‫- بدو، بدو! ‫- وینچنزو!
‫آنچه در شیران سیسیل گذشت...
‫من تصمیممو گرفتم ‫ما می‌ریم پالرمو
‫شوهر خواهرمون اونجا یه پسرعمو داره ‫ما تو عطاری‌ش مشغول به کار می‌شیم
‫ژوزفین بارداره
‫قراره یه برادر کوچیک‌تر داشته باشی، ویچه
‫پسرمو کشتی؟ ‫چرا باید این کارو بکنی؟
‫- کاری نکردم! ‫- من اون بچه رو می‌خواستم!
‫چطور می‌تونی کاراشو ببینی و هیچ کاری نکنی
‫تو همیشه کنارم بودی
‫- هنوزم بهش فکر می‌کنی؟ ‫- همیشه
‫هیچ‌کس تو پالرمو نباید بدونه که من مریضم ‫برای کسب و کارمون بده
‫پالرمو، سیسیل، 1815
‫عمو، داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم
‫- گوگرد ‫- جدی؟
‫تو سیسیل همه جا گوگرد هست
‫و جنگ باعث شده تقاضا براش بالاتر بره
‫آره، ولی جنگ که تموم شده
‫ناپلئون شکست خورد و دیگه صدای ‫توپ و تانکی به گوش نمی‌خوره
‫ولی اینطوری نمی‌مونه
‫فقط داشتم فکر می‌کردم که ‫می‌تونن تو کارخونه‌ها ازش استفاده کنن
‫اوه، کارخونه‌ها رو فراموش کن، با من بیا
‫کانزوریه ‫اون دیگه چی می‌خواد؟
‫قبلا از بدبختیمون بیزار ‫بود، الانم از ثروتمون
‫فقط بهش بی‌تهوجی کن ‫اون مساوی با هیچ‌کسه
‫به همچین آدمایی نباید حس رضایتمندی داد
‫آدمايي مثل اون از ‫عصباني بودن و
‫حسود بودن لذت مي‌برن
‫ایگنازیو و وینچنزو فلوریو
‫عطاری ایگنازیو و وینچنزو فلوریو ‫دیگه فقط من و توییم
‫من باها اون تشک فروشه صحبت کردم
‫به زودی فروشگاهش مال ما می‌شه
‫تو باید رو به جلو حرکت کنی
‫همین کارو می‌کنم
‫شیرهای سیسیل
‫"پپه"! ‫اینا باید ریزتر آسیاب بشن
‫هاون رو بده به من
‫متاسفم، وینچنزو قربان ‫از دستمون در رفت
‫اشکالی نداره، پپه، نگران نباش ‫و به من نگو قربان، بهت که گفته بودم
‫عمو، ما وقتی بچه بودیم با هم بازی می‌کردیم
‫اون یه جوری منو زد، که هیچ‌وقت یادم نمی‌ره
‫ولی الان دیگه شما رئیسی
‫من نمی‌خوام بزنمت
‫راستش، عموم رئیسه
‫بهتر شد
‫جدی؟
‫قربان، آقای وینچنزو ‫فلوریو اومدن شما رو ببینن
‫ممنونم
‫وینچنزو، صبح بخیر
‫آقای اینگهام
‫اومدم سفارشتونو بگیرم
‫البته، بیا تو ‫خدمه‌ام کارای اداریشو انجام داده
‫- عالیه ‫- خب، کار چطور پیش می‌ره؟
‫شکایتی نداریم، راستش، نظرتون ‫راجع به گوگرد چیه؟
‫اوه، عموت ایگنازیو می‌خواد ‫روش سرمایه‌گذاری کنه؟
‫- نه، فقط یه ایده بود ‫- ایده‌ی کی؟ تو؟
‫بله، شنیدم از وقتی جنگ تموم شده، ‫تقاضاش بالاتر رفته
‫و تو سیسیل هم که همه جا پیدا می‌شه
‫تو منو تا حدودی یاد پدرت می‌ندازی
‫اغلب فکر می‌کنم که پدرم رو یادم نمیاد
‫- سیگار؟ ‫- حتما، تا حالا امتحان نکردم
‫تا چند هفته‌ی دیگه...
‫چند ماهی برمی‌گردم انگلیس
‫دوست داری تو هم بیای؟
‫من؟ بیام انگلیس؟
‫دنیای بیرون از پالرمو رو بهت نشون می‌دم
‫خیلی دوست دارم، ولی چطور می‌تونم؟ ‫نمی‌تونم مغازه رو ول کنم
‫اوضاع همیشه خوب پیش نمی‌ره
‫فرانسوی‌ها که الانشم رفتن
‫انگلیسی‌هام می‌رن
‫بندرا خالي می‌شن و يک ‫بحران مالي به وجود میاد
‫اگه می‌خوای از این بحران زنده بیرون بیای...
‫ما بیشتر از هر چیزی به مردای جدید و ‫ایده‌های جدید نیاز پیدا می‌کنیم
‫برای همینه که می‌گم بیا انگلیس
‫متاسفم ‫نمی‌تونم باهاتون بیام
‫چی مانعت شده؟
‫- صبح بخیر ‫- خانم بارونس
‫از دیدنتون خوشحالم ‫امروز چه کمکی از من برمیاد؟
‫مهر و موم می‌خواستم
‫- چقدر لازم دارین؟ ‫- یه جعبه کافیه
‫الان میارم براتون
‫اگه می‌شه یه عطر هم بهم بدین
‫- چه عطری؟ ‫- می‌شه لطفا خودتون برام انتخاب کنید؟
‫گل رز سفيد و ياسمين
‫عالیه
‫ممنون
‫اوه، مهر و موم رو فراموش کردم
‫اشکالی نداره، ‫فردا دوباره برمی‌گردم
‫مراقبت کن
‫چیه؟
‫نمی‌شه به مردم بفهمونیم که ‫به جای پول دادن لبخند بزنن
‫اون دختر بارونس پیلیتریه ‫پس حواست باشه چی می‌گی
‫- لقبش تنها چیزیه که ازش باقی مونده ‫- چی داری می‌گی؟
‫همه مي‌دونن که پدرش ‫ثروتش رو در قمار باخت
‫هیچ‌کس دیگه به پیلیتریا بهایی نمی‌ده
‫فقط تویی که احمقی
‫چرا برنمی‌گردی سر کارت؟
‫به چی زل زدی؟
‫چطوری بدون اینکه روتو برگردونی منو می‌بینی؟
‫بوی ادویه دنبالت میاد
‫لباس فروشه می‌خواست بخاطر کینینی ‫که دخترشو شفا داد ازم تشکر کنه
‫برای همین این پارچه رو داد بهم
‫- ببین چقدر قشنگه ‫- جدی؟ خب چیکارش کنم؟
‫- یه لباس برای خودت درست کن ‫- یه لباس ساتن؟ فکر کن
‫بعد کجا بپوشمش؟ ‫موقع بازار رفتن با خدمتکارا؟
‫یا موقع تنهایی رقصیدن تو خونه؟
‫تا کی می‌خوای عزادار باشی؟
‫من برای اون عزاداری نمی‌کنم ‫برای خودم عزادارم، از درون احساس مردگی دارم
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- من حتی برای تو هم مردم
‫الان دقیقا منظورت چیه؟
‫خودت بگو
‫می‌دونی که نمی‌تونیم
‫وینچنزو؟ چیکار می‌کنی؟
‫دنبال ژاکت بابا می‌گردم
‫- الان؟ برای چی می‌خوای؟ ‫- می‌خواستم بپوشمش
‫بیا اینجا
‫بیا
‫چطور شدم؟
‫مثل یه مرد
‫وینچنزو، دو دقیقه آروم بگیر، می‌شه؟
‫آروم بگیرم؟ نه ‫نفسم بالا نمیاد، اینجا اصلا اکسیژن نیست
‫آمین!
‫یه لحظه بوی عطری که ‫براتون انتخاب کردم به مشامم خورد
‫- فقط چند قطره زدم ‫- جدی؟ انگار برای شما ساختنش
‫دست شما درد نکنه
‫- داشتم فکر می‌کردم... ‫- بیا بریم، زود باش...
‫اون برات آدم مناسبی نیست
‫- جدی؟ کی گفته؟ ‫- پدرش جز قرض هیچی براش نذاشته
‫برادرشم که هر چی ازش مونده رو ‫تو جاهای نامناسب به کار می‌گیره
‫و مادرشم امیدواره یه مرد پولدار ‫پیدا شه که با دخترش ازدواج کنه
‫می‌شه بگی خودش با برادر ‫و پدرش چه ارتباطی داره؟
‫درست می‌گه
‫اونا شهرت و آوازه دارن ‫ما پول داریم
‫هر دومون می‌تونیم از چنین ازدواجی نفع ببریم
‫چی داری می‌گی، ژوزفین؟
‫- ویچه، از این دختر خوشت میاد؟ ‫- بله، مامان
‫من نتونستم برای خودم تصمیم بگیرم ‫ولی وینچنزو دیگه یه مرده
‫می‌تونه هر کار بخواد بکنه
‫مرد باید بتونه هر کار دلش می‌خواد بکنه
‫در غیر این صورت که بهش نمی‌گن مرد
‫"ایزابلا"
‫تو نباید بیای اینجا ‫دیوونه شدی؟
‫اگه ازم بخوای می‌رم ولی... ‫اول باید تو رو می‌دیدم
‫امروز تو فروشگاه منتظرت بودم
‫امیدوار بودم بیای ‫دلم برات کلی تنگ شد
‫منم دلم می‌خواست بیام ‫قول می‌دم که به زودی بیام سر بزنم
‫- واقعا؟ ‫- منم خیلی بهت فکر کرده بودم
‫- از جون دخترم چی می‌خوای هان؟ ‫- هیچی، فقط داشتیم با هم حرف می‌زدیم
‫خب پس قبل از اینکه پسرمو ‫صدا کنم بیاد،
‫جوری کتکت بزنه که تویِ کارگر ‫باید بهش عادت داشته باشی زود از اینجا برو
‫- مامان، بیا... ‫- چطور می‌خواد این کارو بکنه؟
‫پسر شما که مرتب مسته و تو ‫مهمون‌سراها می‌چرخه و
‫همون یه ذره پولی‌ام که دارین رو خرج می‌کنه
‫ای ولگرد کثیف! ‫چطور جرئت می‌کنی با من اینطوری صحبت کنی؟
‫برگرد به اون سوراخی که خودت ‫و خونواده‌ات ازش اومدین!
‫- تو شرم سرت نمی‌شه؟ ‫- واسه چی؟
‫واسه اینکه برای یه لقمه نون کار می‌کنیم؟
‫حداقل همین سخت‌کوشیمون بهم اجازه می‌ده ‫اونطور که باید لباس بپوشم
‫برخلاف بعضیا که لباسای پاره پوره می‌پوشن
‫و حتی پول ندارن برن بدوزنشون! ‫درست نمی‌گم، خانم؟
‫تو باید منو خانم بارونس صدا کنی!
‫به من نگو خانم!
‫بریم، ایزابل
‫ایزابلا، چرا بهش نمی‌گی چه حسی داری؟
‫من قصدم همونه که گفتم
‫می‌خوام باهات ازدواج کنم
‫اگه منو انتخاب کنین، بهتون ‫ثروتی می‌دم که لایق آوازه‌تون باشه
‫فکر کردی من تو رو ‫برای دخترم انتخاب می‌کنم؟
‫اینو بدون
‫که من ترجیح می‌دم تو مهمون‌سراها ببینمش
‫تمام پول‌های دنیا ‫رو هم که داشته باشی
‫همیشه بوی عرقتو می‌ده
‫حرومزاده‌ی کثیف!
‫وینچنزو، بیا تو
‫اونی که دیدم دوشس "اسپادافورا" بود؟
‫هوم، تو تنها کسی نیستی که ‫به اشراف علاقه‌مند شدی
‫فرقش اینه که تو هنوز جوونی ‫و به عشق باور داری
‫- پس شمام شنیدین؟ ‫- خبر به سرعت تو پالرمو پخش می‌شه
‫خواهش می‌کنم، این ‫حداقل کاریه که می‌تونم بکنم
‫عشق مثل هر کالای دیگه‌ایه
‫مثل نقل و انتقالات مالی می‌مونه ‫عرضه و تقاضا
‫و حالا تو تقاضايي کردي که حتي ‫خودت هم نتونستي از عهده‌ش بربیای
‫دیگه هرگز، دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌ذارم چنین چیزی برام اتفاق بیفته
‫نگران نباش ‫اینجا خیلی زود فراموش می‌کنن
‫این شهر دیگه برام کافی نیست
‫می‌خوام با شما بیام انگلیس
‫پس که میای انگلیس
‫می‌شه حداقل یه کم بخندی؟ ‫بیخیال، انقدر نگرانش نباش
‫کالسکه اینجاست ‫مامان، بذار خدمتکار این کارو بکنه
‫خب، خودم دوست دارم انجامش بدم ‫تا یه دقیقه دیگه تمومه
‫من حتی اسمشو زدم رو سردر مغازه
‫ولی حالا داره ولم می‌کنه می‌ره
‫فقط سه ماهه
‫خودم تربیتت کردم و حالا قراره از دستت بدم
‫تو حتی هنوز معامله کردن رو بلد نیستی، ویچه
‫عمو، یه چیزایی هست که حتی تو هم ‫نمی‌تونی بهم یاد بدی
‫من می‌خوام دنیا رو ببینم ‫و چیزای جدید یاد بگیرم
‫خودت بودی که بهم یاد ‫دادی رو به جلو حرکت کنم
‫خب من چیکار کنم؟
‫من بدون تو کارا رو چجوری هندل کنم؟
‫تو که تنها نیستی ‫تو دستای خوبی هستی
‫ما مشکلی برامون پیش نمیاد، هوم؟
‫بیا اینجا عزیزم، بیا بغلت کنم
‫مراقب خودت باش
‫خب دیگه مامان، انگلیس ‫خیلی از اینجا فاصله داره
‫الان می‌فهمم چرا می‌خواستی بمونه
‫اوهوم
‫تو می‌ترسی با من تنها باشی
‫لباسایی که بهت دادم به اندازه‌ی ‫کافی گرم هست؟
‫من فکر می‌کردم تو بهار همه جا گرم باشه
‫سرماش بخاطر هوای اقیانوسه ‫دیگه تو سیسیل نیستیم
‫تازه این کتان از لباس‌هایی که ما ‫تو سیسیل داریم بهترن
‫خیلی نرم‌تره
‫اینا رو با دستگاه‌های بافندگی برقی ‫ساختن که قراره بریم ببینیمشون
‫گفتین برقی؟
‫- خوش اومدین، قربان ‫- ایشون دوست من، وینچنزو هستن
‫اطراف کارخونه رو بهش نشون بده ‫اومده اینجا تا یاد بگیره
‫این یه ماشین بخاره
‫بیا، بهت نحوه‌ی کارشو نشون می‌دم
‫بخار، چرخا رو به حرکت درمیاره
‫- آها ‫- با چرخش، برق به دستگاه منتقل می‌شه
‫می‌دونی، هر انقلابی، یه بهایی داره
‫بریم
‫خب، به نظرتونمی‌تونیم دستگاه بافندگی ‫رو به سیسیل ببریم؟
‫مشکل ماشین نیست ‫مشکل سیسیل اینجاست
‫اونا فاقد کارآفرینی‌ان
‫تو پالرمو، مردم به يه کافه راضی‌ان
‫یا به قول خودت به یه بدکاره
‫ختم کلامو بگم، ‫کسی رویای بزرگی تو سرش نداره
‫راجع به عموی منم چنین فکری می‌کنید؟
‫خب، به نظر من اونی که متفاوت بود، پدرت بود
‫خیلی‌خب، دیگه حرف از کار کافیه ‫تو زندگی یه مرد خیلی چیزای دیگه‌ام هست
‫کجا می‌ریم؟
‫فقط به من اعتماد کن
‫روزی که پدرم من رو به ‫خونه شما آورد،
‫تا شوهر آینده‌ام رو ببینم رو یادمه ‫خیلی سرخوش بودم
‫چون فکر می‌کردم اون شخص تویی
‫تو خیلی زیبایی
‫شما تا حالا عاشق شدین؟
‫من چند سال پیش نامزد داشتم
‫بعد کشتی‌ای که همه چیزو توش ‫سرمایه‌گذاری کردم غرق شد
‫که بعد دیگه هیچی نداشتم و ‫تصمیم گرفتم باهاش بهم بزنم
‫از اون روز، به خودم قول دادم که ‫به زادگاهم برنگردم
‫تا وقتی که بتونم کلشو دوباره صاحب شم
‫خب، الان که به نظر میاد ‫شرایطتون ثبات داره، آقای اینگهام
‫نیازی نیست انقدر باهام رسمی باشی
‫منو "بن" صدا کن
‫سه ماه بعد
‫- ویچه! ‫- مامان!
‫- دلم برات تنگ شده بود! ‫- منم همینطور!
‫- این سیبیل چیه؟ ‫- به نظرم قشنگه
‫- سیبیلشو می‌بینی؟ ‫- جوون و خوشتیپ
‫عموی عزیزم
‫- دلم برای هر دوتون تنگ شده بود ‫- من که روزشماری می‌کردم
‫آقای اینگهام
‫- رسیدن بخیر، حالتون چطوره؟ ‫- همه جام درد می‌کنه
‫ای کاش هنوزم هم‌سنِ برادرزاده‌تون بودم
‫- چند روزه که تو راهیم، ولی نگاش کنید ‫- خوش رفتار بوده؟
‫دونا ژوزفین
‫این پسر قراره مایه‌ی افتخارتون بشه
‫حالا اگه منو ببخشین، ‫باید برم به محموله‌هام برسم
‫- بریم خونه؟ ‫- آره
‫شما برید
‫- من اول می‌خوام یه سر به مغازه بزنم ‫- ولی تو که تازه برگشتی، بیخیال
‫آره، ولی فقط یه دقیقه می‌رم و زود میام
‫- ولی ما که تازه دیدیمت ‫- زود برمی‌گردم!
‫به نظرت چرا داستان تیر باتل رو گفت؟
‫منظورش چی بود؟
‫به نظر من که منظوری نداشت
‫ایگنازیو، متوجه نشدی؟ ‫اون دیگه مردیه که سیبیل داره
‫چه اهمیتی به ما می‌ده؟
‫نگاش کن
‫خسته‌ی سفر نیستی بخوای ‫بیای خونه و یه چیزی بخوری؟
‫- چرا، یه کم دیگه می‌رم ‫- چی می‌نویسی؟
‫داشتم الان به کینین فکر می‌کردم
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫راجع به اینکه چقدر هزینه می‌خواد ‫و کلا پردازشش
‫و اینکه در نهایت چقدر سود می‌کنیم؟
‫داروخونه‌ها بیشتر از ما سود می‌کنن ‫اونم با کار کمتر
‫درسته، می‌تونستی ازم بپرسی ‫من تمام این ارقامو از حفظم
‫کینین مهم‌ترین کالاییه ‫که ما برای فروش داریم
‫- حتی قراردادشم بستیم ‫- آره
‫ولی سودش به اندازه‌ی کافی نیست، عمو
‫10 نفر دارن روش کار می‌کنن
‫تو انگلیس، یک سنگ آسیاب ‫مکانیکی اونا رو پودر می‌کنه
‫ماشین تو نیم ساعت این کارو می‌کنه ‫کاری که 10 نفر تو یه ساعت انجامش می‌دن
‫سنگ آسیاب مکانیکی؟
‫یه کم گرونه، ولی...
‫ولی با سود و همه چیش تقریبا ‫هیچ طولی نمی‌کشه که پولش دربیاد
‫صبر کن ببینم، نکنه خریدیش؟
‫نه، نه، هیچ‌وقت بدون حرف ‫زدن با شما این کارو نمی‌کنم
‫وینچنزو، ما باید جمع‌آوری ‫کنیم، نه سرمایه‌گذاری
‫- ما از بانک درخواست وام کردیم ‫- از بانک؟
‫- از کی تا حالا ما به پول بانک نیاز پیدا کردیم؟ ‫- خب از وقتی که دیگه مشتریا به ما پولی نمی‌دن
‫اصلا می‌دونی تو سیسیل چه خبره؟
‫پادشاه "فردیناند" داره ‫ما رو با مالیات خفه می‌کنه
‫و کاری هم از دست ما بر نمیاد
‫اگر مردم پرداخت نکنن، ‫سرمایه‌ای هم وجود نداره
‫اینو ببین
‫این ستون همش صورت‌حساب‌های ‫پرداخت نشده‌ست، وحشتناکه
‫صندوقمون خالیه ‫ما از عهده‌ی سنگ آسیاب مکانیکی برنمیایم
‫ولی نگران نباش ‫اینجا دم به دقیقه
‫اوضاع تغییر می‌کنه، می‌دونی که
‫- فقط منتظر می‌شیم تا اوضاع بهتر بشه ‫- نه، نه
‫دقیقا برای همینه که نباید صبر کنیم
‫یا باید رویاهای بزرگ تو سر داشته باشیم ‫یا از قافله عقب بمونیم، عمو
‫صبور باش، ویچه، صبور باش ‫ما تو سیسیل زندگی می‌کنیم نه انگلیس
‫دیگه بیا خونه ‫مادرت منتظرته
‫دسامبر 1816 ‫سیسیل به پادشاهی ناپل الحاق شده است
‫ربطی به سیاست نداره!
‫ظالمانه‌ست!
‫این کشتیا باید برن
‫جدا دارن جلوی دریانوردی کشتیا رو می‌گیرن؟
‫آره، به دستور پادشاه ‫برای محافظت از نظم و قانون
‫ولی کشتی‌های ما با ‫سیاست کاری ندارن
‫واسه همينه که مي‌خوايم فرمانده ‫رو به طرف خودمون بکشيم
‫باید اجازه بدن کشتیرونی کنیم
‫اون دوتا به چی زل زدن؟
‫بهشون بی‌محلی کنید، برای یه بارم که ‫شده می‌تونیم هممون در کنار هم باشیم
‫ما اینجا مشکلای بزرگ‌تری داریم
‫اگه اون محموله تخلیه نشه، ‫کلش از دستمون می‌ره
‫می‌دونم، خب برنامه چیه؟
‫ببخشید
‫-"فراجیپان"! ‫- فلوریو، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫باید فورا باهاتون صحبت کنم
‫امروز یه کم برام سخته
‫درسته، برای منم همینطور
‫چی می‌خوای فلوریو؟
‫چرا بهم نمی‌گین که چی می‌خواین، فراجیپان؟
‫- متوجه نمی‌شم ‫- من می‌خوام بذارین کشتیا امشب کشتیرونی کنن
‫حرکت برای کشتیا ممنوع شده ‫خودت که می‌دونی، فلوریو
‫خب، ولی کشتی فلوریو و اینگهام باید برن
‫پس بگین چقدر می‌شه؟
‫چی؟ چقدر چی؟ این دستورات از بالا رسیده
‫این سیاست‌ها برای ما هیچ اهمیتی نداره
‫ماها تاجریم
‫و ما هم زبون هم‌دیگه رو خوب می‌فهمیم
‫چیکار می‌کنی، فلوریو؟
‫بگیر بشین
‫- عمو؟ ‫- کجا بودی، وینچنزو؟
‫من اجازه‌ی کشتیرونی ‫کشتی‌های خودمونو گرفتم
‫و اینم برای کشتی آقای اینگهام
‫اینا رو از کجا آوردی، وینچنزو؟
‫تاریخش برای سه روز پیشه
‫دقیقا
‫اینطوری اگه چک کنن، ‫می‌تونیم بگیم ما قبل از دستور پادشاه
‫ اجازه داشتیم
‫و کشتی‌هامونم بدون تاثیر ‫گذاشتن رو بقیه می‌تونن حرکت کنن
‫کارت عالی بود، پسرم ‫تحسین‌برانگیز بود
‫چقدر مجبور شدی بابتش پول بدی؟
‫خیلی کمتر از چیزی که ‫اگه نمی‌شد کشتیرونی کنیم متضرر می‌شدیم
‫من بهتون بدهکار شدم
‫مایلم شما رو به صرف ‫شام به خونه‌ام دعوت کنم
‫که ادای احترامی کوچیکی ‫بشه بابت کاری که برام انجام دادید
‫ممنون، اینگهام، ولی روز ‫طولانی بوده و من خسته‌ام
‫تو اگه می‌خوای برو
‫میای؟ ماشینم اون طرف پارک شده
‫نه، بن، من اینجا می‌مونم
‫من اینجا می‌مونم و حواسم ‫به کشتی‌ها هست
‫واقعا کارت خوب بود
‫به این زودی برگشتی؟
‫چی شده؟
‫یه مشکلی واسه کشتیا تو بندر پیش اومده بود
‫ولی وینچنزو از پسش براومد
‫- پس خودش کجاست؟ ‫- خونه‌ی دوستش، اون مرد انگلیسیه
‫این دیگه چیه؟
‫خوشگله، نیست؟ ‫من بهش می‌گم، "هیولا"
‫می‌خواستم سورپرایز باشه ‫ولی از اونجایی خودت اومدی
‫بذار بهت نشون بدم چطوری کار می‌کنه
‫این چرخی که اینجاست، ‫باعث می‌شه این کمربند بچرخه
‫- که بعد می‌ره... ‫- ویچه....
‫تو به من قول دادی که بدون ‫اطلاع من کاری نکنی
‫آره، و دوست دارم ببینی روال کارش چطوریه
‫کمربند آسیاب رو فعال می‌کنه ‫که اونم کینین رو پودر می‌کنه
‫باورنکردنیه ‫کار ده نفر آدمو انجام می‌ده
‫با فروش بیشتر، می‌تونیم از ‫داروخونه‌ها جلو بزنیم
‫این دستگاه سرمایه‌گذاری ما رو بیشتر می‌کنه
‫می‌تونیم کل جزیره رو با فروش عمده پوشش بدیم
‫و این ایده از کجا به ذهنت رسید؟
‫- از اون مرد انگلیسی؟ ‫- ایده‌ی خودم بود، خودم
‫ولی تو ادامه بده
‫با من جوری رفتار کن انگار که یه بچه‌ام ‫که هرکس می‌تونه باهاش مثل احمقا رفتار کنه
‫یعنی واقعا فکر کردی که داروخونه‌ها، مادامی که
‫ما داریم کارشونو ازشون می‌دزدیم،
‫ساکت می‌شینن و نگامون می‌کنن؟
‫- اصلا برام اهمیتی ندارن! ‫- ولی باید اهمیت بدی
‫از دست هر دومون خیلی عصبانی می‌شن
‫و اون وقت پیش ستوان ‫پادشاه ازمون شکایت می‌کنن
‫و دیگه هیچ‌وقت مجوز فروشی ‫که لازم داریم رو بهمون نمی‌دن
‫اون وقت چطور پول این ماشین رو بدیم؟
‫با به کار گرفتنش
‫- پپه، زود باش، همه رو برگردون سر کارشون ‫- برگردین سر کارتون!
‫ویچه، انتظار نداشتیم امشب برای شام بیای
‫گرسنه‌ای؟
‫- بله ‫- بیا بشین
‫اول یه سری مدارک دارم ‫که باید بهشون رسیدگی کنم
‫من امروز يه ملاقات با ‫ستوان پادشاه ترتيب دادم
‫ولی من که ازت نخواسته بودم
‫دیگه کافیه ‫مدام دارین با هم بحث می‌کنین
‫ما بحث می‌کنیم چون پسرت تصمیم گرفته،
‫تک‌تک داروخونه‌های ‫سیسیل رو علیه ما متحد کنه
‫باشه هر چی تو بگی
‫حالا من این ملاقاتو چیکار کنم؟ ‫فرداست
‫به ستوان بگم که نمی‌ریم و
‫فلوریو ها نظرشون عوض شده؟
‫بذار من با ستوان حرف بزنم، باشه؟
‫وگرنه نمی‌ریم، همین
‫قبوله
‫- اعلی‌حضرت ‫- اعلی‌حضرت
‫من درخواستتون رو بررسی کردم
‫ولی همچنان متوجه نشدم چه کاری ‫از دست من برمیاد
‫من و برادرزاده‌ام ‫می‌خواستیم پیشنهاد بدیم که...
‫و اول بذارین بگم از اینکه وقت ‫گرانبهاتون رو گرفتیم معذرت می‌خوام
‫راجع به کینینه، مگه نه؟ ‫لطفا زودتر برید سر اصل مطلب
‫بله، ما می‌خواستیم اگر امکانش باشه، ‫تو کل سیسیل به صورت عمده فروش داشته باشیم
‫ولی اجازه بدین یه چیز مهم رو بیان کنم
‫چون نمی‌خوام این فکر ‫به ذهنتون خطور کنه که...
‫اعلی‌حضرت، ما انتظار هیچ لطفی نداریم
‫فقط می‌خوایم محصولاتمون رو به هر کسی ‫که تو سیسیل بهش احتیاج داره بفروشیم
‫- برادرزاده‌ی من رو ببخشید، اون... ‫- شما نمی‌تونین داروخونه‌ها رو در نظر نگیرین
‫ولی ما می‌تونیم مقدار بیشتری ‫رو با هزینه‌ی بهتری تهیه کنیم
‫و داروخونه‌ها هم شاکی می‌شن چون ‫می‌خوان از این فروش سود کنن
‫- وینچنزو ‫- همیشه همین کارو می‌کنن
‫کار ما اونا رو پول‌دارتر می‌کنه
‫ولی من باید نیازهای تمام ‫شهروندان رو برآورده کنم
‫ما هم همین درخواستو داریم
‫بهمون مجوز بدید تا ببینید ‫که همه ازش نفع می‌برن
‫اونا می‌تونن با قیمت معقول‌تری درمان ‫موردنظرشون رو دریافت کنن
‫ما بازار رو دستکاری نمی‌کنیم
‫کاری که بین داروخونه‌ها رایجه
‫گوش کنید، ما فلوریوها،
‫پشتمون به هیچ عالی‌مقامی گرم نیست ‫و خودمونم می‌دونیم
‫ما اولین نفر اینجا بودیم،
‫ولی بازم مجبور بودیم کل روزو ‫منتظر بمونیم تا شما رو ببینیم
‫ویچه، مراقب رفتارت باش
‫هر کس که اینجا میاد از شما انتظار ‫داره بهشون لطف کنید
‫ولی ما برای این کارا وقتی نداریم
‫ما فقط ازتون مجوز می‌خوایم... ‫بابت کاری که توش مهارت داریم
‫تا بتونیم همونی باشیم که هستیم ‫تاجر
‫ثمره‌ی کارمونم به دست کسایی که
‫براش کاری نکردن نمی‌رسه
‫در عوض به دست کسایی می‌ره ‫که بهش نیاز دارن
‫به دست مردم پالرمو و کل سیسیل
‫این اولین باریه که یکی از من ‫درخواست مجوز کار کرده
‫خب، همیشه یه اولین باری هست
‫حتی تو سیسیل هم اوضاع می‌تونه تغییر کنه
‫خوشحال باش، لطفا
‫قراره بدون واسطه کلی پول گیرمون بیاد ‫می‌دونی که
‫بهت گفته بودیم صحبت کردن رو بسپاری به من
‫می‌دونم عمو ‫اوضاع از دستم خارج شد، متاسفم
‫ولی الان فرصت بزرگی نصیبمون شده
‫چون سیسیل که کل دنیا نیست
‫- هنوزم منظورت به انگلیسه؟ ‫- بله
‫برای اینکه بتونیم به این مفاهیم فکر کنیم ‫همون‌طور که اونجا انجامش می‌دن
‫باید بیشتر از حد نیازمون تولید کنیم و ‫به جاهای دور صادر کنیم
‫وقتشه بزرگ‌تر فکر کنیم، من و تو ‫می‌تونیم صنعت خودمونو راه‌اندازی کنیم
‫- یه صنعت کامل، من و تو ‫- آره
‫ولی باید باهام همراهی کنی
‫باید تغییرش بدیم، اگه ما این کارو نکنیم، ‫هیچ‌کس دیگه‌ام نمی‌کنه
‫چی شده؟ چرا وایسادیم؟
‫چیزی نیست
‫یه عروسیه
‫صبح بخیر، پپه
‫ستوان به قولش پایبند بود
‫اینم از مجوز فروش عمده و بدون واسطه‌مون
‫رسمیه
‫اوه، عالیه
‫ویچه...
‫فکر کردم خوشحال می‌شی
‫این سوسکا رو ببینید که از لونه‌شون خارج شدن
‫"ساگوتو"! دیوونه شدین! ‫خجالت بکشید
‫- تقاصشو پس می‌دی! ‫- ویچه! ویچه!
‫بهتره از اینجا بری تا با این سنگ نزدمت!
‫به کی رشوه دادین تا اون ‫مجوز رو بگیرین، هان؟
‫فکر کردین می‌تونین بیاین اینجا و ‫تجارت رو از دست ما بدزدین؟
‫ما کار کسی رو ندزدیدیم ‫به اندازه‌ی هممون کار هست
‫به جز برای آدمایی مثل تو
‫شماها یه عده شارلاتانِ بی‌ارزشین!
‫دیگه کافیه!
‫ویچه!
‫- برو و دیگه برنگرد! ‫- برو تو مغازه
‫تقاص این کارتو پس می‌دی، فلوریو، ‫لعنت بهت
‫دیگه هیچ‌وقت این کارو نکن، شنیدی؟
‫هیچ‌وقت، اصلا نباید نشون بدی که ‫از توهیناشون ناراحت شدی، اصلا
‫فکر کردی من نمی‌دونم چی بهمون می‌گن؟
‫ما همیشه براشون یه مشت کارگر حمال می‌مونیم!
‫هیچ ارزشی نداره چون من مثل اونا نیستم
‫تو هم نیستی ‫تو وینچنزو فلوریویی!
‫پولی که درمیاری رو بنداز تو صورتشون
‫نه مشتتو ‫مثل یه بارانداز معمولی
‫این خشمی که داری رو
‫کنترلش کن
‫تو خوب بلدی احساساتتو کنترل کنی، مگه نه؟
‫این حرفت یعنی چی؟
‫اینکه هرچقدر بخوای می‌تونی تظاهر به ‫مخفی‌کاری کنی ولی من حقیقت رو می‌دونم
‫می‌دونم تو خونه‌ی خودم ‫چه اتفاقی داره میفته
‫ایگنازیو؟
‫منو ترسوندی
‫بیا ببین چقدر نرمه
‫وینچنزو می‌دونه
‫- خب که چی؟ ‫- به احساسات پسرت اهمیتی نمی‌دی؟
‫اول پائولو بود
‫حالام نوبت وینچنزوئه
‫پس کی می‌خوای به خواسته‌ی خودت اهمیت بدی؟
‫من قول داده بودم که با تو کاری نداشته باشم
‫ارتباطی که بینمون هست، ‫باید تموم بشه، ژوزفین
‫اینطوری بهتره
‫تو رقت‌انگیزی
‫نمی‌تونی برای خودت تصمیم‌گیری کنی
‫فقط دستورات برادرتو اطاعت می‌کردی
‫اون تصمیم می‌گرفت و تو ‫مثل یه سگ پیروی می‌کردی
‫هوم؟
‫تو اومدی پالرمو
‫و فقط چون اون خواسته ‫بود این کارو راه انداختی
‫اون انتخاب می‌کرد و تو فقط اطاعت می‌کردی!
‫هوم؟
‫حالا رئیست مرده...
‫و تو نگاهت به دره...
‫مثل سگی که منتظر صاحبشه
‫انتظارت هم از علاقه نیست
‫صرفا چون کار دیگه‌ای بلد نیستی
‫- می‌خواستید منو ببینید؟ ‫- پپه
‫امروز روز پرداخت برای همه‌ست
‫بده به کارگرا و بگو امروز روز آخرشونه
‫این یعنی چی؟
‫از فردا دیگه بهشون نیازی نداریم
‫فقط اونایی که رو ماشین کار می‌کنن بمونن
‫و من باید اینو بهشون بگم؟
‫بستگی داره ‫چون داشتم فکر می‌کردم تو رو بکنم منشی خودم
‫می‌تونی اینو به عنوان ‫اولین وظیفه‌ات در نظر بگیری
‫وینچنزو، تو که می‌دونی همشون زن و بچه دارن
‫نمی‌تونی همینطوری بندازیشون تو خیابون
‫تو تمام عمرت اونا رو می‌شناختی، ‫اونا آدمای خوبی‌ان
‫هر انقلابی یه بهایی داره
‫حالام که بهت گفتم
‫ایگنازیو!
‫ویچه!
‫ویچه! کمک!
‫- وینچنزو، کمکم کن، لطفا! ‫- عمو!
‫منو تنها نذار
‫عمو، تنهام نذار، عمو! ‫چشماتو باز نگه دار، به من نگاه کن!
‫دونا ژوزفین، ‫می‌تونم به لباساشون رسیدگی کنم؟
‫خودم از ایگنازیو مراقبت می‌کنم
‫برای ژوزفین ‫سپتامبر 1807
‫همه اینجان
‫چرا نمی‌ری به استقبالشون؟
‫ویچه، دستتو بده به من
‫حالا تو مرد خونه‌ای
‫برو
‫- تسلیت می‌گم، دون وینچنزو ‫- ممنونم
‫- تسلیت می‌گم، دون وینچنزو ‫- تسلیت می‌گم، دون وینچنزو
‫- تسلیت می‌گم ‫- ممنونم
‫- تسلیت می‌گم، دون وینچنزو ‫- خیلی ممنونم
‫خیلی متاسفم، دون وینچنزو
‫تسلیت می‌گم
‫پالرمو، سیسیل، 1834
‫ویچه، می‌خواین موجودی رو بررسی کنین؟
‫نیازی نیست
‫چیزی از محموله رو توی طوفان از دست دادیم؟
‫نه، نه
‫ 200 جعبه گوگرد رو ‫بدون آسیب تخلیه کردیم
‫و یه جعبه دیگه رو هم نجات دادیم
‫- نجات؟ ‫- خودتون نگاه بندازید
‫اینا مال کیه؟
‫ببخشید، این کتابا مال منن ‫کل روز داشتیم دنبالشون می‌گشتیم
‫لابد به اشتباه گذاشتنش اینجا
‫تمام محموله‌های بندرگاه ‫متعلق به وینچنزو فلوریوئه
‫وینچنزو فلوریو؟
‫من تازه رسیدم پالرمو ‫و مدام اسم شما رو می‌شنوم
‫خب من تو پالرمو معروفم
‫خوش به حالتون
‫فکر کنم بتونم کتابامو بردارم؟
‫آدرستون رو بدید به من ‫می‌گم براتون بفرستنش
‫- شما برای کی کار می‌کنید؟ ‫- منظورتون چیه؟
‫- این محموله به اسم کیه؟ ‫- خب، خودم
‫پس یعنی شما پیشخدمت کسی نیستید؟
‫نه، این کتابا مال منن
‫اونا رو ببخشید ‫اینجا تو پالرمو کسی عادت نداره،
‫- زنی رو ببینه که... ‫- سواد داشته باشه؟
‫- نه، نه، این... ‫- نه
‫زنی رو ببینن که تنهایی پرسه بزنه
‫من تنها نیستم، ‫دوتا باربر دارم که کمکم می‌کنن
‫چرا به من نمی‌گین که محل زندگیتون کجاست؟
‫- می‌گم کتابا رو براتون بیارن ‫- ممنونم، نیازی نیست
‫خدانگهدار
‫صبر کنید، شما حتی اسمتونم به من نگفتید
‫خب شما نپرسیدید
‫- این زن کیه؟ ‫- تا حالا ندیدمش
‫- ببین کیه ‫- حتما