مترجمین: زهرا همتی، مهرآسا حسینی
- پیداشون کردیم، این بالان.
پیششون فرود میایم.
- کلانتر
- پیکت.
محض رضای خدا اینجا چه اتفاقی افتاده؟
- ما هر دو ابزار فروش و اینجا پیدا کردیم.
قبلا مرده بودن.
و نفر سوم سمتمون شلیک می کرد
- و شما کشتینش؟
- خب ام، راستش،
پی-پی-پیکت اینکار رو کرد.
- جو انداختش زمین.
بعد من حسابشو رسیدم
قبل از اینکه بتونه دوباره شلیک کنه.
- چند بار بهش شلیک کردین؟
- از توی جنگل به سمتمون میومد و بهمون شلیک می کرد.
خدا رو شکر که پیکت قبل از همه دید و نشونش گرفت.
بعد فرصت افتاد دستم و منم زدمش.
- آها
و بعد سه تا شلیک دیگه؟
- اذیت نکن بارنوم. قضیه مرگ و زندگیمون بود.
اگه مکلنهان اینقدر بی عرضه نبود شاید کارش رو درست انجام می داد.
می تونست بگیرتش..
بعد تو الان چرت و پرت نمی گفتی.
- اون خون خشک شده.
انگار قبلا زخمی شده بود.
شاید یکی دو روزی که این اتفاقا افتاد.
- آره انگار داستان همینه.
خب گاومون زایید. اون کلاید لیدگارده.
- کلاید لیدگارد.
من این اسمو می شناسم.
کی-- کیه؟
- اون دلغک ترسناک شهر بود.
از اون آدمایی که می بینیش از ترس به خودت بپیچی.
فکر می کردم بی خطره ولی
شاید باید حواسم به این می بود.
- پس تو کر می کنی کلاید ابزار فروش ها رو کشته باشه؟
- به نظر که درست میاد، نمیاد؟
اون شاخ گوزن ها رو می بینی اونجا؟
اونا باید ارزشمند باشن! مثلا چه قدر بگم؟ دو هزار دلار؟
کلاید خیلی فقط بود!
- پس فکر می کنی این یه دزدی بوده؟
کلاید احتمالا جلوی این آدما ظاهر شد
قبل از شروع فصل شکار شاخ گوزن می دزدین
و تصمیم گرفت که از اونا دزد کنه و اونا بهم شلیک کردن.
- چرا باید با اون جسدا این بالا مونده باشه؟
- خودت دیدی، پیکت.
یکم سخته با زخمی که رو بدنته بتونی بار کول اسب کنی.
همونطور که گفتم، انگار زخم شده بود.
- همم.
پس فکر می کنی باهاشون کار می کرده؟
یا اینجا یهو جلوشون سبز شده؟
- نمی دونم پیکت.
فکر کنم الان دیگه نتونیم از خود کلاید هم بپرسیم، مگه نه؟
جوری که تو و ویسی اینجا حسابی حسابشو رسیدین
چهار بار به سینه اش شلیک کردین.
- آره چون ما این بالا کار تو رو به خاطر تو می کنیم.
تو حتی روحتم خبر نداشت که اینجا یه قاتل روانی داره زندگی می کنه بدون
منو و جو.
- بریم.
باید بریم پزشک قانونی ببینیم
- قابلی نداشت.
چیه؟
اوه، یکم عصبی شدم.
یالا، بیا ببریمت بیمارستان.
شبیه خوک سوخته شدی.
- کلاید لیدگارد.
بمون.
دختر خوب.
آقای لیدگارد؟
هی. - خفه شو.
- آقای لیدگارد.
اسمم جو پیکته من سرپرست جدید ام.
یکی گفت یه گوزن زخمی دیدن که
به طرف منطقه ی شخصیت داشته میومده.
فقط--
- وقتی پیداش کردم مرده بود.
هیچ قانونی بر علیه این مسئله نیست مگه نه؟
- آه خب باید گزارش بدی.
دیگه فصل شکار نیست.
باید قیافتو می دیدی.
- اینبار با یه هشدار ولت می کنم.
ولی دفعه بعد...
فقط گزارش بده.
لطفا.
- دفعه ی بعد.
دفعه ی بعد.
الو؟
- مری بث پیکت؟ - بله؟
- همسرتون زنده است نگران نباشید.
با هلیکوپتر دارن می برنش بیمارستان.
ولی حالش خوب می شه. - چی؟
چی شد؟ - به صورتش شلیک شده.
ولی خیلی بد نیست. - صورتش؟
- دارن می برنش به بیمارستان فوت هیلز.
- فوت هیلز، باشه.
آه، دارم میام.
- فردا می ری روز گوزن؟
- شاید...
- می تونم دوستمو بهت معرفی کنم؟
همه تو شهر دارن درمورد تو حرف میزنن.
اگه نمی دونی بدون.
یه سلبریتی واقعی!
- البته.
- خب می رم ببینم می تونم برات یه ژله ی دیگه بیرم.
می دونی، بخاطر زحماتت.
- ممنون.
- لعنت
تو یه حرکت --
یه حرکت --
کلهم حیصیتتو
تو دوازده اسلیپ کانتی عوض کردی. (Sleep County- Canada)
دیروز هر زن و مردی تو سدلسترینگ
فکر می کردن میله نردبونی
الان یه قهرمان محلی شدی.
- هاه.
راستی واقعا حس قهرمان بودن ندارم.
- خب. اصلا کی براش مهمه تو چی حس می کنی؟
مردم فکر می کنن تو یه قهرمانی.
این مهمه.
- می شناختیش؟ کلاید لیدگارد.
- نه راستش.
شنیدم یه عالمه عکس از آلت خودش می گرفته.
صندوق پست مردم رو چک می کرده دیوونه بوده..
ولی الان نه اینجاست نه اونجاست.
قضیه اینه که یارو به قتل رسیده.
یه دیوونه ی قاتل مریض که ناک آوتش کردی.
- خب، ویسی--
- خیلی جوونمردی نشون دادی جو.
و من بهت افتخار می کنم پسر.
- ممنون ورن.
- فقط، هنوز یه چیزی...
یه چیزی در این مورد به نظر درست نمیاد.
- مشکل چیه جو؟
به یکی شلیک کردی الان ناراحتی؟
پس داری دنبال دلیل می گردی که چرا باید ناراحت باشی.
ولی وجود نداره!
کاری روکه باید بکنی رو می کنی و می گذری.
- آرخ من فقط--
حس می کنم داستان فقط از این قرار نیست. می دونی؟
اصلا کلاید اون بالا چی کار می کرد؟
- چرا اصلا آسمون آبیه؟
- چون ذره های توی اتمسفر--
- ای خدا، جو
داری سعی می کنی کارای یه مرد غیر منطقی رو
تو ذهنت منطقی جلوه شون بدی.
نمی شه برای اولین بار تو زندگیت یه برد رو قبول کنی؟
کلاید یه روانیه، تو یه قهرمانی.
- پرونده بسته شد. ولی--
- اگخ تو سدلسترینگ دنبال دردسر باشی
پیداش می کنی.
مرد، این دفعه شانس آوردی.
آدم بده رو قبل از این که بگیرتت گرفتیش.
دفعه ی بعد...
شاید یکم خودخواهانه به نظر بیاد
ولی هیچ وقت نمی تونم خودمو ببخشم
اگه به خاطر من بهت یه پستی بدن که تو رو به کشتن بده.
اینتروست بهترین چیزیه که برام اتفاق افتاده.
بذار چند تا آگهی بزنم
قهرمان محلی مثل تو؟
ستون جامعه؟ احتمالا استخدام کنن.
- همم ممنون ولی نه مرسی.
من کارمو دوست دارم.
- خب بذار یه نگاه بندازم. خوبه که گزینه داشته باشی.
و حقوقی که پیشنهاد می دن
سه برابر چیزیه که الان می گیری.
و هیچکس هم قرار نیست بهت شلیک کنه.
ببخشید می شه بگین اتاق 203 کجاست؟
ورن. - اون شوهر تو
یه اسب بالدار خوش شانسه.
- چی؟
- "سلام عزیزم؟"
" سلام عزیزم؟" جدی هستی؟
ممنون.
فکر کردم تو صورتت شلیک کردن.
- آره. جو من خیلی نگران بودم!
با سرعت جت رانندگی کردم تا اینجا.
- شارژ گوشیم تموم شد.
- عه پس گوشیت خاموش شد! - و بارنوم قول داده بود
که بهت زنگ بزنه.
هیچکس بهت نگفت که من حالم خوبه؟
نه هیچ کس بهم نگفت.
خب یکی زنگ زد ولی می دونی چیه؟
اونموقع نفهمیدم.
می دونی چیه جو؟
به صورت شلیک می شه،
دفعه ی بعد بهتره مرده بلاشی.
- ورن فکر می کنه من یه قهرمانم.
- خب ورن یه احمقه!
برو اونور.
- یه دقیقه بهمون فرصت بده.
- صبح بخیر اوپال.
پسرا.
چرا نمیشینی؟
یه نوشیدنی می خوری باهام؟
- 10 صبح؟
-خب، - ورن
تو گفتی حواست به همه چی هست.
فکر کنم تو بهم دروغ گفتی.
فکر کنم تو داری چس می گی
و دهنت بوی پای شرک رو می ده.
- ببین اوپال، من کل شب بیدار بودم.
رفتم بیمارستان و برگشتم.
- که جو پیکت رو ببینمو.
- اون مردی که دستچینش کردی بیاد به جات
همون مردی که گفتی کنترل کردنش قراره خیلی راحت باشه.
- من حواسم به پیکت هست.
- تو حواست به هیچ چی نیست.
- من خسته ام از این
من کسی ام که اینو برات آوردم
من بیشتر از همه اینجا میبازم اگه چیی بشه.
چیزی پیدا نکردن پس خفه شو برو عقب!
- گفتنش برات راحته ورن
پول تو نیست
- این بهتذه آخرین بار باشه ورن آخرین انتهای شل
- قول میدم.
- وقت نهاره.
الان می خوایم بخوریم،
چون اگه غذا نخوری مریض می شی.
بیا، یک دو
سه چهار
خب بخور اینو.
اوه.
بیا یکی هم اینجا
اونا چی ان؟
- هیچ چی.
- اونا مارموتن؟ (یه چیزی شبیه سنجاب)
راسو یا سنجاب؟
- یا... - اونا هیچ چی نیستن.
- خب، اگه بهم نگی
- از بابا می پرسم. نخیر.
نمی تونی چیزی بگی.
اگه ببینش میبرنشون.
- باید روشون اسم بذارم.
- نه.
- من باید اسم بذارم وگرنه به بابا می گم.
- باشه.
هر دومون اسم می ذاریم.
- آه
ویلی!
- روزی!
- هیپیتی هاپ!
- همم، عالی شد.
ببین، بهشون چند تا شیرین کاری یاد دادم.
می خوای ببنی؟
- برای من سوال اصلی اینه
که اصلا از اولش کلاید لیدگارد اینهمه راه اون بالا
تو نهر کریزی وومن چکار میکرده؟
جای عجیبیه برای دزدی!
نیت گفته که اوت و دو نفر دیگه رو دیده که داشتن میرفتن و نفر سومی نبوده.
پس کلاید اونجا منتظر بقیه بود؟
یهو جلوشون سبز شد؟
هیچ کدوم از این نظریه ها درست به نظر نمیان.
هیچ کی در این باره کنجکاو نیست.
ولی به نظر عجیب میاد.
ولی تو مطمئنی که کلاید ابزار فروش ها رو کشته؟
کلاید، نه نیت؟
- انگاری که همینطوره.
چرا؟
- خب،
نیت رومانوسکی ازم خواست که وکیلش بشم.
ولی تو گفتی نه درسته؟
- آره.
یه جورایی-
منظورم اینه که این اواخر می خواستم که برگردم سر کار.
که هیچ اجباری نبود که یه پرونده ی قتل بزرگ باشه!
ولی اون--
انگار الان بی ربطه به هر حال.
- می خوام باهات صادق باشم
فکر نکنم زیاد خوشم بیاد!
- منم خوشحال و شاد و خندان نبودم وقتی
داشتیم از کوه می رفتیم بالا که قاتل ها رو بگیریم!
یا تو صورتمون شلیک شه.
- گرفتم. - مم.
- امیدوارم دخترا زیاد نگران من نبودن.
- اوه اوه سلام بابایی.
- می شه برام چسفیل درست کنی؟
- و یکم قهوه عالی می شد.
همه قرار نیست با قاشق ژله بذارن دهنت.
- همم.
- ممنون.
- شریدن کجاست؟
- نگرانشم.
- می دونی یکم رفتاراش عجیب غریبن.
کل زمانشو پیش هیزم ها میگذرونه!
- همم.
باهاش حرف می زنم.
- بابا!
صورتت چی شده؟
- کار نگهبانی!
چطوری؟ خوبی؟
اتفاقای زیادی این اطراف افتادن اخیرا.
- من خوبم. - واقعا؟
پس آدم بده رو سر نهر کریزی وومن گرفتی؟
- فکر کنم.
- آره گرفتیمش.
- پس الان امنیم؟ - آره امنیم.
- مم.
- آره.
- پس چرا اون اومد اینجا؟
-کی؟
- اون آقا اوت کیلی! چرا اومده بود؟
تو به مامان گفتی بیایم اینجا حتما یه دلیلی داشته دیگه!
خب چی بود؟
- نگران نیستی؟
- باشه؟
- باشه.
مرکز گیم اند فیش وایومنیگ
- من بازرس جو پیکت 1052 هستم
بخاطر نمونه های مدفوع تماس گرفتم
که بهتون ارسالشون کرده بودیم
از اداره ی کلانتر دوازده اسلیپ
الو؟
- من لس اتباور هستم
- اوه
- آقای اتباور من
سورپرایز شدم که دارم در این باره باهاتون حرف می زنم.
- مم همم خب در چه باره است؟
یه نمونه ی مدفوع بود
که از طرف اداره ی کلانتر دوازده اسلیپ فرستاده شده بود
- نمونه ی مدفوع؟ - ممم
- مم، آه
نه اصلا همچین چیزی دریافت نکردیم.
- باید دو روز پیش می رسید.
- خب
نرسیده. ها
- می ه دوباره بررسی کنین؟ لطفا.
مهمه.
احتمالا به یک پرونده ی قتل مربوطه.
- البته.
بررسی کردم.
هیچ کس نمونه مدفوع نفرستاده
- ها.
ام
باشه، ممنون به هر حال.
- ممم همم.
ویسی هدمن
- اسب و ماشینتو برگردوندم.
- ممنون.
هی
الان.
باشه
یالا
هیس هیس
هی
آره یه نوشیدنی خیلی می چسبه.
تو چی؟
- انگار که یک ی دوتایی خوردی.
- فکر کنم همینطوره افسر.
- نمی تونم فکرمو از تیر اندازی آزاد کنم.
همش
داره تو مغزم تکرار می شه.
- آره، منم.
- من قبلا به کسی شلیک نکرده بودم.
نه حتی تو عراق.
- منم قبلا به کسی شلیک نکرده بودم.
- مم همم
تو خوش شانسی جو
که همه ی اینا رو داری.
امروز صبح یه چیزی فهمیدم
وقتی داشتم تنهایی می رفتم خونه
اگه من اون بالا مرده بودم
هیچ کسی به تشییع جنازه ام نمیومد که گریه هم بکنه.
به نظر احمقانه میاد
ولی حس می کنم امروز باید بیشتر با مردم باشم.
خانواده مردم.
- ممم
از اون روزایی بود که نخوام هیچوقت اتفاق بیوفته.
می فهمم. - هممم
می دونی، حس بدی دارم که باید کلاید لیدگارد رو می کشتیم
ولی اون به اون همه آدم شلیک کرد
و حتی تلاش کرد ما رو هم بکشه چرا؟
بخاطر شاخ گوزن؟
یه بخشی از من کلا حس بدی نست به همه ی این چیزا داره.
بعد وقتی دوباره بهش فکرمی کنم بخش دیگه ای از من هست
که آرزو م کنه که می تونست بر گرده اون بالا
و اونو دوباره و دوباره بکشه.
- یه کار دارم که باید تو شهر انجامش بدم.
بیا، برسونمت.
یالا.
خوشم میاد از این.
- هی کریکت - هی
- کلانتر بارنوم اینجاست؟
- نه. رفته پایین کمک کنه برای آمادگی روز گوزن.
فردا می ری؟
- آره امم
باید با نیت رومانوسکی حرف بزنم.
- مم
کلانتر اجازه شو می ده؟
- نه راستش.
ولی خیلی زود تمومش می کنم.
- باشه ولی اول از همه،
من تحقیقات زیادی درمورد نیت انجام دادم
و این عادی نیست
منظورم اینه که اون تو سیستم نیست
نه هیچ اثر انگشتی نه هیچ آدرسی نه فعالیت اینترنتی ای!
منظورم اینه که تو می تونی اسم مامان مامان بزرگمو بزنی تو مرورگر
ولی نمی تونی اسم نیت رو بزنی؟
عجیبه.
- فکر می کنی اون،
تو زمان سفر کرده؟
- احتمالا نه!
- آها باشه.
- باشه. - اوه وایسا.
اونو بده به نیت اون
خیلی داره لاغر می شه.
و بهش بگو که تازه است، دقیقا هونجوری که دوستش داره.
- تازه - همم
نیت
- جو
چخبر مرد؟
اون کیکه؟
نه، کریکت داره سعی می کنه منو چاق کنه.
نه جناب.
- دنبال چی هستی؟
فقط این کار رو بگیرم.
منظورت چیه؟
- منظورم اینه که با من و خانوادم.
- ها؟
تو کرکس مرده رو انداختی سر راهم
ازم کمک میخوای، میفرستیم سر
نهر کریزی وومن، تیر میخورم
وقتی من اینجا نیستم از زنم می خوای که وکیلت باشه.
پس دارم ازت می پرسم
نقشه ات چیه؟ دنبال چی هستی؟
- وقتی با اون تن می گی، به نظر خیلی زشت میاد.
- می خوام واضح حرف بزنم.
اگه کسی به همسرم آسیب بزنه من می کشمش.
خیلی خنده داره جو
می دونی، همسرتم همینو گفت
دقیقا همین رو درمورد تو گفت
وقت ی اولین بار دیدمش، تهدیدم کرد
هیچ کس تهدیدم نمی کنه!
شما خانواده ی پیکت خیلی اهل مواظبتین!
بخاطر همینه که می خوام وکیلم بشه جو.
همم.
گفتی سه نفر بودین میرفتین سمت نهر
می تونست چهار نفر باشه؟
- نه. سه نفر.
کلاید لیدگارد رو می شناسی؟
- آره، یارو دیوونه هه.
- مم
- در چه حد میشناختیش؟
نه زیاد. چند بار دیدمش.
ولی از اون آدماییه که راحت فراموش نمی کنی.
- آره اون
چهارمین نفر تو نهر کریزی وومنه
مردم اعتقاد دارن که اون قاتله.
این کلاید باید
باید یه مرد قوی ای باشه که بتونه حساب هر سه نفر رو برسه.
- آره
- جای عجیبش اینجاست که
هیچ وقت ندیدم اسلحه داشته باشه.
منظورم اینه که، شکارچی بود؟
بلد بود با یه رایفل کار کنه؟
- نه - همم
به نظر من که یه قاتل نمیاد!
بیشتر شبیه یه بزغاله است.
اوه، جو.
می شه در حقم یه لطفی بکنی؟
می شه شاهینامو غذا بدی؟
یادم رفت یه پرسار حیوان بگیرم قبل از اینکه بیام اینجا.
ممنون جو
این خوبه.
- ♪ دیدنت قشنگه عزیزم ♪
♪ خیلی وقت شده بود ♪
♪ هر دومون یهعالمه پیرتر شدیم ♪
♪ و خیلی چیزا دیدیم و تجربه کردیم♪
♪ ولی همه چی الان فرق کرده ♪
♪ از اون روزای قدیمی ♪
♪ و تو خودتو تو دردسر انداختی ♪
♪ از وقتی که دیگه راه خودمونو رفتیم♪
♪ مجبوریم باز بگیم سلام ♪
♪ بجاش یه وقت دیگه ♪
♪ چون پلیس دنبال توئه ♪
♪ و زنم فکر می کنه تو مردی ♪
کلانتر - جو
به خانوادت روز اول گوزن خوش میگذره؟
- خوبه. - خوب پس.
هی بایداینو امتحان کنی.
یرگاچف اتیوپی.
حالا، اونا میگن که اصل دونه های قهوه اس
- همم
اوه نه من خوبم ممنون.
- باشه.
- کنجکاوم که بدونم
می خوای با نیت رومانوسکی چیکار کنی؟
- با چیش چیکار کنم؟
- خب اگه کلاید ابزار فروش ها رو کشته باشه
چیزی تغییر می کنه؟
- چرا تغییر کنه؟
هنوزم نیت رو واسه مرگ اوت دارم
ولی خودت چی؟
چون من پرسیدم از اینور اونور
هیچکس تا بخال نیت رو با کلاید ندیده
از نظر به دوره
که باهم دیگه از شکارچی دزدی کنن
- قبول می کنم.
- درسته
فکر نمی کنی که این یه تصادف عجیبه؟
که تو یه شب دو تا صحنه ی جرم اتفاق افتاده
تو یه مکان
- تصادف نست علیته.
تجره ثابت کرده که مشکل پشت سرش مشکل میاره
خب، وقتی کلاید شکارچیا رو سر نهر
کریزی وومن کشت، اوت در رفت
و با اون عجله از املاک
نیت رومانوفسکی رد میشه که یه اشتباه مرگبار بوده
نیت اوت رو کشت دقیقا همونطور که گفته بود می کشتش.
جای نامناسب زمان نامناسب نقشه ی فرار غلط!
- تئوری جالبیه.
- اه پیکت
ما نیت رو با اسلحه ی قتلی گرفتیمش
که خودش درست کرده بود
همون جایی که متوفی موقع مردن بوده
می خوای برات یه ماشین زمان درست کنم
که برگردی با چشمای خودت صحنه ی جرم رو ببینی؟
- نیت در این باره چی میگه؟
- برا کی اهمیتی داره؟
خب الان که نگاه می کنم فکر می کنم یه
علاقه ی ناسالمی به نیت پیدا کردی
ولی باور کن که خبر نداری
که اون مرد کیه و چی از دستش برمیاد
اگه من جای تو بودم سه تیغ تمیز رابطمو باهاش قطع می کردم.
و قطعا اجازه نمیدادم زنم
باهاش تو یه اتاق تنها باشه.
فکر کنم حداثل اونقدر خودت بفهمی!
لعنت! قهوه ام یخ کرد.
- می شه یه چیزی بپرسم؟
ممکنه که اتفاقی خیلی شانسی کلاید لیدگارد رو بشناسی؟
- یکم، نه زیاد.
میشه درموردش بهم بگی؟
من فقط دارم سعی میکنم بفهمم چرا اونا رو کشت.
منظورت اینه اگه اونا رو کشته باشه.
فکر نمیکنی که کار اون باشه؟
بقیه اهالی شهر بنظر مطمئن میرسن.
من یه پستچی ام،
که یعنی تموم اهالی شهر رو به خوبی میشناسم.
و کلاید همیشه مثل دیوونه ها باهام برخورد میکنه، درسته،
ولی نه اینکه کسی رو بکشه.
وقتی دچار مانیا میشد خرید میکرد…
مثل، یه خرید ناخواسته.
یه دفعه، 200 بسته مارگزیدگی رو به خونه اش تحویل دادم.
بسته مارگزیدگی؟
و اصرار داشت یه دونش رو بردارم.
اون نگرانم بود.
کلاید لولو خرخره نبود، اون…
از لولو خرخره میترسید.
- میفهمی منظورم چیه؟ - آره، یه قربانیه.
- نه، قربانی کننده. - دقیقا.
- سلام. من این اسب رو میشناسم.
توام یه کیلی هستی؟
آره.
من ایپریلم.
ایپریل. منم مریبس پیکتم.
من مامان شریدن ام.
فکر میکنم باهم تو یه مدرسه این.
اون خیلی کتاب میخونه.
بنظر میاد خود شریدنه.
مامانت کجاست؟ اینجاست؟
نه، هنوز تو تخت خوابشه.
تموم راه تا اینجا رو خودت تنهایی اومدی؟
باید بالای این اسب خیلی خوب باشی.
همینطوره.
ولی الان باید بفروشیمش.
مامانم میگه ما دیگه نمیتونیم از عهده غذا دادن بهش بربیایم.
ایپریل، گوش کن چی میگم…
اگه نتونستی کسی رو پیدا کنی اسبت رو بخره،
من بهش تو خونه ام غذا میدم.
من بخاطر تو ازش مراقبت میکنم.
و میشه بعضی وقت ها بهش سر بزنم؟
هر موقع دوست داری میتونی بهش سر بزنی.
از آشناییت باهات خوشحال شدم، ایپریل.
خوش اومدین به روز گوزن
بچه ها بهتون خوش میگذره؟
آره!
البته، بیاین از وقت استفاده کنیم
و از اسپانسر دیر دیزمون تشکر کنیم،
خانواده اسکرالت.
اونا پول این صحنه رو دادن، و من قراره ازش استفاده کنم!
میخواد به خودش سکته قلبی بده.
میتونین یه رازی رو نگهدارین؟
نه.
خب، تو رو که میدونم نمیتونی، ویسی.
قضیه اینه…
تعداد زیادی از شما میدونین من شغلم به عنوان شکاربان
رو رها کردم
شروع به کار برای اینتروست ریسوسرز کردم.
خب، اونا فکر میکنن من دارم براشون کار میکنم،
ولی من یه جاسوس دو جانبه ام، چون دارم برای شما هم کار میکنم.
جی، بابت قهوه ممنون.
حداقل این داستان منه، و بهش میچسبم!
اونا میخوان اینجا تو سدلسترینگ
- کاسبی کنن. - سلام.
خب، ما هممون بهترینا رو میخوایم.
یالا بیا اینجا.
یه زمین بسکتبال جدید
زمین بازی برای مدرسه ها،
مرکز کامپیوتر، و‌ یه جکوزی تهیه کردیم.
از همتون میخوام سال دیگه، وقتی برای شهردار شدن نامزد شدم
اینو بخاطر داشته باشین.
شنیدی، گری؟ مرحله بعد میام دنبال شغل تو.
شهردار بزه!
حالا، همین الان میخوام شما رو با دو تا قهرمان درست و حسابی
آشنا کنم.
جو پیکت و ویسی هدمن، یالا بیاین این بالا!
ادامه بده، عزیزم، برو بالا.
شهر توالو اسلیپ بخاطر
این دوتا مردی که اینجان خیلی امن تره.
امروز روز جدیدی تو سدلسترینگه.
یه روز جدید عالی.
خیلی خوشحالم که برای محافظت از جو اونجا بودی.
من فقط دارم کارم رو انجام میدم، خانوم.
- فقط کارم رو انجام میدم. - میتونی میسی صدام کنی.
اون میکروفن رو بده بهم من حرفی برای گفتن دارم.
همتون دور نشین.
همتون منو میشناسین،
و شنیدین چه اتفاقی توی نهر کریزی ومن افتاد.
ولی میدونستین که کلانتر بارنوم
حتی نمیخواست اون بالا بره؟
فکر کنم، خیلی تنبله.
یا خیلی ترسیده.
یا شاید… به جرئت میگم…
خیلی فاسده.
من حساب کردم اگه من بجاش کارش رو انجام بدم
ممکنه منم بابتش حقوق بگیرم.
همتون شنیدین ورن چی گفت. این شهر داره تغییر میکنه.
فرصت های جدید.
پول تازه.
زمین‌ بازی برای نسل جدیدمون.
چیزی که ما نیاز داریم رهبری جدیده.
بخاطر همینه که من، ویسی هدمن
رسما پیشنهادم برای کلانتر جدیدتون شدن رو
اعلام میکنم!
هیچ وقت اتفاق نمیوفته.
ویسی هدمن به عنوان کلانتر.
من ترتیبش رو میدم.
- من میرم. من میرم. - باشه.
لوس؟
مسابقه ای رو بردی؟
نه، من انتخاب شدم.
میشه منم انتخاب بشم؟
نه، تو خیلی دهاتی و عجیبی.
اینطوری نیستم!
بابام یه قهرمانه. اون روی صحنه بود.
اون از حیوونا مراقبت میکنه. منم همینطور.
منو خواهرم حتی حیوونای جادویی داریم.
اسمشون رو ویلی، رزی
و هیپیتی هاپ گذاشتیم.
ولی این یه رازه نمیتونم درموردش بهت بگم.
- چه نوع حیوون سری ای؟ - گیرت آوردم.
همه جا رو داشتیم بخاطرت میگشتیم.
من که گم نشده بودم. اینجا بودم.
تو شکاربان جدیدی، نه؟
آرن اسکارلت. من بابای جولی ام.
جو پیت. بابای لوسی.
لوسی، تو نمیتونی اینطوری دور شی.
زود باش، خودت بهتر میدونی.
شنیدم چه اتفاقی تو نهر کریزی ومن افتاد.
خیلی پرمخاطره بنظر میرسید.
رژه سالانه دیر دیز نزدیکه شروع بشه.
هی، این نشونه ماست، نه؟
- همه به سمت سن متحرکشون. - زود باش، ملکه ی دیر.
نتونستیم پیدات کنیم.
بجنبین، دخترا.
- بپرین بالا. - واقعا؟
- البته. - خب، یه لحظه صبر کنین.
بفرما.
هی. مشکلی نیست، درسته؟
- خواهش میکنم، بابا؟ - خواهش میکنم، لطفا؟
- میتونیم؟ - لطفا؟
همین جاییم
فکر کنم، حله.
آره!
خوش بگذره.
پس، بنظر میرسه افرادی زیادی تو شهر
مثل کلاید فروشنده تجهیزات قتل هان.
آره.
فکر میکنی کار اونه؟
شک دارم.
من هی اون تیراندازی رو مرور میکنم.
کلاید لینگارد
تفنگش رو سمت ما نشونه گرفته.
باید ترسناک باشه.
مسئله این نیست.
اون کلایده. فرصتش رو داشت.
استفادش نکرد.
اگه اون قبلا دو نفر رو کشته،
چرا برای کشتن سومی تردید داشت؟
خب…
شاید اون شکارچی نیست.
هی خودشه.
این چیزیه که هی میبینم.
کلاید ترسیده بود.
منظورم اینه، حتی گوزن هم اگه عقب گرد به گوشه ای بره
گاز میگیره.
بخاطر همینه برام شبیه
یه گوزن ترسیده بود.
پس اگه کلاید سپر بلا شده، کی ایستاده تا بیشترین سود رو ببره؟
خب، سوال همین جاست.
خیلی خب، پس، بیا بگیم به لحاظ تئوری
کلاید این کار رو نکرده.
و برای یه لحظه، نیت هم اینکار رو نکرده.
چی…
چی اونا رو بهم وصل میکنه؟
کلانتر بارنوم؟
اون نیت رو بخاطر قتل اوت دستگیر کرد.
اون تعیین کرد کلاید همون اول
دوتای دیگه رو کشت.
واقعا فکر میکنی کلانتر به این مسئله مربوطه؟
متعجبم نمیکنه. یعنی…
فکر میکنم اگه کار اون باشه، اون…
هیچ کس نمیتونه گیرش بندازه.
ای کاش میدونستیم تریلر کلاید کجا بود.
حس میکنم خیلی چیزا میتونیم ازش بفهمیم.
- من…
من میدونم.
میدونم تریلرش کجاست.
واقعا؟
من میرم با مامان صحبت کنم.
آشغال دونی شهر.
البته همینطوره.
مرسی!
اون دخترته؟
بله، چی داشتی میگفتی؟
جو، داریم حماقت میکنیم؟
آره.
ولی باحال هم هست، نیست؟
آره.
خدایا شاید کار خودش بوده.
- بیارش. - مرسی.
- خوبی؟ - آره.
جو. جو. اول امتحانش کن.
ویلی؟
رزی؟
هیپی هاپ؟
بیاین بیرون.
الو؟
جو پیکتم.
الو؟ جو. میدونم کی هستی.
تو‌ برای نمونه مدفوع زنگ زده بودی؟
هنوز پشت خطی؟
دیدم که سه شنبه اومد
و به گیم بیولوژی رفت، و بعد ناپدید شد.
- ناپدید شده؟ - اینجا نیست.
همه جا رو دیدم. نمیدونم.
بذار یه جور دیگه بگم…
هرچیزی که برامون میفرستی گم میشه.
جدا؟ چرا؟
میخوام بگم قضیه بسته رو فراموش کن.
فقط فراموشش کن و…
مریبس!
جو!
جو! جو!
هی، هی، حالت خوبه؟
- آره خوبم. - خوبی؟
خوبم.
خب، ما یه چیزیو میدونیم.
کلاید این کارو نکرده.
نیت روانوسکی هم نکرده.
نه.
- جو. - هوم؟
جو، چرا کلاید لیدگارد عکسی از تو داره؟
جریان چیه؟
لعنتی.
خیلی خب، بیا بریم.
- من… - آره، میدونم. بیا بریم.
- باشه، مشکلی نیست. مشکلی نیست.