‫وضعیت ما رو ببین؛ ‫همه‌ش این‌جا نشستیم، نوشیدنی می‌خوریم
‫و درمورد کشت و کشتار حرف می‌زنیم.
‫همه که مثل تو دیوونه‌ی آدم‌کشی و قتل نیستن!
‫اتفاقاً این چیزها میلیونی فروش داره.
‫سلام. من مت‌ام. ‫لوله‌کش!
‫- حقوق می‌خونم. ‫- واقعاً؟
‫بهم نمی‌خوره وکیل باشم؟
‫عجب چیزیه!
‫وقتی درگیر کارهای طلاق‌ام بودم،
‫همیشه می‌اومدم این‌جا نوشیدنی می‌خوردم.
‫راستش رو بخوای اصلاً نباید با تو می‌اومدم بیرون.
‫با مت دیشب رفته بودیم یه‌بار،
‫رفتم نوشیدنی بگیرم و این ‫دختره هم اون‌جا بود،
‫الانم که افتاده مُرده!
‫مت همون سلاخِ غربـه!
‫نظرت چیه باهاش پادکست درست کنیم؟ ‫مجبورش می‌کنیم!
‫یه پیشنهاد برات دارم.
‫آب خنک خوردن توی زندان، ‫یا پادکست درست کردن! تصمیمت چیه؟
‫بریم تو کارش.
بیا از اولِ اول شروع کنیم.
‫از پادکست‌تون خبر دارم! ‫من می‌خوام از نزدیک شاهد تبدیل شدنِ...
‫«سلاخ غرب» به معروف‌ترین آدم این ‫کره‌ی خاکی باشم.
‫این ماجرا آخر و عاقبت خوبی براتون نداره...
‫می‌خواست لوتون بده. ‫زنگ زده بود پلیس.
‫- چه‌جوریه که هیچ‌وقت دربارۀ بچه حرف نمی‌زنیم؟ ‫- من‌که، خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫نظرت چیه اگه پسر شد اسمش رو بذاریم جک؟
‫این خون کیـه؟
‫هر کاری بگی انجام دادم،
‫قرص، شربت، جادو جنبل، ‫ هرچی که فکرشو بکنی!
‫هر ساعت دارم شیر می‌دوشم و بهش می‌دم. ‫مثل ساعت بیگ‌بن از این‌ور به اون‌ور.
‫اما یه‌ذره هم وزن‌ش زیاد نمی‌شه.
‫- بیشتر «گاو» شدی. ‫- چی؟
‫تو گفتی «بیگ‌بن»، منم گفتم ‫«گاو» رو بگم.
‫- اصلاً بامزه نبود. ‫- ببخشید؛ قبل از این‌که بچه به‌دنیا بیاد
‫خیلی بیشتر توی این موارد هماهنگ بودیم.
‫والا من‌که اینطوری فکر نمی‌کنم.
‫خب حالا بگذریم، اگه کاری از دست‌تون برمیاد
‫یعنی خب، می‌دونید، ‫تا به‌مون کمک کنید...
‫- واقعاً ممنون می‌شیم. خواهشاً. ‫- خواهشاً.
‫خب، از روزی که بچه به‌دنیا اومد برام بگید.
‫بیش‌از حد معمول...استرس‌زا بود؟
« سه ماه پیش »
‫این خون کیـه؟
‫من.
‫آره، همه‌ش خونِ منه.
‫- خون اونه. ‫- به‌خاطرِ...
‫بچه.
‫- بچه‌داره...به‌دنیا میاد. ‫- یا خدا. الان چیکار کنیم؟
‫حالت خوبه؟
‫نه. باید باید بریم. ‫چرا داریم تمیزکاری می‌کنیم؟
‫- باید سریع بریم بیمارستان. ‫- زودباش. باید بریم.
‫- آروم آروم نفس بکش. ‫- باید همین الان بریم.
‫اینقدر خون عادیه؟
‫- آره؛ چیزی نیست. ‫- کاملاً عادیه. همه برید بیرون.
‫عالی جمع‌ش کردیم. عالی بود.
‫آره؛ اما فکرکنم بچه واقعاً داره به‌دنیا میاد.
‫- داره به‌دنیا میاد؟ بچه داره به‌دنیا میاد؟ ‫- واقعاً می‌گم.
‫نفس‌ بکش، باشه؟
‫خدای من.
‫- از این سمت! ‫- خدایا!
‫چی شده؟
‫داره کار رو جمع می‌کنه.
‫دارن اوکی‌ش می‌کنن.
‫هی! صبر کنید. دست‌تون رو بکشید. ‫من روح‌ام خبر نداره.
‫ناسلامتی الان باید دنبالِ زن‌ام بگردید.
‫اون خون کیـه؟
‫- زودباشید. ‫- خدایا. ولم کنید.
‫- سَرت رو به‌پا. ‫- خواهش می‌کنم. صبر کنید.
‫یکی به وکیل‌ام زنگ بزنه.
‫- نه. خیلی عادی بود. ‫- اصلاً استرس نداشتیم.
‫آره؛ در آرامش کامل پیش رفت.
‫می‌شه گفت روز واقعاً زیبایی بود.
« براساس داستانِ واقعی » « فصل دوم، قسمت اول »
‫- ممنونم. ‫- خیلی ممنون.
‫300/400 دلار دیگه هم ریختیم سطل آشغال.
‫300/400 دلار؟ ‫هزینه این مشاوره‌ها اینقدره؟
‫وای؛ شاید باید شغل‌ام رو عوض کنم.
‫خب، وقت پای سلامتی بچه‌ت وسطه ‫که پول مهم نیست.
‫- مهمه؟ ‫- نه، معلومه که نه.
‫ولی دکتر گفت جک هیچ مشکلی نداره.
‫من به هیچ عنوان بی‌خیالِ شیر دادن ‫به بچه نمی‌شم. فهمیدی؟
‫کسی که نگفت اینکارو بکنی، ‫اما پیشنهاد می‌کنم یه‌کم بهش فکر کنی
‫و بذاری با اون شیر خشکی که گفتم
‫- دهنتو ببند. خفه‌شو ‫- بهت کمک کنم.
‫خدایا. بازم گفتی. بهت گفتم اسمش رو نیار ‫و همون لحظه اسمش رو آوردی!
‫یه شیرخشک سوئدی هست که دقیقاً
‫- نقش شیر مادر رو برای بچه ایفا می‌کنه. ‫- جوابم منفیه.
‫نه. نه. جوابم منفیه.
‫واقعاً به‌خاطر صلاحِ جک قبول نمی‌کنی
‫یا مثلاً نمی‌خوای از خودت نا اُمید بشی؟
‫راستش رو بخوای همین الان می‌تونم ‫به‌جای صبحونه برینم دهنت و بگم نوش جان.
‫- واقعاً؟ واقعاً می‌خوای برینی توی دهنم؟ ‫- در این حد خسته‌ام. خستمـه!
‫کاملاً طبیعیه. دائم داری ‫از خودت شیر می‌دوشی.
‫داره می‌میری. آخرین باری که بی‌کار ‫بودی و به‌خودت رسیدی کِی بود؟
‫یا نمی‌دونم، آخرین باری که ‫رفتی حموم کی بوده؟
‫خب...صبرکن.
‫بیا. اینم از حموم.
‫- حالم به‌هم خورد. باشه. ‫- به‌هرحال. ممنونم.
‫آروم و نرم.
‫سرت رو پایین نگه دار. ‫حواست به توپ باشه.
‫آفرین.
‫عالیه.
‫«بک‌هند» رو با دست قوی‌ترـت بزن.
‫احسنت.
‫عالی.
‫ضربه خوبی بود! آفرین.
‫دقیقاً خورد روی خط.
‫- می‌بینی چه استرسی به آدم می‌ده؟ ‫- آره.
‫- چه حسی داشت؟ ‫- عالی.
‫- عالی؟ ‫- آره.
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫خیلی خفن بود. بهتر از این نمی‌شم.
‫می‌دونی چرا؟ چون داری حسابی ‫تلاش می‌کنی
‫اما هم‌زمان، به‌خودت فشار نمیاری. ‫و دیگه چی؟
‫- آرومِ آروم‌ام. ‫-آرومِ آرومی.
‫برگِ برنده‌ت دقیقاً همینـه.
‫- تمرین‌تون تموم شد؟ ‫- بله. داریم جمع و جور می‌کنیم.
‫درستِ وقتی که کوکتل‌ها رسید؛ چندتا ‫از دوست‌هامون هم دارن میان.
‫عالیه.
‫آره؛ یکی از دوست‌های بابات که
‫از اعضای هیئت امنای دانشگاهِ استنفورده.
‫امکانش هست از این به بعد ماشین‌تون رو ‫به‌جای جلوی خونه،
‫یکم اون‌طرف‌تر پارک کنید؟
‫یعنی خب...برای راحتی خودتون می‌گم یه‌جورایی.
‫حتماً.
‫ممنونم.
‫می‌بینمت رفیق.
‫چه‌خبر کثافتها؟
‫سلام خوشگل‌ها، «بوبی بـو» برگشته با کلی
‫آموزش‌های کامل ‫درمورد شیر دوشی و بچه‌داری.
‫درد داره؟
‫نه؛ راستش رو بخوای واقعاً خسته‌کننده‌ست.
‫اما خب می‌دونی، ‫بوبی بو گفت...
‫اصلاً مدرک‌پدرک داره؟ ‫من‌که تا حالا اسم «بوبی بو» رو نشنیدم.
‫انگار داره عذاب‌ات می‌ده!
‫بیشتر از یک میلیون دنبال‌کننده داره. پس آره.
‫عالیه؛ اگه بخوای اینطوری حساب کنی ‫که ما هم یه‌مدت 1 میلیون دنبال‌کننده داشتیم.
سرم‌مون با دم‌مون بازی می‌کرد.
‫خیلی‌خب ببین، می‌دونم که پیش خودت ‫فکر می‌کنی یه‌خرده زده به سرم...
‫من همچین حرفی نزدم.
‫خب، بذار یه قصه کوتاه برات تعریف کنم.
‫وقتی «توری» بچه بود و ‫همیشه‌ی خدا گریه می‌کرد،
‫مامان‌مون یه‌دستمال آغشته به نوشیدنی برداشت و ‫گذاشت جلوی دهنش و رفت و بقیه‌ش رو سپرد به خدا.
‫هربار این قضیه یادم میاد ‫می‌ریزم به‌هم.
‫اما تو فقط خواهر بزرگ‌ترشی؛ ‫مامانش که نیستی. تقصیر تو نبوده.
‫آره، اما وقتی خودت یه‌ مامان عوضی ‫و خودخواه داشتی، همه‌ش نگرانی که...
‫نکنه خودت هم به یکی مثل اون تبدیل بشی.
‫عزیزم...
‫تو یه مادر فوق‌العاده‌ای، باشه؟
‫حتی بیشتر از فوق‌العاده.
‫فقط احساس می‌کنم ما الان توی ‫شرایطی هستیم که
‫اون شیرخشک سوئدی واقعاً ‫می‌تونه کمک‌مون کنه.
‫بیا یه‌بار امتحانش کنیم...
‫واقعاً؟
‫آره واقعاً.
‫- می‌دونی دارم به چی فکر می‌کنم؟ ‫- چی؟
‫به این‌که این دوتا رو محکم بکنم توی حلقت.
‫خیلی‌خب...
‫واقعاً داری خودت رو عذاب می‌دی.
‫من خوبم.
‫داری منم عذاب می‌دی.
‫حتی جک هم...
‫همه‌مون بفنا رفتیم.
‫ای وای؛ واقعاً متاسفم. ‫تو داری عذاب می‌کشی؟
‫می‌خوای یدونه آسپرین بخوری؟ واقعاً متاسفم...
‫منظورم این نیست که...
‫نمی‌دونستم اینقدر داری اذیت می‌شی.
‫واقعاً ببخشید. ‫نکنه دارم مزاحمـت می‌شم؟
‫شوخی‌ات گرفته؟
‫به‌نظرت دارم شوخی می‌کنم؟
‫یا دارم با پول تو اون‌جوری‌ای که همیشه ‫خودت آرزوش رو داشتی
‫زندگی می‌کنم؟
‫عزیزم؟
‫الـو؟
‫ببخشید. ‫اون پیام داده...
‫مـت.
‫یه پیام دیگه از مکزیک.
‫خب ما خودمون خواستیم
‫ما رو از خودش بی‌خبر نذاره. ‫جزوی از برنامه‌مون بود.
‫ما اون رو برای درمان مشکلاتِ ‫روانی خطرناک‌ش فرستادیم مکزیک.
‫به‌نظرت داره همین کار رو می‌کنه؟
‫- بده‌ش ببینم. ‫- بیا. خودت ببین.
‫خدای من. باشه بابا فهمیدیم. ‫عینک آفتابی‌ات خوشگله. احمقِ عقده‌ای.
‫- واقعاً عقده‌ایه. ‫- الان جِدیه؟
‫واقعاً بعضی وقت‌ها...
‫می‌دونم. آخه کی می‌تونه حتی توی یه ‫وان چوبی هم ترسناک و روانی به‌نظر برسه؟
چوب عادیه یا چوب ساج؟
‫خدای من این یارو...
‫نه، نه، نه. اون رو نمی‌گم. ‫عینک‌ش رو نگاه کن!
‫- انعکاس توی عینک‌ش رو ببین. ‫- چی؟
‫اون توریـه!
‫نرفته حقوق بخونه.
‫رفته مکزیک.
‫اونم با یه قاتل!
‫و لباسِ شنای من!
‫گفتم یه‌جای کار می‌لنگه...
‫می‌دونستم هیچوقت از شرش خلاص نمی‌شیم.
‫فکر می‌کردیم همه‌چی به‌خیر ‫و خوشی تموم شده رفته پی کارش.
‫- صدات رو بیار پایین... ‫- بیا خونه‌ی ساحلی رو بفروشیم.
‫پولش رو بدیم مت و بفرستیمش مکزیک.
‫همه‌مون خیلی عادی زندگی‌مون رو بکنیم ‫انگار که هیچی نشده.
‫ولی کور خوندیم.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫شاید هم فقط دارم چرت و پرت می‌گم
‫و شاید هم هیچی قرار نیست درست بشه. فهمیدی؟
‫چون نمی‌تونم بچه‌مون رو سیر کنم، ‫نمی‌تونم جون توری رو نجات بدم و ممکنه بریم زندان.
‫گوش کن. ‫تا مکزیک با هواپیما چقدر راهه؟ دو ساعت؟
‫الان حرکت کنم شام پیش توری‌ام.
‫ما هم باید بیایم مکزیک. ‫من و جک هم باید بیایم.
‫- نه. ‫- می‌شه به بچه‌ها غذای مکزیکی داد؟
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫همین الان می‌تونم برم وسایل رو جمع کنم.
‫به‌نظرت بچه‌ها هم پاسپورت می‌خوان؟
‫- یه اداره گذرنامه تو «سی‌وی‌اس» هست. ‫- عزیزم؟
‫عزیزم؛ خواهش می‌کنم یه‌لحظه گوش کن.
‫سایمون توی زندانه ‫و قراره فعلاً اون‌جا بمونه.
‫و توری...اونم مثل همیشه دنبال شیطونی کردنه. ‫عادتشه.
‫خودم می‌رم اون‌جا و باهاش حرف می‌زنم ‫تا سر عقل بیاد.
‫- اما تو باید یه‌کاری برام انجام بدی. ‫- فکر نمی‌کنم چیز خوبی باشه...
‫یکم بری بیرون و دوست‌هات رو ببینی.
‫- وقت ندارم. ‫- داری.
‫بحثِ سلامتی و این‌ها نیست؛ به‌خاطر اینه که...
‫کسی شک نکنه.
‫اگه جوری به‌نظر برسه که ‫انگار داریم خودمون رو قایم می‌کنیم
‫به‌مون مشکوک می‌شن.
‫آره؛ راستش باهات موافقم.
‫باشه. اوکیه. فکر کنم بتونم به ‫دوست‌هام زنگ بزنم برنامه کنیم.
‫چیـه؟
‫نظرت چیه دندون‌هات مسواک بزنی؟
‫خوش نگذرونی‌ها!
‫مـام زیربغلم هم بزن؛ باشه؟
‫آره، به طراح داخلی‌مون گفتیم ‫یه گوشه رو به روبی اختصاص بده.
‫‏یعنی خب، وظیفه خودمون دونستیم که به یاد ‫دوست از دست رفته‌ ایتالیایی‌مون، این کار رو انجام بدیم.
‫آره؛ واقعاً دلم براش تنگ می‌شه.
‫اون چیه روی میز؟
‫آره؛ خواستیم تمام چیزهایی که ‫دوست داشت رو به نمایش بذاریم.
‫آهان آره، عجب ادای احترام زیبا و تاثیرگذاری. ‫واقعاً می‌گم.
‫‏اما، راستش، آدم به این فکر می‌افته که
‫بعد از همچین اتفاق تلخی، هنوزم باید دور هم جمع بشیم
‫و راجع به قتل و این چیزها صحبت کنیم؟
‫آره.
‫به‌نظرتون سایمون با جسدش چیکار کرده؟
‫چون پلیس‌ها هیچی نگفتن.
‫احتمالاً هنوز اطلاعات کافی ندارن.
‫شاید هیچوقت هم چیزی دستگیرشون نشه.
‫اما خب، پائول بهم گفت که سایمون باهاش تماس گرفته.
‫- چی؟ ‫- آره. منم باورم نشد. با قید وثیقه آزادش کردن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫نوشیدنی خمیرـه تُرشـه.
‫به شیردهی‌ام...کمک می‌کنه.
‫داشتی می‌گفتی... ‫فکر می‌کردم وثیقه‌ش رو رد کردن.
‫وثیقه‌ش رو رد کرده بودن،
‫اما بعدش کلی پول داد به وکلای جانی دپ
‫- و اون‌ها هم کارش رو راه انداختن. ‫- وای.
‫- تو که از هیچی خبر نداری ایوا. ‫- خدای من.
‫حتی بعضی‌ها دارن می‌گن که ‫سایمون سلاخِ غربـه.
‫- آره بابا... ‫- خب از وقتی که دستگیرش کردن هیچ قتل دیگه‌ای رخ نداده.
‫یعنی خب کلی خشونت‌خانگی و سرقت خیابونی ‫و هزارتا چیز دیگه اتفاق افتاده،
‫ولی هیچ خبری از آدم‌کشی و ‫اتفاقات هیجان‌انگیز نبوده.
‫این چیزها هنوزم برای شما جذابه؟ ‫یعنی خب، نمی‌دونم...
‫شاید برای من یکی دیگه هیجان‌انگیز نیست.
‫واقعاً؟ خدایا. خودت کسی بودی که ‫باعث شدی به این‌چیزها علاقه‌مند بشم.
‫آره بابا. واسه خودت یه‌پا قاتل حرفه‌ای بودی.
‫خب می‌دونین، الان دیگه بچه‌دار شدم ‫و درگیر این...
‫بخش جدید از زندگی‌ام شدم.
‫شماها پیج «سریال‌کایلا» روی تیت‌تاک رو دنبال می‌کنین؟
‫عاشقشم!
‫«مُردرگرل‌باس» هم پیج خیلی خوبیه.
‫الان دیگه قاتل‌ها تیک‌تاک دارن؟ چی؟ ‫چی شده؟
‫آره بابا. خیلی خوبه. ‫نیازی نیست یه هفته
‫صبرکنی تا پادکست جدید منتشر بشه.
‫- خیلی بهتره. ‫- آره.
‫یه‌سوالِ همینطوری...
‫شما تا حالا...مشکل شیردهی نداشتین؟
‫چون هرکاری می‌کنم ‫سینه‌هام پُر نمی‌شه.
‫خواهشاً بی‌خیال. من دیگه از بحث ‫بچه‌مچه کشیدم بیرون. ببخشید.
‫می‌دونید، توی فکر اون قاتله بودم که چندسال پیش
‫دوست‌دخترش رو توی اسید حل کرد و ‫باهاش کوکتل‌ درست کرد؟
‫توی ذهنم سایمون رو می‌بینم ‫که داره روبی رو توی اسید حل می‌کنه.
‫آره...
‫خیلی...
‫خوبه.
‫می‌دونیم.
‫بلاخره یه‌دلیلی داره که این همه ‫آدم این‌جا جمع شدن...
‫آدم‌هایی که نیاز دارن درمان بشن.
‫یا خدا.
‫داداش، تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫توری کجاست؟
‫آروم باش. حالش خوبه.
‫به من نگو آروم باش.
‫واقعاً خسته به‌نظر میای رفیق.
‫مطمئنی نمی‌خوای یکم استراحت کنی؟
‫ما یه قراری داشتیم. ‫اونم با کلی خرج از جیب ما.
‫- درسته. ‫- فرستادیمت بری. ریدم توش.
‫- کمکم کن بلند شم. ‫- باشه داداش.
‫خب...
‫فرستادیمت بری خودت رو درمان کنی، ‫نکنه بیای هتل پنج ستاره!
‫می‌دونم که واقعاً جای شیکی به‌نظر می‌رسه.
‫ولی حرفم رو باور کن...
‫کاری که این‌جا انجام می‌دم...
‫واقعیه.
‫آدم‌هایی که وارد زندگی‌ام شدن،
‫وارد حلقه‌ی امن‌ام شدن...
‫مثل گذشته نیستم.
‫تغییر کردم.
‫و خوشبختانه، توری هم همین‌طور.
‫آره؛ در اصل نگران اونم. ‫کجاست؟
‫آره برو بیرون، با دوست‌هات خوش‌گذرونی کن.
‫عجب ایده خوبی بود.
‫گوگل، پادکست‌ام رو پخش کن.
‫و وقتی که دید گلـوش از وسط جر خورده و همراه خون...
‫چیزهای دیگه‌ای هم داره بیرون میاد...
‫نه؛ نه. پادکست مامان‌ها رو می‌گم. ‫نه پادکست کشت و کشتار.
‫ببخشید. بد متوجه شدم.
‫جک خوبی؟ ‫یکم صدام بلند بود. حالت خوبه؟
‫خدای من، خیلی خب...
‫خب، من که خوب نیستم. ‫حالا نه اینکه هم پرسیدی‌ها، گاو گنده.
‫- چی گفتی؟ ‫- ناراحت شدی؟
‫منو توی زمین تنیس خاک کردی.
‫از حق نگذریم، اونجا شده زمین پیکل‌بال،
‫سر همین هم تونستیم... اصلا بی‌خیال.
‫این روزها انقدر شیر می‌دوشی شدی عین گاو.
‫شیفته‌ی این کار شدی. ‫اصلا هم قشنگ نیست.
‫می‌دونم قشنگ نیست. ‫من دنبال قشنگی و خوشگلی نیستم.
‫این کار رو می‌کنی چون واسه ‫اون مرد بیچاره که پاپوش دوختی
‫- عذاب وجدان نداشته باشی. ‫- چـ... نه.
‫سایمون همچین هم بی‌گناه نبود، خب؟ ‫زد یه سگ بیچاره رو کشت.
‫اما منو که نکشت. ‫خودت خوب می‌دونی و نمی‌تونی به کسی بگی،
‫و سر همین قضیه ‫از قتل و کشتار دوری می‌کنی.
‫الان پات توی یه قتل واقعی باز شده،
‫و دیگه چندان باحال نیست، درست میگم؟
‫کاری که باید واسه حفاظت ‫از خانواده‌ام انجام می‌دادم رو انجام دادم.
‫حالا نتیجه‌‌اش چی شده؟
‫الان که خواهرت با یه قاتل زنجیره‌ایه؟
‫گوگل، پادکست مامان‌های منو پخش کن.
‫پادکست مامان‌ها! الان! حالا! الان!
‫ببخشید. متوجه نشدم.
‫بوبی بِو! بوبی بِو!
‫در حال حاضر ایوا داره ‫شرایط سختی رو پشت‌سر می‌ذاره.
‫اونوقت خودِ تو سختت نیست؟
‫- معلومه که منم سختمه. ‫- آره.
‫از وقتی بچه‌دار شدیم درمونده‌ست،
‫و حالا هم دل نگرانِ توریـه.
‫توری بچه نیست.
‫اون عاقل و بالغه ‫و می‌تونه واسه زندگی خودش تصمیم بگیره.
‫از قدیم وظیفه ایوا بوده ‫که از خواهر کوچولوش مراقبت کنه.
‫یعنی چی؟
‫تو قاتل زنجیره‌ای هستی.
‫نیتن، نیتن، نیتن، نیتن.
‫من مریض بودم.
‫بیمار بودم.
‫ولی دارم خوب میشم.
‫دلیلشو می‌دونی؟
‫- دلیلش چیه؟ ‫- به خاطر تو، دلیلش تویی.
‫نه، شوخی نمی‌کنم.
‫انقدر فداکاری کردی
‫باعث شد یه فرصت دیگه گیرم بیاد.
‫از خونه ساحلیت دست کشیدی. ‫آرزوشو داشتی.
‫اگه ازت به قدر کافی تشکر نکردم...
‫- این کار رو نکن. دلمو بدست نیار. ‫- بذار...
‫باشه، دلتو بدست نمیارم.
‫بهت احترام می‌ذارم.
‫ولی می‌دونی، بی‌راه نمیگی. ‫از خیلی چیزها دست کشیدم.
‫و فقط خونه ساحلی نیست.
‫چیزیـه که نشون میده:
‫اینکه مرد باشی، خیرت سرت ‫روزی‌رسون باشی، موفق باشی.
‫آره، خودتو خالی کن. ‫اینجا واسه همینـه.
‫جای اینکه بنده‌خدایی باشی که...
‫توی به‌درد نخوری خودش غرق شده.
‫گندش بزنن.
‫آم، من باید... ‫باید جواب بدم.
‫سلام عزیزم.
‫آم، الـ... الـ.... ‫الان نمی‌تونم حرف بزنم.
‫وسط یه کاری‌ام. ‫چی شده؟
‫آره، همین الان بهم خبر بده.
‫آره، آره. الان تو راهم ‫دارم میرم پیش توری.
‫تو جکوزی‌ای؟
‫وان درمانی شفابخشه.
‫به گوشِت چی زدی؟
‫طب سوزنی شیری.
‫یه کیتـشو اینترنتی سفارش دادم.
‫گوش کن، می‌دونستی که ‫سایمون با قید وثیقه اومده بیرون؟
‫- واقعا؟ ‫- مت اونجاست؟
‫گوشیـو بچرخون. ‫می‌خوام ببینمش.
‫نیتن، بذار با مت حرف بزنم.
‫ایوا...
‫الان دارم به این وضعیت رسیدگی می‌کنم،
‫و وقتی برگشتم میرم سر وقت سایمون.
‫- جونم نیتن. ‫- جرئت نداری قطع کنی!
‫هی،هی، هی. آروم باش پهلوون.
‫آروم باش، آروم باش، ‫آروم باش، آروم باش. آره.
‫آره، سریع بخوای بری بیرون ممکنه خطرناک باشه. ‫یهو ممکنه غش کنی.
‫- ولی باید توری رو پیدا کنم. ‫- پیداش می‌کنی.
‫توری؟
‫نیتن.
‫سلام. اینجا... ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم تا... ببرمت خونه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫آم...
‫خب، چیزه... سه‌شنبه‌ست.
‫دارم ساقه نخود فرنگی‌ها رو هرس می‌کنم.
‫ساقه نخود فرنگی؟
‫توری، تو داشتی می‌رفتی دانشکده حقوق.
‫این از کجا اومد؟
‫منظورت من و متـه،
‫یا من و باغچه؟
‫آره، مت. تابلوئه.
‫قضیه‌شو می‌دونی؟
‫آم...
‫نمی‌دونم.
‫تو می‌دونی؟
‫آره.
‫وایسا ببینم. ‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫خب، تو فهمیدی ‫که من و مت با هم رابطه داریم، پس...
‫درسته، و این تنها رازیـه که... ‫در مورد مت وجود داره؟
‫نمی‌دونم.
‫چیز دیگه‌ای هست؟
‫خدا لعنتت کنه، ‫می‌دونی اون قاتلـه یا نه؟
‫می‌دونستم شما خبر دارید. ‫چطور تونستید از من قایم کنید؟
‫تو چطور تونستی به از ما قایم کنی؟
‫می‌دونی...
‫مت... گذشته‌ی پیچیده‌ای داره.
‫- جدی؟ ‫- آره، اما کی گذشته پیچیده‌ای نداره؟ خب؟
‫و داره رو خودش کار می‌کنه. ‫درباره‌ی تو که اصلا نمی‌تونم چنین حرفیو بزنم.
‫داری با یه قاتل زنجیره‌ای قرار می‌ذاری ‫که دخترهای مو قهوه‌ای بیست ساله رو می‌کشه.
‫یه کلام از مادر عروس ‫که قصد داشت از بیماری اون
‫پادکست درست کنه و به سود برسه.
‫- اینو هم می‌دونی؟ ‫- آره، می‌دونم.
‫و به نظرم حال‌بهم‌زنه.
‫اما نمی‌تونی ما رو با اون مقایسه کنی.
‫درست میگی. ‫کاملا درست میگی.
‫چون مت به طور مداوم ‫داره واسه تغییر قدم برمی‌داره.
‫شما دو تا چیکار می‌کنید؟
‫ببین...
‫نیتن، شاید تو نیاز داری یکی نجاتت بده.
‫نه من.
‫می‌بینید؟ ‫مسئله توازنـه...
‫بین مردونگی و زنانگی الهی.
‫و می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫دیگه نباید در مورد این‌جور چیزها حرف بزنیم. ‫درست میگم؟
‫درسته.
‫ولی می‌دونید چیه؟
‫درسته.
‫و دلم نمی‌خواد کسی «پلیس ووک» خبر کنه.
‫یا بازم میگم، پلیس واقعی.
‫تو رو میگم، برایس.
‫با خودِ توام.
‫می‌دونید، وقتی توازن میانِ ‫انرژی مردونگی و زنونگی نباشه،
‫هیچی سر جای خودش نیست.
‫هیچی.
‫و برای عده‌ای، ‫این مشکل می‌تونه خیلی غالب باشه.
‫عزت نفس، برتری،
‫کاریزمای جنسی.
‫و برای بقیه...
‫کافی نیست.
‫دوست دارم همه‌تون رو دعوت کنم ‫تا نگاهی به درون خودتون بندازید
‫و از خودتون بپرسید...
‫الان وقت اون رسیده ‫تا هیولای درونی خودتون رو آزاد کنید؟
‫صدپاهای زیادی می‌بینم ‫که توی پیله‌ی خودشون گیر افتادن.
‫امشب، شما پروانه میشید.
‫خیلی‌خب، نیتن.
‫امشب، قراره از نو زاده بشی.
‫نشونـشون بده.
‫مردان مبارز، با دستور من.
‫حمله!
‫آره کثافت!
‫- می‌تونم یه چیزیـو اعتراف کنم؟ ‫- حتما.
‫دلم نمی‌خواست بابا بشم.
‫ترسیده بودم.
‫فکر می‌کردم من...
‫نمی‌دونم، اون‌قدری موفق نیستم ‫که از پسش بربیام.
‫- اما خیلی احمقانه‌ست، نه؟ ‫- نه. نه، احمقانه نیست.
‫ببین، گاهی اوقات باید پا رو فراتر ‫از زندگی بذاری تا دیدگاه جدیدی بدست بیاری.
‫واسه من خیلی به حق بود که اومدم اینجا.
‫آره.
‫آره، می‌خوام...
‫- خوبه. ‫- به عنوان پدر پیش‌قدم بشم،
‫به عنوان شوهر،
‫به عنوان یه مرد.
‫نیتن...
‫باید بدونی...
‫من توری رو دوست دارم.
‫و اگه به صلاح اونـه ‫که بره خونه و درسشو ادامه بده...
‫من هیچ‌وقت مانعش نمیشم.
‫ایوا خوشحال میشه.
‫خوبه.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫خیلی خوشحالم اومدم اینجا.
‫و به پیروی این شب
‫و صداقتت که با من در میون گذاشتی،
‫دلم می‌خواد یه چیزی رو باهات درمیون بذارم.
‫باشه.
‫من روبی رو نکشتم.
‫سایمون کشت.
‫- ایوا. ‫- سلام.
‫سلام. ‫این افتخار رو نصیب چی هستم؟
‫باید حرف بزنیم. ‫و موقع حرف زدن باید شیرمو پمپ کنم.
‫خب؟
‫از دیدنت غافلگیر شدم.
‫از دیدن هر آدمی غافلگیر میشم
‫اونم بعد از عجله‌ی ناعادلانه‌شون برای قضاوت من ‫که سبب شد آلتِ دست مردم بشم.
‫خب، چی شده، ایوا؟
‫خب، می‌خواستم...
‫خواستم حالتو بپرسم،
‫می‌دونی، بعد از مرگِ... روبی.
‫منظورت مرگ فرضیه،
‫چون جنازه‌اش پیدا نشده.
‫درسته. درسته.
‫خب، حرفتو باور نمی‌کنم.
‫به نظرم دلت می‌خواست بیای ‫و منو توی این خفت و خواری ببینی.
‫نه. نه، سایمون، هیچ‌کس دلش نمی‌خواد ‫تو رو توی این وضع «خوفت» ببینه.
‫می‌دونی چیه؟ می‌تونی برگردی پیش ‫اون خانم‌های عشق نوشیدنی و جرم بهشون بگی
‫که توی خونه‌ام گیر افتادم ‫و عین آدم‌های طرد شده شدم.
‫حتی نمی‌تونم برم حموم ‫چون آب پابندمو از کار می‌ندازه.
‫می‌دونی چقدر حقارت آمیزه؟
‫خب، من از وقتی بچه‌ام بدنیا اومده،
‫هر بار که عطسه می‌کنم ‫می‌شاشم تو خودم،
‫پس یه جورایی، د... درکت می‌کنم.
‫گوش کن سایمون، تسلیت میگم.
‫واست خیلی ناراحتم. از ته دلم.
‫و می‌خواستم بهت بگم...
‫ببخشید.
‫[نیتن: سایمون روبی رو کشته.]
‫رفتم خونه‌ی روبی،
‫می‌دونی، تا دهنشو ببدم.
‫منظورت اینه که... بکشیش.
‫خب، ما رو توی تنگنا گذاشته بود، نیتن.
‫می‌خواست بره سراغ پلیس.
‫و تو و ایوا به من پشت کردین،
‫و وقتی اوضاع از دستم خارج میشه ‫نمی‌تونم خودمو نگه دارم.
‫وقتی رسیدم خونه‌اش، ‫سایمون اونجا بود و داشت سرش داد می‌زد.
‫خشم کنترل نشده‌ای بود.
‫از رو میز یه چیزیو برداشت. ‫فکر کنم نامه‌بازکن بود.
‫و یه نگاه خاصی توی چشم‌هاش بود... پوچی خالص.
‫عین یه کوسه. ‫انگار رفته بود.
‫خیلی زود... روبی هم رفت.
‫یعنی میگی رفته بودی اونو بکشی، ‫اما اون مُرده بود؟
‫درسته.
‫عین شاوشنکه.
‫با این لفظ آشنا نیستم.
‫ولی زنم آشنا میشه.
‫[شاوشنک بوده.]
‫آم...
‫شاوشنک؟
‫چی گفتی؟
‫من؟ چیزی نگفتم. ‫چیزی... چیزی نگفتم. فقط...
‫ببخشید. ‫پیام‌های عجیبی از...
‫نه، حق نداری...
‫خدای بزرگ.
‫سایمون، من باید برم.
‫خیلی خوش گذشت، ‫ولی من باید برم.
‫بگیر بتمرگ و داستان منو هم گوش کن.
‫به خدا قسم قصد نداشتم بهش صدمه بزنم.
‫قصد نداشتم. ‫عمدی نبود.
‫فقط جونمو به لبم رسونده بود.
‫خدای بزرگ! و منم...
‫کنترل از دستم در رفت.
‫بدبخت و علیل بود. ‫یه تازه‌کار واقعی.
‫هیچ نقشه‌ای واسه جنازه نذاشت، ‫نمی‌دونست قدم بعدی چیه.
‫- فرار کرد؟ ‫- پا گذاشت فرار.
‫باید می‌رفتم یه سمتی، ‫نفسی تازه کنم،
‫و ببینم باید چیکار کنم.
‫خیلی تند و تیز کار کردم. ‫وقتی زندگی بهت لیمو میده،
‫یا توی این مورد، ‫یه زن به دست شریک زندگیش به قتل می‌رسه،
‫باید نهایت استفاده رو ببری.
‫قتلو به اسم خودت کردی.
‫مریض بودم.
‫دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫خب وقتی که برگشت ‫و جنازه اونجا نبود چه اتفاقی افتاد؟
‫روبی؟
‫یعنی چی؟
‫چطور یه جنازه ناپدید میشه؟ ‫کجا میره...؟
‫یه بُعد دیگه وجود داره، ‫مولتی‌ورسی چیزی،
‫یا یه نفر بدجوری دنبال اینه که ‫منو تو دردسر بندازه؟
‫می‌دونی چه حالی داره
‫نتونی واقعیت از خیال رو تشخیص بدی؟
‫راستش، می‌دونم.
‫طلای مایع، کثافت.
‫اداره پلیس.
‫می‌تونید دوربین رو جلوی صورتتون بگیرید ‫و اسمتون رو بیان کنید؟
‫سایمون گیل.
‫چند تا سوال داریم.
‫آیا دارید قوانین آزادی مشروطتون رو زیر پا می‌ذارید؟
‫بگیرم واست یا خودت می‌گیری؟
‫خودم می‌گیرم. ‫تو خسته شدی.
‫دوست داری؟
‫این شیر رو دوست داری؟
‫نوش جونـت.
‫صبح بخیر.
‫این واسه چی بود؟
‫خب هر حرفی که به توری زدی، ‫فکر کنم جواب داده.
‫داره میاد خونه ‫و گفت خبرهای هیجان انگیزی داره.
‫فکر کنم می‌خواد برگرده دانشکده حقوق.
‫صحبت جدی داشتیم، می‌دونی.
‫باهاش روراست بودم.
‫و چی بگم؟ ‫اون... اونم گوش داد.
‫خداوکیلی تو تربیت‌مون گل نکاشتیم؟
‫بزن قدش.
‫- همینو بگو. ‫- دقیقا.
‫ضمنا، می‌دونم که شاید یه‌کمی
‫با قضیه‌ی بوبی بِو دیوونه‌بازی آوردم،
‫ولی باید بهت بگم،
‫بعد از یه شب خواب حسابی، ‫اونم بعد صد سال،
‫و یه دوش جانانه،
‫می‌تونم با خیال راحت بگم ‫گور پدر مزخرفای مامان عالی بودن.
‫آره، می‌دونی چیه؟ ‫خسته شدم انقدر تلاش کردم خودمو به همه ثابت کنم.
‫بوسیدم گذاشتم کنار. ‫چون می‌دونی چیه؟
‫بعضی‌وقت‌ها، یه‌کم نوشیدنی سفید ‫همون طلای مایع‌ست.
‫نظرت چیه، عزیزم؟ می‌خوری؟
‫اومدی!
‫هیچی نشده دارید جشن می‌گیرید.
‫خب، آره. ‫ولی دقیقا چی رو جشن می‌گیریم؟
‫خبر ما دیگه، خنگول.
‫نامزد کردیم.