫‏ مساوی هستن
‫‏ پیشرفت کردی موساشی
‫‏ تو هم همینطور
‫‏ 7 روز دیگه ‫‏با خیال راحت مبارزه می‌کنیم
‫‏ حتما
‫‏به شمشیرم قسم
‫‏ کوجیرو هم اینجاست.
‫‏راستی اونی‌مارو گفت ‫‏بدنش هنوز سالمه
‫‏کوجیرو تو زمان حال ‫‏کنار قبرش ظاهر شد…
‫‏شاید مرد عنکبوتی…
‫‏یه سوراخ به جایی که ‫‏کوجیرو مرده باز کرده…
‫‏و فقط روحشو…
‫‏گذاشته تو یه جسد ‫‏تو یه تابوت تو زمان حال…
‫‏و زنده‌اش کرده…
‫‏اگه اینطور باشه، ما ‫‏چون با سرعت رفتیم تو سوراخ…
‫‏به گذشته‌تر ‫‏اومدیم
‫‏اگه این درست باشه…
‫‏وقتی موساشی ببره ‫‏دوباره یه سوراخ باز می‌شه؟
‫‏اگه بریم توش ‫‏به سایاکا و بقیه می‌رسیم؟
‫‏عالیه! منتظر باش کوجیرو!
‫‏تا اون موقع قوی‌تر می‌شم…
‫‏و وقتی برگشتم، دوباره مبارزه می‌کنیم!
‫‏ ها؟
‫‏ اوه، استاد موساشی!
‫‏- اوه! ‫‏- چی؟
‫‏ مهمون دارین؟
‫‏من اوتسو هستم
‫‏شما؟
‫‏ پس شما ‫‏از این دوره نیستین…
‫‏ بله
‫‏ انگار
‫‏ اون ‫‏همیشه اینقدر تمرین می‌کنه؟
‫‏ بله، هر روز
‫‏استاد موساشی حتی یه روز هم ‫‏از شمشیرش جدا نمی‌شه
‫‏ خیلی جدیه
پس چطوری به این روز افتاده
‫‏خنده
‫‏و اینکه قراره ‫‏با استاد کوجیرو مبارزه کنه
‫‏آهان، درسته
‫‏ موساشی ‫‏اون کوجیرو رو شکست می‌ده، نه…؟
‫‏- هی موساشی ‫‏- ها؟
‫‏ کوجیرو ‫‏یه فن شمشیرزنی خیلی خفن داره
‫‏منظورت "توبامه گاشی"ه؟
‫‏ تو می‌تونی اونو شکست بدی؟
‫‏ "توبامه گاشی" یعنی…
‫‏اول از بالا به پایین می‌بره…
‫‏و وقتی حریفت جاخالی می‌ده ‫‏سریع از پایین به بالا می‌بره
‫‏مثل پرستویی که بال می‌زنه ‫‏یه فن سریعه
‫‏کوجیرو استاد این فنه
‫‏اگه بهت بخوره، حس می‌کنی ‫‏همون لحظه بریده شدی
‫‏…چطور ‫‏می‌خوای شکستش بدی؟
‫‏بدون ترس بری جلو
‫‏این تنها راه پیروزیه
‫‏ فقط همین؟
‫‏ بله
‫‏اما اون ‫‏یه شمشیر جادویی کشنده هم داره
‫‏ اینکه می‌تونی از دور ‫‏حریف رو بزنی…
‫‏و فکر کنی این یه مزیته…
‫‏فکر یه آدم ترسوئه
‫‏همیشه اگه به حریف نزدیک بشی ‫‏شانس بردن داری
‫‏و…
‫‏کسی که از اول فکر می‌کنه ‫‏می‌بازه…
‫‏"سامورایی" نیست
‫‏نمی‌ترسی؟
‫‏اگه بترسی…
‫‏یعنی به اندازه کافی تمرین نکردی
‫‏اگه تمرین کنی ‫‏به خودت اعتماد پیدا می‌کنی
‫‏و این اعتماد ‫‏به شمشیرت منتقل می‌شه…
‫‏و به پیروزی می‌رسی
‫‏مهم اینه که ‫‏به خودت ایمان داشته باشی
‫‏ اهمم…
‫‏اگه هر روز تمرین کنی…
‫‏یه روزی تو هم ‫‏می‌فهمی
‫‏موساشی
‫‏تا روز مبارزه ‫‏با من تمرین می‌کنی؟
‫‏باشه، اشکالی نداره
‫‏پس همین الان…
‫‏بیا!
‫‏ تو مبارزه ‫‏همیشه باید "اول، اول"…
‫‏حریف رو شکست بدی!
‫‏اول حالت حمله رو بگیر
‫‏شمشیر ازت تبعیت می‌کنه!
‫‏تمرین هیچوقت ‫‏خیانت نمی‌کنه
‫‏تکرارشه که ‫‏قدرت رو آزاد می‌کنه!
‫‏ خوبه ‫‏همین کافیه
‫‏ها؟ ‫‏تموم شد؟
‫‏6 روز گذشت
‫‏فردا…
‫‏روز مبارزه‌ست
‫‏فقط شمشیر زدن ‫‏تمرین نیست
‫‏نگرانم استاد موساشی ‫‏نتونه ببره
‫‏نگران نباش، میبره!
‫‏من می‌دونم
‫‏موساشی ‫‏عمدا دیر می‌ره…
‫‏و وقتی کوجیرو ‫‏عصبانی شد…
‫‏شکستش می‌ده!
‫‏اهم…
‫‏استاد موساشی ‫‏از این حقه‌ها استفاده نمی‌کنه!
‫‏یه همچیزی گفت ‫‏که اینم جزو نقشه‌ست
‫‏مگه نه، موساشی؟
‫‏هــــــم…
‫‏دیر رسیدن به مبارزه ‫‏ننگ یه ساموراییه!
‫‏من، موساشی ‫‏هیچوقت این کارو نمی‌کنم!
‫‏ ها؟
‫‏ببین
‫‏ اهمم…
‫‏بد شد که!
‫‏اگه تاریخ تغییر کنه…
‫‏نتیجه مبارزه هم ‫‏ممکنه تغییر کنه!
‫‏اگه موساشی ببازه…
‫‏ما نمی‌تونیم به زمان خودمون برگردیم
‫‏ اینطور…
‫‏اگه این اتفاق بیفته، سایاکا و بقیه…
‫‏چی می‌شن؟
‫‏ اینطور! ‫‏یعنی یایبا…
‫‏به گذشته سفر کرده؟
‫‏زود برگرد یایبا!
‫‏اگه اینجوری بمونه، ما…
‫‏قسمت بعد: "نبرد گانریوجیما"