مسابقه جستجو مترجم: پریسا
گمونم نمادِ سپاه تاریکیه.
آره. نه، نشان تاوورا یا همچین چیزیه.
وایسا، اینجا هم همین کار رو کردن؟ اصلا متوجه نشدم. کمکی ازم ساخته‌ست؟
آره.
بدم میاد... درست روی نقشه‌ست.
با دیدن این نماد ها یکمی نمیترسین؟
- نترسیدم. فقط یکم... - نترسیدم، عصبانی شدم.
بعد از اینکه شکست خوردیم و خودمون رو مثل احمق ها نشون دادیم‌، اومدن اینجا.
تاوورا سعی داره ما رو دست بندازه.
میخواد واسمون یه پیام بفرسته چون ما رو به عنوان یه تهدید میبینه.
اون نگران ماست.
حالا، میدونیم که بزرگترین طرفدارمون رو داریم. آخه اسم همه‌مون رو میدونه.
حرف زدن تاوورا با ما منو ناراحت نکرد.
نذاشتم عصابم رو خورد کنه، فقط، میدونی،
فقط چیز هایی که لازم بود بهش بگم رو گفتم و همین.
این همه راه اومدی. اولین باری که ساحره رو دیدیم،
انگار خیلی ترسیده بودی، ولی الان تاوورا سعی داشت تو رو بترسونه،
و تو گفتی،《تو نفرت‌انگیزی!》
الان مثل آهنی. فقط دستپاچه نیستی.
مبارز ها، پادشاه حضور شما رو طلبیده.
- خیلی خوب. - چی میخواد بگه؟
من در برابر شما ایستادم و غم و اندوه بزرگی رو به دوش میکشم.
خیلی وقته که مردم سرزمین ابدی از سکوت اساطیر رنج میبرن.
و حالا، با شکست ما برای محافظت از تاج الهی،
به نظر میرسه اساطیر دوباره ما رو رها کردن.
تا جایی پیش رفتن که آخرین پیام‌شون به شما رو پاک کردن.
مبارزان...
کاوشگری دیگه تموم شده.
به نظر زمانش رسیده تا به دنیای خودتون برگردین.
اگه سرزمین ابدی سقوط کنه...
ممکنه مردم دنیای خودتون بهتون نیاز داشته باشن تا در برابر تاوورا ازشون محافظت کنین.
نه.
ببخشید؟
اعلیحضرت، الان نمیتونیم پا پس بکشیم.
قهرمان واقعی بین ماست، این رو میدونم.
حرف‌تون رو بزنین، مبارز ها.
در برابر پادشاه توضیح بدین.
هنوز میتونیم سرزمین ابدی رو نجات بدیم. یه رهبر واقعی هیچوقت تسلیم نمیشه.
تو تموم داستان ها، قهرمان شکست میخوره.
طوری که به شکستش غلبه میکنه، چیزی هست که اون رو قهرمان میکنه.
میدونم که همه‌ی ما بعد از شکست دیشب، شدیدا مشتاق شدیم.
حتی کاری میکنه که بیشتر مشتاق بشیم.
همه‌ی ما هشت نفر مبارز با همدیگه کار کردیم،
و گفتیم که هیچوقت تسلیم نمیشیم. قرار نیست تسلیم بشیم.
همگی تا آخرش میجنگیم...
تا مطمئن شیم که تاوورا رو شکست میدیم و سرزمین ابدی رو نجات میدیم.
و تاج‌تون رو هم پس میگیریم.
یه شکست نباید تموم این تسلیم شدن ها رو تعیین کنه، نباید.
فقط چون الان سخته، و واقعا هم سخته،
اگه مسیرت رو ترک کنی، پس قراره چیکار کنی؟
اگه اینجا شکست بخوریم، تو خونه هم شانسی نداریم.
تنها خواسته‌ی ما یه شانس دوباره‌ست.
دنیاتون چقدر خوش شانسه که شما رو داره.
و من مطمئنم که شما مسیر قهرمانانه‌تون رو پیدا میکنین.
ولی اساطیر حرفش رو زدن.
میتونین برین.
متاسفم.
یالا، بچه ها. این...
نه.
صبر کنین!
اعلیحضرت، نگاه کنین!
پیام اساطیر برای مبارزان. داره برمیگرده!
چی نوشته؟
《جنگ در راه است، موعد نزدیکه.
ازوراکل شما رو برای نبرد آخرتون تمرین میده.
کسی که موفق بشه جایزه‌ی اساطیر رو میگیره،
کلید مسیر الهی، قدرتمندترین شمشیره.》
به نظر اساطیر ماموریت جدیدی واسه‌تون در نظر گرفتن، مبارز ها.
البته که یه ماموریت جدید.
این فرصت شماست تا به همه‌ی ما ثابت کنین...
که لایق هستین و روح قهرمان های واقعی رو درون‌تون دارین.
آماده‌ای تا این مبارز ها رو برای نبرد آماده کنی؟
بله، اعلیحضرت. ناامیدتون نمیکنیم.
مبارز ها، برگردین سربازخونه.
برای تمرین آماده بشین.
بریم.
عمو جون، ممکنه صحبت کنیم؟
خصوصی.
شما مرخصین.
دیشب، یه خیال آزاردهنده اومد سراغم.
وقتی گنبد آسمانی فرو ریخت،
چرا سپاه تاریکی به اورا حمله نکرد؟
- وقت کافی نداشتن. - یا شایدم هیچوقت نقشه‌ی تاوورا نبود.
- ادامه بده. - طبق گفته‌ی اساطیر،
سنگ پادشاهی نمیتونه توسط کسی که تو سرزمین ابدی بدنیا اومده باشه، گرفته بشه.
حتی ساحره‌ی بزرگ تاوورا هم نمیتونه.
- فقط سلحشور ها. - دقیقا.
تاوورا منتظر اوناست تا سنگ پادشاهی رو بدست بیارن.
و بعدش حمله میکنه.
ولی از کجا میدونه الان سنگ رو نداریم؟
- شاید یه خائن بین ماست. - ولی کی ممکنه بهمون خیانت کنه؟
- شاید یه نگهبان؟ - نه.
برادرانت؟
سدریک نه، امکان نداره اون گنبد آسمانی رو خراب کرده باشه.
اِمیت میتونه، ولی چرا؟
کار دریوِسه.
- حتی مبارز ها هم بهش مشکوک شدن. - مطمئنی؟
البته که نه. ولی باید حواسمون جمع باشه.
سنگ پادشاهی نباید دست آدم های بد بیفته.
از این ملاقات به کسی چیزی نگو.
تو ذهن یه ملکه‌ی فوق‌العاده رو داری.
خیلی خوب، خوب بود.
- کارتون عالی بود، بچه ها! - آره!
- یه روز دیگه هم میمونیم، مبارز ها. - خیلی خوب.
بچه ها، الان باید به خیلی چیز ها فکر کنیم.
خب، توی طومار نوشته بود که...
《اوراکل شما رو برای نبرد نهایی تمرین میده.》
همونقدر که مهیج به نظر میرسه...
نمیتونیم شمشیر یا مشعل رو از دست بدیم...
چون این... این فرصت دوباره‌ی ماست.
- یا عصا. - پس اگه این شانس دوباره‌مون رو از دست بدیم،
فرصت سوم و چهارمی در کار نیست.
- این آخرین فرصته قبل از اینکه کار از کار بگذره. - راه رو باز کنین.
- سلام، میلا. - شرمنده.
غذا آورده! ایول!
یکم جیره غذایی واسه‌تون جمع کردم.
چی؟ چه خوب!
بهم اعتماد کن، امروز به انرژی‌تون نیاز دارین.
ایول! باید واسه همه کافی باشه.
- خیلی خوب. - الان میریم؟
- راه میفتیم؟
- آره! - خیلی خوب.
وارثان منتظرمون هستن.
باید اون شمشیر رو بدست بیاریم.
لطفا. میشه یه لقمه نون بدین؟
گفتی غذا؟
روستای من توسط سپاره تاریکی غارت شد.
- گفتی غذا؟ آره. - چند روزه غذا نخوردم.
مشکلی نیست. هر چی میخوای بردار.
ممنون، شما خیلی مهربونین. ممنون. ممنون.
بچه ها، این آدم ها به غذا نیاز دارن.
بیا نون بگیر. اگه بازم غذا گرفتیم،
یکم برای تو هم میاریم.
ممنون.
سلحشور ها!
- بریم. - پس راه بیفتیم.
امیدوارم یکی وایسه و بهشون کمک کنه.
چرا شما بهشون غذا ندادین؟
الان کار های مهم تری هست، توشانی.
قابل درکه، ولی چی مهم تر از...
آدم هایی هست که دارن از گشنگی میمیرن؟
خب، اگه عجله نکنیم...
سپاه تاریکی کل این دنیا رو غارت میکنه.
آره، ولی اول باید به آدم هایی که نیازمند هستن کمک کنی.
پرنسس آدلاین. وارث گمشده‌ی سنکتوم.
تاوورا.
- تاج الهی دست توئه. - تو چیزی نداری.
خیلی ناتوانی.
میتونم تغییرش بدم.
فرال ها نیرو هایی هستن که پشت حاکمان ترسناک هستن...
در دنیا هایی خیلی دورتر از سرزمین ابدی.
جادوگر ها، ملکه ها، ساحران، با قدرت افسانه‌ای.
قدرت غیر قابل تصور.
قدرتی که میتونه برای تو باشه...
اگه خیلی دلت بخواد.
من ناتوان نیستم.
سرورم؟
- میتونم توصیح بدم. من... - نیازی به توضیح دادن نیست.
تاوورا سعی کرد من رو فریب بده همونطور که حدس میزنم تو رو فریب داده...
با قدرت عمیق.
نه، سرورم، شما متوجه نیستین...
تو رو مقصر نمیدونم، دریوس.
- واقعا؟ - همه چیز رو درباره‌ی فرال ها میدونم.
قرن هاست که اشتباه میکردیم.
اگه بتونیم قدرتشون رو تحت کنترل در بیاریم چی؟
تصور کن چی میشیم.
میدونم تاج الهی رو به تاوورا دادی.
منم اگه جای تو بودم همین کار رو میکردم.
- واقعا؟ - آره.
اگه یه خائن بودم!
- چرا؟ - نه.
چرا اینطوری بهمون خیانت کردی؟
- اینطور که به نظر میاد نیست. - تاوورا پدرم رو کشت!
- اینطور که به نظر میاد نیست. - دیگه کارت تمومه، دریوس.
کارم تمومه؟ 《جادوی فراموشی.》
مبارز ها، قراره یاد بگیرین که چطوری از یه گرز استفاده کنین.
نگهبان.
باحاله.
شما چهار نفر با شمشیر شروع کنین.
بقیه با گرز شروع کنن.
بهتره بریم عقب.
- آره. - آره.
- راه برو. - آره، توشانی!
آره.
خیلی خوب، عالیه.
ایول. خیلی بهتر شد.
به جلو.
خوبه.
- سدریک! - خیلی خوب.
چی... آدلاین... آدلاین، کجا بودی؟
با پادشاه صحبت خوبی داشتی؟
من...
نمیدونم.
خیلی خوب.
سلحشور ها!
همونقدر که دوست دارم به تمرین‌تون ادامه بدین،
وقتشه که مهارت های جدیدتون رو آزمایش کنین.
- لعنتی، آره. - آره!
نه!
خیلی خوب.
خدای من!
نه!
از این نبرد ها خوشم میاد.
اونی که اونجاست، سطح قهرمان رو تعیین میکنه.
وقتشه تمرین هاتون رو مورد آزمایش قرار بدین.
حلقه‌ی رونگارد تو سرزمین ابدی یه چیز سرنوشت‌سازه.
نیرو، بصیرت، دقت.
باید به این مهارت ها مسلط شین تا خودتون رو تو حلقه‌ی رونگارد ثابت کنین.
آره!
باید هدف رو از جایی که هست...
بدون انداختن تیرک زیرش بزنین.
خیلی خوب.
- خیلی خوب. - موفق باشین، مبارز ها.
فقط چهار نفر برتر به دور بعد راه پیدا میکنن.
- کی اول میره؟ - برو تو کارش، شان.
ثابت نگهش دار.
خوبه.
آره!
ادامه بده. از پسش بر میای.
زدیش!
ادامه بده! ادامه بده! ادامه بده!
یکی دیگه!
ایول!
شان، پنج امتیاز داری. کیدن؟
- یکی رو زدی. یکی رو زدی، کیدن! - یکی رو زدی.
قبولش میکنم، قبولش میکنم.
یکی دیگه، یکی دیگه. یالا، خیلی نزدیکی.
- ایول! - ایول!
- خوبه، خوبه. - سه امتیاز. دیوید؟
بزن بریم دیوید! ایول!
یکی دیگه مونده!
یالا...
پنج امتیاز داری.
کارت واقعا خوب بود. توشانی.
یالا، توشانی! زود باش، توشانی!
خیلی خوب.
عیبی نداره، عیبی نداره، عیبی نداره.
یکم دیگه. زدیش. زدیش. بالا، بالا.
- اون تیرک اصلا تکون نخورد. - سه امتیاز. سرین.
آفرین. آره، سرین!
- نزدیک شدی، آره. - آره، آفرین.
رو هدفت تمرکز کن.
- آفرین! - خورد به ساق پام.
- حالت خوبه؟ - خوبم.
سه امتیاز. مایرا.
اون یکی مال دیویده، اون یکی مال ایوا، و اون یکی مال هولدنه.
اون یکی هم مال شان، اونم مال کیدن، و اونم توشانی. کی رو جا انداختم؟
- خودت. - سرین.
اونم مال سرین.
مسلط باش، رو کارت تمرکز کن.
خیلی خوب! حواست به ارتفاع باشه!
- عیبی نداره. - آره، چیزی نیست.
دیوید. این مال من بود.
- بزن تو صورتم. - مایرا، چهار امتیاز گرفتی. هولدن.
وقتی اینجایی خیلی اضطراب‌آور تره.
آره. رو کارت تمرکز کن. این...
- خدای من، داره تکونش میده... خدای من! - یارو دیوونه‌ست.
- خوبه. - این یکی سخته.
- هولدن. - خیلی ناامیدکننده بود.
پنج امتیاز داری.
ایوا، واسه صعود، حداقل باید پنج امتیاز داشته باشی.
اگه چهار امتیاز بگیره، باید واسه تعیین برنده مسابقه اضافی بدی.
میدونم.
- نه. - یالا. لطفا تمومش کن.
- نزدیکی، نزدیکی. - میترسم. میترسم. میترسم.
- خیلی خوب، اون یکی. - خیلی خوب.
برو ایوا. بازی شروع شده.
آره، خودشه.
سه تا پشت هم. بی‌نظیره.
یالا!
واسش مثل آب خوردنه.
- تموم شش تا رو زد. - شش تا زدی.
از همه‌ی ما بهتر بودی.
چهار نفری که صعود میکنن، ایوا با شش امتیاز.
هولدن، دیوید و شان با پنج امتیاز.
- آفرین. - ممنون.
مبارز ها.
یه دفاع قوی برای هر نقشه‌ پیروزمندانه جنگی ضروریه.
همیشه باید آماده‌ی حمله باشین. باید موقعیت‌تون رو حفظ کنین.
خیلی خوب. بذارین نشون‌تون بدم.
ممکنه زمانی برسه که ازتون بخوان از قلعه دفاع کنین.
باید آماده باشین. اوراکل، بدترین حرکتت رو پیاده کن.
آتش!
چه خوبه.
- خیلی خوب. - آفرین!
خب... ممنون.
هر کدوم هشت تا شلیک دارین. هر شلیکی که به برج بخوره...
براتون امتیاز منفی حساب میشه. فهمیدین؟
خیلی خوب.
دو مبارزی که کمترین خطا رو داشته باشن...
به آزمون نهایی صعود میکنن.
بهترین‌تون رو نشون بدین، مبارز ها.
ترسناکه، خیلی خوب؟
- ایوا، آماده‌ای؟ - آره.
آتش!
- از همه طرف پرتاب شد. - آره.
- خیلی سخته. واقعا سخته. - واقعا سخت بود، آره.
ایوا، سه تا توپ رو جا انداختی.
- شان، آماده‌ای؟ - آره.
آتش!
- هیچی، هیچی رو جا ننداخت. - هیچی؟
هیچ کدوم رو جا ننداخت.
شان، همه رو گرفتی.
بزن بریم!
باریکلا. هولدن.
من به مرحله بعد نمیرم.
هولدن، دو تا شلیک رو از دست دادی.
ایوا، متاسفم، ولی تو دیگه صعود نمیکنی.
دیوید، بعدی تویی.
خدای من، اون موفق شد.
- خدایا! بزن بریم! - بریم!
موفق شد. خدای من.
اون موفق شد. خدای من.
دیوید، یه شلیک رو از دست دادی. به مرحله بعد صعود میکنی.
دو مبارز نهایی.
تا الان، مهارت های زنده موندن تو نبرد رو یاد گرفتین.
ولی اینی که اینجاست کمک میکنه تو جنگ پیروز بشین.
خدای من...
خیلی اضطراب دارم.
شان، دیوید، هر کدوم پنج تا تیر دارین.
لطفا، سر جاتون قرار بگیرین.
شان، دیوید...
هر وقت آماده بودین بزنین.
- آماده‌ای؟ - آره. بریم تو کارش.
بریم تو کارش.
از پسش بر میاین.
آتش.
ای دیگه چی بود؟
اولین تیر رو زد تو خال.
تو میتونی، شان.
این دیگه چی بود؟
اون میتونه یه تنه از پس تاوورا بر بیاد.
- خدای من... - چی؟
- الان خیلی به دیوید افتخار میکنم. - تو میتونی، شان.
شان، شان، هنوزم از پسش بر میای، باشه؟ - تسلیم نشو.
چه خوب بود.
آفرین.
ساکت.
آفرین. آفرین، شان.
- چه هیجانیه. - آره.
این آخرین تیر شماست. به درستی ازش استفاده کنین.
- موفق شدی. - آفرین، شان!
پایان قشنگی داشت.
نزدیک بود.
شان، دیوید...
آفرین به جفت‌تون.
دیوید...
تو تمرین امروزت جاه طلبی زیادی نشون دادی.
چون تیر های زیادی نزدیک به مرکز زدی،
اساطیر با دادن این تعویذ به تو، مفتخرت میکنن.
- آفرین دیوید. - باریکلا، دیوید.
ممنون، میلا.
آفرین.
- بهت افتخار میکنم. - آره. کارت عالی بود.
حالا باید به نهر زیر قلعه برگردین.
اساطیر شما رو به کلید بعدیِ مسیر الهی راهنمایی میکنن.
دیوید، دوستان مبارزت رو راهنمایی کن.
- حتما. - تو معبد اساطیر می‌بینیمتون.
اونا ما رو تو معبد اساطیر ملاقات میکنن، نه؟
- پس، فکر کردین کجا میریم؟ - بچه ها، گفته بود زیر پل.
صبر کنین، بچه ها، نهر اونجاست.
چرا اون طرف رو نبینیم؟
خیلی خوب، اگه کسی چیزی دید، بگه.
هنوز چیزی ندیدین؟
میبینمش.
- اینم از این! - آره!
این پیروزیه. ما موفق شدیم.
برای سرزمین ابدی.
- برو بریم، دیوید. - آفرین.
به نظرم ما یه تیم شکست ناپذیر میشیم.
- آره! - بچه ها، آماده‌این؟
- آره. - آره.
- آره؟ بریم. - بریم تو کارش.
- راه رو نشون بده. - راه رو نشون بده.
خیلی خوب.
- چی؟ - اونا سه تا اساطیرن.
هر سه اساطیر.
تو... همونی نیستی که بیرون قلعه گدایی میکردی؟
اینجا چیکار میکنی؟
خدای من!
- من نونم رو بهش دادم. - منم همین.
اسطوره کارو، شما برگشتین.
و الان، رو به روی منی.
بگو ببینم، از اولین دفعه که همدیگه رو دیدیم، چی عوض شد؟
لطفا، ما رو ببخشین.
ما هویت واقعی شما رو نمیدونستیم.
در عین حال، اعمال‌تون کاملا خودِ واقعی‌تون رو نشون میده.
فقط یه احمق از رو ظاهر قضاوت میکنه،
ولی یه حاکم عاقل درون رو میبینه.
شما به من رحمت و دلسوزی نشون دادین، حتی تو بدترین حالتم.
ولی دو نفر بین شما بودن که اول از همه پیشنهاد کمک دادن.
مایرا و توشانی.
بخاطر مهربونی‌تون، با این تعویذ ها شما رو مفتخر میکنیم.
اوراکل!
چی؟
توشانی، لطفا بیا جلو.
مایرا.
این یکی واسش سخت میشه.
- بفرما. - ممنون.
مایرا.
و مایرا، تاج تو به اندازه‌ی تاج من قشنگه.
ممنون.
و حالا، کی شمشیر الهی رو بدست آورد؟
- من. - بیا جلو.
دیوید، تو خودت رو تو آزمون اساطیر ثابت کردی.
شمشیر الهی قدرت بزرگی داره،
ولی کسی که اون رو در دست داره، باید رحمت رو بیشتر از قدرت دوست داشته باشه.
پادشاهان و ملکه های واقعی برای بدست آوردن قدرت، شمشیر تو دست‌شون نمیگیرن،
بلکه برای محافظت از بی‌گناهان.
گرچه آزادن، ولی قلبشون در اختیار ضعفا،
گرسنه ها و طردشدگان هست.
چه کسی میتونه جلوی همچین ملکه‌ای رو بگیره؟
چه کسی میتونه به همچین پادشاهی غلبه کنه؟
قلمرو اون ها تا سال ها دووم میاره.
پدرم همچین پادشاهی بود.
من عهد کردم که راهش رو ادامه بدم.
شمشیر یه کلید برای رسیدن به سنگ پادشاهیه، ولی آخریش نیست.
اوراکل، توی خورجینت، طومار کلید نهایی رو پیدا میکنی.
ولی تاج الهی گم شده.
من و مبارز ها...
شکست خوردیم.
کی به شما گفته که شکست خوردین؟
من گفتم؟ سولاس؟ تالما؟
هیچوقت سختی رو با شکست اشتباه نگیرین.
جنگ در راهه.
ولی قهرمان واقعی تو تاریکی نمیلغزه.
برای کسی که چشم بصیرت داره، سنگ پادشاهی داده میشه.
حالا، برین. کاوشگری رو ادامه بدین.
ممکنه تاج الهی رو از دست داده باشیم، ولی...
کلید های رسیدن به راه الهی رو داریم.
- فقط یکی باقی مونده. - بله، سرورم.
و باهمدیگه، تاج الهی رو پس میگیریم...
و سنگ پادشاهی رو پیدا میکنیم.
- آره. - آره.
خیلی خوب.
همه تو آتشگاه اساطیر منتظر ما بمونین.
- خیلی برات خوشحالم. - ممنون.
- مهربونی؟ خیلی باحاله. - آره.
آره، اساطیر شخصا بهتون هدیه دادن...
- خیلی گیج شدم. - که خیلی باحاله.
جفتتون اول غذاتون رو بهش دادین.
راستش خیالم راحت شده بود که حالش خوبه...
چون برام سوال بود که همه کجا رفتن و با خودم گفتم《امیدوارم حال اون خانم خوب باشه.》
اون کار رو بری گرفتن تعویذ نکردم،
این کار رو کردم چون حس خیلی بدی داشتم.
- واسه همین تعویذ رو گرفتی. - اینه که واقعی‌ترش میکنه.
متاسفم، ولی این... نمیدونم.
- عذرخواهی نکن. چرا عذرخواهی میکنی؟ - نه. آره.
میدونی، شما اون کار رو از روی مهربونی قلبت‌تون انجام دادین.
واسه همین اون تعویذ رو گرفتین. پس، واسه جفت‌تون خوشحالم.
از تعویذ نداشتن، الان یه تعویذ دارم،
نمیدونم، این... هنوز یکم فرا واقعیه، ولی...
یاد میگیری که حتما نباید تو همه کار...
میدونی، فوق‌العاده باشی.
اولش خیلی ناامیدکننده بود، چون معمولا، من...
صادقانه بگم، خیلی پر سرو وصدام، ولی حس میکنم...
اینجا جایگاهم رو پیدا کردم، مثلا صندلی عقب و باهاش مشکلی ندارم.
بذار باهات رو راست باشم. هنوزم خیلی پر سر و صدایی.
یعنی، منظورم اینه که...
آره، نیستی... مثل اینه که...
وقتی وارد این موضوع شدم، به نوعی فکر میکردم، قهرمان واقعی،
باید...
اساسا تو همه کار ها خوب باشه.
واقعا فکر نمیکردم این همچین کار تیمی باشه.
و واقعا هست. یه قهرمان واقعی نمیتونه یه قهرمان واقعی بشه...
مگه اینکه تموم دوستاش و تیمش هواش رو داشته باشن،
و برای رسیدن به اینجا کمکش کنن، و شخصیت‌شون رو بسازن،
و بهترین‌شون رو نشون بدن،
و الان فکر میکنم که... اینه که قهرمان واقعی رو میسازه.
آره.
اعلیحضرت.
اعلیحضرت! عصا.
چی؟
- آره، خودم اتاق رو گشتم. - چی شد؟
از چیزی که به من گفتی کاملا مطمئنی؟
بله، اعلیحضرت.
عصا از دربار دزدیده شده.
نه توسط سپاه تاریکی بلکه توسط یکی از افراد خودمون.
هیچ کدوم‌تون اعتراف نمیکنین؟
آدلاین...
نگهبان شخصیم عصا رو تو اقامتگاهت پیدا کرده.
- نه. غیرممکنه. - چند ساعت پیش،
سعی کردی تقصیر رو گردن بقیه بندازی،
و تموم این مدت، نقشه‌ی خیانت به ما رو میکشیدی.
- آدلاین، لطفا بگو که حقیقت نداره. - تموم روز رفتارت عجیب بود.
- من نگرفتمش. - اعلیحضرت،
من دیدم که دیشب مخفیانه وارد اتاق دربار شدی.
نه، من...
داشتم خواب میدیدم، و فقط لمسش کردم.
یه تصویر ذهنی داشتم. یه تصویر ذهنی از سنکتوم.
درست مثل همونیه که تو گفتی.
کلیدها ارتباطی عرفانی با حاکم برحق داشتن.
پس تصمیم گرفته شد؟ باید ملکه‌ی همه‌ی ما بمونی؟
- نه، فقط منظورم اینه که... - کافیه!
رفتارت همه چیز رو توضیح میده.
از حالا به بعد، از کاوشگری منع میشی.
- نگهبان ها. - عموجون، نه!
خودم میرم.
دوست داشتین دنبالم بیاین، ولی من بی‌گناهم.
ثابتش میکنم.
شما حرفم رو باور میکنین، نه؟
- آره. - آره، آره. ما باورت داریم.
پادشاه، چرا فرستادینش رفت حتی وقتی مطمئن نیستین؟
- گمونم براش پاپوش درست کردن. - نه، گمونم...
- نه، حرف نمیزنم. - مبارز دیوید.
- بله. - من اون رو نگه میدارم تا جاش امن باشه.
فقط...
تموم روز رفتارش عجیب بود،
ولی من... از اون انتظار نداشتم.
- امکان نداره. - اون فقط...
- نمیدونم که اون... - چرا باور کردن؟
دارم بهتون میگم، امکان نداره، با عقل جور در نمیاد.
- آره، ولی... - مبارزان...
لطفا قبل از اینکه تاریک‌تر بشه همگی به اقامتگاه‌تون برگردین.
بریم.
- تو اقامتگاهش بود. - نه، نه. اشتباهه.
- براش پاپوش درست کردن. - اشتباهه.
خیلی خوب، من فقط یه کلمه میگم.《پاپوش.》
ببینین، ممکنه دریوس باشه که براش پاپوش درست کرده باشه،
ولی ممکنه که دریوس هیچ کاری نکرده باشه.
و راست گفته باشه. اون رو اونجا دیده.
- کاملا صادقانه‌ست... - آره.
- ... چون بهش اعتراف کرد. - آره، دقیقا.
پس میدونیم که دریوس دروغ نمیگفته.
ممکنه که یکی اون رو تو اقامتگاهش گذاشته باشه.
یکی دیگه هم اونحا بوده، پس نمیتونیم مطمئن باشیم.
من میگم که بیشتر از یه بار باهاش صحبت کردم،
قضاوت کردن شخصیتم خیلی خوبه، به علاوه، میخواین یه چیزی رو بدونین؟
میدونم همه‌تون فکر میکنین که نیاز به مدرک محکمی دارین. درسته.
قطعا درسته، ولی میخواین یه چیزی رو بدونین؟
میخوام به حس درونم اعتماد کنم و میگم که این...
من واقعا باورش نمیکنم.
اگه بخوایم یه چیزی رو تایید کنیم،
فقط میخوایم مطمئن بشیم که شمشیر و عصا جاشون امنه...
چون اگه هر کدوم‌شون رو از دست بدیم، کارمون تمومه.
- آره. - آره.
- درسته. - فقط باید طرز فکر رو باز نگه داریم.
آره.
- پرنسس سدریک. - کاش پادشاه بشم،
درست مثل پدرم.
و وقتی رو تخت پادشاهی بشینم، تو طرف من و دست راستم میشی.
از من چی میخواین؟
میخوام از گنبد آسمانی رد بشم.
میشه کمکم کنی؟
قلعه‌ی سنکتوم رو میشناسم.
میتونم مخفیانه تو تاریکی شب برم و در برابر تاوورا بایستم.
چرا؟ کاوشگری تقریبا کامل شده.
شاید اساطیر آینده‌ی دنیامون رو به این مبارز ها سپرده باشن...
این بچه ها، ولی من نمیتونم.
من برای مردمم میجنگم و تاج و تخت رو پس میگیرم.
این کاوشگری منه.
نجیب.
درست مثل پدرت.
جادوگر اورایی که گنبد آسمانی رو ساخته...
یه در پشتی گذاشته.
ولی بهت هشدار میدم.
نمیتونم جادو یا امنیتش رو تضمین کنم.
ریسکش رو میپذیرم.
پرنسس سدریک، یه موضوع دیگه.
قدرت جادوگر تاوورا رو دست کم نگیر.
مترجم: پریسا